Opinions

Zonder enige voorkennis hieraan begonnen, maar ik heb begrepen dat de film nogal is neergesabeld door critici. Ook hier op de site wordt de film niet al te best ontvangen. Zelf ervoer ik dat de film me eigenlijk heel erg meeviel.

Geenszins een meesterwerk, maar wel gewoon prima vermaak. Ik kan me voorstellen dat de balans tussen (relatie)drama en horror niet bij iedereen even goed gevallen is. Zelf vond ik het relatiedrama iets minder interessant en was ik meer geïnteresseerd in het spookverhaal, maar tegelijkertijd vond ik het fijn dat deze film iets achter de hand had waardoor we niet alleen maar Amanda Seyfried, James Norton en hun dochtertje door het huis zien sluipen en de ene na de andere lome jump scare te verduren krijgen. Things Heard & Seen laat die uitgekauwde technieken gelukkig achter zich en gaat voor een wat subtielere aanpak; eentje die ikzelf in ieder geval wel wat angstaanjagender vond dan de gemiddelde horrorfilm die ik recent gezien heb.

Het is helaas wel jammer dat de film van ongeloofwaardigheden aan elkaar hangt. Met name naarmate Nortons personage steeds verder ontspoort (eigenlijk vanaf het moment dat hij 'betrapt' wordt in het museum) wordt de film er eigenlijk niet beter op. Het mondt uit in een soort thriller met hier en daar wat momenten die vaag wat aan The Shining doen denken. De wendingen komen allemaal ook niet zozeer als een verrassing. Die proloog aan het begin vind ik wat dat betreft een wat twijfelachtige zet, want die zette me al vrij gauw op het juiste spoor en voegde achteraf ook niet zo veel toe. Het bovennatuurlijke element is een leuke toevoeging, maar het zorgt er ook voor dat men het einde weer lekker kan afraffelen...

Kortom: ik herken zeker wel wat missers, maar dat neemt niet weg dat ik van de film genoten heb. De sfeer vond ik bij vlagen erg geslaagd en eigenlijk vond ik de cast ook sterk. Zowel Seyfried als Norton vond ik goed op dreef. Leuk ook om Natalia Dyer eens in een ander rolletje dan Nancy Wheeler te zien, maar ze voegt helaas weinig toe. Aangenaam filmpje, die ik wat ondergewaardeerd vind als ik hem tegenover andere Netflix Originals zet.

3*

Ondanks dat ik geen grote fan ben van Michael Jackson was zijn muziek geweldig. Toch maar deze documentaire meegepikt. Het is best wel boeiend om te zien dat Michael eigenlijk nooit tevreden was, er moest altijd wel iets beter.. Dit was waarschijnlijk echt een geweldige tour geworden. Jammer dat het camerawerk vaak van hetzelfde is, maar dat zou eigenlijk ook niet anders kunnen. Mooie liedjes, mooie beelden, mooie film!

4,0*

Toch wel weer een sterke Bond-film. Sean Connery acteer prima, en ook de actie-scenes waren erg leuk gedaan. De twee grootste minpunten zijn het (te lange) speelduur en de eind-scene deze was wel erg nep, maar dat viel wel een beetje te verwachten met een film uit 1965. De schurk viel me wat mee, maar slecht was hij niet. Zeker een vermakelijke film, waar ik weer prima van genoten heb.

3,5*

Toen ik hier lucht van kreeg, voegde ik 'm gelijk toe aan mijn lijstje. Wat een namen in de cast en regie! De verwachtingen waren automatisch hooggespannen, waardoor The Thursday Murder Club eigenlijk ook alleen maar een tikje kon tegenvallen. Het is namelijk een vrij rechttoe-rechtaan filmpje met een standaard verloop. Niks speciaals en tijdens de eerste drie kwartier vroeg ik me wel eens af of dit 'm wel ging worden. De opvallend langdradige introductie van de politieagente is een mooi voorbeeld van zo'n moment.

Gelukkig weet de film zich daarna goed te herpakken en is dit alleszins een genietbaar tussendoortje geworden. Dat komt eigenlijk vrijwel volledig door de vier sympathieke acteurs in de hoofdrollen, die zichtbaar enthousiast hun personages vertolken. Je denkt in ieder geval moeiteloos met hen mee en gunt ze de oplossing van het mysterie. Ondanks dat het allemaal best stijlvol gebracht wordt, is ook dit weer hap-slik-weg. Tuurlijk is dat soms lekker, maar anderhalve week nadat ik de film gezien heb, ben ik het gros alweer vergeten. Niet de eerste Netflix Original die hier last van heeft. Ik mag het werk van Chris Columbus doorgaans graag zien en dit is allerminst een film om je voor te schamen, maar het niveau dat hij met o.a. Home Alone en Harry Potter aantikte, haalt hij hier niet.

