Opinions

Erg fijn docu-drama over de aanloop naar de presidentsverkiezingen in 2008, waarbij de focus ligt op het republikeinse kamp in het algemeen en op Sarah Palin in het bijzonder.

Wel grappig wanneer bij de mogelijke running mates voor McCain ook de naam Romney valt en dan het label niet geschikt Wat me opvalt is dat het amateurisme binnen de partij toch schrijnend is. Hoe kan je in hemelsnaam 5 dagen voor de belangrijke conventie nog geen running mate hebben...?

Palin komt niet goed uit deze film, en toch. Ze heeft uiteraard geen benul van socio-culturele zaken en geografie is ook niet haar sterkste punt, maar ze heeft wel een ongebreideld zelfvertrouwen en kan rekenen op de liefde van haar gezin. Als ze kan speechen is ze op haar sterkst en kan ze betoverend zijn.

Fijn dat de docu gebruik maakt van echte beelden, bijvoorbeeld in het beruchte Katie Couric-interview, wat het echtheidsgevoel vergroot.

Het is verder geen erg spannende film (uiteindelijk weten we allemaal hoe het afloopt), maar de vaart zit er goed in en de film werpt een interessante blik achter de schermen van de politieke wereld.

Onnodig te vermelden dat rasacteurs als Harris, Moore en Harrelson het niveau nog wat opkrikken en het resultaat is een meer dan geslaagde film.

Prima thriller!

Ik verwonder me er om te beginnen over hoe graag ik Michael Douglas zie acteren. Ik vond hem al geweldig in Falling Down, en ook hier zet hij een puike acteerprestatie neer. De rest van de cast doet trouwens ook erg z'n best.

Het verhaal dan. Heerlijk om te volgen hoe de zelfzekere belegger Nichaols Van Orton stilaan tot wanhoop gedreven worden dankzij...een verjaardagcadeau van z'n eigen broer. Het blijft allemaal lekker mysterieus en spannend tot op het einde. En wat voor een einde is me dat zeg! Ik meen dat Fincher eigenlijk twee verschillende wendingen tegelijkertijd heeft gebruikt:

1) Hij had gerust de film kunnen laten stoppen bij de eerste wending: Nicholas, die het volledig kwijt is, z'n broer Conrad laten neerknallen met echte kogels. Connie dood en Nicholas naar de gevangenis of zo. Lekker dramatisch.

2) Of: Nicholas schiet z'n broer neer met - wat hij denkt - echte kogels en pleegt zelfmoord. Connie leeft nog wel (want het was maar een practical joke), maar Nicholas is dood. Lekker dramatisch.

But instead kiest Fincher voor een mengeling van bovenstaande eindes, en da's eigenlijk wel sterk. Vooral die zelfmoordpoging van Nicholas (die dan doodleuk op een groot kussen valt) was geniaal. Eind goed al goed dus.

Er gebeuren natuurlijk een aantal dingen in de film waarbij je achteraf de wenkbrauwen gaat fronsen. Soms zijn er net te veel toevalligheden. Als dit echt alleen maar een spel is, dan is het er eentje op - en over - het randje. Kan me niet ontdoen van de indruk dat sommige aspecten van het spel simpelweg oncontroleerbaar zijn (dan denk ik vooral aan de auto die de rivier wordt ingestuurd of de poging tot brandstichting en natuurlijk de zelfmoordpoging). Tijdens het kijken heb je natuurlijk geen benul, maar nadien stel je dit toch in vraag.

Herkijkwaarde lijkt me iets minder groot gezien de plottwists op het einde, maar de sfeer en acteerprestaties zitten wel goed, dus dat zal al bij al nog wel meevallen denk ik.

Verrassend goed.

De eerste film van de broertjes Dardenne die ik zie (eigenlijk een schande) maar om de één en of andere reden trekken hun plotjes mij meestal niet. Er is mij verteld dat de Dardennes voornamelijk kleine sociale drama's verfilmen, en da's alvast in deze film inderdaad het geval.

