Opinions

Prima remake van de regisseur van The Silence.

Parijs heeft zich ingewisseld voor Las Vegas. Dat is ook niet zo raar eigenlijk. Jamie Foxx is een undercover agent die drugs weet te pikken van een bende. Deze ontvoert zijn zoon om het spul terug te krijgen. Nu moet Foxx voornamelijk veel liegen en veel investeren om zijn zoon terug te krijgen.

Afin, hetzelfde als Sleepless Night. Een film die ik een 3,0 heb gegeven. Misschien verdiend het een herkijkbeurt want ik vond deze remake echt niet slecht. Overtuigend acteerwerk, een sterk tempo, lompe humor, veel misleidingen en een paar fraaie actiescene´s. Natuurlijk met een dito Amerikaans einde.

Ik heb me er wel mee kunnen vermaken.

4,0*

Toch een beetje teleurgesteld over de waardering hier. Sleepwalking was juist een hele mooie film die toch echt een behoorlijke indruk op me heeft achtergelaten. Alles klopt hier ook gewoon aan en de spanning en emotie is erg te snijden. Met daarnaast ook een prima verzameling acteurs en een sombere grauwe setting. Toepasselijke sfeer want het verhaaltje zelf is ook niet rooskleurig. De man van Joleen (weer prachtig neergezet door Theron) zit door een wiethandel (ja in Amerika word dat niet gedoogd) in de gevangenis en dat heeft behoorlijke gevolgen voor Joleen en der dochter Tara, erg sterk gespeeld door Robb, die toch inderdaad je hart doet versmelten. Wat een stoere meid vond ik dat zeg, waar dan toch ook wanhoop achter schuilt. De film pakt pas helemaal uit waneer Joleen de benen neemt en James (ook erg mooi neergezet door Stahl, is ook alweer een poos geleden dat ik hem in een film heb gezien, denk sinds T3) voor Tara moet zorgen. De relatie loopt in het begin niet echt goed en de vanzelfsprekende problemen blijven zich maar opstapelen. Dan is er voor James en Tara ook maar een oplossing, hetzelfte doen als wat Joleen deed.

En zo krijgen we een ontroerende, roadmovie-ogende avontuur voorgeschoteld. Vrolijk en hoopvol word de film maar nergens en het word ook allemaal veel erger waneer Tara en James gaan schuilen bij James' vader gespeeld door Dennis Hopper, wat toch een ongelovelijke harteloze klootzak was dat zeg. Net goed dat hij aan puin werd geslagen door James. Verder vond ik die detective wel erg sympatiek. Verder vond ik ook die zwembad scene erg mooi en het einde was ook erg aangrijpend.

Gewoon een schitterende film waar meer inzit wat ik er van verwacht heb. Spookt nog steeds in me hoofd. Jammer dat deze de bioscoop niet heeft gehaald.

4,0*

Fraai donker sprookje alweer. Om te beginnen vond ik de uiterst grauwe, bijna geschilderde locaties (Sleepy Hollow bv) echt een lust voor het oog. Mooi sfeertje voor dit verhaal. Johnny Depp is hierin ook weer uitbundig en opnieuw bewijst ie weer dat hij met zijn kameleon-stijl weer iets fijns neerzet, dit keer als een soort Middeleeuwse zwerver, die dus in het dorpje Sleepy Hollow (met heel veel ode aan de Nederlanders) komt en uiteindelijk de kwaad van die voortlevende Ruiter zonder hoofd moet bestrijden. Ja, het is dan weer een dito sprookjesachtige thema, maar toch weet Burton er weer iets feestelijks van te maken. De middeleeuwse stijl is ook helemaal perfect gedaan.

Gewoon een fijn sprookje, niks verder aan toe te voegen.

3,5*

Was weer zo'n leuke typische zombie/buitenaardse invasie film. Dit keer met van die smerige chili peper achtige wormen, die iedereen besmetten en dat het hele dorp nog ook veranderd in zombies. Op een paar overlevenden na dan. En dat word dus een heerlijke slachtpartij en een lawine van vele onsmakelijke scenes. Die eerste geinfecteerde Grant Grant, zag er naderhand toch echt vreselijk uit. Tjongejongejonge. Nog nooit zo'n misvormd monster gezien. Daarnaast vond ik die rol van die burgemeester ook erg lachen Jammer dat die ook weer zo snel geinfecteerd werd. Verder ook Nathan Fillion als die agent, zijn ex vrouw en dan ook nog die lekkere Tania Saulnier.

Afin, was weer zo'n typische horror/komedie met behoorlijk veel gore. Niet eten tijdens het kijken.

3,5*

Na Boyles geschifte filthy periode met de films als: Trainspotting, The Beach, 28 Days Later en Sunshine neemt hij wat gas terug met de bloedmooie maar toch nog best rauwe harde Slumdog Millionaire. Met de hoes lijkt het op een kinderfilm en met de eerste paar minuten ook maar dat valt nog best tegen. De film volgt de tijdslijn van Jamal Malik die dus het hele verhaal van zijn kinderjaren tot zijn aanhouding na dat tv-spel verteld en wat hem dus tot dat idee gebracht heeft om mee te doen aan dat tv-spel en ook is er de vraag waarom hij zo intelligent is om alle vragen goed te beantwoorden. Maar dat nog even terzijde want we beginnen natuurlijk bij het begin.

