Opinions

Niet onaardig. Maar Besson is gewoon geen "Oh, kijk wat gebeurt nu weer" Guy Ritchie. De schoolkrant die uitgerekend in de gevangenis belandt, was echt zo'n Ricthie deus ex machina. Setting en verhaal (hoewel in een witness protection program?) op zich ook leuk, ware het niet dat je bijna niet meer kunt opvallen dan Amerikanen ergens in Frankrijk. En zoals we allemaal weten, beheersen Fransen bar weinig andere talen buiten het frans. De Niro is weer eens met schijnbaar groot gemak de persoon die hij moest spelen.Vooral Pfeiffer zet haar beste beentje voor, wellicht in awe dat ze speelt naast deze grootste acteur aller tijden. Vooruit 3,5 ster.

Niet onaardige film met rare (en ook onnodige) zijstapjes zoals een dotcom miljonair die hobbiet door de assassin uit te hangen en daar dramatisch over doet omdat ie toch veel van z'n vriendin houdt. En Billy Bob mag nog ff z'n Bad Santa rol overdoen. Dwayne doet in dit soort rollen niet onder voor een Bruce Willis.

Genoten. Steeds benieuwd hoe dingen zich zouden ontwikkelen. Kan dit: hedendaagse moraal vertelling, wat zwarte komedie en kostuumdrama? Nou zo. Kan me zo voorstellen dat een Stanley Kubrick ermee weggelopen was.

Immens. Aangrijpend. Het geduld alleen al... Wat heeft die man veel moeten doorstaan. Wat een verteller ook. Ik had het gevoel naar het voorlezen van een prison novel te zitten luisteren.

"Hè ja.... begint hij weer over incest"... Het kon een ingrediënt uit een Warmerdam film zijn. Beetje (erg) onwaarschijnlijk dat je gezamenlijk feest denkt te kunnen vieren terwijl er zo iets ergs in het verleden heeft plaatsgevonden. Als drama povertjes (wat een interessantdoenerij van Dievegge hierboven), als metafoor dat we in onze zogenaamde beschaafde samenleving van allerlei vreselijks laten voortbestaan, wel enigszins te bevatten.

Prachtige film die meerdere tegenstellingen en dilemma's blootlegt. Het Befehl ist Befehl ("Code Red") en daarvoor zelfs liegen als je moet getuigen voor het grotere goed van het corps. Bereidheid om 's lands grenzen te verdedigen (hoewel het om de legerbasis Guantanamo gaat wat hier flink wordt aangedikt) terwijl anderen het alleen maar over vrijheid hebben zonder ooit daarvoor de wapens op te hoeven nemen. Rechten van iemand die niet met de rest mee kan komen, en in plaats van dat hij ervoor wordt geholpen ervoor wordt gestraft. De monoloog die Nicholson afsteekt in de rechtszaal is om in te lijsten; behoort tot misschien wel de 5 beste uit filmhistorie. Tis gewoon vintage Nicholson, die dan ook helemaal past in de rol van autoritaire commandant. Cruise steelt wat mij betreft de show als jonge luitenant die niets serieus neemt (kijk bijv. hoe irritant hij altijd zijn gelijk pleegt te halen, o.a. tegenover Demi Moore), maar die gaandeweg zich realiseert dat wel wat meer op het spel staat dan om gegeven de situatie de beste deal voor zijn clienten eruit te halen. Het gaat om wat écht gebeurd is. The Truth.

Pff, lange zit die totaal niet opgewonden maakt. Heb tussentijds wel eens gezapt naar nieuws of docu. Je vraagt je af hoe ouders Don Johnson en Melanie Griffith het vonden dat hun dochter zo exposed was. Met de uitstralng van een vroege Isabelle Adjani is Dakota Johnson zeker de moeite waard om naar te kijken. Maar eerder het knuffel type dan dat ze zich zou overleveren aan de SM fratsen van een man die zich emotioneel niet wil geven. Film doet denken aan 91/2 weeks met Mickey Rourke en Kim Basinger. Maar die deden het zoveel beter... Zegt toch wat over de beleefde erotiek bij veel met name vrouwen, dat ze van boek en film opgewonden (zouden moeten) raken. Laten we ook eerlijk wezen, was het de locale melkboer, dan zou niemand er een reet aan vinden. Nu het een gesculptuurde jonge vent is die over de nodige ping-ping beschikt (waardoor die o.a. al die Audi's kon veroorloven - over product placement gespoken), kunnen we er wel bij wegdromen. Hoewel... sinds The Thomas Crown Affair kan saampjes in een zweefvliegtuig echt niet meer. Deel 2 binnenkort in de bios, en deel 3 schijnt al in post-production fase te zijn. *Zucht*