Overigens verdient Jonathan Pryce nog een aparte benoeming voor zijn bijdrage. Naast de vier hoofdrolspelers vertolkte ook hij een innemend personage.

3*

Aardig vermakelijke jeugdfilm. In het begin zat ik de hele tijd te denken hoe idioot die personage's zijn om zo'n camping over te kopen, maar gelukkig werd de film wel leuk. Het acteerwerk was nou niet bepaald super maar opzicht vond ik het nog wel meevallen. Dit boek van Carry Slee heb ik nooit gelezen, maar ik weet wel dat ze een geweldige schrijfster is, het verhaal was dan ook leuk bedacht.

3,0*

A Time to Kill heb ik gekocht omdat ik dacht dat ik hier een gedeelte van al eens had zien langs komen. Het bleek echter om een geheel andere film met Bullock te gaan, dan die wat ik me herinnerde. Desondanks moet ik zeggen dat ik dit toch ook een interessante film vond.

De film wist me al vanaf het begin vrij snel te boeien. De situatie die zich voordoet bij Carl Lee's dochter is natuurlijk vreselijk en ondanks dat zijn reactie fout is, krijg je toch een gevoel van sympathie voor zijn karakter. Samuel L. Jackson zorgt met zijn korte rol wel voor het sterkste acteerwerk van de film. Matthew McConaughey doet het redelijk, maar niet bijzonder en hetzelfde geldt voor Sandra Bullock. Kevin Spacey vond ik dan wel weer sterk. Opzich is het natuurlijk wel een voordeel dat de film gebruikt maakt van een cast met zoveel bekende namen. Enkel jammer dat ik ze niet allemaal even goed uit de verf vond komen.

De opbouw van de film is sterk, maar wel bij vlagen aan de langdradige kant. En ondanks het feit dat het verhaal me wel de hele tijd bleef interesseren en ik benieuwd raakte naar wat er nog meer ging gebeuren, had ik de eindconclusie wel al vrij snel in de gaten. Dit zorgde er wel voor dat het toch een beetje een cliché werd. De opstandelingen, rellen en het optreden van de klu klux klan zorgde wel voor een spannende en bedrukte sfeer, die de film ten goede kwam. Daarnaast is de toespraak van Jake op het einde wel zeer overtuigend in beeld gebracht en dat is ook wel iets wat je mag verwachten. Wellicht dat de film niet op elk moment en elk vlak even sterk is, maar interessant vond ik 'm absoluut.

Al met al is A Time to Kill toch eentje waar ik een beetje gemengde gevoelens bij heb. De film weet bij vlagen te shockeren en het totaalplaatje komt overtuigend op me over. Daarnaast wordt het onderwerp op een goede wijze aan de kaak gesteld. Ondanks dit alles had deze film van Joel Schumacher iets korter gemogen. Dit zorgt er bijna voor dat mijn cijfer aan de krappe kant komt. Het is een scherpe film geworden, die soms nog iets scherper had gekund.

3,5*

Ik heb deze film lang geleden eens helemaal gezien. Maar toen was ik nog een stuk jonger, waardoor ik waarschijnlijk nog niet alles even interessant vond. Een jaar terug ongeveer heb ik het laatste stuk nog eens gezien maar het eerste gedeelte gemist. Nu heb ik hem eindelijk eens helemaal gezien. Niet in de bioscoop overigens.

Zeker doordat het nu een eeuw geleden is, en alle docu's die overal langskwamen merkte ik de gebeurtenis extra op. Reden dus om me deze film nog eens op te zetten. Het speelduur is aan de lange kant, maar daar heb ik niets van gemerkt. Want de film wist me geen moment te vervelen. De film boeide me al vanaf de eerste scens van het wrak. Als Rose haar verhaal gaat vertellen lijkt het net alsof je er zelf bij bent. Dit heeft James Cameron wel vaker laten gebeuren, maar ik geloof nog niet zo goed als hier (ook bij Avatar, maar dat terzijde). Het ziet er echt allemaal ontzettend mooi uit. Erg realistisch in beeld gebracht. En dan bedoel ik vooral de settings op en van het schip. Natuurlijk zijn vooral de scenes als het schip zinkt erg spectaculair en indrukwekkend in beeld gebracht. Het lijkt net alsof je er bij bent. Ik zat de hele tijd met een benauwd gevoel ernaar te kijken. Vooral op die momenten als Jack en Rose bij de gesloten poort aankomen en een van de medewerkers de sleutels laat vallen terwijl het water stijgt zorgden voor flink wat spanning. En natuurlijk als het schip zinkt. Ik wist wel hoe het zou aflopen omdat ik het einde nog wel eens heb gezien, maar het blijft heel erg. Het raakte me dan ook.

