Opinions

Ik erger me al lange tijd aan het historisch beleid dat de laatste jaren in Spanje gevoerd wordt. Dat men standbeelden van Franco weg neemt, kan ik inkomen. Maar de haast openlijke verheelijking van de tegenpartijen van Franco is een brug te ver.
De republikeinen (links) hebben zich immers aan even gruwelijkere slachtpartijen schuldig gemaakt dan de nationalisten van Franco. Terwijl Franco bij het eindigen van de burgeroorlog gestopt is met moorden, hadden de linkse groeperingen de bedoeling om bij een eventuele overwinning een versnelling hoger te schakelen op het gebied van sociale zuiveringen naar Stalinistisch voorbeeld. Volgens mij mag men in Spanje blij zijn met de geschiedenis zoals die verlopen is, en moet men die niet trachten te verdraaien. Laat de doden rusten.

En voor zulk discours kiest de film dus ook. De contra-revolutionairen worden hier als arme boerenpummels afgeschilderd die wat in de bossen leven en geen vlieg kwaad doen, terwijl el capitan niet alleen fysiek op het monster uit Schindler’s list, maar ook karakterieel haast een kopie is.

Dat men oorlog als achtergrond voor een film neemt vind ik prima. Maar dan moet deze het a-politiek menselijke lijden illustreren, en niet gebruikt worden voor historische of hedendaagse propagandistische doeleinden.


De rest van de film was aardig, en bovenal meeslepend. Het verhaal verveelt geen seconde en dat geldt zelf voor volwassenen.
Het is, ondanks dat zeer fantasierijk is, zeer geloofwaardig en soms zelf levensecht. Je leeft echt mee met de emoties van het meisje. Ongetwijfeld hebben de goede acteerprestaties daar wel wat met te maken.

Desalniettemin vind ik het overmatig gebruik van CGI ook een kleine dooddoener. Op bepaalde momenten begint het een beetje te veel op een veredelde versie van een playstationgame te lijken.

Het einde interpreteer ik zoals sommige anderen hier. Volgens mij is ze echt dood, en was het gedoe met de magische wereld enkel een levensecht verzinsel van haar om aan de werkelijkheid te ontsnappen.



3,0*. En dat is eigenlijk nog gul.

Ik had er op voorhand eigenlijk net iets meer van verwacht.

Een arme Italiaan wiens fiets gestolen is, gaat die gaan zoeken. De film moet toch gecompliceerder zijn dan dat?

Dat is het niet. Er gebeurt niet veel meer dan er eigenlijk in de beschrijving staat bij de film hier.

Wat is dan de bedoeling? Ik denk dat het wel duidelijk is dat men de armoede is het door oorlog verscheurde Italië wou aankaarten.

Maar door of een of andere reden is het in het eerste deel allemaal niet overtuigend genoeg. Ik leef echt niet mee met de personages. Neem daarbij dat het verhaal op zich voorspelbaar en oninteressant is, en je bekomt dat je halverwege enkel maar kan hopen dat het beter wordt.

De zoektocht naar de dief is nogal (on)gelukkig. Ook het gedoe met die oude man is weinig interessant.

Maar dan op het moment dat je het eigenlijk opgegeven hebt slaat de film toch wel een andere weg in. Vanaf ze in die taverne gaan eten wordt de film alles wat hij al van het begin hoorde te zijn. De armoede druipt van het scherm, en je krijgt nu echt medelijden met de personages. Je kan je vanaf hier inleven in de film, en het wordt ook interessant.

Het is dan ook een spijtige zaak dat het van dan uit niet lang meer duurt voor de film effectief gedaan is.

In het begin vind ik de acteurs ook niet goed spelen. Het acteerwerk is nogal houterig. Enkel het kleine jochie speelt van zijn introductie aan al goed (Wat geen sinecure is met kinderen).

