Opinions

Antonioni! Werkelijk. Na 'Zabriskie Point' een nieuw meesterwerk van de man. Wat een film! Is alles wel wat het lijkt? Vatten we dingen wel op hoe ze werkelijk zijn? Zijn alle dingen om ons heen wel zo? Of denken we te veel, beïnvloed het één het ander en is de werkelijkheid wat mensen denken en hoe dingen echt zitten toch nét wat anders. De eindscéne met de ''tennisbal'' (én het stuitergeluid ineens) vat alles perfect samen.

'Blowup' is een aaneenschakeling van fantastische scenes; Hemmings in z'n dikke auto, de (foto)studio van de man, de vrouwen, de propeller, de stoeiscéne met de 2 dames is niets minder dan briljant, de wandelingen in het park (de foto's + het opzoeken van het lijk) zijn verschrikkelijk meeslepend (de geluiden ook steeds; de wind, de takken; prachtig) en vanaf het moment dat alle foto's + negatieven missen uit z'n studio gooit Antonioni er nog een andere wending achteraan. Deze film heeft zoveel. Prachtig.

En dat alles gegoten in een heerlijk jaren 60 sfeertje. De kleding, de kapsels, het inrichten van de huizen, een optreden van Yardbirds (ook heerlijke scene tijdens dat concertje) en de fijne camerastandpunten die Antonioni vaak gebruikt. Een genot om naar te kijken dit. Had deze prent al tijden klaar liggen - op één of andere manier is het er nooit van gekomen, maar ik ben blij deze prent eindelijk gezien te hebben.

Allemaal wel leuk en aardig die meiden in bikini, maar wel een beetje jammer dat de film naast dat en een paar leuke beelden niks meer te bieden heeft. Echt één groot flutverhaaltje, de ene na de andere stompzinnige dialoog, matige acteerprestaties en veel onnodige scenes. Meng dit met in een enorm voorspelbaar geheel en je krijgt Blue Crush: een erg matige film. Ik ben in een goede bui, dus twee sterren.

Dit kon me, ondanks de ijzersterke acteerprestaties van Gosling en Williams, bijzonder weinig boeien eigenlijk. De realistische sfeer is sterk, de vertelstructuur kon me minder bekoren, net als de beweegredenen van Williams in hun / haar ''dip''. Blue Valentine kijkt prima weg en kent best een paar sterk geregisseerde en voorál geacteerde scénes, maar het deed me eigenlijk helemaal... niks.

Maar eens voor de 2e keer gezien, vanuit het niets. September '07 voor het eerst gezien (zag ik hier net) en me dit keer - pas - helemaal laten overdonderen. Ge-ni-aal.

Voor mij bewijst David Lynch toch weer één van de beste filmmakers ter wereld te zijn. Damn, wat werd ik van de eerste tot de laatste seconde meegesleept in dit bizarre, erotische, spannende, grappige, maar vooral briljante avontuur. Echt fantastisch!

En dit had ik niet gedacht. Ben de laatste tijd meer films aan het herzien, maar dit is de beste herziening sinds tijden. Ik kreeg soms tranen in m'n ogen; niet omdat het zo emotioneel was, maar omdat het gewoon zo bril-jant (!) was. De magistrale (Lynch) sfeer zit er vanaf de eerste seconde in, de film zoog me op en liet me niet weer los.

Oké, alleen om een paar behoorlijke borrels te halen dan. En die pasten perfect in het totaalplaatje. Dennis Hopper is simpelweg geniaal als gestoorde maniak. Ik kon me nog herrinneren dat dit een geweldige film was, maar dat de rol van Hopper én deze Blue Velvet zo prachtig waren had ik niet durven dromen bij deze herziening. Lang geleden dat ik zo gekluisterd aan het beeld heb gezeten.

De film kent het ene hoogtepunt na het andere. Het begint al ''vreemd'' met het oor, maar vanaf dat moment glijden we weg in een achtbaanrit vol met vanalles en nogwat, waar geen weg uit is. Erotiek (fantastische scénes tussen MacLachlan en Rossellini), spanning (alleen Hopper z'n aanwezigheid al, o.a. de scénes in de kast, de ''trapscéne'' en eigenlijk de gehele donkere sfeer + magistraal bijpassende muziek van Badalmenti die Lynch precies op het goede moment in de film weet te smijten). Ma-gi-straal.

En dan naast de prachtige score van Badalmenti nog de geweldige soundtrack. Prachtige nummers op precies het goede moment in gezet. Vooral 'In Dreams' van Roy Orbison en 'Mysteries of Love' van Julee Cruise. Echt beide kippenvel momenten.

Op visueel vlak ook weer een stukje kunst van Lynch. Ik heb genoten. Ik denk er over om deze in mijn top 10 te smijten, zo'n indruk heeft de film gemaakt. Wie weet...

