Opinions

Meer vorm dan inhoud.

Sex sells moeten de makers van X ongetwijfeld gedacht hebben. Vandaar ook dat er de nodige borsten en piemels in X ongegeneerd in beeld komen. Gelukkig voor het mannelijke publiek is de eerste categorie overduidelijk in de meerderheid Verder is de film mooi en vlug geschoten met een fijne chaos en enkele leuke visuele truukjes. Het verhaal is lekker simpel in eenvoud en voor een ieder dan ook gemakkelijk te volgen.

In deze eenvoud huist dan ook meteen het grootste nadeel van de film, het verhaal biedt verder namelijk niet veel en berust teveel op toeval en ongeloofwaardigheden om echt sterk te worden. de moordenaar die de twee vrouwen gedurende de film continue op de hielen zat, ging er meteen bij een enkele aanname vanuit dat er getuigen van de moord waren geweest terwijl hij de vrouwen verder niet eens in zicht had gekregen. Beetje ongeloofwaardig om dan meteen zo ver te gaan. Nog ongeloofwaardiger dat hij Holly zo gemakkelijk vindt, en later ook Shay ''toevallig'' ziet lopen, met als klap op de vuurpijl dat de beste man zijn hersens ingeslagen worden, hij wordt aangereden en meerdere keren neergeslagen maar toch als een of andere onverwoestbate Terminator achter de vrouwen aan blijft zitten en ze blijft vinden alsof hij een of andere interne radar heeft.

Verder waren er enkele zijlijntjes die het leven van de straat moesten laten zien maar die al gauw op niks uitliepen. Het acteerwerk voor de bijrollen waren eveneens van gematigde kwaliteit en haalden de geloofwaardigheid eveneens behoorlijk naar beneden. Negatief ben ik echter allerminst over de film; het geheel kijkt lekker weg en ziet er over het algemeen goed verzorgd uit. Jammer dat er alleen niet meer aandacht aan de details werd besteed, en sommige zaken veel te onwerkelijk naar voren kwamen. De film eindigt verder wel abrupt, maar vond ik wel passend. Een film die tenminste wat dichter bij de realiteit staat dan al de rommel uit Hollywood die ik de laatste tijd gezien heb. Sowieso een pluspunt (of pluspunten, het is maar net hoe je het bekijkt ) is de prachtige Hanna Mangan Lawrence. Wat een verschijning..We want more!

3,0*

There is something wrong with grandma

Doorgaans kan ik mij niet de grootste fan van het werk van Ti West noemen, maar ik vind zijn ideeen wel altijd heel gaaf. De uitwerking van the Innkeepers en The Sacrement vielen mij enorm tegen, maar House of the Devil (gekeken voor ik begon met het schrijven van reviews) is in mijn gedachten op zijn minst vermakelijk te noemen. Maar goed, om dit objectief te kunnen beoordelen is een herziening mogelijk noodzakelijk.

Ook X bevalt mij in eerste instantie goed, en zelfs een stuk beter dan ik op voorhand verwacht had. Hoewel ik mij wel een beetje stoorde aan een grotendeels afwezig motief van de seksueel gefrustreerde dame op leeftijd, waardoor ik de eerste moorden in eerste instantie wat ver gezocht vond, was ik wel te spreken over het hoge over de top gehalte. Deze deed mij met momenten zelfs terugdenken aan het werk van Quentin Tarantino. Ook de opbouw vond ik traag, maar sterk. Je zit niet maar naar wat slachtvee te kijken, maar je brengt als kijker echt wat tijd met de personages door om ze wat beter te leren kennen.

De kers op de taart was de brute finale én het zicht om met de prequel Pearl, meer inzicht in de verknipte geest van de seksueel gefrustreerde moordenaar te krijgen. Want hoewel ik vind dat deze Slasher zich niet tot de toppers van het sub-genre kan scharen, heeft X mij op meer gebieden aangesproken dan tegengestaan. Mijn interesse voor de prequel, en het tevens aangekondigde vervolg op X, zijn dan ook zeker gewekt.

