Opinions

Interessant onderwerp, dat in deze film behandeld wordt. Ik wist er maar weinig van af. Wel jammer dat er teveel gebeurtenissen en karakters in de film gepropt worden, zeker als je daarbij de lange lengte ook nog eens in ogenschouw neemt. De film had best wel kunnen eindigen met de dood van Ulrike Meinhof. Daarnaast had ik ook meer focus op de beweegredenen van de RAF gehoopt. Gelukkig maakten de prachtige Duitse look en de spetterende actiescenes weer veel goed.

Alleen al om hoe de productie er uit ziet, kan ik dit geen onvoldoende geven. Er is veel aandacht (en waarschijnlijk ook veel tijd) in gestoken om de dieren zo menselijk mogelijk te laten handelen en bewegen. Zo'n boerderij in een idyllische omgeving maakt het dan helemaal af. Verhaaltechnisch stelt het niet zo veel voor en is het een tikkeltje kinderachtig. Een klein varkentje wil dolgraag herdershond zijn en niets kan hem tegen houden om zo iets onmogelijk te bereiken. Tsja zulke verhaallijnen zijn al vaker gedaan...

Prima structuur van de film, die mij wist te plezieren. Mozaïekfilms kunnen verzanden in een opeenhoping van oninteressante scenes. Iñarritu weet er echter wel raad mee en neemt rustig de tijd voor de drie verschillende verhalen die in drie totaal verschillende werelden plaatsvinden. Het thema miscommunicatie sijpelt in alle verhalen door zonder overdreven het door de strotten van de filmkijkers te drukken. Persoonlijk vond ik het Mexicaanse verhaal het boeiendste.

Ontzettend irritant. Er is niks leuks aan al die 'lieve' kinderen die o zo 'grappig' zijn, omdat ze kunnen 'praten'. Vreemd dat Christopher Lloyd hierin opduikt. Nog vreemder is dat er een vervolg hiervan (met Jon Voight!) is gemaakt .

Zááálige film! Heerlijk sfeertje en het hele tijdreisgebeuren blijft me altijd fascineren.

Nog zes jaar en dan is het alweer 2015, het jaar waarin een gedeelte van deze film zich afspeelt. Wat had men een interessante toekomstvisie in 1989 zeg . Voor de rest lekker freaky allemaal maar toch wel oke.

Het laatste deel van BttF en gelukkig maar. Dit westernavontuurtje was nogal . Het is dat het met de lieden van BttF gemaakt is, anders sloeg het uiteraard helemaal nergens meer op.

Mwaaah, vanaf het moment dat je bij de eerste fik militaire bombastische muziek hoort, dan weet je eigenlijk dat dit niet al te best is. Deze brandweerfilm leunt op spectaculaire vuurscenes en tegelijk ook op drama, dat behoorlijk kut is: twee broers motten elkaar niet en uiteindelijk... komt het misschien toch nog goed? De vuurscenes zijn hoe dan ook het kijken waard, alleen had ik wel moeite met de werkwijze van sommige brandweerlieden, het kwam soms erg ongeloofwaardig over, onnodig heldhaftig enzo.

Yeah, de debuutfilm van onze grote vriend Michael Bay. Hij heeft er een jolige actiefilm gemaakt, die eigenlijk niet eens behoorlijk overladen is met actie. Pas tegen het eind gaat het lekker los. Maar daarvoor hoefde ik me in ieder geval ook niet te vervelen. Weliswaar qua plot een beetje klunzig, maar het politieduo Will Smith en Martin Lawrence werkt prima op de lachspieren.

Eeeh, dit was wel overdreven, veel erger dan het eerste Bad Boys-deel. Het was nogal aan de lange kant en een zwaar overspannen Martin Lawrence is na een tijdje ook niet meer leuk. Je zit te wachten tot ie gaat brullen "I'm too old for this shit". Op een gegeven moment werd de film ook wel erg dubieus met vies gewroet in lijken en copulerende ratten. Maar goed, ik heb me stiekem nog wel weten te vermaken. Ach laat maar komen, dat derde deel .