Het verhaal van Jack en Rose vond ik ook mooi. Zeker niet vervelend, en wat mij betreft hoort het ook echt bij de film. De ramp is natuurlijk het belangrijkste, maar dat is duidelijk. Leonardo DiCaprio en Kate Winslet speelden dan ook heel goed. De chemie tussen beiden was er zeker wel. Ook de bijrollen van o.a. Kathy Bates en Billy Zane waren goed gekozen. Het 'echte' einde is prachtig (de droom van Rose). En het komt ook echt als 'afgesloten' over. Er mag ook gezegd worden dat de film mooie muziek had.

Titanic is een prachtige film. En heeft mij eindelijk eens een goede indruk gegeven van hoe het ongeluk gebeurt is en hoe het eraan toe is gegaan. De film verveelt geen minuut. Het eerste gedeelte is allemaal leuk, soms zelfs humoristisch maar verandert uiteindelijk in een waar (dramatisch) spektakel die zorgde voor veel spanning en gevoel. Een indrukwekkend verhaal, en daarnaast erg goed verfilmd. Ik kan eigenlijk ook geen minpunt bedenken. Alles leek te kloppen voor mijn gevoel. Ik kan dan ook niet anders dan de hoogste score te geven.

5*

Gisteren, sinds zeer lange tijd herbekeken..

Ik kan me nog herinneren dat ik met iemand naar de bioscoop ben geweest destijds. Toen waren de Turtles echt een enorme rage. Leonardo was altijd mijn favoriet, weet ik nog In deze film gaat het dan ook vooral om hem en Raphael. Maar ook alle overige personages zijn leuk. Het verhaal is leuk. Ik verwachtte weer een verhaal met Shredder maar er werd mij al vooraf gezegd dat het hier niet om hem ging maar om een stenen leger. Deze zijn dan ook mooi gemaakt. En worden goed in beeld gebracht. Ik moest wel wennen aan de CGI-stijl van de film. Ik was de Turtles altijd gewend uit de 2003 serie. Ik moet wel zeggen dat de film meer die kant op gaat dan de 1987 serie, die de meeste mensen kennen. Het verveelt iig niet. Als je geen fan bent (geweest) van de Turtles, denk ik dat de film niet zo boeiend zal zijn. Maar ik vond, en vind, het dus nog steeds een erg leuk stukje film.

3,5*, maar je mag er bijna een half punt bij tellen.

Warme, sfeervolle film. Ik heb hem ergens midden in de afgelopen week voor 3/4 gezien en kon hem wegens allerlei toestanden pas gisteravond afkijken. De film kent een leuke verhaallijn. Het begint allemaal niet zo heel erg interessant maar dat wordt het wel naarmate de film vordert. Ook zag de film er heel anders uit dan dat ik dacht. Ik dacht dat het een beetje een psychische film zou zijn (zo maakte ik uit de inhoud van mijn hoesje op) maar dat was het zeker niet. Deze is eigenlijk gewoon geschikt als familiefilm. Het acteerwerk was goed en er zitten eigenlijk geen vervelende scenes in de film. De 'vriendschap' tussen Tom en Thomas wordt ook op een leuke manier weergegeven. Erg leuk om te zien, zeker zo rond deze tijd nu het weer langzaam richting Kerstmis gaat. Totaal niet wat ik ervan verwachte, maar het pakte wel goed uit!

3,5*

Toon Hermans was een cabaretier als geen ander. De humor was simpel, maar toch ook geraffineerd en zeker doeltreffend. Daarnaast voelden zijn shows heel persoonlijk. Ik zal nooit een groot fan worden van zijn liedjes, maar het is wel mooi om te zien dat hij er zijn ziel en zaligheid in legde. Ik kan er soms uren naar kijken en het verveelt nooit. En natuurlijk is het zo dat Toon ook gewoon nog steeds leeft in de regio waar ik ben opgegroeid, niet ver van Sittard. Toen ik gisteravond een wandeling maakte, kwam ik al gauw langs een huis waar, jawel, Toon Hermans op een groot tv-scherm werd bewonderd.

De Kleuren van een Clown is een alleraardige documentaire, omdat je een duidelijk beeld krijgt van Toons jeugd, zijn eerste stappen, zijn hoogtijdagen en natuurlijk de laatste jaren. Fijn dat zowel zijn kinderen als zijn bandleden aan het woord komen en inderdaad, zoals hierboven al terecht benoemd wordt, een open en eerlijk beeld geven over hem. Het is niet alleen maar één grote loftrompet en dat maakt het natuurlijk wel een stuk echter. Met de bijdragen van bijvoorbeeld Paul de Leeuw en Youp van 't Hek kon ik iets minder, maar ik neem ze graag op de koop toe. Wel vond ik het jammer dat de documentaire voor mijn gevoel toch wat aan de korte kant was. Met name de laatste fase van zijn leven voelde kort samengevat, waardoor het naar mijn mening vrij 'plots' eindigde. Uiteindelijk geen grote ramp, maar het zorgt er wel voor dat dit toch iets meer als een losse tv-uitzending voelde dan ik eigenlijk gehoopt had.