3,5*

Evolution begins

Nog voor de eerste Avengers in 2012, was er in 2000 ook al een groepje ''superhelden'' wat in een team bij elkaar kwam in de X-men. Inmiddels heb ik alle X-men films gezien en waar de kwaliteit van de films door de jaren heen altijd sterk gewisseld heeft stonden het eerste en tweede deel mij altijd heel positief bij. Tijd voor een herziening van de oorspronkelijke trilogie dus!

Helaas was mijn weerzien met het eerste deel uit de reeks geen al te positieve. Er is weliswaar geen sprake van een heel krappe onvoldoende, maar toch had ik de film waar het allemaal mee begonnen is vele malen sterker verwacht. De introductie van de X-men verloopt veel te vluchtig waardoor de meeste personages veel te oppervlakkig blijven. Daarnaast zijn er een tweetal personages die wel zo knullig zijn neergezet dat ze complete scènes verzieken. Ik heb het hier natuurlijk over Tyler Mane als Sabretooth en Ray Park als Toad. Vooral van Toad begrijp ik niet hoe hij in de film beland is, want zo belachelijk als zijn naam klinkt, zo belachelijk komt hij op het scherm ook over. Tot slot was ik verbaasd hoe sterk X-men verouderd is in zijn effecten. Dat ze niet top notch waren wist ik wel, maar ik wist niet dat het er vandaag de dag in een aantal scènes zo slecht uitzag. Hoe dichter je bij het einde komt, hoe prominenter ze in beeld komen. En kan het bungelen van de acteurs aan veiligheidskoorden, nog meer opvallen dan hier?

Het is ook mijn vrees bij veel films die vandaag de dag uitkomen: in sommige films zien bepaalde digitale effecten er 15 a 20 jaar later echt niet fraai meer uit, en X-men maakt dit pijnlijk duidelijk. Ook had ik constant het idee dat de effecten (ook in die tijd) wel beter hadden gekund, maar dat er teveel geld naar het betalen van de acteurs was gegaan. Er leek gewoon te weinig geld naar de digitale afdeling te zijn gegaan, en dit haalde een aantal scènes voor mij pijnlijk onderuit.

Tóch ben ik alsnog heel benieuwd naar een herziening van het tweede deel omdat deze opzet (ondanks al zijn gebreken) wel nieuwsgierig maakt. Daarnaast zat het naast een aantal miskleunen, met het overgrote deel van de cast gelukkig wél goed en was de verhaallijn, buiten de te snelle introducties, onderhoudend en goed in elkaar gezet. Hopelijk heeft het tweede deel de tand des tijds wat beter doorstaan!

2,5*

Does the world still need the X-men?

Wat mij betreft na het zien van X-men: apocalypse in ieder geval op dit moment niet meer. Kijkende naar mijn eindbeoordeling kan dit nieuwste deel er dan nog wel vandoor gaan met een voldoende, dit deel begint zo ver af te staan van de eerdere films en de cartoon uit de jaren 90, dat ik hoop dat deze franchise na dit deel niet nog verder verkracht gaat worden. Dit nieuwste deel heeft nog een aantal sterke op zichzelf staande momenten die erg genietbaar zijn maar de inwisselbare villain, hole personages, oppervlakkige verhaallijn en de met momenten waardeloze CGI hebben deze film voor mij toch wel flink naar beneden gehaald. Apocalypse is een van de meest gevreesde bad guys uit het Marvel universum, maar hoe hij hier neer wordt gezet is simpelweg gewoon een aanfluiting te noemen.

Verder heb ik vanaf first class al moeite met de jongere versie van Magneto en Xavier omdat ze nooit ook maar half zo goed neergezet worden als door Stewart en McKellen. De cameo van Wolverine is daarnaast, hoewel leuk, wel gewoon erg overbodig. Waar ik mij soms ook aan stoorde waren de goedkope effecten. Hoewel het nu nog wel te bekijken valt weet je gewoon dat dit over een jaar of 10 hulpeloos verouderd is en zelfs gewoon lelijk genoemd zal gaan worden. De reddingsactie van Quicksilver is daarbij een van de dieptepunten in een hoogtepunt te noemen. Hoewel de scené echt enorm gaaf is, wordt tijdens het bekijken van de Blu-ray versie toch echt veel te duidelijk dat de beelden van de omgevingen zo uit een ingame tussenfilmpje van een spelcomputer kunnen komen en dat vind ik voor een film met dit budget toch echt ondermaats te noemen.

