Opinions

Leuk!

In afwachting tot het vierde seizoen van Stranger Things ben ik nu wel eventjes zoet met de drie delen van Fear Street. Een filmverwerking van de jeugdboekenreeks van RL Stine; waar ik er vroeger ook een paar van gelezen had.

Een volwassen versie van een kinderboekenreeks. En toch kwamen er in de boeken scenes voor die niet veel verschilden als de slachtpartijen in deze film. Ik kan me nog een massamoord herinneren waarin kinderen elkaar te lijf gingen met bijlen, het bloed; samen met een afgehakte been, door de geulen stroomde... Alleen nu zijn de tijden veranderd en is elk element wat ook maar een ietsiepietsie confrontatie bevat zogenaamd schadelijk voor iedereen die onder de 18 is.

De jaren 90-sfeer was overduidelijk een prioriteit in deze film. Een overvloed aan soundtracks (al komt Firestarter van The Prodigy uit 1996), elementen waar ik zowel wel als niet van gehoord heb (je scheen in 1994 dus al te kunnen chatten), kleding, gedrag, de high school-setting, en het ontbreken van smartphones vormen hier al een fantastisch decor. Het stadje Shadyville in de herfst is een typisch verschijnsel en aan de acteurs kan je zien dat ze met veel plezier aan dit project gewerkt hadden.

We hebben buitenbeentje Deena en haar nerdy broertje Josh. Josh houdt zich uren bezig met informatie verzamelen over een lugubere legende dat boven het plaatsje hangt en Deena probeert te improviseren met haar losbandige vrienden. De school is in rep en roer sinds er een studente is vermoord en bij een herdenking lopen de gemoederen hoog op. Na een ongeluk beseffen de vrienden dat er een vloek rust op het plaatsje en dat Josh nog wel eens gelijk kan hebben. En ja... wat gaan we dan doen? De vloek tegengaan.

Dus de tieners lossen het op en dat levert toch wel weer vanoudse en genietbare momenten op, waarvan de clichés haast niet meer op lijken te vallen. Dit omdat het overduidelijk odes aan de nostalgie zijn. De moorden zijn lekker gruwelijk... Echter vond ik het wel minder dat enkele memorabele personages het loodje moesten leggen... waaronder Josh. Al blijft die broodsnijmachine-scene fantastisch.

De karakters zijn stuk voor stuk goed neergezet. Naast Deena en Josh vind ik Samantha ook een eigenzinnig type. Een knipoog naar de emancipatie van het heden met die lesbische scene tussen Deena en haar zat er ook aan te komen. De sullige Simon, de koppige Kate... en natuurlijk ook de tegenstanders. Vooral die zelfmutilerende meisjesgeest was best wel creepy.

Wat moet ik verder zeggen? Dit was verzorgd, genietbaar en naast de boekenreeks een ode aan films als Scream en Final Destination. Vanavond heb ik tijd voor deel 2. Ik ben zeer benieuwd.

4,0*

Was weer leuk. Maar wel een deja vu.

Deja vu van films als Lisa Frankenstein, Carrie of de type films waarin de hoofdrolspeelster de pispaal is omdat ze vast en zeker wat te maken heeft gehad met een ingrijpende gebeurtenis; dan wel niet binnen haar familie. Nu heet het meisje Lori. En de standaard zaken voor dit pakket gaan voort: Jaren 80-stereotypen en muziek, high school, een prom, slijmerige leerkrachten, gepest in de klas, de achterbakse gemene trutjes; onder de leiding van de verschrikkelijke egotripster Tiffany.

Los van dat; wat is het eigenlijk toch een pervers en seksistisch gegeven... dat hele Prom Night. Als ik even bij de tijd mag zijn.

Maar het neemt allemaal niet weg dat het lekker wegkijkt en dat het stiekemweg ook nooit bepaald verveeld op een saaie warme avond in het hoogseizoen. Natuurlijk komt er ook nog een gemaskerde moordenaar (of moordenaars) om de hoek kijken en mocht er weer creatief gedaan worden over hoe gruwelijk de moorden eruit mogen zien. En dan volgt er op het laatst ook een vrij verrassende twist.

De regisseur van de spannende Calibre weet hier wel op lager niveau te gaan, maar het is hem wel gelukt om hier iets vermakelijks van te maken. Na de drie aaneenschakelende delen borduurt de reeks toch nog voort... ofwel, het zal niet lang duren voor er weer een Fear Street-aflevering komt. Maar blijf dan niet bungelen in de jaren 80 (en eind jaren 70).

3,5*

Eindelijk ook deze film van Refn kunnen aanschouwen, waardoor ik nu al zijn films heb gezien.

Fear X word dus beschouwt als een flopper van Refn, waardoor hij in de schulden kwam door het verlies, waardoor Refn weer terug naar Denemarken moest om de totaal niet overbodige twee vervolgen van Pusher te maken. Ik vond Fear X toch echt zo verkeerd nog niet. Refn staat bekend om zijn brute geweld of rauwe genadeloze momenten, maar Fear X neemt wat dat betreft toch een flinke gas terug. Ware het niet dat ik deze film nog wel gelukt vond. Deze moest het blijkbaar ook erg van de David Lynch-sfeer hebben. John Turturro zet hier weer een sterke rol neer als warenhuis bewaker Harry Cain, die obsessief bezig is bewakingopnames te bekijken om de moordenaar van zijn vrouw te kunnen vinden. Turturro lijkt, overigens, nu wel al te graag gekozen te worden om een gekwelde personage te spelen, net zoals in Barton Fink. Cain gaat op zoek naar de waarheid over de dood van zijn vrouw en vertrekt naar een slaperig stadje waar hij een mysterieuze politieagent ontmoet. En vanaf dat moment is niks zoals het lijkt.

Fear X weet voor mij, zoals gezegd, toch wel te werken. De lynch-aanvoelende montage en soundtrack (van Brian Eno) en de besneeuwde settings, en een erg onverwachte wending. Die scene met die rode gangen is ook overduidelijk een inspiratiebron geweest voor Only God Forgives.

Prima te doen. Ook zonder bruut geweld wat we van Refn gewend zijn.

4,0*

Whoa! Monster Cock!

