Opinions

Deze film werd eigenlijk voorgesteld als een bijzonder grauwe film, maar dat vond ik toch niet kloppen. Niet dat deze niet realistisch is, maar ik merk eigenlijk weinig van de grauwheid die aangekondigd was. Van de beurscrash van de jaren 20, en de daar op volgende armoede is niet veel te zien. Maar niet dat dat moet.

Een vlak waarop ze zeer realistisch is, is dat ze een algemene indruk brengt van het leven in de Weimarer Republik, wat toch wel de voorbode is van de huidige Bundesrepublik. Van vurige politieke strijd tussen communisten, nationaalsocialisten en traditionele partijen is echter niets zichtbaar. Stiekem had ik daar toch wel wat op gehoopt.

Ik had eigenlijk gedacht dat dit een enorm gedateerde film ging zijn, maar daar is echter niets van aan. Het komt allemaal zeer vlot over, en de stap naar 1931 is bijzonder klein. Ook omdat Duitsland toen een zeer modern en vooruitstrevend land was (met wss enkele verdoken problemen en frustraties die een paar jaar later de bovenhand haalden).

Ook een aantal van de technieken van de politie (grafologie bijvoorbeeld) komen zeer professioneel over. Er zijn politiefilms van decennia later die belange zo professioneel niet zijn. Ook de dialogen komen zeer modern over.

De film is ook mooi gefilmd. Een aantal zaken zijn (zeker voor die tijd) wel ‘gaaf’. De schaduw op de affiche bijvoorbeeld. Daarnaast heb je hier en daar zulke kleine stukjes tussendoor die ook wel sfeerversterkend werken (bijvoorbeeld waar je een bal door het gras ziet rollen en tot stilstand ziet komen). Fritz Lang kende zijn vak toch wel.


Het uitgangspunt van het verhaal is verschrikkelijk interessant en ook niet gedateerd; Massahysterie als het op kinderen en pedofielen neer komt. Het woord pedofiel of seksueel misbruikt wordt wel nergens in de mond genomen (toch wat gedateerd?), maar dat is helemaal niet erg.

Een groot minpuntje in het verhaal is de gebrekkige bewijslast. Een blinde oude man hoort iemand een liedje fluiten: Was dat wel de moordenaar die dat liedje voordien had gefloten, en was dat nu dezelfde man?
En ook de moordenaar zelf gaat al snel tot bekentenissen over zonder eerst zijn schuld grondig te betwisten.


Bij het einde blijf ik wel wat op mijn honger zitten. Het is nochtans hoopgevend. Zowel emoties en de kwaliteit van de dialogen gaan de hoogte in tijdens het schijnproces. Een aantal ethische kwesties die tot heden ten dage actueel zijn komen naar voren … maar dan valt de politie gewoon binnen en krijgen we te horen dat hij voor een gewone rechtbank komt. Baf! Einde van de film! Tjah, daar heb je nu echt niets aan als kijker. Ik had liever gehad dat het volk tot een moedige beslissing was gekomen, wat deze ook mocht zijn.


Peter Lorre had ik al zien spelen in the Maltese Falcon. Hoewel hij hier ook een teruggetrokken en sinister figuur speelt is zijn rol en overkomen totaal anders. Topacteur toch wel.
De andere acteurs spelen eigenlijk ook allemaal voortreffelijk, zelf de kinderen!


Goede film, waar misschien toch nog wel wat meer in zat.
4,0*

Na Gothica nog even gezapt, naar deze film...

Moet zeggen dat deze mij aangenaam verrast heeft voor zo'n middernachtfilm.

Het einde was ook goed.

Er kon natuurlijk een massagevecht komen, kon je zeggen "goed einde, het kan niet beter", maar dit is gewoon nog beter.

Zeer aangename film!

4,5*

Haha, wat een onzinnige film.

