Opinions

Ik vond soms de Disney-versie beter .

Best leuke film ja met een opvallend westernsfeertje.

Spektakelstuk van jewelste. Tegen het einde is de rek er wel wat uit, maar daarvoor is Ben-Hur, zeker gezien de lengte die je drvoor moet nemen, een aangename film. Plot ontvouwt zich mooi en je raakt betrokken met Ben-Hur zijn levensloop.

De chariotscene is wel zo ontzettend stoer en lekker lang . Het ging ook onbedoeld ietwat te heldhaftig er aant toe, toen één van de stuntmannen per ongeluk bijna uit zijn wagentje werd gekatapulteerd. Daarna volgt een shot van Charlton Heston die zichzelf weer binnen zijn span weet te klimmen. Wat mij betreft één van de hoogtepunten op cinema-gebied .

Wauw, wat een grandioos spektakel is dit en het doet echt niet onder aan de Heston-versie van 1959. Sterker nog, door de iets kortere speelduur (alsnog ruim 2 uur) loopt het verhaal lekker door en is er geen enkel moment wat saai is. De gallei-scenes en de chariot-scenes springen er bovenuit natuurlijk en zijn echt heel goed gemaakt. Bijzonder knap om die massale scenes te zien. Dat is toch altijd leuker en indrukwekkenderdan een CGI-publiek . Het bjibelse verhaal rond het leven van Jezus moet je overigens voor lief nemen, het kon mij in ieder geval niet storen.

Het is op deze pagina al een paar keer eerder gezegd. De eerste helft bevindt zich boven op het aardoppervlak, waarbij een nieuwe astronaut samen met de bijzonder hotte Nova op zoek gaat naar de verloren geraakte Charles Heston. Een alleraardigst SF-avontuur lijkt te beginnen. Het weerzien met de apenpakken was oke en de o zo dappere Zira was oke. Het tweede gedeelte (wat zich beneath the planet afspeelt) is helaas maar zo-zo en het einde was afgeraffeld. Onderhoudend, maar niet al te best.

Ik was enigszins verbaasd dat deze film geregisseerd is door Robert Zemeckis. De bloedspetters vliegen in de fraaie vechtscenes in het rond en dat soort dingen verwacht je niet zo gauw bij hem. Gelukkig dat de acties mooi expliciet in beeld is gebracht. Daaromheen zit namelijk wat obligaat geneuzel, dat echt heel matig is. Duidelijk is dat het sterke verhaal van Beowulf vooral steunt op drie heroïsche gevechten.

De motion-capture animatie viel me overigens niet tegen. Alleen zagen sommige gezichten er te gepolijst/perfect uit. Met wat finetuning denk ik dat deze techniek nog best iets kan worden .

Verrassend leuke film uit Texas is dit met Jack Black in topvorm en een mooie bijrol voor Matthew McConaughey als District Attorney. Nou ben ik sowieso fan van dit soort films die op het platteland van Amerika afspelen. De types vandaar zijn karikaturaal maar ook levensecht. Bernie gaat over een begrafenisondernemer die heel veel goeds door voor het kleine stadje Carthage. Hij is alom geliefd en weet zelfs vriendschap te sluiten met een rijke weduwe, die gerust de bitch of town genoemd mag worden. Het lijkt er even op dat ze vriendelijker wordt door die vriendschap, maar dan vermoordt Bernie haar toch.

Vanaf dan wordt de film pas echt interessant. De film wordt continu onderbroken door interviews met de dorpsbewoners. In het begin wel grappig, maar het houdt ook wel enigszins het tempo op van de film, maar na die moord wordt het wel boeiend wat die mensen te vertellen hebben en hoe ze naar die moord kijken. Had wel het idee dat Linklater echte bewoners uit een Texaans dorp liet zien, maar toch was het wel een schok om te ontdekken dat Bernie een waargebeurd verhaal betrof.

