Opinions

Een kijkje achter de schermen

Contagion werpt een Discovery Channel achtige blik op het thema van de uitbraak. Hier geen mensen die elkaar opeten als gevolg van het feit dat ze in moordzuchtige zombies zijn veranderd maar een wetenschappelijke blik op het verschijnsel is wat deze film de kijker brengt. Een vlinder slaat zijn vleugels in Azie en veroorzaakt zo een storm over de gehele wereld. Interessant, omdat het ook op een geloofwaardige manier wordt overgebracht.

Waarom de beoordeling dan toch maar een gemiddelde score behaald? Allereerst zitten er een behoorlijk aantal flinke namen in de film die niet tot hun recht kunnen komen. Een handvol onbekende acteurs was goedkoper, en net zo effectief geweest doordat iedereen hier maar zeer beperkte screentime had. Namen zoals Kate Winslet, Jude Law en Gwyneth Paltrow verdienen meer aandacht. Matt Damon was dan wel wat meer prominenter in beeld, maar ook zijn rol was er geen van een al te grote betekenis. Ten tweede voelde de theoretische benadering aanvankelijk fris, maar begon de statische aanpak me naar verloop van tijd toch tegen te staan. Het voelde meer als een blik achter de schermen dan dat ik echt ervoer wat er met de rest van de wereld gebeurde. Dit was ook de bedoeling van de film, maar was wat mij betreft simpelweg een stuk minder interessant.

Hoewel ik de andere aanpak van deze film waardeer en dit ook zeker pluspunten met zich meebrengt veroorzaakt dit echter ook meteen een valkuil. Contagion komt met name theoretisch over maar wil verder op geen enkele manier spannend worden. Het slot van de film is echter krachtig en laat je wel denken dat een besmettelijk virus daadwerkelijk op deze manier kan ontstaan.

3,0*

Van alles wat

Contraband laat zich niet gemakkelijk in een hokje plaatsen. Misdaad, drama, thriller, actie deze film heeft van al deze elementen wel iets in zijn verhaallijn zitten. De keerzijde hiervan is dat overdaad kan schaden, maar ook op dit punt doet deze prent het allesbehalve slecht. De opzet begint heel matigjes en rustig en het verhaal lijkt hier nog niet te veel diepgang te brengen. Een drugsdeal die fout gaat waardoor er een schuld bij een drugsdealer ontstaat is in weze alles wat je hier hoeft te weten.

Het is vervolgens het verloop van het verhaal zelf die naarmate de verhaallijn vordert genoeg nagelbijt momentjes neerzet om je wakker te houden. Ook de plottwists vliegen je wat verder op om de oren zodat je als kijker constant alert blijft. Een beetje ongeloofwaardig zijn bepaalde twists wel,en soms willen de makers het sfeertje net iets te geforceerd spannend hebben, maar een spannend verhaal die heel divers is en het ene moment meer misdaad uitademt, vervolgens weer actie en een daarop volgend moment weer thriller ademt genoeg variatie voor de snel verveelde kijker.

Toch vond ik ondanks de vele variatie, dat het allemaal wel lang genoeg geduurd had. Er gebeurd hier veel, en soms net iets te veel dat het je weer begint op te vallen en kan gaan irriteren. Met name in de finale hadden de makers wel wat meer op de rem mogen trappen. Mij bekroop vaak het gevoel dat er maar zoveel mogelijk moest gebeuren om de kijker geboeid te houden, maar juist omdat die nadruk er hier zo op ligt werd het mij soms wel erg veel en had de scenarioschrijver wat rustiger aan mogen doen.

Vervelen zul je je echter niet bij Contraband, en hoofdrolspeler Mark Wahlberg zet hier een leuke rol neer. Ook is het altijd leuk om Kate Beckinsale te zien acteren al vond ik het jammer dat ze hier een beetje het slachtoffer was. In haar andere films zet ze toch eerder personages neer die juist van zich af weten te bijten. Verder weinig op deze titel aan te merken!

3,5*

Sex Kills

Moraal van het verhaal: gebruik altijd een condoom! je weet namelijk nooit met wie (of wat) je bedpartner allemaal nog meer sex heeft gehad. Ik denk dat het vertonen van een titel zoals deze op de middelbare scholen toch wel even honderd keer zo effectief is dan welke voorlichtingscampagne dan ook. Dat hij een beetje extreem is, dat terzijde

Persoonlijk vind ik deze titel behoorlijk origineel, omdat er niet veel films zijn die dit uitgangspunt hanteren. Genoeg mensen overkomt het weleens dat ze in een zatte bui sex hebben met iemand en vergeten een condoom te gebruiken (of het gewoon nalaten om er een te gebruiken) maar wat gebeurd er als je wakker wordt zoals deze mevrouw? Dan heb je toch een probleempje..