Het verhaal alleen al. Het is voorspelbaar op elk vlak en is nergens speciaal:
Enkele paria’s ontvluchten een tiran op weg naar een plek van vroeger die echter niet meer blijkt te bestaan. Dan besluiten ze maar terug te keren om de tiran te val te brengen en vrede en voorspoed te brengen.

In praktijk komt dat neer op: Wat rondrijden in de woestijn met voertuigen die nergens op slaan. Af en toe komen er wel wat wagens bij van andere groepen, die gewoon zonder reden dagenlang gaan meerijden door de woestijn, in achtervolging van iemand die ze niet eens kennen en zonder reden willen doden.

Bovendien zit er zeer weinig diepgang in de personages. We komen echt niets te weten over Max. We zien enkele keren een klein meisje in een flash … maar daar blijft het bij. Idem voor Furiosa, Nux, en iedereen. Zeer oppervlakkig allemaal.
Onwaarschijnlijke actiescenes. Iedereen had na 5 minuten al dood moeten zijn. Hoe je een hele film kan kijken op iets dat fysiek haast niet mogelijk is?

Dertien-in-een-dozijnfilm die op geen enkel vlak de gemiddelde vrijdagavondpulp overstijgt. Het is gewoon meer van hetzelfde.

Sommige beelden zijn wel aardig. Als ze de stad in de rots naderen bijvoorbeeld.
Maar helaas kan ik daar allemaal geen punten voor geven door een overdreven gebruik van CGI.

Toch nog een punt voor de soundtrack, die niet meer dan aardig was.
1,0

Het probleem dat deze film heeft is dat wanneer je hem ziet, je meestal al Shichinin no Samurai hebt gezien.

Niet dat deze film niet onaardig is, maar je hebt het allemaal al gezien, en het gaat eigenlijk allemaal over je heen. Vooral omdat Shichinin no Samurai toch wel een beter is dan deze film.

Maar is deze film daarom slecht? Helemaal niet. Ik ben er zeker van dat je deze film beter kan waarderen als je Shichinin no Samurai nog niet hebt gezien. De ervaring zou helemaal anders zijn.

Sterkhouders in de film zijn natuurlijk de acteurs. Steve McQueen en Charles Bronson als good guys, en Eli Wallach als slechterik. Heerlijke acteur die laatste!

Pluspunt tegenover de originele versie is dat men hier ook dieper probeert in te gaan in sommige personages. Alleen niet diep genoeg, of is het enkel een poging tot.

Verdere pluspuntjes zijn de muziek en de omgeving. Bij Westerns zit het wel vaker goed op dat gebied.

Op zich dus geen slechte film.

3,5*

Een film die het eigenlijk vooral van 1 ding moet hebben: Bogart.

Moest men deze man weg halen schiet er nog zeer weinig over. En ik kan me ook niet inbeelden dat iemand hem zou vervangen. Wie heeft datzelfde niet-afgeborstelde imago van Bogart? Niemand!

Het liefdesstukje op het einde had ook niet gemoeten voor mij. Gelukkig koos de regisseur voor een goed einde, en dus overwon de liefde niet. Mijn tenen waren zich al aan het krommen in de afwachting van een Hitchcockiaans einde.

Neen, ik ben echt blij dat ze ook in de bak vloog, want ik ergerde me dood aan dat mens. Een groter contrast met Bogart kon er haast niet zijn. Ik ben dan ook blij dat ze vanaf halverwege de film minder airplay kreeg.

De andere rollen zijn allemaal goed tot minder goed gespeeld. Men kon de dame die de secretaresse speelde beter de vrouwelijke hoofdrol geven.
En Peter Lorre belooft alvast voor M. Ik kijk al ene tijdje uit naar die film (staat op PC, maar kan geen subs vinden )


De dialogen worden eigenlijk ook beter naarmate de film verder gaat. Af en toe afgewisseld met een bitsige uithaal die Bogart moet doen naar de andere figuren.


