Opinions

Ik ben ook al aardig benieuwt geworden naar de film. Kreeg toevallig van een kennis een box met 10 BBI films erop waar deze ook op stond. En hij is inderdaad erg om te lachen. Wat een ongelofelijke slechte film. Echt alles is slecht hieraan: de camerawerk, special effects, Emotieloze dialogen, acteurs, decors en die helicopters zijn al helemaal om te gillen. Voor de rest is dit een ongelofelijke racistische god-bless-america prul. De Afghanen kunnen niet schieten en rennen gillend in het rond en zijn altijd de verliezers. Wat een schijtfilm

De helicopters zijn gewoon van speelgoed. En alles is gewoon met een gsm opgenomen. Deze troep hoort gewoon op de brandstapel van moviemeter.

Wat een klotefilm(en inderdaad: nou ja, film???!!!)

0,5*

Gister bij bart smit gekocht voor 2 euries samen met een paar anderen


Vond hem zelf wel goed, In het begin. Heb me er zeer mee vermaakt. Aleen vond ik het wel jammer dat de hoofdrolspeler word ondhooft

en dat verdient al een punt minder

toch 2,0

Weer zo'n typische standaard techno-computer thriller maar toch weer vermakelijk. Je zou eigenlijk al zeggen: dat Ford hier op zijn 64ste nog in moet spelen, maar toch zie je wel dat ie met de tijd meegaat en nog al zijn krachten uit de kast haald. Het is weer zo'n typische onder druk gezet worden/gijzelings/Vader moet gezin redden-film. Zo kan je al zien dat je niet ver hoeft te zoeken om een film te maken. Maar Vuurmuur is wel zeker te doen voor een doordeweekse avond. De rest van de acteurs waren ook wel redelijk. Denk dat Ford ook gewoon geld nodig had.

3,5*

Film die ik al heel lang heb willen zien maar het er steeds niet van kwam. Gisteren uiteindelijk toch maar gezien, en dit is me toch wel even een dijk van een thriller.

Van de boekverfilmingen van Grisham heb ik alleen nog maar The Pelican Brief en The Rainmaker gezien. Dit was ook weer een erg geslaagde film en Tom Cruise was hierin weer een kei als advocaat Mitch McDeere, die enthousiast zijn nieuwe aanbod aanneemt als werknemer op een advocatenkantoor. Alles lijkt goed te gaan, geld stroomt binnen en hij word gewaardeerd. Maar dan blijkt er binnen "De Firma" in het verleden wel hele bizarre dingen te zijn gebeurd. Het is wel stomtoevallig dat alle advocaten die daarvoor gewerkt hebben, zijn verdronken op de kaaijmaneilanden. Maar McDeere gaat gewoon lekker zijn gang, zonder te beseffen dat hij, door zijn handtekening, in een vicueuze cirkel terecht is gekomen van corruptie en duistere misdadige praktijkjes binnen het bedrijf en dat hij vanaf het begin af aan al bespeeld word. Zijn hele leven werd al vanaf het begin af aan afgeluisterd/gevolgt En dit is het begin van een keiharde comfrontatie waar McDeere uit moet zien te komen.

Waar we gewoon een prima thriller voorgeschoteld krijgen die ook nergens ouderwets aanvoelt. Tom Cruise zet weer uitstekend zijn rol neer en ook Gene Hackman, Jeanne Tippelhorn (ken ik niet overigens) en Ed Harris dragen een prima steentje bij.

Prima film, de 150 minuten gingen zo voorbij.

4,0*

Eindelijk was het dan zover. Het werd toch echt hoog tijd dat ik eens de Rambo-films gezien. Heb het zovaak uitgesteld. Bij deze dan.

First Blood was al een mooie vermakelijk begin. Deel 1 is aardig subtiel. Het draait allemaal om John Rambo die als een zondeling in een Amerikaans stadje beland en word beschuldigt van landloperij en ontsnapt. Vanaf dat moment krijgen we alleen te maken met Rambo die dan door de bossen vlucht met een hele politiemacht achter zich aan. Daartussen door maakt ie ook nog mooie kills en vallen dat hij nog geleerd had uit de Vietnamoorlog. Echt heel veel schietwerk zit er nog niet in. Enkel en alleen grotendeels de sluipmoorden werk van Rambo.

First Blood is een mooie epioloog. Sylvester Stallone speelt weer erg goed in zijn vroegere jaren. Eigenlijk lijkt het er wel op alsof First Blood een beetje een film is met een boodschap.

Wat ik ook heel grappig vond is dat ze dat Amerikaanse plaatsje in de ondertiteling als "Lutjebroek" vertalen. Je zou er net toevallig wonen. En laat het net zo zijn dat het een dorpje is waar ik redelijk vlak bij woon.

Maar voor de rest was dit een goede start.

3,5*

Weer een beetje een film in de trent van Wit Licht. En ach, mislukt was ie niet hoor. Wel erg bijzonder eigenlijk als je je bedenkt dat je moeilijk een genre kan bedenken bij deze film. Is het nou oorlog? Drama? of gewoon een echte Artsen zonder grenzen filmpje?