Na een tijd geleden van Culager Piranha 3DD, de misschien wel foutste film van 2012, gezien te hebben werd het ook eens tijd om zijn Feast-omnibus eens te aanschouwen, waar hij niet zo doorgeschoten is als in Piranha 3DD, maar Feast IS breeduit doorgeschoten...

Wat een heerlijke, foute, over de toppe monster/actie/komedie is dit zeg, waarin Culager lekker experimenteerd met invloeden en elementen, wat begint met een Tarantino achtige introductie waarbij we kennis mogen maken met de klanten/betrokkenen/bartender van een willekeurige wegrestaurant die over enkele minuten de nacht van hun leven gaan meemaken, naar, een lekkere vunzige, bloederige en erg fout grappige survival-horror, waabij de ledematen, ingewanden bloed, monsterlullen, monsterkots, maden en de (resterende) kogels je om de oren vliegen. De personages zijn ook gewoon stuk voor stuk erg leuk. Zo valt er een hoop te lachen met die ondergekotste dronkenlap die alleen maar slap loopt te ouwehoeren, die intellectueel, en die bartenter met zijn vrouw, en heb je weer respect voor die 2 gebroeders en ook die depressieve moeder, die, na wat traantjes te hebben gelaten om haar opgevreten zoontje, het er toch maar niet bij laat zitten. En ik verzeker je: bijna niks word hier geschuwd.

Zakkie wiet en wat te schranzen en een biertje erbij, verstand op 0 en je hebt een erg leuke avond/nacht. Maar even op jacht gaan naar deeltje 2 en 3.

4,5*

Nou, nou, nou, het was weer feast...

Na heerlijk fout genoten te hebben van deel 1 moest ik natuurlijk ook snel deel 2 zien, waar regisseur Gulager er nog even extra scheppen bovenop doet, met een nog gestoordere, over de toppere en zelfs pijnlijke resultaat, want ja... ook weet hij met dit deel de kijkers soms emotioneel erg in het nauw te drijven.

De film gaat direct verder na de gebeurtenissen van het eerste deel en voor al die zijn afgeslacht in deel 1, komen er, naast de overlevende (gelukkig is The Bartender weer van de partij en ook Honey Pie is terug), weer nieuwe deelnemers in deel 2; naast die twee lilliputers met lange piemels, die ook lekker lomp doch redelijk glad waren, krijgen we nu ook te maken met een groepje stoere, en erg gevaarlijke bikerchicks die tot hun tanden bewapend zijn, en het gaat nog verder; in plaats van dat de welbekende monsters slechts een wegrestaurant in de greep houden, heeft nu een heel dorp te lijden onder kudde's met van die krengen, die alles met huid en haar opvreten en zelfs je huisdier verkrachten. Ja, het resultaat; het bloed, ingewanden, (meer) kogels, ledematen, pus, kots en zelfs monstersperma vliegen weer vrolijk in het rond, en het lijkt er nu wel echt op alsof Gulagar helemaal de smaakt te pakken heeft.

Want de man weet er toch wel voor te zorgen dat Feast 2 misschien nog wel een van de ziekste films ever kan zijn. Sommige scene's waren ook een fuck-up for your brain; lees; die scene met die baby en die incestdroom, wat Gulagar ook echt weer weet aan te sterken door het zo betoverend en nostalgisch neer te zetten, waardoor het ook nog extra hard aankomt. Ook dat wegrottende omaatje wil nog wel eens met je gevoelens spelen.

Een soms emotioneel, doch heerlijke foute, gestoorde over de top vervolg. Jammer dat de nl-versie van deel 3 out of print is.

4,5*

Nou, nou, nou, het was weer feast...

Na heerlijk fout genoten te hebben van deel 1 moest ik natuurlijk ook snel deel 2 zien, waar regisseur Gulager er nog even extra scheppen bovenop doet, met een nog gestoordere, over de toppere en zelfs pijnlijke resultaat, want ja... ook weet hij met dit deel de kijkers soms emotioneel erg in het nauw te drijven.

De film gaat direct verder na de gebeurtenissen van het eerste deel en voor al die zijn afgeslacht in deel 1, komen er, naast de overlevende (gelukkig is The Bartender weer van de partij en ook Honey Pie is terug), weer nieuwe deelnemers in deel 2; naast die twee lilliputers met lange piemels, die ook lekker lomp doch redelijk glad waren, krijgen we nu ook te maken met een groepje stoere, en erg gevaarlijke bikerchicks die tot hun tanden bewapend zijn, en het gaat nog verder; in plaats van dat de welbekende monsters slechts een wegrestaurant in de greep houden, heeft nu een heel dorp te lijden onder kudde's met van die krengen, die alles met huid en haar opvreten en zelfs je huisdier verkrachten. Ja, het resultaat; het bloed, ingewanden, (meer) kogels, ledematen, pus, kots en zelfs monstersperma vliegen weer vrolijk in het rond, en het lijkt er nu wel echt op alsof Gulagar helemaal de smaakt te pakken heeft.

Want de man weet er toch wel voor te zorgen dat Feast 2 misschien nog wel een van de ziekste films ever kan zijn. Sommige scene's waren ook een fuck-up for your brain; lees; die scene met die baby en die incestdroom, wat Gulagar ook echt weer weet aan te sterken door het zo betoverend en nostalgisch neer te zetten, waardoor het ook nog extra hard aankomt. Ook dat wegrottende omaatje wil nog wel eens met je gevoelens spelen.

Een soms emotioneel, doch heerlijke foute, gestoorde over de top vervolg. Jammer dat de nl-versie van deel 3 out of print is.

4,5*

Als horrorliefhebber is het in Nederland ook vooral een aanrader om de films die hier direct to video bij kleinere distributeurs zijn uitgebracht in de gaten te houden. Zo ben ik ook aangenaam verrast door February aka The Blackcoats Daughter.

Qua sfeer is de film meteen al dik in orde. Donker sfeertje, goede soundtrack, de besneeuwde locaties en ook het slow burner-methode die heel langzaam toewerkt naar een onherroepelijk einde. En nadenken en goed opletten is hier ook vereist.

We volgen drie meisjes die elkaar treffen op een katholieke meisjesschool. Je weet waarschijnlijk wel hoe dat verloopt; de meisjes hebben visioenen en zullen vast wel weer een doelwit worden van duistere krachten... ongetwijfeld wel van die school waar ze op zitten. Maar nee, het loopt net even anders.