Waarom deze 'Blues Brothers' jaren in de kast zijn blijven staan.. geen idee. Ik had ook echt een totaal andere film verwacht. Nou ja, eigenlijk wist ik ook niet wat ik moest verwachten van deze prent.

Maar ik ben blij verrast. Zeer vermakelijke film, die vaak goede keuzes maakt - de achtervolgingsscenes zijn echt geweldig, zowel die in de Mall als die naar het einde toe. Heerlijk droog, vooral ook hoe die twee gasten achter het stuur zitten, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Qua muziek kan ik er wat minder mee, maar het werkt allemaal prima. Aykroyd en Belushi zijn beide best leuk bezig.

Jammer dat de film niet constant hetzelfde niveau weet te houden. Halverwege zakt één en ander nogal in. Maar.. leuke verrassing deze film. Had 't niet verwacht. Heb me goed vermaakt en veel gelachen.

Heerlijke film, geweldige soundtrack. Vanaf het begin tot het einde zitten genieten van alle leuke personages en alles wat zich op de boot afspeelt. Die Curtis kan er wat van. Love Actually vond ik ook geweldig en ook deze Boat That Rocked was fantastisch. Ik had de 60's ook wel willen meemaken, geweldige muziek en sfeer man.

De sfeer in de film pakte me dan ook direct. Heerlijk op zo'n boot, een beetje muziek draaien en wat omhangen met de rest van de ''vriendengroep''. Echt dubbel van het lachen heb ik misschien niet gelegen, maar ik heb eigenlijk constant met een dikke glimlach zitten kijken. Het einde wanneer de boot zinkt en Hoffman toch nog boven water komt is geweldig. Echt een heerlijk feel good filmpje. En wat is die Talulah Riley een lekker wijf in deze film zeg.

How gay can a breakfast buffet be?

Ik had een superslechte film verwacht, maar dat viel reuze mee. Het is natuurlijk allemaal zo slecht, ongeloofwaardig en voorspelbaar, maar ik heb toch erg kunnen lachen om deze film. Cuba Gooding Jr. is redelijk op dreef en zijn collega Horatio Sanz is ondanks zijn slechte acteerwerk bij vlagen hilarisch.

De locatie is leuk op het schip en dat levert een aantal leuke plaatjes op. De sfeer is goed, maar alles is gewoon te veel opgeblazen wat het ''gay'' gedoe betreft. Erg overdreven natuurlijk, maar het zorgt wel voor een paar grappige momenten. Het moment dat Horatio Sanz aangeeft geen seks meer gehad te hebben sinds zijn 17e is geweldig. Een aantal van deze (erg) leuke momenten zorgen nog voor een redelijke score, ondanks de vele slecht aspecten.

Soms zie je van die films waar je niks van verwacht, maar die toch helemaal geweldig blijken te zijn. Dit had ik ook bij deze film, echt prachtig. Zo'n grote cast als in deze film zie je maar zelden en het feit dat ook alle acteurs het goed doen maakt het alleen maar beter. Van de oude rotten in het vak - Anthony Hopkins, William H. Macy en Sharon Stone - tot de jonge talenten - Shia Labeouf, Ashton Kutcher en Mary Elizabeth Winstead - in het wereldje. Ze doen het allemaal prima.

Daarnaast is het verhaal natuurlijk behoorlijk interessant. Wat mij betreft levert regisseur Estevez een behoorlijk eerbetoon af aan Kennedy. Hij mag trots zijn op deze film die dankzij een prachtige opbouw van het verhaal, goede montage en prima camerawerk gewoon boven het gemiddelde uitsteekt. Daarnaast is de sfeer onbetaalbaar. De muziek uit de late 60's is wederom geweldig. The Sounds of Silence van Simon & Garfunkel blijft mooi om te horen, maar is in deze film dan ook prima toegepast in de scénes. We mogen zelfs nog genieten van Hurdy Gurdy Man van Donovan wanneer Labeouf en zijn maatje drugs gaan scoren bij Kutcher. Geweldige tripscéne volgt daarna trouwens.

Over het algemeen een erg goede film die me behoorlijk heeft verrast. De film kijkt lekker weg en word naar het einde toe nog aardig indrukwekkend. Echt zware kost word het nooit, want daar gebruikt Estevez teveel luchtige scénes voor, die bij mij in ieder geval erg goed in de smaak vielen.

En eindelijk weer eens herzien. 'Body Double' ís en blijft Brian De Palma's beste werk (voor mij). Vond deze film jaren geleden al geweldig (als ''beginnend'' filmliefhebber) en ik vind 'm nog steeds schitterend! Heb weer ontzettend zitten genieten! De sfeer, de muziek, het camerawerk, de fraaie locaties, de onderhuidse spanning, de vele memorabele scénes.. prachtig. L.A., Hollywood, het huis, Gloria, de telescoop, de ''indiaan'', de achtervolging, het winkelcentrum, de erotiek, de humor (!), de tunnel, het strand, ''Relax'', de boor, etc.. het zal me allemaal bijblijven. Eén van m'n favoriete films.

