Opinions

Kort maar krachtig.

Toffe film die je in het ootje wil nemen, al wordt vrij snel duidelijk waar de klepel hangt. Niettemin een prima uitvoering, zeker in het eerste uur. Het appartement van de zusjes is een ware doolhof die je gedesoriënteerd achterlaat. Ook de grauwe kleuren dragen hiertoe bij. Aardig spannend op dat moment. Ook het oog voor detail (de kippebotjes op het bord) waren leuk.

Kristoffer Joner speelt overigens erg goed. Wat een kille koele man.

Goed.

Haha, blijft een toffe franchise die ik met veel plezier herbekijk.

Leslie Nielsen is een baas als Frank Drebin. De humor is veelal van het enorm flauwe soort maar mijn god het is vaak zo flauw dat het hilarisch wordt. In ieder geval werkt dit voor mij prima, meerdere malen moeten lachen.

Meer hoef je van dit soort filmpjes niet te verwachten, het is weinig verheffend maar het zorgt wel voor een leuk avondje. En meer moet dat niet zijn.

Pfoe, wat een nare film.

Ik had eerlijk gezegd nog nooit van deze slachting gehoord (maar ik ben niet echt op de hoogte van de Aziatische cultuur en geschiedenis), maar mijn God wat een drama zeg. Dit kan gerust onder de noemer genocide vallen.

Ik sta werkelijk versteld van de gruwelijkheden die het Japanse Keizerlijke Leger (weinig Keizerlijk aan als je het mij vraagt) heeft gepleegd tegen veelal gewone Chinese burgers: willekeurige executies (onthoofden, verbranden, levend begraven, doodsteken met bajonetten, ophangen, doodschieten,...), massale verkrachting, plundering,... De term 'krijgsgevangenen' was kennelijk niet bekend bij de Japanse officieren. Misselijkmakend allemaal. Het meest beklijvende moment voor mij: wanneer een Japanse soldaat het kind van Mr. Tang gewoon uit het raam gooit, zomaar, snel en zonder emotie... Zelden een dergelijke woede en onmacht gevoeld tijdens het kijken naar een film.

Audiovisueel ook tamelijk verbluffend. Mooie plaatjes (ondanks de gruwel) in combinatie met vaak erg ingetogen muziek. De film vliegt ook voorbij, ondanks z'n relatief lange speelduur.

Enige minpuntje is wellicht dat het allemaal wel erg gekleurd is weergegeven: daarmee bedoel ik te zeggen dat de Japanners wel erg duivels worden afgeschilderd (misschien was dat ook wel zo), en het enige wat daartegenover wordt gezet is soldaat Kadokawa, die de Japanners een ietwat sympathieker gezicht moet geven maar daar in z'n eentje en tegenover zoveel onrecht en gruwel onmogelijk in slaagt.

Maar verder een dijk van een film.

Indrukwekkend!

Natuurlijk niet de eerste mozaïekfilm, maar de dramatische aard van de verhalen in combinatie met de sterke acteerprestaties maken dit tot een pareltje.

Persoonlijk vond ik het verhaal van de twee zussen het sterkste, en zeker ook het meest tragische. Maar ook de twee andere verhaallijnen zijn prachtig.

Het is geen opgewekte film, er wordt een portie drama en tragiek over de kijker gestort, maar uiteindelijk is er voor allen wel hoop op een nieuw leven. Dat blijkt uit het geniale einde, wanneer de drie verhalen samenkomen. Fantastisch ook hoe de bestemmingen van het meisje en de man ook wazig zijn gemaakt.

Geweldige film.

Rauw filmpje dat er visueel erg goed uitziet.

Openingsscène zet meteen de toon. Handy-camstijl om het gevoel van snelheid en duizeligheid te verhogen, behoorlijk heftig.

Verschil met het rustige familieleven van Telles is opvallend.

Wat zich verder ontspint is een onderhoudende zoektocht naar de moordenaar van Oaks partner en pas helemaal op het einde kom je te weten hoe de vork in de steel zit. Vond de ontknoping net iets te langdradig maar de uiteindelijke clou was goed gevonden.

Jason Patric was prima, maar wat mij betreft steelt Liotta hier de show. Vind dit veruit z'n beste acteerprestatie die ik tot nog toe gezien heb. Heel de film lang vraag je je nu eigenlijk af of hij nu een good cop of een bad cop is. Wil je het weten, ga hem dan kijken

Waanzinnige film!