Desondanks moge het duidelijk zijn dat dit een aanrader is voor eenieder die van het werk van Toon Hermans kan genieten. De film geeft een duidelijk beeld van hoe de man in elkaar stak en biedt ook interessante beelden van hoe het er achter de schermen aan toe ging, zowel tijdens de repetities als vlak voordat hij op moest.

3*

Fijn dat ik deze klassieker kan afstrepen van mijn lijstje. Hij stond er al heel lang op vanwege de iconische status, maar de film sprak mij nooit zo aan, omdat het onderwerp me niet zo ligt. Dat blijkt ook na afloop van het kijken van deze film niet beter te zijn geworden. Ik kan echt niet zeggen dat ik Top Gun volledig onafgebroken interessant vond. Tussendoor haakte ik af en toe af, maar de film wist me telkens wel weer opnieuw bij de les te krijgen. Visueel zitten er enkele mooie scènes tussen, maar ik vind Top Gun vooral leuk als 80s product: mooie soundtrack, een jonge, veelbelovende cast en af en toe op het foute af. Met de chemie tussen Tom Cruise en zowel Kelly McGillis als Val Kilmer zit het wel snor.

3*

Twee jaar geleden nog in Toscane op vakantie geweest. Wat een schitterende, schilderachtige streek blijft dat. Deze film bevat een aantal fraaie plaatjes van de regio en Sophie van Oers is een prettige verschijning, die tevens een aardige rol neerzet.

Tot zover het positieve aan Toscaanse Bruiloft. De film was niet mijn keuze en ik was al enigszins huiverig, maar het bleek zelfs tamelijk naïef om te denken 'ach, misschien valt er hier en daar wel wat te lachen'. De film is totaal niet grappig en mist de charme van bijvoorbeeld de Britse romcoms, hoewel overduidelijk wel leentjebuur wordt gespeeld bij dergelijke films. Er blijven uiteindelijk ook niet bepaald veel scènes hangen. Ik kan me nog een of ander vreemd voedselgevecht op het einde herinneren... Halverwege is het uiteraard nog even tijd om sentimenteel te worden met de dood van een personage en een begrafenis. Het slaat allemaal niet aan, lijkt volkomen uit de lucht gegrepen en zorgt ervoor dat Toscaanse Bruiloft een chaotisch, onsamenhangend geheel is.

Ook sta ik er van te kijken hoe matig de cast hier presteert. Van Oers heb ik al benoemd als lichtpuntje, maar daar blijft het eigenlijk ook bij. Jan Kooijman weet nauwelijks te overtuigen en de overige acteurs lijken verdwaald of zich er in ieder geval niet helemaal van bewust te zijn dat ze in een film aan het spelen zijn. Ik zie geen personages, maar gewoon Lieke van Lexmond, Simone Kleinsma en Diederik Ebbinge door het beeld lopen. Ook Dirk Zeelenberg, die ik nota bene best leuk vond in Divorce, voegt helemaal niets toe en is eerder irritant dan charismatisch. Uiteindelijk kun je het hen ook niet helemaal kwalijk nemen, want de meeste grappen zijn zó flauw en uitgemolken dat niemand die leuk kan brengen.

Pijnlijke zit dus; met name omdat je ziet dat er wel geprobeerd wordt, maar gewoon niets uit de verf komt. Dan heeft Johan Nijenhuis nog geluk met de locatie die hij heeft uitgekozen voor zijn film, want dat is echt het voornaamste pluspunt dat ik kan bedenken.

1,5*

Ik kan me nog herinneren van mijn stagetijd bij de videotheek, vlak na de dvd-release, dat deze film ontzettend veel gehuurd werd door klanten. Vrijwel dagelijks had ik hier het doosje van in mijn handen.

Leuke, onderhoudende thriller, waarvan ik een deel wel eens eerder gezien heb, maar nooit de complete film. Voordeel is dat Johnny Depp en Angelina Jolie wel iets van hun rollen weten te maken. Onderling hebben ze genoeg chemie om gedurende de film met deze personage mee te willen liften. Er is ruimte voor romantiek en humor, hetgeen zorgt voor een prettige afwisseling met de actiescènes. Daarnaast heeft de film natuurlijk de schitterende locatie mee, is het tempo aangenaam en de twist is, hoewel wellicht niet helemaal onvoorspelbaar, wel grappig. Overdonderend of vernieuwend is het niet, maar wel zeer vermakelijk.

