Opinions

Rommel van eigen bodem waarvan ik gezworen had hem tot het einde der tijden de mijden, maar ik werd spijtig genoeg verplicht hem te kijken.

Ik nam me voor heel goed te zoeken naar positieve punten in de film, maar ik heb die helaas niet gevonden. Wat ik wel zag:

- De acteerprestaties zijn bij de meeste ‘acteurs’ dieptreurig en op de meeste kan ik al jaren niet meer kijken. Niet alleen spelen ze irritante figuren, de acteurs zijn ook irritante figuren. Enkel Johny Voners doet het aanvaardbaar/goed.

- Het plot rammelt langs alle kanten is helemaal niet realistisch.

- Het PP begon ergerlijke vormen aan te nemen. De serie had er amper last van (ook omdat een café sowieso volgestampt zit met logo’s), maar op een gegeven moment in de film lijkt iedereen een verslaving aan ‘Royco Minute Soup’ te hebben.

- Geeneen moment in de film was grappig, of kon ook maar even een glimlach op mijn gezicht toveren. En laat dat nu de hoofdbedoeling te zijn van een komedie. In dat opzicht is de film dus al compleet geflopt in z’n opzet.

Dat alles tezamen kan ik enkel de minimumscore uitdelen.

0,5

Kijk naar zijn score op moviemeter! Zo erg zal die film dan wel niet wezen?

En zo liet ik me vangen om hem toch gaan kijken. En het mag gezegd zijn: het is een verspilling van geld en tijd. Ik raad dan ook iedereen die dit leest aan om deze film NIET te bekijken.

Er moest iets aan de film zijn dat hem beter maakt dan ik me kon voorstellen. Maar eerlijk gezegd, ik heb het niet gevonden. De score op deze site is dan ook onbegrijpelijk.

Het begin van de film zet direct de tendens. Een bus rijdt frontaal in op een auto ... en de bus gaat een aantal keer over kop, terwijl de auto - en de bestuurder - schijnbaar in orde zijn. Zo slecht dat het om te lachen is

Don't try this at home zou ik zo zeggen.

En al snel begint de eigenlijk film. Ook hier zo ik bij werkelijk alles wat gebeurt zeggen: Don’t try this at home. De actie is zo verschrikkelijk nep en onwaarschijnlijk. Ook hier overheerste dus de emotie " ". Een aantal spontane “My god”-kreetjes moesten de andere bioscoopgangers er maar bij nemen. En dat werd niet veel beter naarmate de film vorderde.

De actiescène’s zien er over het algemeen zeer slecht uit. Ze zijn verschrikkelijk onrealistisch en lijken nergens op. Bij dat gorillagevecht waar alle cliché’s aanwezig waren (doorheen muren gaan, een spiegel die toevallig aan de muur hangt, …) scheelde het niet veel of ik moest schaterlachen.

Iets wat me ook direct op viel na de eerste actiescène is dat de film totaal niet klopt op geografisch vlak. Maar dat zal wel weer een detail zijn zeker?

De voornaamst acteurs in de film lijken weggelopen te zijn uit zo'n Amerikaanse show waar men gorilla-mensen als beesten in een ring tegen mekaar laat vechten. En om het politiek volledig correct te maken hebben ze nog wat negers, latino's, vrouwen en één aziaat van de straat geplukt. En voila: we hebben de cast.

Een zak met geknipte teennagels heeft nog meer uitstraling.

Dialogen zijn van het niveau 3de leerjaar. Het script is dan wellicht ook geschreven door het 8-jarig zoontje van de regisseur.

De verhaallijn is ook niets waard. Nergens wordt het echt spannend, en alles is nogal behoorlijk standaard. Niets speciaal aan.

En als laatste hebben we nog het semi-intellectueel gedoe. Computergedoe en technologieën die nergens op slaan en vermoedelijk zelf niet bestaan (toch zeker niet voor particulieren verkrijgbaar). Kan in een film steeds de meest onverklaarbare rotzooi verklaren.

