Opinions

Schitterende klassieker die heel netjes en sfeervol is opgebouwt en het levensverhaal van Forrest Gump op een ludieke en ontroerende manier word verteld. En dat allemaal vanaf een bankje op de bushalte.

En de Forrest Gump word ook erg mooi gespeeld door Hanks (heeft Gump trouwens nog echt bestaan?) En we beginnen bij de kinderjaren die ook niet al te sympatiek zijn. Gump was natuurlijk een gevalletje appart en zeer inteligent en werd ook niet gouw in de groep geaccepteerd. Wel door Jenny (prachtig gespeeld door Wright Penn) waar het liefdes/comming on age thema ook begint. Daarna slaat de film om en word Gump een slimme football speler en uiteindelijk beland hij ook in de Vietnam oorlog (waarvan de opleidingscenes ook erg leuk zijn omdat de generaals alleen maar respect voor hem hebben en niet voor de rest). Vanaf dat moment maken we ook kennis met Dan (Sinise) die toch ook helpt de film helemaal goed te maken. Wat een geweldige vent is dat met zijn prachtige cynische dialogen. De vriendschap tussen die 2 (nog na de oorlog waneer Dan ook zijn 2 benen is kwijtgeraakt) vind ik ook daarom de belangrijkste en mooise moment van de film. Waarbij Gump Dan uit de goot helpt en samen met hem gaat garnalen vissen. Wat ook weer een reeks is van prachtige hartverwarmde momenten en avonturen. Ook de scenes waarbij Gump op tv is met JFK waren erg prachtig om niet te vergeten.

En zo heeft de film ook enkele treurige momenten: namelijk de dood van Gump's moeder. Wat dan weer mooi is is dat Gump heel Amerika gaat rondrennen vor het goede doel en dat uiteindelijk ook Jenny weer terugkomt in het verhaal. Ook dat moment waarbij Gump natuurlijk in de bushalte zijn verhaal zit te vertellen en dat we er achterkomen dat ie op dat moment ook nog een afspraak had met Jenny en dat hij een zoontje heeft. En vanaf dat moment gaat het verhaal weer verder. Met zijn zoontje Forrest Junior, dat ie Dan weer terug ziet op de bruiloft tussen hem en Jenny. Maar helaas ook, dat Jenny uiteindelijk ook ziek blijkt te zijn en ook overlijd. En bij dat moment komen wel weer alle voorgaande herinneringen en emoties naar boven van de scenes tussen Jenny en Forrest van enkele uren terug in de film. Ook mooi dat de film weer opnieuw lijkt te beginnen, maar dan met Forrest Junior

Forrest Gump is gewoon een schitterend verhaal dat je aan het denken zet. Echt een komedie is het dan weer niet want het doelt meer op het serieuze. In ieder geval is dit weer een klassieker die in me achterhoofd zal blijven.

5,0*

Mwa er had wel wat meer actie in gemogen maar voor de ret is deze film redelijk. Lambert had een goede rol.

2,5

Nou zo slecht vond ik hem nou ook weer niet. Ik vond hem zelfs ietsje beter dan Fortress 1.

Die gevangenis in de ruimte vond ik al goed verzonnen en er zat ook wat meer actie in, maar in het begin klopte er iets niet: De wereld zag er net zo uit als in het heden terwijl DE EERSTE FORTRESS er meer futuristische uitzag

maar een 3,5 heeft ie wel verdiend

Na de medogenloze Requiem for a Dream deze maar eens proberen. Ging hier ook erg op af vanwege de tijdsverhalen. Maar helaas is dat in The Fountain ver te zoeken. The Fountain is een hele vage en slappe, weë film met een te ver gezocht liefdesverhaaltje. Het enige waar ik in deze film nog wel over te spreken ben zijn die beelden en die goudkleurige filters, maar verder was The Fountain gewoon mislukt in mijn ogen. Het is een overschot aan herhaaldelijke scenes en dan ineens zit die hoofdpersoon op een een of ander flora-planeet en worden dingen daar weer geassocieerd met dingen uit zijn echte leven, dus zijn vrouw is dan uiteindelijk die grote boom en verder worden die drie zogenaamde tijden gewoon zo rommelig weergeven waarbij je gewoon denkt van Heeh!!!. Het had gewoon veel beter en niet zo vergezocht uitgewerkt moeten worden.

Voor de rest kon de film me gewoon nergens raken of bekoren. Je krijgt er alleen een nare smaak van in je mond. Wel erg jammer dat Aronofsky na een goede RFAD een mislukking heeft gemaakt. Het had gewoon veel beter gekunt.

