Opinions

Ligt het aan mij of was Kiefer Sutherland vroeger best cute?

Conceptueel gezien is Flatliners een erg interessante film. Hij is origineel en sentimenteel op alle goede manieren. Ik wist niet dat deze film zo'n sterrencast had. Julia Roberts, Kiefer Sutherland en Kevin Bacon - met het meest levendige kapsel ooit - leveren allemaal goede prestaties af.

In de eerste dertig minuten had ik problemen met de kleuring, de personages en het tempo, maar dat vervaagde naarmate de film vorderde. Natuurlijk is niet ieders verhaallijn even interessant, maar het is best een goede film.

Jammer dat hij zo'n twintig minuten te lang is. Als de film zich minder op horror en meer op drama had gericht, had hij veel, veel beter kunnen zijn.

3*

Dat titellied heeft echt totaal geen reden om zó catchy te zijn. Telkens als ik me begon te vervelen bij deze film, checkte ik gewoon mentaal uit en zat ik in mijn hoofd te viben met dat belachelijk aanstekelijke deuntje.

Meryl Streep straalt, Hugh Grant straalt, Simon Helberg is adorable en straalt. Verdikkeme, iedereen straalt.

Duidelijk een film met liefde gemaakt en vol overtuiging uitgevoerd. Geen enkel moment verveelt het en het is bij vlagen hilarisch. Naar het einde toe dreigt het wat te melodramatisch te worden maar gelukkig wordt dit al snel de kiem gesmoord.

Oh ja, Rebecca Ferguson is een godin.

4*

Ocharme mijn man die alweer met zijn ogen rolt omdat ik in de eerste vijf minuten de mijne aan het uithuilen was.

Flow is een prachtig geanimeerd juweeltje met zoveel lagen. Er valt thematisch en metaforisch veel uit te pakken. We hebben er lang over gedaan om te ontleden waar het eigenlijk over ging. Uiteindelijk kwamen we uit op balans, verlies, veerkracht en samenwerking.

Technisch gezien is dit een uitzonderlijk solide film. De animatie was even wennen, maar ik zat binnen de kortste keren helemaal in deze prachtige wereld. De 'camerabewegingen' en verschillende long takes zijn gewoonweg verbluffend. Er was helemaal geen dialoog nodig. De animators en schrijvers hebben goed werk geleverd door deze wezens specifieke kenmerken te geven, maar niet te veel zodat hun verwilderde aard altijd behouden blijft.

Flow is een beetje een onverwachte underdog dit prijzenseizoen. Hoewel mijn stem voorlopig naar The Wild Robot gaat, kon ik Flow zeker waarderen voor wat het is: met hart en ziel gemaakt.

4*

Fly Me to the Moon heeft een interessant uitgangspunt dat een unieke en eigenzinnige kleine film zou kunnen opleveren. Jammer dat het zeker niet zo grappig of boeiend is als ik had gehoopt. Dit had zoveel meer kunnen zijn. Dat betekent niet dat ik me niet vermaakt heb.

De eerste en tweede akte zijn typische rom-com shenanigans en worden gedragen door de altijd charmante Scarlett Johansson. Channing Tatum is... aanwezig. In de derde akte wordt het pas echt interessant, met de maanlanding als een zeer prominent plotpunt. Het is allemaal perfect in beeld gebracht en zorgt voor de nodige spanning en plezier. Men kreeg hier en daar zelfs nog een glimlachje uit mij gesleurd.

Dit zal niet de geschiedenis ingaan zoals de maanlanding zelf, maar het is een leuke film om de tijd te doden.

3,5*

Anderhalf uur zat ik onder de indruk te kijken naar deze prachtig vormgegeven film. The Fly is gefilmd in Cinemascope en gebruikt het formaat erg doeltreffend. Het kleurgebruik door De Luxe is nog het meest impressionant. Iedere kleur springt uit het scherm en zorgt voor een erg levendig aanvoelende film. Naar mijn mening werkte dit het beste bij Patricia Owens, met haar rode haar, prachtige lipstick en kleurrijke outfits. Echt adembenemend om te bezien.