Heb je als schrijfer van een script ergens een probleem? Zit je ergens vast? Geen probleem! Verzin gewoon dat de computer het wel kan! Geniaal toch?

En ik ben wel wat minpuntjes vergeten. Het nadeel is dat je in de bioscoop moeilijk alles kan noteren op een blaadje papier.

Waarom dan niet het absolute minimum? De film is op bepaalde momenten mooi geschoten. De achtervolgingsscène in de farfalla’s bijvoorbeeld.

1,0* Met veel kans op verlaging als het nog wat meer bezinkt, want eigenlijk is deze film niets waard.

OK, de film ziet er levensechter uit; Je zit als ware echt in de feestzaal, rond de personages. Dat is dan ook de enige positieve verdienste van het Dogme-concept.
Ik snap ook niet wat men wil bereiken met de manier van filmen? Waarom expres schuin en onduidelijk filmen? (sommige beelden zijn echt wel onscherp!). Het is verschrikkelijk irritant. Naar verloop van tijd gaat het wel wat wennen, maar in het begin is het echt een grote afknapper.

Daarnaast vind ik de geluidskwaliteit maar heel pover.


Wat de film veel kon verbeteren is het verhaal…. Maar helaas!
Het zit niet goed in mekaar, en sommige dingen lijken ook totaal geen ‘sense’ te maken. Onsamenhangend is de juiste benaming.
Hetgeen het al zou moeten voorstellen is ook weinig interessant. Een zoon die zijn vader beschuldigd van incest. Meer gebeurt er eigenlijk niet in de hele film.

Misschien is het daarom dat de film verschrikkelijk saai zijn? Ik heb films van 3a4u gezien die sneller voorbij gaan dan deze brok. Het middenstuk is haast onmogelijk om door te komen.


Voor de rest kan ik ook niet veel punten geven. De acteerprestaties zijn niet speciaal, en ook die dialogen zijn slecht gewoon ‘ok’. Veel extra heeft deze film ook niet te bieden.


Al bij al moet ik zeggen dat het Dogme-concept teleurstellend, zoniet overbodig en saai is. Ik laat het aan me voorbij gaan.
2,0*

Een verschrikkelijke film, op elk vlak.

Tijdens de film stel je je een aantal belangrijke vragen, die spijtig genoeg niet beantwoord worden:

Wat is het vijfde element? Wat is hetgene dat de aarde bedreigd? Wat is de drijfveer van de bad guy? Waarom zit de politie op een gegeven achter de vrouw aan?

Het verhaal rammelt langs alle kanten, en dat doet er precies niet toe.

Dan voegen we maar wat plotwendingen toe die nergens op slaan. We sturen een paar sukkels uit om even sukkelige slechteriken te verslaan en de aarde te redden. Strak plan.

Om de swung er een beetje in te houden (want de film staat bol van SF-cliché's die al 100 keer vertoond zijn) worden allerlei acteurs ingehuurd om al overactend een irritant en overbodig nevenpersonage neer te zetten. Ik werd met momenten zelf chagerijnig van.

De ‘Humor’ van de film wordt hier vaak genoemd als sterk punt. Sorry, maar ik vond er geen hol aan.

Aangezien ik echt niets positiefs kan vertellen, en mijn tijd niet verder wil verspillen aan deze prul geef ik het absolute minimum, zijnde 0,5*

Naar aanleiding van de vergelijkingen tussen deze film en de gebeurtenissen in Limburg gaf ik deze een kijkbeurt. De laatste dateert alweer uit mijn vroege tienerjaren.

De film is nogal grauw. Niet alleen door de omgeving, maar ook door de boodschap.
De scenes in het bos zijn best amusant. Hierdoor is de film vlak voor het einde al over z'n hoogtepunt heen.