3*

Tower Heist was er eentje die ik bij uitkomst best wel in de bioscoop had willen zien. Uiteindelijk is het er niet van gekomen, maar ik heb de film wel afgelopen week eindelijk eens kunnen zien. Ondanks dat het het bioscoopbezoek misschien niet helemaal waard was geweest, vond ik het toch een aangename zit.

Ben Stiller vond ik ouderwets leuk na zijn tegenvallende optreden in Little Fockers. Eddie Murphy vond ik daarentegen een stuk minder leuk. Een aantal jaren geleden kon ik wel van zijn films, met name Beverly Hills Cop en Coming to America, genieten, maar de laatste tijd heb ik niet veel leuks meer van hem gezien. Matthew Broderick was nog best wel aardig, daar waar Téa Leoni, maar vooral Casey Affleck een stuk minder interessante rollen speelden.

Wat overblijft is een leuke mix tussen komedie en actie. De actiescènes werden best goed uitgevoerd. De humor heeft, zeker in de eerste helft, even de tijd nodig om op gang te komen. Pas zodra Stiller's personage ontslagen wordt, neemt de film daar wat meer de tijd voor. Als deze dan uiteindelijk aan bod komt, is het wel geinig, maar niet uitzonderlijk grappig. Desondanks blijft het allemaal toch zeer vermakelijk. Dat is met name te danken aan de leuke uitwerking van de personages. Bovendien is hetgeen er allemaal plaatsvindt (een goed voorbeeld is natuurlijk de inbraak met als gevolg een auto die langs de Tower bungelt met diverse personages in de auto zittend en een ander weer aan de onderkant hangend) interessant genoeg om je te laten kijken.

Tower Heist viel me als film in zijn geheel mee. Op het gebied van humor had ik er wel wat meer van verwacht, maar ik werd toch niet bepaald teleurgesteld. De film kijkt immers gewoon lekker weg. De film voelde ook wel aan als ''eens iets anders''; het voldoet namelijk niet aan de standaard Amerikaanse formule die in elke komedie gehanteerd lijkt te worden tegenwoordig. Al met al is het geen hoogvlieger, en ik heb geen idee hoe lang de film blijft hangen, maar vermaken doet het met gemak.

3*

Pixar flikt het 'm weer.

Jammer, dat ik hem niet in 3D heb kunnen zien. Want verder was dit echt weer een heel leuke film. Ik blijf de karakters erg leuk bedacht vinden en het verhaal erachter ook. Raar om te zien hoe alles 'veranderd' is. Gelukkig is het niet allemaal dramatisch door het feit dat Andy gaat studeren en de poppen wederom op straat belanden, er zit ook voldoende humor in die ook nog vaak geslaagd is. Deze mag zich mooi aansluiten bij de score die ik deel 1 en 2 ook gaf:

Dikke 4*

Ik vond het wel een vermakelijke film. Eddie Murphy speelde helemaal niet irritant, en ik vond hem soms zelfs erg grappig. Van Dan Aykroyd had ik net iets meer verwacht, maar ook hij leverde een geweldige prestatie op. Het verhaal was ook wel goed, zeer geschikt voor een komedie maar wel helaas soms erg saai. Misschien geen top komedie (wat uiteraard ook niet altijd hoeft), maar wel een leuke kerstfilm.

3,0*

Ps : 3 naar mijn mening leuke momenten in de film :

- Dat Dan Aykroyd zich verkleed als kerstman en allerlei eten is mee aan het smokkelen.
- Dat Eddie Murphy heel erg zit op te scheppen over hoe sterk hij is in de gevangenis.
- Dat Dan Aykroyd in de bus op een vrouw spuugt, zodat ze op een andere bank gaat zitten.

Heel lang geleden eens een keer gezien volgens mij, maar er stond me niks meer van bij. Soderbergh heeft een fantastische sterrencast weten op te trommelen en ze spelen hun personages naar behoren. Met name Don Cheadle vind ik altijd een prettige acteur, maar ook Del Toro, Zeta-Jones en Erika Christensen vallen op. Op zijn tijd houd ik best van de mozaïekstructuur, maar bij Traffic werkt het vooral erg druk. Dat laatste heeft overigens ook met de montage te maken, waar ik niet zo over te spreken ben. Dat filtergebruik had van mij niet gehoeven. Bovendien zijn niet alle verhaallijnen even boeiend, waardoor ik als kijker af en toe inzakte en even later weer opveerde. Wat resteert is een onderhoudende film over drugsproblematiek, maar ik vond het verre van indrukwekkend.

3*

Een film met een behoorlijke status, maar mij trok het nooit. Ik heb weinig tot niks met het onderwerp drugs en ik had al begrepen dat deze film om bijna niks anders zou draaien. Uiteindelijk won de nieuwsgierigheid het alsnog van de vooroordelen en heb ik de gok gewaagd.