Verder kan ik de originele structuur van het plot erg waarderen. Het eerste half uur bouwt een meeslepend mysterie op waarbij er van alles aan de hand kan zijn. Jammer genoeg verklapt de titel het al een beetje. Desalniettemin blijft het constant erg interessant. Ik besefte dat op een gegeven moment mijn hart een beetje zonk bij het zien van de teleportatie van de kat. Mijn kat, Ludo, zat me ook maar met vreemde ogen aan te kijken. Het was alsof hij dacht: "Durf het niet, hé!"

The Fly is mij beter bevallen dan de remake, al moet ik die dringend nog eens kijken nu ik wat ouder ben. Hoe dan ook is dit een klassieker en een dikke aanrader!

4*

Best een gore filmklassieker.

The Fly is ouderwets griezelvermaak. Maar het is niet echt eng of spannend. Niet zo best, want ik had een betere film verwacht. 2.5*

Zeker niet zo slecht als mensen beweren dat het is.

Foe is een langzame film, ja. Maar het blijft boeien door de prestaties van van Ronan en Mescal. De film is een showcase van de vaardigheden van de acteurs. Het verhaal is wat kaal, maar kent op het einde wel enkele verrassingen.

De top 250 zal hij zeker niet halen, maar hij is wel leuk genoeg.

3*

Geesten van een 100-jarig scheepswrak die wraak komen nemen op het dorpje dat hun indertijd onrecht heeft aangedaan. Heerlijk old-school griezelen met deze van John Carpenter. Ook hier is Jamie Lee Curtis een meerwaarde. Ze wordt dit keer bijgestaan door haar iconische moeder Janet Leigh alsook Adrienne Barbeau, wiens stem zo kalmerend werkt doorheen de film. Ook werd ik verrast door Nancy Kyes, laatst gezien in het fenomenale Halloween, nu in een iets substantiëlere rol. Het tempo en onheilspellende sfeertje kabbelt even rustig als de mist die het stadje infiltreert. Geweldige score en mooie cinematografie. Carpenter doet het maar weer.

3,5*

I guess I’ll just stop eating, then?

Iets meer dan drie jaar geleden ben ik gestopt met vlees en vis te eten omdat de impact op het milieu veel te hoog was en omdat ik teveel van die beestjes houd. Als ik Food, Inc. zou mogen geloven dan eet ik vanaf nu enkel nog aarde.

All jokes aside, dit was erg pijnlijk om te zien. Van de manier waarop vee behandeld wordt tot hoe de boeren, medewerkers en consumenten worden behandeld. De monopolie die bedrijven hebben is walgelijk en het feit dat je zelfs sommige bio-merken niet kunt vertrouwen wegens greenwashing is ronduit walgelijk. Er wordt naar bijna elk aspect van de voedselindustrie gekeken en zo blijkt dat in die industrie niemand echt onschuldig is. Er is veel mis maar elk stapje in de goede richting telt.

Halverwege kakt het wat in met de politieke kant en het einde was ook wat underwhelming. Afgezien daarvan is dit een schoolvoorbeeld van hoe messed up de wereld eigenlijk is.

Ik ga niet zitten preken om te stoppen met vlees te eten want mijn dieet is het uwe niet. Ga alstublieft nog naar die gezellige bbq met een lekker stukje vlees en geniet nog steeds van je eten. Denk gewoon twee keer na en lees de etiketten voor je iets koopt.

Bedankt.

Eindelijk weer eens een typische Jackie Chan-film!

Dit is niet het soort film van Agent werkt samen met blanke. Neen, dit verhaal speelt zich eens af in het oude China. De omgeving ziet er werkelijk fantastisch uit. En de cast speelt ook lekker. De actie daarentegen viel mij wat tegen. Er werd te lang gevochten en de humor erin is ook te flauw. Jet Li vind ik wel weer goed spelen. 3.5*

Het decorontwerp in Forbidden Planet is - excuseer de woordspeling - niet van deze wereld! De gebouwen, ontwerpen, kleuren en tekeningen zijn allemaal prachtig. De hele garderobe van Anne Francis is wat je zou noemen een gay koortsdroom.

Jammer dat het script zichzelf nogal hard verliest in wat zware scifi mumbo jumbo en een erg traag derde akte. De schurk is te zwak om indruk te maken en sommige clichés hadden gemakkelijk vermeden kunnen worden.

