Opinions

Op de valreep toch nog een van de betere films van 2019 gezien.

Ik had van tevoren nog niet van deze film gehoord. "Joods jongetje zwerft door Oost-Europa tijdens WO2" was het enige dat ik wist.

Ik zat niet te wachten om 3 uur lang mannen in lederen laarzen te zien die constant "halt!" en "offen machen!" roepen. Er bestaan al genoeg melodramatische Holocaustfilms.
Daarom is het mooi om eens te zien dat antisemitisme gewoon wijdverspreid was in die tijd. Het is niet dat de Joden er voor 1941 in vrede samen leefden met de plaatselijke bevolking en dat de Duitsers een alleenrecht op wreedheid hadden.
Maar niet alleen de Joden hadden het moeilijk: Een mensenleven was sowieso niet veel waard in die tijd en in die streek. De kijker daalt diep af in de beerput van de samenleving.

De keuze voor het Interslavisch is ook een goede en interessante keuze. In eerste instantie is dit wellicht gekozen om geen specifiek Oost-Europees land als achterlijk af te schilderen.
Dit heeft als gevolg dat er ook geen lange dialogen in de film voorkomen.
En bovendien zag wreedheid er zelden zo donker uit. Prachtige beelden!

Ja, de film is wreed. Misschien zelf te wreed voor sommige kijkers. Maar dat is dan wellicht nog steeds een verbloeming van de werkelijke situatie: Mensen die door god vergeten zijn zijn als beesten voor mekaar.
En nu ik het over God heb: Het mooiste stukje van de film was de priester die tussen alle ellende in z'n hand uitstak naar Joska.Niet uit eigenbelang - zoals de anderen - maar uit liefde voor de medemens. Veruit het enige lichtpuntje in deze deprimerende film.

Wanneer Joska uiteindelijk naar het Russische weeshuis gestuurd wordt is het beste er ook af. Het laatste half uur heb ik toch net iets te vaak op mijn horloge gekeken. Het einde is bovendien ook niet volledig bevredigend: Ik miste gewoon een sterke afsluiter die gitzwart had kunnen zijn of net zeer hoopgevend.

Het eerste half uur is het allemaal wel indrukwekkend, maar tegen het einde van de film had ik echt al een hekel aan de film. Het idiote verhaal, de idiote personages, de hyperkinetische acteerprestaties. Het had allemaal wel wat minder over the top mogen zijn.

Een film met veel potentieel: Interessant verhaal, creepy antagonist. De film is dan bovendien nog eens goed geschoten.

Helaas ligt de christelijke boodschap er net iets te dik op. Bovendien vind ik het einde nogal knullig. Het had gerust wat spectaculairder gemogen. Het voelde allemaal wat gedateerd aan.

Een misser.

Eigenlijk is de film best interessant tot aan het gevecht op de bus. Daarna komen de Russen en de achtergrond van Nobody naar voren. Alle kaarten liggen op tafel, maar dat blijkt niet genoeg te zijn om deze 'slag' binnen te halen.

Op de koop toe verzandt de film te veel in een goedkope en onrealistische actiefilm. Na een uur had ik er eigenlijk wel al genoeg van.

2,0*

Ik begrijp niet waarom hier in de beschrijving niet ‘actie’ staat. Want dit is toch echt wel een van de eerste moderne actiefilms. Iemand legde ook al de link met James Bond, en die is er zeker: spionage, koude oorlog, geheime agenten, actie, ontvoering, moord, seks als bindmiddel, FBI, ... deze film bevat het allemaal. En in dat opzicht is dit heel anders dan het andere hitchcockwerk dat ik al zag. Dat waren veeleer ‘suspense’-films over huis-tuin-en-keukenmoorden.
Hier slaat Hitchcock een andere richting in, die hij jammer genoeg nooit verder uitgewerkt heeft, maar een paar jaar later wel resulteerde in de succesvolle James Bond-serie.

Al heb ik wel een paar opmerkingen:
- Een klein filmfoutje welliswaar (elke film bevat er zo tientallen). Wanneer hij in het begin uit de taxi stapt heeft de auto achter hen plots een andere kleur.
- Waarom vertelden die lui van de FBI al redelijk snel dat Kaplan niet bestond? Ze konden je op die manier een uur langer in spanning laten wachten over wie die man nu is. Niet dat dat zo'n ergenis is, want de film is al spannend genoeg.
- Dan vraag ik me nog af waarom die VN'er doodgestoken werd? Was dat omdat hij anders onraad zou rieken nadat Thornhill met zijn verhaal af kwam?
- En wie stak die microfilms in dat beeldje, en van waar kwam dat beeldje?