Het viel me nog alleszins mee. Het is tamelijk frappant dat Trainspotting een verhaal vertelt waar in feite niet bijster veel in gebeurt, maar toch onderhoudend blijft. De film bevat enkele behoorlijk smerige scènes die cinematografisch ook wel interessant zijn (ik denk natuurlijk vooral aan de toilet scène, maar ook bijvoorbeeld aan het moment dat Mark als het ware door het tapijt valt). De film bevat humor, maar is geregeld ook bikkelhard en slaagt erin op die momenten binnen te komen.

Het sterkst vind ik nog wel het acteerwerk. Iedereen slaagt erin een kleurrijk personage neer te zetten, ook de bijrolacteurs. Ewan McGregor weet sympathie op te wekken als het hoofdpersonage en Robert Carlyle... is gewoon heel eng. Ik heb hem acht seizoenen lang een rol zien spelen in een sprookjesserie, waar ik veelal met zijn personage meeleefde, maar hier ben je dat binnen een mum van tijd vergeten, want je krijgt al snel een flinke hekel aan Begbie. Ontzettend knap gespeeld in ieder geval! Het einde, waar Begbie door zijn eigen 'maat' genaaid wordt, is heel bevredigend.

Misschien dat de lage verwachtingen een rol spelen, maar ik vond dit best een goede film. Het is voor mijn gevoel (nog) niet het meesterwerk dat het voor vele anderen wel is, hoewel het zomaar zou kunnen dat ik hier tijdens de herziening met andere ogen naar kijk. Er zaten scènes tussen waar ik niks mee kon, maar ik heb genoten van het overtuigende acteerwerk en de Schotse sfeer die gecreëerd wordt door de omgevingen en de conversaties tussen de personages. Absoluut een aangename verrassing!

3,5*

Project X destijds wel een beetje meegekregen, maar in het zuiden was er toch iets minder ophef over. Ik zat toen zelf op de middelbare school en herinner me nauwelijks dat het hier onder de jongeren leefde. De gebeurtenis is natuurlijk een perfect voorbeeld van hoe zeer iets kan escaleren door één knopje op een social media-platform. Alleen daarom al is het onderwerp reuze interessant en wilde ik dit graag zien. De documentaire zelf is daarentegen niet van al te hoge kwaliteit: het doet wat het moet doen, maar het feit dat iedereen gedwongen wordt in het Engels zijn of haar verhaal te doen geeft het wel een erg hoog plastic-gehalte.

2,5*

Leuke eerste Kerst-film die ik dit jaar gezien heb. Nicolas Cage, Jon Lovitz en Dana Carvey: wat een combinatie! Maar wel een goede, want je zag inderdaad duidelijk dat ze er plezier in hadden. Hier en daar zaten ook best een paar leuke scenes. Natuurlijk is het einde erg cliché, maar een 'slecht' einde had de film ook geen goed gedaan. Dit was gewoon puur vermaak.

3,0*

Ehm.. Waar heb ik net naar gekeken? En gisteren? En eergisteren? Ik heb er ruim drie keer over gedaan om deze film helemaal uit te zitten. Nadat ik de eerste keer gewoon gestopt was omdat ik me kapot verveelde, wilde ik hem eigenlijk direct een van de twee laagste cijfers geven en hem vergeten. Toch vond ik ook dat ik er wat te min van had gezien misschien. Dus keek ik verder en het werd inderdaad een heel klein stukje beter. Maar het was nog steeds niet erg interessant. Vandaag heb ik dus het laatste stuk uitgezeten en ik kom tot dezelfde conclusie na het laatste screenshot. Ergens was hij misschien wel aardig, maar hij was tegelijkertijd ook echt slecht vond ik. Het is een Italiaanse film, en ik geloof niet dat ik die ooit eerder heb gezien maar het acteerwerk vond ik niet echt goed. Het verhaal is rommelig, maar vooral oninteressant. Het einde is nogal vreemd.. En daarbij heb ik geen een keer hoeven lachen. Terwijl deze werd omschreven als 'de grootste Italiaanse komedie' (op mijn DVD-hoes). Nu koste hij maar 1 euro. En echt vervelend was hij (over het algemeen genomen) niet. Maar hij wist me ook niet genoeg te boeien. Enkele leuke momenten om te zien en daar houd het ook bij op. Ik zat te twijfelen tussen anderhalve ster en twee sterren, ik zal hem dan ook nog het laatste geven. Maar het scheelt echt niet veel.

2*

Jarenlang heb ik de trailer hiervan op mijn VHS van Uncle Buck voorbij zien komen. Ik kijk zelden of nooit meer films die op tv worden uitgezonden, maar toen deze film enige tijd geleden langskwam, kon ik het niet laten Tremors eens een kans te geven.