2,0*

Een erg fijne actie/wraak film. Kwa verhaal heeft deze wel wat weg van GTA: San Andreas. Verhaaltje is trouwens wel dun maar toch weten ze met Four Brothers een zeer geslaagde prent voor te schotelen dat ook een beetje een gevoel geeft van een jaren 70 actie-wraak film. Alles situeert zich in de grauwe, sombere achterbuurten van Detroit dat ook een beetje gebaseert is op de jeugd van Mark Wahlberg die daar als kind aan huis was. Mark Wahlberg zet opnieuw weer een erg mooie cynische rol neer samen met zijn andere vier broers die het ook fantastisch deden. Al leek Four Brothers niet altijd op "Four" Brothers aangezien ze veel dingen vaak met hun drieen oplossen. Maargoed. Verder zijn de actiescenes ook ruimschots aanwezig en zien er ook erg mooi uit. (Vooral die shootout in hun huis) en natuurlijk zijn der ook hier en daar mooie autoachtervolgingen. En natuurlijk dat vechtparij met Mark Wahlberg en die andere bad-guy op het ijs. Een actie-wraak liefhebber kan hier zijn hart wel ophalen.

Ook vind ik die rollen van die 2 politieagenten (komt me ook bekend voor uit GTA: SA) erg geinig af en toe.

Gewoon weer een zeer geslaagde film. Ik heb van begin tot eind genoten en geboeit zitten kijken. Mark Wahlberg die bereikt toch echt wel de top van de prachtacteurs. Verder als je weer eens zin hebt in een wraakfilmpje dat wat weg heeft van de jaren 70. Dan is Four Brothers zeker een film voor jou.

4,0*

Wederom weer een heerlijke anti-oorlogsfilm van de Engelsen waarbij ik gewoon van het begin tot eind heb genoten en de cynisme er gewoon regelmatig vanaf druipt. Wat zal deze film verschillende rechtse groepen raken zeg. Het thema alleen al: Wannabe-(zelfmoord) terroristen die er toch altijd maar weer van balen als hun terroristische opdracht mislukt of niet door kan gaan. Het begin alleen al, waarbij ze steeds maar lopen te rommelen met hun terroristenboodschap op film. en ieder heeft zo zijn eigen vage eigenschap. Die 4 zogenaamde terroristen zijn ook gewoon stuk voor stuk een stel mafkezen die falen in alles. Wie ik al helemaal geweldig vond was die Barry als moslim van Engels bloed die die 3 andere (1 Engelse en 2 Pakistaanse) op sleeptouw heeft. Wat volgt is gewoon 2 uur aan hillarische momenten waarbij je nog wel eens krom ligt van het lachen en ook denkt van "zo die zit. Zo hebben we bijvoorbeeld die:

Bazooka die Maj verkeerd om afvuurd. Missie mislukt? Aan het einde blijkt van niet want hij had "per ongeluk" de schuilplaats van Bin Laden geraakt.

Die schaap-stunt.

"Do you realy fucked a dog?"

En natuurlijk tegen de einde, dat ze zich opwillen blazen in carnavalspakken.

Maar verder gewoon een zalige film en ook meer dan ik had verwacht. Zeker een aanrader als je ook voor Britse misdaadfilms houd. Alleen is dit er een in een heel ander jasje.

4,5*

Animatie/voorfilmpje was grappig.

Room 1

Een ongelofelijke kutfilmpje. Er zit totaaaal geen humor in en alles slaat nergens op. En dan moet die graftak van een Madonna weer met zijn tieten bloot dansen En dan de hele tijd dat gezeik over die sperma. Echt.. Het-slaat-wer-ke-lijk-nergens-op. Ik kreeg er gewoon racekak van. Zoooo dom.
0,5

Room 2

Ook dit was een zeer matig filmpje. De grappen sloegen nergens op en waren ver te zoeken. Wat wel leuk was was die vent die bijna over die bellboy heen kotste maar voor de rest ook niet veel soeps.
1,5

Room 3

Deze was wel leuk. En ook echt over de top en grappig. Antonio Banderas maakt alles goed als vader/gangster en die twee kids daarvan zorgen voor een hele hoop chaos. Waneer je echt in een deuk ligt is waneer die kids een lijk onder hun bed vinden en vooral als de ouders van die twee kinderen terug komen en dat hun hele kamer in de fik staat en de lijk zien en och noem maar op... Dit was al een hele vooruitgang van Four rooms. Maarja..hij is dan ook van Rodriguez
4,0

Room 4
Deze was ook wel leuk Tarantino maakt het weer helemaal goed en
is deze ook wel eens grappig. Dit was ook al een hele vooruitgang. Gespeeld en geregiseert door Tarantino dat werd gewoon een feest. De film leek saai maar dat was het uiteindelijk niet. Vooral niet toen ze dat vinger-afhak spel deden. En die razende vent met die toeter en die vent die steeds ruzie krijgt met zijn vrouw via de telefoon vond ik ook erg goed. Ook dit was een geslaagt filmpje
4,0

Conclusie: Die eerste twee filmpjes waren van die onbekende regiseurs en zijn gewoon floppers. Maargoed dat Tarantino en Rodriguez ook een kamer mochten doen anders was dit zonder twijfel een wanproduct geweest. Tom Roth deed het wel erg goed.