Maar het verhaal is wat minder. Waar de film aanvankelijk gefocust ging zijn op het beeldje werd het beeldje naar mijn mening minder belangrijk tegen het einde van de film, dat overigens zeker niet origineel of speciaal was. Oa bandieten die op het einde gewoon de deur uit liepen Men kon toch nog wel wat beters bedenken?



3,5*

Charmante film met een authentiek, huiselijk sfeertje.

Helaas zijn niet alle nevenpersonages even overtuigend. De latinodame vond ik met momenten heel irritant.

Wat deze ordinaire actiefilm in de top 250 staat te doen blijft me bijster.

Het begint eigenlijk redelijk hoopgevend. Een hoofdpersonage met lichaamlijke en emotionele littekens (die nooit in de film verklaard worden), een kogel die altijd gelijk heeft en een klein meisje dat je liefst zo snel mogelijk ontvoerd ziet worden.

Ondanks de duur tot de eigenlijke ontvoering (45min) is dit eerste deel eigenlijk het beste. Wie verwacht had dat het daarna beter ging worden heeft het mis. We vervallen daarna in een actiefilm die met momenten zeer vermakelijk is. Mijn complimenten daarvoor... Maar top100materiaal?

Het verhaal lijkt, zoals ik al zei, in het begin zeer belovend. Een film met diepgang en emotie en eventueel een verhaal dat niet zo’n hapklare brok is? Helemaal niet. De verwachtingen die men met het eerste deel schept worden helemaal niet ingelast. Toch wel jammer. Hoe hoger de verwachtingen, hoe groter de teleurstelling kan zijn.

Bij het verhaal hoopte ik er eigenlijk op dat het meisje WEL dood was. Helaas moest er een ‘Happy End’ aan gebreeën worden. Eigenlijk komt de film vanaf hier niet veel verder meer dan de gemiddelde Hollywood-actiefilm.
Ook de rest van de film blijkt voorspelbaar te zijn, en op het einde van de film blijf je toch wel wat zitten: “was dit het nu? ”

De geloofwaardigheid van de film is eigenlijk het grootste pluspunt. Er komen wel wat zaken in voor die je - als ze los in een andere film zouden voorkomen - zouden doen fronsen. Maar deze film komt er mee weg door het coolheidsgehalte van Denzel Washington. Het is gewoon cool om een raket af te vuren op straat, en dat soort kerels heeft zoiets steeds in de binnenzak zitten. Overigens wordt alles ook mooi verklaard, dus stoor ik me er ook niet aan.

Cinegrafie (ik lees hier hoofdpijnverwekkend) is niet echt stoorzender, maar voegt ook niets toe. Van mij mocht het ook ‘gewoon’ gebleven zijn.

Acteurs zijn verschrikkelijk wisselvallig. Denzel Washington vind ik niet zo groots spelen, maar is wel OK. Het gelukkige gezinnetje was dan weer verschrikkelijk.


Goede actiefilm. Maar zelf in het genre zijn er veel betere dan dit. Het is me dan ook een raadsel wat deze in de top250 doet.
3,5* (omdat ik in een goede bui ben)

Weer zo'n film die wellicht fantastisch was als boek, maar op het grote scherm te ongeloofwaardig is. Sean Connery als koning-god van wat achtergestelde Afghanen? Neen, ik kan nooit echt in het verhaal komen.

Bovendien ligt het 19de eeuwse imperialistische denken er voor mij ook net iets te dik op.

Als je een 12-jarige fan van Kuifje bent, dan is dit wellicht iets voor jou, maar ik kon er niet veel mee.

Films als Fucking amal en andere bullshit als reqiuem for a dream waren buitengewoon slaapverwekkend..

Ben je godsdienstleerkracht en wil je je klas stil houden met een video: gebruik niet de bovenvermelde video's:

- Oftewel gaan ze slapen (zoals ik)

- Oftewel kan het hen totaal niet boeien en doen ze wat andere zooi.

Ik dacht alweer af te stevenen op wat extra slaap, maar ik moet zeggen dat het na een tijdje wel een als maar diepere indruk op mij achter liet.

