Opinions

Aardige actiefilm.

Een aantal leuke actiescènes die je uiteraard wel met een korreltje zout moet nemen, toffe acteurs (Farrell, Renner, Jackson) en dan nog Michelle Rodriguez, die bij mij altijd scoort Het verhaal is onderhoudend en het blijft allemaal lekker luchtig. Verder nergens boven maar evengoed nergens onder de middelmaat.

Okee.

Tja, erg moeilijk te beoordelen.

Tuurlijk is het allemaal behoorlijk ranzig, dat wist ik op voorhand gezien de reputatie van de film en omdat ik het boek van de Sade al gelezen had, het boek dat qua gruwel overigens de film vele malen overstijgt.

Ik las hier en daar dat dit een aanklacht tegen het (neo-)fascisme moet voorstellen en dat Pasolini daarom behoorlijk shockerend uit de hoek moest komen. Boodschap gemist me dunkt, dit is helaas te karikaturaal en theatraal om echt impact te hebben. Je krijgt ook totaal geen binding met de slachtoffers: hoe erg de vernederingen en martelingen ook zijn, het deed me weinig.

Maar de echte reden waarom de boodschap niet overkomt is de keuze om de Sades "De 120 dagen van Sodom" te verplaatsen naar het Italië tijdens WO II. Hoe kan je immers het libertinisme uit de 16e/17e eeuw vergelijken met het fascisme uit de twintigste eeuw? Het zijn twee totaal verschillende opvattingen/stromingen/denkwijzes.

Wat ik vooral miste was een meer filosofische benadering, die in het boek wel terug te vinden is en uitermate interessant is. Verder dan macht corrupteert komt Pasolini niet, maar nogmaals, dit is wellicht het gevolg van de foute keuze om libertinisme met fascisme te vergelijken.

Inhoudelijk faalt deze film dus, visueel daarentegen vond ik hem wel meevallen. Het afstandelijke camerawerk, de vaak barokke decors, de piano, de klederdracht van de vertelsters, het draagt bij tot een soms wat surreeële sfeer die contrasteert met alle smeerlapperij die je te zien krijgt. Acteerwerk vond ik ook best meevallen, af en toe wat theatraal, dat wel, maar il Presidente bijvoorbeeld vond ik echt een creepy verschijning.

Sowieso heeft deze film me niet het shock-effect bezorgd dat ik verwachtte.

Haha, wat een plot

Ik kon er op de langen duur geen touw meer aan vastknopen. Was ze nu wel of niet een spion? Het kon me eigenlijk niet meer schelen op het einde. Na de zoveelste 'verrassende' wending had ik het wel gezien.

De actie is nog best te pruimen, zij het dat je best wel een zak zout meeneemt. Ben nooit een fan van Jolie geweest maar vond haar best okee acteren.

By the way, nog iemand die aan MacGyver moest denken bij die eerste ontsnappingsscène van Jolie's personage ?

Indrukwekkende oorlogsfilm van Stone.

De film schuwt de gruwelen van de burgeroorlog in El Salvador niet en geeft in de persoon van hoofdpersonage Richard Boyle (een erg sterk acterende James Woods) scherpe kritiek op de betrokkenheid van de VS.

In het tweede uur gaat de film pas echt los en worden de chaos en het geweld pas echt duidelijk. Net zoals de film escaleert de situatie en breekt de oorlog pas goed los. Het persoonlijke drama van Boyle wordt goed met de gebeurtenissen van de film verweven. Boyle is aanvankelijk een laakbaar figuur maar zet zich gaandeweg - onder invloed van een plaatselijke schone - wel steeds meer in voor de belangen van de bevolking, al heeft de plaatselijke schone wel duidelijk de voorkeur. Een eervolle vermelding voor James Belushi trouwens, die ook sterk loopt te acteren.

Uitstekend.

Mja, ben hier niet kapot van, helaas.

Eerst de pro's: de setting (prachtige natuur, spookachtige bossen) en Ville Virtanen die z'n personage geweldig speelt. Wat een dreiging gaat toch elke weer uit van die Erik Spore! Verder is dit inderdaad een erg sfeervolle mysterieuze, beetje sprookjesachtige film zelfs.

Maar sfeer maakt niet alles goed. Er gebeurt gewoon zo weinig en het verhaal is wel heel erg vaag... Eindscène is prima, eindelijk gebeurt er iets, alleen is het moeilijk te plaatsen. Een beetje tekenend voor de hele film eigenlijk.