De film volgt dus de periode van 10 jaar waarbij Malik opgroeit in de smerige, armoedige krottenwijken van Bombay. Na de Townships, Favallas en Gettho's kan deze buurt ook nog aan het rijtje toegevoegt worden. Alles mag dan ook wel rauw en realistisch zijn maar de film is toch zo schitterend opgezet en de kleurgebruik en de montage is gewoon om te smullen. Om ook maar over het acteerwerk te zwijgen. Dev Patel zet een schitterende rol neer van Malik (die eerst word gespeeld door een jonger iemand) en ook zijn vriend Salim was keihard en ging ook met het jaar veel meer de slechtere richting in. Ook Latika was fantastisch, van jong tot oud en wat een mooie lieve meid werd dat toch. En het verhalenlijn is ook zoals gezegt fantastisch en word ook zo gedaan dat de politie de vastgehouden Malik ondervraagt en de antwoord word gegeven in de filmfragmenten. De kinderen leven van stelen en oplichten en hebben ook in het begin totaal geen toekomst, tenminste. Het is daarom ook erg indrukwekkend om te zien hoe het verder gaat en wie er beter vanaf komt. Malik die word dus met het jaar wijzer en begint dingen te leren, terwijl Salim een drugsdealer en een gangster word die naderhand ook nog veranderd in een prooi van zijn bende. Latika is dan de onschuldigste en komt met haar sympatie steeds bij de verkeerde personen terecht. En dat is nou ook een beetje wat de film laat zien, hoe het leven en de toekomst is in zo'n millieu. En Malik plukt dus met zijn wijzer worden de vruchten.... en verdiend dus een miljoen met die spel wat oom agent niet zo vertrouwt. Maar met het laatste spel krijgen we alle antwoorden op de vragen, wat dus ook een beetje overeenkomt met het hele verhaal van Malik.

Bij de aftiteling krijgen we nog een typische Bollywood musical.

Maar verder weer een zeer geslaagde film van Boyle die hier toch echt al zijn creatieviteit in heeft gestoken. Prachtig kleurgebruik en verhaallijnen en schitterend kleurgebruik. Het varieerd ook prachtig van humandrama, naar jeugdfilm, naar typische misdaad verhaal en natuurlijk ook romantiek. Zeer geschikt voor (niet al te) jong en oud.

4,5*

Weer leuk om een filmpje uit Oostenrijk te mogen zien.... Ik verwachtte nog een beetje een sfeertje ala Seidl/Haneke, maarja... Niet alle Oostenrijkse films zijn hetzelfde.

Kan je dit beschouwen als een mozaïekfilm? Misschien. De film richt zich voornamelijk op het leven van een dronken zwerver Kallman die zijn gedichten probeert te verkopen en twee testostrongierende jongenlui Alex en Sebastian die nog altijd de kick eruit halen om grenzen op te zoeken. Op een nacht vinden ze Kallman op een bankje, bewusteloos van de hoeveelheden flessen wodka en Sebastian (de roekeloze) haalt Alex (de argwanende) over om de man samen te droppen ergens in een gat in Tsjechië... Gewoon omdat dat leuk is. Dan hebben we ook nog de kroegvriendin van Kallman en een lerares waar Sebastian een oogje op heeft... wanneer die lucht van de zaak beginnen te krijgen gaan ze op zoek naar de zekere Kallman.

Dit brengt toch een fijne observatierapport met zich mee. Hoe de twee vrienden elkaar achteraf continu in de haren zitten en ik wel kan concluderen dat er iets goed mis is met het geweten van Sebastian, maar ook voornamelijk hoe Kallman zichzelf probeert te vermannen en te overleven in de besneeuwde middle of nowhere... om zo vervolgens zijn weg naar Wenen terug te vinden. Dit zorgt voor een best wel spannende doch zwart hilarische reis. Het stukje met Sebastian in Indonesië was ook sterk.

Ja, dit was me een filmpje wel. Erg van genoten. Ook de besneeuwde locaties van Wenen en de desolate rurale Tsjechische landschappen vormen hier een sfeer alsof je het allemaal zelf mag meemaken.

En ja, zwervers... Toen ik in Wenen was zag je die om de vijf meter in het centrum. Van jong tot oud... Dan valt Amsterdam nog hartstikke mee in vergelijking met dat.

Goed!

4,0*

Best wel een bijzonder filmpje. Opmerkelijk bij mij waren vooral de filters en de montage, want die weten de film toch echt wel mysterieus en interessant te houden met een korrelig avant garde sfeertje. Wat verhaal en loop betreft heb je als kijker wel even geduld nodig om het op een rijtje te krijgen. In het begin is het nogal rommelen betreft en weet je ook niet echt wat je der mee aan moet. Vrouw word overhoord op het politiebureau (waarom weet je niet), en vanaf dat moment krijgen we alleen maar beelden te zien van 3 losgeslagen jonge mensen die door heel Belgie heen rossen met hun camper op zoek naar een doel, afwisselend met beelden uit het heden en met flashback die regelmatig switchen, hier en daar bekvechten ze met mensen die ze ontmoeten, wat eerst ook weinig toevoeging lijkt te hebben. Allemaal mooi geschoten, maar ik kon er weinig mee en je vraagt je nog wel eens af waar de film naartoe wilt, totdat de spanningen tussen de hoofdpersonen langzaamaan toenemen, dat het beetje bij beetje van kwaad naar erger word en uiteindelijk uitloopt op de Moord op Sara's familie. Dat legt toch meteen wel alles op zijn plek, en het afloop ervan....