3,0*

Dat valt wel mee hoor, er zitten daar tussen in nog wel een paatr leuke actiescene's

Ik vond het zelf ook een zeer vermakelijke film, er blijft gewoon vaart in komen. Deze film was een beetje een kruising van een detective en een actiefilm.

Jeremy Irons zet een goede rol neer met Forrest 'Ghost Dog' Whittaker en er zitten zoals gezegt wel goede actiescene's tussen en leuke momenten.

Deze film is best wel geslaagt. Het is toch echt geen B-film.

3,5*

Na, Chez Arrive Pres de Chez Vous, The Blair Witch Project, REC, Cloverfield, Paranormal Activity is er weer iets nieuws in de zon kwa realisme-film. En die term blijft toch altijd een slim trucje terwijl we der toch nooit in zullen trappen of zoiets nou echt gebeurd is. En wat we nu krijgen: een hele film door Archiefbeelden met daarboven de reconstructiebeelden. Hierin worden al die bovengenoemde films in de blender gegooit met Signs en denk je in het begin ook, wat moet ik hiermee. Maar toch word de film naderhand boeiender en boeiender. Mila Jovovich speelt opnieuw weer prachtig en speelt ook eigenlijk die ene getraumatiseerde Abby Tyler, die we alvast in het begin te zien krijgen en het "geacteerde" gedeelde alles verteld en alles ook associeerd met de archiefbeelden en zo ook de reden waarom ze getraumatiseerd is. Je merkt het al. De film is al heel moeilijk uit te leggen. En zoals gezegt, het begin lijkt wel weer afgezaagt, maar toch word de film naderhand spannender en spannender en is ook dit toch weer een interesant thema, en dat mede door die realisme-gehalte.

Eng is de film niet echt, maar het blijft wel donker en spannend. Ik vond trouwens die korte bijrol van Correy Johnsson ook uitstekend. Die man heeft toch echt wel zijn hoogdepunten ook al is ie niet echt populair. We komen natuurlijk ook dichter en dichter bij het geheim en het einde is echt verschrikkelijk. Hoe de dochter word meegenomen door die buitenaardse wezens en die moeder ook eerst niet geloofd word. En zo blijft er naderhand (in de archiefbeelden) een zwaar getraumatiseerde vrouw over. Vond het nogal heftig om te zien evengoed. Ook de nazinnen voor de aftiteling waren indrukwekkend en soms lijkt het ook net alsof je naar een docu zit te kijken. Ook waren niet te vergeten die locaties van Alaska ook goed gekozen.

Verder toch nog een verassend filmpje geworden. Gewoon ook weer een alienfilm in een realistisch jasje, iets wat Cloverfield ook gedaan heeft met monsterfilms.

4,0*

De 87 minuten duurde toch wel erg lang. Wat een reis maak je met deze docu.

Ik zal toch zeggen dat dit een van de boeiendste en sterktste docu's is die ik heb gezien en waarvan je soms haast zou denken dat het een film is. Het is dus een docu over een man die als regisseur het leven van 4 bloedgabbers wil volgen met zijn camera en je zal zeggen: het leven van hun is zeker niet saai en ieder heeft zo zijn eigen ding en Roy Dames weet alle fragmenten en observaties op een emotionele manier bij elkaar te rijgen in die 15 jaar.

Afin we krijgen dus te maken met 4 vrienden, ieder zijn heug en meug en de ene is respectvol en de ander is gewoon een stomme sukkel die niks van zijn leven gebakken heeft. Alles begint ook bij het begin, of eigenlijk na... allerlij criminele activiteiten of verkeerde keuzes die sommige van de vrienden hebben gehad en nu tot hun nek aan toe in de shit zitten, en hoe ze er mee omgaan en bovenal: hoe ze in het leven staan en dat de dingen die ze willen bereiken, al heel snel als een kaartenhuis in mekaar stort.

Waar zal ik beginnen, als ik er voor een nog wel respect had was het Herman wel, hij had verkeerde keuzes gemaakt en in de loop der jaren, door met de onderwereld geldzaken te doen en nu vecht hij voor zijn leven, zonder mensen te schaden. Bij Herman is het ook vooral een bergje op en bergje af. Het was een wanhopige man maar je kon zeker zien dat hij niet opgaf. Daarintegen vond ik bv Bob en Jantje enorme sukkels. Jantje was daarintegen gewoon een mannetje met een grote bek maar een piepklein hartje en die continu in zijn eigen valkuilen stapte. Om over zijn relatie met Mientje maar te zwijgen, dat waren ook zeker momenten waarbij je je op je kop kan slaan, al was Mientje ook altijd wel in voor een conflictje en je kon ook maar zien dat ze de knoop maar niet konden doorhakken. Die Bob was ook een stomkop die het voor de rest van zijn leven verkloot heeft en totaal geen energie in dingen stak en altijd beter wist. Een beetje stereotyp hangen, snuiven en bier zuipen op de bank en auto's pikken. In ieder geval mag je blij zijn dat je totaal niet in de schoenen mag staan van die twee, wat wel weer een emotionele stuk was was dat Jantje en Hermien het laatste bezoek aan Bob brachten net voordat hij stierf. Rooie Jos was ook wel een rare af en toe, zit aan de ene kant bij de grijze massa maar uiteindelijk heeft hij wel een gouden toekomst met zijn muziekwereld.

