Opinions

Duitsland heeft prima acteurs dat we nooit meer hoeven te worden 'getrakteerd' op Amerikanen in de rol van Duitsers. Vooral Robert Duvall die toch nog een beetje Duitsig poogt te klinken is kolderiek. Caine kan er mee door omdat ie goed die mix van plichtsbesef en cynisme kan combineren. Best spannend verhaal. Let op de debuutrollen (in a major movie) van Treat Williams als Captain Clark en Jeff Conaway (Grease) als per jeep patrouillerende soldaat. Donald Pleasance als goed gelijkende Himmler. Larry Hagman (JR Ewing) mag ook ff de wijsneus uithangen. Sutherland kan prima overweg met z'n rol als Ierse verrader.

Net weer herbezien (was op ONS). Film stijgt in mijn achting. Niet alleen een tijdsdocument, maar ook een bewijs dat van tijd tot tijd het rurale, ugly America de kop opsteekt. Jack Nicholson als advocaat George Hansen: "This used to be a damn fine country". Alleen waren toen bikers soms hippies, zoals in de film, en nu is het vooral MAGA tuig. Het verhaal lijkt allemaal zo lineair te verlopen zonder duidelijke boodschap, maar het zit beter in elkaar dan ik in eerdere bezichtigingen voor ogen had. Uncredited, maar aan het begin is toch duidelijk John Huston te zien. Storend slechte edit van het nummer The Weight van The Band alleen.

Holy sh.t, deze film is nauwelijks aan te zien. Ik heb ff doorgeschakeld toen Fassbender er vastgebonden en zo toegetakeld bij zat. Groepsdynamiek heet zoiets. De grootste bully zet volgers er toe aan om allerlei wreedheden te begaan. Wat voor deze bende punks geldt, gold ook voor de misdaden die hele naties hebben begaan. Het Nazi regime bijv. Sta er maar tegenop. Ik las een Guardian recensent die dit de scariest movie ever vond. Velen commentarieerden dat het zo eng is omdat het dichtbij is. In het VK is bijv. knife crime een enorm probleem. Eén commentaar: "I didn't really feel like I'd watched this film, more like I'd survived it".

Ondanks de cliché's van een CEO zonder enige scrupules, het samenzweerderige van het verhaal en de onvermijdelijke payback, was dit een doorwrochte voorstelling, waar een Gibson (getekend door het leven) goed mee overweg kan. Zetten en tegenzetten waren mooi in evenwicht. Voor Amerikaanse begrippen ongewoon duister, zeker de afloop, wat weer een tikkie too much was. Op de keper beschouwd, had het verhaal zich prima geleend voor een 6-delige TV serie. Zodat de zonderlinge figuur van Jedbergh, gespeeld door Winstone, ook beter uit de verf had kunnen komen ("opruimer met gereactiveerd geweten"). Niettemin een dikke 3,5*. Altijd leuk om even wikipedia er op na te slaan. Deze film heeft dus $80 miljoen gekost, en haalde $81 miljoen binnen aan box office sales.

Zal wel een generatie ding zijn... maar met zoveel CGI is voor mij de spanning er van af. Doet me meer denken aan een computergame op biosformaat. Ik ben in slaap gevallen. Verspilling ook van zoveel echt acteertalent. Emily Blunt ben ik stiekum verliefd op. Cruise matcht ook niet echt lekker met SF vinnik. Da's net zoiets als Kevin Costner (excelleert in Westerns) die acteert in een spy thriller. Geen rating dus. Ik zie dat ik vanavond een herkansing krijg...

Spannend met ruimte voor de karakters om te ontplooien, waarbij Baldwin goed tegenspel bood aan Hopkins. Scriptschrijver Mamet doet iets wat in de 50-er jaren andersom zou zijn gedaan: de arme, maar eerlijke ziel die door deze beproeving laat zien dat hij uit het juiste hout gesneden is, en niet de rijke stinkerd die hetzelfde moet doorstaan. In The Edge was de rijkaard het meest vindingrijk en bij machte om met de wildernis om te gaan. Hopkins had duidelijk zin an deze rol. Ik kreeg het zowaar koud bij het zien van zoveel sneeuw en regen. Scenes met de beer leken levensecht.

