Opinions

Leuke film.

Niet zo briljant als Fargo of The Big Lebowski maar zeker een prima film die ik best nog een keertje wil zien. Leuk verhaal ook dat doorspekt wordt met aparte personages die elk eigenlijk hun eigen kleine verhaaltje binnen het grote verhaal krijgen. Op het einde valt alles ongeveer in zijn plooi en da's mooi.

Prima.

Absurde film, hou ik wel van.

Met momenten erg tragisch, maar ook erg komisch, al is de humor eerder wat zwartgallig. Leuke stukjes zijn natuurlijk wanneer de drie zakenmannen de arme ober Edgar terroriseren. Ook z'n buren kunnen er wat van. Dan nog wat liefdesperikelen en je zou voor minder naar je bedenker stappen. Het nevenverhaal met de scenarist en z'n vriendin zorgt natuurlijk voor de absurditeit. Zeker als ze het dan nog eens niet eens met elkaar raken en beginnen te klooien met het script.

Vroeg me wel af waar het nou in hemelsnaam naartoe ging, maar uiteindelijk is dat wel duidelijk: nergens naar. En dan hoeft ook niet. Dit is gewoon een leuke film die niet al te serieus genomen moet worden.

Tja.

Zoals zo vaak is de eerste film de beste. O12 was slecht en O13 valt er zowat tussen. Niet slecht, bij momenten erg vermakelijk en onderhoudend maar op andere momenten dan weer tenenkrommend.

Bij dit soort films weet je van tevoren al dat de 'helden' zullen slagen in hun opzet. Da's hier ook het geval - en da's niet erg - maar het gaat ze wel heel makkelijk af. Even croupiers omkopen, speelautomaten saboteren, een gigantische boor (?! Dit ding valt ab-so-luut niet op...) inzetten en zo zijn er tig zaken die gewoon elke vorm van spanning wegnemen.

Wel leuk zijn natuurlijk alle bekende kopjes in de film. Nieuwkomer Pacino valt echter wat tegen als 'bad guy'.

Onderhouden doen alle Ocean-films, maar als misdaad-thriller blijf je toch op je honger zitten. Daarvoor is het allemaal wat te makkelijk.

Heerlijke film die ik te lang genegeerd heb!

Had hem namelijk al een tijdje in bezit maar om een of andere reden kon ik er me nooit toe aanzetten.

Blij dat ik hem toch gezien heb want blijkt een geweldige film te zijn die zowel op visueel als op narratief vlak bijzonder sterk in elkaar zit. Wel een behoorlijk zware film. Visueel dus erg sterk, met als summum dat prachtige gevecht!

En dan dat verhaal: eentje om kippevel van te krijgen. Heel de gedachtegang dat de vijftien jaar lange opsluiting niet eens de echte wraak is, maar dat die nadien pas volgt is een schitterend gegeven. En wordt ook prima uitgewerkt. Door uit te zoeken wie en vooral waarom hij werd vastgehouden zorgt Oh Dae-su voor de ultieme wraak... op zichzelf. Heerlijk ook om te zien dat zelfs de ergste martelingen soms niet opwegen tegen een paar onschuldige foto's!

Uitstekende film!

Wat een prachtige film is dit toch! Je moet er echter wel met de juiste verwachtingen naar gaan kijken en vooral de tijd opbrengen om van dit allesomvattende spektakel te genieten. Het tempo van de film is wat traag, waardoor sommige mensen dit een veel te lange en saaie film gaan vinden, maar niets is minder waar. Deze film is echt een film die compleet is, in alle betekenissen van het woord. Sterke acteerprestasties, schitterende sfeer en decors, en dan die muziek van de grootmeester Ennio Morricone himself. Een dikke 5

Mooi!

En tot net voor het einde had ik de film een stuk hoger beoordeeld. Helaas was ik al zo opgegaan in het Selkie-verhaal dat de echte waarheid mij bruusk uit de sprookjesachtige sfeer van het verhaal haalde. Beetje jammer.

