Opinions

Goeie film met (juist) allemaal sterk acterenden. Phoenix kan bijna als geen ander het getourmenteerde van een karakter in z'n rol leggen. Beetje zuur voor de oom, die fantastisch gespeeld wordt door James Caan, dat z'n neef Wahlberg kennis wilde opsteken bij a.s. son-in-law Phoenix. Veel trage momenten om de menselijke maat boven water te halen. Je gaat je alleen afvragen dat als er zo geknoeid, omgekocht en gesabotteerd wordt als het om treinstellen gaat, hoe zit het dan bij andere overheidsaanbestedingen? Thema alleen wat cliché.

Leuke film, en toch ook knap om het gegeven zo uit te werken, en niet bijv. een (blanke) Beatles fan uit Liverpool te nemen. Vriendinnetje en vooral de Amerikaanse manager kwamen goed uit de verf. Jack zelf bleef een beetje erg 2D. "Hey Dude" leuk. Overigens, als je in de theorie van parallelle universa geloofd, zijn er universa waar er geen Beatles zijn geweest, overigens ook geen Hitler om maar eens wat te noemen.

"If you happen to believe in the theory of an infinite number of parallel universes, then you might say that we all had the incredible fortune of being part of the one universe in which Paul and John met, and then the four of them met George Martin... Life would not have been the same without The Beatles."

Misschien wel mooiste Bond title song. Film begint wat Thunderbirds achtig. Leuk bruggetje is dat degeen die achter de control board zit, de stem verzorgde van Scott Tracy in die marionneten serie. De Bond serie bleek altijd een leuke werkgever te zijn voor zelfde acteurs. De acteur over wie ik het had, zie je ook terugkomen bij The Spy Who Loved Me als duikbootcommandant. En Bonds liaison in Japan, Henderson, is Blofeld in Diamonds Are Forever. Net zo makkelijk. Bij de autogyro in deze film moet ik altijd denken aan Kleine Nellie uit Dossier Stemkwadrater (Agent 327). Onwaarschijnlijk verhaal natuurlijk deze Bond episode, ondanks Roald Dahl's bemoeienis met de screenplay. Zou het idee van een raket gelanceerd uit (spoiler) gejat zijn van Dan Cooper's De Meester Van De Zon (uit 1958)? Mooi tijdsbeeld - Japan als industriematie to reckon with. Tijdens de achtervolging in de Toyota 2000 (nu een onbetaalbare klassieker) zien we hoeveel Japanse auto's er in het straatbeeld zijn. Overgens zag ik ook een Mustang en een Pontiac Grand Prix. Knap hoe John Barry een spacy score kan laten horen in de bijbehorende scenes (en overigens hoe maritiem hij kan klinken in Thunderball).

Niet onaardig. Ik wou zeggen: poging tot een Woody Allen pastiche... Totdat ik net nu zie dat het een Woody Allen film is. Wel wat erg veel cliché's. Ouwe vent poogt nog jong over te komen (erg-erg goeie Hopkins), ma die het zoekt in spiritualiteit (al een cliché in een cliché), jonge vrouw die op baas valt, schrijver die het poogt te maken. Uitstekende acteren redt de film. Geen oordeel aan het eind, zelfs geen finish hoe dingen zullen uitpakken behalve... de twee die elkander vinden in spiritueel en warrig zijn. Soms is de illusie beter etc.

Emmy Rossum steelt de show van tweevoudig Oscar winnares Hillary Swank. Film schuwt de voor Hollywood begrippen ongemakkelijke kanten niet, zoals incontinentie, maar veel blijft toch aan de oppervlak zitten. Meer een 3,5 ster voor de acteerprestaties dan de film an sich. Wel vertoond de dag voordat Fernando Ricksen zou sterven aan ALS...