Mooi verhaal over "use your imagination" en "never growing up". Winslet weer van de bekende vintage intensiteit. Kiddos speelden fantastisch. Alleen... ben al niet weg van Depp, maar de man straalt gewoon niet ut wat ie in de film moet spelen. In de eerste plaats een grote kindervriend. Een andere acteur had meer mileage uit de rol gehaald. Jammer.

Werd rillerig van de film. Dus de winterkoude kwam goed over. Een film zoals ie ook 40-50 jaar geleden had kunnen worden gemaakt. Voor Affleck was het overduidelijk een routinejob; die kan klaarblijkelijk niet goed overweg met een personage neerzetten in een voornl. CGI setting. Pine was fijn understated als een beetje weirdo en corny maar betrouwbare doorzetter en daarmee redder van levens. Tsja, waarom rij je met z'n allen naar de kust als je niet de koplampen laat aanstaan? Kwam goed, maar even twijfelde ik aan de de verstandelijke vermogens van de Nantucketers.

Rare film met de ridders in confectie outfit. Yeah right. Lang haar staat Gere niet. Krijgt ie een dikke kop van. Mensen die geinteresseerd zijn in de meest mythische verfilming rondom Arthur ever, moeten Excalibur van Boorman zien.

Dat Neil Amrstrong zo'n anti-held was in het eggie, behoorlijk gesloten, maakt het moeilijk een biopic van hem te maken. Wie meer wil weten over de persoon: The Truth About Neil Armstrong (Op-Ed) | Space Gosling met z'n minimal acting was een goeie keus. Gemini 8 gevalletje was inderdaad een close call. De opbouw zoals in het legendarische (wel langere speelduur) The Right Stuff zat, is hier zoek. Alsof de maandlanding nog een "oh ja, die moeten we natuurlijk ook nog coveren" afterthought is. Lees waarom de keus op Neil viel. Why Neil Armstrong Got to Take the First Step on the Moon - gizmodo.com.

Leuk om deze af en toe St. Elmo's Fire 'gesfeerde' film te zien met het serieuze topic Life after death. We zien de jonge toetjes van o.a. Pretty Woman Julia Roberts en Flashdance Kevin Bacon. Allemaal acteurs die nu rond de 50 zijn. Valt op hoe Roberts veranderd is in haar gezicht. Van jeugdige onschuld naar rollen als de society dame met connecties in Charlie's Wilson War. Beetje erg moralistische film dit. Toch maar niet teveel tinkeren met je leven.

Opvallend toch dat oudere acteurs (Moore was 53/54 in For Your Eyes Only) in oudere films er ook uitzien als oudere mannen. Alsof Moore helemaal niks meer aan sport deed, wat beweegt die man zich houterig. Tom Cruise is nu van dezelfde leeftijd, en die springt (zeker als ie weer bij Oprah te gast is) en klimt als een jonge berggeit. Niet onaardig verhaal met omwegen waarbij de bad guy niet meteen prijs wordt gegeven. Mooie klimscene, vooral voor degenen die hoogtevrees hebben. Wel wat erg lang.

Behoorlijk gehypede film, in dramaturgische zin stretched to the limit. Aangenaam acteerspel van met name Bale en Damon. Vooral de eerste maakt er quite the performance van. Maar vond de film wel lang duren. Competitie met Ferrari kwam maar mondjesmaat naar voren. Ging meer om de interne struggle bij Ford. Interessant is wel dat Ferrari sinds de dominantie van de Ford GTs nooit meer Le Mans zou willen. Maar Ford ook niet (in de koningsklasse van Le Mans: de prototypes). Film bevatte ook de nodige anachronismen, maar dat zal met de reclame deal te maken hebben van de bouwer van de Ford GTs, en dat is Superformance. Ik zag Daytona's met big diameter rim wheels.... bestond toen nog niet. En de Corvette C2 werd pas in 1963 geproduceerd, maar die zag je rustig naast Cobra's racen in de film in1962. Race beelden waren somtijds spectaculair. Maar geluid stond veelste hard. Ik heb propjes papier in m'n oren gedaan. Hielp.