Ik was enorm verrast door Forbidden Planet en begrijp waarom het absoluut een klassieker is.

3,5*

Matig.

Het concept is wel goed gevonden, maar het wordt niet goed uitgewerkt. Forget Me Not is een standaard tiener-horrorfilmpje, dus verwacht geen rondvliegende ledematen en ingewanden, want die krijg je gewoon niet. De sfeer is wel redelijk creepy.

De personages zijn zeer oppervlakkig en krijgen ook maar geen sprankje diepgang. Cody Linley, die we voornamelijk kennen als Jake uit Hannah Montana acteerde nog redelijk, terwijl de rest deed alsof ze konden acteren.

Voor de rest is het einde ook voorspelbaar en je schrikt ook geen enkele keer. Al zaten er wel een paar aardige stukken in. 2.5*

Een interessante documentaire over het Vlaamse horrorlandschap dat toch meer te bieden heeft dan je aanvankelijk zou denken. Verschillende regisseurs, producers en acteurs worden geïnterviewd over hun successen en falingen in het genre. Er wordt gesproken over Les Lèvres Rouges, Malpertuis en The Antwerp Killer maar ook de recentere Linkeroever en Welp komen aan bod. De consensus is eigenlijk dat Vlaamse horror snel campy schlock is of net niet serieus wordt genomen door het publiek. Erg jammer want ik geloof nog steeds dat er wel nog heel wat mogelijk is met het genre. Het is wel zo dat een Nederlandstalige film sneller minder eng wordt omdat het onze moedertaal is.

Dankzij deze docu heb ik wel wat films op mijn watchlist gezet maar ik had toch liever gehad dat er wat dieper ingegaan werd bi de vele opgesomde films. Wellicht had dit beter gewerkt als miniserie.

En Jan Verheyen heeft geen enkel recht om te spreken over slechte films wanneer hij verantwoordelijk is voor de F.C. De Kampioenen-films...

3,5*

Ik ben deze met tegenzin beginnen kijken, maar na de film wilde ik hem nog een keertje zien. Het is gewoon prachtig in beeld gebracht hoe Forrest opgroeit. Ik moest wel grinnikken wanneer hij In het park tegen onbekenden zijn levensverhaal verteld.

4*

Reese Witherspoon en Vince Vaughn werken goed samen in deze Kerstkomedie. Het is nergens echt grappig maar de luchtige toon zorgt voor een leuk anderhalf uur. Kristin Chenoweth is ook altijd een pluspunt. Er wordt veel geleund op slapstick-humor dat vaak eerder luid dan grappig is. Misschien voor jongere kijkers best komisch maar voor mij was het nogal irritant.

De derde akte voelt wat gejaagd aan waardoor het einde wat afgeraffeld overkomt. Niet elk zijplot wordt goed genoeg uitgewerkt waardoor je als kijker je afvraagt of de personages wel verdienen wat ze krijgen.

Toch een fijne film die lekker wegkijkt maar weinig diepgang te bieden heeft.

3*

Één van de weinige Disneyfilms die ik nog niet gezien had.

The Fox and the Hound is een ontroerende, leuke, warme animatiefilm uit de Disneystal. Als men spreekt over triestige Disneyscènes heeft het over Dumbo, Bambi, Snow White of The Lion King. Jammer genoeg wordt deze film heel vaak vergeten. De film bevat één van de meest triestige scènes waarbij zelfs ik het niet droog kon houden.

De animatie is erg mooi. De warme kleuren van het bos komen erg goed tot hun recht. De scène met de beer was best wel indrukwekkend te noemen. Mooi geanimeerd en heel goed nagedaan qua gedrag.

Het verhaal is nu niet héél spectaculair te noemen, maar wel ontroerend en vertederend. Alle personages (op de jager na) waren erg sympathiek. Tod en Copper hebben allebei een erg hoge aaibaarheidsfactor en je zou ze direct ook in huis willen nemen. Big Mamma was erg warm en Dinky en die specht zorgden voor de luchtigheid.

Een minpuntje ligt bij de animatie. Af en toe was het beeld best wazig. Zelfs op Blu-ray.
Toch is deze Disneyfilm erg goed en niet te vergeten.

4*

Een klassieker.