Een aaneenschakeling van moord en geweld, verpakt in één van de meest bizarre cinematografieën die ik ooit gezien heb: kleurengebruik (soms zwart-wit, dan normaal, dan weer een kleur), animatie, te gekke montage en cameravoering, niks is conventioneel en het neigt vaak naar pure chaos. Daartussen worden op tijd en stond vreemde, soms horror-achtige beelden getoond, zo kort en snel dat je amper weet waar je naar kijkt. Zelfs de stijl van het verhaal verandert soms: de manier waarop Mallory's familie wordt voorgesteld, in ware sitcom-stijl, is gewoonweg hilarisch. Schitterende soundtrack ook!

Maar, ik denk wel dat je er van moet houden. Ik kan gerust begrijpen dat deze film voor sommige mensen echt bagger is. Maar niet voor mij dus, ik hou er wel van.

Al moet ik zeggen dat er- na een werkelijk fantastische openingsscène en dito vervolg - toch een moment in de film was waarop ik me afvroeg waar het nu eigenlijk allemaal naartoe gaat. Gelukkig herpakt de film (of beter de regisseur) zich en volgt er werkelijk nog een zinderende finale.

Ik was helemaal weg van Woody Harrelsons vertolking. Met wat een charisma loopt die man te acteren. Daar waar de andere acteurs meer een karikatuur neerzetten (bewust allicht, denk maar aan de gewelddadige flik Scagnetti gespeeld door Sizemore en de mediageile talkshowhost gespeeld door Robert Downey Jr.), slaagt Harrelson erin z'n personage Mickey echt geloofwaardigheid mee te geven. Ik was echt geïntrigeerd door die man. Charmant maar onvoorspelbaar, en een echte natural born killer, en ik geloofde ook echt dat hij een moordenaar was. Prima dus. En ik ga iets bekennen: ik zie Juliette Lewis eigenlijk graag spelen. Veel mensen vinden haar maar een irritante actrice maar ik niet. Ik hou van de manier waarop ze haar personages gestalte geeft, vaak op een sletterige sloerie-achtige manier. Da's hier niet anders, en ik hou daar wel van.

Inhoudelijk is de film voor discussie vatbaar: de drang naar sensatie van de media wordt wel gehekeld, maar uiteindelijk trapt de film daardoor in z'n zelfgemaakte val. Niet dat ik me daaraan stoorde, daarvoor was de film veel te vermakelijk.

Leuk.

Net zoals de eerste film is ook dit weer een opeenstapeling van grove situaties veroorzaakt door een bende marginalen. Als toemaatje wordt er nog een vampierenplaag...excuseer zombieplaag aan toegevoegd De confrontaties tussen onze gabbers uit Maaskantje en Schijndel zijn vaak hilarisch!

New Kids!

Ik kende ze niet, toegegeven. Maar moet zeggen dat ik me wel vermaakt heb met deze film over de Brabantse hangjongeren uit Maaskantje. Ik moest wel even wennen aan het dialect en helaas heb ik niet elk woord begrepen.

Beetje jammer dat er ergens halverwege een producent moet tussenkomen en de aandacht wat afleidt van de echte sterren. Tot dan zat deze op een ruime 3.5, helaas zakt het nadien een beetje in en krijgen we te veel van hetzelfde.

Maar zoals gezegd: er valt genoeg af te lachen met de marginale medemens Fantastische soundtrack ook haha!

We are wasting our time chasing a magician.

Dat gevoel had ik ook zo'n beetje. Vind de premisse sowieso redelijk onnozel. Iemand die 2 minuten in de toekomst kan zien, maar enkel als deze toekomst zijn eigen leven betreft, zou zo maar even een nucleaire aanslag moeten kunnen vermijden. O, en bij de liefde van zijn leven kan hij verder in de toekomst zien. Zou je als bad guy dan niet gewoon zo ver mogelijk uit de buurt van deze twee sujetten blijven ipv ze op te jagen?

Cage vind ik een toffe acteur maar hier krijgt hij weinig speelruimte. Biel is gelukkig wel leuk om naar te kijken, da's ook een pluspunt. Waarom een rasactrice als Julianne Moore hieraan meedoet is me helemaal een raadsel.

Matig.

Uitstekend!

Ben altijd wel te vinden voor een biografie van iemand die geschiedkundig gezien wel wat te betekenen heeft (of dat nu in positieve dan wel negatieve zin is maakt niet veel uit). En wat een mooi stukje moderne na-oorlogse geschiedenis van de VS is dit geworden!