Een film uit Kirgizië, die zie je ook niet elke dag. Wat me vooral is bijgebleven van de Kirgiziërs, is dat het nogal vieze mensen zijn. Denk maar aan het begin waarin de vijf jongens eerst in een modderpoel spatteren, daarna een ontzettend dikke (met nog dikkere ontblote boezem) vrouw begluren, die bloedzuigers heeft uitgezet over haar lichaam. En dan heb je ook nog die copuleerscene, waarbij die vijf jongens een zandsculptuur te grazen nemen. Vrij bizar dus .

Maar na al deze gekkigheid ontvouwt zich toch een redelijk drama met niet echt goed acteerwerk en een loszanderig plot. Heel bijzonder vond ik het allemaal niet.

Dit moet toch een behoorlijke eye-opener zijn geweest zo net na WOII. Voor veteranen wellicht herkenbaar toen, voor anderen een volslagen verrassing. Soms had het wel een beetje weg van een soap, maar over het algemeen is het een heel mooie film over een thema, wat ook nu nog actueel is. Het einde was wel wat voorspelbaar en ook nog duf uitgevoerd.

Dat Fransen het niet zo nemen met trouw zijn, wordt in La bete humaine mooi uit de doeken gedaan. Jean Renoir laat Jean Gabin en Simone Simon (echt een popje trouwens!) opdraven in dit tragische drama met een vleugje film-noir en een scheutje Hitchcock. En ohja, de film wordt alsmaar verdrietiger. Zo heel geniaal vind ik Renoirs films nooit, maar dit is toch heel alleraardigst.

Geinige film, vooral dan in het begin, waar de jofele 80s-soundtrack overheerst en Eddie Murphy de ene na de andere geslaagde grap afvuurt. Goh, toen was ie nog echt grappig ipv al die onzin die hij de laatste tijd heeft uitgebraakt. Op het eind komt er nog wat obligaat geschiet pief paf poef, maar enfin, deze film verdient een ruime voldoende .

Mwah, dit is echt niet zo'n geniale politiekomedie, terwijl het eerste Beverly Hills Cop-deel nog opvallend leuk was. Het irritante is dat zowat alle dialogen met een uitroepteken beëindigd moeten worden. Op een gegeven moment trek je dat geschreeuw van Eddie Murphy niet meer. Ook zijn twee cop-sidekicks waren verre van briljant of grappig.

Niet te streng zijn voor deze lollerfilm. Het is allemaal redelijk onzinnig, maar het is toch nog vermakelijk al die idioterie. Net genoeg actiescenes in dat pretpark en verder wat suffe grappen zorgen ervoor dat het net een voldoende haalt. Eén jofele sidekick voor Eddie Murphy had de film wel beter gemaakt.

Heel allercharmantst melodrama. Ondanks dat de film af en toe een beetje stilstaat qua verhaal, is het de moeite waard om deze oude film te zien, al was het alleen maar om de prachtige Oud-Nederlandsche tussentitels. De score van Henny Vrienten was eveneens prettig!

Als klein kind heb ik de kinderboeken van Roald Dahl verslonden. Blindelings vond ik de verfilmingen van die boeken natuurlijk ook prachtig, zo ook was dat het geval met de GVR. Jaren later keek ik deze film opnieuw en toen viel die toch een beetje tegen. Het is inderdaad allemaal niet zo heel mooi .

Dit soort films werken zoveel beter als die wat scherpe randjes heeft, maar met Chris Columbus in de regisseursstoel is Bicentennial Man een brave feelgood film geworden. Wel jammer, want menselijke robots en AI en de daarbijbehorende dilemma's kunnen bere-interessant neergezet worden zoals bijvoorbeeld in Ex Machina. Maar goed, Robin Williams is okee, al is dat 'one...' waarmee ie spreekt erg irritant. En ook die juf uit Matilda ook okee, dus achja heel vervelend werd het niet. Het meest opzienbarende vond ik nog de productie en make-up. Dat zag er tof en knap uit! Heb overigens nooit iets gelezen van Asimov, maar ik denk dat zijn verhalen zich niet goed lenen voor een film...

