Opinions

Vooraf dacht ik dat het verhaal weinig interessant zou zijn. Bovendien wist ik echt niets over de persoon.

De film lijkt wel een klassieke terugblik-film te worden: Een oude man vertelt over z’n leven, en aan de hand van flash-back’s krijgen we de hele film voor de kiezen. Maar plots is het alsof Eastwood zich temidden de film bedacht, en daarom de man die de biograaf moest spelen de laan uit stuurde.

We blijven dan nog wel flashbacks krijgen, afgewisseld met ‘nieuwe’ beelden, maar zonder dat het over komt alsof J. Edgar het hele verhaal zit te vertellen.

Daardoor wordt het allemaal nog iets ingewikkelder (Rommeliger?).

Soms zijn die tijdsovergangen leuk gedaan (Hij staat als jonge man op het balkon, en stapt als oude naar binnen), maar soms heb je zoiets als: ‘Waar zijn we nu weer?’. Dat de film ook in het verhaal van de hak op de tak springt helpt er niet veel aan.

En dat heeft er misschien met te maken dat er (te) veel zaken aan bod komen. Door de film heen krijg je soms de indruk dat Eastwood echt alles in deze film wou krijgen. Maar wanneer de film teneinde is krijg je de indruk dat je eigenlijk maar weinig weet over wat J. Edgar nu echt deed. Alles tussen pakweg 1935 en 1960 ontbreekt. Alsof WO2, de Korea-oorlog en de koude oorlog niet interessant genoeg zijn. En wat met zijn vermeende maffia-connecties?

Bovendien vind ik hetgeen dat aan bod komt in het ‘heden’ (jaren 60) zeer weinig uitgewerkt is. (Het gedoe rond de Kennedy’s, Marthin Luther King, ... …)

Daarentegen is de Lindbergh-zaak lang uitgespannen. Alsof Eastwood ooit een film wou maken over deze zaak, maar beseft dat hij daar nooit zal toekomen, en daarom het maar aan bod laat komen in deze film.

Maar is dat een nadeel? Helemaal niet. Want dit verhaal is ook echt een film apart waard. Ik vond het zeer interessant om te zien hoe de FBI zichzelf ombouwde van een veredeld politiekorps, naar een geheime dienst die semi-wetenschappelijke analyse gebruikt om tot de dader te komen.

Doordat dit verhaal samen met het persoonlijke karakter van J. Edgar de bovenhand krijgen in de film, is de film van begin tot einde de moeite om te volgen. Wanneer men meerdere zaken zou belichten waarin J. Edgar zou betrokken zijn verhoog je ook het risico dat de film te veel als een opsomming zou overkomen, en grandioos saai zou worden.

Laten we het er op houden dat de film te kort is om alles over J. Edgar te vertellen.

Doordat men zodanig met het tijdsverloop knoeit, kan men eigenlijk mooi naar een climax gaan in het homo-verhaaltje. Ik ben vaak zeer kritisch tegenover films die nog snel even een homo-verhaal in de film draaien als excuus-truck, maar ik vind het verhaal in deze film zeer aangrijpend en realistisch neergezet. Vond het bij vlagen veel beter gedaan dan de films die zich als homofilm profileren (Brokeback Mountain en toestanden).

Eergisteren zat ik nog Di Caprio af te breken als ‘bleitmuil’. Toegegeven, hij trekt ook hier met momenten het typische Leonardo-smoeltje, al erger ik me er hier helemaal niet aan. (Of is zijn kop gewoon geschikt voor deze film?). Bovendien vind ik het wel knap gedaan hoe hij er ook als bejaarde man realistisch blijft uitzien.

Ook de andere acteurs doen het uitstekend. Al moet je toegeven dat het verhaal vooral rond J. Edgar, en in mindere mate rond Tolson draait. Men kon misschien nog net iets meer de rol van Helen uitwerken, want na een kwartiertje werd ze al snel naar de achtergrond verwezen, en krijgen we nog weinig over haar te weten.

Tenslotte nog 1 minpuntje. Ik zie dat ik er bij Hereafter ook al over gevallen ben: De film is te donker. Is Eastwood bang om kunstlicht te gebruiken, of hoe zit het? Het heeft niets kunstzinnigs, en is vaak zelfs zeer ergerlijk en storend. Gelieve de volgende keer bepaalde scéne's ook duidelijk in beeld te brengen, Clint

Intense en interessante film, maar met wat tekortkomingen.

3,5*

Hoewel ik het niet eens ben men het uitgangspunt van de film erken ik toch wel de grootsheid van de film.
De film is in zekere mate zeer moraliserend en Amerikaans getint. Alleen valt dat niet altijd op door de zware realiteit, en doordat de film ‘het’ ook eens van uit een ander standpunt bekijkt. (Al is het eindverdict – ik blijf er bij – net ietsje te moraliserend). Ik had nochtans de indruk dat de rechter zich verdiept had in het personage Janning. Stiekem had ik iets verrassends verwacht.

Bovendien probeert men de gewone Duitse bevolking een soort van verantwoordelijksheidsgevoel aan te praten: “het is jullie schuld, besef dat goed”. Ook het “wir haben es nicht gewusst” wordt op de korrel genomen.
De weinig subtiele manier waarop de film dat doet kan zelf als kwetsend of grof overkomen. Als ik Duitser zou zijn, zou ik geschoffeerd zijn door de film. (zeker als ik de oorlog zou meegemaakt hebben). Ook de fragmenten uit de concentratiekampen zijn totaal overbodig en niet relevant in deze film. Ik had zelf ergens gelezen dat er een fout in de uitleg bij die beelden zou zitten (?).

