Opinions

Ik begrijp waarom deze film zoveel aanzien geniet. De hoofdrolspelers in deze film zitten aan de grond, lager kan je echt niet meer vallen (of geduwd worden). In vergelijking met deze film hebben personages in andere sociale drama's echt een luxeleven.
De sfeer van de straten in een Arabische sloppenwijk wordt op deze manier tot in de huiskamer gebracht.


Het enige waar ik mij aan stoorde is de volwassenheid waarmee Zein het tegen z'n ouders op neemt. Die hele aanklacht - en het hele gedeelte in de gevangenis - leek me daardoor niet realistisch. Als de jongen werkelijk 12 jaar zou zijn, dan zou hij zichzelf wellicht verliezen in z'n naïviteit en alles maar laten begaan met het gedacht dat het wel goed zou komen.

Soms dreigt de film ook een tikkeltje langdradig te worden. Wanneer Zein voor Rahil op Yonas let, dan had er wel wat meer vaart mogen in zitten.
Ook Kakkerlakman - die zorgt voor de enige komische nooit in deze film - voelt overbodig aan. Ik zat later in de film nog te wachten tot z'n rol duidelijk zou worden, maar helaas, hij keert niet meer terug.


3,0*

Documentaire die inhoudelijk veel sterker is dan "Fahrenheit 9/11". Die laatste is veeleer een grote anti-Bushcampagne zonder eigenlijk inhoudelijk een problematiek aan te kaarten. Rioolpolitiek dus.

Maar hiermee weet Moore een relevant thema aan te snijden. (Wat ie met "Sicko" en "Bowling for Columbine" ook zal doen, maar die moet ik nog zien).

Dat Amerika een ziek systeem heeft weet iedereen. De huidige wetgeving is haast feodaal, en de bevolking wordt zodanig gemanipuleerd dat ze nog stemmen op diegenen die hen de diepte in sleuren. Ze worden wijs gemaakt dat ze geen goede Amerikanen zijn als ze tegen het kapitalisme zijn (Socialist is nog steeds een scheldwoord in Amerika!). Doet me een beetje denken aan "Hitler ist Deutschland, wie Deutschland hitler ist" Als je niet voor onze stroming bent, dan hou je niet van ons land.

Ook in onze lage landen is de situatie zo. Ik snap niet dat mensen staken voor borrelnootjes als kleine loonsverhogingen en compensaties terwijl de grote vis steeds de dans ontspringt! De hele kapitalistische bankwereld is gewoonweg rot.

En dat alles wordt hier nog eens heel mooi geïllustreerd. De linken tussen de politiek en de echte machthebbers worden mooi geïllustreerd, en de miserie van de slachtoffers wordt ook mooi getoond.

In het 2de deel krijgt het weer even wat politieke boodschap. Obama wordt op een gegeven moment bijna als een god afgeschilderd. Daarom toch net geen topdocumentaire.

Bijkomend nadeel is dat het voor economie-leken soms moeilijk te volgen is.

Aardig.

3,5*

Een film die verassend sterk uit de hoek komt na herziening.
Jaren geleden al gezien, en toen vond ik er weinig aan, wellicht omdat ik toen een ander soort film verwacht had.


Maar nu zie ik er de grootsheid van in. De film speelt zich grotendeels af in een etablissement zoals er vandaag geen meer zijn: Strak geklede mensen, een jazz-pianist in het midden van de kamer, enkel sterkedrank op de kaart, en geen rookverbod maar een rookplicht
(Heeft iemand trouwens geteld hoeveel liter cogncac Bogart naar binnen werkt? En hoeveel tabak?)
Na de film krijg je overigens spontaan zin om zelf een cognacje te nemen en een sigaar op te steken…. spijtig dat ik geen Cognac in huis heb en niet rook.

Een tweede belangrijk punt van sfeerschepping is natuurlijk de oorlogsdreiging die in 1942 nooit ver weg was. Hoewel Vichy-Frankrijk neutraal was proberen zowel de geallieerden als de axis het laken naar zich toe te trekken. Ook in de film komt dat duidelijk in beeld, en worden de Franse personages voor de keuze gesteld: Trouw aan de legitieme Franse regering in Vichy, of aan de vrije Fransen van De Gaulle? Leuk weetje: Op het moment dat de film uit kwam waren de Amerikanen net geland in Casablanca. Binnen de filmmaatschappij gingen stemmen op om nog enkele scenes te schieten over deze gebeurtenis.