We doelen hier voornamelijk op Kat. Op het moment dat ze daar moederziel alleen bij de bushalte zit en een stel van middelbare leeftijd haar een lift aanbiedt zou je haast nog medelijden met haar krijgen. Naar verloop der tijd komen er steeds meer mysteries naar boven drijven en lijkt de stel en Kat dichter bij elkaar te zijn dan je zou denken. Voornamelijk wanneer de doodgewaande dochter van het stel gewoon Rose blijkt te wezen; Kat's kamergenoot. En dan na verloop der tijd dat Kat ineens omslaat in het moorden is een gigantische omschakeling die je niet snel zag aankomen... en waarvan je kan zeggen dat deze film de kijker op het verkeerde spoor heeft gezet. Nee, dit is geen standaard horrorfilm.

Maar wel weer een vanouds Exorcist-verhaal in een modern jasje; maar allemaal wel erg knap gemaakt en uitgewerkt. Nogmaals: in de eerste helft verdenk je iedereen; ook die stel, behalve de meisjes... en dan zeker Kat. Vele mooie vondsten: die kronkelende geesten, veel geknoei met tijdsbestekken, die onaardse stemmen, en dan tenslotte de wroeging van Kat nadat de duivel uit haar is gedreven. De daden kunnen namelijk niet meer ongedaan gemaakt worden. Zeer sterk einde!

Ja, dit was een horrorfilm van een ruim niveau. Zag ook dat deze door A24 is geproduceerd... daar zou het ook allemaal wel aan liggen.

4,0*

Ook hier was ik al vrij benieuwt naar vanwege dat ik hier en daar hoorde dat dit een kotsverwekkende prent is. Dat valt eigenlijk opzich wel mee. Alleen dat ongelofelijke vette zeug was wel om te braken. Gatverdamme. En dat was denk ook de grootste(letterlijk en figuurlijk) onderdeel waarom deze film niet geschikt is voor gevoelige kijkers. Verder vond ik de film opzich best vermakelijk vanwege bepaalde over de toppe viezigheiden. De regi is van Brett Leonard (van The Lawnmower Man die gewoon dramatisch slecht is en de prachtige Virtuosity) Toch keek ik eerst wel raar op van dat Leonard deze film heeft geregiseert (kwa onderwerp en land enz) Maar voor de verder rest is dit toch prima gedaan. Je geniet soms eens van die bizare viezigheden en dingen die moeten schockeren. (heb er trouwens wel normaal bij kunnen eten). Vieze dingen als: dat megavette zeug die trouwens op den duur vervelend begon te worden en het een opluchting was dat ze door Phillip door der kop werd geschoten, dat middeltje waarbij er zo'n dikke bobbel ontstond op Phillips buik en dat ie het door prikte en er een hele lading gele pur uitstroomde, dat Phill in een kelder komt en een rottent lijk tegenkomt en dat de camera inzoomt op een hele vracht maden "lech!", dat dat dikke wijf onder het eten word gegooit en ga zo maar door.

Acteerwerk vond ik ook goed gedaan. De acteurs waren voor mij ondbekend maar ach....Ze Maakte er wel wat moois van. Wat overgens wel debiel overkwam was dat Phillip aan het einde die Michael te pakken had maar hem niet arresteerde maar gewoon liet uithongeren. Mooi werk voor een politieagent niet? Maar ach, dat is dan ook weer een hillarisch moment.

En ohja. Die beginscene in Duitsland is trouwens losjes gebasseert op die zaak met de echtbestaande Duitse kanibaal Armin Meiwes. Lees hier verder...

Maar verder weer een onderhoudende gore film. Toch leuk om naar te kijken.

Feeeeed meeee!!!

3,5*

Een paar jaar geleden had ik me, na het zien van de sterke Tender Son, me meteen volop verdiept in Mundruczó. Zijn andere werkjes Pleasant Day en Delta waren wederom ook weer erg goed en voornamelijk erg subtiel. Je zou toen denken dat hij het voornamelijk moest hebben van de kleinere producties maar met White God bewijst hij het tegendeel. Al moet ik wel zeggen dat ik eerst, ondanks de net opgenoemde titels niet echt meteen onder de indruk was. Zelfs toen ik termen las als "Apocalyptische film, Actie in de straten van Boedapest" e.d. voelde ik ergens dat dat er wel erg gek of niet treffend uit zou gaan zien. Goh, een hele reeks honden die Boedapest overnemen en een meisje dat een soort leider is, en ohja... ook nog horror? De film was voor 12 jaar gekeurd dus ik denk dat dat ook wel mild zou zijn en zoals je weet, dikken mensen wel vaker iets aan met genres om bezoekers te kunnen trekken.

Fout....

De visitekaartjes die Mundruczó had weggegeven moest ik weer even boven tafel halen en ik kan, na het zien van de film een conclusie trekken: Van de films die ik allemaal van hem heb gezien is dit echt de beste en het lijkt erop dat een regisseur van kleinere producties kan groeien. Vele mensen hebben er geen trek in maar ik ben juist gek op het gespeel met genres, en nu heb ik de "aangedikte uitspraken" wel serieus genomen. Hij lijkt hier echt allerlei invloeden, elementen en genres in een blender te gooien en je zou haast denken dat deze film nog stevent naar een Hollywoodproductie. Het bewijst in ieder geval wel dat blockbuster en arthouse prima samen kunnen gaan, alleen is het wel net iets diepgaander en serieuzer (of de humor is wat scherper of zwarter). Het begint echter wel soms een beetje met de vraag van: gaat dit wel werken? Zelfs bij de introductie met die hordes honden die door de straten van Boedapest rennen vraag je je het af. De film begint als een coming of age, waarbij de regisseur hier zich overduidelijk laat beinvloeden door eventuele films uit zijn jeugd (wie kent er nou inmiddels geen jeugdfilms over een kind dat bevriend is met een (eventueel pratende of denkende) diersoort.) Zsofia Psotta wist me met het moment steeds meer te betoveren en mijn hart te stelen. Wat een acteertalent en intensiteit zet ze hier neer. Ze speelt hier de rebelse maar ondertussen ook naïeve Lily in een best wel rare toekomstperspectief van Boedapest. De overheid probeert te saneren op bastaardhonden en alle honden moeten worden goedgekeurd door de gemeente alvorens ze door kunnen als huisdieren. Laat de hond van Lily nou ook een bastaardhond zijn die gevaar loopt, die door haar vader op straat wordt gezet. Lily laat het hier niet bij zitten en tegen haar naïviteit in probeert ze nog haar hond Hagen terug te vinden. De film gaat naderhand een beetje de Annie MG Schmidt/Disney kant op wanneer we Hagen zelf gaan volgen. Hij word geconfronteerd met de hardheid van de mensen en vlucht voor de hondenvangers (die ik hier haast associeerde met een soort politiesquad uit een Orwelliaanse Science fiction film. Waar ik die gedachte vandaan haalde weet ik niet.) maar vind al snel ook een vrouwtjeshond waarbij al het bijna niet zou misstaan als de honden zouden kunnen praten. Hagen is voor de rest een erg sympathieke hond die geen vlieg kwaad doet, maar dat veranderd langzaam, maar wel op een griezelige wijze snel, wanneer hij in handen komt van een groep sadistische handelaars die van straat geplukte beesten klaarstomen voor hondengevechten. Ik ga niet veel zeggen maar de term "horror" is nou toch wel op zijn plaats. Dierenmishandeling vind ik één van de ergste dingen die er op de aarde bestaan. Maar er komt zelfs nog veel meer... en de diversiteit aan genres begint op den duur echt steeds meer op te vallen. Een ding is wel zeker; de bastaardhonden slaan (in dit geval bijten) terug... En ja, toch blijkt het feit dat er honden worden gebruikt, in plaats van een virusuitbraak of zombies, om een post apocalyptisch Boedapest te creëren helemaal niet zo slecht te werken.