Maargoed, Pheiffer speelde wat mij betreft best goed. Ik heb der nog niet eerder zien spelen maar in First Mission was ze wel een kei. Ook Rietman en ook vooral Gernand weten er weer iets moois van te maken en de film sleept ons mee naar de groezelige, broeierige plekjes van Zuid Amerika, waar de armoede en de onderdrukking door de guerillia's heerst. En inderdaad had het ook best veel weg van een gemiddelde Hollywood film. Wat ik dan weer wel jammer vind is dat de guerilla's wat mij betreft toch te soft en te makkelijk over waren te halen. Dat kon wel meedogenlozer.

Maar verder nog een zeer aardig Nederlands/Zuid Amerikaans werkje. Het einde vond ik dan weer uitermate slap.

3,5*

Zeker niet slecht.

En wellicht beter dan The Purge: Anarchy.

Na drie delen werd het eens tijd om een soort van proloog te maken; van hoe het toch allemaal begonnen is. The Purge 1 speelt zich af in 2022 en dat was voor 2013 nog best wel een verre toekomst. Dit deel zou zich wel eerder afspelen... dicht tegen 2018/19 aan. Oh my...

Want hier draait het om het experiment die gedaan wordt, alvorens de regel in alle staten in gaat. De regering verkiest Staten Island en klaarblijkelijk worden de donkere mensen ingezet voor dit experiment. Er ontstaat al snel onenigheid. Er wordt fel geprotesteerd tegen het nieuwe beleid, en sommigen staan te trappelen van ongeduld om hun woede en frustraties eruit te gooien. De personages zijn ook erg goed vertolkt. Die broer Issaiah die wraak wil nemen op die dolgedraaide Skeletor (Waanzinnige figurant trouwens), zijn geschifte zus met een paar andere stoere dames die ook maar de knoop doorhakken nadat ze beseffen dat vrede geen zin heeft, psycho's in enge maskers... Qua stereotypen komt deze film niks te kort. Daarnaast zijn er weer genoeg vette shootouts en slachtingen (voornamelijk die Purge Party was één van de uitschieters. En ohja... ook iets met drones, en dan die scenes waarin de overheid meegeniet van het leedvermaak.

Nee, ondanks de slechte reviewes kon ik me wel vermaken met deze prent. Komt er nog een deel 5?

4,0*

Dat ze in Engeland kinderen haten is misschien te pessimistisch, maar soms valt het wel erg op. Zo heb ik het wel ervaren toen ik 6 jaar geleden in Londen was, in de stad zelf kwam je maar weinig kinderen tegen, de meeste kinderen (en pubers) die ik toen heb gezien zaten op een school met uniform en met hele hoge hekken om het schoolplein en werden nog tamelijk ouderwets opgevoed. Verder mochten ze ook niet zonder begeleiding Harrods binnen of shoppen. Dat is dan het imago die ik heb meegekregen, maar ik kan er wel naast zitten.

Maar ik denk dat het inderdaad wel een beetje de betutteling is dat de kinderen/pubers in Engeland zo uit hun vel springen, het lijkt ook een behoorlijk bekend thema te zijn geworden daar, zo heb je ook Eden Lake, The Veteran, Harry Brown, Boy A, Attack the Block (Adult/Kidulthood moet ik nog zien) enz enz waarin het term "jeugdbende" een stereotype begint te vormen. Elk verhaal is anders, maar toch heb ik wel door waar er op gedoeld word.

Maar Fish Tank gaat weer een beetje de andere kant op. Ook hier krijgen we te maken met zo'n iemand. De 15 jarige Mia die zich totaal niet thuisvoelt in de groezelige achterbuurt van Essex en der eigen ook totaal niet onder controle heeft en behoorlijk agressief is en al flink word uitgekotst in haar buurt. Logisch natuurlijk, want haar status is niet bepaald rooskleurig. Ze mag er nog wel goed uitzien maar haar innerlijke die geeft er een flinke draai aan. Zoals gewoonlijk is dit weer iemand die stennis op straat schopt en het thuis ook niet bepaald goed heeft. Haar zusje gaat ook de afgrond in en haar moeder is een alcoholist die open dag houd voor de kerels in de buurt, totdat ze de midden 30-er Conner aantreft (die ook erg indrukwekkend is neergezet door Fassbender. Conner lijkt zo wel de boel op te bloeien in het verscheurde gezin, ondanks het feit dat het niet altijd even rooskleurig gaat. Wat er precies over gezegd kan worden is gewoon erg moeilijk. Mia lijkt haar rust te hebben gevonden maar ondertussen...

Alles slaat natuurlijk ook om wanneer Mia van bil gaat met Conner Vanaf dat moment is de spanning flink te snijden en kan je ook maar weinig goeds verwachten. En alsof dat nog niet genoeg is, vooral wanneer Mia erachter komt dat Conner al die tijd overspel had gepleegd met haar moeder, terwijl hij ondertussen zelf nog een gezinnetje heeft. Het laatste half uur grijpt je wel even naar de strot. (Nee het is geen door een toiletpapier gesponserde goede tijden, slechte tijden!!!)

Erg knappe Urban-drama dus die zo zijn verrassende wendingen heeft, licht puntjes, donkere puntjes, realistisch acteerwerk en ook een grimmig sfeertje van de kleurloze saaie achterbuurten. Ik vond dit weer een sterke coming of age film.