Ik moet zeggen dat ik dit een leuke verrassing vond. De film komt een beetje traag op gang en ik vroeg me dan ook af of dit wel de moeite waard ging zijn, maar deze klassieker herpakt zich snel. Wanneer de zandwormen eenmaal geïntroduceerd zijn, kan de pret beginnen. Kevin Bacon en Fred Ward vormen een leuk duo en ook de rest van de cast doet het alleszins aardig.

De film is een leuke, effectieve mix van verschillende genres. Sciencefiction, komedie en horror gaan hier met elkaar aan de haal. Opvallend is dat de film eigenlijk op geen van deze drie gebieden tekort komt. Er is sprake van een fijne balans waardoor de film niet alleen spannend is, maar tegelijkertijd ook luchtig blijft. Overigens ook noemenswaardig dat het nergens echt inkakt. Eigenlijk is de film niet meer dan een constante tweestrijd tussen mens en wezen, maar het blijft het gehele speelduur zeer vermakelijk.

Tremors is een film met een hoge entertainmentwaarde. Ik krijg de indruk dat deze film ook met veel plezier gemaakt is. Het is overduidelijk waarom deze cultstatus heeft verworven en, zodoende, eigenlijk ook wel waarom er zo belachelijk veel vervolgen op gemaakt zijn. Ik vond dit iig een vlotte en zeer aangename wegkijker, die ik bovendien voor herhaling vatbaar vind.

3,5*

Een leuke film. Ik had er persoonlijk wel iets meer van verwacht, en dan bedoel ik vooral het verhaal. Dat viel me een beetje tegen. Soms vond ik dat een klein beetje 'vaag' overkomen. Nou was ik wel best moe dus misschien dat dat er wat mee te maken had. Verder is de film namelijk heel leuk. De actiescenes zijn leuk en zien er echt heel mooi uit (de hele film eigenlijk wel). Nog eens wat je noemt: een visueel spektakel. Daarnaast is het acteerwerk ook leuk. van o.a. Jeff Bridges. De film is erg vermakelijk en verveelt niet. Al schrok ik in het begin omdat hij volgens mijn DVD hoesje 200 minuten zou duren. Maar dat bleek dus niet zo te zijn. Dus voor mij ging hij redelijk snel voorbij. Ik wil hem graag binnenkort nog eens zien want ik vond het een leuk product van Disney.

3,5*

Ben Stiller: love him or hate him. Bij mij wisselt het weleens per film. In de ene vind ik hem grappig, maar ik ben ook geen groot fan van zijn humor en balanceert vaak net op het randje van irritatie. Desondanks heeft hij toch een aantal leuke komedies op zijn naam staan en staat hij vaak garant voor absurditeit. Zo ook Tropic Thunder.

De film begint met die fake trailers, waarbij ik meteen in een deuk lag. Geweldige en originele opzet. Zodra er wordt overgeschakeld naar de daadwerkelijke opname van Tropic Thunder beland je van het ene op het andere moment in een compleet andere setting. Toegegeven, de explosies en al het geweld ziet er nog verdomd goed uit ook. Dat was wel iets waar ik van stond te kijken. Visueel heb ik niets te klagen over de film.

Uiteindelijk blijkt het hier om een Hollywood parodie te gaan die best goed slaagt. Ben Stiller is op dreef, evenals Robert Downey Jr. Jack Black speelde eens een keer een iets minder geslaagde rol. En dat terwijl hij de acteur van het stel is waar ik het meest een zwak voor heb. Desalniettemin kwam hij toch af en toe grappig uit de hoek. Maar degene die dat het meeste deed, was voor mij Tom Cruise. Alleen al als hij in beeld kwam moest ik lachen. Overigens herkende ik hem helemaal niet. 't Is dat er tijdens de film geroepen werd dat dat 'die ene van Mission: Impossible is', anders had ik het er waarschijnlijk niet uitgehaald. Sublieme rol van hem. Het leukste aan de film is dat deze zich helemaal niet serieus neemt. Daarnaast gaat men wat subtieler te werk dan in die '... Movie' reeks van het welbekende duo Friedberg/Seltzer. Dit heeft dan ook een veel aangenamer effect.

Toch lijkt het een beetje in te kakken van het moment dat Stiller ontvoerd wordt en gedwongen wordt Simpe Jack na te spelen. Op dat moment had ik even geen idee waar de film naartoe wilde en of het nou een goede of slechte film was. Gelukkig herpakt deze zich weer bij de reddingspoging. De film gaat bij vlagen compleet over-the-top. Het is ook niet zozeer dat ik vaak heb moeten lachen om een bepaalde gebeurtenis, eerder telkens wanneer ik me realiseerde waar ik naar zat te kijken. De krankzinnigheid in deze film gaat ver, soms heel ver. Maar dat doet Hollywood vaak genoeg zelf ook, terwijl die films zich wel serieus nemen. Geweldig moment is trouwens die knipoog naar het cliché 'ik blijf, want hier hoor ik thuis' einde op die brug.