Zoals ik al zei; de film bevat echt veel en veel meer dan ik in eerste instantie had verwacht, en het leuke daarvan is dat het steeds weer binnenkomt als een verrassing. Ook qua sfeer weet Mundruczo een hoop invloeden te gebruiken. Bij die sterke nachtclubscene, die me op een een of andere manier ook bij de keel greep, moest ik weer toch een klein beetje denken aan Gasper Noé, en actie.... ja, zit er ook in. Lang leve de Mobiele Eenheid (in films dan), en natuurlijk is er ook een beetje ruimte voor liefde. Zowel tussen twee honden als het gevoel van Lily voor die ene jongen uit haar repeteerklas. Dat Mundruczo die zoetigheid een beetje op de achtergrond wou laten spelen was overduidelijk, maar ergens was het ook niet misplaatst om meer te doen met dat thema. Het einde was ook erg mooi en bijna om een traantje bij weg te pinken, maar helaas werd het op den duur wel net iets te snel afgewerkt.

Uiteindelijk is het Mundruczo toch gelukt om me opnieuw te laten overdonderen met zijn werk. Wat een prachtige, lieve, betoverende maar tegelijkertijd ook snoeiharde film. Ik sta paf! als ik toch een beetje Annie MG Schmidt taal moet gebruiken.

5,0*

Van Undercover had ik slechts aflevering 1 van seizoen 1 gezien. Series... je moet er maar net in kunnen improviseren qua tijd. De film Ferry leek me wel wat makkelijker te verteren en als deze ook prima los te kijken is....

Nergens wordt in de film gezegd dat het zich in 2006 afspeelt, maar de oude piepende toetsmobieltjes spreken wel boekdelen en nostalgie uit. Het begin is aardig typisch; een jeugdtrauma, gevolgd met korrelige beelden van Amsterdam met "Aan de Amsterdamse grachten" als muziek, en zo de introductie van deze Ferry, waarbij Jumbo Frank Lammers even wat blonde verf heeft gebruikt. Al snel worden we in het drugsmilieu gegooid, waarin pillen en hash in kapsalon-bakjes verhandeld worden en waar er een overval plaatsvind dat het leven van een vriend van Ferry gaat kosten. Brink (leuk vertolkt door Huub Stapel) geeft hem opdracht om naar het Zuiden van het land te gaan om wraak te nemen. Maar dit uitstapje loopt toch even anders. Van een zieke zus, tot verliefdheid op Danielle, tot de uiteindelijke confrontaties.

Ferry kijkt lekker weg, is luchtig, mooi gefilmd met de nodige actie. Die scenes op de kermis (met voornamelijk die xtc-scene) waren erg genietbaar en ook het einde was verfrissend. Wat ik wel jammer vond was dat het Kamp zich in België bevond in plaats van Brabant (zoals de omschrijving). Dit haalt ook meteen de gehoopte Zuid Nederlandse sfeer weg...

Maar goed te doen.

4,0*

Prachtige film

had hem lang geleden gezien maar hij had echt een steengoed verhaal. De personages waren ook fantastisch

5,0

Wel redelijk.

Maar overduidelijk heel goedkoop gefilmd. Al is de opzet nog wel leuk gedaan. Vader is kapot van het overlijden van zowel zijn vrouw als pasgeboren kind en begint te geloven in het feit dat bepaalde occulte rituelen zijn vrouw weer tot leven zou moeten brengen. Hij gaat op bezoek bij een Satanist voor wat boekwerk en vervolgens aan de slag.

En ja, dat brengt weer een hele hoop gore en viezigheid teweeg. Ik moest bij die bevalling denken aan Gozu. De regisseur doet alles onbeschaamd en schuwt niks.

In vergelijking met August Underground of Flesh of the Void zit hier nog wel een soort van verhaal in, en dat maakt het wel een beetje beter. AL mocht het voor mij wel iets verzorgder om een hoger cijfer te scoren.

2,5*

...of mijn maag moet inmiddels sterk zijn.

Hele vunzige film over een erg vies meisje... die nog steeds probeert af te rekenen met het feit dat ze vroeger moest lijden onder de smetvrees van haar moeder. De film word breeduit uitgeweid aan... nouja... alles wat maar goor mag wezen, maar dan wel geweid aan het menselijke lichaam.

Dit is grotendeels een observatie van de achttienjarige Memel... kent geen schaamte en deinst nergens voor terug en houdt ervan om seksueel te experimenteren met van alles en nogwat. Daarnaast heeft ze last van aambeien en zit ze grotendeels van de dag in haar reet te wroeten. Het lijkt er ook op alsof de aambeien het hoofdonderwerp is van dit verhaal. Op een gegeven ogenblik snijdt ze erin wanneer ze haar eigen wilt scheren, en in het ziekenhuis wil haar provocerende gedrag, naar bijvoorbeeld een verpleger, alleen maar toe nemen.