De veranderingen die de vrouw doormaakt worden dan ook steeds ernstiger en als kijker begin je jezelf hier dan ook steeds ongemakkelijker bij te voelen. Ik wist echter niet dat het hier uiteindelijk om een zombiefilm ging, dus toen ze hier aan het einde uiteindelijk in veranderde was ik toch een beetje teleurgesteld. De film was effectiever en origineler geweest als ze bijvoorbeeld was overleden aan de geslachtsziekte doordat ze bijvoorbeeld letterlijk weg zou gaan rotten. Doordat dit ook met haar hersenen gebeurde verklaarde dit ook de oncontroleerbaarheid van haar daden en het vermoorden van meerdere mensen. Dit einde voelde toch een beetje gemakkelijk, en met name ook heel uitgekauwd aan.

Neemt niet weg dat ik Contracted in zijn geheel nog steeds een redelijke titel vind. Goed, het acteren had beter gekund, en het was ook interessant geweest als we een verklaring hadden gekregen over het waarom de dader wel gewoon rond kon blijven lopen zonder ziek te worden maar als je niet te kritisch naar dit soort zaken kijkt blijft er een aardig filmpje over die met momenten aardig gruwelijk kan zijn.

3,0*

De grote illusieshow

Niets is wat het lijkt in deze grote illusieshow, die zo uit de koker van de makers van La casa de papel lijkt te zijn gekomen. Dit betekent zoveel lagen achter elkaar afpellen dat je hier (in ieder geval in mijn geval) op een bepaald moment immuun voor raakt. Los van het feit dat ik het slotakkoord totaal niet aan zag komen en sterk in elkaar vond steken, was het aantal plottwists al in zo'n rap tempo over mij heen gekomen dat de 'grande finale' flink aan impact bij mij inboette. Overdaad schaadt.

Ondanks de hoge score en een script wat op veel punten goed in elkaar zit, waren er meer zaken die mij stoorden. Denk aan de te aanwezige orkestmuziek en de vlak acterende hoofdrolspeler. Daarnaast vond ik de aanleiding naar de gebeurtenis en de ongeloofwaardige beslissingen die het hele verhaal op gang brachten een beetje gekunsteld. Er stond weliswaar veel voor de personages (en met name Adrián) op het spel, maar in mijn ogen leek dit niet voldoende om de genomen acties, naar aanleiding van het veroorzaakte ongeluk te rechtvaardigen.

Wanneer je gemakkelijk over de door mij genoemde pijnpunten heen kan stappen zal je Contratiempo waarschijnlijk hoger beoordelen dan ik. Kijkende naar het hoge gemiddelde zal je hier niet de enige in zijn. Zelf stoorde ik mij echter te veel aan bovengenoemde nadelen om maximaal van deze misdaadthriller te kunnen genieten.

3,0*

Typische RTL 4 avondvulling

Mensen zoals je moeder, schoonmoeder, en oma zullen zich meer dan prima weten te vermaken bij Conviction. De film draait om Swank, waarbij de rol van Rockwell in de gevangenis van ondergeschikt belang blijkt. Natuurlijk is dit wel de leidraad en opzet van het verhaal maar het draait bij deze prent meer om de strijd die het personage van Swank levert om haar broer uit het gevang te halen. Hoe ver haar liefde voor haar broer gaat, de pijn en frustratie die het voor haar en haar familie meebrengt; kortom haar emotionele levensweg wordt nadrukkelijk gevolgd. Dat van Kenny Waters (personage van Rockwell) wordt zeer oppervlakkig gehouden wat ik jammer vind want ik had meer van hem in de gevangenis willen zien. Hoe het leven daar voor hem verloopt, tegen welke problemen hij daar aanloopt, wat hij moet doen om er te overleven etc.

Conviction belicht dus meer het dramatische aspect en de problemen die zich voordoen omtrent het vrijlatings proces heen, dan dat het draait om het personage van Rockwell. Langdradig wordt de film echter nooit en hij weet redelijk te imponeren. Echt spannende zaken gebeuren er echter ook niet en het einde laat zich tevens gemakkelijk raden. De film kabelt rustig door zijn speeltijd heen, zonder al te grote verassingen wat niet iedereen evengoed zal bevallen. Het is een echte drama film die het absoluut niet verkeerd zal doen als avondvulling op een woensdagavond op RTL 4. En daarom zeker je eigen moeder nog zal weten te bekoren. De film doet niks bijzonders, verhalen zoals deze zijn al 100 keer eerder verteld maar door de krachtige cast komt de film alsnog aan een mooie voldoende toe.

