Opinions

Zwijgzame ondergang

De tagline hierboven klinkt wellicht wat te negatief, maar een goede fim is The quiet ones ook zeker niet te noemen. Het heeft de bioscoop dan wel weten te halen, en ik heb vele slechtere films binnen het genre gezien, maar naamsbekendheid zie ik deze titel toch echt niet gaan krijgen. Hiervoor is het verhaal te ongeloofwaardig, en is het personage van Jared Harris véél te naïef in wat er allemaal om hem heen gebeurt. Het heeft allemaal wel potentie omdat er wel een aantal spannende momenten in het verhaal verwerkt zitten maar deze momenten vallen te makkelijk terug op goedkope schrikeffecten en echt eng wordt het ook allemaal nergens. Ook is de film op een aantal vlakken te visueel en overdreven wat de geloofwaardigheid en sterkte van het verhaal ook niet bepaald ten goede komt. Daarnaast is het slotstuk overigens een hele grote domper.

Wel gaat er nog een eervolle vermelding uit naar Bates Motel actrice Olivia Cooke die het uitstekend deed als Jane Harper. Met een betere uitwerking/script die haar beter gezind was geweest had ze echt opgemerkt kunnen worden in haar rol, terwijl deze nu door de gematigde kritieken waarschijnlijk naar de achtergrond zal verdwijnen. The Quiet Ones is in zijn totaal gezien geen complete miskleun te noemen maar gaat wel ten onder aan zijn eigen matigheid.

2,5*

Stilte alsjeblieft!

Hoewel ik in eerste instantie sceptisch was over een vervolg zit dit tweede deel verhaaltechnisch goed genoeg in elkaar om zijn bestaan te rechtvaardigen. Het communicatie element is nog steeds de belangrijkste onderscheidende factor want veel verassingen herbergt de film verder niet. De situatie lijkt in wezen gewoon op een zombie Apocalyps, alleen in plaats van zombies gaat het om monsters die een super sonisch gehoor hebben.

Net als zijn voorganger kun je het beste kiezen voor een bioscoop ervaring. De suspensevolle momenten beleef je toch net wat intenser met een massaal scherm voor je neus. Want spanning bevat A Quiet Place Part II, genoeg. Daarnaast ligt het tempo lekker hoog, en vraag je jezelf af waarom doodgebloede series als The Walking dead, niet gewoon vijf seizoenen korter had kunnen duren. Ik was wel even verrast toen de credits totaal onverwacht op het scherm verschenen, want voordat ik het doorhad was er al anderhalf uur voorbij. Het mag geen verassing heten dat er een derde deel zal verschijnen die ik met open armen zal ontvangen als de kwaliteit van hetzelfde niveau als de eerste twee delen zal zijn. Ik hoop alleen wel dat regisseur John Krasinski niet verblind raakt door succes en de reeks uit gaat melken, waardoor deze overbodig wordt. Want daar is dit concept namelijk wel gevoelig voor.

3,5*

Zwijgen is goud

A Quiet Place werd gezien als een van de grootste verassingen van 2018 en hoewel ik dit lichtelijk overtrokken vind, ben ik wel van mening dat ik naar een heerlijk solide filmpje heb zitten kijken. Het originele element zit hem met name in het communiceren van de personages: lippend en gebarend, omdat hun vijanden supersonisch gehoor hebben. In de eerste 3 kwartier bouwt het verhaal gestaag op, en wordt er veel tijd besteed aan de manier waarop een gezin zich probeert aan te passen aan hun omgeving, en welke problemen zij hierbij tegen het lijf lopen. In de tweede helft gaat het hek van de dam en wordt de spanning flink opgevoerd. Doordat de personages in de eerste helft aardig uitgediept worden kan het je ook daadwerkelijk iets schelen wat er met ze staat te gebeuren.

Toch maakt met name het communicatie element dit een onderscheidende film: had dit weggehaald en dit was een dertien in een dozijn horror titel geweest. Wat ik wel wat jammer vond was dat het communicatie element de basis was: wat nu als we in een wereld leven met vijanden die supersonisch gehoor hebben? De wezens werden hier omheen "verzonnen" en oogden in mijn ogen een beetje inspiratieloos. Hier had in mijn optiek wel meer denkwerk in mogen gaan zitten en de regisseur had hier zeker nog extra punten in kunnen scoren, door bijv. ook meer variatie in de wezens aan te brengen.