4,0*

Ik heb misschien van Bruce Lee maar 1 film gezien (helaas) genaamd The Big Boss, maar dat sloeg eigenlijk wel in als een bom en Bruce Lee was toen al mijn nieuwe held geworden. Deze docu vond ik ook zeer goed. Alleen gaat dit toch niet echt specifiek over Bruce Lee. Meer over boxen en alles en de mogelijke opvolgers van Lee. Maargoed. Het was in ieder geval een zeer interesante docu en ze gaven evengoed ook wel voldoende info over Bruce Lee. Leuk vond ik die pauzefilm met een reconstructie van de jeugd van Bruce Lee en stukjes uit de films van zijn grootvader. In de reconstructie word eerlijk gezegt belachelijk in geacteerd met nep-janken en overdreven melo-drama enz maar leerzaam was het wel. Verder vond ik de kung-fu en box wedstrijden ook mooi en de krachttesten met dat hout doormidden slaan. Eigenlijk vind ik dit meer lijken op een sportzender met dertussendoor wat reconstructies en stukjes uit films van Lee. Maar dit valt zoals gezegt absoluut niet tegen. Zeker niet voor 1 euro.

Mooie docu. Beslist de moeite waard. Binnenkort maar die andere Bruce Lee-docu uit de 5 voor 5 bak vissen.

4,0*

Was een beetje een matige film. Beetje grauw in beeld gebracht en Gary Daniels speelde ietsje minder. Wat wel leuk was was de verwoeste steden en die meedogenloze ridders. Dat magische gedoe verpeste dan weer wel een hoop. En Gary Daniels had ook een makkelijk script. Hij zei amper wat.

Maargoed toch 2 sterren.

Best nog een indrukwekkend oorlogsfilm van Clint Eastwood. Alleen wel weinig plot voor een Eastwood film. Om te beginnen was de plotlijn wel weer goed opgebouwt maar soms ook nog best wel rommelig en is het een aaneenschakeling van flashback naar heden en dan ineens weer flashbacks. Maar het laat wel op een mooie manier zien hoe die soldaten eraan toe zijn na hun overwinning. Ook die invasie scenes zagen er realistisch uit maar leken wel verdacht veel op die D-day scene uit Saving Private Ryan. Verder is het acteerwerk ook goed. Maar toch is FfoF wel een beetje een doorsnee oorlogsfilm en dat is dan wel weer jammer. Sommige scenes in het gewone leven kunnen nog wel indrukwekkend zijn en ik vond die ene indiaan ook echt een held. Maar verder had er nog wel een beetje meer aan gesleuteld kunnen worden. Het realisme dat Eastwood altijd in films gebruikt is ook weg en lijkt dit ook een beetje erg op een Amerikaanse heldenfilm. Maargoed. We zullen zien hoe het vervolg eruit ziet. En wat betreft dat Eastwood slechter word op zijn ouwe dag? Changeling en Gran Torino waren harstikke goed!

Al met al toch nog wel een onderhoudende oorlogsfilm.

3,5*

Mweh.

Of ik begin te oud te worden om echt alles te willen zien wat ook maar een beetje opmerkelijk of schokkend hoeft te zijn, of dit was totaal niet mijn ding en net iets too much.

Opzich ben ik dol op korrelige grijze beelden, maar hier is het allemaal behoorlijk geforceerd. Ik prefereer de dingen die onder je huid kruipen, maar hier word ik slechts behoorlijk depressief van. Misschien de bedoeling van de makers, maar als er ook een beetje subtiliteit werd gebruikt zou het beter binnen komen.

Wat we zien is een korrelige, smerige, nachtmerrievoorstelling van 77 minuten. De figuranten zouden nog wel interessant kunnen zijn, maar uiteindelijk zie ik echt het doel van deze film niet. Alsof het echt slechts bestaat uit het feit om de kijkers de willen laten walgen en meer niet. Iets wat al honderdduizend keer eerder is gedaan. Het was echt een behoorlijk lange tergende deprimerende zit geworden en krijg ik echt het gevoel dat diegenen die dit hebben gemaakt kampen met een diepe zelfhaat en dit gewoon een grote zelfmutilatie is geworden van 77 minuten lang. Misschien voor een bepaalde niche, maar niet voor mij.

1,0* voor slechts de montage en de karakters.

Zeker geen verkeerd vervolg en gaat weer verder waar deel 1 geeindigt is.

En wel jammer van de vele kritieken over de film, want ook deel 2 is toch gewoon net zo goed. Verhaaltje is weer goed opgezet en die Lisbeth Salander/Noomi Rapace blijf ik toch echt een ubercoole stoere personage vinden en ook Michael Salander was weer prima, alleen had die dan weer een minder grote rol. En het is gewoon weer genieten van de vele verassingen en plotwendingen. We zien nu dat Salander beter niet die pistool van die verkrachter van haar uit deel 1 had kunnen vastpakken want later worden er met hetzelfte pistool moorden gepleegt op Millenium-redactie leden en staat er een prijs op Lisbeths voorhoofd. Zo krijgen we met deel 2 een runaway movie voorgeschoteld wat ik ook altijd graag waardeer. Verder vond ik de vader van Lisbeth ook erg goed spelen en krijgen ook steeds meer te weten over Lisbeths verleden, ook die blonde reus was bruut en die ene politieagent (ben even die naam kwijt) waarin hij het in die schuur opneemt tegen die blonde reus. Verder waren de vele shots ook sfeervol.