En dat maakt dit toch weer tot een bijzondere Belgische roadmovie. De beelden, kleur en de typische trippy stijl weet er nog een extra draai aan te geven en de plaatjes van het apocalyptisch getinte landschap van Vlaanderen blijft goed werken. Soundtrack is ook goed (vooral die lange gitaarlijnen, wat ook precies bij dit soort films past) De Belgen zijn toch wel op filmgebied een stuk verder dan ons, of heb ik dat al een keer gezegd?

4,0*

Ook deze kleinere project van Clark mogen aanschouwen, waarom hij hiervoor naar Frankrijk is gegaan weet ik niet, maar Parijs werkt evengoed wel bij zo'n indie-concept.

Ik blijf het me afvragen bij Clark; wat houd hem, als hoogberjaarde vent, nou zo bezig met het seksleven van pubers/adolecenten? Als de regisseur nou bijvoorbeeld 22 was in de tijd dat hij Kids maakte en dan zo 41 als ie met dit project aan de pappen kwam zou dat toch minder vreemd overkomen dan een ouwe vent. Het lijkt erop alsof hij hier een beetje zijn geaardheid bekend. (Hij frunnikt zelf in de film ook aan de hoofdpersonage) We volgen een groepje Parijze skaters en Clark houd zich aan het tijdsbestek; ditmaal legt hij de cultuur van internet en het filmen van elke poep of scheet bloot en lijkt het tegenwoordig heel gewoon te zijn om jezelf te laten filmen terwijl je je laat befriemelen door een ouwe vent, zonder je er achteraf gigantisch smerig over gaat voelen, uitsluitend om het feit dat de hele wereld uiteindelijk mag meegenieten. Ja... van de buitenkant volgen we voornamelijk het leven van de knappe jongen Hugo, een skater die met zijn vrienden de verveling tegengaat door drugs te gebruiken, feesten, en streken uithaalt. Het zwoele zomerse Parijse sfeertje weet de boel ook enigszins een betoverend gevoel mee te geven en ook de campy beelden (ditmaal voornamelijk de opnames van smartphones) laten weer zien dat het weer een typisch dromerige indie project gaat. Maar de boel word flink besmeurd wanneer we al snel kennis maken met de andere kant van Hugo. En nee, het blijft geen geheim, maar ook dat word niet zo schokkend opgevat door zijn omgeving.

The Smell of Us is ook een titel die je letterlijk moet nemen. De camera gaat voornamelijk dicht op de huid van de personages zitten en de zweetdruppels, pisvlekken, speeksel zijn daardoor ook inderdaad voor de kijker haast te ruiken. Ik moet echter wel zeggen dat dit niet echt in de categorie valt van Kids, Bully of Ken Park die doorbraken vanwege hun ijzersterke verhaal. Vergeleken met die films is deze titel net iets te gepolijst. Desalniettemin was dit nog goed kijkbaar.

3,5*

Van de week in de bioscoop gezien, trailer sprak erg aan.

Ik zat daar als enige man in de zaal met een groepje tienermeiden. Voor de rest was er geen kip te bekennen en terwijl ik gewoon aan mijn flesje bockbier lurkte, zag ik hoe bij deze dames de handen geregeld voor de ogen gingen en dat er zelfs kreten geslaakt werden. Na de aftiteling gingen de ogen naar mij toe en liet ik om te plagen even een grijns zien en vroeg aan ze of ze de film nog een beetje hebben overleefd. En of ik er van heb genoten, was de vraag terug... Jazeker, maar ik heb wel enger gezien.

En dat is ook zo. Even samenvatten...

Smile is zeker wel een goede horrorfilm... Alleen maar om zo'n lach. Zoiets heb ik maar weinig gezien in horrorfilms. Ik kan me nog die scene uit Insidious herinneren en ook in de film The Dark and the Wicked wist zo'n griezelige grimas me de stuipen op het lijf te jagen. Smile doet er, en de titel zegt het al, dit keer niet sporadisch over en de openingscene met Laura, zoals je het grote gedeelte ook al in de trailer meekrijgt, is fenomenaal. Wat een overgang van een radeloos meisje naar zo'n figuur met een ijskoude lach op haar gezicht dat alles behalve vriendelijk of opbeurend is. En wat er daarna volgt...

En Rose is als psychologe een getuige van deze gruwelijke tafereel, en vanaf dat moment gebeuren er vreemde en creepy dingen in haar bestaan... en niemand geloofd haar.

Wat potentie betreft is het wel jammer dat Smile zich iets te veel afhankelijk stelde voor de typische opgedikte popcorn-titels. Hierdoor lijkt het accent meer te worden gelegd op de suspense en willen de clichés ook weer geregeld om de hoek kijken en krijg je als doorgewinterde horrorkijker wel vaak een deja vu gevoel. Voor de meisjes in de zaal een ware belevenis, voor mij toch wel herkenbare kost. Neemt niet weg dat het verhaal en de metaforen best goed op zijn plaats vallen. Maar hierdoor zou ik het ook bijna geen horror kunnen noemen; eerder een psychologische thriller dat is gestoeld op psychoses. Want ja, als je het daar op baseert zou de film helemaal nog niet zo ver van de realiteit liggen (op het doorgeven na dan). Door het zo Amerikaans op te dikken en de nadruk zo op de horror te leggen ga je er een beetje met verkeerde verwachtingen naartoe. En de trailer heeft al de enge hoogtepunten al voorgekauwd in plaats van dat het nog een verrassing blijft. De subtiliteit is niet meer te bereiken.