Een aangename en bij vlagen grappige film. Deze kent ook zo zijn iets mindere momenten. Het geheel bleef wel vermakelijk, maar af en toe vond ik het iets minder leuk allemaal. Al met al viel het absoluut niet tegen. Ik ben nu toch wel benieuwd geworden naar die Walter Mitty film van Stiller.

3*

Best wel een sterke film. Ik had er niet zo heel veel van verwacht, maar ik werd aangenaam verrast. Clint Eastwood zoals altijd wel in een prima rol en ook de rest van de cast doet het prima. Het verhaal en de gebeurtenissen bleven me boeien van begin tot eind, ook mooie flash-backs. Prima film!

3,5*

Jaren geleden wel eens vaker stukken van deze film voorbij zien komen op tv, maar tot voor kort had ik hem nog nooit in zijn geheel gezien. Voordeel was dat ik wel grotendeels wist wat me te wachten stond en dat het positief zou zijn. True Grit draait voornamelijk om de verstandhouding tussen de personages van Jeff Bridges en Hailee Steinfeld. Beiden doen het gelukkig uitstekend en hebben een fijne chemie. Ze worden aangevuld door eveneens fijne rollen van o.a. Matt Damon en Josh Broslin. Humor, actie en spanning zitten er allemaal in en de film kijkt vlot weg. De Coens leveren hiermee een film af die weliswaar iets minder iconisch is dan Fargo of The Big Lebowski, maar True Grit mag er wat mij betreft zeker wezen.

3,5*

Vandaag weer eens sinds lange tijd The Truman Show herzien. En wat blijft dit een prachtige film!

Het verhaal is zeer origineel. De uitwerking is fantastisch! Het acteerwerk van iedereen is goed. Jim Carrey zet hier imo zijn beste rol neer. Ik zag laatst ook zijn andere serieuze films (Man on the Moon, The Majestic en Eternal Sunshine of the Spotless Mind). Maar dit was en blijft toch mijn favoriet. De film bevat ook wel humor maar op een heel andere manier dan Carrey's bekende comedy's. Ed Harris zet ook een goede rol neer als de regisseur van Truman's show. De film verveelt geen moment. Het blijft interessant om te zien hoe Truman langzaam ontdekt dat zijn wereld een TV-show is en hoe hij daarop reageert. De sfeer in de film is ook erg goed, een beetje feel-good maar ook een beetje mysterieus. Dat komt ook omdat je in het begin als kijker zijnde je zelf ook nog niet bewust bent van de situatie waarin Truman vastzit. Het einde is overtuigend en past perfect bij het verhaal.

Nog steeds een van mijn favoriete films. Telkens als ik hem gezien heb ben ik een beetje sprakeloos. Mooie mix van allerlei genres en de film zit perfect in elkaar. Sterk acteerwerk en een erg mooi (enigszins bizar) verhaal.

Good morning, and in case I don't see ya, good afternoon, good evening, and good night!

5*

Wat een laag gemiddelde! Totaal onterecht in mijn ogen. De animatie was dan wel niet zo van het Disney of Pixar niveau, maar het was wel een erg vermakelijke film. De personage's zijn leuk, en de liedjes had ik eerlijk gezegd nog véél erger verwacht dan dat ze bleken te zijn. Niets speciaals maar zeker een leuke film.

3,0*

Eergisteravond de film meegekeken en ik vond hem niet echt speciaal. Hij was opzicht wel vermakelijk maar ook een beetje 'leeg' voor mijn gevoel. Wel moet ik zeggen dat het acteerwerk van Rutger Hauer, Monique van de Ven en de rest van de Cast er goeduitzag. Dat het leuk was om Nederland in de jaren '70 te zien. En het 'kanker-gedeelte' werd goed in beeld gebracht. Maar verder stelde het voor mij niet zo veel voor..

2,5*

Ik vond het best een leuke film, Tom Hanks in een erg leuke rol als een politieagent die zich ontfermt over een kweilende vieze hond. op velen plaatsen een beetje K-9 achtig maar ik vond deze toch wel even goed ongeveer. Met name het duo Hanks-Hond maakt veel goed, humor én actie waren allebei voldoende te vinden in de film, wel het einde is een beetje zielig, maar de eindzin is wel weer grappig , gewoon een leuke wegkijkfilm waar je niet al te veel bij moet gaan voorstellen maar als je gewoon verstand op nul zet en kijkt, gegarendeerd kijkplezier.

3,0*