Opinions

Een film die eigenlijk niet weet wat hij wil.

Neem een paar negers, een paar geweren, en een paar (sadistische) flikken en laat ze gewoon wat rondlopen, en je hebt deze film.

Wat is nu eigenlijk het doel van deze film? Sadistisch flikken aanzetten om braver te zijn? Uitschot aanzetten om braver te zijn?

De film komt moraliserend over, maar zal volgens mij net het tegenovergestelde effect hebben aangezien de personages in de film behoorlijk hip worden afgeschilderd.

Sommige personages zijn zo ongeloofwaardig. Nevenpersonages hebben hier geen last van, terwijl van de 3 hoofdpersonages alleen de Marokkaan me bekoren. De andere 2 zijn verschrikkelijk irritant.

Dit komt omdat de personages er het in begin nogal geloofwaardig zijn, maar men in de film verschillende bokkensprongen maakte met hun karakter en daden zodat ze niet meer geloofwaardig over komen.

Neem bijvoorbeeld de neger: die komt in het begin over als de verstandigste van de groep, die de anderen probeert te bedaren en via een bokscarrière uit het ghetto wil ontsnappen. Maar waarom doet hij dan momenten dingen die zo onwaarschijnlijk zijn voor hem?

De meeste acteurs hebben wellicht nog nooit meegewerkt aan een project als dit, en waren wellicht ook onbekend. Waar de meeste zeer overtuigend acteren (de neger en de marokkaan ) hadden ze wel een andere acteur mogen zoeken voor de jood te spelen.

Dit alles zorgt ervoor dat de film nogal onrealistisch en ongeloofwaardig over komt. Spijtige zaak, want er zat wel iets in.

2,0*

Bizar dat dit in de top250 staat, want er is eigenlijk niets aan.

We zien een aantal vrienden (waaronder 1 mafketel) een vrijgezellentrip maken naar Vegas, waarna er een aantal dingen voorvallen. Niet echt een origineel gegeven, maar met de nodige grappige situaties kan dat goed komen.
En daar zit nu eigenlijk het probleem. Sommige situaties zouden best grappig zijn, maar om een of andere reden kunnen de acteurs het script niet omzetten naar een grappige situaties. Misschien moet men de volgende keer maar andere acteurs vragen.

Niet alle situaties zouden grappig kunnen zijn. Sommige hebben het ook totaal niet. Neem nu het gedoe met de Tasergun in het politiekantoor. Ik was er van overtuigd dat er iets grappigs ging gebeuren ... krijgen we een voorspelbare onderbroeklol

Verder is ook de hele resem personages nogal irritant. De hoer, de kofferbakchinees, de bazige echtgenote, ... Echt origineel is het allemaal niet, en grappig des te min.


De diverse subplotjes zie je al van ver aankomen. Dat de Chinezen een andere persoon gegjzeld hielden, dat hij zijn vrouw ging verlaten voor die hoer, ... . Als je niets origineels weet te verzinnen, verzin dan maar liever niets. Onnodige en irritante ballast.



2,0*

Toen de film uit kwam was er best veel om te doen. Ik herinner me een reportage in ‘Koppen’ waar men enkele prostitués en gehandicapten interviewde over hun ervaringen met dit thema.

Ik verwachte dan een eerder amusante, maar gemiddelde Vlaamse film.
Eigenlijk werd het dat ook, want het geheime ingrediënt die de film boven het gemiddelde moest tillen blijft uit.

Dat heeft er dan vooral met te maken dat het verloop van de film zich eigenlijk al liet voorspellen nog voor de film in de helft was. Dat het van daaruit maar wat voort kabbelt zonder echt verassend te zijn reken ik de film wel aan. Iedereen had toch wel gezien dat Lars op het einde zou sterven, dat Jozef met Claude zou aanpappen, de gewoonlijke lach en traan, … . Nee, deze film weet nergens te verbazen.

Bovendien zit er niet voldoende diepgang in alle personages. Bij Lars en Claude probeert men wel, maar over Jozef en Philip vernemen we dus niets.
Jammer, want dat zou de film toch wel een pak zwaarder en emotioneler kunnen maken. Want dat was het nu toch net niet.
Over het algemeen vind ik het allemaal vrij simpel. Het soort film dat verplichte kost wordt in de lessen zedenleer in de middelbare school.