De film is verder erg keurig opgebouwd met de vele fantasieën, associaties, flashbacks (ook grappig dat de ramp van Enschede in 2000 even voorbijkomt) en zelfs beklemmende hallucinaties. En ja... het is gewoon erg vies en vunzig allemaal... al word die vunzigheid ook op een artistieke wijze neergezet... lees die Pizza-scene.

Ook die buurmeid van Helen heeft een leuk bijrolletje en die ouders van Helen zijn ook erg bevreemdend, vooral de moeder.

Nee, ik heb wonder boven wonder geen braakneigingen of iets dergelijke gehad. Bijzonder werkje van de man die ook verantwoordelijk was voor de sterke Die Kriegerin.

4,0*

Heeeel lang geleden gezien. Ik vond hem best wel geinig

Nee hoor, hij was vermakelijk. Toen ik 10 was vond ik rechtbankfilms (John Chrisham bv) nog leuk. Nu vind ik er niet veel meer aan.

voor die tijd: 3,0

Rundskop en The Drop waren goede producties van onze zuiderbuur. Le Fidele is toch een kleine teleurstelling.

En waarom? Omdat dit verhaal gewoon te gedateerd is en net een beetje op de automatische piloot. Een soort Romeo en Julia, maar nu bestaat Romeo uit een bankrover en Julia uit een onschuldige racemevrouw.
En natuurlijk... het geheim blijft natuurlijk niet waterdicht.

Wel vond ik het acteerwerk erg sterk en Schoenaerts weet met zijn uitstraling toch wel weer een visitekaartje mee te geven als Gigi. OOk Exarchopoulos mocht er zeker wezen als Bibi... en ook de gangsters waren overtuigend.

Alleen voelde de boel toch net een beetje onaf. De actiescenes zagen er vrij stom uit op bepaalde momenten. Een beetje blijven schieten op een geldwagen terwijl de inzittenden allang al dood zijn. Hier en daar waren er nog wel wat sterke puntjes te vertoeven: Het moment dat Bibi bezoek krijgt van de politie, de scene bij die honden... Alleen het feit dat de liefde voor altijd getekend was, ondanks alles, lag er in deze kwestie net iets te dik bovenop. Zodanig dat het nog wel een beetje ongeloofwaardig overkomt.

Had meer in kunnen zitten. Waarschijnlijk had Roskam haast met het afwerken van deze film.

3,0*

Nou, aangezien de dvd nergens meer te bekennen is heb ik maar de VHS op de kop getikt in een kringloopwinkel. En een paar dagen geleden ook meteen gezien. En wat was me dit toch een prachtig werkje zeg. Allemachtig... Om te beginnen vond ik Bruce Willis toch weer een ontzettende leuke rol neerzetten als taxichaufeur Dallas met zijn botte sarcasme, ook die Jovovich ziet er keilekker uit en je kon al zien dat ze op der 21ste ook al erg mooi kon spelen. Zij zet dan weer een schitterende rol neer als een DNA gebouwt mens. Gary Oldman als Badguy en dan die Chris Tucker weer als zo'n irritant gepolitoerd negertje. En als ik het nu over de decors mag hebben.... PRACHTIG!!!! Dit is nou wat ik meestal wil zien. Alles is zo mooi gemaakt en is ook een lust voor het oog. De zwevende auto's. de kilometers futuristische flatgebouwen, en zelfs de ruimte kent zo zijn mooie plaatjes. Ook word er ook op een hele leuke wijze reclame gemaakt voor de Mac Donnalds . Zo hoort een SF nou te zijn. Nouja.... SF? Ik zeg maar: SF, Komedie (vooral veel komedie) actie, thriller en zelfs de zoetsappige romantiek. Maar aangezien alles zo mooi word verteld dan kijk je gewoon om de dingen heen waar je je gewoonlijk je dood aan ergert. Lees bv dat zoetsappige romantiek en ook die domme grappen van Tucker...wat de meeste mensen dan beweren.

En dan maken we zoals gezegt ook kennis met Oldman, die na Leon weer deel mag maken in een Bessonfilm. Opnieuw als een bad guy genaamt Zorg. Met dat legertje buitenaardse wezens met varkenskoppen. We krijgen ook zo meer te maken met allerlij geinige creaturen en roboten (bv die stofzuig robot) Ook die Thaise restaurant op dat zwevende bootje zag er best maf uit.

Ook die scene op dat tropische planeet met die soort cruiseschip vond ik erg goed. En dan krijgen we dus te maken met die Chris Tucker die met zijn humor (zo flauw dat je der om moet lachen) toch weer het sfeertje extra weet te versterken. En dan krijgen we een heerlijke over de toppe actiescene voorgeschoteld waar de kogels in het ronde vliegen. Ja jongens.... naast al die humor en die speursmurfen/ontsnappings werk en science fiction mag de harde actie namelijk ook niet ontbreken.

Maar toch weer petje af voor Besson. Maar ook namelijk voor Bruce Willis die toch weer iets keigoeds neerplaatst. En Jovovich en Oldman natuurlijk. Gewoon een must voor iedere sf-liefhebber deze geweldige prent. The Fifth Element heeft trouwens ook soms wat weg van de strips van Moebius/Jodorewsky en Bilal. Ik hoop btw nou toch dat Touchtone deze film weer eens gaat heruitgeven op dvd, of dat ik hem hier of daar nog op dvd tegenkom.

Maar voor deze zeker een: 4,5*

Prima gelikte biografie over de oprichter van WikiLeaks, Julian Assange. Er hing bij mij altijd nog wel de vraag waarom WikiLeaks nog altijd gewoon op het internet blijft bestaan terwijl de Amerikaanse overheid zo van de doofpot en de geheimhouding is. In deze film kan je dan wel weer zien dat Assange het leven er niet makkelijker op heeft gemaakt na het oprichten van WikiLeaks.