Ook ga ik er even vanuit dat er geen voorbehoedsmiddelen meer voorradig waren en de zwangerschap van een van de hoofdpersonages een ongelukje was, want wie zou er vrijwillig voor nog een vierde kind kiezen, in een wereld waarbij dit zo enorm veel risico's met zich meebrengt? Zeker wanneer je je bedenkt dat een van de vier kinderen al ten prooi is gevallen aan een van de meedogenloze wezens. Het was een kleine moeite geweest om dit even toe te lichten omdat ik gelijk minder sympathie voor beide ouders zou hebben wanneer haar zwangerschap in deze omstandigheden een bewuste keuze was.

Buiten bovenstaande kritiek heb ik genoten van deze horror. Ik wist op een bepaald punt wel wat ik kon verwachten, maar wanneer het met de uitvoering goed zit is dat soms best lekker op zijn tijd. De spanning zat er in de tweede helft goed in en er kwamen ook voldoende sterke momenten voorbij. Wat hieraan bijdroeg is dat de speelduur ook compact gehouden werd omdat dit verhaal met gemak overbodig opgerekt had kunnen worden. Uiteindelijk gebeurt dit alsnog omdat er een vervolg komt waarbij ik mijn enthousiasme in het midden wil laten. Dit vervolg zal weer nieuwe innovaties met zich mee moeten brengen wil het nog verfrissend aanvoelen t.o.v. een herhaling van zetten kijkende naar zijn voorganger. Soms werkt een open einde waar je dan vervolgens zelf een invulling aan kunt geven, dan beter.

3,5*

Meer van hetzelfde

Deze prequel vormt een losstaand verhaal ten opzichte van de eerste twee delen en is in principe ook los te bekijken. Voor kijkers die de rest van de reeks al kennen, kan deze prequel echter wat eentonig aanvoelen. Je weet grofweg wat je kunt verwachten, en dit krijg je ook.

Waar ook dit deel in excelleert, en zich ook in onderscheid binnen het genre, is het menselijk drama. Opnieuw lieten de personages mij niet onberoerd. Dit vond ik veruit het sterkste aspect uit de film. Het maakt het verhaal persoonlijk en intiem in plaats van dat het alleen om de buitenaardse wezens gaat. Wel had ik graag nog iets meer van Eric gezien voordat hij met Samira in contact kwam.

Er komt een A Quiet Place Part 3, maar het verhaal begint soms té dun te voelen voor zoveel delen. De diepgang in het verhaal zelf ontbreekt vaak, terwijl juist het menselijk drama de reeks boven de middelmaat uit laat stijgen. Nu draait de reeks vooral om sfeer en drama, terwijl de buitenaardse wezens eentonig worden. De vraag is hoelang de reeks interessant blijft als het verhaal geen verdiepingsslag maakt.

3,5★

Goed begin, matige afwerking

Na het zien van het afgrijselijke Sint, had ik het eigenlijk wel een beetje gehad met Maas en op voorhand weinig zin in het bekijken van Quiz. Doordat het verhaal mij toch aansprak en nadat deze film eerst een behoorlijke tijd op de planken heeft gelegen heb ik besloten om hem toch nog maar een kans te geven. En ik moet toegeven dat het echt een heel stuk beter had gekund, maar ook zeker een heel stuk slechter!

Met name de eerste helft vond ik namelijk behoorlijk goed. Bokma zet een ijzingwekkend sterke rol neer en ook Atsma doet het hier weer prima. Er is sprake van een goede opbouw en je bent al gauw benieuwd wat er zich hier nu precies afspeelt. Er komen ook een aantal indrukwekkende scene's voorbij waarbij met name de gewelddadige toilet scene er niet een zou zijn die ik in een Nederlandse productie zou verwachten. In positieve zin!

Helaas gaat het wel fout in de tweede helft als de omgeving van Leo ineens het verhaal begint over te nemen. Als Leo op een bepaald punt tijdelijk uitgeschakeld wordt gaat het verhaal de nadruk op de omgeving van Leo leggen, en deze personages zijn met name gewoon erg vlak en oninteressant. Ook bepaalde gedragingen van bijrolspelers worden op een gegeven moment ongeloofwaardig zoals het gedrag van de ober in het restaurant. Ook zijn er een aantal inmiddels uitgekauwde elementen aanwezig zoals het laten langskomen van politie agenten die uiteindelijk wijs wordt gemaakt dat er niks aan de hand is.

De ontknoping weet ook niet te bevredigen en is heel erg standaard. Dit is jammer omdat je bij de opzet iets originelers bij het slot verwacht. Maas laat dus duidelijk merken dat hij nog steeds over enig regie talent blijkt te beschikken, maar het is dan des te jammer dat de film richting het einde toe steeds vaker de plank misslaat waardoor Quiz uiteindelijk niet meer dan een standaardfilmpje geworden is. Toch jammer, want als de tweede helft net zo goed zou zijn geweest als de eerste, was de beoordeling een stuk hoger uitgevallen.

3,0*