Jammer, want dit deel heeft veel potentie en na het ijzersterke days of future past had ik hier enorm veel zin in. Deze zin verloor ik al wat meer bij het zien van de trailer, en was eigenlijk helemaal weg toen de reviews binnen begonnen te komen waardoor ik hem recentelijk pas bekeken heb. Schurk Apocalypse een bijzaak maken temidden van een blik opengetrokken nietszeggende nieuwelingen is gewoon een vreemde keuze. Daarnaast laat de invulling van Raven/Mystique door Lawrence mij steeds meer terugverlangen naar Rebecca Romijn. Om nog maar niet te spreken over de nieuwe nightcrawler..wat een sukkel!

3,0*

Meer van het goede

De X-men franchise is een goedlopende, getuige de 5 titels die de reeks inmiddels telt en dan natuurlijk nog 2 Wolverine spin-offs waardoor de teller uiteindelijk zelfs op 7 komt te staan. De reeks gaat ook nog wel even doorlopen, getuige de teaser die er na afloop van de credits nog even voorbij komt. Dit is goed nieuws voor de liefhebber, en zeker als dit vervolg van eenzelfde kwaliteit is als het zojuist uitgebrachte Days of future past die samen met X-2 absoluut het hoogtepunt van de reeks weet te vormen.

Het moest wat mij betreft bij het begin wel even los komen allemaal. De eerste momenten zijn nog niet bijzonder en wisten mij dan ook nog niet te overtuigen dat dit een goede film zou worden. Als we eenmaal naar de jaren 70' afreizen begint de kwaliteit wel langzaam op te bouwen tot er uiteindelijk bij een finale aanbeland wordt die zijn weerga niet kent. Deze zit vol vindingrijke vondsten, en zelfs het kenmerkende uiterlijk van de sentinels uit de cartoonreeks uit de jaren 90' komt hier naar voren. Erg gaaf gedaan! Vooral toen ik dacht dat de sentinels uit het heden enkel voorbij zouden komen. De jaren 70' versie zag er dan toch lekker trouw aan het bronmateriaal uit. Na de opbouw zijn er verschillende kritieken te horen dat het middenstuk een beetje inzakt, waar ik deels ook wel in kan komen omdat er hier even flink afgeremd wordt. Dit is echter alleen maar een investering in het verhaal en wat in het slotstuk nog naar voren komt en ik vond dit verhaal ook een stuk interessanter dan in de voorloper, first class.

Verder zit deze titel bomvol met personages waarbij de nadruk met name komt te liggen op Wolverine, en de jongere versies van Magneto en Charles Xavier. Ook Mystique gespeeld door Lawrence, speelt een aanzienlijke rol. Het verhaal speelt zich hoofdzakelijk in de jaren 70' af, dus dit verklaart ook dat we minder van de andere personages te zien krijgen. Deze bestaat dan ook voor een groot deel uit cameo's. Toch was het leuk geweest als bepaalde acteurs meer screentijd hadden gekregen, zoals Storm en Iceman die toch al een langere tijd in de reeks meedraaien. De eindscené is echter prachtig, waarbij we ook alle personages ook nog een keer voorbij zien komen

De laatste telg uit de reeks is er zeker een die je zo snel mogelijk moet gaan zien, zeker voor fans voor de reeks. Na het mindere The last Stand, en first class die wel weer een stuk beter was, zet days of future past deze stijgende lijn voort. En het bronmateriaal waarna gehint wordt na de credits, kan de reeks alleen maar nog meer in kwaliteit laten stijgen. Nu voor dit deel in ieder geval alvast een dikke 4 sterren.


4,0*

Evolution ends

''X-men: the last stand is één en al actie met spectaculaire special effects; een ware natuurkracht die je steil achterover doet slaan!'' bovenstaande tekst staat triomfantelijk op de DVD hoes vermeld. Of deze kreet ook klopt?