Assange wordt hier prima neergezet door Cumberbatch (die ik nog niet kon), en de film verteld, vakkundig en vlot de levensloop van Assange tijdens zijn WikiLeaks-project, waarvan hem als kijker geen ongelijk kan geven over waar hij mee bezig is. Wat je nog wel blijft verbazen is dat hij zo obsessief bezig is om punten te scoren en de waarheid aan het licht te brengen, dat hij door het feit heenprikt dat zijn leven ook op het spel komt te staan, en dat van zijn betrokkenen. The Fifth Estate weet hiermee ook mooi te schommelen tussen een spannende politieke thriller, dat erg vlot en hip wordt neergezet, met de vele snelle beelden van de vele locaties die voorbij komen (Met een flinke Belgische inbreng) en de cijfertjes en de computertaal, en een bloedserieus geschiedenislesje, dat zo precies mogelijk probeert te zijn. Zelfs zijn simpele aanwezigheid op een Hackersfestival (bestaat dat ook nog?) die plaats zou hebben gevonden hier in Nederland in een plaatsje dat Vierhouten heet, mag niet ontbreken. Met dat lekkende matriaal over die slachting op dat vliegveld, wordt je ook even flink met de neus op de feiten gedrukt, wat je ook behoorlijk verontwaardigt en boos kon maken.

Naast de vele mooie beelden en het leerzame gegeven is de aanwezigheid aan de internationale cast (Daniel Bruhl, onze Carice van Houten etc) ook zeker prima, met nog een verrassende soundtrack; met nummers van o.a. Flying Lotus, Amon Tobin, Bonobo, M83, Suuns, en een flinke inbrengst van Ninja Tune, ben ik al helemaal verkocht. Aan het einde krijg je de "echte" Assange nog even te zien.

Prima biopic weer!

4,0*

Vond deze net iets TE. Beetje raar en vaag. Vooral het einde met die instortende gebouwen en die scene met die ijsgrot met die pinguin(een halucinatie dan)

Soms zitten er leuke momenten in.

2,0

Weer een uitstekende boksfilm in zijn rijtje, met een zeer knap duo: Mark Wahlberg en Christian Bale. Weer zo'n eentje waarin persoonlijke dingen weergeven worden met het boksthema op de achtergrond. Mark Wahlberg speelt om te beginnen weer ijzersterk als een goedlopende bokskampioen en Christian Bale is ook weer een kei en lijkt weer voor zijn rol opnieuw te zijn afgevallen of zich laten verwaarlozen na The Machinist, hij zit dan weer in de goot en is daarna drugsverslaafd geworden. Het verdere familiedrama is ook wel erg interessant, vooral met die dominante moeder en die vage griezelige zussen. Het leuke is dan hierbij nog dat Mickey zelf in de problemen komt in het drugscircuit en dat de familie er daarnaast ook een probleem van maakt als Dicky gaat met een serveerster. Echt heel veel boksen krijg je niet te zien. Het doelt echt meer op het achterstandsleven van de 2 broers. De comfrontatie tussen Dicky en Mickey tegen het einde was ook iets om kippenvel van te krijgen.

Ook de armzalige achterbuurt-shots van Detroit waren indrukwekkend en ook stereotyp. Maarja, in welke film met zo'n thema is dat niet het geval?

Na The Wrestler is dit ook weer een boksklassieker van dit moment.

4,0*

Was best nog wel een vermakelijk box-dramaatje. Die Tatum heb ik nu ook voor het eerste keer gezien en hij deed het nog best wel goed. Fighting is helemaal zo'n slechte film nog niet. Ok, het verhaal is wat aan de slappe kant maar aan de andere kant heb ik me wel zeer vermaakt met deze film. De vechtscenes zien er ook best tof uit. Een beetje een vorm van Rocky en Raging Bull deze film maar dan met een beetje gas terug. Ook mag het overtollige drama niet ontbreken.

Gewoon prima wegkijkertje. Niet meer niet minder.

3,5*

Tegenvaller. De film is een aaneenschakeling van chaotisch gefilmde stunts en gevechten en regelmatig ook superirritante melodrama dat je regelmatig doet ergeren. Het acteerwerk was ook niet al te best en de film is ook erg traag. Verhaal is er al helemaal niet. Gewoon een film die na 5 minuten al als een plumpudding in elkaar zakt. Soms zaten er dan wel weer actiescenes en gevechtscenes in die wel weer te doen waren en daar krijgt ie dan ook een 2,5* voor.

Leuke Welsh boekverfilming met McAvoy als een erg vies mannetje alias agent.

Wat is de toppunt van hypocrisie: Agent Bruce Robertson... voornamelijk tijdens zijn werktijd houdt hij zich totaal niet aan de regels en lijkt het erop alsof hij erop kickt om andere mensen te beschadigen... soms alsof hij het zelf niet doorheeft. Daarnaast veel zuipen, neuken, drugs gebruiken en voornamelijk zijn collega's belazeren en pathologisch liegen. Voornamelijk die telefoon-stuntjes van hem zijn pijnlijk doch grappig.

Maar zoals je weet komt de karma steeds dichterbij en krijgen we een hele andere kant van deze gestoorde man te zien.

Filth is een prima tussendoortje dat lekker weghapt en waarbij de boel nog wel redelijk sterk weet te blijven.

3,5*

Was inderdaad een prachtige documontaire. Over het begin dat het betuttelende Engelse maatschappij op de kop werd gezet door de Punk generatie die gewoon in het openbaar de smerigste woorden over hun strot konden krijgen wat in die tijd een taboe was. We kunnen ook zien dat The Sex Pistols bandleden zeker geen lievertjes waren en voor heel veel opschudding zorgde in Engeland. De documontaire word ook op een hele rauwe agresieve asociale wijze vertoond en dat is gewoon fantastisch. Gewoon 4 leden die langzaam maar zeker naar de klote gaan. Ook mede dankzij hun drank en drugs probleem. Vooral die Sid Vicious. Je krijgt hierin gewoon te weten dat het gewoon losgeslagen idioten waren. Ik had altijd al gedacht dat het een heftige band was maar zo heftig... Ze zetten gewoon alle godsdiensten, rassen, en de Engelse samenleving te kakken.

Vooral dat stukje dat die gitarist met zijn gitaar op het publiek in slaat was er al een voorbeeldje van.

Verder hele interesante, steenharde muziek docu. Zo kom je wel eens achter de waarheid van een willekeurige band.