Eiger is een berg in de Zwisterse Alpen. Van alle Eastwood films DE film die in het geheim agent genre een zekere cult status geniet omdat ie te zot is voor woorden. Ten eerste, Eastwood als geschiedenis docent die bijklust voor de CIA en zich laat betalen in contemporary art. Vroeg me alleen af of Spielberg juist niet hierdoor was geïnspireerd toen ie Harrison Ford als archeoloog portretteerde (Raiders Of The Lost Ark) die ook in de klas met bakvis aanbidsters te maken had. Enfin, veel genietbaars als Eastwood die een klein kefhondje afzeikt terwijl die z'n baasje, een verrader van het gluiperigste water, een eind weg in de woestijn dropt. Idem dito een voormalige collega op wiens hand good ol' Clint is gaan staan na een partijtje matten, waarna hij één van de mooiste oneliners uit de cinema debiteert: "you may not play the clarinet for awhile". Verhaal gaat als een nachtkaars uit als weer een oud-collega niet is waar Clint 'm voor hield. Je ziet 'm kijken naar de dame die 'm al die tijd heeft bijgestaan... "eh, neuken?" Sums it up.

Overweldigend mooie film, waarin alles op z'n plaats lijkt. Goed geacteerd (met name Blanchet en Rush), intrige, spanning, tragedie - het is er allemaal in overvloed. Blij dat dit soort films (historisch kostuum-drama) nog gemaakt worden. En Rush is helemaal niet zo vilein als hierboven wordt gesuggereerd, maar is tot op de letter wat Duitsers een Real Politiker noemen. Doen wat noodzakelijk is om de kroon in stand te houden, want alleen zo kan Engeland voortbestaan. Verraad van katholieke onderdanen moet gestraft worden.

Controversieel, meervoudig gelauwerd in de pers en op festivals... maar ik kan er kan er niet echt warm voor lopen. Hupperts spel is knap, gelaagd... maar echt betrokken voelde ik me niet. Het is de zoveelste proeve van Verhoevens wereldbeeld van amoraliteit (let wel, iets anders dan immoraliteit) en een gewelddadig, ambivalent universum, dit maal dan in de vorm van de vrouw die het heft in handen neemt, en niet als eeuwig slachtoffer. Eind is onbevredigend. Expres zo, denk ik.

Goeie film die blootlegt dat we er met de meeste WO2 films waarin natuurlijk Duitsers opdraven als de eeuwige vijand, maar ook met onze Nationale Herdenking op 4 mei wel makkelijk wegkomen. Wat is erger? De Wehrmacht soldaat die Befehl ist Befehl gestand doet... of het verraad van de buren met wie je al zolang straat of appartementsgebouw deelt? In deze film wordt behandeld hoe het volk, dat met de Dreyfus affaire al een onverholen antisemitisme aan de dag legde, 'fijntjes' heeft huisgehouden onder het Joodse bevolkingsdeel. Wanneer is Nederland aan de beurt? In dit land zijn verhoudingsgewijs de meeste Joden afgevoerd naar vernietigingskampen! Terug naar de film. Heb het boek niet gelezen. Hoewel je deze enorme tragedie nauwelijks recht kan doen met onpeilbaar verdriet zichtbaar maken zoals in de enigszins vergelijkbare film Sophie's Choice wel gebeurde, had de film iets afstandelijks. Kan ook een beetje aan het spel liggen van Kristin Scott Thomas. Niettemin, een film die de moeite waard is.