En ook maken we kennis met de Zweedse Hells Angels.

Verder een prima vervolg en ik kijk al uit naar deel 3. Is er trouwens ook degelijk een verschil tussen die dvd versie en de bioscoopversie (waren de films in de bioscoop ook in 2 delen te zien zoals op de dvd? )

4,0*

Heb deze (samen met Atack Force voor 6,99) bij Media Markt gekocht voor een 10tje. En heb hem gisteren samen met Attack Force gezien. En ik moet zeggen dat deze een stapje omhoog is gegaan tov Attack Force.

Het begon gewoon standaard met een ondsnapping uit een gevangenis en die wegsupermarkt scene vond ik ook gaaf met die overvallers Seagal schakelt ze dan op coole ouderwetse manier uit. Die scene hou ik erin. Wat wel irritant is aan deze film is steeds die herhaaldelijke slagschip/straaljagerscene's. Je ziet ook dat sommige scene's uit andere films zijn geknipt. Ook moet die grauwe natte Roemeense platteland Afghanistan voorstellen. Maar in Afghanistan is het niet zo vaak nat en ligt de weg niet bedolven onder de bruine blaadjes. Ook die Afghaanse dorpen zijn gewoon in Roemenie opgenomen en hebben ze wat karretjes en Arabieren op de straat gezet om het een beetje Arabisch te laten lijken. Die Arabieren zijn gewoon Amerikanen met een tulband en een pruikbaard. Maargoed...

Seagal doet het hierin in ieder geval beter dan in Attack Force. Hij laat zijn handjes weer een beetje wapperen en er zitten ook voldoende actiescenes in. Ook mooie mesgevechten in pure Seagal style en Seagal laat weer wat botjes kraken en de voice dubbing viel dit keer minder op.

Met als resultaat: Beter dan Attack Force met wat mooie gevechtjes, toch een redelijke voldoende.

3,0*

Op naar Urban Justice.

Flightplan begint als een donkere thriller die je toch wel zeer doet boeien. Het lijkt er dan ook op dat het de hele film zo door gaat (Zoektocht naar dat dochtertje, is het paranoia?, schyzofrenie?, Waanbeelden? Is het weer een verrassend knooppunt?) Nou, eigenlijk niet. Na een uurtje lijkt het wel alsof de regiseur geen verrassend knooppunt wist te verzinnen, dus wat doen we? We maken het maar zo dat het dochtertje gegijzeld is en gevangen gehouden door die stewards die zo te vertrouwen waren. En dat ze ook nog bij een bom ligt Echt heel jammer is dat. Die term is sowieso al behoorlijk standaard en het heeft ook helemaal niks met het begin te maken. Je zit te wachten op een verrassend einde maar de aap komt toch heel gouw uit de mouw en dat is erg jammer aangezien de film al helemaal goed begon. Jodie Foster word naderhand ook steeds minder en acteerd dan ook zeer overdreven. Sean Bean vond ik wel weer goed.

Ook het term megagroot, futuristisch vliegtuig vond ik een beetje overbodig.

Terleurstellend verhaal, maar toch een 3,0* voor de donkere sfeer.

Behoorlijke sterke film en inderdaad wel een verdachte kruising tussen Se7en en 8 MM. De regie ligt in handen van niemand minder dan Wai-Keung Law, die uiteraard bekend staat met Infernal Affairs. Ook hij lijkt in Amerika wel brood te hebben gezien en maakt toch nog wel een erg geslaagde film neer die continu weer een tikje gas neemt.

Om te beginnen vond ik de kleuren en het hele Amerikaanse woestijn-regio shots meer dan geweldig en uiteindelijk weer iets anders dan groezelige wijken of industrie terreinen. Waar dit soort thema's vaak plaats vinden. Lau heeft alles gewoon zorgvuldig en knap geschoten en pent hier ook weer op zijn eigen wijze zo'n verhaal neer. Richard Gere is ook weer heerlijk op dreef als een cynische en eigenwijze cop Errol die alles op zijn eigen roekeloze manier oplost waardoor hij niet veel vriendjes maakt. Ook zijn collega Allison gaat maar met tegenzin met hem mee. Errol is behoorlijk geobserdeert door het ontucht-wereldje en houd zich daar ook meer mee bezig door een onopgeloste operatie die 20 jaar geduurd heeft en er een serieverkrachter maar niet te pakken valt. Totdat er een 17 jarig meisje word ontvoerd en Errol er nog obsessiever mee aan de gang gaat en zijn roekeloosheid toch nog wel eens een reden kan hebben. Wat we krijgen is eerst een simpel speurwerkje wat met de 10 minuten boeiender en beklemmender word. Het hele Sm, fetish en snuff gehalte komt ook weer veelvuldig aan bod en iedereen lijkt wel verdacht te zijn. Ook erg sterk om te zien als Errol uiteindelijk zelf gek aan het worden is en het recht in eigen hand gaat nemen.

En zo is The Flock zeker geen teleurstelling maar gewoon weer een prima misdaadfilm, die het laatste halfuur nog best behoorlijk ziek kan zijn en de verkrachtigscene's weer de Irreversible-gehalte halen, of misschien zelfs nog erger. En oh oh, wat waren die daders gestoord (dat stelletje)The Flock is wel voor mensen met sterke zenuwen want het weet echt alles intens uit te brengen. Maar hij is toch zeker wel aan te raden.

