Opinions

Tjah, wat valt hier over te zeggen? Een wanproduct van enkele extreem-linkse fantasten dat mij verschillende malen de wenkbrouwen deed fronsen, en me zelfs enkele malen deed lachen.

Het eerste deel is een uiteenzetting van een aantal semi-wetenschappelijke argumenten. De aangereikte specialisten zullen waarschijnlijk ook niet toevallig voor deze documentaire uitgekozen zijn.

Het eerste deel over genetica kon ik vrij goed volgen. Soms trok men daarin nogal rare conclusies, en sommige zaken leken me nogal onwaarschijnlijk. (Zoals het hele verhaal rond ‘adoptie’).

Daarna lichten een aantal specialisten de economische wereld en de banken door. Dit stuk vond ik veel moeilijker te vinden (Nooit economie gehad op school). Mijn kijkgezel die een diploma in een economische richting heeft kon het hele discours volgen, maar had bij een aantal denkpistes toch ook een aantal kritische opmerkingen.

Men gooit wat waarheden op mekaar en maakt verbanden die er niet zijn.

Documentaires worden vaak gemaakt om een ‘iets’ af te breken, maar brengen zelden een alternatief. Dat kan echter niet gezegd worden van deze film. Na circa een uur op warrige wetenschappers luisteren komt het 2de deel, en daarin neemt de verteller het over. We maken hier een achtbaanrit door extreem-linkse rukfantasieën. Hoe zotter, hoe beter.

Bij een groot aantal zaken heeft men natuurlijk wel een punt, maar wanneer men een oplossing aanreikt stel je je verschillende malen de vraag of men zichzelf wel serieus neemt.

Dat men de film in 4 hoofdstukken verdeeld, en dat het laatste hoofdstuk revolutie noemt toont aan dat men aan linkse zijde na meer dan 150 jaar nog steeds moeite heeft om Marx los te laten. En ook deze film is eigenlijk een combinatie van oer-communistisch gedachtegoed, doorspekt met een portie nieuw-linkse fata morgana’s.

Op het laatste smijt men bovendien nog eens alles op een hoopje. Klimaatopwarming, armoede, banken, … Op die moment heb je er als kijker wel al mooi genoeg van.

Bovendien komt de film veel te Amerikaans over. Helemaal klaargestoomd voor de Amerikaanse markt.

Voor de film waren we springlevend, maar deze film heeft op 2,5u alle energie uit ons gezogen, zodat we moe getergd in slaap vielen. We hadden nochtans ‘Back To The Future’ voorzien als 2de film voor de avond, maar dankzij deze film kwamen we toch aan onze portie Scifi.

Gelukkig dat de wereld nog wel even blijft bestaan zoals ze nu is.

1,5*

Jammer

Ik heb Stalker onlangs gezien, en die film vond ik gewoonweg top. Maar wie hier een 2de Stalker verwacht komt van een bescheiden jacht thuis

Het leek me eigenlijk een interessante film te worden. De beschrijving klinkt interessant, maar de uitwerking lijkt nergens op

Je kan er niet omheen. De film is veel te ingewikkeld gemaakt. Ik heb het al bij Memento gezegd (wat een vergelijking!), maar een regisseur moet er alles aan doen om het verhaal zo makkelijk mogelijk over te brengen. Opzettelijk obstructies zijn voor mij dan ook een doorn in het oog. En je kan er niet omheen; de fragmentarische manier van vertellen verpest gewoon alles.

Ik had al mijn hoop dan maar gezet op een samenhangend einde, alwaar de puzzelstukjes in mekaar zouden vallen. Mooi niet. Hoe verder de film vorderde, hoe minder optimistisch ik werd.

Een interessante aspect in een film vind ik (hoe cliché het ook is) WO2. Maar wie emotionele of aangrijpende getuigenissen en gebeurtenissen verwacht uit het leven van de hoofdpersoon is er ook aan voor de moeite. Een paar klankloze beelden uit het stoffige sovjetarchief waar op krakkemikkige wijze geluid onder gezet wordt (Er stapt 20 man door een rivier, en het lijkt alsof 1 iemand door een plasje stapt).

Hier en daar zijn er nog wat beelden tussen gegooid van een jongen die gewoon wat rond loopt. Geen oorlog te zien.

Een 2de punt waar je misschien kan naar uitkijken zijn de gedichten. Maar deze zijn eigenlijk totaal ongepast en irrelevant in de film. Kon Tarkovsky senior niet gewoon een dichtbundel uitbrengen in plaats van screenplay in de film van zijn zoon op te eisen?

De scène's afzonderlijk zijn natuurlijk wel sterk. Ze bevatten weer een zeker grauwheid, al was Stalker een pak grauwer en sfeervoller.

Ook de acteerprestaties zijn zeer overtuigend. Van de kleine jochies tot de oude dametjes. Allen spelen zij uitzonderlijk goed.

Daar ligt het dus allemaal niet aan.

2,0* En eigenlijk is dat al te veel.

PS: Is dat een deel van de opnameapparatuur, die schaduw links bovenaan bij de eerste scéne?