Wens je echter wat meer sensatie en ben je meer geïnteresseerd naar het leven van een slachtoffer wat onterecht opgesloten wordt kijk dan eens naar Felon. Tevens een drama maar wel een die meer de nadruk legt op het gevangenis leven zelf. Een fictieve prent; maar wel een stuk spannender en interessanter gebracht dan deze titel.

Ik snap overigens de argumenten van kraj28 wel degelijk alleen zijn ze misschien een beetje onduidelijk gebracht. De vertelstijl, de ervaren -lees over het algemeen wat oudere- cast en het feit dat er niet echt veel bombarie inzit maakt dit zeker een film die niet zou misstaan in de 50+ selectie van Pathe..Wat overigens niet negatief hoeft te zijn, want ook in deze cinema worden voldoende films getoond die het bekijken meer dan waard zijn.

3,0*

Met vlagen een leuke actiekomedie te noemen.

Het is geen over the top actie komedie a la de bad boys franchise omdat de actie scene's niet groots of bombastisch zijn maar zich eerder beperken tot wat standaard shootouts zoals je ze al in zoveel films zag.

Tracy Morgan is een apart verhaal; sommige stukken van hem zijn echt amusant te noemen maar er zijn er ook genoeg die gelijk doodslaan. Op dat soort momenten probeert de acteur té grappig te zijn, net of hij geen minuut zijn klep dicht kan houden en constant het publiek aan het lachen wil krijgen met zijn grappen en grollen. Sean William Scott doet het tevens leuk in de film maar zijn aandeel is te klein om de gehele film op te krikken. Oudgediende Willis doet verder wat hij moet doen en speelt deze rol op de automatische piloot, die niet echt bijzonder te noemen is.

De film heeft een aantal geslaagde, en minder geslaagde scene's en is leuk kijkvoer voor een druilerige zondagmiddag. Echter is de film in zijn geheel niet bijzonder te noemen en ga je hem snel weer vergeten. 2,5 nipt voldoende.

De essentie van het vreemdgaan

Het is een eeuwenoud, klassiek gegeven: de ontluikende liefde tussen een man en een vrouw. Een mooi en puur gegeven wat al bestaat sinds het ontstaan van de mensheid. Maar hoe gaat dat als je verliefd wordt op een ander als men al in een langdurige relatie verkeerd? Dat toont dit Italiaanse werkje aan je. Het zal niet de eerste keer zijn en is al talloze keren als onderwerp verkozen voor films, series en met name allerhande soaps natuurlijk. De film oordeelt nergens over het vreemdgaan zelf, maar laat wel zien wat het doet met de levens van mensen en diens omgeving. En het moet gezegd worden dat dit érg mooi gedaan is. De chemie tussen de 2 hoofdrolspelers komt krachtig over en spat van het scherm af. Het zou me niks verbazen als de 2 in het dagelijkse leven ook echt een relatie zouden hebben.

Het thema wat de film heeft zal echter niet voor iedereen weggelegd zijn. Het gaat puur over het vreemdgaan binnen een relatie en bevat verder niet echt een verhaal eromheen. Het laat alleen de opzet zien en laat ook in het midden of de man en de vrouw eigen huis en haard gaan verlaten voor elkaar. Het toont enkel de lust en de liefde voor elkaar. Een nadeel is dat we niet te zien krijgen waardoor het verlangen ontstaat. In beide relaties (met name die van de vrouwelijke hoofdrolspeelster) lijkt weinig aanleiding te bestaan waardoor men verliefd op een ander wordt. Natuurlijk kan dit veroorzaakt worden vanuit een kant, echter vond ik het vreemd dat dit niet toegelicht wordt zodat de beweegredenen achterwege blijven.

Het is namelijk overduidelijk dat er in de film toegegeven wordt aan ''meer'' maar als men echt in een goede relatie zit heeft men die behoefte doorgaans niet, of hoort er ergens een achterliggende gedachte te zijn die het vreemdgaan veroorzaakt. Het meest interessante aspect achter het vreemdgaan dunkt me, jammer dat dit onderbelicht blijft. Op enkele momenten worden er wel wat vage hints afgegeven waardoor een relatie slecht zou lopen maar deze zijn zo onderbelicht en absoluut geen reden om dit te doen. Enkel en alleen toegeven aan de passie vind ik ook maar een vreemde gedachtegang als je al zo lang bij eenzelfde persoon verkeerd, de liefde gevonden hebt en denkt aan kinderen of ze zelfs al rond hebt lopen.