Waar ik sociale drama's als zijnde Reqium for a dream een 1* moest geven, weet ik niet echt wat ik deze zou moeten geven.

Het is pas halverwege dat je je echt begint in te leven in het personage. Wanneer je dan verteld wordt dat dit waargebeurd is ga je deze persoon, en de film toch echt op prijs stellen en eens verder denken dan wat er gezegd wordt.

Vooral het laatste deel is echt topklasse, dat laatste half uur zou een echte 5 waard zijn!!!

Toch enkele kleine minpuntjes:

- Bepaalde kleine dingen die mij stoorden zoals 'het vliegen'. Totaal overbodig.

- Soms had ik het moeilijk te onthouden welk personage wie/wat deed of was. Kan aan mij liggen, ik heb dit ook steeds als ik een boek lees.

Zulke films moeten het blijkbaar hebben van hun simpelheid. Daar deze toch echt uitblinkt zijn die andere toch maar simpele ze.

(Simpele in het dialect: VB: Simpele jongen: achterlijke, domme kloot)

Stem volgt later.

Ja en nee.

Op zich is het idee wel leuk. Zoals Rambo achtergelaten werd in Vietnam, zo wordt Mark Watney achtergelaten op Mars: Alleen, en zonder hoop het te halen.

De sfeer zit goed, en Matt Damon komt ook realistisch over als futuristische Robin Crusoe.

De film komt bovendien direct to-the-point. Geen oeverloos gelul, nee: Van bij minuut 1 actie. Na een uur denk je dat de film niet meer stuk kan want je bent echt benieuwd wat voor wetenschappelijk verantwoorde survival-trucs er nog allemaal uit de hoed getoverd gaan worden.

Maar dan begint de grote reddingsmissie, en begint het mis te lopen. Het survivalverhaal moet plaats maken voor een race-tegen-de-tijd ín space. Een interessant verhaal ruimt plaats voor een niet-interessant verhaal, en een boeiende acteur wordt op de achtergrond verdrongen door een hele resem B-acteurs die ook niet allemaal hun best lijken te doen en soms zelf in overacting lijken te vervallen.

Niet alleen de gedragingen van de personages zorgen voor een crash in de geloofwaardigheid. Want je moet toegeven, het gros van de personages zou je nog geen borstel toevertrouwen als het een poetsvrouw/man was, laat staan een raket. Wat een oppervlakkige figuren.

Daarnaast zijn ook bepaalde escapades tijdens de reddingsmissie zijn zeer onwaarschijnlijk. (Vliegen zoals Iron Man?:? Liever toch niet.)

En bovendien kan de flauwe humor me niet smaken. Het doet de film - die in elk opzicht een realistisch verhaal probeert neer te zetten - geen deugd.

Iets waar ik me ook enorm aan stoor aan dit soort film zijn van die ‘uitleggerig’ conversaties. Kwestie dat het plebs de film ook begrepen heeft. 2 ingenieurs met jaren ervaring in de astrofysica die mekaar heel simplistisch een bepaalde actie gaan uitleggen, alsof ze tegen een 12-jarige bezig zijn. Als ik die andere ingenieur was zou ik zeggen: “Hou je bek, trut. Ik heb hetzelfde diploma als jou. Je bent niet tegen een mentaal gehandicapte bezig.”

Toch nog een nipte 3,0*, omdat het nooit echt saai wordt. Maar hier zat toch veel meer in met een degelijker script en een lager blockbustergehalte.

De eerste 10 minuten krijg je eigenlijk een bizarre intro met wat slow-motion beelden te verwerken. En inderdaad krijg je dan al (spijtiggenoeg) het einde van de film voorgeschoteld. Ik haat het wanneer films dat doen.

Dan begint de eigenlijke film, die in 2 delen is verdeeld:

Het eerste deel van de film lijkt eigenlijk veel op Festen.
Het sfeertje is net allemaal iets dramatischer en misschien zelf duisterder. Er wordt in het eerste deel van de film niets gerept over de naderende planeet.