De film is echt goed qua sfeerschepping en spanning, maar dat is ook alles. Het monster komt totaal niet bedreigend over, maar dat was volgens mij ook niet de bedoeling. Ik zie er vooral een onbegrepen man in die niet weet hoe de wereld in mekaar zit. De personages vind ik best goed en elke acteur zit erg goed in z'n rol. 3*

Beduidend minder dan The Wolf Man uit 1941. Waar het origineel vooral sfeer en mysterie uitademde is dit merkbaar een product van de studio. Frankenstein en de Wolf Man samen op het scherm lijkt op papier een erg goed idee maar komt eerder over als een rare grap of een parodie. Nergens wordt het echt geloofwaardig. De reden waarom beide monsters terugkomen is van de pot gerukt en slaat nergens op. Na 45 minuten begint de rek voelbaar te worden. Gelukkig word je dan getrakteerd op een of ander willekeurig musicalnummer dat veel te lang doorgaat. Dit voelde volledig misplaatst aan en voegde niets toe aan de rest van de film. Gelukkig duurt de film slechts 74 minuten waardoor je niet lang moet afzien.

Niet alles is slecht want Lon Chaney Jr. kan dit zootje ongeregeld meestal redden. De praktische effecten en sets zien er voortreffelijk uit en de soundtrack is ook van hoge kwaliteit.

2,5*

Er zit meer dan genoeg potentieel in Frankenstein's Army en je ziet dat het duidelijk met liefde gemaakt werd. Toch is het wat te klungelig aangepakt naar mijn mening. De designs van de monsters zijn bizar en opmerkelijk maar ze worden sterk onderbenut door de shaky cam. Dat men eerder een concept had dan een echt verhaal is ook duidelijk. Je moet namelijk niet blijven kijken voor interessante personages, leuke twists of een spannende finale. Het is eerder een liefdesbrief aan het genre maar men vergat er inhoud in te steken.

2*

Tim Burton is terug!

Na het redelijke Alice In Wonderland en het vreemde Dark Shadows komt Burton terug bij de plek waarvan hij (volgens mij althans) koning is: de stop-motionanimatiefilm. Corpse Bride was erg mooi en Nightmare was gewoon prachtig. Daarom was ik erg blij dat hij terug deze stijl opging. Het feit dat het een remake van zijn gelijknamige kortfilm uit '84 maakte mij een beetje bang. Ik vond hem namelijk nie zó goed. Wel, Burton heeft hier zijn werk erg goed gedaan.

De eerste helft kende ik al. Hetzelfde verhaal, alleen iets meer personages en wat meer uitgerokken. En voor het eerst bij een Burton-film moest ik bijna wenen. Wanneer Sparky sterft en wanneer Victor naar de beelden aan het kijken was. Toen had ik het best moeilijk, wetend dat zo'n lief en schattig hondje niet meer terug zou komen, althans niet in deze vorm.

Dat de film langer duurt vond ik zeker niet erg. Het heeft mogelijkheid om een andere weg op te gaan met het gegeven. En dit heeft Burton erg goed gedaan. Dat de andere kinderen dit ook wilden proberen, vond ik een erg goed gegeven. Het zorgde zelf voor een geweldige climax. Met veel plezier herkende ik heel wat referenties: Frankenstein, Godzilla, Nightmare, Bride of Frankenstein, The Mummy, The Birds en zelfs Gremlins.

Ook ben ik erg blij dat de film in zwart-wit gefilmd is. De film is ook een hommage aan de oude horrorfilms, die ook in zwart-wit waren. Ik vond het ook erg passen bij de duister sfeer. De film vond ik op het einde wel erg duister. Vooral dat ze allemaal naar het kerkhof gingen om hun dode huisdieren op te graven vond ik best luguber. Maar waar ik het meeste van schrok, was op het einde. Mister Whiskers die verandert in een vleermuiskat vond ik al eng genoeg, maar dat hij op het eind zo gruwelijk dood gaat (gespiest worden door een balk: brrr) vond ik echt niet passen in een Disneyfilm. En hier ben ik erg blij mee. Onze Tim Burton gaat waar nooit iemand eerder ging bij Disney. Na al die kritiek van Disney op Nightmare doet hij het toch. Petje af.