Klein probleempje vanaf het 1e moment dat Kathleen Turner in beeld kwam in deze Body Heat. Ik zag steeds Sue Collini (uit de serie 'Californication') voor me; een nogal eh... imposant karakter. Iets wat niet echt bij haar rol in deze film past. Maar ze mocht er best zijn in '81. Prima film ook trouwens.

Vooral de bijzonder zwoele, warme, zweterige sfeer spat van het scherm. Mooie beelden en een goed spelende cast. Het verhaaltje zelf is best interessant, al wordt het naar het einde toe ietwat voorspelbaar. Vermakelijk blijft het wel en een koud biertje smaakt nóg net wat beter bij zo'n filmpje.

Prima film, die vooral gedragen wordt door het sterke spel van de drie hoofdrolspelers, waar Leonardo DiCaprio er nog eens bovenuit schiet. Het verhaal is opzich interessant, maar vond het toch af en toe wat rommelig. Het uitstekende camerawerk, de flitsende montage en een prima score zijn dan wel weer dingen die deze film ook zeker de moeite waard maken.

De actie is uitstekend, de film wordt zo nu en dan lekker spannend. Zelfs nog een paar erg donkere scénes, met de martelscéne van DiCaprio als sterkste. Het zijplotje met dat vrouwtje van Leo was dan weer wat jammer, maar erg storend was het allemaal niet. Veel aanslagen, lekkere kat-en-muisspelletjes en na het zien van deze film ben je zo´n beetje de hele wereld over geweest. Ridley Scott heeft het allemaal wel eens beter gedaan, maar ook deze film vond ik wel goed. Makkelijke voldoende dus ook.

Geweldig. Rami Malek speelt echt de pannen van het dak als Freddie. Heb genoten van deze 'Bohemian Rhapsody'. Natuurlijk is dit een geromantiseerd formule verhaal over Queen en Freddie Mercury, één waarin de beste nummers van deze uitermate populaire en grote band ontbreken en het einde abrupt is - ik had namelijk bij deze film graag wat meer 'afbouw', de laatste nummers van Queen en Freddie ('These are the Days' bijv.) gezien, maar het is prima zo. Dit is een film voor het grote publiek en daarom zijn de keuzes veilig. Aan de ene kant is dat jammer, aan de andere kant is het simpelweg zo dat ik gewoon genoten heb van deze film over de favoriete band uit mijn jeugd. Kapot gedraaid alle platen van Queen. Mijn muziek smaak is de afgelopen jaren echt totaal veranderd / heel interessant verder ontwikkeld, wat dan ook.. maar het grote, grote, grote Queen zal altijd een plekje in mijn collectie hebben. Wat een legendarische band.

All my training has prepared me for this moment... Die! Diiie!

Rhino Misschien wel één van de grootste pluspunten in deze film, dat geweldige hamstertje. Voor de rest een erg leuk, vlot filmpje die lekker vermaakt. Het verhaal is niet geweldig. Opzich leuk bedacht, maar allemaal wat voorspelbaar, clichématig enzo... Mjah, het ziet er allemaal erg mooi uit en er gebeuren genoeg leuke dingen die er voor zorgen dat deze film een voldoende verdient voor mij.

Bolt en Mittens zelf zijn eigenlijk nou niet bepaald geweldig, vond ik. Het zijn vooral de bijpersonages die de film erg goed doen, zoals eerder aangegeven het hamster Rhino, maar ook de duiven zijn geweldig. Tsjah, eigenlijk heb Ik me wel vermaakt, het laatste kwartier stapelen de cliché's wel erg snel op, maar dat is dan even niet anders. Dikke voldoende voor deze Disney.

Een mooie, bijzondere film die ondanks de minieme aanwezigheid van dialoog weet te boeien vanaf het begin tot aan het eind zonder ook maar één moment saai te worden. Vooral de prachtige, betoverende setting van het tempeltje –drijvend op een vlot – midden op de vijver tussen de bergen is een belangrijk fundament die ervoor zorgt dat we constant kunnen genieten. Regisseur Ki-duk Kim weet vooral te overtuigen in het schieten van mooie, onvergetelijke plaatjes. Wat mij betreft mag deze film visueel een meesterwerk genoemd worden en alleen daarom is deze film het bekijken al waard. Kim weet niet alles uit zijn cast te halen. Soms lijkt het een beetje amateuristisch en vervolgens word er weer een beetje overdreven in een aantal scenes. Nou blijft dit gelukkig maar bij een paar scenes en is er voor de rest niet eens zoveel acteertalent nodig om te moeten overtuigen.