Zweeft ergens tegen de 3,5 * aan, omdat het inderdaad zoals hierboven al geconstateerd is, de Ierse kwestie als backdrop gebruikt. Ben benieuwd hoe dat in N.Ierland is gevallen indertijd. Genoeg taboe materie. Voor mensen die niet echt bekend zijn ermee, nog best ingewikkeld. Gematigden balanceren op een koord tussen de Britse regering en met name Ierse katholieken. Om z'n onderhandelingspositie te vesterken doet Brosnan als vice-premier iets waarvan Jackie Chan vermoedt dat het niet het daglicht kan verdragen. Geen spoilers. Alle actie eromheen vond ik nogal onwaarschijnlijk en de spanning van de film niet ten goede komen, hoe goed bedoeld ook (actiefilm met inhoud).

Rare film die totaal ontspoort gaandeweg.

Mee eens met de criticasters van deze film. Ja, Hanks kan fantastisch acteren en draagt ook de film. Maar het waren wel erg makkelijke lach- en een traanmomenten. Die smiley die door Forrest zou zijn uitgevonden, please... Zo zat het vol met zgn. trouvailles. Simpele film voor simpele zielen. Film draagt in wezen een oerconservatieve boodschap, zoveel 'diepgang' heeft de film dan weer wel. De hele protest- en burgerrechtenbeweging wordt geportretteerd als een rariteit, een historisch ongemakkelijke side show. Daarom is de film ook een favoriet onder Republikeinen. En please, Forrest Gump's "life's like a box of chocolates" imiteren kan echt niet meer.

Beste bewijs dat comedy actors vaak voor goeie drama acteurs maakt, hoewel Carell niet veel meer hoefde te doen dan uitdrukkingsloos en wat warrig door het verhaal heen te hobbelen. Wie meer info wil over het rare sfeertje op het Dupont landgoed, moet dit lezen: Foxcatcher True Story vs Movie - Real John du Pont, Mark Schultz - historyvshollywood.com

Verklaart veel, hoewel de suggestie van sexual harassment (van Dupont richting Mark) niet waar zou zijn. Ik werd een beetje kriegelig om naar het chagrijnige gezicht van Tatum te kijken. Ruffalo is de echte uitblinker in deze film.

Draak van een film. Branagh dacht na het geweldige Bram Stoker's Dracula van Coppola ff snel te kunnen cashen met die andere klassieker, die van Mary Shelley. Indertijd terecht neergesabeld. De Niro potsierlijk. Branagh als Dr. Frankenstein belachelijk. Het gothic, horror karakter tevens tragiek hebben plaats moeten maken voor effectbejag en het voor de gelegenheid afgetrainde lichaam van Branagh. Coppola's Dracula kan nooit meer overtroffen worden. Frankenstein verdient een nieuwe versie, al was het om deze weg te kunnen trappen in vergetelheid. Huur een Scandinavische cineast in, zou ik zeggen.

Gisteravond laat op de BBC. Tweede keer gezien dus. De waardering blijft voor de intentie, de intensiteit en het trage tempo. Een film die ook een opmerkelijk socialistische inslag heeft. Het Zuiden voer de oorlog voor de rijke plantagehouders die vasthielden aan het bezit van negerslaven. Had de gewone Southerner niet veel mee te maken. De link werd gelegd met de van veel recentere datum zijnde rassenwetten in veel zuidelijke staten. Op gemengde huwelijken stond gevangenisstraf, al was je maar voor een-achtste van slavenorigine. Verwarrend (voor veel kijkers) zal zijn dat Newt Knight en kornuiten erop stonden Republikeins te stemmen (Lincoln had immers de slaven bevrijd) en dat de Dems de partij van het conservatieve Zuiden was. Is nu helemaal omgedraaid. Blijft een wonderlijk land, de VS. Goed aan de film vond ik dat het lichaamszweet en de groezeligheid ervan afdroop. Dertig jaar geleden zouden de acteurs er fris gewassen en geshampood uit hebben gezien. Denk aan de serie North and South bijv.

