Fear Street: 1994 (2021)

Dit was echt verrassend leuk . Het tempo is behoorlijk hoog , en het lukt de makers om je om de hoofdpersonen te laten. geven . In het begin verzette ik me er tegen , weer een cliché teen slasher , wat kan dit toevoegen ? Maar het is met veel liefde voor het genre gebracht , overigens met puike film muziek die het een echte epische feel geven . Echt erg cinematic . De 90’s nummers ( helemaal in het begin ) zijn fijn ( sommige helaas kapot gebruikt ) maar liggen er wat dik boven op . Ze komen uit het niets en voegen vaak niks toe , behalve dat je er Aan word ( moet .? ) herinnerd dat het zich in de jaren 90 afspeelt . Komt wel bij kijken dat pop/ Rock muziek de jaren 90 een van de allerbeste muziek decennia ooit was . Dus oké ! De kills zijn prima voor een slasher . Het einde vond ik spannend , en mooi gevonden , goed plot . Einde was ook horroriaans goed ! Zoals het hoort . Kijk , het is natuurlijk niet meesterlijk allemaal , maar ik ging er blanco in , en voor een netflix horror is dit niet mis . De volgorde snap ik voor nu even niks van , maar wellicht als je alle delen ziet wel . Dit is een dikke voldoende . Maar ik ben horror liefhebber . Erg goed .

Een begin van een reeks met potentie, maar o mijn god wat is er met deze film aan de hand. Vanaf minuut 1 zit er in elk dialoog een bepaalde urgentie en worden alle gesprekken ondersteund met een hele irritante muzikale score. De tieners zijn heel irritant en wekken geen enkele empathie op. Ze stuiteren als ADHD patiëntjes door het beeld heen en zijn enkel met zichzelf bezig. Vooral de hypocrisie is stuitend. Er is een meisje van dezelfde school vermoord, maar iedereen op de school spot ermee alsof haar leven niets voorstelde. Maar als leerlingen van een andere school er iets over zeggen, dan zijn de rapen gaar. Dus zelf mag je respectloos zijn, maar als een ander het doet is het een schande..... Natuurlijk hoeft dit geen ramp te zijn, maar als dit de hoofdrolspelers zijn om wie je zou moeten geven? No way. Regisseur Janiak weet niet hoe ze een film moet opbouwen. Die urgentie die vanaf minuut 1 in de film zit zorgt ervoor dat de film het eerste uur geen enkel rustmoment kent om het verhaal op te bouwen, de personages uit te diepen en ze sympathiek te maken. De editing is heel irritant en nergens voelt de film "organisch en vloeiend" aan. Alsof je naar een reeks aan elkaar geplakte sketches aan het kijken bent. Pas na een uur komt er een soort van rust in de film en vanaf dat moment is het vooral lijmen wat Fear Street in de eerste 60 minuten verkeerd heeft gedaan. Verder is de doelgroep me ook niet helemaal duidelijk. Het lijkt heel erg op kinderen gericht te zijn qua humor, personages (en hoe dom ze zich gedragen) en hoe de film zich ontvouwd, maar de ranzige momenten die daar tegenover staan zorgen er weer voor dat dit voor volwassenen is. Deze stuurloosheid slaat ook over naar de kijker. Waar heb ik nou precies naar zitten kijken? Ik ben benieuwd naar deel twee, die qua thema wel aanspreekt. Echter zie ik dezelfde regisseur staan en dat stemt mij een stuk minder hoopvol. 2,5* voor het hele idee, maar dan ben ik wel erg gul.

De reputatie van Shadyside als Killer Capital wordt bevestigd wanneer een ongevaarlijk geachte tiener een bloedbad aanricht in een winkelcentrum. Volgens de folklore ligt de oorzaak bij Sarah Fier, een heks die in 1666 tijdens haar executie een vloek uitsprak waardoor haar ziel eens in de zoveel tijd bezit neemt van een onschuldige bewoner van Shadyside om wraak te nemen. Als de overlevering klopt dan is Samantha [Olivia Scott Welch] gedoemd te sterven, maar haar vriendin Deena [Kiana Madeira] en diens broer Josh [Benjamin Flores Jr.] zijn vastberaden een manier te vinden om de vloek te doorbreken. Het antwoord ligt mogelijk bij Cindy Berman [Gillian Jacobs], die op wonderlijke een soortgelijk bloedbad tijdens een zomerkamp in 1978 wist te overleven. De eerste van drie films gebaseerd op de boeken van R.L. Stine verwijst tijdens de opening nadrukkelijk naar Scream, maar blijkt absoluut geen parodie te zijn. Met sympathieke en goed uitgewerkte karakters die korte metten maken met de stereotypes uit slasherfilms, is dit in feite een sterk tienerdrama in een horrorjasje met een sterk acterende, jonge cast. Origineel, vermakelijk en hoewel het zich richt op een tienerpubliek is er in ieder geval één executie die nog wel even op je netvlies blijft hangen. En de soundtrack is om van te smullen! Een voortreffelijke start van een Netflix- trilogie die in juli 2021, met intervallen van een week, te zien was. Vervolg: Fear Street: 1978.