Maggiorani gaat naar het einde toe meer als een topacteur spelen, en ook de bijrollen zijn dan beter. Alsof het budget naar het einde toe groter werd om betere acteurs in te huren en Maggiorani beter zijn best ging doen om meer te verdienen.

Oninteressant verhaal dat op het einde beter uitgewerkt werd.

Het zal een 2,5* of 3,0* worden.

Werkelijk een verschrikkelijk slechte film.

Hier is dus gewoon niets positiefs over te vertellen.

- Het verhaal maakt eigenlijk totaal 'no sense', en is zelf verschrikkelijk voorspelbaar.

- De vechtscéne's zijn bedroevend slecht en buitengewoon onrealistisch

- De acteurs (werkelijk allemaal) lijken gewoon van straat geplukt te zijn. Nergens is er maar 1 realistisch/overtuigend acteert.

- De dialogen (nuja) zijn zeker en vast ook geschreven door scenaristen met een IQ lager dan 60

Dit alles zorgt ervoor dat ik tijdens de film een ontelbaar aantal keer gezucht heb uit frustratie. Wat een saaie film.

Het absolute minimum:

0,5*

Eerste helft van de film is een aardige, doch niet speciale actiefilm. De vaart zit er goed in en het verveelt geen minuut. Dat laatste is eigenlijk over de hele film van toepassing.

Wat is het dan wel?

Eerst komen er zulke details bovendrijven. De politie komt er aan en ze doen geeneens rondvraag bij de buren wat ze weten van de feiten of waar het meisje is?

Bovendien is de slechterik-baas dan al een belachelijk en irritant typetje. Om een of ander reden staat die boven de wet en kan die doen wat dien maar mag. Massale shoot-out's, drugstrafiek, ... alles!

En dan gaat het van kwaad naar net ietsje erger. Bepaalde scénes lijken kwa kitscherigheid uit een disneyfilm te komen die ze traditioneel rond Kerstmis op tv geven. Ook een liefdesverhaal dat op het einde bijna uitmond in een heus pedofilieschandaal is niet alleen ongeloofwaardig, maar ook tenenkrommend slecht!

En voor dialogen en acteerprestaties (van sommigen) moet je deze film ook niet kijken.

Leon is zeer zeker een interessant personage, maar hij zit spijtig genoeg in de verkeerde film. Ik had liever een film gehad met wat meer diepgang. Men kon in de film die Leon nu is evengoed Swarzenegger vragen voor de rol van Leon.

3,0* Voor het personage Leon en het eerste half uur.

Life of Pi is zo’n film die het eigenlijk van het plot moet hebben. Want lange tijd ziet het er naar uit dat dit naar een gewone familiefilm afstevent waarmee ze je op een Winterse zatermiddag doodgooien op TV.

Er wordt namelijk een portret geschetst van een naïeve jongeman die Hindoe, Christen en Moslim tegelijkertijd is, en die opgroeit in een zoo. Heel leuk allemaal voor een kinderboek, maar verschrikkelijk saai in een film.
Goed, de boot wil dan uiteindelijk toch zinken (mocht wel wat vroeger gebeuren) en we zijn direct van een hele hoop irritante personages vanaf. Het verhaal wordt iets dragelijker om te volgen, maar nog steeds met datzelfde irritante hoofdpersonage en z’n dieren.

En dan wanneer je denkt dat de film teneinde is en je eigenlijk niets meer verwacht, dan volgt er eigenlijk een plotwending die enorm veel goed maakt. Blijkt dat het hele verhaal dat je bekeken hebt slechts een symbolische voorstelling van de werkelijkheid was die tot stand gekomen is omdat een kind de werkelijkheid te wreed vond en hem verdrong ... Which story do you prefer?



Het vertelperspectief is vrij nutteloos. Als men in een film de directe beleving van het verhaal wil weg nemen, dan moet men dat zo doen. Men plaats er dan best nog iemand in die elke 5 minuten het verhaal onderbreekt.