En zo word je als kijker gewoon meegesleept in hun wereld en je zou je haast afvragen of het soms niet gewoon geacteerd is want je zou je sukkeligheid toch niet aan heel Nederland op tv willen laten vertonen? En je zou toch allang al gearresteerd worden als de politie deze docu ziet en die ziet bv Jos en Bob een auto stelen of Herman een dikke Dessert Eagle uit zijn tasje halen? Je verlinkt jezelf wel constant door jezelf te laten filmen.

Met het jaar mee word de docu ook steeds boeiender, verstikkender en spannender en leef je soms helemaal mee. Sommige quotes en momenten zijn wel hilarisch. Bv idd dat uitgepiept moment en als je weer eens ziet wat voor sukkels sommige mensen wel niet kunnen zijn. Ook wel bijzonder om een sprong van ruim 10 jaar in de tijd te maken en de mensen al veel ouder zijn. Die Mientje leek ook wel even 40 jaar ouder te zijn.

En natuurlijk is het ook erg sterk om te zien dat aan het einde de vrienden, na vele jaren, weer herenigt worden in datzelfte cafe, en dat het uiteindelijk toch weer goed met ze is afgelopen. Erg mooi einde in ieder geval.

Wat dat betreft een van de beste docu's die ik heb gezien. Ook in het eerste helft een ideaal reisje door de jaren 90.

4,5*

Wel een goed Brits fantasyfilmpje. Had echter eerder verwacht dat dit echt een science fictionfilm was en ook daadwerkelijk plaatsvond in de toekomst maar het futuristische/fantasy gedeelde speelt in het hoofd van Ryan Phillipe en word tegelijkertijd gesplitst met de realtiteit in het hedendaagse London. Iets anders dus dan ik had verwacht maar daar word de film niet slechter van. De fantasy beelden van die stad (Meanwhile City) zagen er wel erg fraai en donker uit. Of dit een Schyzofilm is durf ik niet te zeggen. Het verhaal is soms wel aan de ingewikkelde kant of het draait gewoon echt om die gespleten persoonlijkheid, maar de verdere rollen zijn wel erg goed. Het was ook weer leuk om Sam Riley te zien die ik al als Ian Curtis ken uit de film Control en verder had Eva Green ook een leuk rolletje. De scenes in de realiteit waren dan helaas wel een beetje aan de saaie kant af en toe. Maar het climax is wel uitstekend.

Zeker wel een goed filmpje.

3,5*

Sterke film die aan het denken zet. En natuurlijk... een grote publiciteit zal het wel niet gekregen hebben.

En ik mag toch wel blij zijn dat er rond deze tijd steeds meer films (en boeken) komen die laten zien dat ze het spuug en spuugzat zijn met de hokjesculturen en de karikatuur-diagnoses.

De film speelt zich denk ik een kleine tien a twintig jaar later in de toekomst... wacht, laat ik nog even subtiel blijven. We volgen een vader en een dochter die geheel geisoleerd in een huis leven, van de buitenwereld af. Vader houdt zijn dochtertje Chloe (waarschijnlijk een van de sterkste kinderrollen in jaren) binnen de deur en maakt haar wijs dat het buiten dodelijk een gevaarlijk is. Je gedachten gaan alle kanten op; is het een soort opgepoetste versie van 10th Cloverfield Lane? Is de filmposter enorm misleidend? Is het agorafobie? Manipulatie?

Dan krijgen we te maken met ijscoman Snowcone? Is de man een kinderlokker waar de hele buurt voor moet vrezen?

Maar nee, het loopt toch allemaal net even anders uit. Heel anders zelfs. Sterker nog, de film omvat toch een soort maatschappelijke boodschap waar ik heel blij van wordt. Of het is zelfs nog veel meer.

Amerika wordt geteisterd door "Freaks". Ofwel, hoe een slag mensen die door diagnoses een karikaturale brandmerk op hun kop hebben gekregen (met "Autist" als verdoezelnaam)... iets allerdaags dus. Chloe/Elenore, schijnt zo'n freak te zijn.

De uitwerking daarvan begint haast als een soort sprookje; met o.a. die vermogen van Chloe om zichzelf in een andere ruimte te verplaatsen (waarvan je eerst zou denken aan een droom), maar toch ook die band met Snow Coone, waarvan je eerst dacht dat dat de badguy was, waar haar vader haar voor gewaarschuwd had. Dan wordt vervolgens alles uit de kast getrokken. Hoe meer tijd er verstrijkt, hoe meer we erachter komen hoe de regering te werk gaat.

En zeg nou zelf; die werking leunt wel griezelig dichtbij tegen de werkelijkheid. Ik kan me nog een aflevering herinneren met Alberto Leeghoofdmans met die Asperger bij de spermabank. Hoe fascistisch en opruiend wil je het hebben?