Maar verder wel een prima sfeervolle film met een uitstekende Farrell en een bloedmooie en sensuele Alicja Bachleda in een al even mooie Ierse setting.

Mooi.

En een aangename verrassing. Tot voor kort nog geen enkele film met Hathaway gezien, op enkele weken tijd plotseling twee.

In ieder geval, leuk uitgangspunt om het leven van twee mensen die een wat vreemde relatie met elkaar onderhouden op steeds dezelfde dag te volgen.

Er zitten erg sterke stukken in, zoals de reis die ze samen maken naar Frankrijk, die gekenmerkt wordt door erg sterke dialogen.

Zoals het in dit soort films hoort werkt de film naar een climax toe, en die komt er uiteindelijk wanneer beide geliefden eindelijk aan elkaar toegeven en zelfs trouwen. Wat mij betreft had de film daar eigenlijk kunnen stoppen. Beide personages hebben een lange en moeizame weg afgelegd om elkaar te vinden, de cirkel leek rond. Helaas wordt er nog een dramatisch einde aan gebreid. Hoefde niet en doet een beetje afbreuk aan de film. Een beetje een anti-climax zeg maar.

Tijd voor een klassieker.

Eentje die behoorlijk hoog genoteerd staat in de top 250. Terecht of onterecht, daar ga ik me verder niet over uitspreken. Feit is wel dat deze film me niet helemaal 'pakt' zoals dat blijkbaar het geval is bij vele anderen.

Zeker geen slechte film hoor, en het blijft te behappen dankzij een uitstekende Jack Nicholson die aan zijn werkstraf probeert te ontkomen door zich als een gek voor te doen. Dat pakt niet helemaal uit zoals gewenst, maar desalniettemin lijkt hij in de instelling toch behoorlijk wat plezier te maken. Tot het helemaal fout loopt.

In één van de bijrollen blijkbaar Danny DeVito, ik had 'm niet herkend. Wel een behoorlijk allegaartje van vreemde vogels in de instelling Goede casting.

Ong-Bak

Ken erg weinig van vechtfilms, ben ook niet meteen een liefhebber van het subgenre, maar Ong-Bak is me goed bevallen. Dat heeft voornamelijk één reden, namelijk de ongelooflijk gestileerde gevechten en andere halsbrekende toeren die in deze film worden uitgehaald.

Verhaal en acteerprestaties zijn niet altijd even groots, het is ook telkens weer een beetje uitkijken naar de volgende achtervolgings- of vechtscène. Maar zoals gezegd, die zijn fan-tas-tisch! Verder zit er nog wel een gezonde dosis humor in die alles een beetje weet te relativeren. Pas naar het einde toe wordt het wat serieuzer.

Geen idee of deel 2 en 3 dezelfde weg inslaan, maar mijn nieuwsgierigheid is alvast gewekt.

Prachtig geschoten, mooi licht- en schaduwspel en een overheersende rode gloed. Verder een aantal korte maar erg bloederige gewelduitbarstingen, het kenmerk van Refn's oeuvre. Maar er is meer nodig om een beklijvende film te maken en het algemene gevoel achteraf is er een van lichte teleurstelling.

Beetje eenheidsworst.

Niet slecht hoor, maar allemaal erg standaard. Verhaal kwam nergens echt los. Vond ook niet elke acteur even solide spelen (die Engelsman, wat was me dat!). Met interessante karakters zoals die nonkel werd dan weer te weinig gedaan.

Verder nog aantal clichés waar m'n haren rechtop van gaan staan: die Duitse commandant moest er toch weer echt als een gemenerik uitzien, want ja, nazi's zijn slechte mensen, dus laten we maar een lelijkaard pakken... En uiteraard kruipt onze Engelse piloot als dank voor de goede zorgen maar even lekker op de zus van Michiel...Bah, en dan dat oversentimenteel shot als z'n vader gefusilleerd wordt... Zoiets zou dus sympathie moeten opwekken, maar had eerder een averechts effect op mij. Ik vond het té.