Had aanvankelijk wat angst dat de film gezien de lange speelduur zou gaan vervelen, maar niets is minder waar. Heb me werkelijk geen seconde verveeld. Nou ja, goed dan, de flashbacks naar zijn jeugd vond ik niet altijd even geslaagd en interessant.

Zullen we het even over Nixon hebben? Hopkins, wat een performance. Geweldig! Ik was echt vergeten dat ik naar een acteur zat te kijken, en dat is wat een acteur moet nastreven. De mens Nixon komt in deze film naar voren als iemand die aan grootheidswaanzin lijdt. Kan het dat hij schizofreen was trouwens? Hoe vaak hij niet naar zichzelf verwees in de derde persoon! Verder iemand die over lijken gaat als het om macht gaat en zelfs op het einde nog steeds vindt dat hij niets verkeerd gedaan heeft - "Een stom inbraakje". Ook enorm op zichzelf gefocust en vatbaar voor manipulatie van zijn stafmedewerkers. Dat er ooit sprake is geweest van een atoombom op Hanoi te gooien of het leger in te schakelen en een burgeroorlog te starten in de VS is toch te gek voor woorden! Dat een dergelijk sujet überhaupt aan het hoofd gestaan heeft van het machtigste land ter wereld is beangstigend.

In ieder geval, het is een uitermate boeiend kijkstuk geworden dat zowel het politieke als persoonlijke leven van Nixon onder de loep neemt.

Aanrader!

Ja, prima film hoor.

Toont de waanzin en absurdheid van de Balkanoorlog. De diepgewortelde haat tussen Serviërs en Bosniërs, de onmacht / onwil van de blauwhelmen, de hypocrisie van de media.

Alles zit vervat in deze film. Had het wel net iets luchtiger verwacht, want uiteindelijk is de toon toch redelijk zwaar, zij het met een sarcastische ondertoon. Er zitten ook best een paar grappige momenten in (als één van die Serviërs of Bosniërs - ik weet het niet meer juist - zich erover verwondert wat voor een potje ze er van maken in Rwanda ).

Absolute aanrader!

Russische rommel.

Chaotisch zootje dat nergens ook maar één seconde weet te boeien. Het gebeurt me zelden, maar regelmatig de neiging gehad om de film stop te zetten. Uiteindelijk echt moeten doorbijten. Geen goed teken natuurlijk.

Zowel verhaaltechnisch (WAAR ging dit nou eigenlijk over?) als visueel een draak van een film.

Uitstekende film!

Wat een aangename verrassing zeg! Judi Dench speelt een fantastische rol als bittere en cynische Barbara. Haar eloquente voice-over commentaar is berekend, beangstigend en kil. Ze is een echte bloedzuiger die alle levensvreugde uit haar slachtoffers zuigt en hun levens verwoest om uiteindelijk naar een volgend slachtoffer te gaan. En toch, ondanks haar walgelijkheid weet ze op sommige momenten toch nog sympathie op te wekken. Het is duidelijk dat ook zij op zoek is naar liefde, alleen zal ze die - op de manier waarop ze te werk gaat - uiteraard nooit vinden.

Daartegenover staat de levenslustige Sheba (Blanchett) die eigenlijk maar één grote fout maakt, namelijk dat ze een vampier in vertrouwen neemt. Uiteraard maakt ze nog meer fouten (haar affaire met de leerling is fout natuurlijk) maar wegen niet op tegen die ene grote misser. Hoe kon ze het ook weten?

Echt een ijskoude pijnlijke maar tegelijkertijd prachtige film! Aanrader!

Niet helemaal geslaagd.

Begon wel interessant met alle betekenissen die werden toegedicht aan het nummer 23. Uiteraard kan je dat met elk ander willekeurig getal ook doen, daar gaat het niet zozeer om, dan wel om de paranoia die hiermee gepaard gaat. Zo'n gek idee nog niet, maar vond de uitwerking ervan redelijk matig.

Vraag me bijvoorbeeld af of alles wel daadwerkelijk klopt in deze film, zou hem nog eens moeten terugzien. Ook wat de chronologie betreft. Heb het gevoel dat het met te veel haken en ogen in elkaar zit.

Over Carrey geen slecht woord. Sinds Man on the Moon en The Truman Show heeft hij al bewezen dat hij meer kan dan alleen maar gekke bekken trekken.