Opinions

Mooie ontroerende film die ondanks z'n soms wat pessimistische verhaal er toch een positieve boodschap op nahoudt. Het is een vlotte soms wat speelse film die ook effectief iets te zeggen heeft. Hou ik wel van.

Zowel Joseph Gordon-Levitt als Zooey Deschanel spelen uitmuntend. Laatst nog Yes Man gezien en ook daar speelt Deschanel zo'n lekker gek vrouwtje, al is ze in deze film iets 'normaler'. Toch heeft ze een bepaalde uitstraling, een manier van handelen en spreken die erg aantrekkelijk is. Dat en ze ziet er ook gewoon prachtig uit.

Zeker een aanrader en sluit een verhoging mettertijd niet uit.

Heel erg kort, maar wel krachtig!

Best wel een creepy filmpje dat uitblinkt in z'n hoge realiteitsgehalte, mede dankzij de docu-achtige manier van filmen. Gedurende een uur is de film goed te pruimen, maar het zijn vooral de laatste 10 minuten die 'm bovengemiddeld maken. Bijzonder eng!

Aah jeugdsentiment! Een niet te onderschatten factor in de beoordeling van een fillm. Had deze lang geleden al een keer gezien en in mijn gedachten was die blijven zweven als een leuke film. Gisteravond opnieuw bekeken en film heeft nog niks aan fun ingeboet. Echt een leuke tienerkomedie! En eentje waar ik zoveel jaren later nog steeds met plezier naar kan kijken.

Het helpt natuurlijk dat er een resem toffe en goede acteurs aan meedoen. Dan heb ik het uiteraard over Joseph Gordon-Levitt en Heath Ledger. Prima rollen voor beide (nog erg jonge) heren. Aan de vrouwelijke kant valt vooral Julia Stiles op. Als je haar gaat analyseren (ogen die te ver uit elkaar staan, wat vreemde grijns met hier en daar wat scheve tanden, dat wipneusje) dan is ze niet eens zo'n schoonheid, maar in haar totaliteit heeft ze toch iets ondefinieerbaars. Haast iets moois zou ik zeggen. In ieder geval, prima casting.

Dat op het einde alle puzzelstukjes in elkaar vallen en het voor iedereen goed afloopt, hoeft geen verrassing te heten, en eerlijk is eerlijk, ik zou het ook niet anders willen.

Toffe film.

Pfff

Weinig interessant "avonturenepos" met kleurloze hoofdrolspelers en een voorspelbaar plot. Visueel ook niet meteen een hoogvlieger (op de piramides na). Geschiedkundig klopt er natuurlijk geen hol van, maar daar had ik me al op ingesteld.

Vooral de krampachtige pogingen om de film een episch karakter mee te geven (door de muziek, door de verteller, door de dialogen) zijn behoorlijk meelijwekkend.

Fijn filmpje.

En brandend actueel ook nog (proces Clottemans voor de Belgen).
Erg boeiend om zien hoe de stemming helemaal overslaat, en vooral de manier waarop is interessant. Geeft je wel te denken over de kwaliteiten (of het gebrek daaraan) van de advocaat van de verdediging, maar dat kwam vroeger wel vaker voor. Geen geld, geen goeie advocaat.

Het gaat niet eens echt over schuld/onschuld, maar eerder of je wel iemand schuldig kan verklaren als je niet echt zeker bent: reasonable doubt. Zodra er ook maar enige twijfel is moet je in principe voor vrijspraak gaan. Niemand blijkt uiteindelijk zeker te zijn van z'n onschuld, maar evengoed zijn ze niet zeker over z'n schuld. Twijfel dus. Wat aanvankelijk een uitgemaakte zaak lijkt, draait uit op onzekerheden en halve getuigeverklaringen.

Een dergelijke film waar alle 'actie' zich in één ruimte afspeelt steunt voornamelijk op de acteerprestaties en de dialogen.En die zijn werkelijk uitmuntend, van iedereen eigenlijk. Vond de reacties, de ruzies, de verontwaardiging heel erg overtuigend en bovenal bijzonder entertainend.

Uiteindelijk breekt Jurylid nummer 3 als laatste. Prima vertolking van de man, vond enkel z'n laatste uitbarsting waarbij hij het fotootje van z'n zoon verscheurt weinig subtiel. Tegen dan was het wel duidelijk dat hij persoonlijke wraak zocht omdat z'n zoon hem in de steek had gelaten.