De zomer, waarin de jongen verliefd word op het meisje kent prachtige momenten. Binnen no-time onstaat er een behoorlijke portie chemie tussen de twee personages en dat (bijna) zonder enig dialoog. Deze film is een duidelijk voorbeeld van het feit dat weinig woorden erg belangrijk kunnen zijn voor opbloeiende liefde. De oude monnik, die niet altijd even overtuigend uit de verf komt mag wel de meest fascinerende scene op zijn naam schrijven. De scene dat hij zijn krachten toont en het vlot eerst tegenhoudt en vervolgens weer van lange afstand binnenhaald was echt behoorlijk. Ook de momenten dat de oude monnik zijn kat – zijn staart – als schrijfmiddel gebruikt voor op zijn vlot en de scénes dat de jonge monnik midden in de winter aan het trainen is zijn erg mooi. Dit alles natuurlijk met de constante aanwezigheid en omringing van de bergen die het geheel nog mooier maken dan dat het al is.

Naar het einde toe zien we de jonge monnik een berg opklimmen en ik moet eerlijk zeggen dat het moment waar hij de top berijkt behoorlijk wat kippenvel bij me opwekte, echt prachtig weer. Het enige - wat ongeloofwaardige - moment wat misschien beter niet had gekund was de krant die de oude monnik leest. Hier ziet hij dat zijn jonge gezelschap een vrouw heeft vermoord. Volgens mij is die krant echt de enige - wat mij betreft - eerste krant die de man ooit in zijn handen heeft gehad. Om dan direct geconfronteerd te worden met dit nieuws is een beetje té veel van het goede. Maar over het algemeen is mijn eerste kennismaking met Ki-duk Kim meer dan goed bevallen en dit verdiend dan ook een dikke voldoende.

Leuke en vermakelijke film. Het lijkt op het 1e gezicht niet altijd even logisch/voor de hand liggend wat er allemaal gebeurt, vooral in de eerste helft v/d film (gaat met Bonnie bijv. wel érg makkelijk hoe die in de misdaadwereld terecht komt), maar oké.

Het kijkt lekker weg. De (enthousiaste) cast speelt met veel plezier - jammer van die vervelende, schreeuwende vrouw van Hackman. Om alle eer naar Bonnie & Clyde toe te schrijven (wat de legende) betreft, is niet helemaal eerlijk, aangezien het eigenlijk gewoon een ''bende'' van vijf was. Dit is echter voor de film wel een pluspunt.

Leuke wisseling van grappige scénes (''don't sell that cow!''), met luchtige actie en best wel harde momenten, zoals de eindscéne of een aantal rake schoten tussendoor. Het werkt wel prima wat mij betreft. Leuke klassieker, echter niet zó bijzonder als gehoopt.

Wow, wow, wow! Wat weet Paul Thomas Anderson weer een briljante film neer te zetten. Na het zien van Magnolia is dit weer een prachtige vertoning. De heerlijke eind jaren '70 en begin jaren 80' sfeer is perfect. Voor mij kan een film geen betere sfeer bevatten in ieder geval. Leuke kostuums en prachtige muziek, geweldig gewoon! Wou zelf dat ik die tijd had meegemaakt.

Het verhaal vind ik geweldig. Beetje standaard misschien door de ups en downs die we in elke film te zien krijgen, maar PTA weet er een extra dimensie aan toe te voegen. Wat weet ik niet, maar alles klopt gewoon aan deze film. Mark Wahlberg is supergoed in zijn rol en naast hem schijnt de rest van de cast ook. Iedereen zit perfect in zijn/haar rol. Heather Graham ziet er heerlijk uit, Burt Reynolds is supercool, Julianne Moore ben ik niet zo'n fan van, maar PTA heeft daar verandering in gebracht. Sinds Magnolia en Boogie Nights is ze erg hoog op mijn lijstje van favoriete actirces komen te staan. Ook Don Cheadle is geweldig, misschien een beetje typisch maar hij doet het perfect. John C. Reilly is misschien wel één van mijn favoriete acteurs. Ook in deze film is ie weer meesterlijk goed. Seymour Hoffman heeft een betrekkelijk rolletje, maar ik beschouw hem als één van de besten in zijn vak en ook in deze film is ie weer perfect gecast. William H. Macy is ook net als in Magnolia goed. Geen grote rol, maar hij zit er erg goed in.

Drama, humor: PTA weet een mix van verschillende genres samen te voegen tot een prachtplaatje. De film geeft een leuke kijk op de porno industrie in die tijd. Natuurlijk moet een film met dit onderwerp wel onvergetelijke scenes bevatten, en jah hoor: vele scenes zullen mij lang bijblijven. Macy die zijn vrouw en daarna zichzelf afschiet bijvoorbeeld. Ook de laatste scene zal door velen niet snel worden vergeten denk ik.