De film die het genre politie flic weer nieuw leven inblies, net zoals 25 jaar later Heat dat deed in het heist genre. Dit, vooral door de bijna documentaire stijl, het rauwe realisme, de vastlegging van het gruizige bestaan op straat. Geen eind goed-al goed, wat toen ook al behoorlijk revolutionair moet zijn geweest. Waardoor moraliteit achterwege blijft. Hackman maakt de film, met zijn verbeten jacht op de grote man achter de heroïnesmokkel. Fernando Rey laat zien dat een Fransman een Yank te slim af kan zijn. Roy Scheider prima match als partner van Popeye Doyle (Hackman).

Indertijd niet zo geweldig ontvangen thriller van Hitchcock. Kritiek: ouwerwets, inmiddels door de tijd gepasseerd door andere thrillers en regisseurs. Ben het met een paar luitjes hierboven eens, niet alleen onderschat juweeltje, maar één van zijn beste films. Weg de glamour acteurs die m.i. alleen maar storend werken -juist- in Hitchcock films. Alle Hitchcock films met bijv. James Stewart erin (op zich een door mij gewaardeerde acteur) vind ik vaak zeer ongeloofwaardig. In Frenzy wordt het verhaal teruggebracht tot de verwikkelingen, de spelers erin, het op het verkeerde been zetten en aandacht voor de couleur locale: de markt, de straatjes, de pubs, de meiden die bijna lelijk van gewoonheid zijn... ach, er is zoveel. Frenzy is natuurlijk ook een woordspeling, staande voor de voorkeur van de echtgenote van de inspecteur om Frans te koken. Heerrrlijk! "Mr. Rusk, you're not wearing your tie." Rolletjes voor de actrice die Mrs. Baylock in The Omen speelt en echtgenoot Richard van Hyacinth Bucket uit Keeping Up Appearances. Glansrollen voor Barry Foster als gladjakker en Alec McCowen als inspecteur.

Staaltje van besparing aan het begin van de film als Bond een Panam vlucht neemt van London naar Istanbul. How likely is that? Zelfde filmpje als bij Dr. No. Goed vervolg van Dr. No. Van mij kunnen al die gatgets gestolen worden, die vooral onder Moore als 007 een kinderachtig hoogtepunt bereikten. Ik denk dat de meesten die de film (gelezen de commentaren) niet eens goed begrijpen waar alle pump & circumstances zo uitgesponnen om te doen is. Toch is dit in essentie misschien wel het beste verhaal van alle 007's, omdat Bond een paar keer op het verkeerde been wordt gezet. Kom daar maar eens om bij latere Bonds. Daar weten we vanaf het begin (en Bond dus ook) wie de snoodaard is en wat ie van plan is. Mooi is de centrale rol die de trein vervult als een tussentijdse rode draad. Zie hoe Grant keer op keer Bond te sluw af is, [1] door ..... te vermoorden, [2] af te luisteren welke de instructies zijn die Bond geeft aan de man op het station, die ervoor moet zorgen dat een MI6 collega Bond opwacht op het volgende station, waardoor Grant [3]..... en de plaats kan innemen van [4], waarna [5]... Tegenwoordig zou een scenarist de prachtige premisse van een dubbelagent die een agente gebruikt om een agent van het tegenkamp over te halen om iets te stelen zodat de dubbelagent erover kan beschikken, zo verteld worden dat het publiek dit niet meteen al vanaf het begin mee krijgt, maar gaandeweg doorkrijgt. Spannender. Camerawerk is van Ted Moore, die quintessentiele dark scenes schoot, w.o. de sniper sequence en de catacomben scenes (let op hoe sporadisch is belicht waardoor gewelven, trappen en hellingen net het juiste accent krijgen). Heeft zeer zeker Spielberg geinspireerd. Overigens, had ik al een vorige keer geschreven, is het verhaal van From Russia With Love wel goed, maar de premisse van het nut van het stelen van een codeermachine onzin. Tis gebaseerd op de Enigma machine van de Duitsers. Daar hadden de Geallieerden heel veel aan omdat de Duitsers niet doorhadden dat de Britten over een Enigma machine beschikten, waardoor ze berichten konden ontcijferen. Na de eerste twee Bonds vond ik Bind films juist minder sterk worden. Ook al is Goldfinger menigeens favoriet, daar is het verhaal om de goudvoorraad ....... te maken, de opmaat voor de serie van megalomane maniakken die erna kwamen. Lang niet zo interessant; gewoon vervelende mennekes die op school teveel gepest zijn, denk ik dan.