4,0*

Heb hiervan door de jaren heen nog wel eens stukjes van gezien en ik kon het beruchte "maar buurman wat doet u nu?" scene ook al. Nu heb ik hem eindelijk (samen met Amsterdamned en Flodder in Amerika) gevonden bij Blokker en bekeken. En hij is toch gewoon heerlijk vermakelijk en ook gewoon het toppunt van een Aso-familie. Die moeder Flodder had ook echt al de uitstraling als typische Aso-moeder, Johnny was ook gaaf als typische jaren 80 crimineel achtig mannetje en ook de uber uber geile Kees Flodder maakt alles goed. Ook die opa was lekker seksgefrustreerd en grappig en het was hier ook weer lekker de omgekeerde wereld. Die buurman was ook maar een geile vent en dat feest op het einde was hillarisch. Vooral ook waneer die chagerijnige buurvrouw die foto's vind waarbij zijn man met Kees is gespot en naderhand ook dat die domme generaal met die tank Flodders huis op komt blazen. Heerlijk overdreven allemaal.

Maargoed, eindelijk eens gezien en hij was zeker niet slecht.

3,5*

Ook deel 2 van Flodder was weer een heerlijk portie dom vermaak met hetzelfte stereotype aso-crew. Dit keer maken ze Amerika onveilig en de Yanken hebben er hun handen vol aan. De humor is opnieuw weer typisch van Maas en het is ook weer lekker de omgekeerde wereld. De acteurs zijn weer erg goed.

En een bitterballetje als versnapering bij deze film is niet misplaatst

3,5*

Portugal... daar hoor je op filmgebied maar weinig van.

Maar wat een strakke film is dit. Een beetje Wristcutters meets The Eyes of My Mother.

Wat me al heel snel opviel is dat de film zoveel mogelijk Japanse elementen aan elkaar probeert te knutselen. Carolina ziet er met haar kledij en haar pony wel erg verdacht Japans uit; de Harikiri wordt naar boven gehaald... en laat het ook zo zijn dat Japan al een zelfmoordbos heeft. Portugal... of elders in Europa, zo dan niet op de wereld daarentegen? Of de inspiraties expres waren of dat ik degene ben die ze maakt... Ik weet het niet.

Het begin is nog wel een beetje aan de komische kant. We maken kennis met een oude man genaamd Ricardo die specifiek naar het bos is gekomen om harikiri te plegen. Daar treft hij de jongedame Carolina; waarbij er al meteen wrijving ontstaat. Ricardo noemt Carolina een verwend nest die helemaal geen zelfmoord hoort te plegen en Carolina weet op haar beurt met Ricardo's familiezaken de zand in de ogen te gooien. Maar niets is zoals het lijkt.

Wat Carolina's motief is is nog niet geheel duidelijk. Misschien is dat aan de kijker zelf in te vullen. Het begint inderdaad als een arthouse en het ontpopt zich langzaam tot een soort stalker-thriller alias slasher. En dan de hele bloederige samenloop, waar een festival als alibi wordt gebruikt.
Het oogt nergens goedkoop en het weet alle kanten op te gaan. De regisseur was in ieder geval lekker creatief bezig. In zwart-wit gegoten, spelen met genres en invloeden... Ja, van dat beetje spelen is er toch wel een stukje kwaliteit afgeleverd.

4,0*

Het is hetzelfde methode als Spring Breakers... Waar denk je aan als je Florida hoort (of een ander zonnig paradijs)? Natuurlijk...

We bevinden ons in Miami... Waar je als eerste denkt aan Palmbomen, overvolle stranden en de beachboys met de lekkerste wijven... of anders de rijkste druglords met hun villa's met zwembaden en het eindeloze feesten... Kortom, paradijs. Echter laat The Florida Project daar iets heel anders van zien.

Al begint de film wel hoopvol. De kleuren en de zonnige shots die in de desolate omgeving toch nog voor die exotische afwisseling proberen te zorgen zijn al een visitekaartje die je meteen in de film trekken. Meteen nemen we een kijkje in het leven van broertje en zusje Scooty en Mooney en vriendje Dicky... Je voelt meteen de vrijheid en de zorgeloosheid en klagen? Dat heb ik ze maar weinig zien doen. Ze halen kattenkwaad uit, zijn zo geslepen als wat, maar maken ook al snel vriendjes met het dochtertje van de moeder wiens auto ze hebben bespuugd. Het helende vond ik dan toch dat ik bij deze beelden terugkeek op mijn jeugd... Vaak denk je dat je wat gemist hebt en dat er altijd wel iets was wat dat je vrije kinderjaren belemmerden. Dat was soms enigszins zo, maar toch... al zou je de simpele dagbestedingen filmen en naast de beelden van The Florida Project zetten, zou je toch niet zo heel veel verschil zien. Maar de zonet genoemde belemmeringen... Het zet je wel aan het denken.