Dat neemt niet weg dat de film daardoor minder is, hij is alleen op een verkeerde manier gepromoot vind ik, want het wil nog wel een beetje buiten de lijnen van de uitgemolken Insidious/Conjuring-hype blijven. Want nogmaals; geesten komen totaal niet voor in de film... Althans, niet buiten Rose's hoofd. En dat vind ik een goed uitgangspunt. Qua metaforen is deze film geslaagd.

En dan zeker het einde. Ik had onlangs nog het groteske einde van de IJslandse Lamb gezien en ik bespeur hier enige overeenkomsten. (al is het nu niet met een lam)...

Qua sfeer zit de film nog goed in elkaar. Geen bombasme, de soundtracks zijn juist gekozen, de griezelige Ambient-drones komen op de juiste momenten en de jumpscares zijn nog wel redelijk effectief. De lach blijft gewoon het visitekaartje. Als de regisseur zich niet erg richtte op het grote bioscoopvolk, dan had deze nog wel perfect kunnen zijn.

3,5*

Was een goede film.

Harvey Keitel, William Hurt en Forest Whitaker speelden erg goed. Het verhaal en sfeer zijn ook zeer goed. Je kon zien dat de acteurs plezier hadden met het spelen in de film.

Ook het moment dat Whitaker zijn vermiste vader terugvond en det Hurt zijn vrouw op een van de foto's van Keitel ziet(dat was ook zeer toevallig)

Deze was echt kunst.

4,5*

PS: Is Holy Smoke nou een vervolg hiervan???

Had verwacht dat dit een ultieme over de topper werd, en daar was ik ook weer even aan toe. Maar helaas... Smokin Aces is het niet. Het is meer een uur lang een voorbereiding op actie en er gebeurd weinig. Wel is de botte humor en de neo noir achtige elementen wel mooi gedaan. De actie viel ook reuze mee en was niet echt hoe ik het had verwacht had en was ook weer vrij snel over. Wel vond ik Ben Affleck weer leuk spelen en die 2 vrouwelijke huurmoordenaressen waren ook uber cool. Ook het korte rolletje van Ray Liotta en die oost europees en die Israel kwamen nog wel door de verf.

Helaas niet echt wat ik nou verwachte. Maargoed een 3,0*

Deel 1 was nogal aan de saaie kant en van deel 2 had ik al helemaal niks meer verwacht. Toch maar erop gewaagt maar deel 2 valt toch niet tegen. Hierin zit toch nog wel meer vaart en scherpe humor. De rij acteurs (waaronder Vinnie Jones, Tom Berenger en die barman) waren ook weer prima verzameld en er zit hierin nog actie dat tenminste lekker non stop doorgaat en waarbij de kogels nu echt om je oren vliegen. Deel 1 miste dat helaas en bleef erg vaak hangen. En ook waren vooral die Clowns erg grappig en ook waneer die liliputterclowns met een bommenpak aan afgeschoten worden door een circus kanon zo die bar in. Wel was het zo dat veel dingen eruitzagen alsof ze door een handycam werden opgenomen, maar voor de rest was deel 2 nog best te pruimen.

3,5*

Aangenaam verrast door deze Zweedse misdaadfilm en ook helemaal zoals ik verwachte.

Dit moet het eerste deel zijn van het Stockholm triologie, en ik hoop ook ten zeerste dat de 2 andere boeken ook verfilmd worden en het liefst zo snel mogenlijk. Alles klopt gewoon en alles is lekker uitgebreid, vooral als het gaat over de onderwereld van Stockholm. Het begint allemaal erg mooi als een ontsnappings-film en daarna maken we kennis met de hoge heren en uiteindelijk JW, die in de drugscircuit gaat en eigenlijk 2 gezichten heeft. De film is totaal niet Hollywoods, al moet ik wel zeggen dat het hypocrietbegint te worden om steeds Hollywood erbij te moeten betrekken, want Hollywoodfilms vinden we ondertussen ook meesterlijk, maar de Zweden doen het gewoon op hun eigen manier. Gewoon erg subtiel opbouwen en dat alles uiteindelijk langzaamerhand afbrokkeld. Ook uitgebreid een kijkje nemen in de Chilieense en Servische maffiacircuit. Vooral die Mrado vond ik erg goed met dat dochtertje, die ook maar steeds, ook al is ze naief, moet toekijken hoe haar vader al die duistere praktijkjes doet. Ook vooral bij die scene waarbij Mrado en zijn crime partner de machinegeweren gereed maken in bijzijn van de dochter. Ook zijn rivaal Jorge was fantastisch en iedereen heeft hier zo zijn pijnlijke trekjes. JW was ook erg goed en had zoals gezegt 2 gezichten en stond wel een beetje aan de kant van de 2 partijen die rivalen van elkaar zijn.

Ook Stockholm word hier erg bruizend en flitsend neergezet. En de actiescenes zagen er ook erg mooi uit. Het einde was ook geweldig.

Nee, zeker de moeite waard voor de gemiddelde Godfather/onderwereld liefhebber. Ik ben zoals gezegt zeer benieuwt naar de volgende 2 delen.