Een van de eerste films van Tom Hanks en dat gaat hem goed af. De 13-jarige Josh wenst op een kermis dat ie groot is en warempel, het overkomt hem ook. Josh ziet eruit alsof ie 30 jaar oud en dat zorgt met het verstand van een 13-jarige tot een handvol grappige en onhandige momenten. Zoals ie later zou bewijzen, is Tom Hanks geknipt voor sullige rollen als deze. Op het eind zwakt de film wel wat af. De grap van het concept is dan weer uitgewerkt.

Mwah, niet heel bijzonder vond ik dit, eerder oppervlakkig. Opvallend is de vreemde mix tussen eerst een zwaarmoedige begrafenis en dan 7 vrienden die elkaar na zoveel jaren weer zien en alles te vertellen hebben. De dialogen waren soms maar matig geschreven met grappen die bij mij nauwelijks aan wilden slaan. De karakterisering van het zevental was wel aardig gedaan, maar ook wat stereotiep. De een is geslaagd in het leven, de ander weer in de goot en ga zo maar door. The Big Chill is een niemendalletje dat nooit compleet boeit, maar gelukkig ook niet verveelt.

Prettige western-film . William Wyler neemt de tijd met The Big Country. Scenes duren lekker lang, alles lijkt sowieso niet heel snel te gaan en de speelduur is met ruim 2,5 uur ook fors. Het deert niet, want naarmate de film vordert, vond ik hem steeds sterker worden, terwijl ik in het begin dacht nog naar een epos van redelijk niveau te kijken.

Anyway, Gregory Peck heeft een rol die gegoten is voor hem. Hij speelt de vredelievende vreemdeling die zich afzijdig wil houden in een conflict tussen twee families om een waterpoel. Heel knap weer hoe hij deze rol overtuigend weet te vervullen. Ben wel benieuwd waar deze western is opgenomen. De landschappen zagen er waanzinnig tof en uitgestrekt uit.

Onnozel en schijt-, eeh pieslollig Adam Sandler-vehikel. Alleen een bijrolletje van baas Buscemi is de moeite waard.

Van deze film weet ik niet zo veel meer, wederom een goede 4 sterren-score voor een Burton zie ik en dat zal ie ook wel waard zijn.

Hmm, toch een lichte teleurstelling, deze noir van Fritz Lang. Nergens zag ik iets verbluffends van deze grote regisseur, terwijl ik wel op een topper gehoopt had. The Big Heat handelt over een cop die met al zijn beste bedoelingen de corruptie en misdaad te lijf gaat. Anyway, film is nog niet eens zo onaardig, maar erg gemiddeld. Een kan koffie zorgt voor het enige opzienbarende wapenfeit.

Verre van origineel natuurlijk door The Avengers-achtige aanpak van deze film, maar ik kan er niet zo heel erg mee zitten als er genoeg fun te beleven is. Dat is bij de meeste superhelden-films wel het geval en zo ook bij Big Hero 6. Niet extreem veel fun, maar wel genoeg voor 3,5*. Alles zag er bovendien erg spetterend en stoer uit!

Cult cult cult cult cult!

Mên, van het verhaal moet je je niks aantrekken. Concentreer je op de humor. Dit is bij vlagen zo ontzettend hilarisch en dat komt geheel op het conto van de karakters. Ze zijn allemaal gek in bolletje op de typische 'Coen-wijze'.

We zijn behoorlijk screwed-up. Dat is de algemene conclusie die je kunt trekken na het zien van deze film. The Big Short volgt een aantal zonderlinge figuren die tien jaar geleden argwanend worden over de alsmaar stijgende woningmarkt. Altijd leuk om dit soort maffe types te zien, die tegen alle verwachtingen in financiële instrumenten benutten die hen een hoop geld gaan opleveren, mocht de woningmarkt instorten. De twee jonge gasten waren wat stereotiep, maar sympathiek. Christian Bale is met zijn method acting goed bezig als neuroot, maar Steve Carell spant de kroon als grofgebekte cynicus. Lag continu in een deuk om hoe hij zich als een gare flapdrol door de hele film heen slaat.