We krijgen in de film een hele hoop spirituele ervaringen en Oosterse wijsheid te verwerken, maar die Fortune cookies-diepzinnigheid kon me eigenlijk bijna niet boeien.

Ook minpunten voor het overdadig gebruik van CGI in de film. Ik heb nogal snel een overdosis van dat spul binnen … en dat was ook hier het geval.


Maar toch men felicitaties voor de crew. Ik geloof eigenlijk dat het maximum uit het verhaal gehaald is. Helaas is dat niet altijd genoeg om een film te maken die volledig geslaagd is.

3,0

Vind het eigenlijk een film die nogal moeilijk te beoordelen is.

De geschiedkundige periode spreekt me aan, dus deze film zal sowieso een streepje voor hebben op gelijkaardige prenten die andere figuren uit andere periodes belichten.

Maar het moet toch gezegd worden: deze film is vooral een gemiste kans. Het kon een groot en indrukwekkend eerbetoon worden aan een van de indrukwekkendste figuren uit de Amerikaanse politieke geschiedenis, maar men verkoos om een film te maken over één aspect uit de man zijn politieke loopbaan.

Het 13de amendement mag dan vandaag wel de heilige graal zijn voor liberals en mensen van de Civil rights movement, ik vond 150 minuten een beetje van het goede te veel.

Er is materie zat om een lange en interessante film over Lincoln te maken: De man was president tijdens de burgeroorlog, dus er gebeurde elke dag wel wat.

Desalniettemin heeft men er wel het beste van proberen te maken. De belangrijkste acteurs gaan volledig op in hun rol, en weten de personages zeer goed neer te zetten. We zullen nooit weten hoe Lincoln in het echt leven was (in die tijd had men nog geen klank- en filmregistratie), maar in deze film komt hij levensecht over. De dialogen zitten bovendien sterk ineen, en blijven boeiend.

Ik vond wel dat de kleinere bijrollen een pak minder goed waren.

Bovendien zagen bepaalde figuren (meestal die kleine bijrollen) er niet heel ‘fris’ uit, en kwamen ze vaal heel naïef over: Alsof men tegenstanders en twijfelaars als een bende lompe en achterlijke mensen wou neerzetten om het contrast met de ‘goeden’ groter te maken.

Bovendien laten sommigen zich nogal cartoonesk uit (“shoot me, I’m voting yes”, “betrayer!”), waardoor de geloofwaardigheid op bepaalde momenten een kleine tik krijgt.

Misschien een ander klein minpuntje. (Ik vind het moeilijk te verwoorden): De film zou best wat meer sfeerbeelden mogen bevatten die goed de tijdsgeest weergeven. Ik vind het bij historische films belangrijk dat je door de film direct in de tijd word gekatapulteerd.

Als je de film aan een leek zou tonen die niet weet wanneer Lincoln leefde, zou hij de film gemakkelijk decennia later kunnen plaatsen.

Samengevat: heel interessant allemaal, maar men kon best veel meer in de film gestoken hebben (Zelf zonder ook maar 1 kogel te laten vliegen op een 'battlefield').

3,0*

Flauw filmpje.

Er gebeurt eigenlijk haast niets. Een snel gegoochel met wat clichés en op-en-top voorspelbare wendingen. Nergens kan de film verbazen of enigszins opvallen in positieve zin.

Een hoop figuren in het verhaal zijn ook nogal overbodig. Timon en Pumba op kop. Wat voor meerwaarde hebben ze?

Een moraal moet je ook niet zoeken achter dit verhaal. Het script is geschreven door oerconservatieven en flirt nu en dan met het racisme. En dan zijn er mensen die Kuifje willen verbieden

Meer valt hier eigenlijk niet over te vertellen.

Het is me echt een mysterie wat dit in de top250 doet.

1,5*

Niet echt een speciale film met erg veel inhoud. Beetje standaard 'feelgood' movie die met een bizar einde de indruk wil geven toch ergens uniek te zijn. Ik ben echter niet overtuigd door de scéne op het einde van de verkiezing.