De personages vond ik erg leuk. Victor, die me erg veel deed denken aan Victor uit Corpse Bride, vond ik erg leuk, maar hij stal niet echt de show. Wie ik echt leuk vond, was Weird Girl en Mr. Whiskers. Zij hadden een hoog WTF-gehalte en zorgen vaak voor en brede glimlach op m'n gezicht. Ze leek erg op Burton's originele tekeningen (ook te zien in Oyster Boy and Other Stories) Dat die Girl dan nog een drolletje uit de kattenbak haalde vond ik echt hilarisch. Ik was echt de enige die lachte. Nassor en Tashiaki vond ik iets minder, maar toch niet slecht.

En terwijl ik hier nu aan het typen ben, schiet me net iets te binnen: Die Shelley van Tashiaki werd vernoemd naar Mary Shelley, schrijfster van het boek Frankenstein. Ik vond ook dat die moeder van Victor, Mrs. Frankenstein, erg goed leek op Emily uit Corpse Bride en zelfs een beetje op Helena Bonham Carter. Ik ben wel blij dat zij en Johnny Depp niet meespelen. Dit zou de film weer een beetje verpesten.

Wel ben ik tevreden over Winona Ryder als Elsa Van Helsing. Ook Catherine O'Hara (Sally uit Nightmare ) vond ik erg leuk. Zij sprak Weird Girl en de moeder in. De meneer die de wetenschapsleraar inspreekt, Martin Landeau denk ik, vond ik erg goed. Hij gaf sfeer aan het karakter.

Volgens mij is Tim Burton terug met deze film. Ik heb er werkelijk van genoten. Hij mag er zeker nog zo'n paar maken. Het is terug naar zijn "roots". Wel erg donker, maar toch prachtig. 4*

Mister Whiskers haaaaaaaad a dream last night. It means something big is going to happen...

Wat een rit!

Emotioneel, eigenzinnig, magisch, dromerig, spannend, grappig,… ik kan blijven doorgaan.

De film zit zo goed in elkaar en houdt je ogen op het scherm geplakt. Het bevat ook de nodige humor en een spetterend einde. Acteerwerk is van topniveau en de personages zijn zo likeable als wat. Ook de bad guy was goed onderbouwd en met goed motief.

Een pareltje van Italiaanse bodem.

5*

Een Freddy/Jason crossover lijkt misschien wat raar maar wonder boven wonder werkt het! De lompe Voorhees wordt goed gecounterd met de zwartkomische Krueger. Robert Englund is eigenlijk de enige persoon die zijn rol kan spelen, dat bewijst hij hier ook weer eens. Jason heeft nog steeds nul komma nul persoonlijkheid maar zijn kills zijn lekker bruut, lomp en bloederig. Dat is iets wat ik in de afgelopen delen van de franchise hard gemist heb.

Jammer van de saaie menselijke personages, verschrikkelijke heavy metal-soundtrack en wel heel 00's uitstraling. Ook: iedere keer als het woord faggot wordt uitgesproken in een film, maakt niet uit van welke tijdsgeest die ook is, krijgt hij een mindere score. Wanneer hebben we dit soort homofobe taal ooit toegelaten?

3*

Er is zo veel fout aan de film maar na de hoeveelheid schlock die al is langsgekomen in de franchise doet het me niks meer. We kijken inmiddels nergens meer van op.

Het oorspronkelijke einde van Freddy Krueger is helemaal niet grandioos of überhaubt interessant. De film kruipt voorbij ondanks de korte speelduur en er worden erg veel elementen uit eerdere films herhaald. De VFX zijn wat de serie toch nog kijkbaar maakt maar de derde akte is zo verschrikkelijk slecht vormgegeven. Het is extreem komisch om te zien voor alle foute redenen.

Hoogtepunt: de voice acting van de spermacellen genaamd Dream People. Geef die man een Oscar.

Ik wist niet wat ik moest verwachten van deze film toen ik de bioscoopzaal binnenwandelde, maar ik verwachtte alleszins niet wat ik kreeg.

Wat ik kreeg was een te lang uitgerekt historisch drama met te weinig boeiende plotpoints.
De film geeft zeker een realistisch beeld van de burgeroorlog en de situaties errond (o.a.: slavernij, racisme, KKK, corruptie,...) maar wist me bij vlagen echt te vervelen. Dialogen werden onnodig lang uitgerekt en de setting is weinig variërend. De flash-forwards waren overigens erg onnodig en hielden de vaart uit het verhaal.