Halverwege de film in Vegas realiseert Carell echter hoe fucked up het complete financiële systeem is rond de CDO's en vanaf dan wordt hij een stuk ernstiger en serieuzer. De hoofdpersonen zijn underdogs en krijgen de support van de kijker omdat ze een grote prestatie gaan neerzetten. Het wedden tegen impliceert echter dat ze hopen dat een hoop mensen uiteindelijk uit hun huizen gezet worden en/of werkloos zijn. Brad Pitt als moreel kompas wijst hier op en dat maakt de film wrang en niet alleen maar 'whoehoe onze hoofdpersonen hebben de hoofdprijs gewonnen!'

De hele kredietcrisis en alles wat daar nu nog uit voortvloeit vind ik zelf altijd heel boeiend als onderwerp. De film was daardoor qua materie goed te volgen en heeft daarom ook een streepje bij me voor. Voor de minder ingewijden is er de fourth wall-methode waarmee de kijker persoonlijk face-to-face het een en ander uitgelegd krijgt. Voegde echt wat toe en paste prima in deze lekker vlot geproduceerde film. Liefhebbers van deze film raad ik overigens aan Margin Call te zien, die valt min of meer in hetzelfde straatje.

Diegene die het plot helemaal van A tot Z snapt, is een held. Wat een ondoorzichtig onduidelijk boeltje was dat. Dat de film toch nog 3 sterren krijgt, is het gevolg van het fenomenale spel tussen Bogart en Bacall. Die scenes waren een feest om te zien, van de rest is me helemaal niks bijgebleven.

Wow, deze film scoort hoog op de bullshitmeter. Kurt Russell gedraagt zich als een volslagen idioot en bevecht met zijn chinese homies andere chinezen in een doldriest avontuur. Daarbij vraag ik me oprecht af hoe het mogelijk is dat Kim Cattrall een acteercarrière kan hebben. Mên, wat was zij dramatisch kut zeg. Maar goed nu ben ik wel heel negatief en uiteindelijk kan er bij deze film een voldoende van af, ook al is daar de so bad it's good-factor nogal debet aan .

Erg boeiende docu, die alle facetten van het leven laat zien en in de tweede helft rake vergelijkingen weet te maken tussen dierlijk en menselijk gedrag. Bert Haanstra heeft in de korte film 'Zoo' al zoiets soortgelijks gedaan, maar doet het dat over op prima wijze. Het commentaar is typisch Haanstra: dubbelzinnig met hier en daar lichte ironie. Het gedeelte met de pinguins vond ik het beste van de hele docu. Wat een leipe beesten zijn dat .

Hmmmz... 'Wie wil dr nou in een film zoals deze spelen' was een gedachte die bij me langskwam tijdens het zien van Visitor Q . Ook echt een wtf-film is dit en echt gemakkelijk om het te zien is het zeker niet. Het begint eerst oersaai, maar wordt later wel wat beter door de soms hilarische bizarriteiten die elkaar steeds weten te overtreffen. Het wordt daarbij ook een stuk smeriger en zieker. Dit soort dingen kunnen ook alleen maar Japanners doen bedacht ik, aan de andere hand is zo'n gedachte wellicht veel te stereotyperend.

Enfin, mijn eerste Miike (ik was vooraf op de hoogte van zijn reputatie) heb ik gezien, maar ik ben niet getriggerd om meer werken van zijn rijk gevulde oeuvre te zien.

Bij het zien van de titel moet ik al lachen. Dit is ook een grote dolle boel. Zeker niet goed, maar slecht ook zeker weer niet. Met Neo, heeft Keanu Reeves hier de rol die het best bij hem past. Die Alex Winter is de grote sufferd van het stuk.