Enig minpuntje uit de film is dat het op een gegeven moment bergafwaards gaat met Wahlberg. Dan begint het een klein beetje langdradig te worden. Ondanks dat bleef ik vol bewondering naar het scherm kijken zonder enige interesse te verliezen. Het mooiste vond ik toch de scenes in de achtertuin van Burt Reynolds en de feesten in zijn huis. De muziek, sfeer en lekkere wijven maken het zo perfect dat het niet op een betere manier gebracht had kunnen worden. Zuipen, roken en drugsgebruik hoort er natuurlijk ook bij en vooral in het eerste dikke uur van de film is dit vooral op een ''feel good'' manier in beeld gebracht. Op het moment dat Wahlberg hier ook mee begint zwakt dat af, neemt niet weg dat het voor de film minder word. Nou jah, misschien dan een beetje.

Goh, ik zou zo tijdens de feest scenes in de achtertuin van Reynolds in de film willen stappen om eens lekker mee te doen. De hele middag zwemmen met lekkere wijven, drank en het lekkere zonnetje dat op je schijnt. 's Avonds lekker doorzakken in het huis van de regisseur. Ongelovelijk! Maarjah, ik laat mij fantasie weer eens lekker gaan dus kom ik tot de conclusie dat deze film echt tot mijn favorieten behoort. Prachtig gewoon!

Best een aardige film. Washington doet het uitstekend en ook bijrollen van o.a. Oldman en Kunis zijn meer dan voldoende. Het apocalyptische sfeertje is een belangrijk fundament en zet direct een sterke sfeer neer.

De muziek is goed verzorgd en het verhaaltje blijft - in een prima tempo - tot het einde boeiend. Echt hoogstaand wordt het echter nergens. De gevechten van Washington waren wel leuk en stoer. Voldoende voor deze Book of Eli.

Omdat ik hier echt met zo'n beetje de laagste verwachtingen aan begon viel deze film me niet eens tegen, maar dan nog; net als deel één vreselijk slecht.

Dramatisch scenario, echt een waardeloos zootje. Wederom heb ik me geërgerd aan de vele verschrikkelijk slecht getimede ''fucks''. Ik hou van lekker wat gevloek, maar niet van deze puberale stoerdoenerij. Denk je dat er eindelijk eens een leuke grap komt, moeten ze daar weer tijden op doortimmeren zodat het érg ongrappig wordt. Die misplaatste muziek ook. Duffy heeft er echt de ballen verstand van.

Die 'Special Agent' Eunice Bloom mag de boeken in als één van de meest slechte en irritante personages ooit. Vreselijk. Collins Jr. was opzich nog redelijk, maar de MacManus broers vallen weer vreselijk door de mand. Wat een belachelijke karakters; dat gebed(je) voordat ze iemand met z'n tweeën tegelijk door het hoofd schieten vind ik nog steeds één van de meest onnozele dingen ooit in de filmhistorie.

Zo nu en dan nog een aardige grap en redelijke (actie-)scéne zorgen ervoor dat ik hier nog een hoger cijfer voor geef dan voor het 1e deel. Mjah, wel een dikke onvoldoende.

Schaamteloos wanproduct van een regisseur die op allemaal overdreven manieren cool probeert te doen, maar gewoon grandioos faalt, omdat hij er de ballen verstand van heeft.

Het thema van de film is echt ongelovelijk. Vanuit je geloofsovertuiging elke misdadiger vermoorden, zonder enige echte reden? Waarom? En ja, daar wil ik een reden voor hebben. Dat is bij mij anders vragen om problemen in de rest van de film. En dan moeten we die twee (later drie) kerels ook nog cool, goed en stoer vinden en zelfs nog een traantje wegpinken als Rocco dood gaat zeker? De eerste scénes in het politiebureau zijn ook om te janken. De twee komen daar binnen in hun badjas, worden vrijgesproken en zitten daarna lekker om een kop koffie met het hele korps waar ze ineens dé grote helden zijn. Ook de eerste scéne in de kerk was al ergerlijk. Vreselijk.

Hoe vaker het woord fuck, hoe stoerder deze film, zal schrijver- en regisseur Duffy wel gedacht hebben. Ook roken vind de regisseur nog heel stoer, aangezien het steeds zielig overdreven in beeld wordt gebracht hoe iedereen elke seconde een peuk aansteekt. Dit soort dingen worden zo vreselijk slecht en geforceerd gebracht dat het als totaalplaatje gewoon één zielig, amateuristisch zootje lijkt. Die fucks en die peuken kunnen cool zijn, maar niet op zo'n manier. Tarantino weet hoe het moet, jij niet, Duffy. Die gebedjes waren misschien nog wel het ergste van allemaal. Een beetje bidden en beide tegelijk een kogel door hetzelfde hoofd knallen, gatverdamme. En dan de ongelovelijk slecht gekozen muziek nog. Die kerkmuziekjes kunnen best mooi zijn hoor, hier passen ze echter voor geen meter onder de beelden en eigenlijk helemaal niet bij de film. De rest van de score/soundtrack was gewoon tergend slecht.