Toch vond ik het al met al een interessante film om te aanschouwen. Want helaas krijgen veel mensen er vroeg of laat allemaal een keer mee te maken. Love can be a bitch en deze prent toont de blakende waarheid over wat kan gebeuren en wat helaas ook maar al te vaak voorkomt. Het is dichtbij en voor iedereen herkenbaar, wat mij betreft de kracht van deze film.

3,5*

When the axe comes through the door, I'll already be gone

Toen ik de trailer van The counselor zag, blies deze mij direct weg en dacht ik maar een ding: deze moet ik zien! Toen de eerste kritieken binnen begonnen te druppen die gematigd positief tot compleet destructief waren was dit een kleine domper maar bedacht ik me maar zo: nu kan het alleen maar meevallen. En gelukkig viel het ook mee, ook al is de titel uiteindelijk maar half zo goed als ik vantevoren gedacht had.

Wat om te beginnen niet tegenvalt is de cast. Michael Fassbender, Penélope Cruz, Javier Bardem en Brad Pitt zijn beslist niet de minste namen maar wie er echt met kop en schouders bovenuit steekt is Cameron Diaz als Malkina. Normaal ben ik niet zo happig op deze actrice, maar ze zet hier een erg intrigerend en sterk personage neer. Ook de opzet van het verhaal beviel mij wel. Hoewel deze eigenlijk niet veel om het lijf heeft maken de acteurs het interessant genoeg om te willen blijven kijken. Ook bevat met name het eerste deel van de film een aantal sterke dialogen en scene's waarbij met name de erotisch geladen scené waarbij het personage van Diaz de auto van Bardem berijdt spettert als vuurwerk.

Hoewel er dus zeker een aantal highlights in deze titel verborgen zitten is echter lang niet alles koek en ei. Zo begon ik mij naarmate het verhaal vorderde hoe langer hoe dommer te voelen omdat het allemaal steeds moeilijker te volgen werd en ik niet meer wist hoe ik zaken nu moest interpreteren. Niet alle personages en ontmoetingen waren voor mij even gemakkelijk te plaatsen, en ik had het idee dat het allemaal onnodig gecompliceerd aan de kijker gepresenteerd werd. Hierdoor rezen er veel vragen bij mij naar boven die naar mijn idee helemaal niet nodig waren geweest. De regisseur had wellicht een duidelijk plaatje in zijn hoofd van hoe het verhaal in elkaar stak, maar houdt te weinig rekening met zijn publiek door er maar vanuit te gaan dat alles meteen gesnapt word en amper uitleg over de situatie te geven.

En bovenstaande is jammer want met deze sterrencast en een andere en betere invulling van het verhaal had The counselor zomaar 5 sterren materiaal kunnen worden. De wil is er zeker, met een geweldige cast, prachtige cameravoering en een aantal scene's die echt potentie uitstralen. Helaas komt deze potentie maar beperkt naar boven. Ik vond het allemaal lang zo slecht nog niet als her en der beweerd wordt, maar moet helaas ook toegeven dat dit stukken beter had gekund.

3,0*

Volgens het boekje

Zo nu en dan heb ik zin in een lekker simpele horror. Eentje met een voorspelbaar verloop waarvan ik op voorhand ongeveer wel weet wat ik ervan kan wachten. Countdown voldoet aan deze verwachtingen zolang je er als kijker maar niet meer van verwacht. Variaties op een verhaal als deze, heb je al talloze malen vaker gezien en de regisseur houdt zich niet bepaald bezig met het mijden van clichés. Bijvoorbeeld de hulp van een priester die ingeroepen wordt. Zolang ik mij kan herinneren is dit al vaste prik in veel horrorfilms, ook al probeert de regisseur er hier nog wel een komische draai aan te geven. Dit voorkomt niet dat Countdown soms uitgekauwd aanvoelt, maar opnieuw, soms hebben we misschien allemaal weleens zin in een voorspelbaar filmpje.

Naast het leuke uitgangspunt vond ik met name de opbouw in sommige scènes, zoals de scène met Matt op het toilet en een latere scène met een nachtlampje behoorlijk effectief. Het is daarom jammer dat de finale een beetje uit de bocht vliegt door weer teveel te laten zien waardoor de spanning volledig wegebt. De kracht van de verbeelding is moeilijk te overtreffen, blijkt ook hier weer wanneer de Demoon Ozhin die rechtstreeks uit een oude PS2 game lijkt te zijn gestapt, een aantal keer volledig ten tonele verschijnt. Ik zie dit helaas vaak met titels uit dit genre. De opbouw is prima, maar de finale weet die spanning vaak niet vast te houden. En dat is jammer.

