Opinions

Behoorlijke standaard routineuze film is dit, die niet bijzonder slecht is, maar echt goed vond ik hem ook niet. De helft ben ik volgende week vast vergeten... Jeremy Renner en Rachel Weisz zijn op de vlucht en dat is het zo ongeveer wel. Voor een actiefilm heeft deze film overigens niet zo heel veel actie. Pas op het eind met een motorachtervolging wordt het toch nog wel aardig.

Vlot tweede deel met een leuk plot en natuurlijk onze grote held Matt Damon. Ietsje beter dan The Bourne Identity, ietsje minder dan The Bourne Ultimatum.

Het is alleen maar beter geworden met de Bourne-trilogie! Wat een mooi slot . Dit is zonder twijfel het beste deel. Ook hier staat Greengrass aan het roer en dat is een begenadigd filmmaker hoor. Die schokkende camerabeelden van hem vind ik ook niet zo storend, omdat dat nu eenmaal passend is bij de actiescenes. Hij weet de juiste toon in dat camerawerk ook te vinden.

Michael Moore kan soms het bloed onder je nagels halen door zijn ongenuanceerde boersheid. Maar na afloop van zo'n docu als dit denk je: "Ach ondanks al die overdreven toonzetting, was het een best plezierige docu". Ik loop niet meteen weg met zijn kijk op politiek en economie, maar ik zie wel in dat zijn docu's prima gemaakt zijn.

Bowling for Columbine is Moore's bekendste werk (denk ik...) en eveneens leuk om te zien. Wel zielig die scene met Charlton Heston, maar die was toen al de weg kwijt geloof ik .

Donnie Darko van Richard Kelly is echt een goede film, heeft wat mysterieuze momentjes maar in zijn geheel een fijne redelijk coherente film om te zien. Met The Box gaat Richard Kelly wat meer de bizarre toer op, zo erg zelfs dat de film ontspoort. De eerste helft met de opbouw naar 'gaan ze nou drukken op die knop ja of nee' is nog goed te doen. Wel wat gewoontjes, maar soit. Echter de tweede helft zit vol met bovennatuurlijke shit, dat compleet uit de lucht gegrepen is. Acteerprestaties waren ook maar zo-zo, ik kan er verder weinig van maken. 2,5* dus.

Op zich geen verkeerde film over een jongen die na een jarenlange gevangenisstraf weer vrijkomt en zijn plek probeert te vinden in de samenleving. Wellicht wat te kalmpjes aan verteld, maar dat ligt ook aan het karakter van Jack Burridge. Hij neemt ruim de tijd voor zijn dialogen en handelingen, die zijn stunteligheid moeten versterken. Op den duur gaat het allemaal wel irriteren. Overigens is het mooi om in deze film te zien wat voor ontzettende draken de Engelse media kan zijn.

Vanaf het begin ergerde ik me kapot aan die Britse accenten, maar goed daar moet je je maar even over heen zetten. Wat dan overblijft, is een vieze sentimentele film die het allemaal veelste dik er op legt. Het acteerwerk van die twee jochies was ook niet bijster overtuigend. En dan heb je ook al die typische Nazi-clichés . Tsja, had het eigenlijk ook wel verwacht dat het allemaal zo zou lopen, behalve dan het slot. Dat was toch wel verrassend te noemen, maar niet perse sterk.

Tenenkrommende formulefilm, waarvan het plot van A tot Z te voorspellen is.

Poehee wat een gewaagd project van Richard Linklater om 12 jaar lang zo'n epos te schieten! Het eerste deel van Boyhood vond ik zeer goed, maar de tweede helft gewoon okee. Een dromerige jongen wordt gevolgd die naar het einde van de film nog niet helemaal duidelijk weet welke richting hij zijn leven moet geven. Op zich vrij logisch en natuurlijk, maar het maakt de film wel steeds minder interessant als je zelf als kijker ook niet echt een gevoel krijgt waar de film naar toe wil. De zus van hem (Lorelei Linklater, de dochter van...) was in het eerste gedeelte ook stukken sterker in haar acteren dan verderop. Anyway, toch wel een geslaagd en uniek concept om zo een film te maken.

Het boek was wel één van mijn favorieten vroeger en heb ik nog gelezen voor mijn Engelse literatuurlijst! De film helaas maar wat matigjes uitgewerkt. Dit kon stukken spannender uitgevoerd worden. Kom maar op met een remake .

Sterk sociaal drama uit de ghetto's van LA. Tre Styles (Cuba Gooding Jr.) en zijn vrienden maken het zichzelf niet gemakkelijk met het ontworstelen uit de misere en verveling. Een paar van zijn vrienden hebben er al een gevangenisstraf op zitten. Laurence Fishburne heeft hier een opvallende en beste rol. Als vader probeert ie Tre en zijn vrienden op het rechte pad te houden met een aantal ietwat prekerige maar goedbedoelde adviezen. Hij wordt als voorbeeld getoond dat het je wel kan lukken om uit de greep van criminaliteit te blijven.