Waar ik dan wel fan van ben zijn de met momenten droge situaties en het samenspel tussen de verschillende figuren.

Van mijn part mocht ook meer tijd in de Frank en Dwayne gestoken worden. Met voorsprong de 2 intressantste figuren uit de film.

Toch wel amuseerbaar.

3,5*

Bah, wat een teleurstelling zeg.

- Een kong-fu mens.

- Geheime diensten en geheime organisaties met computerkamers.

- Wat computersfreaks met wat gezever die niet bestaat, maar door het intellectueel te laten lijken het echt te laten lijken.

maw: Die Hard is een hopeloos geval geworden waar alle (afschuwelijke) elementen van de hedendaagse actiefilm in verwerkt zijn.

Waar is de tijd dat Die Hard gewoon het verhaal was van een heldhaftige actiefilm die per ongeluk gegijzeld werd door een paar boefjes.

Nu lijkt het een halve Rambo: Helicopter neerhalen met auto, met een truck achtervolgd worden door een vliegtuig die raketten afschiet, ...

En ik had net zoals bij Rambo 4 een lekker ouderwetse actiefilm verwacht.

2,0* En dat is nog zeer gul!

Waar de Waalse cinema een aantal jaren geleden hun topdagen beleefden, krijgen we de laatste jaren een hele hoop Vlaamse pareltjes. Deze deed direct beter dan bijvoorbeeld "De Zaak Alzheimer", wat al een toppunt was in de Vlaamse cinema. Zal ook deze binnen een paar jaar voorbij gestoken worden?

Het verhaal heeft duidelijk wat weg van Wilders' "The Apartment", of is alleszins toch aan geïnspireerd, maar dan met een hoger gehalte seks&drugs.

Dat gehalte wordt opgekrikt door Filip Peeters himself. Wat komt die toch steeds heerlijk 'vuil' over Kunnen zelf menig Hollywood-acteurs wat van leren.

Ook de rest van de cast speelt geweldig hun type'tjes (die wel zeer typisch Woestijnvis waren). Maaike Cafmayer en andere bijrollen waren stukken erger. Erik, ban de volgende keer soap-acteurs uit je film, aub!

Nuja, het is wel moeilijk om een (degelijke) Vlaamse film te maken zonder steeds dezelfde acteurs te moeten vragen omdat er in ons land weinig acteurs zijn. Probeer maar eens een film te maken zonder Decleir; zelf hier moest die noodgedwongen een bijrol spelen.

Het verhaal is boeiend genoeg om je lang genoeg.

Waar ik echter gedacht had dat het - door de hoge score - een spannend maar niet geheel onverwacht einde ging zijn, wordt het plot enkele verdraaid, zonder dat het onwaarschijnlijk gaat gaan lijken. Dat zou meteen een grootse afknapper zijn geweest.

De settings/decors zijn bovendien ook prachtig. Ik merk dit eigenlijk weinig op in een film, maar hier viel dit pluspunt niet te ontwijken.

Ik hoop dat Van Looy ons de komende jaren nog op zulke werkjes mag trakteren. Tot nu toe de beste Vlaamse film die ik al gezien heb.

4,0*

Wederom een goede en vermakelijke Kubrick.

Wellicht een van zijn betere films, en dat ligt vooral aan het thema. Ik vind deze film veel 'ruimdenkender', wetende dat hij dateert van 1962. En nergens gaat het seksuele aspect te expliciet in beeld komen zodat de film vulgair wordt. Het is allemaal zeer suggestief.

Naarmate de film vordert gaat Humbert zich wel obsessiever gaan gedragen, en glijdt men langzaam in de seksuele obsceniteit van Humbert voor Lolita.