Want hoe de kids ook een zorgeloos leven lijken te leiden en gebruik maken van de grond aan hun voeten... en hoe avontuurlijk ze hun leven ook maken in een kleine omgeving, we blikken ondertussen ook op de levens van de volwassen mensen van het appartementenblok, veelal met de touwtjes en de verantwoordelijkheid in handen. En dan, na die zorgeloosheid, word je neus toch wel even flink in een vuile berg wasgoed geduwd. Dan krijg je zomaar uit het niets te maken met een broeinest van armoede, cynisme, strenge regels en het feit dat er veel te verliezen valt. Dat de regisseur heeft gekozen voor een onder en middenklasse is ook iets wat ik had willen zien. We volgen de jonge rebelse moeder van Mooney, genaamd Halley... die, tijdens het opvoeden van haar kinderen, zelf nog bezig is om de adolescentie een plekje te geven... waarbij ze eerder op een schoolvriendin lijkt dan op een moeder. De verveelde cynische huisbaas Bobby (Een van Willem Dafoe's beste rollen) die overduidelijk ook snakt om iets anders te gaan doen met zijn leven. Vele andere ouders met een uitzichtloze bestaan en opbouwende schulden... En hoe het ook went of keert... de vriendschap van de kinderen wordt langzaam maar zeker ook beïnvloed door de ellende van de grote mensen.

De film weet je alle emoties mee te geven... De ene keer word je in de kinderlijke zorgeloosheid meegetrokken, dan voel je je stinkbenauwd... zeker bij de stukken bij de ouders die, ondanks het ondraaglijk warm is, met hun gordijnen dicht voor de TV hangen, dan moet je lachen... zeker als Bobby weer in het spel komt... en uiteindelijk is een fataal moment, dat vele levens overhoop haalt, niet te vermijden.

Heb er bijna geen woorden voor. Alles aan deze film is goed en blijkbaar is dit ook een sterke boodschap voor opvoeders. Want... hoe dat tegenwoordig ook gaat met de vele regeltjes, DSMpjes en het feit dat een kind maken "heel gewoon" is... loopt ook de spuigaten uit. Het zonnige sfeer heb ik nog onthouden van Tangerine... maar hier gooit Baker er nog enkele scheppen boven op. Geen soundtrack, bijna een sfeer alsof het vlogs zijn, de omgeving, de leegte, de schattige scenes met de kids, het broeierige sfeer... en dat voor een laag budget... Laat dit de nieuwe generatie filmmaken zijn!

5,0*

Oh wat hou ik van die kat!

Flow lijkt een animatiefilm te zijn geworden als vrijwel geen anderen. Geen pratende dieren, geen zoetsappig Disneygeneuzel op de automatische piloot, danwel een klein beetje menselijke eigenschappen, maar voor de rest zijn de karakters zo dierlijk mogelijk.

De kat is een beest zonder achtergrond en vraag je eens af hoe deze in de wildernis is terechtgekomen. Voordat ze het weet krijgt ze te maken met een massale watersnoodramp. Maar op den duur is ze niet alleen. Daar waar ze eerder als de dood was voor die plaatselijke honden, lijkt ze zich nu te irriteren aan die klefheid van die labrador dat op den duur een heel sympathiek beest blijkt te zijn. Het lijkt zelfs een buitenbeentje voor zijn hondengroep. En uiteindelijk spant ze zich samen met andere dieren die in principe elkaars tegenpolen zijn. Die secratarisvogel die haar nog wel eens vliegles geeft, een capibara (zo ik leer nog eens wat dierennamen), en naderhand een irritante ringstaartmaki. Allen zijn ze hun eigen groepsoort uit het oog verloren en komen ze ten samen op een verdwaalde boot. Natuurlijk een verwijzing naar de Ark van Noach. En zo nu en dan duikt er een... is dat nou een walvis en een krokodil tegelijk?... op.

Wat kan je er verder eigenlijk over zeggen? In woorden vrij weinig, want je moet deze film gewoon ervaren. Ondanks de menselijke vormen die zoals gezegd hier wel eens opduiken om de sjeu er een beetje in te houden, zijn de dieren zo realistisch mogelijk gemonteerd in de handelingen en hebben ze allen hun charismatische en fraaie eigenschappen. Denken niet in de toekomst, maar handelen naar het moment zelf.

En regelmatig is het tussen de eigenzinnigheid ook magisch. Ja, noem het maar wat je wilt, maar toch vond ik die scene zonder zwaartekracht en het sterrengevonkel een prachtig schilderij dat de film helemaal doet maken. Het kleurgebruik maakt het af.

Ja, ik ben betoverd en bewonderd door deze film voor alle leeftijden. Behoorlijk uitgekeken op films waarin dieren de rol spelen, maar voor deze opzet ga je echt even goed zitten. Was die kat maar van mij.

Mooie laatste stem van het jaar.

4,5* om niet te slijmen.

Zo, weer een lange tijd dat ik wat van Cronenberg heb gezien en mocht natuurlijk zijn klassieke The Fly niet missen. En ook hierin is het weer lekkere intense ranzigheid ten top en mag alles weer lekker bizar zijn. Jeff Goldblum (die ik ook al ken uit Jurassic Park als Ian Malcolm) is van de partij en heeft eindelijk eens het teletransporteren waargemaakt. De uitvinding waar iedereen van kon dromen is dan eindelijk uitgevonden. Na een paar foute tests met proefdieren, word alles toch beter en besluit Seth er zelf maar eens in te duiken, maar dan merkt hij niet dat er ook nog een vlieg in de capsule zit. De gevolgen zijn dus verschrikkelijk.