Bad Day at Black Rock is een fraaie western, die zich weliswaar na de Tweede Wereldoorlog afspeelt, maar verder de kenmerken en setting van een western heeft. Spencer Tracy komt als vreemdeling een piepklein gehucht binnen op zoek naar een Japanner. De locals mogen hem totaal niet en wat volgt is een intimiderend kat- en muisspel. De film is heel onderhoudend, maar erg minimaal opgezet. Daardoor miste het wat impact bij mij, maar al met al geef ik het een ruime voldoende.

Niks mis mee om met Pasen een kerstfilm op te zetten. En zeker niet als het een bijzonder leuke is uit het genre! Bad Santa steekt de draak met dit feest op een lekkere onbehouwen manier. Wat een gast, die Billy Bob Thornton ! Hij speelt een alcoholische kerstman die zich in winkelcentra laat onderpissen door die koters en na sluitingstijd de hele boel leegrooft. De grapdichtheid ligt hoog, mede door gave rollen van Tony Cox, zijn elfje en een vadsig onnozel kind, die het idee van kerstfeest dan toch nog begrijpt.

Voordat Peter Jackson films maakte over hobbits, elven, trollen en oversized apen, begaf hij zich op het horrorpad. In Bad Taste laat ie zien dat ie dat bijzonder aardig in de smiezen had. De film is een geslaagde combi van horror en komedie, dat zich afspeelt in het fraaie Nieuw-Zeeland. Het is niet aan te raden overigens om je avondeten hierbij te nuttigen, want diverse hoofden worden opengespleten en menig bloederige vleesmassa vliegt door de lucht. Soms wel veel van hetzelfde, maar het is allemaal prima te doorstaan door de bijzonder knappe productie voor die tijd.

Sohee, wat een incoherente flauwe bullshit is dit. Geheel geschreven rond Cameron Diaz, maar die is echt niet bijzonder tof in deze komedie. Gelukkig maar 1,5 uur in speellengte...

Badlands is een soort Bonnie & Clyde, die erg relaxed en rustig verloopt. Zoveel gebeurt er niet: Martin Sheen neemt een jonge Sissy Spacek op sleeptouw in zijn vlucht met her en der wat moorden. Maar het is prettig om allemaal te zien, doordat de geschoten plaatjes van Terrence Mallick echt prachtig zijn. De chille muziek (die ook gebruikt wordt in een Rabobank-reclame) viel overigens in positieve zin op!

Die moraal was wel obvious, maar ergerlijker vond ik de foutjes, zoals een treinwagon die nauwelijks lawaai maakt. Shura en Alyosha konden op normaal geluidsniveau met elkaar communiceren. Dat soort dingen dus. Maar alsnog vond ik het best een aangename film.

3,5*

Deze film is het cliché geworden voor overgedramatiseerde zoetsappigheid. Een van de mindere Disneyklassiekers dus.

Mwah, minder goed product, minder goed product... Pas na Play it Again Sam komt Woody pas echt goed op stoom. Maar als Woody-fan mag je toch wat mededogen tonen, zoals ik doe. Wegens zijn hoge productiviteit kun je niet een meesterwerk verwachten en zeker niet als het uit zijn beginperiode komt. Dit is net als zijn andere films van toen lekker absurdistisch. Redelijk prettig dus.

Het komt niet helemaal meer goed met Godard en mij. Het vooraf gelezen plot (twee enigzins klungelige criminelen gebruiken Anna Karina om in een villa een grote som geld buit te maken) klonk nog wel leuk. Alleen zo'n Godard kan me niet voor de volle mep boeien. Alles fladdert maar wat rond en ja, het heeft wel wat aardige scenes, maar een blijvende indruk op me houdt deze film ook niet...

Aardig komediefilmpje met W.C. Fields, een knorrige dikkerd, die zijn broeken tot boven zijn navel aantrekt. In The Bank Dick tuint ie van de ene bizarre situatie in de ander. Niet bizar grappig allemaal, maar het leuke aan deze film zijn de cartooneske geluideffecten in combinatie met de slapstick.