Het kabbelt de hele tijd voort en verwacht dan ook zeker geen snelle film met veel actie. Ik vond het daardoor wel lekker wegkijken. Met het heftige slot wordt de film toch nog behoorlijk sterk. Het is wat standaard hoe naar het einde wordt toegewerkt, maar het blijft toch zijn effect houden. Wat lijkt Cuba Gooding Jr. hier overigens veel op Patrick Kluivert .

Nah, dit was toch prut hoor. Natuurlijk is de film lang niet zo spannend of gaaf, zoals de poster of titel zelf doet vermoeden. Het is maar een matig verhaaltje over parasieten, die dit keer niet from outer space komen, maar al 200 miljoen jaar opgeslagen waren in het binnenste van de aarde. Daarna houdt het qua originaliteit wel op en wordt er veel suf geschoten met pistooltjes afgewisseld door suffere dialogen.

Het meest bizarre is dat er continu grootse dramatische muziek gebruikt wordt van Sjostakovitsj en Prokofiev. Het doet bij tijd en wijle nogal megalomaan en lachwekkend aan bij zo'n weinigzeggende film als dit.

Wat me vooral tegenviel is dat er eigenlijk zo weinig gebeurt en dat het zo matig is uitgewerkt. Mad scientist verliest zijn vriendin, weet het hoofd te redden, brengt het tot leven en gaat op zoek naar een lichaam om het d'ronder te schroeven, dat is het. Het verhaal sleept zich langzaam voort. Het heeft wel wat lollighed desondanks en zelfs wat gore

Wat is dat toch gaaf, wanneer men met het medium film buiten de kaders treedt. Het wordt weinig gedaan, maar je kunt zo bizar anders een film in elkaar zetten dan dat conventionele gebeuren. Guy Maddin doet dat met Brand upon the Brain! door een stomme film te maken met een vertelster en een verhaal dat het meest weg heeft van een langgerekte droom. Bizarre gebeurtenissen, onlogica en repeterende beelden worden afgevuurd op de kijker. Het tempo zit er lekker in en visueel valt er erg veel te beleven.

Ik zat te lezen wat ik bij een andere film van Guy Maddin, My Winnipeg, had geschreven en wat daar staat is ook van toepassing op deze film. Qua sfeer en stijl is het min of meer hetzelfde. Kun je een zwakte noemen, dat ie niet veel varieert, maar voor een tweede keer zo'n uiterst aparte film kijken vond ik prima. Liefhebbers hiervan raad ik overigens Tuvalu aan. Dat is ook zo'n soortgelijke bizarre film met een unieke smoel.

Zwakke film over een op het eerste gezicht sullige jongeman, wiens beste maatje zijn draagbare CD-speler is. Hij maakt contact met diverse personen en draalt voor de rest wat rond in St. Petersburg, wat zo af en toe nog wat mooie plaatjes oplevert, al snap ik niet waarom zo'n rood-bruin-achtig filter overal overheen gegooid moest worden. Gebruik dan zo'n grauw grijzig filter.

Wat me daarnaast nogal tegenviel was dat de relatie tussen beide broers (iets waar de titel naar verwijst) nauwelijks uitgediept wordt. Zonder problemen doet Sergei Bodrov de criminele klusjes die zijn broer hem opdraagt te doen. Erg apart allemaal.

Mêh, weer zo'n routineus deel uit de Pixar-stal. De hoofdpersoon is dit keer een rebellerende prinses, die haar moeder per ongeluk in een beer tovert. Uiteraard gaat dit rechtgezet worden, maar de manier waarop, boeide mij echt geen ruk. Ik vond het maar flauwig en nergens verrassend.

"Freeeeedooommm!"

Veel tijd en energie is gestopt in een leuke geschiedenisfilm. Ietsjepietsje overgewaardeerd imo.

Wat een aparte, bizarre film! Gedurende de hele film, kun je totaal niet verwachten wat er allemaal gaat gebeuren. Na het einde begreep ik ook niet alles . Qua decors ziet deze film er fantastisch uit en Gilliams visie over een overgebureaucratiseerde 1984-samenleving is ook best interessant. Minpunt is dat het einde iets te lang op zich laat wachten.

Audrey Hepburn (wie anders!) is de grote attractie van Breakfast at Tiffany's. Wat een leuke, maar ook veeleisende rol heeft ze! Prima ingevuld naast de harkerige George Peppard, al is dat harkerige ook inherent aan zijn karakter. Verder is het wel een olijke en alleraardigste film met een hoge feelgood-factor.