3,0*

Cowboy hoeden en laserstralen

Twee genres worden hier gemixt namelijk die van de western en de invasie film. Geen invasie van het type Mars Attacks! maar meer in het kader van de wat meer serieuzere invasiefilm. De zet is gewaagd, aangezien het genre van de western nu niet bepaald voor de hand liggend is, maar werkt wonderwel prima. Het contrast tussen het nieuwerwetse alien wapentuig en de mannen te paard met hun klappertjes pistolen kon heel gemakkelijk de komische kant op gaan maar blijft in deze film serieus.

Persoonlijk vindt ik dit een positief punt omdat comedy in combinatie met deze twee uiterste genre genoten al snel over de top zou zijn geweest. Ik verkies doorgaans dan ook een serieuze variant boven die van een luchtige. De film is echter wel van ''de makers van Iron man'' en hieraan terug denkende mistte ik in deze film wel een personage a la Downey, die de film wat losser had kunnen maken. Hoofdrolspeler Craig acteert hier verdienstelijk, maar zijn personage blijf een beetje vlak.

Naast serieus is de film ook vrij lang en heeft het momenten waarbij het verhaal een beetje vast loopt en de makers met te ongeloofwaardige plotwendingen aan komen zetten. Dit is overduidelijk gedaan om het publiek te verassen maar had niet gehoeven omdat de combinatie van de film op zich al een grote verassing is. De film had ook wat meer recht toe, recht aan mogen zijn in plaats van dat er nu bij personages werd stil gestaan waar ik geen binding mee kon krijgen omdat ze voor mij in het verhaal toch enigszins op afstand bleven.

Cowboys en Aliens is niet slecht, en kan je wel degelijk vermaak bieden. De opzet is namelijk prima maar had wat minder ''star'' mogen zijn en de film kon een sympathieker geschreven hoofdpersonage gebruiken. De film kijkt verder wel prettig weg en heeft bovendien prachtige effecten voor je in petto die top of the bill zijn.

3,0*

Meer voor mannen

Bij het zien van beelden uit de trailer voor Crawl verwacht ik aan het einde steeds een datum en tijd te zien verschijnen die onthult wanneer deze rampenfilm met reuzenalligators, op RTL 7 te zien zal zijn. Uiteraard inclusief stoere mannen voice-over. Niet dat Crawl alleen leuk voor mannen is. Sterker nog, de hoofdrol is juist weggelegd voor een powervrouw in plaats van dat er sprake van het tegenovergestelde is.

Qua stijl is dit echter wel een typische RTL 7 film die pa op een zaterdag, met een zak chips en een fles bier in de hand, opzet. De stoere kinderen die net wat ouder, maar eigenlijk nog een paar jaar te jong zijn om Crawl te mogen zien, mogen van hun pa meekijken, hoewel de vrouw des huizes ze daar eigenlijk nog net iets te jong voor vind. Crawl is namelijk toch wel een beetje bloederig. Reden genoeg voor de kinderen om hier de dag erna over op te kunnen scheppen op het schoolplein tegenover de kinderen die van hun ouders moeten wachten tot ze 16 zijn voordat ze Crawl mogen zien.

Formeel wordt Crawl een Horror/Thriller genoemd, en hoewel er wel horror elementen in zitten, is dit toch veel meer een actie thriller in de stijl van een rampenfilm. Hier is overigens niks mis mee op zijn tijd, en ik kreeg precies voorgeschoteld wat ik bij het zien van de trailer en het lezen van de plotomschrijving verwachtte. Helaas is dit inclusief meerdere aanvallen van de alligators waarbij de hoofdrolspeelster steeds hard getroffen word, maar er nooit ernstige verwondingen aan over lijkt te houden, terwijl bijna iedereen in haar omgeving bijna meteen door de krokodillen aan stukken gescheurd worden. Op haar vader na dan. En de hond. Want het moet toch ook wel een heel klein beetje een familiefilm blijven. Eentje die wel spannend en bruut is, maar toch ook weer niet te duister.

3,0*

Ben ik volledig met je eens sjoerd. @rep_robert het kan nog veel erger kijk maar eens naar the final..zowiezo een draak van een film maar hoeveel ongeloofwaardigheden daar inzitten daar stoort het pas er zijn weinig horrorfilms die geen last hebben van ongeloofwaardigheden, en waarbij men zich weleens vaker achter het hoofd krabt; zijn die mensen echt zo dom? echter bij deze film is dat tot een minimum beperkt gebleven, en moet je ook opletten willen ze opvallen..tuurlijk hadden ze sommige dingen anders kunnen doen, maar dat is altijd en als je zo gaat kijken blijven er weinig van dit soort films over die geloofwaardig zijn. dit is gewoon een leuke popcornfilm voor op een zondagavondje..topvermaak van de bovenste plank. Geen ingenieus verhaal, niet altijd even logisch. maar dat hoeft ook niet.Typisch; de mensen gaan klagen dat er genoeg aan de verbeelding nagelaten moet worden wat betreft de oorzaak, en als dit gedaan wordt gaat daar weer over gezeken worden! (Lees de beoordelingen bij The children maar eens) de media had er gemakkelijke achter kunnen komen inderdaad. Maar dat is echt muggenziften. zo'n klein detail maakt de film er toch niet meteen slechter op? Als je door die kleine ongeloofwaardigheden heenkijkt houd je echt een film over die zorgt voor een avond topentertainment gewoon niet te veel nadenken, achterover leunen en genieten, anders is bijna geen een film meer leuk