4,5*

De beste in de reeks. Waar de eerste twee delen nog enigszins subtiel blijven, gooit deel 3 alles er uit en komen bepaalde zaken, dus ook de daadwerkelijke waarheid over J.W. in het licht. Al speelt de Chilieense Jorge hier nu wel een grotere rol, die met zijn makkers een georganiseerde overval plegen om Zweden voorgoed te verlaten. Het lijkt er ook op dat de reeks steeds meer gas neemt want dit deel wordt ook wel heel kil, rauw en meedogenloos neergezet in vergelijking met de vorige delen en er is ook voldoende ruimte voor enkele slagvelden. Het verhaal blijft echter wel behoorlijk complex, en het is nog vaak wel even terugzoeken wat er zich nou daadwerkelijk afspeeld. Het einde kwam wel behoorlijk hard aan (Don't mess with Nadja.)

Prima afsluiter van de reeks. Zeg maar gerust: een keiharde finaletrap.

4,0*

Erg vet vervolg. De eerste Snabba Cash was voor mij een hele aangename verrassing en precies hoe ik het wou zijn. Wat hebben die Zweden toch een schitterende, uitgebreide misdaadfilm voorgeschoteld. Daniel Espinosa besloot naar Amerika te gaan voor Safe House, dus een vervolg maken op Snabba Cash zat er bij hem niet in. Nu moet een andere het maar overnemen, en ook dit is weer opnieuw genieten en het mooie van deel 1 is hier zeker niet weg.

Hier zien we JW weer terug, de voormalige taxichauffeur die ervoor koos om drugs te dealen voor de Cartels en nu weer op vrije voeten is en weer een normaal leven probeert te lijden.... maar uiteindelijk: Misdaad blijkt een verslaving te zijn, om het sarcastisch te zeggen. Alleen loopt dat al niet zo soepel. Hij heeft het al flink verneukt bij zijn familie en nu moet ie het maar in zijn eentje redden. Ondertussen keert de Chilieense cartel Jorge weer terug naar Zweden om weer aan het werk te gaan met de Servische maffia (komt ook weer terug). De Servische maffia is weer meedogenloos neergezet. Vooral die scene met dat die minderjarige prostituee Nadja word geslagen blijft vals. Wanneer de deal tussen Jorge en de Serven fout loopt en Nadja dervan getuige is, nemen zij en Jorge de benen.

En zo krijgen we weer een dijk van een vervolg voorgeschoteld waar alle code's en feiten van het hele leven in de onderwereld weer eens op een rijtje worden gezet en de wegen van de leden zich weer kruizen. De film is weer prachtig realistisch neergezet en ook de aanwezige actiescenes waren tof en niet op zijn Hollywoods maar gewoon op zijn Stockholmwoods.

Deze kan zeker door! Ik wacht nu al met smart op deel 3.

4,0*

Prima leeglopertje dat ook verdacht veel oogt als Vantage Point die 10 jaar later werd uitgebracht. Het verhaal en de situaties komen bijna wel op hetzelfte neer. Dit keer in een boksstadion. Nicolas Cage was weer erg goed. In het begin leek het wel alsof ie effe de melige macho uit moest hangen die iedereen die hij tegenkwam liep te zieken. Maar naderhand, na een schot in de stadion die lid van de overheid heeft vermoord begint het hele speurwerk. Vanuit verschillende verhalen van ooggetuige word die executie enkele keren herhaald en begint er een schouwspel. Gary Sinise was ook ijzersterk en je verwachte ook niet meteen dat hij ook de bad-guy was. De film weet de spanning er nog aardig in te houden maar een klassieker, zoals DePalma's eerdere Scarface, is het niet. Gewoon een op de bank hang-filmpje. Het einde is wel erg leuk.

3,5*

Enough is enough, i've done with this motherfucking snakes on this motherfucking plane

Regiseur Ellis die de mensen op de lachspieren kon werken met Final Desination 2 en die ook nog een van mijn favoriete jeugdfilms De ongelovelijke reis: Verdwaald in San Francisco regiseerde en natuurlijk ook een gewone actiefilm Cellular, gaat weer eens terug in een horrorthema, en deze keer mogen het slangen zijn.... in een vliegtuig. Slaat toch nergens op eigenlijk die thema?

Najah, je moet gewoon iets leuks verzinnen en dat is het ook zeker: De jonge naive Sean is getuige van een moord en moet getuigen in LA en word onder hoede genomen door de grofgebekte Neville Flyn (weer heerlijk gespeeld door Samuel L Jackon). Die getuige zal de misdadiger levenslang laten krijgen, Dat laat hij niet zomaar toe, en inplaats van het vliegtuig te gijzelen, een bom te plaatsen, of de rest van de same old story doet hij nog iets veel leukers. Hij laat een kooi slangen op het vliegtuig plaatsen, heel heel heel veel slangen.

En zo mogen de wanhopige mensen en Flynn en Sean het gaan opnemen tegen deze beestjes. Wat toch ook gewoon aan een tal van hillarische gebeurtenissen levert die nergens op slaan en de film gewoon waanzinnig word. Ik moest ook continu in een deuk liggen om die 2 Rappers.

Nee, Snakes on a Plane is een erg leuk en maf feest.

3,5*

Leuk Noors filmpje met het welbekende snuff-thema.

En het verhaaltje is weer standaard: Een stelletje gaat naar Zweden om een drankvooraad te halen met drank wat in Noorwegen verboden is. Op de terugweg moeten ze van de politie een andere route nemen en zo belanden ze, zonder dat ze het weten, in een film.

De film word daarna wel een beetje voorspelbaar en weet je ook al meteen wie wel deugt en wie niet, je weet bv al meteen dat die politieagent in het complot zit met die gestoorde familie. De rest is nog goed gedaan en het sfeertje is ook nog best toepasselijk en de spanning is nog wel eens te snijden.

Voor mij een prima filmpje.