Kortweg samengevat overheerst de hele tijd het gevoel “neem nog een brandy, het kan je laatste zijn”.

Zet in die sfeer een aantal karakters die wel tegenpolen van mekaar lijken te zijn en laat die in interactie gaan met mekaar. Nazi’s, verzetsstrijders, louche zakenmannen, idealisten, corrupte politiemannen, … allemaal passeren ze de revue, en allemaal gaan ze in dialoog met mekaar.

En het zijn die dialogen die - naast de sfeer - de film zo roemrijk maak. Ze staan vol spreekwoordelijke steken onder de gordel, en de spanning spat er soms van af. Heerlijk gewoon.

En da’s net een groot voordeel: Geen suffe romantische film. Men kon natuurlijk de 2 nog wat langer met mekaar laten flirten, maar zou dat een meerwaarde betekent hebben voor de film?

Ohja, en wat ik bovenal belangrijk vind in dit soort films is dat de propagandistische boodschap er niet te dik op ligt. En dat zit bij deze wel snor: De filmmakers hadden niet de intentie om de kijker ideologisch te beïnvloeden, maar wel om een prima film af te leveren. Bij veel films uit die tijd is dat net omgekeerd.

Nog een weetje over de Marseillaise-scene: De Duitsers zouden in eerste instantie het Horst Wessel zingen, maar daar stonden in 1942 nog auteursrechten op! Vandaar dat men koos voor een soldatenlied van meer dan 100 jaar oud: Die Wacht am Rhein

Het enige wat ik niet begrijp: Waarom verkoopt Rick z’n café, als hij toch niet mee op het vliegtuig stapt? Of dacht hij in eerste instantie om het vliegtuig wel te nemen en heeft hij zich pas in laatste instantie bedacht?



Alles gezegd zijnde lijkt een 4,5* wel op z’n plaats.

Changeling is een film die gebaseerd is op waargebeurde feiten, en deze ook zo goed mogelijk probeert na te vertellen.

En dat lukt vrij goed. Men poogt zo goed mogelijk de waarheid na te streven, en legt er nog een extra laagje 'psychose' op. Iedereen is slecht, en heeft het slecht voor. Ik kan me inbeelden dat sommigen dit net als een minpunt zien, maar ik kan er best van genieten.

Maar van zodra ze vrij komt uit de psychiatrie vind ik de romantisering van het personage een beetje overdreven. Niet dat ik iets heb tegen films die personen romantiseren (TE Lawrence, W. Wallace, ...), maar een simpele duif uit LA is niet imponerend genoeg om dat een hele film te dragen.


Een ander minpunt is dat er te veel kinderen in de film voor komen. Da's niet direct een nadeel, maar veel kinderen zorgt voor een groot risico aan mindere acteerprestaties. De bekentenis van die Canadese jongen in het midden van de film is het eerste dat in me op komt. Ik vond het bedroevend. Vooral het zinnetje van die agent aan de telefoon, die wel overtuigd was maakt het af: "je moet het joch zien. Hij is gek van angst".


Aangezien er maar 1 actrice echt van belang is in deze film, bepaalt het niveau van haar echt de hele film. Ik kan A. Jolie normaal niet af, maar hier vond ik haar beter spelen dan in al haar andere films samen. Eens een ander genre doet deugd zeker?



Net geen topper.
3,5*

Ik zag deze film in de TV-gids staan en in de IMDb top 250. Reken daarbij nog eens het interessante script, en ik was helemaal verkocht.

Zeker een aardige film. Het camerawerk is verbluffend en de film blijft enkel daarom al boeiend, om het even wat er gebeurd. De film vloog dan ook voorbij.

En ik leg specifiek de nadruk op 'wat er ook mag gebeuren'. Het verhaal zelf is namelijk een puinhoop. Ik heb er niets op tegen dat de film vervalt in een kruising tussen V for Vendetta en Schindler's list.
Maar waar ik wel irritant van werd is dat mensen en groeperingen gewoon wat schieten op mekaar zonder goed te weten waarom. Ik vraag me nog altijd af waarom iedereen de laatste zwangere vrouw dood wil? Waarom moet ze beschermd worden? Waarom Michael Caine dood moest? Wat willen die organisaties bereiken? Wat wil de overheid? Waarom schieten ze op mekaar?