Kijk achter je!

Leuke opzet die met 82 minuten ook niet te lang duurt. Het was voor mij ook alweer enige tijd geleden dat ik een film binnen het found footage genre gezien heb, waardoor Creep ook weer enigszins verfrissend aanvoelt. De onvoorspelbare Josef is fascinerend genoeg, waarbij het al snel niet de vraag wordt of hij een psychopaat is maar in welke hoedanigheid. De twee heren die de hele dag met elkaar op pad zijn, zonder dat er aanvankelijk veel lijkt te gaan gebeuren, kan ervoor zorgen dat veel kijkers afhaken, maar ik vond dit met name wel een interessante karakterstudie van de vage Josef, die gaandeweg steeds gevaarlijker blijkt te worden.

Het krachtigste moment zit helemaal aan het slot, wanneer de naïeve Aaron besluit om Josef op een openbare gelegenheid te ontmoeten en hier vermoord wordt. Het feit dat de ontmoeting op een openbare gelegenheid afspeelde heeft er ongetwijfeld aan bijgedragen dat Aaron zich wat veiliger voelde, maar de conclusie die Josef zelf vervolgens trok vond ik wel een sterke: ergens geloofde hij dat Josef goed was, en dat hij hem geen kwaad zou doen. Anders had hij op zijn minst wel wat vaker om zich heen gekeken.

3,0*

Confessions of a Serial Killer

Dit vervolg streeft in de meeste opzichten zijn voorganger voorbij. Er is meer suspense en hoe de hoofdrolspeelster omgaat met het gegeven dat zij oog in oog komt te staan met een seriemoordenaar, voelt fris en origineel. Daarnaast ging het verhaal ook een richting uit die ik totaal niet zou verwachten. So far so good, maar waar mijn lage cijfer dan vandaan komt terwijl ik zo te spreken ben over de opbouw? Dit heeft betrekking op de finale die al de opgebouwde spanning in een klap teniet doet.

Waar het eerste deel namelijk sterk eindigde, is de finale hier juist enorm teleurstellend en ongeloofwaardig. Aaron, die nu de naam van het slachtoffer uit de eerste film draagt, steekt zichzelf meerdere keren maar kan vervolgens wel Sara achterna rennen en haar nog te pakken krijgen ook? Sara wordt op haar beurt helemaal lek gestoken maar kan nog wel uit het graf klimmen, Aaron neerslaan met een schop, en wederom wegkomen? Deze in spoilertags aangehaalde reeks van gebeurtenissen, was zo ongeloofwaardig en slecht geschreven dat ik mij amper kan voorstellen dat dezelfde makers verantwoordelijk waren voor de sterke opbouw waar ik daarvoor nog naar zat te kijken.

Hierdoor voelt dit vervolg als een verspilling van je tijd, en hadden de makers echt wel beter gekund dan het schrijven van dit belachelijke en slappe einde. Dan kan de opbouw nog wel heel sterk zijn geweest: ik ga Game of Thrones ook niet opeens weer helemaal fantastisch vinden omdat het einde op iedere mogelijke manier verpest werd.

2,0*

Kleren maken de man

Kleren maken de man, is een spreekwoord wat uitstekend de inhoud van Crimson Peak omschrijft. De fantasy/drama met horrorelementen van del Torro moet het dan ook absoluut van de aankleding en de sfeer hebben. Inhoud en een sterk verhaal zijn hier namelijk afwezig, en iemand die hoopt op een conclusie met meer diepgang zal dan ook bedrogen uit gaan komen. Het lijkt dan ook alsof alle tijd en aandacht naar de aankleding is gegaan en het verhaal slechts bijzaak is, want constant had ik het idee dat het script een typisch geval was van op de automatische piloot schrijfwerk.