Maar ze doen dit met verve, op een heel minimalistische manier. Er is ook haast een totale afwezigheid van soundtrack of score, ik denk dat er slechts op 3 momenten gebruik van gemaakt wordt, en toch mist de film zijn impact niet. Om zoiets klaar te spelen heb je goede acteurs en actrices nodig, en da's hier absoluut het geval. De kleine Thomas Doret speelt voortreffelijk: een erg vervelend maar duidelijk gebroken kind dat gewoon nood heeft aan liefde en warmte, het liefst van zijn vader. Dat Cecile de France een goede actrice is wist ik al, en dat bewijst ze ook hier. Met veel geduld (soms wat te veel) en warmte poogt ze door te dringen tot de kleine Cyril. Mooi. Wellicht is het een beetje jammer dat de vader weinig of niet belicht wordt. Veel verder dat het feit dat hij niet voor zijn zoon wil/kan zorgen gaat het niet.

Goed.

Wat vreemd, ik had hier niet op gestemd.

In ieder geval, gisteren herbekeken en film was in m'n gedachten beter. Niet dat het een slechte film is, maar er zitten te veel stukken in die ervoor zorgen dat de film bij momenten wat sleept.

Maar goed, da's slechts een klein smetje op een verder prima film. Met name de aankleding en het uitzicht van het 18e eeuwse New York City is erg imposant. Je wordt echt ondergedompeld in die tijd.

Acteerprestaties zijn ook erg goed, waarbij Daniel Day-Lewis de show als Bill 'The Butcher' Cutting steelt. Zelden zo'n gemene slechterik gezien. DiCaprio en Diaz zijn okee, maar niet meer dan dat.

Verder een prima film dus, die echter wat te lang duurt.

Niet onaardig.

Maar ook weer niet van die aard dat het een memorabele film is geworden, daarvoor is het allemaal wat te oppervlakkig.

Verder wel een onderhoudende gangsterfilm die bij momenten lekker hard is en er een erg vlot tempo op nahoudt.

Sterrencast doet het - zoals verwacht mag worden - goed.

Best een goede docu.

Altijd wat moeilijker te beoordelen vind ik. Het onderwerp interesseert me en ik heb achteraf wel het gevoel een aardige inkijk gekregen te hebben in het reilen en zeilen binnen de Israëlische geheime dienst.

Best nog aardig kritisch ook bij momenten. Zo zijn alle ex-diensthoofden het er min of meer over eens dat Israëls aanpak van het Palestijnse probleem de voorbije decennia faliekant gefaald heeft. Ik had wel de indruk dat het oudste ex-diensthoofd (Avraham Shalom als ik me niet vergis) het hardst was. Hoe hij over de moord op de 2 gevangen Palestijnse terroristen praat - zoveel jaren na de feiten - was erg confronterend.

Hier en daar ook nog wat opmerkelijke weetjes, zoals de bijeenkomst van de Hamasleiders en de mislukte aanslag. Er wordt uiteraard ook een link gelegd met de Israëlische politieke leiders van die periode en hoe deze categoriek weigerden te praten met de Palestijnen. De eerste die dat wel deed en wellicht de grootste mogelijkheid op vrede in de regio betekende was Yitzhak Rabin, die hiervoor uiteindelijk vermoord werd.

Als er iets is wat bijblijft uit deze documentaire dan is het wel de ongelooflijk moeilijke situatie waarin beide volkeren doorheen de jaren verzeild zijn geraakt. Zolang ik me van de wereld rondom mij bewust ben kan ik me niet herinneren dat er geen conflict is geweest in die regio. Vraag me stellig af of er überhaupt nog wel een oplossing mogelijk is.

Erg sterke mini-serie.

Moet het vooral hebben van de vaak sappige dialogen tussen de marines onderling, want echt heel veel actie zit er niet in. Net zoals Jarhead toont deze mini-serie dat oorlog niet altijd actie is, maar soms ook verveling, wachten op orders, etc...

Best een cynische aanklacht tegen de oorlogsmachine die Amerika is: zo is er een schrijnend gebrek aan communicatie, de legertop die slag om slinger de verkeerde beslissing neemt, het amateurisme en de gebrekkige toestand waarin deze gasten de oorlog werden ingestuurd. Toont heel goed wat voor een boeltje de Amerikanen ervan gemaakt hebben daar in Irak.