Heerlijk hoe 'seks' en obscuriteit toch zo stijlvol blijven in deze film

Eerlijk gezegd kwam Humbert me ook niet over als een vulgaire pedofiel. Nergens in de film werd gezegd dat Lolita 14 was, en ik dacht de hele tijd dat ze al 18 was. Als haar jeugdige leeftijd nadrukkelijker in beeld zou gekomen zijn zou ik het nog een tikkeltje obscuurder gevonden hebben.

James Mason is een heerlijke acteur. Die warme stem past er ook helemaal bij. Lyon en Winters vind ik ook in orde.

Hier en daar laten ze wel eens een steekje vallen en zijn ze toch iet of wat geforceerd ....

Uitzondering is Peter Sellers. Beste acteur in de film. Vooral die openingsscéne is heilig en buitengewoon sterk.

En toch heb ik mijn bedenkingen bij die scéne. Ik vond ze niet echt passen bij het begin van de film. Het verraadde namelijk veel te veel over hoe obsessief Humbert ging worden, en dat Quilty er wel wat met te maken zou hebben. Men had de kijker beter in het ongewisse gelaten en die scéne tot helemaal achteraan gelaten.

De dialogen vind ik ook behoorlijk sterk, al krijg ik het gevoel dat men niet genoeg goede dialogen kon bedenken om de 150 minuten te vullen. Maar veel inbreuk doet dat niet op het verhaal. De lengte vond ik ook niet onoverkommelijk. Zo lang was ie ook weer niet. :

Een welverdiende 4,0*

De film bevat eigenlijk wel alle ingrediënten voor een goede film. Een droge Murray en een Johansson die naarmate de film vordert beter gaat spelen.

Ook aan sfeer geen gebrek: donkere bars met warme kleuren en mannen die whiskey drinken. Zet dat alles in een niet-alledaagse omgeving (de grootstad Tokio) en je bekomt de ideale omgeving voor een stijlvolle film.

Het probleem dat deze film eigenlijk heeft is dat hij nergens naartoe gaat. Geen einde, geen ontknoping en - zo lijkt het wel - geen film. Als een intro die eigenlijk maar blijft duren. Er gebeurt eigenlijk niets meer in deze film dan de beschrijving hierboven vertelt: "Charlotte en Bob besluiten om samen Tokio te ontdekken." ... and that's it.

Voordaal hieraan is dat men er geen romantische tranentrekker van gemaakt heeft. Liever niets dan zoiets.

En omdat er in deze film eigenlijk niets gebeurt valt er eigenlijk niet veel meer over te vertellen. Saai was het op de moment van kijken niet, daar je eigenlijk - tevergeefs - zat te wachten op de ontknoping of een plotwending. Achteraf gezien kun je meer leven in een dode mus ontdekken op die 105 minuten, dan in deze film.

Had meer verwacht.

2,5* voor de sterke dialogen en de sfeer.

Het gevaar bij dit soort films is dat het eindigt met een ingewikkeld plot waarin alles uitgelegd wordt, maar waar toch blijkt dat het amper aan mekaar hangt en vol met gaten en onwaarschijnlijkheden zit. Dat heeft deze film niet, en daar redt de film eigenlijk zijn goede score.

Aan kwaliteiten geen gebrek. Een topcast die zich eigenlijk al niet meer hoeft te bewijzen. Willis in een rol die hem op het lijf geschreven is, Ben Kingsley als bad guy, en Josh Hartnett als jonge snaak.

Enkel de keuze van Freeman als 2de Bad Guy lijkt nogal vreemd. Desalniettemin slaagt men er in van die rol overtuigend te brengen. Het is nogal een duister figuur, als je hem op z’n normale toon hoort spreken.

Groot nadeel is dan weer de dame. Die is totaal overbodig in de film en dient tot niets. Waarom steekt men er zulk overbodig karakter in? Men begaat dan nog eens de fout dat dit overbodig subplotje nogal vreemd en onwaarschijnlijk in mekaar steekt.

Veel andere zaken zijn er eigenlijk niet aan op te merken. Op alle vlakken voldoende/goed, al kan het nergens echt uitblinken.

3,5*