3,5*

This here... is a shotgun...

Zeer lange periodes hebben tussen de kijkbeurten gezeten. In 2001 nog samen met mijn vader gehuurd, waarbij ik als tienjarige, wonder boven wonder, mee mocht kijken. De tweede keer was in 2005 of 2006, wanneer ik hem zelf op DVD mocht bezitten.... Ja, je herinnerd je enkele memorabele momenten en handelingen... maar daar blijft het ook bij. Vorige week maar weer eens besloten om hem vanonder het stof vandaan te halen... en nu kan ik eindelijk zeggen dat deze wel genomineerd kan worden voor mijn nummer 1.

Ook al weet ik hoe Snatch al een beetje verliep... Vanaf seconde 1 is deze film gewoon puur en puur genieten... Waar ik destijds (inmiddels alweer 10 jaar geleden) op de momentjes afging om mezelf te kunnen entertainen, heb ik me nu volledig laten instorten op de film zelf. Ja, wat kan je erover zeggen: de inhoud is bad-ass en creatief, de verzameling acteurs weten allemaal stuk voor stuk te boeien en van de tien personage's liet Ritchie het overduidelijk bij geen een onverschillig om diegene aan te kleden met een paar heerlijke oneliners, handelingen, eventuele klunzigheden, eigenschappen en gevoelige punten. Jason Statham en Stephen Graham spelen de hoofdrol... al weten ze nog wel aardig passief te blijven en zijn ze nog tamelijk braaf... Ook Brad Pitt als de boksende Pikey heeft zo zijn geweldige, doch sympathiek neigende charmes... Maar de braafheid verdwijnt al snel met figuren als Brick Top, Bullet Tooth en Boris the Blade (dat balalaika-deuntje elke keer als hij opkomt... ). Personen die je liever niet zou willen tegenkomen en uiteraard... zonder dit soort figuranten geen Gangsterfilm. De tussenpersoon is de cynische Cousin Avy... en dan hebben we ook nog drie klunzige kruimeldiefjes Vinnie, Sol en Tyrone... (vooral Tyrone wanneer ie uit wilt stappen! )... en dan ook nog een hond, die inmiddels naast zijn geblaf ook piept vanwege een ingeslikte piep-speelgoed. Verdere ingrediënten: Voornamelijk een waardevolle steen die is gestolen in Antwerpen, een illegale bokswedstrijd om een deal om de tuin te lijden, een dreigende bendeoorlog, Pikeys, de hongerige varkens van Brick Top... en och... zoveel meer!

Jawel: Zoveel meer. Geheel op de Britse wijze. Ritchie weet het serieuze op een aangename manier regelmatig af te wisselen met droge humor met wat rauwe kantjes. Alles klopt gewoon! De personages kloppen, de handelingen kloppen, de samenloopt klopt... doorspekt met een paar leuke actiescene's, een fijne soundtrack en vrij bewolkte plaatjes van Londen. Ik kan er geen slecht woord meer over zeggen. Helemaal geweldig!

Van 4,5* naar 5,0*

Jammer dat Ritchie zich niet meer verdiept in dit soort films.

Voor 1,50 absoluut geen miskoop. Gewoon een heerlijke sniperfilm. Sniper-kills zien er goed uit, Kogels worden ook vaak met de camera gevolgt en daarnaast nog mooie gewone actiescene's. Voor de rest een heerlijk buddyfilmpje. De rollen van die twee waren trouwens ook goed vertolkt. Wel geestig is dat Miller, een groentje, de opdracht krijgt voor als Beckett, een ervaren schutter, de missie in gevaar brengt te vermoorden. Nou dat was dus niet nodig want Miller bracht de missie alleen maar in gevaar.

Geslaagde film.

4*

Het zal je maar gebeuren, zowel als ouder als kind. Je bent een gewone jongeman, die wel eens van een ruig feestje houd en die misschien nog wel eens foute vriendjes kan hebben, en vervolgens vind je daar in je eigen slaapkamer een zak vol pilletjes, en nog voor je erover kan nadenken valt de politie binnen en zie nu maar eens te bewijzen dat die pilletjes niet van jou zijn.

Maar vader Don Matthews, een fulltime trucker, laat het daar zeker niet bij zitten, want hij kent zijn zoon uiteraard beter dan die sensationele politiekorps in Amerika. Hij heeft er ook alles voor over om zijn zoon te bevrijden en zijn onschuld te bewijzen. De advocate vind hem eerst vervelend en koppig, maar stemt er later toch in mee dat Don undercover gaat bij een groepje drugsdealers, om zo achter de waarheid te komen.

En zo zou je haast denken dat dit weer een aaneenschakeling van explosies, vuurgevechten en een hoop brokken gaat opleveren, maar nee, Snitch is toch denk ik wel een van de serieuzere films van een gemiddelde gespierde actieheld, en dan ook vooral als het om The Rock draait. Natuurlijk zitten er wel een paar lekkere actiescene's in en die achtervolging met die vrachtwagen was ook typisch, maar wanneer The Rock bijv. onder schot word gehouden door een pistool, duikt hij al heel snel in een hoekje en probeert hij de schutter te sussen ipv hem lomp in elkaar te stompen, alhoewel, de naam "The Rock" staat niet eens op de filmposter dit keer...

Overduidelijk wel de bedoeling geweest dat het hier niet om een standaard wraak/actiefilm gaat, maar wat vond ik er nu van? Best wel goed eigenlijk. Prima geammusseerd, en vind dit zelfs nog beter dan bijv Walking Tall.