Kanttekening: Prachtige taal is het Fins!

Toch wat meer van verwacht.

Had gehoopt dat deze mijn top tien van 2012 zou halen maar da's helaas niet het geval. Ligt 'm vooral aan het tempo van de film dat dan weer langzaam dan weer snel is. Had sowieso gerust een half uur korter gemogen. Zo doet Stone er wel heel lang over om duidelijk te maken hoe close onze drie vrienden zijn en hoe onvoorwaardelijk hun liefde voor elkaar is.

Wel heel erg positief is de rol van Benicio del Toro. Prachtige en doorleefde performance en een bad guy zoals ik ze graag zie. Ook Travolta schittert nog eens van oudsher in een verrassende rol. Ook de twee leads zitten eigenlijk wel goed in hun rol.

Verder zitten er nog een paar leuke actiescènes in en is het geweld vaak behoorlijk grof. Maar zoals al eerder aangegeven is het geheel misschien iets te onevenwichtig.

Lang getwijfeld over de score maar voor nu een krappe 3.5.

Heel erg goede film!

Lang gewacht vooraleer ik deze film zag omdat ik niet echt een horrorfan ben (al begint dat geleidelijk aan te kantelen).

Moet zeggen dat deze film me vanaf het begin gepakt heeft en me niet meer heeft losgelaten tot het einde. De spanning, het mysterie, de dodelijke vallen...alles valt uiteindelijk op z'n plaats en klopt als een bus.

Visueel ook erg mooi. De grauwe vuile badkamer is natuurlijk het perfecte toneel voor een zieke geest en diens spelletjes.

Ook het verhaal is erg boeiend. Het was al vrij snel duidelijk dat die Zep of niet de echte Jigsaw was of op z'n minst een of ander hulpje was aangezien er toch iemand anders die stroomstoten moest toedienen. Was die derde dode (nou ja) man eigenlijk volledig uit het oog verloren.

Erg goeie film die me doet twijfelen of ik ook de volgende delen ga zien.

Niet slecht, maar toch beduidend minder dan deel 1.

Het begin is wel erg goed en heftig, was meteen bij de zaak. Verhaal zit ook best wel goed in elkaar, met de nodige twists om het boeiend te houden. De focus ligt wat meer op horror ipv thriller zoals in deel 1, al blijft het toch spannend genoeg. Ik vond de slachtoffers echter een slecht allegaartje van irritante karakters. Vooral die Xavier spant de kroon, vervelende vent. Hij maakt het werk van Jigsaw wel erg gemakkelijk, tja...

Vond de setting in Saw ook gewoon een stuk beter, wat claustrofobischer. Nu lopen ze maar wat rond in dat huis... De stukjes tussen agent Matthews en Jigsaw waren wel vermakelijk. De manier waarop Tobin Bell gestalte geeft aan een genadeloze killer verdient alle lof. Alleen z'n lijzige stem al...brrr.

Overall, zeker geen slecht vervolg, maar had er toch iets meer van verwacht.

De beste van de reeks

Dat staat op de hoes. Beter dan deel 2, maar vind deel nog steeds het beste deel.

De setting is hier gelukkig weer een stuk beter dan dat onnozele huis in deel 2. Lekker grauw en ranzig. De nadruk verschuift nog meer naar het horrorgedeelte, maar da's zeker geen slechte zaak. Zag er allemaal weer behoorlijk gruwelijk uit, al zag de dood van het personage van Dina Meyer er behoorlijk fake uit.

Er zitten toch weer een aantal domme keuzes in van de hoofdpersonages (als je éénmaal merkt dat de deur achter je dichtslaat, dan ga je de tweede maal er toch voor zorgen dat je die deur koste wat kost openhoudt) die soms storend werken. Ook de reden waarom de man van de verpleegster Jigsaw absoluut moest doden ontgaat me volledig. Op dat moment wil je toch gewoon je vrouw redden en maken dat je daar wegkomt?

Nu ja, goed, uiteindelijk wel prima vermaakt.

Boeiend maar niet helemaal bevredigend.

Boeiend om de groepsdynamiek van de jongeren die elk hun eigen onzekerheden hebben vanuit verschillende standpunten waar te nemen. Niet helemaal origineel maar het werkt wel. Zorgt ook voor enige spanning, en op het einde vallen de puzzelstukjes samen. Best goed geacteerd ook van de jonge cast.