Personages zijn niet erg likeable, sterker nog, het merendeel leken me onwetende klootzakken. Acteurs die eruit steken zijn zonder twijfel Alexander Skarsgård als The Iceman (naamt zegt al voldoende, leek soms ook de enige echte professional van het gezelschap) en James Ransone, die nog maar eens een irritant ventje mag spelen en dit wederom met verve doet (zie ook The Wire).

Erg geslaagd.

Niet helemaal geslaagd. Het helpt de film natuurlijk niet dat ik het boek gelezen heb én de Zweedse film gezien heb. Je weet al wat er komt en eigenlijk loop je constant te vergelijken. maar goed.

Eerst en vooral, want een ronduit onnozele opening credits Geen idee wat de link met de rest van de film was. Sloeg werkelijk nergens op.

Verder is het gewoon een herkauwing van de Zweedse versie, maar dan met Engelstalige acteurs. Onbegrijpelijke keuze trouwens om deze film toch in Zweden te laten afspelen. De personages zijn Engels maar alles ademt wel Zweden. Heeft een komisch effect wat niet de bedoeling kan zijn. Waarom niet verplaatsen naar de Amerikaanse maatschappij?

Nou ja, verder niet zo heel erg bijzonder. Vond het ook niet zo spannend (maar goed, voorkennis en zo) en ik kan me vergissen, maar is de hele twist hier niet gewoon weggelaten? Ik bedoel, Harriet zat in het boek en de Zweedse film toch gewoon in Australië? Niet zo in deze film, of ik moet het gemist hebben.

Nee, Finchers zwakste film tot nu toe. Wat hem en film nog enigszins redt is het sterke samenspel tussen Craig en Mara.

Prachtige film die het volledig moet hebben van z'n geweldige dialogen en acteerprestaties. Kan haast niet anders ook met zo'n sterrencast!

Gebeurt eigenlijk erg weinig, film speelt zich ook op amper een dag (avond en de ochtend nadien) af, maar toch vliegen de 100 minuten (nou ja pakweg 90) voorbij. Hoe die kerels alsmaar lopen te zeuren en te vloeken tegen elkaar is gewoonweg fantastisch om zien. Typisch haantjesgedrag waar vooral Pacino erg goed in is. Maar ook de rest van de cast laat zich niet onbetuigd. Met name de gesprekken tussen Williamson (Spacey) en Levene "The Machine"(Lemmon) zijn bijzonder hard en gevoelloos. Ook al vloeit er dan geen druppel bloed, al wordt er geen klap uitgedeeld, dit is best wel een cynische en harde film.

En dan is er nog de korte maar o zo krachtige bijdrage van Alec Baldwins personage, geweldige performance!

Eigenlijk miste ik alleen nog Michael Douglas om het af te maken

Zoals gezegd, verhaal op zich is summier en eigenlijk ook redelijk onbelangrijk. Wat je te zien krijgt is een soort inkijk in de wereld van een aantal mensen die werkelijk een shitty job hebben, maar er toch alles aan willen doen om die job te behouden. De laatste woorden van George (Man, I hate this job) laten daarover geen twijfel bestaan.

Klein beetje jammer van het abrupte einde maar voor de rest een uitermate boeiende film!

Toffe James Bond-film.

Ben zeker geen kenner of echte fan van James Bond, maar zo zie ik Bond graag. Als een echte stijlvolle gentleman-spion, in plaats van een John McClane-typetje in een veredelde Die Hard film.

Een onderhoudend verhaal, wat mooie meiden en Bond die zich in stijl overal doorwerkt, meer moet dat niet zijn verdorie!

Goed.

Gisteren herbekeken en de oorspronkelijk quotering blijft gewoon staan.

Blijft een ijzersterke rauwe prent over de Napolitaanse maffia die werkelijk overal een vinger in de pap heeft. Niks geen franjes, geen glamour en glitter maar daarentegen een ruw en meedogenloos drama. Er is geen soelaas voor de hoofdpersonages.