Maar helemaal niet vreemd ook; want ja, al die zogenaamde diagnoses die de mensen tot karikatuur maken en je tot de dood in de speelhoek proberen te douwen; om zo maar geen verontwaardiging los te maken bij de "normale mensen". Bij deze film is de nuance helemaal weg; ofwel, volgens de regisseur kunnen ze het krijgen zoals ze het hebben willen.

En de film pakt ook veelvoudig uit; van telekinetische krachten of stevige actiescene's... tot zaken waarbij je dit niet zo snel tot een jeugdfilm kan bestempelen. Ook die moeder speelde fantastisch, de emoties en het realisme lagen er vrijwel dik bovenop. De goedkope cameratechnieken stoorden nergens... Wat ik wel een afknapper vond was die superhero-einde. De subtiliteit is bij deze ook in een klap verdwenen.

Het lijkt erop alsof er, na jaren lang hokjesplaatsen en marginaliseren, eindelijk een hype is losgekomen. Neem bijvoorbeeld ook Stranger Things, Het boek Het Instituut van Stephen King... en hoogstwaarschijnlijk ook Joker, die ik nog steeds moet zien.

Prachtige sfeer en locaties ook. Het had nog wel eens een A24-productie kunnen zijn. Steengoede rollen van dat meisje en zeker die knorrige opa Snow Coon... Veel Stranger Things verwijzingen... Alles zit er wel in, en de boodschap is sterk genoeg.

4,5* (Had 5* kunnen zijn als dat einde anders was)

Toch wel een amusant filmpje van Wheatley. Een knipoog naar Resevoir Dogs inderdaad, en weinig plot.

Ja, je moet er maar net geduld voor hebben. Wat 1978 hier nou als bijdrage aan leverde wist ik niet. Ware het niet dat dat jaartal ook niet vermeld wordt aan het begin. Leuke rollen en figuranten zoals ik al had gezegd. Sam Riley als die lompe Stevo, die Zuid-Afrikaanse wapendealer, een stoere chick, die chagrijn Ord, die hipstertype Vernon en die kerel die een appeltje te schillen heeft met Stevo, omdat deze zijn nicht heeft verwond in een dronken bui... als bijzaak. Twee scherpschutters en dan vervolgens een uur durende schietpartij, gepaard met vele leuke oneliners en trucjes, die er soms nog wel eens lekker bloederig aan toe gaan. De potentie zat er in mijn ogen wel aardig in en de film wist al met al niet te vervelen.

Volgens mij zou je dit ook wel als een knipoog kunnen beschouwen naar de gangsterfilms. Het is tevens niet Hollywood.

4,0*

Van de regisseur ken ik nog Autumm Ball.

En wat hij hier neerzet, is misschien nog wel veel beter en pakt hij wat meer uit. Het blijft afstandelijk, maar laat, in tegenstelling tot het bovengenoemde, toch nog wel enkele deuren open. We volgen een lakse jongeman die zojuist is ontslagen van het kantoor van muziektijdschriften. Hij is er niet kapot van; wanneer hij het pand verlaat steekt hij rustig zijn sigaretje op en ziet wel weer wat er verder gebeurd.

Het wordt ook langzaam maar zeker duidelijker dat dit een koppig kereltje is die tegen de maatschappij aanschopt, terwijl hij een hoop verborgen talent heeft. Alles laat hem onverschillig; zijn bezorgde vader, zijn zwangere vriendin en ook zijn nieuwe baantje bij de laadruimtes (met die hilarische heftruck-scenes). Het wordt hier ook op een zowel uitzichtloze als droogkomische wijze verteld. Het heeft iets weg van Dark Horse... alleen heeft deze personage echt overal schijt aan. Hij lijkt vele levens te leiden; de ene keer zuipt hij erop los met zijn maten, de andere keer geeft ie toch wel een beetje liefde weg, en de andere keer laat hij zijn ziel uitknijpen bij zijn vader.

En ja, alsof dat ook niet genoeg is; de familiesituatie van zijn vriendin is ook niet bepaald rooskleurig met haar neurotische vader en haar bipolaire moeder.

Deze film is ook doorspekt met verrassende elementen; de veelzijdige soundtrack, de soms magische beelden, dat paard... en voornamelijk die scene met die trolley is onvergetelijk. (om over de elektronische soundtrack maar te zwijgen)

Ja, dit was een erg geslaagde doch luchtige drama-film.

4,0*

De zoveelste Amerikaanse helden film waar verder geen reet aan is. Het enige wat inderdaad lekker weg kijkt zijn de actiescenes.