Het 2de deel van de film (het laatste uur) gaat dan over de 'crash'. Eigenlijk zou dit dus het interessantste deel moeten zijn, maar de verhoudingen tussen de personages zijn gewijzigd, en het sfeertje is ook weg. Jammer, want als je het sfeertje uit deel 1 zou combineren met het verhaal uit deel 2, zou je een echte topfilm bekomen.


De acteurs heb ik eigenlijk nog niet elders zien spelen, maar dit is van hoog niveau. Geef Dunst een Oscar, aub.
De dialogen zijn niet echt zeer bijzonder. Had wel van een hoger niveau mogen zijn.


En daarnaast zijn er nog een aantal dingen die me nogal onmogelijk of zelf dwaas leken:
- Planeet ... moet dat niet meteoriet zijn? Hoe komt het dat we die nooit gezien hebben?
- Hoe komt het dat auto's plots niet meer werken? Lijkt me pure kwakzalverij.
- Hangt die planeet aan de jojo? Eerst komt hij dichterbij, dan gaat ie weg van de aarde, en dan komt ie terug dichterbij?

En nog een inhoudelijk vraagje:
- Waarom loopt haar kersverse echtgenoot weg?
- Waarom deed ze plots zo raar? (Waarom had ze seks met die jongen?)


Misschien dat die 2 vraagjes duidelijk worden bij het herzien. Want dit is wel een film om eens te herbekijken.
Geen echte topper, maar toch wel een van de sterkhouders van 2011. Aanrader.


4,0*

Na de examenperiode nu eindelijk terug tijd voor films. Intussen is er ook een applicatie die recensies en scores automatisch op facebook plaatst. Bij deze zeg ik dan ook een goeiendag aan iedereen die dit leest op facebook

Maar goed, Memento nu.

---

Waar deze film eigenlijk een prima thriller kon zijn met een aantal onverwachte wendingen, wordt dit een beetje dood gegooid met de ingewikkelde manier van vertellen. Zo wordt het verhaal in de film niet gewoon verteld, maar gaat men achterwaarts! Alsof je een trap achterwaarts af daalt!

Ik begrijp niet waarom men met de manier van vertellen een film per sé moeilijker wil maken dan hij is? Misschien om hem intelligenter te laten lijken, zodat de mensen hem beter gaan vinden? Beetje een belachelijke ingesteldheid, want het werkt ook niet voor mij.

Het mag dan wel datgene zijn dat de film zo speciaal maakt ... maar mij ook mateloos irriteert.

Het verhaal zonder de rare vertelwijze zelf is wel de moeite. Of zou dat een illusie zijn (door de manier van vertellen?)

De acteurs vind ik niet bijzonder. Guy Pearce komt me zelf nogal ongeïnspireerd en ongeïnteresseerd over. Carrie-Anne Moss speelt veel te geforceerd.

De enige die ik wel af kan is Joe Pantoliano. Teddy is een heerlijk personage in de film.

Verder heb ik eigenlijk niet veel te zeggen over deze film. Ook omdat er eigenlijk zo weinig in gebeurt, net doorat er veel tijd kruipt in het achterwaarts vertellen van de film.

3,0*

En vandaag even gezien.

Twas en hele ervaring.

Zeer moeilijk om te volgen (aangezien we het niet gewoon zijn). Leerkracht haf enkele opmerkingen/ verduidelijkheden.

Er is een hart nodig om geest en handen te verbinden...

Het is gewoon indrukwekkend om een film te zien van toen zelf m'n opa nog maar 4 jaar was. De sfeer... onbeschrijfelijk.

Respect voor dit werk is zeer hoog!

4,5*

Verschrikkelijke film

Hier en daar lijkt het op een sfeervolle actiefilm uit de jaren 90, maar die sfeer wordt dan door de klunzigheid gewoon neergehaald: Belachelijke en te ingewikkelde plotwendingen. Het aantal fouten en onwaarschijnlijkheden valt niet te tellen, en de acteurs zijn wandelende karikaturen en de dialogen zijn niet bijzonder tot zeer slecht.