Ook nog een merkwaardige laatste samenvatting voor de credits: "In Amerika word drugsbezit/dealen harder aangepakt dan verkrachting of kindermisbruik..." OK, weten wij dat ook weer...

3,5*

Dikke pluim voor deze moddervette en heerlijke surrealistische Science-Fiction-stripverfilming. Het stripboek moet ik nog lezen.

Waar te beginnen; de wereld is een grote vrieskist geworden nadat er vanuit een hoop achterdocht en worst case scenario's experimenten zijn uitgevonden om een eventuele opwarming van de aarde tegen te gaan, wat dus ook uiteindelijk niet zo slim was geweest, en hebben ze de ijstijd zelf eigenlijk opgeroepen. De mensheid zijn allemaal in ijsklontjes veranderd... maar een hele grote groep overlevenden hebben zich verschanst in de Snowpiercer, een uit de kluit gewassen stalen trein die non-stop de wereld rond rijdt (misschien heeft ie nog wel over de HSL gereden) dat je eigenlijk een wereld kan noemen op een uitgestorven wereld, want in principe is het daar net zo corrupt en oneerlijk verdeeld als hoe het in de echte wereld was. We starten in het achterste gedeelde, waar de stokarmen leven en overleven. Voormalige Avenger Chris Evans zet hier een wel behoorlijk sterke rol neer als een van de bewoners en ook Jamie Bell stal hier de show en is ook absoluut niet meer het onschuldige jongetje Billy Elliot, waar ik nog altijd wel aan moet denken als ik hem weer zie spelen. En dan zijn we kwa top-acteurs nog lang niet klaar: Alles wordt dubbel gejat door de ubercoole Song Kang-Ho, met zijn bewonderende dochter, en daarnaast zijn er ook nog stuk voor stuk sterke rollen weggelegd voor John Hurt, Ewan Brenner, Tilda Swinton, Ed Harris, Octivia Spencer en nieuweling Luke Pasqualino, die op hun beurt me ook wisten te bewonderen, maar dan ben ik zo weer hele leuzen verder als ik ze om hun beurt zou omschrijven.

Het thema is eigenlijk relatief maatschappelijk; de achterste gedeelte van de trein kan je beschouwen als een sloppenwijk en hoe verder je naar voren gaat, hoe welvarender het word. Helaas word het geen sprookje want die wereld is voor deze arme rakkers niet weggelegd, dus daarom zouden ze de strijd aan moeten gaan voor gelijkheid, en dat gaat er ook lekker extreem aan toe en willen sommige wagons nog wel eens flink rood kleuren en zijn de strijdscene's echt niets meer dan verbluffend en stijlvol te noemen, en wil het ook; net zoals in The Raid, vakkundig afwisselen van wapengekletter (die "bocht-scene" was echt ubercool) tot vuistgevechten en zwaarden, bijlen, messen, gereedschap, en andere voorwerpen. Dat wordt ook afgewisseld met een paar interessante en sterke pauzemomenten. Ook het rijkeluis-gedeelte word hier lekker uber stereotyp neergezet, met de typische rijke gladjakkers en patjepeeërs, voornamelijk onder leiding van die gestoorde Mevrouw Mason die me erg deed denken aan de juf op mijn basisschool. Ook die school-scene was wel heel erg lekker in de gezicht gesmeerd. De decoratie per wagon was ook meer dan creatief en indrukwekkend te noemen.

En hoe benauwend het op den duur kan worden; arm vs. rijk, dat later blijkt dat er kinderen de trein draaiende houden, dat verhaal over kannibalisme uit hongersnood, dit gebeurd ook gewoon in de echte wereld... alleen is de echte wereld hier nu een stukje kleiner. Verhaal met een boodschap?

Ijzersterke verfilming dat zeer goed is opgebouwd en wat mij betreft een mijlpaal is in het niet-Hollywood circuit.

5,0*

Ook bij Social Network heeft David Fincher het extreme geweld en bizarre methode's maar weer in de ijskast laten liggen (net als bij zijn vorige The Curious Case of Benjamin Button) en pent hier een verhaal neer die wel waargebeurd is maar in eerste instantie wel doodsaai zou kunnen zijn. Maar dat viel wel mee hoor. Het is toch wel interesant om te weten hoe websites zoals Facebook worden opgebouwt en door wie. Zo maken we kennis met de nerdy puber Zuckerberg (goed neergezet door Eisenberg, die ik btw verder niet ken.) dat met zijn stalkerige karakter en sulligheid toch wel de jongste miljardair ter wereld is geworden. Natuurlijk krijgen we ook zoveel meer te zien, de liefdes/meisjes leven van Zuckerberg, hoevaak ie wel niet op zijn bek gaat door zijn trucjes en ook de oorzaak/gevolgen bij het maken en dingen uithalen met zo'n zelfgemaakte website. Soms dan lijkt het wel een beetje op een teenage drama maar de hoofdthema blijft wel erg interesant.

Gewoon perfect neergezet. Zo kunnen de hyvers, facebookers zien hoe zulke sites worden opgericht en het potentiele verhaal eromheen ook te weten komen. En dat maakt The Social Netwerk wel goed.

Geslaagde biografiefilm.

4,0*

Verrassend vette film die prima op ritme blijft en waarbij onze oude Anthony Hopkins weer al zijn krachten bundelt in deze buitengewone serieal killer-film.