1,5*

Ben het niet echt eens met de lage wardering maar het is ook misschien net hoe je de film opvat. In mijn ogen was de regiseur iets te optimistisch, maar aan de andere kant is dat wel mooi want het zou toch prachtig zijn om ontspoorde jongeren in een ghetto een beetje op een rechte pad te krijgen. In Freedom Writers word die voorbeeld (die natuurlijk wel heel moeilijk is) op een hele mooie sympatieke wijze vertoond. We krijgen eerst te maken met enkele klasgenoten, met verschillende regilies, die dreigen in de goot te raken of die geconfronteerd worden met het dagelijkse geweld. In de klas kunnen ze vanwege hun ras en kleur ook slecht met elkaar omgaan en is de school ook een brok agressie. Maar wonderen zouden kunnen bestaan. En dat hebben we aan Juf Gruwell te danken, Echt schitterend gespeeld door Swank. Eerst lijkt het een onmogelijke zaak te zijn om op te kunnen schieten met de klas (bestaande uit: Negers, Latino's, Vietnamezen etc en slechts 1 blanke dat het pispaaltje is), maar naderhand weet ze de leerlingen wel dingen in te praten en hun horizon wat verbreden. En zo word er op een aangename manier verandering gebracht in de groep en word alles steeds vriendelijker en zou je toch zelf ook kunnen zeggen, een betere juf is er toch niet, maar waar zijn die leraren? Je word eigenlijk gewoon blij van deze film naderhand. Die leerlingen deden het trouwens ook fantastisch. Het is misschien onmogelijk om iets zover te krijgen als in deze film maar het zou wel mooi geweest zijn.

Verder ook grappig met dat Anne Frank thema, waarbij ze de Nederlandse Anne Frank helper Miep Gies nog naar hun school weten te halen. Het einde was ook erg mooi en laat je met een goed gevoel achter.

Ja, Freedom Writers is nou net een film die je op een bepaalde manier moet opvatten. Typisch Hollywoods durf ik nou niet te zeggen. Denk dat het meer een wens is en dan van hoe het eruit zal zien als het nog vervult werd. Verder een aanrader!

4,5*

Dvd kunnen ruilen maar die had precies hetzelfte probleem. Maar op een andere dvd-speler deed ie het prima. (had hem uit de 5 voor 5 bak bij Bart Smit) Raar.

Maargoed, de film begon erg traag en zoetsappig met een ellenlange saaie sexscene erin en dan denk je dat het weinig word. Maar na een tijdje komt er toch vaart in en komen er een paar mooie actiescenetjes aan. Voor de rest vond ik Eric Roberts nog best goed spelen. Jeff Fahey vond ik daarintegen wat minder. Maargoed. Het eindscene op de rotsen was ook spannend.

Redelijk filmpje. Staat vermaak niet in de weg.

3,0*

Heb hem gister weer gezien en ik vond hem nog steeds goed. Heb hem vaak op pauze gezet om die prachtige decors te bekijken, Echt prachtig dat futuristische New York in 2009(das nu al over 3 jaar). Goeie acteurs(waaronder Mick "the rolling stones" Jagger)

Gewoon een prima film, Waarom staat ie in de flop 100? Ik vind moviemeter een prachtige site, Mijn complimenten, Maar ze zetten sommige films in de flop 100 die de ene leuk vind en de ander niet, en der zijn veel slechtere films die niet in de floep 100 staan

maar voor de film 4,0

Niet slecht.

50 cent heb ik al eens eerder zien acteren, en ik moet zeggen dat hij toch echt wel beter kan acteren dan zingen. Freelancers is weer een politiemisdaadfilmpje in de typische categorie. Had dit nog wel eens een bioscoopfilm kunnen worden of was het echt een DTV-onderwerp?

Want ik vond de handelingen en de samenloop in deze film nog wel vrij goed. De typische rauwe settings van de New Yorkse achterbuurten in combinatie met een onderwerp dat een meervoud van Training Day had kunnen zijn. 50 cent gaat in opleiding bij LaRue... Erg cool gespeeld door Forrest Whitaker. Dat de charme bij de acteurs aanwezig is is wel te zien. Ondertussen hebben we ook de blanke garde... geleid door de racistische Billy Morrison. Concurentie zou je haast zeggen; maar beide partijen worden geleid door Joe Sarcone. Een klein maar typische prestatie van Robert deNiro, die nog al zijn oude gangster-trekjes boven tafel haalt.

De film weet zeker wel te boeien. Heerlijke cynische humor, een paar fijne actiescene's, stevige kat en muisspelletjes, en de groezelige settings van Brooklyn. Voor een direct to video nog knap gedaan.

3,5*

Het verhaal opzich is goed. Alleen word alles zo beroerd weergeven in deze film. Het acteerwerk vooral is om te gillen en veel dingen zien er nep en goedkoop uit. Ook word alles naderhand ook erg ongeloofwaardig. Freeway heeft is als eindresultaat gewoon een vaag rommeltje dat beter uitgewerkt had mogen worden.