Het zal dan allemaal wel heerlijk over the top zijn voor velen, hier kan ik niet van genieten als een film zo'n thema op zo'n slechte manier uit weet te werken en me constant wat zit te ergeren. De acteerprestaties zijn ook nog eens vreselijk slecht. De twee Ierse jongens vielen nog wel mee, maar Rocco en... Ron Jeremy. Een slecht geschreven zootje dit, zoals de shoot-out in de peep-show, heh? Dat kan dus niet. Net als het feit dat ze alle misdadigers afmaken, maar de grootste misdadiger zich bij de Saints mag voegen en dan is ie ineens goed. Tsjah. Ook ergerlijk dat Dafoe die drie domme agentjes steeds wat les staat te geven. Ik vond de sfeer érg goedkoop aanvoelen, het leek wel een amateur filmpje. De shoot-outs zijn érg slecht, allemaal in slow-motion met niet bijpassende bombastische muziek eronder, niets bijzonders allemaal en ook vond ik de film (op één keer na misschien) totaal niet grappig.

Dat ene grappige moment en die paar scénes waar ik me niet geërgerd heb redden deze film van de laagste score, die ik niet vaak geef, maar dit was echt diep triest. Die Duffy is wel een grote bofkont dat zo'n rukfilm zo goed gewaardeerd wordt.

Erg sterke film van Wolfgang Petersen. Het is een lange zit, maar opzich is die lange zit wel de moeite waard. Ik heb zelf de directors cut gezien, maar ben wel benieuwd naar het origineel. Vond de film misschien toch wel iets te lang. De sfeer is ongelovelijk. Geweldig beklemmend en claustrofobische sfeer bevat deze film. Het voelt op sommige momenten gewoon dat je zelf in de onderzeeër zit. De spanning is om te snijden op sommige momenten en alle acteurs doen hun werk prima wat mij betreft.

De film weet niet altijd te boeien, maar dat is opzich geen schrikbarend iets als je nagaat dat de gehele film zich bijna in dezelfde onderzeeër afspeelt. Ook weer eens leuk om een film in het Duits te zien. Die taal brengt toch wel weer een aantal lachwekkende momenten met zich mee. ''Das verdammtes wannsin!'' Veel van dit soort uitspraken hoor je in de film. Petersen zet met Das Boot een klasse film neer wat mij betreft. Dikke voldoende dus!

* * * *

Deze film al eens eerder gezien, maar ik zag nog geen stem van me staan, dus vanavond maar weer even meegpakt Een leuke mix tussen totale stompzinnigheid en briljante humor. Het personage 'Borat' is briljant en weet de één na de andere hilarische scéne te produceren.

Jammergenoeg wordt het zo nu en dan wel errug flauw, maar dat is opzich geen groot probleem. De worstelscéne met Azamat is hilarisch, de scéne bij Pamela Anderson, wanneer hij vertelt dat hij een zoon van ''the rapist'' is, eveneens. Geweldig allemaal, ook naast deze scénes veel gelachen. Ik weet trouwens niet of alle mensen die geïnterviewd worden nou acteurs zijn, of niet? Njah, vermakelijk was het in ieder geval wel. Dikke voldoende.

Oliver Stone flikt het weer! Wat een prachtige film is dit zeg! Tom Cruise speelt de sterren van de hemel in dit indrukwekkende verhaal! De scenes in Vietnam zijn erg indringend, ze pakken je beet en laten niet meer los voor de rest van de film! In het resterende gedeelte van dit meesterwerk van Stone is Tom Cruise natuurlijk verlamd! Dit is voor veel mensen een reden om de film minder goed of leuk te gaan vinden! Je hoeft natuurlijk in een ''Vietnam'' film niet altijd alleen maar schieterij te verwachten. Ook het verhaal erna en wat de ''veteranen'' bij de terugkomst in hun land daarna allemaal hebben beleeft doet er natuurlijk toe! Deze film laat duidelijk zien wat de Vietnam oorlog met de soldaten heeft gedaan! En hoe! Veteranen die ledematen missen, veteranen die voor de rest van hun leven door een slangetje moeten eten, veteranen die verlamd raken en natuurlijk de veteranen die nooit meer teruggekomen zijn! Echt een heel indrukwekkende film van Oliver Stone die zich zeker kan meten met Platoon! De prachtige score van John Williams doet er nog eens een schepje bovenop!

Jammer van het lage gemiddelde hier! Waarschijnlijk vinden mensen films over de Vietnam oorlog alleen maar leuk als er constant in geschoten wordt en als de film overladen wordt met actie! Er wordt nog al eens vergeten wat de Amerikaanse oorlogshelden eenmaal thuis allemaal hebben beleefd!