Visueel ongelooflijk aantrekkelijk, ook al krijg je wellicht één van de lelijkste kanten van Italië te zien - Il Bel Paese was nog nooit zo veraf denk ik. Troosteloos, uitzichtloos, lelijk, allemaal adjectieven die van toepassing zijn op het leven van deze mensen. Het centrum van alle activiteit: een betonnen appartementsblok waar ik zelfs gratis nog niet zou willen wonen.

De afzonderlijke verhalen - alhoewel erg interessant - zijn ondergeschikt aan het grotere geheel: een erg omvattend en realistisch beeld van hoe de camorrà diepgeworteld in de Napolitaanse samenleving verankerd zit.

Toppertje.

Aardige thriller.

Niet veel mis mee eigenlijk, ook al springt hij er nergens bovenuit. Een strak tempo en een verhaal dat boeiend blijft zorgen voor een onderhoudende thriller. Beetje jammer van het wat suffe einde, maar ergens vond ik het wel 'logisch'.

Seyfried heeft me aangenaam verrast. Speelt goed en draagt de hele film want ze zit in nagenoeg elke scène.

Goed.

Topper!

Uitstekende thriller met een aantal verrassende plotwendingen, gegoten in een strak visueel jasje. Fantastisch hoe Fincher de spanning gedurende de hele speelduur weet door te trekken (149 minuten zie ik hier, maar voelt echt niet zo lang aan), geweldig ook hoe je als kijker heen en weer wordt getrokken tussen sympathie voor Nick dan wel voor Amy. Uiteraard verandert dit op de langen duur, maar hier verder op ingaan is moeilijk zonder te veel weg te geven van de plot. Mag ik overigens zeggen dat Rosamund Pike hier een dijk van rol neerzet? Ja, dat mag ik! Affleck trouwens ook goed hoor.

Slotsom: beste recente film die ik gezien heb sinds The Wolf of Wall Street.

Leuke film die (bij mij) vooral scoort omwille van z'n geschiedkundige 'waarde'. De DDR, de trabantjes, de val van de Muur...melancholie.

Verhaaltje is leuk natuurlijk. DDR moedertjes raakt in coma en ontwaakt pas na de val van de muur. Om haar hart te sparen besluit zoonlief haar voor te liegen dat er niks veranderd is en besluit iedereen in z'n plannetje te betrekken (zus en vriendje, z'n lief, de buren...). Was mooi om zien hoe hij steeds meer in de problemen kwam om z'n verhaal staande te houden. Geweldige stukjes telkens hij samen met z'n collega/amateur-regisseur nieuwsuitzendingen opneemt om die dan aan z'n moeder te kunnen tonen.

Duurde misschien allemaal net iets te lang, had ook net iets meer humor verwacht, want al bij al blijft dit toch eerder een tragi-komedie met meer tragedie dan komedie.

Toch een aardige wegkijker.

Wat mij betreft, dé maffiafilm der maffiafilms. Schitterende acteerprestaties van De Niro, Pesci en toch vooral Ray Liotta, die de hele film draagt. Mooi sfeerbeelden van New York, prachtige soundtrack. Een echte aanrader voor wie hem nog niet gezien heeft, maar je moet - zoals bij elke film - ook van het genre houden natuurlijk...

Uitstekende maffiafilm die zich wat mij betreft kan meten met z'n bekendere broertjes The Godfather, Goodfellas, Casino en Donnie Brasco. Vreemd trouwens dat deze zo weinig stemmen heeft.

Armand Assante zet een uiterst charismatische en overweldigende John Gotti neer. Werkelijk een genot om naar de man te kijken.

Verder is dit een redelijk typisch rise-and-fall verhaal dat niks nieuws vertelt, maar als je de maffiawereld interessant vindt is dit een niet te missen film.

Mooi drama die hier en daar wel wat cliché oogt, maar die dankzij de uitmundende acteerprestatie van good old Clint bovengemiddeld mag genoemd worden.

Wat speelt Eastwoord die oude chagrijnige oorlogsveteraan toch geweldig. Elke andere oude zak zou hier ongeloofwaardig zijn, maar niet Clint. Ging een geweldige dreiging van hem uit.