4,0*

Zeer aangename thriller met hier en daar futuristische high/tech snufjes. Verwacht natuurlijk niet een uitgebreide SF want dat is Final Cut niet echt. Heb niet veel van Robin Williams gezien, meer erover gehoord en hem als bad-guy in Insomnia gezien. Maar ook in The Final Cut liet ie wat moois zien. De sfeer zat goed in elkaar en de verzinsels zijn bijzonder: een chip waarmee je je hele leven als een film kan terug zien. Even tussendoor... Bestond dat nou maar echt *zucht* want dan zou ik ook heel wat mooie herinneringen uit mijn jeugd kunnen zien met tranen in me ogen van jeugdsentiment (als je zoiets dan al voor je dood kan bekijken). Haak nu wel een beetje af maar welk mens wil dat nou niet?

Bovendien draait het in The Final Cut overal om herinneringen dat zie je ook aan het eind met die grafstenen met die beeldschermen der op. Zag er trouwens best hillarisch uit.

Verder is het plot eromheen ook mooi en prima op volgorde. Special fx waren hier en daar ook aanwezig en zoals gezegt: De toekomstige sfeer zat er goed in. Ook al ging het om de kleinigheidjes.

Prima sf/thriller.

4,0*

Deze stond al een tijdje op mijn watchlist en vond dat toch wel een beetje achterliep met het "nu beginnen aan deze reeks". Nouja, beter laat dan nooit.

Dus ik heb maar eens de thrill-ogy aangeschaft en ik heb toch wel genoten van alvast het eerste deel. Het is dan wel weer zo'n typische tienerfilm, maar dan toch in een nieuw soort jasje en snufjes die me wel aantrekken. En een onderwerp wat dan toch wel een beetje puzzelen is met de connectie van de doodsoorzaken. Op de hoes staat: "toeval bestaat niet" maar daar lijkt het in de film helemaal niet op. Zelfs de overbodigste dingen worden in FD niet overbodig em die overgebleven tieners van die vliegtuigcrash gaan toch echt op de meest bijzondere wijze dood. Die visioen van die vliegtuigcrash binnen in de vliegtuig zag er om te beginnen al erg mooi uit. Maar vond het toch net niet de "heftigste vliegtuigongeluk ooit gefilmd" zoals het op de hoes vermeld staat. En ja, dan krijgen we de bovennatuurlijke moorden die toch wel heel erg bizar in scene worden gezet. oa dat die Tod door die bovennatuurlijke krachten word gewurgt in zijn bad en zichzelf niet onder controle kan houden omdat ie steeds door zeep uitglijd, die aanrijding door die bus, en ook die dood van die lerares, met die hele complete chaos eromheen door die kleinste bovennatuurlijke toevallige foutjes. Het leukste vond ik toch nog wel dat met die trein, dat er dan zo'n scherpe plaat van die aangereden auto van Carter op het spoor ligt en door een treinwiel naar de kop van Billy schiet en zijn kop er half afvliegt Hahahahaha . Ook die einde in Parijs was wel lachen: "Now, Who's Next"?

Ja, je leest het al. Met FD word toch echt wekelijk alles uit de kast getrokken. De moorden zijn ook lekker goor en neigen altijd intens bloederig te zijn en zijn ook wel eens zo over de top dat je der om moet lachen. Het acteerwerk vond ik verder ook prima in orde. Ook is Final Destination niet echt horror. Durfte hem vroeger niet te zien omdat ik gevoelig was voor horror's maar dat was helemaal nergens voor nodig.

Gewoon weer een zeer geslaagde film met iets nieuws.

4,0*

Na FD 1 ook maar deel 2 der ingekwakt. En ik vond deel twee beter. Buitengewoon GE-WEL-DIG . Je kon al zien dat het van de regiseur van de knotsgekke Homeward Bound 2 aka de Ongelofelijke reis 2 was.

De film begon al helemaal goed. Acteren ging prima waardoor het toch weer geen kwijlerig tienerhorrortje werd. Eerst krijgen we te maken met allerlij flauwe grapjes en daarna krijgen we me toch een kettingbotsing te zien man, die er toch werkelijk zo over de top uitziet en zoooo intens is. Heerlijk!!!! Eigenlijk kan bijna daar geen explosieve actiefilm dertegenop. Dan dat moment dat die ongeluk ook daadwerkelijk plaatsvind en dan uit zo'n hoek gefilmd van: alsof het maar een achtergrond-grapje is. En dan zijn we der nog niet. De bovennatuurlijke moorden zijn nog over de topper en mooier dan het eerste deel en toch echt op zo'n manier inelkaar gezet dat je de slappe lach krijgt alsof er iemand een hele goede mop aan je verteld. De dingen die overbodig waren in deel 1 zijn in deel 2 nog overbodiger (terwijl juist de overbodige dingen niet overbodig zijn en de mensen er op een hele maffe manier aan sterven) ook is alles weer lekker zo bloederig. Ik zal om te beginnen even wat dingen opnoemen waar ik toch echt de slappe lach van kreeg Om te beginnen die dood van Evan, je moet tijdens hete olie opzetten op het gasfornuis natuurlijk nooit je hand in een kleine afvoerpijp steken met je horloge om om een ringetje te pakken, want ja daar vliegt je hele hok mee in de brand en explodeert dan ook. En dan vind ik het ook best wel gek dat je dan zegt, terwijl je naar je afbrandene hok aan het kijken bent. "God wat heb ik een mazzel". Als mijn huis in de fik zou staan zou ik heel wat anders zeggen. En om dan nog even uit te glijden door je eigen spaghetti die je zelf op straat hebt neergekwakt en dat er dan nog zo'n noodladder naar beneden glijd als je daar op de grond ligt en het in je ogen krijgt. Hahahahahahaha, dan hebben we ook nog die onthoofding met die lift dat me toch ook verdacht deed denken aan de Nederlandse "De Lift", Hoe je door een glasplaat die horizontaal op je valt helemaal in confetti veranderd kan worden, Dat stukje dat die vent in drieen word gereten door een aanvliegende prikkeldraadhek, Die airbag-dood met dat die meid dan met der hoofd in die stalen buis komt die in de auto steekt "foutje van die brandweer" en dan hebben we tot slot "die barbeque" nog. Hahahahaha GEWELDIG gewoon

Ja, je leest het al. Dit is toch werkelijk helemaal te gek en helemaal over de top. Zoveel onzinnige dingen die je dood kunnen worden. Heb hier toch werkelijk met een brede glimlach van genoten. Die bovengenoemde dingen... Hoe verzinnen ze het? Daarnaast is het acteerwerk ook weer prima in orde. We komen ook die MR Bludword die allerlij snufjes met de doden heeft van deel 1 nog tegen.