Omdat het toch nog vrij vermakelijk was (lees: het kon wel eens de glimlach op m’n gezicht toveren) en omdat de zit nooit echt saai of irriterend was toch net een voldoende. Maar het had met dezelfde ingrediënten veel beter gekunnen!


2,5*

Zeer zeker geen slechte film.
Na de negatieve kritieken had ik er niet veel van verwacht, dus als een film het dan redelijk doet, is dat meteen een succes.
Een commercieel succes zal het volgens mij niet zijn. Ik en metgezel zaten helemaal alleen in de cinema


Om een of andere reden kan ik bij deze film geen grote nadelen ontdekken. Het thema is interessant (al denken anderen daar vast anders over), het verhaal is goed uitgewerkt, en de belangrijkste acteurs spelen best goed en geloofwaardig.
Vooral dat laatste is bij films als deze altijd een risico, daar het verhaal over bijna-doodervaringen en kwakzalverij niet echt geloofdwaardig is. Dat risico is nog groter wanneer er een kind aan te pas komt, maar ook dit jochie stelt niet teleur. Op IMDb is te zien dat het zijn debuut is.
Ook de Waalse Cécile de France kan in mijn ogen op deze manier aansluiting vinden bij Hollywood, want ze doet het echt goed
Matt Damon is de enige echte gevestigde waarde en (moet het gezegd worden?) doet het ook hier uitstekend.

De minder belangrijke acteurs doen het dan weer wat minder. Lyndsey Marshal, die de toekomstige vriendin van George moet spelen, op kop.


Een minpunt is dat deze laatste rol eigenlijk niet echt belangrijk is. Anderen zullen het misschien zelf 'overbodig' noemen. Toch heb ik het niet als irritant ervaren. Het illustreert namelijk hoe wereldvreemd George geworden is.
Omdat het mens in kwestie verschrikkelijk irritant speelt, ben ik blij dat de film niet als verwacht af loopt, en ze al snel uit de film verdwijnt.


Ook een pluim voor Eastwood dat ie het aan durft om 1/3 van de film in het Frans te laten verlopen. Waar menig Amerikaanse films zichzelf na 2 zinnetjes Frans al de sticker multi-langual opkleven en er duidelijk met gaan stoefen ("kijk wat we doen") komt het in deze film allemaal heel natuurlijk over.

Een 2de pluim is dat Eastwood geen kunstlicht gebruikt. Dit kan bewust zijn (is me in andere films nog niet op gevallen?). Maar het heeft bepaalde scéne's toch iets meer. Alle scéne's op het duistere flatje van George bijvoorbeeld.


Belangrijkste minpunt is dat de film niet spectaculair is om te blijven plakken. Het kijkt lekker weg, maar binnen een maand ben ik al helemaal vergeten waarover deze ging. Dit omdat een stevig plot wellicht mist en de film eindigt op dezelfde kabbelende manier waarop het al 2 uur bezig is.



Eastwood mag zo wel nog even door gaan.
3,5*

Eigenlijk begint de film veelbelovend.

Bij een western kan muziek veel betekenen, en dat zit hier zeker snor. Wanneer je dan ook direct kennis maakt met de acteurs - die allen een Western-kop hebben en uitstekend acteren - kan het niet meer stuk … denk je!

Naar mate de film wat vordert valt het eigenlijk op dat het verhaal minder interessant is, dan dat het eerst bleek te zijn. Als je denkt of hoopt dat dat op het einde zal beteren, ben je er aan voor de moeite.

Ik vind het allemaal een lege doos; het heeft geen inhoud. De personages lopen wat door mekaar, zonder dat er iets gebeurt, of zonder dat het verhaal ons iets probeert bij te brengen. Als er dan wat gebeurt is dat echt niet speciaal. Wat de ontknoping hoorde te zijn is echt te Hollywoodiaans, en bovendien kwam het niet spontaan over.

Nu en dan poogt men een emotionele hoogtepuntje te bereiken, maar het liefdesverhaal tussen de 2 personages is alles behalve overtuigend. Er zit niets van ‘chemie’ tussen de personages.