Nee, geen overweldigende indruk nagelaten, ben nu al weer heel wat van deze film vergeten...

Verdienstelijk.

Maar meer ook niet. En vervelend na een tijdje. Tamelijk onbegrijpelijk ook waarom ze in het begin niet gewoon naar één van de twee nabijgelegen boten zwemmen. Nou ja, film zou te snel afgelopen zijn dan.

Verder zag het er soms ook redelijk goedkoop uit (geen idee wat het budget was maar zal wel niet veel soeps geweest zijn).

Tijdverspilling.

Ik geef niet gauw een extreem laag cijfer, maar hier kon ik niet anders. Uitermate stompzinning rommeltje dat absoluut niet grappig is en op de langen duur erg begint te slepen. Noch Ferrell noch Wahlberg (die allemaal maar moet schreeuwen in de film, om gek van te worden) kunnen de film naar een hoger niveau tillen. Toen Mendes Pimps don't cry begon te zingen dacht ik er even over om de film gewoon af te zetten. Hemeltergend.

1 ster voor de toffe openingsscène. Van dan af gaat de film de dieperik in.

Prima recensies Metalfist en Brix. Kan daar eigenlijk bijzonder weinig aan toevoegen, alles is al zowat door jullie gezegd

Ik had datzelfde gevoel als Metalfist, dankzij die kleine details (de 900 bellen, een pakje sigaretten van Tigra, de auto's die nog op de Grote Markt rijden, enz...) en natuurlijk de schitterende decors word je als kijker echt ondergedompeld in de jaren '70 - '80.

In tegenstelling tot beide heren boven me vond ik het camerawerk echt verfrissend. Het zorgde voor rust en ingetogenheid, ook de 'vondst' om in bepaalde situaties in te zoomen op de persoon die spreekt zonder dat zijn/haar mond beweegt vond ik erg geslaagd. Over het geheel hangt een waas van melancholie en onschuld vind ik, alsof het verdwijnen van Oud België meteen ook de onschuld en de jeugd wegneemt.

Dit is een mini-serie die in mijn ogen echt grote klasse uitstraalt, dat heeft natuurlijk alles met de prachtige decors te maken en de prima acteerprestaties, alles is echt tot in de puntjes uitgewerkt.

Mooie muziek en sketches ook, hadden er gerust nog wat meer mogen inzitten wat mij betreft.

Aflevering 5 blijft in mijn ogen de beste, meest intense ook. Maar de afsluiter mocht er ook zijn.

Veder sluit ik me volledig aan bij Metalfist en Brix.

Nog eens een lekkere actiefilm uit de oude doos!

Seagal in topform, bijt iedereen zijn kop eraf of hij nu danig in de minderheid is of niet, maakt 'm allemaal niks uit. Bad-ass.

Uitstekende bad guy ook die lak heeft aan alles en iedereen (maar uiteraard geen partij vormt voor Seagal).

Van de eerste tot de laatste minuut van genoten!

Lekker filmpje met een charmante Clooney en een adembenemende Lopez.

Film op het lijf geschreven van een Clooney natuurlijk, zulke rollen kan hij met gemak aan. Ben wel een fan van Soderbergh en ook hier bewijst hij een regisseur te zijn die me erg bevalt. Vlot tempo, leuke score, en toffe montage.

Goed.

Niet onaardig.

Washington in een rol zonder al te veel actie, maar waarin hij wel stevig moet liegen en zich in allerhande bochten moet wringen om z'n collega's voor te blijven en zelf buiten verdenking te blijven. Dat gaat vrij lang goed - en het oogt nog behoorlijk geloofwaardig - maar op den duur loopt hij toch tegen de lamp.

Verder nog aardig wat eyecandy in de vorm van Mendez en Lathan, maar de ontknoping voelde helaas nogal geforceerd aan. Ook de rol van Cain is een tegenvaller. Moet toch de bad guy voorstellen maar krijgt verrekte weinig screentijd om zich te bewijzen.