Ik had verwacht dat deze film zo'n typische collegefilm was met veel gezeur bij van die langwerpige kluisjes enzo. Nou komen die kluisjes wel voor, maar spelen ze niet zo'n prominente rol, de film verliep anders dan ik me had voorgesteld: erg leuk en geslaagd toch wel .

Wel jammer dat Emilio Estevez het eerste uur van de film alle aandacht opeist. Het is inherent aan zijn karakter natuurlijk, ik had het echter liever anders gezien. Mijn favoriet van het scholierenkwintet was die freaky emo met al haar jolige fratsen. Het einde vond ik daarom ook redelijk kut.

Heb wellicht de laatste tijd iets teveel films van Lars von Trier gezien, want dit deed me helemaal niks, terwijl zijn films wel het van het indringende moeten hebben. Emily Watson en Stellan Skarsgard zijn net getrouwd in een zeer christelijk dorpje. Hij krijgt een ernstig ongeluk op een boorplatform en Watson die toch mentaal niet helemaal top was, verandert in een labiel wrak. Ze hoereert zichzelf en ondertussen wordt de ene huilbui afgewisseld door de andere. Mjah, vond het met 2,5 uur speelduur niet al te boeiend.

Vervelende film met overdreven hip-achtig woordgebruik, die me totaal niet wist te bekoren. Ik kon weinig uit het detectiveverhaaltje halen, alleen de muziek was zo af en toe wel opmerkelijk en oke. De film probeert serieus en Indie te zijn, maar doet soms ook denken aan een cliche actiefilm door de vele vechtscenes (vervang de vuisten door pistolen) en over the top-dialogen.

Frankenstein was een goede film, maar deze staat weet toch nog een treetje hoger te staan. Het grotere budget dat beschikbaar was, is hier natuurlijk debet aan. Let maar eens op die mooi uitgewerkte decors .

Oef, misleidende titel in een standaard nonsens filmpje. De gorilla (die eigenlijk een soort demon is) komt maar heel weinig in beeld en de jungle komt er ook niet al te best van af. Stock footage van telkens dezelfde dieren wordt gebruikt en de hoofdrolspelers willen zo gauw mogelijk vluchten uit die setting. Ik kan ze geen ongelijk geven!

"Home", gevolgd door tragische Hongaarse muziek en een ruim tien seconden lang sip kijkende Bela Lugosi, "I have no home".

Je zou denken, het gaat hier om een zwaar drama, maar wanneer even later Bela het heeft over "Atomic Superman, which will conquer the world" wordt je weer met de neus op de feiten gedrukt. Het is een heuse Ed Wood-film! En wat voor één!

Bride of the Monster is naar mijn mening het beste werk van de beste slechtste regisseur ooit. Het verveelt nooit en tsja al die rare fouten moet je maar door de vingers zien. Een herkijk zou bij mij de waardering kunnen laten toenemen.

Hier nog een linkje naar de befaamde Atomic Superman-speech van Bela: http://nl.youtube.com/watch?v=0cE1fzfOogo

The Hangover dus, maar dan op de vrouwelijke toer blijkbaar. Niet zo extreem geestig vond ik het De vrouwencast bestaat uit het overgrote gedeelte uit phoneys, maar de grap daarvan is niet echt spetterend. Desalniettemin her en der kon ik wel lachen door de Apatow-touch en voor bepaalde scenes wordt lekker lang de tijd genomen. Dat soort dingen kan ik altijd waarderen in het genre komedie.

Weer zo'n oerdegelijke film van Spielberg waarbij ie een stuk historie behandelt. Bij Munich en Lincoln vond ik het onderwerp (gijzeling tijdens de OS of biopic van een Amerikaanse president) niet heel boeiend, maar de Koude Oorlog vind ik echt bere-interessant. Dat is ook te merken in het oordeel van deze film, want Bridge of Spies kan van mij op vier sterren rekenen . De kitcherige gebruikelijke Spielbergsaus op het einde moet ik maar vergeven, het plot is spannend en laat een realistich beeld zien van die tijd.

Wederom zo'n episch werk van David Lean. Ik zal nooit zo snel fan worden van hem en dit genre. The Bridge on the River Kwai was desalniettemin okee met een niet te ontlopen catchy deuntje. Alleen jammer dat de scenes waarin het donker moet zijn, zo verschrikkelijk lelijk zijn. Doet behoorlijk veel afbreuk aan de film.

Aardige fantasyfilm gericht op kinderen. De moraal wordt wel met dikke klonters over de kijker uitgesmeerd en de fantasyelementen waren ook niet opzienbarend. Een overdaad schaadt, zeg ik maar zo. Daarnaast is er op een gegeven moment een groot wendpunt in de film, dat wel overdreven gevonden is. Neemt niet weg dat het acteerwerk heel behoorlijk was en de film alsnog naar een voldoende sleept.