Het einde is gewoon dieptreurig. Een thalys die rijdt zonder bovenleidingen? Een helikopter in de eurotunnel? Cruise die door die explosie weer op de trein wordt geblazen?

VERSCHRIKKELIJK BELACHELIJK.

Het leek werkelijk op een goedkope B-film.

Te veel minpunten om op te schrijven. Sterk aan geërgerd.

1,0*

Een film die helaas aan kracht ingeboet heeft sinds m'n laatste kijkbeurt zo'n 10 jaar terug.

De film moet het enkel hebben van de grappen. Wie meer verwacht komt wellicht van een kale reis terug. En daar wringt het schoentje, want niet alles is even geslaagd. Geweldige situaties zijn die op het einde, het gevecht met het konijn, de Fransen, de communist avant la lettre, ..
Minder geslaagd is de zwarte ridder, de ridders die 'ni' zeggen, de seksgeile nonnen. Dan zijn het wel lange minuten.


3,0*

Weinig dieptegang in de personages
Flauwe humor was ongepast
Eindscene was nogal over the top
+ ze schoten wat figurantjes dood dus de bedrijfsleiding stopt met hen te vervolgen?
Onrealistische actiescénes

+:
Tof idee, maar dus slecht uitgewerkt.

2,0*

Ik ben doorgaans geen fan van Kafka, maar deze film kon ik wel smaken.

Het verhaal kon door hem geschreven zijn. Zowel het hoofdpersonage als de kijker krijgen het gevoel dat de kleine vergissing nooit voor grote gevolgen kan zorgen. De situatie zal immers snel uitgeklaard worden.

Anderzijds is dit ook een historische prent die de betrokkenheid van het Franse politieapparaat in het oppakken van de Franse joden aan de kaak stelt, en dat reeds in 1976! Het was pas in de jaren '80 en '90 dat de Franse staat onderzoek deed naar de betrokkenheid van haar beambten in de holocaust. Men stelde toen vast dat enkele ambtenaren vrijwillig de Joden aan de Duitsers overleverden, zonder dat die laatsten daar naar gevraagd hadden.

Ook in een latere fase werkte de Franse politie met veel plezier mee aan het opsporen van de Joden.

Veel valt hier eigenlijk niet over te zeggen, ook omdat ik over het eerste uur eigenlijk weinig kan herrineren. Het kabbelde wat voort op een beekje van saaiheid, zonder eigenlijk echt 'sfeer' te grijpen.

Belangrijke wendingen waren er eigenlijk niet in het verhaal, en men kon gewoon al op voorhand zien dat dit een ouderwets stukje goed tegen kwaad zou worden. Het leek op bepaalde momenten wel zo'n kitcherige disney feel-good film, zoals ze die vanaf volgende week tot begin januari tonen op ketnet en VTM op zaterdagmiddagen.

Maar daarna komt er meer actie in. Vanaf dat James Stewart tegen de kar van zijn collegae rijdt komt de vaart er in, en worden we overspoeld met geweldige citaten en redevoeringen. Spijtig dat we van zijn speech niet de volle 23u te zien kregen

Een ander positief punt is wel dat men het liefdesverhaal weg gelaten heeft uit de film. Ik had minstens gedacht dat hij zijn secretaresse een tong zou draaien voor het einde van de film. Goed dat dat er niet in zit, want dat is al een punt minder waaraan ik me kon irriteren.

Ik hoopte eigenlijk op een spectaculair einde, maar ik barstte bijna in tranen (= ) uit van het einde. Moeilijk te beschrijven hoe slecht ik het eigenlijk vond.

Verder valt vooral James Stewart op als stevige acteur. De rest doet het maar matig tot gewoontjes.

Al bij al een fijne film, en als je het eerste uur mist mis je eigenlijk niets.

3,0*