Buffalo '66 (1998)

Mindere herziening. Verwachtte het ook al wel een beetje, heb het de laatste tijd toch wat moeilijker met het type personage dat Gallo hier neerzet. Iets té getergd misschien, ook met iets teveel ingebouwde verklaringen waarom hij zo geworden is. Al moet ik toegeven dat Gallo als acteur nog wel steeds overtuigt. Ricci ook trouwens, de twee doen het geweldig. Visueel had ik het ook wat lastig. Nog steeds wel duidelijk de strakke kadrering en zeer bewust camerawerk, maar de grijs/bruine look van de film ging me uiteindelijk toch wat tegenstaan. Daar veranderde die eindscene niks meer aan. Tegenwoordig ook iets minder speciaal dan vroeger en qua esthetiek en uitvoering vond ik het niet zo geslaagd meer. Maar er valt nog steeds genoeg te genieten. Twee boeiende personages, een fijne soundtrack, aardig camerawerk. En het happy end blijft een zeer duidelijk plus, gelukkig was ik dat na de eerste kijkbeurt alweer vergeten. Zeker geen slechte film, zeker de moeite, maar ook zeker niet meer het meesterwerk dat ik er ooit in zag. 3.5*

Mooi stukje vakwerk, deze film, een schrijnende smartlap uitmondend in heerlijke hyperromantiek. Het heeft wel wat weg van een gesproken musical, de personages en dialogen vaak (niet altijd) een tikje bizar en larger than life, laten we zeggen een klein beetje uit het lood staand met de realiteit, maar poëtisch helemaal raak. Geweldig stel acteurs natuurlijk, in de eerste plaats Gallo zelf, wat een uitstraling heeft die vent ook, en Ricci als de reddende engel van dienst is aanbiddelijk. Huston en Gazzara als de ouders, liefdeloos op het waanzinnige af, ook al fantastisch. Dit staat er verder gewoon heel goed op, en het geheel heeft een droge, zwartkomische ondertoon. De fraaie, Dennis Potter-achtige intermezzo's (een croonende - nou ja, playbackende - Gazzara en een tapdansende Ricci) zijn twee mooie kersen op de taart. Als de film werkelijk gaat ontroeren en de apotheose nadert, hoop ik op een finale die hier een meesterwerk van maakt, maar Gallo's keuze (qua scenario en regie, bedoel ik) stelt me om één of andere reden toch ietwat teleur. Soit, ook op deze manier blijft dit een uitstekende film.

Viel me tegen na zoveel jaren 'm niet gezien te hebben, maar wat een genot is het om Ricci hier gade te mogen slaan. Buffalo '66 - Christina Ricci (music: Moonchild by King Crimson). Gallo is wel een creatieveling met veel leuke ideeën, maar niet alles pakt even geslaagd uit en de dramatische impact was in mijn beleving nihil. Ik was trouwens totaal vergeten dat Huston en Gazzara hier mama en papa speelden, alsook een aantal andere rolletjes (Rourke, Vincent, Arquette, Corrigan). 3,0*.