Het einde, met de huilende Rambo, vind ik wel sterk. Maar dit had wellicht geloofwaardiger geweest met een andere acteur. Ik las dat men eerst Steve McQueen in gedachten had voor de rol...
Hoe dan ook, ik bekeek zonet het alternatieve einde en vond dit eigenlijk nog beter.


3,5*

Als eerste toch even een ‘note to self’.
Ga dit soort films nooit meer zien in de bioscoop. Een te groot aantal onnozele trienen gaat namelijk naar deze film kijken enkel voor Brad Pitt. Bekijk de film op je gemak eens thuis.

Maar hé wat leuk! Een tankfilm met Brad Pitt. Dit kan wat worden. Ik moet toegeven dat ik eigenlijk nog maar 1 ‘tankfilm’ gezien heb, en dat dit subgenre dus onbekend terrein is voor mij. ( Sahara (1943) is de film in kwestie. Een aanrader)


Maar wat een teleurstelling. Hier zat toch veel meer in als men had afgestapt van het uitgemolken heldenverhaaltje.

De meeste oorlogssituaties zijn totaal ongeloofwaardig, en het begint eigenlijk al in het eerste half uur. Amerikaanse tanks rijden tijdens hun opmars ‘gewoon’ over een weg, zonder eerst te controleren of alles veilig is. Normaal stuurt men eerst verkenners op pad die net moeten verhinderen dat de troepen in een hinderlaag lopen. Men mag al blij zijn dat er slechts 1 tank vernield is.

Het totaal ongeloofwaardig en bovendien zeer voorspelbaar einde maakt de film kapot. De personages die zoals verwacht allemaal komen te overlijden, op het jonkie na. Brad Pitt is de laatste, en hij sterft net niet in de armen van Logan Lerman.
Duitsers die maar als een dolle hond op een tank af stormen en met bosjes vallen, tot er na een half uur iemand door heeft dat stiekem sluipen misschien een beter idee is … De Duitsers, en zeker de SS’ers, waren zeer slimme vechters die niet gemakkelijk te verslaan waren met louter vuurkracht.
Bovendien ontgaat het me waarom men niet gewoon rond de tank heen kon? Het doel van hun missie was de aanvoerlinies van de Amerikanen te doorprikken, niet om een immobiele en totaal onbelangrijke tank uit te schakelen.
Als ik aanvoerder van de SS kampfgruppe was geweest, dan had ik die tank gelaten voor wat ie was en opgerukt hebben naar het doel van de missie. De volgende dag kan de luftwaffe, als ze even tijd heeft, met een simpele bom de tank uitschakelen. Of eventueel kunnen een paar eenheden terugkeren met pantzerfausts om hetzelfde te doen.

Een beetje meer diepgang in de personages had wel gemogen. Af en toe horen we de crew verhalen vertellen over hun aanvoerder, maar zonder mee. Op een gegeven moment zien we Brad Pitt’s rug die vol littekens staat. Welk verhaal zit hier achter? Gewoon niets!

Het neerschieten van een ongewapende gevangene is trouwens een oorlogsmisdaad, en het lijkt me zeer onwaarschijnlijk dat een aanvoerder zich daar aan gewaagd zou hebben. Er moet maar 1 jonkie met idealen onder je bevel zitten, en je staat voor de krijgsraad. De Amerikanen waren daar net zoals de Duitsers trouwens vrij correct in. Individuele exploten buiten beschouwing gelaten.

De beste delen van de film zitten in het begin. Die zorgen er voor dat de film toch net geen absolute bagger wordt. Het eerste deel loopt aardig. De sfeer in zo’n tank zit wel snor, en Brad Pitt en Logan Lerman doen het wel goed als respectievelijk aanvoerder en potloodslijper.
De andere personages zijn voorgekauwde typetjes die soms heel grijs en soms heel irritant zijn. De sterkste scene’s zijn die tussen Lerman en Pitt, en ik denk vooral aan de scene in het Duitse huisje.


WO2 uit de ogen van een Hollywoodscenarist, zoveel is duidelijk.
2,0*