Gebaseerd op binnenlandse shizzle in Engeland uit de jaren '70. In het begin met die heist nog wel leuk en zowaar spannend, maar nadat de Bank Job gelukt is volgt nog een web van verhaallijnen. Dat vond ik een stuk minder interessant. Ook zo'n Jason Statham kan me zelden op het puntje van mijn stoel brengen.

Een actiefilm die toch een tikkeltje anders is dan de standaard. De parkour-actie is daar voornamelijk debet aan. Het ziet er hip en zowaar zo veel mooier uit dan alleen maar dat pistolengetrek. Het verhaal zelf is flut en nogal belachelijk op het eind.

Best mooi drama van Ozu. Met zijn favoriete thema 'familie' gaat ie flink aan de haal. Een vrouw, iets van dertig jaar ofzo, woont en verzorgt haar vader, omdat ie alleen is. Haar omgeving vindt echter dat het eens tijd wordt dat ze gaat trouwen. Wat volgt, is een interessant kijkje in de Japanse omgangsvormen en familiaire verhoudingen. Ik blijf dat fascinerend vinden. De film zelf heeft trouwens geen enkele poespas (Ozu eigen lijkt me), tikkeltje traag ook, maar met een mooi slot dat de moeite waard is.

CULTALERT CULTALERT CULTALERT!

Dit is voor mij de cult-film, sowieso ook de beste cultfilm. Vanaf de credits, via de ontvoerscene op die rare planeet tot en met de orgasmotron is het een en al lachen geblazen. Jane Fonda was hier in topvorm, dat kan iedereen wel zien.

Poehee, ga er maar voor zitten, een drie uur durend kostuumdrama. Dat klinkt niet bepaald aantrekkelijk zou je zeggen, maar het valt reuze mee. Het is gewoon een mooi door Kubrick uitgevoerd rise-and-fall-verhaal, een beetje zoals Scarface maar dan in de 18e eeuw gesitueerd. Een minpunt: ik miste af en toe de diepgang van de hoofdpersoon. Ik vond hem wat ongemotiveerd, hij deed maar wat. Afgezien van de prachtige gedetailleerde decors vond ik Barry Lyndon ook niet legendarisch, maar wel okee om te zien

Was een tijdje geleden dat ik een Coen-film zag, maar had weer zin in! Deze is weer prima in orde. Het speelt zich af in de jaren '40. John Turturro gaat naar Hollywood om daar script te schrijven voor een worstelfilm. Hij komt terecht in een smoezelig hotel en heeft als enige contact daar John Goodman, voor de rest wil het niet echt lukken met schrijven en verdere sociale activiteiten. Naar het einde vliegt de film uit de bocht, maar dan op de Coen-manier, leuk dus .

Classy thriller die nooit verveelt. De film vliegt door de bocht, eigenlijk ook wel uit de bocht met al dat vele bloot, maar goed dat is ook eigen aan Verhoeven zullen we maar zeggen. Het einde vond ik wat tegenvallen en dat Beth er veel meer mee te maken heeft, was ook al snel obvious.

Holy Sardine!

Wat heb ik in een deuk gelegen om de 1966-versie van Batman. Waarschijnlijk was het toen al kinderachtig door al die kleurrijke decors en naar idioterie neigende dialogen. Anno begin 2014 is dit regelrecht cult te noemen. En daardoor kan ik het erg goed waarderen! Alleen dat Robin de hele film in zijn onderbroek rondloopt vond ik een minpuntje.

Leuk leuk ! Wat vooral opvalt is dat net als in The Dark Knight ook hier The Joker (briljant vertolkt door Jack Nicholson) alle aandacht naar zich toetrekt. Het ietwat suffige personage Batman raakt ondergesneeuwd door de rare, angstaanjagend grappige Joker. Prima sfeer ook, maar dat kon ook niet anders met Tim Burton aan het roer.

Zwaar afgeslacht door de filmpers toentertijd en het wordt er idd niet beter op in vergelijking met Batman Forever. Erg kleurrijk allemaal en on-Batmanachtig. Het bizarste is dat dit deel nog meligere boeven heeft: een ijzige Schwarzenegger met continu stomme oneliners en... Uma Thurman, die me stiekem toch wel wist te amuseren.