Zit ook best wat humor in, zo zijn de scènes bij de barbier erg luchtig en vermakelijk.

De film eindigt nogal dramatisch voor Kowalski, erg jammer, had hem liever al het gajes aan gort zien schieten, maar dat zou er wellicht overgegaan zijn.

Visueel knap!

Wat zag het er allemaal ongelooflijk mooi uit! Echt gemaakt om op het grote scherm te gaan kijken. Zeker het eerste uur was ongemeen sterk. Hoe de luchtigheid ook met een klap plaats maakt voor spanning, erg sterk.

Helaas gaat het met het verhaal nadien toch wat bergaf. Het wordt allemaal net een tikkeltje te ongeloofwaardig. Van spaceshuttle naar ISS, van ISS in de Soyoez, van de Soyoez naar het Chinese ruimtestation om daar dan in de Chineze Soyoez richting Aarde te gaan, met dan nog de ontsnapping aan de verdrinkingsdood...meh. Dat is me net iets te veel van het goede. Al kan ik me wel vinden in dit script. Wil je echt een realistisch verhaal dan is de film na 10 minuten gedaan.

Ik onthoud vooral de prachtige beelden in de ruimte (alsof je er echt bij bent). Prima rollen overigens van Clooney en Bullock.

Aparte film.

Vreemde personages en situaties, vreemde dialogen maar helemaal niet onaangenaam om naar te kijken. Ben Stillers personage is wel een gigantische eikel, maar Stiller zet wel een overtuigende rol neer. Gerwig speelt ook aardig en is een erg leuke dame. Lekker wacky!

Verhaal is best leuk en het wordt nergens echt melig of klef, daar hou ik wel van.

Best goed.

Viel me toch redelijk tegen.

Soort van 10 kleine negertjes-verhaal met wolven. Wolven die overigens als velociraptors op steroïden klinken. De film is vaak erg donker en de schokkerige camerabeelden zorgen ervoor dat je amper wat van de actie ziet. Hier en daar wordt wel een poging gedaan om er door middel van wat comtemplatief geneuzel enige diepgang in te steken, vond het al gauw erg saai.

Het enige wat wel goed was was het geluid. Met name de ijzige wind klonk geweldig. Verder een tegenvaller.

Heb hem vorige week opnieuw gezien.

Mja, toch niet meer wat ik er vroeger van vond. Verhaal is gewoon te magertjes. Wel leuk om 2Pac nog eens bezig te zien, en hij acteert ook erg aardig, net zoals Roth trouwens. Helaas kon de film mij de hele tijd boeien. Ging soms te traag vooruit.

Fijn, erg fijn.

Best een aardige Vlaamse productie die vooral schittert in de leuke dialogen in het sappige Kempense dialect. Ook de gehele aankleding is feilloos. Mooie details ook zoals de Ariel en Dash waspoeders van die tijd. Maar ook het arbeidershuisje van het gezin Debruycker is mooi weergegeven.

Het blijft allemaal nog best luchtig, ook al gebeurt er genoeg drama. Hoofdactrice Evelien Bosmans doet het fenomenaal, en met name haar moeder vond ik ook een erg sterke rol spelen. Ook de rest van de cast doet het aardig. Het enige minpuntje is de tweedeling in het verhaal: enerzijds de staking, anderzijds het leven van Germaine. Beiden hadden misschien iets beter uitgewerkt kunnen worden.

Geinig filmpje.

Best leuke creature feature, met een erg indrukwekkend monster. Zag er niet uit zoals andere filmmonsters, bespeurde hier zowaar toch wel enige creativiteit. Had ook een heerlijke manier van bewegen. Een soort visachtige-slingeraap of zo. Leuk! Enige smet op de special effects was de manier waarop het beestje in brand vloog... Pover en amateuristisch. Erg jammer eigenlijk want voor de rest waren de FX erg goed.

Valt verder weinig op af te dingen, er zaten enkele heel erg leuke en indrukwekkende scènes (de allereerste kennismaking met he volwassen monster) in de film en het verhaal en de castleden zijn entertainend genoeg om de hele speelduur zonder problemen vol te maken.

Goed.