Na een sterk verouderd eerste, en een nog fier overeind staand tweede deel, kon het met dit laatste deel alle kanten op. De eindconclusie is dat deze qua kwaliteit eigenlijk precies tussen de eerste en de tweede film inzit. Met name de eerste helft van de film vond ik tof, terwijl ik de tweede helft hoofdzakelijk een zooitje vond die de oorspronkelijke trilogie als een nachtkaars uit lijkt te laten gaan. De ''grote veldslag'' ziet er goedkoop en rommelig uit, en de effecten zijn in dit deel vaak ook alweer behoorlijk verouderd. Niet zo erg als in het eerste deel, maar er is duidelijk te overdadig met de computer gewerkt. Vanaf het moment dat Magneto de Golden bridge als transportmiddel gaat gebruiken gaat het bergafwaarts met de film en wordt het er in de resterende speeltijd ook niet beter op. Dit is jammer aangezien meerdere scènes in de eerste helft nog behoorlijk sterk waren, zoals de scène waarbij Charles en Magneto Jean als de ''Dark Phoenix'' opnieuw in haar ouderlijk huis op gaan zoeken.

Het zorgt ervoor dat je in de eerste helft makkelijker over bepaalde irritatiepunten heen kijkt. Zo verzachtte de spectaculaire ontsnappingspoging van Mystique, het daaropvolgende moment dat ze zo gemakkelijk uit het verhaal geschreven wordt, terwijl dit juist een van de gaafste mutanten was. in de tweede helft zijn alle scènes opeens een stuk rommeliger en goedkoper waardoor het gebrekkige script opeens veel meer als een doorn in het oog springt, waar dit eerst nog redelijk goed gemaskerd werd. De gebrekkige karakterontwikkeling en personages die opeens tot bijrollen gedegradeerd worden (zoals Storm en Rogue), vallen dan ook nog meer op.

Des te meer is het jammer dat dit derde deel, niet ook door Bryan Singer werd opgepakt, aangezien hij net zo lekker op gang was gekomen met het tweede deel. Tóch nodigt dit gebrekkige deel wel uit om de rest van de reeks ook op te pakken. Al is het alleen maar om te ontdekken hoe Charles Xavier het hele gebeuren alsnog overleefd blijkt te hebben.

3,0*

Terug naar de oorsprong.

Deze prequel neemt je mee terug naar het begin, terug naar hoe het ooit allemaal begonnen was. Hoe hebben Charles Xavier en Erik Lensherr elkaar ontmoet? En hoe is het gekomen dat ze in de eerder uitgekomen X-men films, lijnrecht tegenover elkaar zijn komen te staan? First class geeft je antwoord op deze en andere vragen. Een leuk concept, omdat het interessant is te zien hoe de setting in het eerste oorspronkelijke deel van de reeks zich gevormd heeft. Ook is de prequel een mooie kans voor mensen die de overige films nog niet gezien hebben om op deze manier in te stappen zonder iets te missen en op deze manier interesse te wekken voor de overige films.

Er wordt de tijd genomen om een sterk verhaal neer te zetten en de relatie tussen de twee hoofdpersonages wordt sterk en uitgebreid in beeld gebracht. Toch is het niet alleen maar rozengeur en mannenschijn en zijn er ook nog genoeg dingen die beter kunnen. Zo komen sommige personages zoals Screamer, angel en met name Beast nogal knullig uit de hoek. Met name laatst genoemde zag er in Last stand een stuk beter uit dan deze mislukte transformatie van een uit de kluiten gewassen Gummi beer. Enkele gevechten tussen de overige twee genoemde personages kwamen nogal knullig over en maken wederom maar weer eens duidelijk dat sommige gevechten die gemakkelijk in een comic of cartoon geplaatst kunnen worden er gewoon niet geloofwaardig en slecht uitzien in een film met acteurs.

Toch is de opzet verder leuk, en nodigt de film ook kijkers die de eerdere delen gezien hebben wederom uit om deze een herziening te geven. X-men biedt geen overdreven veel actie en zit vooral verhaal technisch ijzersterk in elkaar, in tegenstelling tot het matige last stand, wat met name op dat gebied behoorlijk ondermaats scoorde. Echter blijven dit soort films jeugdsentiment, en zijn ze zelden tot nooit zo goed en leuk als de tekenfilms die je vroeger zag, maar first class komt echter flink in de buurt!