Niet helemaal bevredigend omdat geen enkele van de hoofdpersonages erg sympathiek is. Frauk is een jaloerse trien, haar viendje Rico een player die bij de eerste de beste mogelijkheid zijn vriendin wil bedriegen, Ceasar is een regelrechte psychopaat, Ilse een deurmat die haar 'beste vriendin' zonder omhaal verraadt en Mick, nou ja, sympathiek zou ik hem ook niet noemen. Zefls voor slachtoffer Jessie valt weinig te zeggen: beetje een tease die als puntje bij paaltje komt afhaakt. Niet bepaald een goede vriendin te noemen ook.

Moeilijk dus - voor mij - om enige binding met enig personage te krijgen. Verder is er ook geen greintje mededogen te bespeuren in de film. De vijf (zonder Jessie dus) gaan allemaal razendsnel over tot een moordcomplot. Zelfs haar beste vriendin. Ik weiger te geloven dat het zo erg gesteld is met de moraliteit bij de jeugd.

Aaaah, pure nostalgie!

Na jaren nog eens opnieuw bekeken en staat nog steeds als een huis!

Spanning, een onderhoudend plot, prima acteerprestaties en nog een portie humor, het zit er allemaal in. Leuk ook al die verwijzingen naar andere horrorfilms en naar het horrorgenre in het algemeen. Ook een keertje leuk om al die nog jonge acteurs en actrices te zien.

Halfje erbij.

Aardig.

Best een leuke ode aan de eerdere Screamfilms in het bijzonder en de slasherfilm in het algemeen, volgepakt met leuke meiden (en nee, dan heb ik het niet over Courteney Cox, van haar zou je inderdaad gillen).

Niks bijzonders verder, maar voor de fans van de Screamfilms een leuk weerzien met de personages van weleer.

Schitterende film! In dit genre onovertroffen. Op zich lijkt het verhaal niet bijster origineel, 2 flikken op zoek naar een seriemoordenaar, maar de sfeer waar deze film in baadt, beangstigend gewoon. En het einde, tja, wie dat ziet aankomen is helderziend

Helemaal zo slecht nog niet.

Helpt wel dat karakteracteurs als Cage en Perlman hier aan meededen. Zie hen wel graag bezig. Het begin viel ietwat tegen, maar zodra het gezelschap onderweg gaat met de vermeende heks werd de film interessanter. Soort van middeleeuwse roadtrip zeg maar.

Het wordt al snel duidelijk dat het grietje allesbehalve onschuldig is, en wanneer ze op het einde haar ware gedaante aanneemt is het toch wel genieten geblazen: de demon die in haar huisde zag er geweldig uit. Hulde aan de mensen van de make-up!

Best okee.

Prachtige documentaire over wellicht één van beste piloten die de F1 gekend heeft: Ayrton Senna.

Zoals het hoort in een documentaire over een F1-rijder zitten er uiteraard erg veel beelden van races in. Mooi om zien hoe de bolides in de tussentijd zijn geëvolueerd. Mooi ook om zien hoe profetisch de woorden van Senna waren toen hij stelde dat de elektronica in de wagens het F1-landschap voorgoed zou veranderen.

Maar naast de F1-piloot Senna is er ook voldoende ruimte voor de mens Senna, en dat was er één die naar het allerhoogste streefde, niet alleen op sportief maar ook en vooral op menselijk vlak. In de docu komt de man over als een intelligent, gevoelig doch eergierig persoon. De docu hangt zeker een mooi beeld op van de mens Senna, die door landgenoten in het verarmde Brazilië steevast als het enige goede van Brazilië wordt bestempeld. Getuige de euforie wanneer Senna de GP van Brazilië op heroïsche wijze wint, getuige ook de massale volkstoeloop wanneer zijn stoffelijk overschot in zijn thuisland aankomt.