2,0*

Het zal wel toeval zijn maar in een korte tijd heb ik dus drie films gezien met zo'n soort thema, eerst When Darkness Falls, daarna AE Fond Kiss en Die Fremde, tijdje daarvoor ook nog Dunya en Desie. En ik blijf me maar verbazen over dit onmenselijke theorieen in een orthodoxe familie die de koran of bijbel belangrijker vinden dan de mensen om hun heen en dat de pappa's het willen zoals ze het willen en de vrouwen maar oud vuil zijn. Zo ook hier. Sibel is een Turkse vrouw die samen met der zoontje de benen neemt bij der vent met nogal losse handjes. Als kijker zeg je dan ook meteen: en terecht. Alleen denkt de familie van haar in Duitsland (vader, moeder, broers) waar ze naar gevlucht is, er toch heel anders over. Door de rug naar die waardeloze Turkse vent te keren om derzelf en der kind te beschermen heeft ze weer eens de familie ten schande gemaakt dus ook in Duitsland moet ze weer vluchten voor de familie. Waarbij ze in een kinderopvang terecht komt die haar zoontje opvangen en Sibel in goede handen valt van de medewerkers daar. Dat zorgt voor een lichtpuntje. Ook die Duitse vrouw die ze allebij helpt is om er een goed gevoel bij te krijgen.

Maar helaas heeft Sibel ook nog der hypocriete broers achter der aan die wel heel stoer zijn en zich ondertussen schuilen achter de Koran. En op een gegeven moment moet Sibel maar dood, omdat ze maar niet wil luisteren naar der oh zo lieve vader "die het wel heel goed met der kinderen voor heeft" uche uche!. Wat dus wel even heel fout uit de hand loopt aan het einde. Oeps!

Walgelijk blijf ik het gewoon vinden dit soort mentaliteiten. Ik heb respect voor alle geloven maar zeker niet voor mensen die er op deze manier mee om gaan. En dat weet Die Fremde op een hele realistische en vooral keiharde wijze neer te zetten en gewoon laat zien hoe het niet moet. En ik merk het al, teveel van dit soort films in een korte tijd is niet bepaald goed, want je blijft maar malen om dit beestachtige manier van redeneren en omgaan met mensen (en dan met name je dochter/zus) Vind gewoon dat dit soort mensen niet op deze aarde rond horen te lopen. En dan zijn wij ongelovigen in hun ogen zo vrouwonvriendelijk en plat.... nou moet je horen wie het zegt!

Dus, weer een hele leerzame aanrader en hopelijk ook een waarschuwing voor dit soort beesten.

4,5*

Vond deze ietsje beter dan de voorganger.
Hackman speelde weer uitstekend. Marseille wordt goed in beeld gebracht en er zaten weer uitstekende scenes in.
Dat er een paar Franse schurken Hackman aan de heroine verslaafd willen maken en die shootout in de haven van Marseille. In die haven kom je zelfs een Rotterdams schip tegen, ook die scene dat popeye dat hotel in de hens steekt.

Weer een geslaagde topper.

4,5*

Vond het een schitterende film.

Had deel 1 en 2 op v8 gezien in 2003.

Maar ze waren zeer goed, er zaten in die tijd goede shoot-outs in. Gene Hackman acteerde prima met Roy Schneider. Mooie beelden van New York en Washington.

Deze was zeer geslaagd.

4,0*

Was een nog zeer vermakelijk tijd-manipulatie filmpje, maar helaas heeft deze hier en daar wel een beetje te overdreven momenten, met name het slechte einde. Verder zit de film best goed in elkaar en lijkt ook wel best een beetje op The Butterfly Effect. Opmerkelijk is dan toch echt dat The Butterfly Effect 4 jaar later uitkwam. Dennis Quaid speelt wel goed als de vader in 1969 en Jim Cazeviel als zijn zoon in 1999. Het begin is nog tamelijk interesant maar naderhand word alles een beetje te ver gezocht. Het ging om een ongeluk, maar naderhand word het standaart uitweg term seriemoordenaar er nog bijgehaald wat alles een beetje onorgineel maakt. Het einde vond ik ook bar en bar slecht en ook typisch zoetsappig.

Maar alsnog heeft deze film nog interesante momenten maar voor het echte werk moet je toch bij The Butterfly Effect wezen.

3,0*

Lang geleden eens gekocht en onlangs gezien. Het is een leuke mix tussen Do The Right Thing en Menace 2 Society.

We volgen Fresh, een 12 jarige loopjongen van een plaatselijke drugsdealer die leeft bij zijn tante. Zijn vader treft hij slechts als dakloze op straat. Tussen het drugsdealen door volgt Fresh gewoon het leven van een 12 jarige. Hij gaat naar school, hangt wat rond op straat en brengt zijn tijd door met zijn neefjes en nichtjes en legt hij de schaak met zijn vader. Dat zo'n dubbelleven niet zonder gevolgen is wordt ook al snel duidelijk. Fresh raakt verwikkeld in een concurrentie en zijn eerst nog zo'n stabiele dubbelleven begint te wankelen. Op een moment staat hij voor een belangrijke beslissing.

En in deze beslissing zien we wat de kracht van een naïef kind voor beide gerivaliserende of samenwerkende bendes kan veroorzaken. Een heel sterk uitgangspunt van een verloop dat nog op een standaard manier voort pruttelt.