* * * * *

Geweldig. Grillo is perfect gecast in deze heerlijk ouderwetse actiefilm, volgepakt met humor en harde scènes. Niks op aan te merken. Pot bier erbij en genieten maar!

Met deze 'Bottle Rocket' is de lijst van Wes Anderson compleet. Alles van deze fijne regisseur gezien. Nooit een onvoldoende en een paar geweldige films gemaakt. Het wereldje wat Anderson creëert, de onnozele personages, de droog geschreven humor - ''Bob's gone, he stole his car!'' en het ietwat doelloze plot; alles uit z'n latere films is hier in deze prent ook wel aanwezig. Soms nog in de oefenfase misschien, maar ik heb genoten van dit debuut. Dat 'Alone Again Or' van Love ook nog even voorbij komt is ook geweldig.

Laatst ein-de-lijk deze Bound By Honor ook maar eens meegepakt. Had vroeger wel eens wat van de film gezien, maar kon me eigenlijk niks meer herinneren.

Het is eerder gezegd, maar dat deze troep uit de handen van de regisseur van 'The Devil's Advocate' en 'Dolores Claiborne' komt is ongelofelijk. Daar laat-ie bijv. de cast de sterren van de hemel spelen - in tegenstelling tot hier, want dit was echt niet best.

Ik heb me zo'n beetje de hele film lopen ergeren aan Damian Chapa, die waarschijnlijk één van de beroerdste acteerprestaties ooit neerzet. Komt ook door die vreselijk vervelende/irritante stoerdoenerij steeds. Daarnaast wordt er ook nog eens érg overdreven geacteerd, veel onnozel gelach, gespring, geomhels (o.i.d.), geschreeuw en wat dan ook maar. Vreselijk. En dan nog dat ''vatos locos forever'' gedoe.

Met de locaties had veel meer gedaan kunnen worden. De sfeer in de gevangenis en ook in hun hometown is prima en de film kent best een paar aardige scénes, maar steeds weer wordt je geconfronteerd met die terugkerende ergernis; milkweed, holmes, ''I may be white from the outside, but I'm brown on the inside, to the bone!''. Vre-se-lijk, en zo overdreven allemaal. Verassend genoeg keek het nog aardig weg...

... en dat voor zo'n speelduur. Het verhaal is zo voorspelbaar en cliché als de pest, de personages (stereotiep en) irritant, belabberde dialogen en bij de zogenaamde sentimentele momenten schoot ik geregeld in de lach. Dikke onvoldoende dus.

Als dit de laatste film is uit de Bourne-reeks, dan wordt deze reeks afgesloten met een ''overrated'' en minder deel dan de eerste twee. De film begint aardig maar verliest al snel zijn kracht. Er wordt veel te veel gepraat en dit wordt afgewisseld met veel achtervolgingscenes die soms de moeite waard zijn! Het camerawerk is belabberd, en dit gaat ten koste van veel actiescenes die hierdoor niet volledig tot hun recht komen. Voor de rest worden veel scenes te makkelijk afgeraffeld en dit is jammer omdat deze scens vaak veelbelovend beginnen! Een pluspunt voor Matt Damon: die heeft in ieder geval goed aan zijn conditie gewerkt!

Mooie documentaire van Moore. Indrukwekkende beelden afgewisseld met grappige stukken en een brutale Moore als vragensteller. Erg interessant allemaal. Het enorme verschil tussen Canada en Amerika en hoe makkelijk het wel niet is om in de U.S. een wapen te kopen. De beelden van Columbine High School zijn erg goed en natuurlijk wereldberoemd. Moore weet van dit alles een erg interesant geheel te maken. Wat Marilyn Manson hier in de plotomschrijving doet vat ik niet helemaal. Het gaat zo'n kleine tien minuten over dat vreselijk enge figuur en het verband tussen hem en de moorden lijkt ver te zoeken. Ook erg gewaagd om te zien hoe Amerika de zwarte mensen vaak als zondebok gebruik(t)en. Het mag duidelijk zijn dat Amerika niet een makkelijk land is om in te leven. Dikke voldoende voor deze prent en complimenten voor Moore.

Wat een ontzettend leuke film! John Turturro en Sam Rockwell, twee totaal verschillende personages, groeien snel en op een leuke manier naar elkaar toe, wat voor beide heren (op elk hun eigen manier) ontzettend belangrijk is op dat moment. Hartverwarmend om te zien op bepaalde momenten. De hele sfeer die deze 'Box of Moon Light' met zich mee draagt is al net zo fijn. Die waterpoel daar midden in de bossen, maar vooral ook het ''huis'' van Rockwell; schitterend! Heb bijzonder genoten van deze prent.

Eerste (kleine) misser van Richard Kelly, maar nog steeds een prima film. Vooral jammer dat hij een beetje een té 'serieuze' kant op gaat met deze film. Ik zie liever weer eens een gestoorde film zoals Southland Tales van deze man.