De docu is perfect opgebouwd, beginnende bij Senna's beginjaren in de F1, gaande van de steeds toenemende rivaliteit met teammaat Prost over zijn moeilijke relatie met de bobo's van de FIA tot die hartverscheurende anticlimax in Imola. De GP van San Marino moest en zou een zwarte dag in de recente F1-geschiedenis worden. Er was niet alleen de zware crash van Barrichello maar tijdens de kwalificaties maakte de Oostenrijker Ratzenberger een ware doodsmak waarbij hij het leven liet. In 1994 was ik 14 en reeds een F1-fan. De beelden van de crash van Senna staan me dan ook nog levendig bij. Bij het herbekijken van deze crash leek het even op terug in de tijd gaan en dezelfde wanhopige gevoelens opnieuw beleven, tegen beter weten in hopen op een goede afloop, die er natuurlijk niet komt...

Een aanrader en must see voor elke F1-fan, maar ben er zeker van dat mensen die geen affiniteit met deze gemotoriseerde sport hebben hier ook van kunnen genieten.

Heerlijk visueel actiefestijn!

Pistolen, machinegeweren, machetes, vuisten en benen, alles wordt letterlijk in de strijd gegooid in deze erg rauwe actiefilm. Vooral de man-tegen-man gevechten kennen een prachtige choreografie. Verder heeft de hele look van de film iets grauws.

Verhaal is redelijk rechttoe rechtaan, al zorgen de twee broers toch voor een extra dimensie.

Erg goed.

Goede film hoor!

En in een apart setting, namelijk het Joodse milieu. Dat merk je al erg snel want behalve het Hebreeuws dat in de film gesproken wordt word je met de Joodse terminologie om de oren geslagen. Niet elke term is even duidelijk, maar erg is dat niet, het stoorde me alvast niet.

Vond het een beetje vreemd begin (heb zelfs even moeten dubbelchecken of dit wel deze film was) maar achteraf wordt het begin wel duidelijk.

Heel sterk verhaal en goede dialogen ook. Aan de pech van Larry Gopnik lijkt maar geen einde te komen, en nochtans doet hij zo zijn uiterste best om een goed leven te leiden. Uitstekende prestatie van Michael Stuhlbarg. Van de gehele cast trouwens, waar ik de meeste personen niet van kende trouwens.

Film wordt beter in mijn hoofd, dus bij deze alvast een halfje erbij.

Leuke film.

Net iets scherper en humoristischer dan In Bruges (die ook al goed was). Fantastische rol van Rockwell, maar ook Walken en Harrelson hebben hun momenten. Enige die een beetje een wat meer terughoudende observerende rol heeft is Farrell.

Verhaal is onderhoudend en je kan zelfs een klein beetje spreken van een metafilm, zonder al te veel waarde aan de term te hangen.

Erg goed!

Geinig filmpje.

Een wat vreemde balans tussen enerzijds humor en anderzijds horror. Want ondanks de erg luchtige toon wordt de hoofdpersonages het nodige leed niet bespaard. Vreemd dus, maar daarom niet minder geslaagd. Heb er me in ieder geval prima mee vermaakt.

Indrukwekkend portret van een seksverslaafde.

Weinig verhullende film die echter helemaal niet erotisch van aard is. Nagenoeg alle seks komt voort uit pure lust en verslaving. Brandon lijkt oppervlakkig gezien een normale jongeman, doch wanneer zijn zuster opduikt en zijn persoonlijk leefwereld binnendringt, voelt hij zich hoe langer hoe meer beperkt.

Het is ook een tragisch verhaal over twee mensen (broer en zus) waarbij het ergens in hun leven geweldig goed fout gelopen is. Dat ze dan bij elkaar gezet worden heeft catastrofale gevolgen, voor allebei.

Fassbender: wat een geweldige acteur is het toch. Speelt wederom de pannen van het dak in een rol die absoluut niet evident is. Chapeau! Ook Mulligan doet het erg goed.

De cinematografie is erg mooi en dat geldt ook voor de muziek.

Erg sterk.

Bwa, niet slecht, maar ook niet erg goed.

Bijlft een standaardfilmpje die bulkt van clichés: een complottheorie waar de goede in de val gelokt wordt , wordt verliefd op het vrouwtje van z'n dode maat, neemt uiteindelijk wraak en dit allemaal onder noemer rechtvaardigheid. Mja.

Actie was wel okee, vond Wahlberg lang niet slecht acteren, enkel Glover vond ik wat tegenvallen. Gaf wat te veel sérieux aan z'n personages door z'n stem te vervormen. Kwam vreemd over.