En in The Fly is het dan ook niet al zo dat Seth gelijk in een monster veranderd. Nee het gaat stapje voor stapje. Maar het resultaat is om van te kotsen.

Ook Geena Davis uit Stuart Little vond ik weer een kei.

Prima film alweer van Cronenberg in zijn vroege jaren. Nu weet ik ook al waar District 9 zijn invloeden vandaan heeft gehaald. Moet ook overgens steeds aan dat nummer van U2 denken.

4,0*

Leuke serie. Had net deel 5 (op uitzending gemist) gezien met natuurlijk de dood van die Eva

De rest van de serie vond ik ook zeer goed. Het vertelt wat over de jeugd van tegenwoordig. Ja het was zeer geslaagd. Soms moesten mijn handen jeuken bij die Cleo in het begin.

En wat een lekker wijf die Rossita Wolkers , ben bijna verliefd op haar geworden (maarj a, het is een leeftijdsgenoot dus....) Dat was echt een stoere chick.

voor de serie: 4,0

....en bij Van Leest voor 10 euro terwijl hij bij de FRS maar 17,99 blijft kosten.

Maar het is weer inderdaad een hele mooie gangsterfilm met erg goede acteerprestaties en stijlvolle actiescenes die grotendeels in Slow mo gedraait worden (zeker een bekende eigenschap van To) Verwacht niet van die massale kogelregens uit John Woo-films. Dit is gewoon iets nieuws. Film moest ook iets weghebben van een western aangezien de muziek en de manier van filmen. De mooie achtergronden van de oude stadsgedeelden van Macau was ook toepasselijk.

Zoals gezegt: Voldoende mooie actiescenes en ook nog humor en weer een vleugje HK melodrama wat ook bijna in geen enkele HK-film ondbreekt. Ook dat kunstje met dat blikje op het einde vond ik erg leuk verzonnen.

Weer uitgebreid voer voor liefhebbers van Hong Kong-actiefilms. Zeker aan te raden. De uitgave van Asiamania is ook erg mooi.

4,0*

Zeer geslaagde Britse Hooligan film en zelfs beter dan Hooligans (2005) aangezien dit in eerste instantie gewoon 100% brits is. De film oogt lekker rauw en robuust en die grofgebekte Engelse voetbalsuporters maakte er ook iets prachtigs van. Ook mocht de Engelse humor en de botte sarcasme niet ontbreken. De hoofdpersonage Tommy Johnsson vond ik ook een schitterende personage en die Billy Wright vond ik ook helemaal fantastisch, vooral met zijn inluisgrapjes. Of die 2 opaatjes waarvan die ene een jointje opsteekt. Maar naast al deze humor blijft het rauwe en troosteloze sfeer wel aanwezig is de film ook op vele momenten zeer pijnlijk. Die hallucinaties van Tommy waren grappig en bizar tegelijk.

En het eindgevecht was ook lekker hard. Die rechtzaak was ook om te lachen en aan het eind word er ook weer op zo'n heerlijke sarcastische wijze verteld hoe het met al die personages afloopt.

Zeer geslaagde film: 4,5*

Voor zijn loopbaan in Indonesië met de populaire The Raid maakte Gareth Evans in zijn thuisland deze Footsteps.... en ben ik de eerste op Moviemeter die erop mag stemmen...

Evans is met een krats begonnen maar het onderwerp is vrij interessant doch standaard. Een jongeman die vervreemd raakt en op een dag een aanbod krijgt van een mysterieuze organisatie... een producent van opnames van zinloos geweld. Extreem zinloos geweld... gevestigd in een kantoorpand. Tassen met gewonde vrouwen zijn er overigens ook welkom. Deze Andrew krijgt de kans om wraak te nemen op een van zijn belagers uit het verleden, om vervolgens zo weer een doel in het leven te krijgen. Hij wordt begeleid door zo'n griezelige jongeman die hem wel over schijnt te halen... totdat Andrew last begint te krijgen van zijn geweten.

The Cameraman, degene die voornamelijk het geweld filmt, deed me erg denken aan The Mystery Man uit Lost Highway.

Footsteps was een alaardig tussendoortje waarin Evans al een voorbode deed met extreem geweld, alvorens hij met een groter budget naar Indonesië ging. Best het proberen waard.

3,5*

Inderdaad, deze film is zo slecht nog niet. Het verteld een beetje het verhaal hoe het is in de achterbuurten van Londen. De film is wel een beetje grauw en triest maar dat hoord er juist bij. Denzel Washington speelde goed als een Engels persoon met nog een puur Amerikaans accent. Ook die man met die ene been mocht er wezen en die alleenstaande moer met haar dochter.

Vind het alleen jammer dat Denzel Washinton en die man met dat ene been aan het einde dood gaan.

Voor de rest leuk om een keer te zien.