Verder een heel leuk vervolg. Ben al benieuwt naar de volgende 2 delen.

4,0*

Geiriteerd is toch wel even te hard gezegt.

Maar na de 2 zeer geslaagde vorige delen ook maar dit deel gezien. En het was weer opnieuw genieten van de bovennatuurlijke sadistische truckjes. Met natuurlijk weer een andere cast en een ander onderwerp maar het verhaal komt dan gewoon weer op exact hetzelfte neer. Na een vliegtuigramp en een kettingbotsing is nu de achtbaan aan de beurt. En natuurlijk gaat het weer helemaal hetzelfte: Meid krijgt visioen van een dodelijk ongeluk, ze komt bij bewustzijn, ziet dat er vooraf al dingen gebeuren die in der visioen ook aanwezig waren en waarschuwt iedereen voor een ramp. Uiteindelijk komt ze uit de achtbaan met een paar vrienden en inderdaad... Het ongeluk gebeurt. Het onderwerp mag nu wel voor de derde keer zijn herhaald maar evengoed verveeld het niet. Alle overlevenen gaan weer op een erg harde manier dood door allerlij Tom en Jerry achtige kettingreactie's. Wat mij hier weer bijgebleven zijn: Die zonnebank, waarin die twee meiden levend verbrand worden en evenlater die vogelvlucht van die zonnenbanken in doodskisten veranderen. , die spijkerpistoolmoord, die fitnessobject (hahahaha ), dat er zo;n enorm ding op Ian valt en dat er nog een middelvingeropstekende arm naast het gesmashde hoop ligt, en tot slot, die visioen en het ware ongeluk in die metro waarin de hoofdpersoon toch doodgaat.

Afin, voor de derde keer me weer kostelijk vermaakt. Deeltje vier kan der ook nog wel even in.

4,0*

Gister deze in de bioscoop gezien. Het was me verjaardag dus had ik me deze film cadeau gegeven. Ook heb ik hem in 3D aan mogen schouwen, wat overgens er wel erg gelikt en fijn uitzag. Het bloed spetterd nog wel eens jou kant op.

En ach, ook na deel 5 is het me weer duidelijk: Hoe afgezaagd het ook allemaal mag zijn, Final Destination verveeld nooit. Kennelijk heeft na deel 4 ook niemand nog gerekend op een deel 5 anders hadden ze deel 4 gewoon Final Destination 4 genoemd en niet The Final Destination. Afin: ook hierin mogen we weer lekker aanschouwt worden met de dood die je alsnog komt halen. Het verhaal is gewoon weer helemaal hetzelfte (met hier en daar nog een veranderingetjes maar daar kom ik later nog wel op). Het begin is in iedergeval weer erg mooi. Dit keer is een brug de hoofdzaak. En dat hele stuk is gewoonweg weer lekker spectaculair neergezet, zowel het instorten van de brug als hoe iedereen het hoekje omgaat. En weer mogen we weer begrijpen dat dit weer een lekkere brute, smerige film gaat worden. Het is gewoon met het deel mee weer nieuwe kills verzinnen, net zoals dat je bij Saw bij elk deel een nieuwe martelwerktuig verzint. Maargoed, de kills zagen er weer erg fijn uit en de kettingreacties waren ook weer erg leuk gedaan. En nee, gore word niet geschuwt en de krakende botten, rondvliegende ingewanden en ander fijn spul zal je weer een hoop pret geven. En het is gewoon weer zo gruwelijk dat je erom kan lachen. Zo vond ik bv die acupunctuur-scene, laser-scene en ook die altletiek-scene (wel zonde van zo'n mooi meisje eigenlijk) memorabel en ook vooral pijnlijk dat je zelf wel kan voelen. Wel zit er weer een nieuw snufje in: het feit dat je nu iemand anders moet vermoorden om zelf in leven te blijven, wat ook een mooi climax geeft. Waar ik ook erg door verrast ben en wat ik wel erg leuk vond was dat dit deel eigenlijk een soort prequel is op deel 1 en dat Nathan en Molly in het vliegtuig zitten uit deel 1. Weer een leuke kill: die propellor die op die waarzegger valt in de bar. En tijdens de aftiteling nog de beste kills van de vorige delen bijmekaar.

Maargoed, weer gewoon een erg leuke aflevering van FD. Deel 6 en 7 staan ook al in de planning en ik zeg gewoon: laat maar komen!

4,0*

En zo ook weer een 4de deel van het erg leuke Final Destination-reeks. Dit keer weer geregiseert door de regiseur van deel 2 en die weet er toch opnieuw iets leuks van te maken. Het verhaal en de elementen blijven hetzelfte, alhoewel deel 4 nu meer doet met eerst: bijna dood ervaringen, opluchting, en naderhand gaan ze alsnog dood. En wat maakt het allemaal uit dat alles hetzelfte is. Ik heb gewoon weer genoten van dit deel en er zijn weer eens een hoop nieuwe bovennatuurlijke moorden verzonnen en de ingewanden en het bloed gutst alle kanten op. De kettingreacties zijn ook weer waanzinnig mooi en je zit ook hierin weer met een brede grijns naar te kijken. Zo bijvoorbeeld bij: die roltrapscene, en die zwembad scene waarbij er bij die dude door die afvoorgat al zijn ingewanden uit zijn reet worden gezogen, en ga zo maar weer door. Ook die shots hoe ze in röntgen laten zien hoe ze toegetakeld werden was leuk om te zien.

Dit was zeker weer een enorm leuk hoofdstuk van de FD reeks. Gewoon weer lachen en versteld staan van die leuke kettingreactie techniekjes. En ondanks het bij elk deel op hetzelfte neerkomt, van mij mogen ze nog veel meer delen maken. Het blijft gewoon leuk.

4,0*

Gekocht en gister herzien, maar ik vond hem dit keer toch leuker. Langdradig vond ik hem in 2003 maar dat viel mee. De vechtscenes waren leuk. Deze film heeft net als On Deadly Ground iets met het millieu te make. Maargoed... Moet nog 1 seagal film hebben(Ticker) Officieel nog 3(Ticker, Black Dawn en Clementine) Maar met die laatste twee wacht ik nog even tot die afgeprijst zijn.

Stem verhoogt naar 3,0