Shutter Island

Halverwege de film dacht ik zo'n beetje door te hebben waar het over ging. Marshal Teddy Daniels wordt erin geluisd door z'n partner en wellicht door zijn eigen overheid zodat deze laatste in alle rust haar experimenten kan verderzetten. Patiënt 67? Da's Teddy! Zo klaar als een klontje. Wat was ik trots op mezelf! De wet van 4 was ik al vergeten maar daar zou vast wel een verklaring voor zijn.

Die is er zeker (de anagrammen, eeuwenoud en eenvoudig doch efficiënt truukje) en toen de finale plotwending op de proppen kwam was ik toch wel even uit het lood geslagen...die had ik niet zien aankomen! Ben wel blij dat ik redelijk onbevangen (geen trailer gezien, zo min mogelijk recensies gelezen) ben gaan kijken.

Terug naar het verhaal dat achteraf gezien wel erg goed in elkaar zit. Puzzelstukjes vallen in elkaar: waarom hij met z'n collega pas kennismaakt op de boot (vond dat toen al vreemd), waarom hij dat briefje zo snel vond, waarom die ene dame RUN schreef op dat papiertje, enz... Om goed te zijn zou ik hem nog eens moeten zien, met het plot indachtig nu.

Daar ligt dan ook het enige zwakke punt vermoed ik, herkijkwaarde (behalve om een aantal dingen te checken) lijkt me vrij laag. Ook al ziet de film er voor de rest piekfijn uit. Geen klagen over het visuele aspect. Ook de muziek paste erg goed bij de setting en zorgde vaak voor een dreigende sfeer. Moest soms denken aan Cape Fear, daar heb je dat ook.

Nog een woordje over DiCaprio, die de film bijna op z'n eentje draagt: staat erg volwassen, erg doorleefd te acteren, gaat er mijns insziens met de jaren op vooruit. We hebben het laatste van hem nog niet gezien.

Slotsom: prima film!

Prima film zeg! Had deze al een tijdje op mijn verlanglijstje staan en vandaag zag ik hem toevallig in de rekken staan. Niet getwijfeld en maar meteen aangeschaft én gekeken.

Vind het maffia-onderwerp sowieso al interessant dus dit soort films heeft al een streepje voor bij mij.

Deze film geeft een goed beeld van hoe moeilijk het is om uit de klauwen van de Cosa Nostra te raken. En hoe diepgeworteld de maffia in het Siciliaanse eiland zit. Alles en iedereen wordt beïnvloed door deze criminele organisatie. Tekenend voor de invloed van de maffia is het beeld van de dorpsbewoners die allen het hoofd afwenden en zich in hun huizen terugtrekken wanneer don Michele vermoord wordt. De omertà (zwijgplicht) is heilig voor een Siciliaan. Niemand die er ook maar aan denkt om met de politie te gaan praten.

Behalve één meisje, Rita, dochter van de vermoorde maffiabaas, zus van een door de maffia vermoorde broer. Haar motief is alleen maar wraak, maar geleidelijk aan ziet zij ook in dat de maffia een allesoverwoekerend onkruid is dat verdelgd moet worden. Dat ze nooit echt vrij zal zijn als de banden met de maffia niet doorknipt. In haar geval betekent dit de omertà verbreken. Ironisch genoeg betekent deze vrijheid dat ze haar leven lang allicht elke keer ze zich op straat begeeft angstvallig over haar schouder zal moeten kijken, goed wetende dat de maffia op een dag met haar afrekent.

Haar bekentenissen en getuigenis betekent ook dat ze de waarheid over haar eigen vader en broer (beiden maffiosi) ook onder ogen zal moeten zien, wat ze uiteindelijk ook doet.

Film kwam wat traag op gang vond ik, maar eenmaal in het verhaal liet hij me niet meer los en greep me bij de keel. Er wordt - net zoals in Gomorra - ook hier geen romantisch beeld van de maffia opgehangen, zoals dat in sommige andere films wel het geval is. Wat we zien is een grimmig en somber portret van een organisatie die werkelijk tot alles in staat is om zichzelf te redden.

Het einde is ronduit tragisch. Wellicht zag Rita geen uitweg meer (constant opgejaagd worden, een valse identeit aannemen, verstoten door haar moeder,...), maar dankzij haar getuigenissen werden heel wat maffiosi opgesloten.

Heerlijk roadfilm over thema's als vriendschap, werk, liefde, trouw/ontrouw, wijn...