3,5*

Helemaal geen slechte film zoals velen hier suggereren. Voor mij was het zelfs nog beter dan verwacht. Wat kunnen die Scandinaviers toch films maken, blijf ik zeggen. Ook hebben ze vooral veel tijd voor bijzaken en andere creativiteit. Hier gaat het om 2 verhalen die uiteindelijk een worden en het word eigenlijk een beetje veroorzaakt door een comming-on-age thema dat uitmond op een terrorisme-thriller Eerst krijgen we te maken met de 12 jarige buitenbeentje Leo die alles maar over zich heen laat komen kwa pesterijen. Alles verloopt dramatisch wanneer hij een van de pestkoppen neerschiet met het dienstpistool van zijn moeder, wat uitmond op een spannende, maar ook zenuwslopende confrontaties. Ook voor moeder als politieagent. Ook dat gedeelte van die Arabische taxichauffeur Ali was erg goed, in princiepe heeft hij Leo zelf aangezet tot een daad te verrichten. Hij lijkt een rustig leven te lijden met zijn 2 dochters en vrouw, maar alles veranderd daar ook wanneer dankzij zijn politiek verledenzijn familie in Arabie word gegijzeld. Waarbij hij nu zelf iets moet doen wat hij Leo als hint had gegeven. Zo hebben de 2 verhalen dus sterk met elkaar gemeen, en natuurlijk ook vanwege Leo's crush op Sara, de dochter van Ali. Die Arabische vrouw was ook lekker mysterieus en het laatste kwartier was behoorlijk goed.

Dat coming on age thema ertussen was ook zeker niet misplaatst. Dat is ook iets waar de Scandinaviers en dan vooral de Zweden zo goed in zijn. Ook daar zaten wat hartverwarmde momenten bij, tussen al die ellende heen. Het climax slaat overgens in als een bom letterlijk en figuurlijk.

Verder prima Zweedse film.

4,0*

Tandtekening

Die Nederlandse rappertjes waar je overal mee doodgegooid wordt. Ik schijt op ze. Die walgelijke zelfvoldane eencellige op de lopende band uitgeknepen klonen die de hele muziekindustrie verneuken. Een Famke Louise die met haar zwakbegaafdheid een rol krijgt in een volwassen televisieprogramma om "respect voor Corona" te hebben; Lil Kleine bij de slimste mens van Nederland. Hoe diep is dit land wel niet gezonken? Al die hersendode zielepoten die zichzelf bevredigen op zowel hun eigen spiegelbeeld als elke hippe foto die ze posten

En dan is er eindelijk een film gekomen, in Nederland nota bene, die de andere kant van het verhaal laat zien achter dat perfecte rijke leventje. En dan hoef je, en dat wist ik al... niet jaloers te worden. Sterker nog; je gaat je zelfs nog een beetje schuldig voelen dat je enkele keren een van de reaguurders bent geweest... ofwel haters.

We volgen zo'n rappertje genaamd Rick... ofwel Richie. Overduidelijk moet deze figurant Lil Kleine voorstellen. Hij heeft het helemaal voor elkaar. Hij heeft getekend bij Sony voor drie albums en drie concerten, er ligt 3 miljoen op hem te wachten. Is er nog meer? Ja... Hij heeft overal managers voor, zelfs om zijn kont af te vegen (nee hoor grapje), een moeder die wel op een maniakale manier trots op haar zoon is, heeeeeel veeeel money, een schatje die stukken ouder is (Hey Jaimy Vaes?), heel veel volgers en likes... Hou je het nog bij?

Maar op een avond lijkt zijn ego, die in dit geval al zo dun als een kerstbal is, geschaad te worden. Hij en zijn chauffeur Tony worden overvallen door een groepje drillrappertjes. Zijn horloge wordt gestolen en hij staat publiekelijk voor lul op social media... enfin, de gevoelige kant die hij altijd verborgen hield. En zo kom je er al heel snel achter dat het maar beter is dat je niet op zo'n dynamische wijze beroemd bent.

De film weet hier vanaf dat moment op een sterke manier in twee werelden te meten en met elkaar te laten botsen. Kortom: Wat social media voor invloed kan hebben op het gedrag in de echte wereld. Richie zou en moet, en dan helemaal niet voor zichzelf, de boel recht gaan zetten voor zijn volgers en zweert wraak... en zal wel even bewijzen dat hij zijn horloge (watch) terug kan krijgen. Maar het blijft niet bij dat ene probleem... Sterker nog de problemen breidden zich alleen maar uit.

En ja, die happy end, die toch eigenlijk niet zo happy is; dat contrast tussen de binnenkant en buitenkant wordt hier ijzersterk neergezet.....

Forever Rich is voor mij dus een film zoals ik al jaren had gewenst. Begint Nederland dan toch een beetje de realiteit in te zien? Na jaren dit kikkervolk het geloof geven dat dit het leven zou moeten zijn en dat alles om geld en hipheid draait.

De film neemt geen blad voor de mond. En dat mag wel eens een keer hier in Nederland gebeuren. Het speelkwartier moet een keertje afgelopen zijn.

4,0*

Begint allemaal als een geheimzinnige film. Is het Schyzofrenie?, Waanbeelden wat is het... Daar draait het in deze film allemaal om en word het ook best interesant. Acteerwerk is ook uitstekend van Moore en ook Sinise als Psychiater. De hele film is puzzelen maar tegen het einde word er weer iets heel anders uit de kast getrokken. onsterfelijkheid, magie, bovennatuurlijkheid. Daar draaide het dus allemaal om. Nou vond ik het in deze film allemaal wel een beetje te ver gezocht en overdreven weergeven en de happy end was ook weer een beetje te happy. Verder wel een amusant filmpje voor een doordeweekse avond.

3,5*