En met wat voor seriemoordenaar hebben we hier nu te maken? Dat is nog onbekend... wat de slachtoffers wel met elkaar gemeen hebben is het feit dat het, na onderzoekt blijkt, dat ze allemaal een ongeneselijke ziekte bij zich droegen. Mmmh, het begint al interessanter te worden. Hopkins kunnen ze mooi gebruiken als helderziende die zelf ook kampt met de trauma's omtrent het verlies van zijn zieke dochter. De helderziende voorstellingen zijn hierbij ook erg mooi neergezet. Naast het thrillerverhaaltje is er ook voldoende plek voor een paar tof gemonteerde actiescene's en wordt de boel ook steeds sterker (en duidelijker) wanneer we te maken krijgen met Charles Ambrose... weer een prachtig rolletje van Colin Farrel... Het climax was ook... nouja... ook gewoon goed! Ervaar het zelf.

Conclusie: Sinds jaren heb ik hier weer eens naar een toffe killerthriller gekeken, waarbij je kan zeggen dat hij wel origineel is.

4,0*

Weer een erg mooie sterke film van Verhoeven. Rutger Hauer zet een goede rol neer van Roelofzma en Jeroen Krabbe steelt ook een beetje de show. Het verhaal word uitgebreid en op de vaste tijdlijn verteld. Sommige scenes waren nagelbijtend en sommige ondroerend. Het begint allemaal met die stundenten die van een 0 een echte kerel moesten worden. Ook dat omdat de Nederlanders eerst dachten dat ze neutraal bleven feest vierden maar toch te vroeg juichten. Die invasie en vele andere scenes waren soms vrij realistisch. Wat nou niet bepaalt realistisch was was het feit datde vrouwen met al die soldaten in bed kropen. Dat bleek dus 0% waar te zijn. Dat was gewoon de typische Hollandsche sensatie. Met als klap op de vuurpijl: dat dat op het moment gebeurde dat Erik in discussie was met Wilhelmina en dat je op de achtergrond door een raam kon zien dat er gekrikt werd.
Ook was er weinig tot geen angst te bekennen in de personage's


Maargoed, das dan het enige. De rest was mooi gefilmd en sommige scenes waren zoals hierboven gezegt: spannend en
ondroerend. Bvdie strandscene

Die executie van Krabbe vond ik zeer jammer. Ik vond hem nou net zo goed spelen.

Conclusie: een zeer mooie vertelling dat uitgebreid van het begin tot het eind word verteld. Prachtrollen en een rauwe oorlogssfeer.

Ik snap alleen niet waarom die Duitsers/NSBers in het begin helmen droegen met een kleine Belgische vlag erop.

Zeer mooie film.

4,0*

Best wel leuke film, Misschien niet helemaal super maar toch vermakelijk. Als ik me herinnner(2 jaar geleden gezien)

Maar toch een 2,5

Wat was deze cool zeg soms ook om te lachen, lekker platte actie, en der nog een lekker wijf bij ook.

Deze film speelt zich af in het vietnam van 1995 en er is oorlog.

4,0 voor vermaak.

Mooie Italiaanse film alleen niet echt helemaal zoals ik verwachte. Hierin word voornamelijk erg veel met de tijd gerommeld en lijkt het in die instantie erg op een flipperkast. Op die manier volgen we het leven van Alice en Mattia in hun levenstijl en dat ze niet behoren bij de gemiddelde groep, en dat word dus geassocieerd met priemgetallen. Het doelt allemaal op een Jeugdtrauma en dat kom je ook niet meteen te weten. Maar wat wel zo is is dat het erg vaak van tijd verschuifd. "kindertijd-pubertijd-volwassentijd-dan inene weer pubertijd-kindertijd-en vervolgens het 35+tijd" Ik had eerder een echte comming on age film verwacht. Maar dat wil nog niet zeggen dat deze er minder door is geworden. Wat ik wel jammer vind is dat het nog niet echt duidelijk is wat voor trauma Alice nou heeft opgelopen. Die disco en foute vriendin-scene over Alice was wel erg tragisch.

Maar verder een goede Italiaanse film, alleen soms wel erg lastig te volgen.

3,5*

Wel eens gezien toen ik 12 was en toen vond ik hem leuk. Gister opnieuw gezien en hij is toch al ietsje minder dan toen. Maargoed, wel leuk voor dom vermaak op zondagavond. Sommige actiescenes waren wel te doen. Die scene hoe solo die soldaat zijn rug breekt was wel pijnlijk. Mario van Peebles deed het middelmatig. Maar Gunmen is leuker.

2*

Weer een geslaagde film van dit keer alleen maar Oxide Pang. Met inderdaad mooie Pang-effectjes. Je kunt toch ook wel zien dat ze buiten de horrorfilms om ook mooie films kunnen maken. Ook werd er weer sterk in geacteerd. Vooral door dat lekkere meid die Som speelde. Plus nog een sterk verhaaltje over de onderwereld van Bangkok met allerlij soorten soundtracks en ook nog zwart wit fragmenten als het zich in het verleden afspeelde. Komt me nog bekend voor van Bangkok Dangerous. De film begint wel een beetje traag maar even later komen wel de boeiende momenten.

De soundtrack is erg afwisselend met mooie techno/dance muziek en ook rustige muziek. Maar de grootste gedeelde van de film is het aardig stil, waardoor het allemaal wat mooier word en je er beter bij kan concentreren.

Al met al weer een erg geslaagde film uit de Pang-generatie. Binnenkort ook maar eens de niet-Horrorfilm The Tesseract eens proberen.

3,5*