Ik ben overigens van mening dat er geeneen legitieme grond is om de processen van Nürnberg te houden. Vooral de processen over de rechters vind ik overbodig, aangezien rechters zich steeds aan het wetboek moeten houden, ongeacht door wie of wat dat beïnvloed is. Als ik volgende week naar de rechtbank ga, hoop ik ook dat de rechter het wetboek volgt, ook al heeft hij zelf andere meningen over bepaalde wetteksten.

Een groot ongeloofwaardig stuk was waar de beschuldigde eerst zijn advocaat een halt toe riep om vervolgens uit de biecht te spreken.
Van die moment komt de advocaat niet meer in actie; wat een zeer spijtige zaak was. De man is een zeer belangrijk spilfiguur in de film. Het vuur waarmee hij mensen verdedigd is bewonderingswaardig. Sterke rol, sterke acteerprestatie, sterke dialogen … alles klopt. Niet verwonderlijk dat Schell een Oscar kreeg voor beste hoofdrol!

Die lijn wordt ook doorgetrokken naar de andere acteurs. Stuk voor stuk zeer overtuigend. Dat maakt een film een pak geloofwaardiger - alsof het echt gebeurt is. (Spijtig dat die geloofwaardigheid op het einde wat verknoeid wordt door de puntjes hierboven).

Een puntje waardoor de film nog hoger kan scoren, en nog sfeervoller kon worden is als men de acteurs hun originele taal zou laten spreken. Na 5 minuten wordt in deze film het Duits vervangen door Engels. Toch ook wel spijtig.

Een ander pluspunt voor de sfeer is dat het het naoorlogse Duitsland goed illustreert. In het begin krijg je beelden te zien van een kapot geschoten stad (Waar is dat opgenomen? Nürnberg moet in 1960 toch al grotendeels heropgebouwd zijn?). Op de achtergrond hoort men Duitse (café-)liederen.


Tip voor diegene die de film willen kijken: Laat u niet afschrikken door de lange speelduur! Van mij mocht de film zelf dubbel zo lang duren, en mochten de andere beschuldigden ook besproken worden. Als men dan nog ook het hele aspect vanuit Duits oogpunt (of alleszins minder moraliserend) zou bekijken zou dit een echte topper zijn geweest die mijn top10 in kon. Helaas…


4,0*. Ondanks alles.

Verschrikkelijk slechte film, voor veel redenen.

- De toevoeging van de Spinosaurus is belachelijk. Was de T-Rex niet voldoende misschien? Dacht men dat we de film beter gingen waarderen door de T-Rex te vervangen door een nieuwe dino?
- De velociraptors worden te veel vermenselijkt. De rauwheid en de beestigheid uit het eerste deel verdwijnt daardoor.
- Moeten we geloven dat de vliegende dinosauriërs al die jaren in hun vogelkooi bleven zitten? Hoe kwamen ze dan aan eten? Waarom zien we er eentje op het einde van de tweede film?
- Ik weet dat er vandaag andere theorieën zijn over het uitzicht van de dinosauriërs. Maar waarom moet men in een filmreeks plots de dieren een ander uiterlijk geven dan in eerdere delen?


De personages in de film zijn bijna allemaal verschrikkelijk. Ze zijn weinig geloofwaardig en volledig oninteressant. Evenals het verhaal. Iedere weldenkende mens weet dat niemand 8 weken overleeft op dat eiland. Dat de tiener in deze film dat wel blijkt te doen toont dan weer aan dat het een armoedig verhaal is.

De film is verschrikkelijk slecht geëdit. Zeker in het eerste half uur zie je amper wat er zich af speelt in de spannende scenes.

En de beesten zien er niet uit. Je zou toch denken dat men in 2001 al beter kon dan 1993? Vind ze er in 1993 nog steeds het best uit zien.

Een miskleun om zo snel mogelijk te vergeten.

Ook een reboot kan de franchise niet redden.

An sich ben ik het idee van een heropend park wel genegen. Ik leef in de eerste 15 minuten in goede hoop, en deze minuten zijn dan ook de beste van de film.

Daarna komt men op de proppen met een genetisch gemodificeerde dinosauriër. Het idee alleen al is gewoon belachelijk. Voeg daarbij nog eens volkomen ongeloofwaardige en irritante personages en mijn goede hoop (waarvan hierboven nog sprake) was meteen ingeruild voor ergernis.

De vermenselijking van de raptors was in deel 3 al irritant. In deze film gaan ze nog een stap verder en lijken het wel schoothondjes die je allerlei trucjes kan leren. De toevoeging van de legerjongens doet meer kwaad dan goed aan het verhaal.


Ik heb niets tegen de toevoeging van dieren zoals de Mosasaurus. Maar het hier afgebeelde dier is 3 keer te groot. Hoe kan hij trouwens de dino van het droge plukken op het laatste? Voorheen stonden mensen daar nog veilig een ijsje te eten.
Het eindgevecht met de raptor en de T-Rex tegen de nieuweling is echt potsierlijk en totaal ongeloofwaardig.

Gevoelsmatig is een 1,5 nog te veel. Maar omdat ik deel 3 nog slechter vond moet het dan maar.