Fresh is een bijzondere misdaadfilm waarin we weer eens te zien krijgen dat het leven in de getto niet van rozen gaat en iedereen medeplichtig kan zijn of te wantrouwen is. Sean Nelson zet hier als jongeling de rol van zijn leven neer en de sfeer van de Bronx is indrukwekkend. Goed geregisseerd ook door de man die later de no nonsens actieflick met Jason Staton op zijn naam heeft staan.

Om ook over de soundtrack te zwijgen. Van dromerige jazz tot de vanoudse hip hop. Het komt goed uit de verf en ik liet de aftiteling gewoon even staan.

4,0*

Erg sterke Deense film alweer, een kruizing tussen Wilde Mossels en vooral Straw Dogs. Het onderwerp waar de Denen toch ook erg goed in zijn en wat ze in Adam's Apple ook al deden: Een een of ander stompzinnig, uitzichtloos gat waar iedereen maar opmekaars nek zit en het subcultuur aan stoerdoenerij, zuipen en discriminatie erg groot is maar het nog wel op een leuke cynische, zwart humoristische wijze plaats vind. Maar de uitstraling is altijd wel vrolijk, opgewekt en zonnig en de vogeltjes fluiten vrolijk. De enige die wel voor elkaar hebben zijn Peter en Pernille, 2 kinderen en erg gastvrij en ze hebben zelfs een Bosnische hulp bij de verbouwing, en dat is uit den boze! Peter's broer Josh is dan natuurlijk weer het tegenovergestelde als een asociale, alcoholistische, brokkenmakende vrachtwagenchauffeur. Die nog zo vals is om de Bosnier erin te luizen dat hij verantwoordelijk is voor een dodelijk ongeluk die Josh zelf heeft gemaakt. Dan zijn de rapen helemaal gaar en de dorpelingen denken wat ze denken willen en gaan op klopjacht. Peter en Pernille zijn natuurlijk verstanding, waardoor we een Straw Dogs achtige thema krijgen. Vooral die pastoor was zwaargestoord. Het einde was keihard en onverwacht

Ja, dit was zeker een voltreffelijke Deense film die weer lekker bot laat zien hoe een in samengesmolten gemeenschap eigenlijk denkt en leeft. De settings zijn meeslepend en sfeertje is zoals gezegt wel weer om vrolijk van te worden, van de mensen daar word je dat weer niet.

4,5*

Zo, eindelijk eens begonnen met Friday the 13th reeks. En ja, hier is het allemaal begonnen met het thema: seriemoordenaar heeft het gemunt op een groep kamperende/feestende/neukende/hormonengierende jongeren. Alles begint daar ook mee, ondanks ze gewaarschuwt zijn dat die plek vervloekt is. En inderdaad, langzamerhand vallen de eerste doden er al. En natuurlijk is het ook weer erg mooi dat we de moordenaar (Jason dus) de hele film gewoon niet te zien krijgen en alles gewoon sight-jacked is gedaan.

De jongeren speelde ook erg goed en dan ook vooral Adrienne King als Alice. En dan ook vooral waneer ze het opneemt tegen de moeder van Jason. En wat een eng mens was dat zeg.

Maar zeker een geslaagde horrorklassieker.

4,0*

Het vervolg komt weer op hetzelfte neer als deel 1. We zien wel eerst even hoe het met Alice uit deel 1 afloopt en vervolgens beginnen we weer een nieuw verhaal. Weer een groepje jongeren die gaan feestbeesten in het bos en dit keer gaat Jason Voorhees er helemaal op eigen houtje op af en beginnen er weer slachtoffers te vallen. Het einde komt trouwens ook verdacht veel ophetzelfte neer als die einde van deel 1. Zou dit nou zo 6 delen doorgaan? Nouja, we zullen het zien.

In iedergeval weer een vermakelijk vervolg. Oohja, ook de meiden waren erg hot!

3,5*

Was wel weer leuk en gaat gewoon weer verder waar deel 1 en 2 geeindigd zijn. Het verhaal is weer bijna precies hetzelfte: weer een zooi jongeren die ergens gaan bivakeren, om te neuken, zuipen, drugs gebruiken en weet ik veel allemaal, de stuipen op het lijf worden gejaagd door een groepje criminelen en naderhand ook niemand minder dan Jason Voorhees. Die weer zin heeft om te killen voor de lol.

En ach, is wel weer leuk hoor. Alleen het is allemaal weer een beetje hetzelfte.

3,0*

Een leuk vermakelijk jaren 80 horrorfilmpje alweer. Het verhaal en het acteerwerk is geweldig en alles word een beetje op een zwartkomische wijze neergezet. De vergelijking met The Exorcist zie ik ook nog wel hier en daar. Alleen gaat het dit keer over een buurman die een vampier blijkt te zijn. Die buurman speelt ook erg goed en moet, doordat de remake er is, steeds maar aan Colin Farrell denken ipv Chris Sarandon. Eng word FN echter niet erg. Wel zeer ammusant.

3,5*