Giamiatti is uitstekend als cynische schrijver die het maar niet lijkt te maken en zijn vriend Jack is hilarisch als womanizer en b-acteur. Erg fijn om de gesprekken tussen beide heren aan te horen. Reken daarbij de prachtige setting waardoor de heren zich bewegen (ik meen Californië?) en dit is absoluut een leuke wegkijker. Sfeervol, prachtig en met inhoud. Wat moet een mens meer hebben?

Heel goed.

Niet slecht.

Al had ik net iets meer van verwacht. Vooral qua humor valt deze wel een beetje tegen. Zo heel erg grappig vond ik het allemaal niet.

Visueel niks op aan te merken, zag er allemaal uitstekend uit. De manier waarop sommige toevallige passanten om het leven kwamen wordt netjes in beeld gebracht. Mooie plaatjes ook van het landschap.

Grappig ook om zien hoe Tina zich langzaam maar zeker manifesteert in de relatie en uiteindelijk zelfs de bovenhand neemt. Einde is wat dat betreft gewoon perfect!

Heerlijke film.

Eentje die me wel ontroerd heeft. Komt vooral door het uitstekende samenspel tussen de politiek incorrecte heteroseksuele drugsdealer Simon en de iets bedeesdere zij het droogkomische homoseksuele tandarts Camiel. Er is een zekere chemie tussen beide acteurs en dat straalt er van af. Het is een onwaarschijnlijke combinatie die echter nooit geforceerd overkomt.

Het verhaal is best tragisch als je er even over nadenkt, en toch zit je de hele film haast met een glimlach op je smoel te kijken. Als Belg is het extra leuk om de sappige Nederlandse conversaties te volgen.

Heel erg goed.

Over de top. Zo kan je deze film het best samenvatten. Rauwe gangsters, bruut geweld, bloedmooie babes, creepy freaks,...alles aan Sin City is erover...en dat maakt dit nou net zo'n geweldige film. De kleurencontrasten (zwart-wit en hier en daar eens een andere kleur) en knappe montage zorgen ervoor dat deze film als het ware van het scherm spat. Verveelt geen seconde.

Een grimmige roadmovie

Sin Nombre is een film die een triest en rauw beeld schept van de schrijnende situatie in Latijns-Amerika. Mensen die hun dromen achternagaan en hun benarde levenssituatie willen ontvluchten moeten een prijs betalen, en soms is dat de hoogst mogelijke.

Wat me zo opvalt aan deze film is de ingetogen manier waarop de gevoelens van de hoofdpersonages worden overgebracht. Nergens wordt het oversentimenteel of fake, maar altijd integer, echt.

Film geeft ook een inkijk in het leven van de Mara's, en dat is allesbehalve een pretje. Gasten die spreken over broederschap en respect, maar er hun hand niet voor omdraaien om hun eigen broeders in elkaar te slaan, te verraden en zelfs te vermoorden.

Acteurs komen stuk voor stuk echt over, alsof ze allen net van de straat zijn geplukt en op de set zijn gezet.

Voeg bij de prima acteerprestaties nog een prachtige cinematografie en goeie muziek en je krijgt een prima film.

Enige minpuntje was het nogal abrupte einde.

Mooie film.

Eerst en vooral erg mooi geschoten, zeer stijlvol, elk frame ziet eruit als een plaatje. Verder een erg zwverige en melancholische sfeer.

Colin Firth staat heel aardig te acteren, komt misschien wat stijfjes over maar levert wel een warme performance af.

Mooi verhaal ook met een prima einde.

Kan eigenlijk niets slechts over deze film zeggen.

Best wel geinig.

Een onzinverhaaltje natuurlijk, maar best vermakelijk om dit soort films in je eigen moedertaal te zien. Er zitten een paar toffe kills in maar het einde is behoorlijjke teleurstellend. Had een iets epischere eindstrijd verwacht. Nu lijkt het alsof onze beste Sint gewoon afdruipt (is hier trouwens de basis gelegd voor een vervolg?)

De effecten zijn niet altijd even geslaagd, met name wanneer de Sint met zijn ros over de daken van Amsterdam stormt komt dit nogal fake over. Maar zoals gezegd, sommige kills zijn best leuk.

Leuk voor ons Belgen ook dat er kleine bijrolletjes zijn voor Barbara Sarafian en Lien van de Kelder.