Kan vooral als voorbeeld dienen hoe je NIET een spannende (SF) film maakt. Als je de film ziet, realiseer je je dat filmmaken toch een kunst is. Ondanks de aanwezigheid van topacteurs. Lijkt wel alsof Jodie Foster er zelf niet in gelooft (in haar rol). Haar tekst kwam zo onwaarachtig over. Gevoeligheid tussen Matt Damon en ouwe jeugdliefde kwam zo als semi gevoelig over. Te terloops. De wetenschappelijke premissie van een bovenmaats wiel boven de aarde als onderkomen voor de rijken is om te beginnen al onzinnig, kan iedere natuurkundige je vertellen. Als er nog iets van een relevantie voor onze tijd in zat, had ik het nog misschien interessant gevonden. De film is meer een smoes om techno stuff te etaleren. Ik ben in slaap gevallen.

Goeie, spannende film. Met voorspellende waarde; de film is al 18 jaar oud! Mooi teruggrijpen op Coppola's The Conversation waardoor het verhaal aan diepte wint. Intelligente plot finale. Merk de ironie op van een NSA die zich helemaal toelegt op onderscheppen en controleren van communicatie, en dan de rogue NSA director (gespeeld door Jon Voight) die zich in de luren laat leggen door de miscommunicatie die besloten ligt in de restaurant confrontatie. Leuk, veel van de acteurs die je hier ziet, zaten aan het begin van hun carriere. Kleine rol weliswaar van Jack Black, maar een opvallende. Schoolvoorbeeld van hoe je veel in kleine momenten kan stoppen.

Onvoorstelbaar dat deze draak van een film zoveel Oscars binnenhengelde. Is een keer onderwerp geweest van een Seinfeld aflevering. Nu heeft deze King of all sitcoms wel vaker vaak buitengemeen grappige referenties aan films... maar voor The English Patient maakte ze een uitzondering in de zin van dat het subject was van ridicuul door Elaine Benes en daarmee wel een halve aflevering besloeg. "Die already!" Ik kan me er helemaal bij aansluiten.

Vannacht weer op de BBC, met ondertiteling. Mooi, af en toe bijna documentair aandoend, redelijk hard realistisch relaas over gangster Mesrine, deel 2. Alleen al de moeite waar omdat zijn liefje, gespeeld door Ludivine Sagnier zo'n stuk is. Overigens (misschien raar genoeg) als brunette mooier dan als blondine (wat ze van nature is). Wat kunnen Franse actrices toch eindeloos "je ne sais quoi" sexy zijn op een manier die Amerikaanse actrices nooit zullen kunnen benaderen.

Heerrrrlijk. Het was me een TV avondje wel gisteren. Eerst The Favourite. En dan Ennio. Jammer dat het alleen zo laat werd uitgezonden. kMoet half 7 's ochtends op. Maar zeer de moeite waard. Een must voor componisten en (film)muziek liefhebbers. Veel uitleg en achtergrondinfo. En dat van een man die niet bekend staat als praatgraag. Moet je Jet Berkhout van Radio 4 maar vragen.

Zalige film, fijn ontspannen acteerwerk waardoor dialogen erg naturel overkomen. Die in de tafelscene zijn priceless. Gandolfini, die het uitkomen van de film niet meer zou meemaken, is meervoudig gelauwerd voor zijn rol. Maar schrijf Dreyfus niet af. Ik vind haar zoooo leuk en grappig met de al van Seinfeld bekende mimiek en gebaartjes. Haar ex-man in de film kwam trouwens ook voor in een Seinfeld afl. Wrang achteraf zijn de vele grappig bedoelde verwijzingen naar Gandolfini's obesitas, Het laatste werd hem waarschijnlijk fataal.

De bouwmarkt ambiance blijft origineel. Op feestavondjes bij Hornbach e.d. moet dit wel de Numero Uno film zijn.

Pff, langdradig. Te weinig meat on the bone om me na een uur kijken nog te interesseren. Onwaarschijnlijke premisse: mensen creatief inzetten maar ze gevoelens, de bron van creativiteit, ontzeggen. Daar zou 'nu' AI voor worden ingezet. Tweede: geheime ontmoetingen niet onmogelijk maken terwijl een Big Brother is Watching You controle deze simpelweg zou kunnen voorkomen.