Toch wist de film me enkele keren te raken (de moord op de jongens die zichzelf wilden aangeven) en had enkele mooie scènes (de aanval op de begrafenis en het erg sterke moment met de drie vrouwen en hun geweren.).
Het acteerwerk was ook zeer goed. McConnaughey is niet bepaald mijn favoriete acteur, maar zette een ijzersterke rol neer. De rest van de cast kwam erg geloofwaardig over.

De film heeft alles om goed te zijn: een sterke cast, interessant onderwerp en een goede regisseur. Toch is het een weinig memorabel filmpje geworden. Jammer, want dit kon beter zijn.

1,5*

Edit: Petje af, trouwens, voor Lucinda Williams met het ijzersterke lied tijdens de aftiteling.

Een intieme en eigenzinnige kleine film over een immigrant in Amerika die in een gelukskoekjesfabriek werkt. Het vat de eenzaamheid en onthechting van de maatschappij die mensen doorstaan perfect samen. Het slaagt er ook in om een aantal leuke grappen tussen de kleinere momenten te proppen.

Voor mij was het een beetje te rustig en ingetogen om echt indruk te maken. Maar met een speelduur van slechts 92 minuten vliegt de tijd echter wel voorbij.

3*

Een frisse - get it? - toevoeging aan het isolatiethrillergenre.

De twee hoofdrollen worden magistraal, bizar en vol plezier vertolkt. Je merkt dat iedereen in deze film zich amuseert. Er zit voldoende gore, suspense en humor in de film.

Wat een aangename verrassing.

Een van de betere films van dit jaar al.

4*

Friday the 13th is nog zo'n klassieker van formaat binnen het horrorgenre. Van de iconische setting op Camp Crystal Lake tot de knullige doch doeltreffende muziek. Het allegaartje van tieners (?) heeft weinig diepgang maar dat maakt weinig uit omdat je weet wat hun eind zal zijn. Wie Jason verwacht komt bedrogen uit want initieel was het mama Voorhees die aan het moorden is geslagen. Het zorgt voor een plot twist voor de nieuwe generatie horrorfans, wat natuurlijk altijd welkom is. Betsy Palmer in haar rolkraag en kort kapsel is en blijft een iconisch beeld, inclusief de onthoofding.

Verhaalgewijs heeft de film echt niet veel te vertellen maar dat maakte me weinig uit. Het is mid-zomer, ik was alleen thuis op een donkere, regenachtige avond dus dan zijn de omstandigheden wel compleet voor deze film.

3,5*

Nu alleen maar hopen dat men deze alleenstaande film niet verneukt met een hoop middelmatige tot ondermaatse sequels die enkel gemaakt worden om de kas van de studio's te spijzen... Oh, laat maar zitten.

Jason is terug, en hoe!

Deze reboot is eigenlijk exact wat deze uitgebluste franchise nodig had. De Pamela Voorhees-verhaallijn wordt grotendeels geskipt en er wordt vooral gefocust op Jason, want dat verwacht iedereen wel van een Friday-film. Jason zelf is gemener, meedogenlozer, bruter én sneller. De kills hier zijn toch wel het leukste van de hele franchise, met de verontrustende slaapzak-kill die er met kop en schouders bovenuit steekt.

Wat me altijd zal blijven storen in 00's horror is de hoeveelheid wiet, seks en alcohol. Het maakt personages alleen nog meer eendimensionaal en storend. Oh, en de harde rock als soundtrack mag voor mij ook achterwege gelaten worden. Het haalde me echt uit de film.

3*

Dit vervolg heeft duidelijk de camp in Camp Crystal Lake geplaatst.

Meer van hetzelfde maar deze keer mét Jason. Hij heeft nog niet zijn Hockey-masker - dat is voor deel 3 - maar hij komt toch best angstaanjagend over met die zak over zijn hoofd. Verder is dit een gigantische herhaling van zetten, inclusief overbodige recap van wat er gebeurde in de vorige film. Personages zijn van karton maar de setting is nog steeds wel leuk. Heel serieus valt dit deel eigenlijk helemaal niet te nemen.

2,5*