Niet slecht. Tussen 3 en 3,5* in. Goed dat Cage dat (irritant) getormenteerde bekkie van hem wat minder in stelling bracht. Cusack mag best wat vaker een bad guy spelen.

Opmerkelijk toch dat dezelfde oorlog zulke belangrijke films met volstrekte auteurs signatuur hebben opgeleverd. The Deer Hunter die vooral liet zien welke ontwrichting een oorlog ver weg aanricht in een kleine, hechte gemeenschap, Apocalypse Now die de oorlog voorstelt (naar analogie van Conrad's boek Heart Of Darkness) als een (boot)tocht richting de duistere krochten van waar mensen toe in staat zijn, Born On The 4th of July (ik noem juist niet Oliver Stone's Platoon) over de lange pijnlijke coming to terms van een patriotistisch ingestelde oorlogsinvalide op het thuisfront, en dan Full Metal Jacket. Tsja, wat wilde perfectionist Kubrick hier nou mee zeggen? Zoals altijd met deze regisseur, ligt het allemaal wat minder voor de hand dan met de eerder genoemde films die een duidelijke boodschap uitdragen. De film kent in wezen twee delen: trainingskamp en de aanwezigheid in Vietnam. In het lange eerste gedeelte worden recruten 'ontmenselijkt' om ze tot gewillige killer machines van Uncle Sam te maken, in Vietnam wordt het geleerde in de praktijk gebracht. Een expliciet narratief ontbreekt ook hier weer, net zoals met 2001. Merk op dat de vijand waar de soldaten uiteindelijk in the flesh mee geconfronteerd worden, in de vorm komt van een fragiele, vrouwelijke Vietcong sluipschutter. Die meer wegheeft van een gewond dier dat has to put to sleep. Geen compleet VC bataljon zoals Cowboy aanvankelijk doorgaf. "Is that all there is?" zou Peggy Lee zingen bijna. Oftewel: waar vecht het machtige Amerika tegen in godesnaam... and for what? Opvallend vond ik de tot in perfectie geregisseerde gevechtshandelingen met overal brandjes als een soort permanente pot a feus en rookpotten die beurtelings alles perfect uitlichten en in nevelen hulden. Oorlog als een bovenmenselijke machine die op zich staat, los van welke politieke of morele overwegingen dan ook (getuige ook de mechanische geluiden die als score dienden), en waarin soldaten (killer machines zoals deel 1 liet zien) are just gobbled up.

Redelijk vernieuwend in de zin dat nu bijna als een soort retrospectief WO2 ook niet als een "goeie oorlog zonder afgerukte ledematen" wordt geportretteerd, zoals we bijv. nog met Bridge Too Far hebben kunnen zien. Oorlog is smerig, en overleven is wat voor iedere soldaat primair telt. Qua gruizig realisme bouwt deze film voort op een Private Ryan. Aan de andere kant zat er toch weer een duidelijk Hollywood element in van Amerikaans heroisme. Wat in Westerns nog draaide om een door Indianen omsingelde huifkar, is het hier 100% overgezet naar een tank die omgeven wordt door Duitse soldaten. Pitt doet het goed. Gelukkig konden ze Bambie Eyes LaBeouf in toom houden. Klein rolletje voor de "zoon van" (Scott Eastwood) die er steeds maar niet in slaagt om in een mainstream movie de lead te spelen. De oplettende kijker ziet 'm sneuvelen als infanterist. Rating? Ergens tussen 3,5 en 4 * in.