Want Kelly kan het echt wel. Ik weet ook zeker dat hij weer eens met een ongelovelijk meesterwerk op de proppen komt, want die gast heeft een talent van hier tot Tokyo. Daar zijn Donnie Darko en Southland Tales wel ware bewijzen van voor mij. Diaz en Marsden doen het goed in deze film, de sfeer en het tijdsbeeld zijn geweldig en de film bevat echt een paar prachtige scénes; Marsden die in die ''waterkubus'' boven het bed hangt en naar beneden donderd bijvoorbeeld, maar toch voelde het allemaal niet zo geweldig aan als dat ik had gehoopt.

Het is allemaal best wel vermakelijk, maar de vele verwijzingen, theorieën en symboliek boeien niet zoveel, omdat het geheel een beetje onsamenhangend is en niet echt ''werkt''. Het concept is geweldig, maar er had wat meer uitgehaald kunnen worden. Langella doet het goed, wel jammer van zijn hoofd waar ze op digitaal vlak nog wel wat meer aan hadden kunnen doen. Leek een beetje te nep. Voor de rest jammer dat het een beetje te sentimenteel en serieus gebracht wordt, terwijl Kelly zo'n ongelovelijk gevoel voor humor heeft, gezien z'n vorige twee films.

Maar... nu wil ik niet te negatief zijn, want ik heb me weer goed vermaakt met deze film die ook genoeg spanning kent. Helaas weinig uitdaging voor mij om evt. theorieën te achterhalen, maar toch weer genoeg mooie plaatjes, interessante scénes en een ondersteuning van een prima score die een voldoende verdienen.

Gemengde gevoelens na het zien van deze film. In eerste instantie niet echt veel verwacht van deze prent, maar toen ik behoorlijk wat lovende commentaren las kwam daar verandering in. Alle lof kan ik me zeker wel voorstellen, maar de regisseur pakt ook wel heel makkelijk z'n punten.

Ik struikel niet snel over historische incorrectheid, maar bij deze film druipt het er toch echt aan alle kanten vanaf. Daarnaast is de film gewoon erg ongeloofwaardig. Het belangrijkste is al het feit dat het kamp op een kleine afstand van het huis van Bruno zit, wat helemaal nergens op slaat eigenlijk. Die Schmuel kan mooi altijd naar het hek toe, om daar lekker wat tijd door te brengen met Bruno? Beetje ongeloofwaardig, aangezien alle joden gewoon gigantisch aangepakt werden en volgens mij gewoon geen meter ruimte kregen. De vrouw - Farmiga - weet niet met wie ze getrouwd is, of wat voor baan haar man heeft? Hmm, ik denk dat die dingen algemeen bekend waren, maar oké. Daarnaast bevat de film wat irritante scénes, met Pavel (de joodse slaaf) bijvoorbeeld. Ik werd echt totaal niet goed van de scéne dat hij in elkaar werd gebeukt, door die Duitse soldaat. Tsjah, misschien kan ik nog meer opnoemen, maar dat doe ik niet, want de film kent ook zijn positieve keerzijde. Gelukkig maar...

Ten eerste is de muziek van James Horner echt fantastisch. Hoe houterig de scénes ook lijken, deze muziek lijkt een wonderbaarlijk reddend middeltje te zijn voor elk inzinkend moment. De acteeprestaties zijn meer dan voldoende. Goed gespeeld door de twee kleine jongetjes, maar vooral Farmiga vond ik erg sterk. David Thewlis zet ook een solide prestatie neer, al wist ie' me een paar keer op mijn zenuwen te werken, maar dat zal de bedoeling geweest moeten zijn. De film kent een mooi tempo, neemt de tijd om alles goed te vertellen en werkt op een klasse manier toe naar een einde die je echt bij je keel pakt. Misschien één van de meest indrukwekkende eindes die ik de laatste tijd heb gezien, al kent deze dan ook weer een minpuntje. Want jah, wat vreselijk dat Bruno vergast is, maar Schmuel? Neh, dat is maar een jood, die doet er niet echt toe toch? Beetje fout wat mij betreft, maar tijdens de situatie zelf dacht ik daar niet zo bij na en was het gewoon erg indrukwekkend. Ook een sterke scéne van Famiga weer op dat moment trouwens.

Regisseur Mark Herman zal bij veel kijkers makkelijk punten scoren, omdat indrukwekkende, emotionele eindes nou eenmaal goed scoren. Dat doet de regisseur dan ook prima, maar hij ziet te veel over het hoofd en is eigenlijk te slordig voor mij om hier een hoge score te gaan geven. Een voldoende krijgt de film zeker, want ook ik heb dan een zwak voor emotie en laat me graag meevoeren in indrukwekkende scénes ondersteund en versterkt door prachtige muziek.