Het bovenstaande is jammer, maar hier staat wel tegenover dat de aankleding en sfeer nagenoeg perfect en zelfs geniaal te noemen zijn. Als kijker ga je volledig in de prachtige decors op, die in elke scène en in elk shot broeien van de sfeer en je echt meenemen naar de wereld van de personages. Nadeel bleef ik echter wel vinden dat ik na afloop het idee had dat mij gebakken lucht verkocht was. Visueel gezien was ik werkelijk overdonderd, maar verhaaltechnisch gezien was Crimson Peak een tamelijk grote teleurstelling. Aankleding en invulling voelen hierdoor ook niet op elkaar afgestemd. Als de invulling van het verhaal echter van hetzelfde niveau was geweest als de aankleding, dan hadden we hier beslist te maken gehad met een instant classic. Nu is dat helaas niet het geval.

3,0*

Om dit maar gezegd te hebben: wat een waardeloos acteerwerk, op sommige punten in de film. Vooral de professor die hector diende te helpen was nog emotielozer dan de gezichten van de poppen uit thunderbirds.
Het verhaal was super, enige wat ik me wel afvroeg; hoe kan het in den beginne zijn gekomen dat er meerdere hectors waren? het moet toch begonnen zijn bij een die in de tijdmachine moet zijn gestapt? waarom zou iemand dat in godsnaam vrijwillig doen? jammer dat dit nergens verklaard wordt. (Of ik moet niet goed opgelet hebben.)

Verder was het leuk dat hector vertolkt wordt door een hele simpele man, het zou net zo goed de buurman bij jou uit de straat kunnen zijn die de rol gespeeld had. De film oogde bijzonder goedkoop, en deed me op bepaalde punten echt aan films uit de jaren 80 denken. De tijdmachine hoe oldschool was dat! maar het verhaal is zo superieur, en er wordt zo creatief met het budget omgegaan. Slim om het personage te laten verongelukken en verbindt te laten worden zodat zijn gezicht niet in beeld komt. Enerzijds natuurlijk zodat hij niet door zichzelf herkend wordt, maar hector is ook geen enkele keer face to face (dan bedoel ik zonder verband) met zichzelf in beeld geweest. Denk dat deze keuze deels budgetair was. alleen maar echter meer hulde, voor de creativiteit die de film wel had terwijl hij voor een appel en een ei gemaakt lijkt te zijn. Film waar je nog lange tijd over na kunt denken. 4,0

Chucky's coming for you!

Met de serie die net gestart is wilde ik Cult of Chucky eerst nog even van mijn lijstje vinken. Dit stond al een tijd op de planning, maar na het vreselijk matige Curse of Chucky was dit niet bepaald een van mijn prioriteiten.

Hoewel mijn verwachtingen laag waren, werd ik niet teleurgesteld door de eerste momenten. Andy Barclay die Chucky als het ware gevangen hield en door zijn eigen persoonlijke hel liet gaan vond ik erg verassend. Maar al heel snel zakte ook deze gekkenhuis editie naar hetzelfde bedenkelijke niveau als zijn voorganger. De twist met meerdere Chucky's was weliswaar een aardig lichtpuntje, maar deze viel al gauw weg in alle overige matigheden. Ondanks een aantal prima ideeën, is Cult of Chucky namelijk nodeloos voorspelbaar en is deze gewoon matig geproduceerd. Er zit nog steeds genoeg potentie in de pop zelf (anders wordt hier geen complete TV serie over geproduceerd), maar het komt er gewoon niet goed uit.

Het slot maakt duidelijk dat dit verhaal nog lange van klaar is, maar toch hoop ik dat men met de TV serie toch weer met een soort van schone lei begint. Want ook al heb ik mijzelf met de meeste films uit de reeks geen plezier gedaan, Chucky blijft voor mij toch een iconische villain die ik keer op keer een kans wil, en blijf geven.

1,5*

Failed? Try again.

A cure for wellness is de eerste horror/thriller van Gore Verbinski sinds zijn remake van The Ring uit 2002. Aangezien ik deze destijds echt heel gaaf vond, waren mijn verwachtingen voor zijn rentree binnen het genre dan ook hoog. Hoewel zijn nieuwste wapenfeit op visueel gebied wel degelijk tot in de puntjes verzorgd blijkt te zijn en de titel op dit gebied aan alle verwachtingen voldoet viel het me verhaaltechnisch wel allemaal enorm tegen.