Schwarzenegger.... Stallone.... Zulke acteerkanonnen. kGa kijken. Onvergetelijke scenes uit hun rijke oeuvre:

Conan, what is best in life? - YouTube

Best Scene from Cobra [1986] - YouTube

Leuk om de twee bejaarden te zien, maar wel een erg gemaakt verhaal met om de 10 min. een gevoel van "hoe nu verder?"

Sjittes... ben ik weer in slaap gevallen. Maar dat zegt meer over mij. Ik zallem maar eens gaan aanschaffen, voor aandachtige studie. Want Charlie Kaufman films zijn altijd de moeite waard (Adaptation en Being John Malcovich)... alhoewel celebraal. M.a.w. het zijn altijd halve hersen- exercities. Maar door de combi van vaak prachtige dialogen, situeringen en plotlijnen erg interessant. Jim Carrey is een geweldige acteur. Veel van zijn collega's zullen zeggen dat komedie misschien wel het moeilijkste is. Omdat komedie nl. nooit op zich staat, m.a.w. moet "gepaard gaan aan". Dat Carrey in deze film zijn "andere kant" kan laten zien, teleurstelt geenszins. Met een getourmenteerde Winslet blijf ik altijd moeite houden (Sense & Sensibility en Revolutionary Rd), omdat ze zichtbaar zoveel van zichzelf erin legt.

DE film om knus vanuit je comfie bank te bekijken en je er warmpjes bij te voelen bij het zien van zoveel ontberingen. In de bios zullen de onmetelijke hoogtes en vergezichten veel beter tot uiting komen. Lijkt me ook zo'n film die je met IMAX moet zien. Hoop bekende acteurs die allemaal goed tot hun recht kwamen. Geen hoogvlieger evenwel, niettemin dus 3,5*.

Vond het een aardige film, maar niet meer dan dat. Dikke 3*. Leek/lijkt meer in te zitten. Vond het afglijden van de CEO richting lullo wel een beetje erg cliché, alsof het verhaal een bad guy nodig heeft. Zou een Deel 2 in moeten kunnen zitten. Hoewel sentimenteel en erg lang, komt AI van Spielberg dichterbij existentiële vragen. Kubrick zou een pracht film hebben kunnen maken over artificiële intelligentie, denk ik. Brush strokes als van een master painter, en niet geëxpliciteerd. Wat meer tot nadenken stemt.

Een film die enorme indruk maakte toen ik 'm voor het eerst zag. Het gedragen spel, de glimmende harnassen, het Wagneriaanse theatrale. Later nog een keer op dvd gezien; neemt wat glans weg, maar doet niks af aan de prestatie. Leent zich met de huidige mogelijkheden voor opnieuw verfilmen. Alleen is dan de verleiding groot om met alle CGI meer bombast aan toe te voegen, terwijl de bijna toneelacte-achtige opzet met wisselende decors het juist iets mythisch geven. Mystiek komt niet uit de computer. Erg Brits ook, met bijna een vleug Monty Python in de persoon van Merlijn.

Een betere film dan je op het eerste gezicht zou zeggen. Vooral vanwege de toendertijd (1996) misschien onwaarschijnlijk lijkende, niettemin spectaculaire premisse van een vliegtuig gebruiken als giga bom. In dit geval met zenuwgas. Vijf jaar later zou 9/11 plaatsvinden. Nog spectaculairder. We noemen dit reality stranger than fiction. Het had een filmscript kunnen zijn, nu was 9/11 keiharde realiteit. Kurt Russell is zoals gewoonlijk intens en gewéldig. Een onderschatte acteur die bekend is van actiefilms, maar in wezen veel meer kan.

Spannend, en werpt de vraag op "wat zou jij doen?". Kan me niet aan de indruk onttrekken dat in het eggie er sneller ("fuck them") een knoop wordt doorgehakt. Maar toch intrigerend omdat strijd voeren steeds meer op afstand wordt gezet, abstract wordt als in een computer game. Dat er een prijs moet worden betaald, wordt aangegeven door het relatief hoge aantal zelfmoorden in de VS onder drone jocks.