Een ander negatief punt is het abrupte einde van de film. Geen verklaring waarom de mensheid onvruchtbaar is. Ook niet waarom die ene dame nu wel zwanger kon worden. Van wie die boot is. Wat die gaan doen, ... Men kon toch nog wel wat verzinnen. De film moest een half uur langer zijn!


3,5* (met kans op verhoging)

Net niet overtuigd.

Het kon bijvoorbeeld moraliserender, want op dat vlak valt het zeer goed mee. De 'boodschap' gaat niet verloren, maar valt ook niet te veel op. Het worden de mensen niet opgedrongen op stiefmoederlijke wijze, maar het blijft wel hangen.

Sommige plotwendingen waren wel wat te verwachten, anderen moet je toch ook even slikken vanwege de bruutheid waarmee ze in je strot worden geramd.

Verder vind ik het de eerste 20 minuten mooi gefilmd. Daarna wordt het echter veel minder. Alsof men toen tot de conclusie kwam dat het geld zou op zijn als men zo voort zou blijven doen.

Een ander puntje van ergernis is dat er nogal veel rond de pot gedraaid wordt. Bepaalde personages in de film zijn overbodig en had men er beter uit gelaten, of had men alleszins niet hun complete levensverhaal moeten geven.

Halverwege de film lijkt het dus ook meer te gaan verzanden in een 'Het leven zoals het is: de sloppenwijken'. Werkelijk alle ingrediënten zijn aanwezig: drugs, corrupte politie, geld, seks, bende oorlogen, moord, ...

Maar dan plots krabbelt de film terug recht en gaan we weer naar het verhaal over onze fotograaf.

Een film met kinderen is altijd gevaarlijk voor de kwaliteit van de acteerprestaties. Vaak zijn deze van tenenkrommende kwaliteit, maar hier waren het eerder de volwassenen die irriteerden. Vooral Zé'tje speelde alsof hij echt stoned was (te los dus). Over het algemeen vind ik dat sommige anderen ook te opdringerig acteren.

Overgewaardeerd, maar zeker niet onaardig.

3,5*

Ik ben altijd te vinden voor een lange, epische film. Maar hier kwam echt geen einde aan.

Er gebeurt gewoonweg te weinig in de film. De film draait te veel rond haar grillige (liefdes)leven, en te weinig rond de oorlogen en de verhoudingen tussen haar familieleden. In de film zien we slechts 1 broer van haar, in werkelijkheid had ze meerdere broers en zussen. In de film is haar personage dus sterk geromantiseerd.

Desalniettemin blijft het een pracht van een film om te zien. Ik ben sterk geïnteresseerd in geschiedenis, maar het oude Egypte heb ik altijd bewust aan me laten voorbij gaan. Door de film werd wel mijn interesse in deze periode gewekt.

Ik kan me gerust bij de andere commentaren aansluiten.

De dialogen vind ik best wel goed, maar naarmate de film vordert, zakt hij wat terug. Het wordt een standaardactiefilm met - hoe langer het duurt - het uitzicht op een standaardeinde.

Helaas wordt er een beetje te veel Engels gesproken en worden er ook geen religieuze axioma's besproken. Het zou de dialogen alleszins naar een hoge niveau kunnen stuwen hebben.

Deze film is gemaakt als vermaak, en niets meer dan dat.

Ik bekeek recentelijk de docu 'Van God Los'. Ik moet zeggen dat de kardinalen die daar te sprake kwamen in de eerste plaats mensen van vlees en bloed waren, maar bovenal ook vrij intelligent overkwamen. Dat mis ik een beetje in deze film.

Deze heeft de tand des tijds niet echt overleefd.

Vrij oppervlakkige actiefilm met kartonnen personages en een dun verhaallijntje.

De actie is niet echt bijzonder, en de film blinkt ook nooit in iets uit.

Toch wel kudos voor de sfeerzetting. Dat duistere sfeertje is echt top. Dat maakt het dubbel zo spijtig dat de uitwerking van de film op niets trekt.