3,5*

Evolution leaps forward

Na het verouderde eerste deel van de oorspronkelijke trilogie hield ik mijn hart vast voor dit vervolg. Des te groter bleek de verassing dat dit vervolg over het algemeen de tand des tijds prima doorstaan heeft. Dit vervolg is daarnaast ook veel vlotter, grappiger en spectaculairder. De acteurs zijn duidelijk gegroeid in hun rol en nu de introductie eenmaal achter ons ligt en het origineel voldoende inkomsten heeft gegenereerd, was er hier overduidelijk meer ruimte om flink uit te pakken.

T.o.v. het origineel staat dit vervolg bol van de sterke momenten. Onder meer de scène van Nightcrawler in het witte huis, de ontsnapping van Magneto, de inval bij de school, het gevecht tussen Wolverine en deathstrike en de scènes bij Bobby thuis staan vandaag de dag nog steeds als een huis. Tijdens de scène wanneer de x jet neerstort en Rogue uit het vliegtuig geslingerd wordt heb je wel door dat je naar een film van inmiddels 15 jaar oud zit te kijken, maar voor de rest zien de effecten er anno nu nog steeds uitstekend uit.

Met goede moed kijk ik uit naar de herziening van het derde deel, die over het algemeen toch als een van de minste delen gezien wordt. Maar na de herziening van dit eerste deel, en na het zien van Apocalypse denk ik dat dit voor mij persoonlijk nog wel eens heel goed mee kan gaan vallen.

4,0*

Op het belachelijke af

Hoewel ik mij het origineel niet al te goed meer kan herinneren kan ik mij nog wel voor de geest halen dat ik deze destijds wel erg gaaf vond. Als dertienjarige..mijn dertienjarige ik zal dit ook ongetwijfeld geweldig hebben gevonden (al helemaal in 3D!) maar als 29 jarige denk ik hier nu toch heel anders over..en waarschijnlijk ook over het origineel.

The Return of Xander Cage is nu voornamelijk gewoon heel erg schreeuwerig en, zoals de titel van mijn review al zegt, op het belachelijke af. Alleen de korte introductieteksten bij de meeste personages alleen al.. De veelgehoorde kritiek in reviews dat het script door een dertienjarige geschreven lijkt te zijn, is dan ook niet voor niks en hoe langer het allemaal duurde, hoe meer ik mij dan ook begon te ergeren. Naast mij zaten dan zelfs ook twee gasten die mij vroegen hoe lang het allemaal nog ging duren, en die het uiteindelijk ook maar opgaven en de zaal vroegtijdig besloten te verlaten.

Gedurende de speelduur begon ik mij steeds meer te irriteren aan de zelfingenomenheid die Diesel hier uitstraalt. Als een soort god die denkt dat hij overal mee weg kan komen walst hij door de film heen. Het meest irritante daarbij is nog wel dat hij zich daar voortdurend bewust van lijkt te zijn. Xander Cage lijkt constant non verbaal tegen de kijker te willen zeggen hoe goed hij wel niet is, en op een gegeven moment begint deze arrogante houding in combinatie met overmoedige acties steeds meer tegen te staan. Je kunt zeggen dat dit ook deels bij het genre hoort, maar een bepaalde charme als acteur in een actietitel hebben is wat mij betreft heel iets anders dan naast je schoenen gaan lopen. Ook het feit dat de film heel stoer probeert te zijn maar tegelijkertijd een 12 plus rating heeft waardoor er geen druppeltje bloed aanwezig is geeft de film een kiddy feeling.

Wel geslaagd vond ik de vrouwelijke rollen van Deepika Padukone en Nina Dobrev, want wat zijn deze twee dames plaatjes om naar te kijken. Deepika Padukone mag nog wel wat aan dat vreselijke accent van haar gaan doen maar verder deed ze het verdienstelijk. En hoewel Dobrev haar acteerprestaties hier wel erg ondermaats waren was ze voor mij wel het meest likeable personage van de hele film.

Hoewel deze titel verder ook nog wel een aantal leuke guilty pleasures bevat is hij met zijn 107 minuten ook gewoon te lang. Dat daarnaast Diesel het publiek ook het idee geeft dat hij thuis een standbeeld van zichzelf heeft laten bouwen maakt het een hele opgave om echt tot de aftiteling te blijven zitten.

2,0*