Wie actievolle shootouts of sterke dialogen verwacht zal ook teleur gesteld zijn. Waar deze 2 zaken in andere westerns een pluspunt kunnen zijn, ontbreken ze hier compleet.

Mijn generale opmerking is en blijft eigenlijk: Men kon toch wel een beter script verzinnen? Dan zat er beslist wat in.

Blij dat ie gedaan was, al duurde het maar dik 85 minuten.

2,0*

Beter niet gedaan.

2 studentenjochies in een horrorfilm op een weg. Het gedacht alleen is al tenenkrommend en irritant. En dat is de film ook.
Een zero voor de acteerprestaties, omdat ze zo op mijn zenuws werken.
Is er een bepaalde regel in filmland dat een horrorfilm van dit kaliber een bepaald aantal keer de zin "Oh My god" moet bevatten? Script is zo cliché en werkelijk geeneen dialoog is niet-irritant.

Daarnaast nog enkele andere opmerkingen:

- Waarom vermoordt die kerel al die mensen? Is hij een zoon van de duivel? Bezeten? We hebben er het raden naar! In film moet alles kunnen, als het maar verklaard kan worden
- Waarom hielden de agenten hen eigenlijk aan? Het was toch duidelijk dat die kerel dat gezin probeerde te helpen.
- Hoe vond die kerel dat meisje in bijvoorbeeld de hotelkamer?
- Agenten die een shoot-to-kil doen op verdachten?
- Het einde is zeer slecht:
--> Een seriemoordenaar wordt door 3 matig bewaakte agenten in 1 auto begeleid naar zjn cel?
--> De chik die die exploderende auto overleefd en daarna de ijzeren deur aan hort schopt, uit de auto springt en de slechterik neerschiet?


0,5*
Waste of my time

Mooie film, waar eigenlijk veel meer in zat.

Het grote nadeel van deze film is dat het eigenlijk een film probeert uit te sparen, door 2 filmwaardige verhalen in één film te proppen. (De verhaallijn ‘Hugo’ en de verhaallijn ‘Melies’). Het resultaat is een film die slechts deels slaagt in z’n opzet.
De 2 delen verenigen is het probleem niet. Maar het nadeel is dat het ene verhaal de overhand haalt op het andere.

Het begint allemaal heel leuk met Hugo: Hoe zit het met die robot? Hoe zit het met zijn ouders? Wordt die beste vriendjes met die kwade speelgoedmaker? … Op het einde van de film blijven we een beetje zitten op onze honger omdat sommige zaken ‘uitgerangeerd’ worden: De robot speelt geen rol van betekenis in de film, over de dood van zijn vader wordt niets gezegd, …. Er zat nochtans meer in. Het is alsof men halverwege de film de verhaallijn rond Hugo niet meer interessant vond, en men dus maar een andere richting in sloeg.

Het plot rond Méliès vind ik dan weer wel goed uitgewerkt. Het is een interessant verhaal over een interessante man. Heel amusant om te zien hoe films op ambachtelijke wijze werden gemaakt rond de eeuwwisseling.


Op de acteurs valt weinig op aan te merken. Kingsley wordt gewoon Méliès (Dat hij er sprekend op lijkt zal ook wel helpen), en de kinderen doen het vrij goed. (Ik erger me vaak aan de acteerprestaties van kinderen).

En daarnaast hebben we nog Sasha Baron Cohen. Die zorgt voor een komische nooit in de film. Hoewel z’n personage vrij overbodig is - en kon wegelaten worden - draagt hij sterk bij tot de sprookjesachtige sfeer in de film. Zonder hem zou de film ongetwijfeld veel troostelozer uitgevallen zijn. En dat kan niet de bedoeling zijn bij dit soort kinderfilms.
In dat opzicht slaagt de film dan toch wel grotendeels. Het doel van dit soort films is de kijker een warm gevoel meegeven. Een gevoel dat je op het einde van de film zeker ervaart.


Conclusie: Leuke film met een rommelig verhaal, maar een degelijke uitwerking.
Misschien had de film toch beter “Méliès” genoemd, in plaats van “Hugo”.
3,0*