Desalniettemin een zeer spannende actiefilm, nog voor de actiefilm bestond met ijzersterke acteerprestaties van acteurs die ik zeker nog wel eens wil terug zien op het witte doek. (Cary Grant en Eva Marie Saint). Zeer verzorgde en detailieuze verhaallijn die voor de nodige wendingen zorgt zodat het einde van de film steeds anders lijkt te gaan uitdraaien. Een extra pluspunt is natuurlijk de humor van Mr. Thornhill.

Overgens was ik verschoten over hoe goed deze film gefilmd is. Het komt heel kleurrijk en zeker niet oudbollig over. Wellicht ook omdat gekozen is voor kleur ipv zwart-wit. Ik heb ook niet begrepen waarom Hitchcock's volgende film (psycho) terug in zwart-wit moest.


Deze film ga ik zeker nog een herziening gunnen.
4,5*

Zoals voorgaande zegt is het eerste half uur bijzonder goed. Je krijgt echt zin in de film, en de ongemakken van de stomme film worden bijzaak.

Echter neem het verhaal dan nogal rare en overbodige wendingen. En sommige dingen snapte ik al helemaal niet

Ook wie een goed einde verwachtte was er aan voor de moeite. Het einde mag dan wel onverwacht zijn, je blijft wel op je honger zitten omdat je wat meer verwacht had.

Al bij al toch een aardige film. Zeker voor die tijd. Ik vind het wel tof om dit soort tijdsdocumentjes te zien. Met verloop van tijd zullen er nog wel volgen!

3,5*

Ik hoopte na 'Annie Hall' eindelijk mijn draai gevonden te hebben in het genre 'romantiek'. En dan kwam deze film voorbij op TV dus moest ik die even meepikken.

Ik hoopte eigenlijk verrast te worden door iets in deze film. Iets wat deze film speciaal zou maken ten opzichte van andere films uit het genre. Iets wat hem speciaal zou maken waardoor hij memorabel blijft.

En dat heb ik er niet in gevonden. Zeer dieptreurige film die nergens zijn top250-ambities waar maakt.

Slechte acteerprestaties, waardeloze dialogen, waardeloos verhaal.

Bovendien zeer voorspelbaar zodat het bij elke zogenaamde plotwending irritant wordt.

Daarnaast zit je nog eens met dat vertellersperspectief waar de oude man een verhaaltje verteld aan een oude dame. Je hoeft zelf niet snugger te zijn om na 1 minuut door te hebben dat het natuurlijk over hen gaat.

Naarmate de film vordert beginnen ze dan nog zelf eens hun plot te vergooien (oa door dat bezoek van die kinderen).

Ik vraag het even aan de fans van hen genre: wat maakt deze film specialer dan pakweg titanic of pakweg om het even welke zaterdagavondfilm?

Heb hem nu een 2de maal gezien doordat mijn zus hem eens wou zien. En dan is er werkelijk echt geen zak meer aan. Had ik eerst een 2,5* in gedachten, dan is dat nu maximum een 1,5*

Intussen eens een nachtje over geslapen en ik moet zeggen dat deze film wel als spannend wordt ervaren, en je daardoor de minpuntjes snel opzij schuift of vergeet.

Het eerste half uur leek de film naar een lelijke en ongeloofwaardige romantiek-prent af te stevenen. Net op de moment dat het zou gaan irriteren komt er schot in de zaak, en krijg je net sympathie voor de 2 geliefden en hun haat-liefde verhouding.

De diverse moeilijke situaties waarin ze terecht komt zorgen ervoor dat je op het puntje van je stoel gaat zitten.
Echter heb ik mijn bedenkingen bij het einde. Ik verwachtte eigenlijk dat de film nog een 20-tal minuten te gaan had, maar dan komt abrupt een einde aan de film en blijf je toch een beetje op je honger zitten. Zo kom je nooit te weten waar dat Uranium voor dient, voor wie het is en waarom ze het opgraven.

Ik had niet bepaald de indruk dat mr. Sebastian de leider was van een nazistische groepering. Eerder een kluns die bang is voor de leden van zijn groepering en gesteund wordt door zijn moeder. We komen ook niet te weten hoe dit afloopt, maar we kunnen het wel raden dat ie in zijn eigen huis is omgebracht.

Een ander minpuntje is dat de Duitsers hier Engels spraken. Maar echt irriteren doet me dit niet.

Hitchcock koos weer voor uitstekende acteurs. Wat kan die Ingrid Bergman acteren zeg! Geeneen hedendaagse actrice die daar tegen op kan. En Cary Grant speelt weer zijn typische sarcastisch 'ik' met een gezouten humor, zoals ik die ook zag in North by Northwest. Ik mag die kerel wel.



Omdat wat we te zien kregen toch behoorlijk fraai en goed uitgewerkt was vooralsnog een 3,5*