De grootste problemen hier zijn dat het verhaal veel te traag verteld word en dat de spanningsboog veel te laag is omdat het personage van DeHaan maar onrust in het instituut kan blijven veroorzaken zonder dat dit serieuze consequenties voor hem heeft. Hij wordt simpelweg betrapt, maar kan een dag later gewoon weer zijn gang gaan. Goed, uiteindelijk wordt zijn gebit een keer flink verbouwd en uiteindelijk krijgt hij de ''speciale behandeling'' waar het Volmer allemaal om te doen is, maar waarom er niet eerder voor deze drastische maatregelen werd gekozen of hij niet gewoon vermoord werd omdat hij zoveel trammelant veroorzaakte, was mij niet helemaal duidelijk. Hem alleen maar in leven houden voor het tegengif vind ik enigszins een slap excuus omdat het instituut niet bepaald een gebrek aan andere gasten had die weinig tot geen problemen opleverden. Hem vrij op het terrein rond laten lopen was daarnaast al helemaal een vreemde keuze. Net of ze hem alle mogelijkheden wilden geven om het mysterie maar te kunnen ontrafelen.

Als de uiteindelijk aap uit de mouw komt en de exacte reden voor het bestaan van het instituut boven water komt, kun je je als kijker echter nog steeds aangenaam verrast voelen. Dit is namelijk goed uitgedacht, en daarnaast ook nog eens heel origineel. Het is daarom des te jammer dat de opbouw hiernaartoe zo langdradig, en op den duur zelfs saai wordt. Als er dan ook nog de nodige zaken voorbij komen waar je je als kijker flink aan kunt gaan lopen storen zorgt dit er toch voor dat het kijkplezier drastisch naar beneden wordt gebracht. Zo stoorde ik mij bijvoorbeeld aan de uitgekauwde scené waarbij DeHaan naar de politie in een nabijgelegen dorpje gaat, die uiteraard ook in het complot blijkt te zitten. Deze twist is inmiddels zo uitgekauwd, dat ik mij er aan stoor aan iedere film waarbij ik dit zie. Ook begon ik mij steeds meer dingen af te vragen zoals de betrokkenheid van het personeel bij deze duistere zaakjes en hoe het kon dat een betrekkelijk grote groep werknemers hier allemaal in mee konden gaan. Dit vraagstuk werd volledig genegeerd. Ook het feit dat Lockhart in de laatste fase van de behandeling gehersenspoeld lijkt te zijn, maar als hij de ballerina van zijn moeder weer onder ogen krijgt, volledig bij zinnen komt en op geen enkele manier last lijkt te hebben van de vleesetende wormen in zijn lichaam. Toch best apart als je eenmaal weet wat voor een schade ze aan weten te richten. Heeft hij ze misschien uitgepoept?

Enfin, dit soort punten in combinatie met het trage verloop van de film begonnen mij na verloop van tijd steeds meer tegen te staan waardoor ik toch behoorlijk teleurgesteld de zaal uitliep. A Cure for Wellness mag dan visueel wellicht een topper zijn, op alle andere overige gebieden had het allemaal toch echt een heel stuk beter gekund.

2,5*

Vast in de tijd

Hoewel ik van tevoren al wist dat dit nieuwste deel waarschijnlijk een B-film zou worden was ik toch erg nieuwsgierig gemaakt naar de pop die me jarenlang als klein kind de rillingen heeft weten te bezorgen. Dit kwam alleen nog maar doordat ik op de basisschool verhalen hoorde over de pop die mensen vermoordde, laat staan toen ik ooit zelf slechts een luttele 5 minuten van de film op tv voorbij zag komen..een trauma was geboren, met vele slapeloze nachten tot gevolg. Na het zien van deze titel blijft er echter nog maar weinig van deze slapeloze nachten over.

Curse of Chucky is namelijk rommel. Het is slecht op een manier dat het ook niet weer leuk wordt, en met name ook ongelofelijk saai. Het eerste uur kun je eigenlijk gemakkelijk skippen, en als Chucky dan eindelijk zijn handen uit de mouwen steekt is dit van zo'n bedenkelijk laag niveau dat je had gewenst dat hij gewoon zijn kop had gehouden.

De originele draai die men aan het verhaal probeert te geven door een link met het origineel uit de jaren 80' te leggen vond ik wel leuk gevonden maar de invulling die door Brad Dourif aan het personage gegeven wordt en hem eerder neerzet als een kneus dan een meedogenloze killer, maakt het hele personage er niet bepaald dreigender op.

Dan blijft nog over: een handje inspiratieloze kills, slechte one-liners en waardeloze acteer prestaties. Daarnaast is het wel handig als je alle voorgaande delen hebt gezien (zelf heb ik alleen het origineel bekeken) want in de laatste scene's komen momenten voorbij waar je geen hout van snapt als je deze delen niet gezien hebt. Of ik deze wellicht nog wil gaan bekijken is nog maar de vraag, maar in ieder geval niet als ze van dit bedenkelijk lage niveau zijn.

Toch nog een ster voor de look van Chucky, deze ziet er namelijk wel erg strak uit.

1,0*