Maar verder een prima film!

Leuke misdaadfilm!

Zie de vergelijking met Pulp Fiction wel (een, beetje). Ook zo'n mozaïekvertelling waarbij op het einde puzzelstukjes samenvallen.

Verhaal houdt er dankzij een resem personages en conflictsituaties lekker de vaart in. Nadeel is dat niet elk personage even goed wordt uitgewerkt. Zo'n Jeff Daniels krijgt behoorlijk wat screentijd maar behalve dat hij ontslagen zal worden kom je weinig over hem te weten. En zo zijn er nog wel een aantal die een flinke rol hebben maar die nagenoeg niet aan bod komen.

Maar goed, niet te veel muggeziften want voor de rest is dit een prima film.

2001: A Space Odyssey

Heel erg lang gewacht om deze iconische film te bekijken. Moet 'm ongeveer al drie jaar in mijn bezit hebben. Maar uiteindelijk toch gekeken en geen spijt van gehad.

Wat gelijk opvalt is de visuele flair waarmee heel deze film geschoten is. 1968 is het productiejaar, maar dat valt er niet uit op te maken. Werkelijk schitterende plaatjes die opgeluisterd worden door fantastische muziek. Deze film is echt een genot voor de zintuigen!

Het verhaal is wat mij betreft iets te abstract, zeker in het laatste deel. Deel 1 en 2 zijn goed te behappen en met name het gedeelte met HAL is uitermate boeiend.

Sowieso een film om nog eens te herbekijken.

Eindelijk dan ook gezien.

En voldeed eigenlijk volledig aan de verwachtingen. Prachtige spectaculaire special effects (ik denk niet dat ik de Aarde ooit zo mooi zag splijten), flutverhaaltje en tenenkrommende dialogen van bordkartonnen personages.

Dat vat het zo ongeveer samen. 't Is maar waar je je aan ergert en in welke mate. Bij mij viel dat allemaal nog mee.

3* (en die gaan volledig naar de special effects)

Wederom een mooie mozaïekfilm van Iñárritu.

Al weet je ongeveer wel na een half uur hoe de vork in de steel zit, op een paar details hier en daar na. Het leuke aan deze film is dat je geen onuitgesproken voorkeur voor één van de hoofdkarakters kan geven: ze zijn zwart noch wit maar grijs. Voor elk van de hoofdpersonages kan je zowel sympathie als afkeer voelen en de vraag over schuld of onschuld is op die manier niet zo eenvoudig te beantwoorden.

Een erg goed verhaal met goed uitgewerkte karakters dat doorspekt is met mooie sfeervolle beelden.

Tegenvaller van formaat.

Mooi begin en een sterk einde, en verder zijn we uitgepraat. Een regisseur die zich verliest in z'n eigen warrige waanbeelden. Ik kon er niks mee. Vroeg me tijdens het kijken regelmatig af waar ik naar het kijken was en meer dan eens dwaalden m'n gedachten af, wat een duidelijk signaal is dat de film mijn aandacht alvast niet weet vast te houden. Bij momenten wellicht gewoon te abstract voor mij.

Vreemd trouwens dat een stad als Brussel (?) kennelijk bevolkt wordt door hordes West-Vlamingen...? Ach ja, klein detail dat me ook stoorde.

Toegegeven, visueel zag het er bij momenten indrukwekkend uit, al had ik het na het zoveelste rugshot van weer een andere betekenisloos personage wel gezien.

Nee, wat mooie plaatjes alleen volstaan helaas niet.

Spannende film. Ben niet echt voor het horror-genre (al is de horror in deze bijna verwaarloosbaar). Knappe shots van een leeggelopen London. Heftige en schokkerige camera-bewegingen van de geïnfecteerden (want zombies zijn het niet) geven de film een realistisch beeld (in zoverre dat voor dit genre natuurlijk mogelijk is).

Beetje vreemd en open einde, maar ik heb begrepen dat 28 weeks later blijkbaar het vervolg op deze film is.

Deze prent heeft in ieder geval mijn interesse gewekt om ook die andere film te gaan bekijken.

3.5*

Heftiger en gruwelijker vervolg op 28 Days Later. Vond hem persoonlijk ook iets beter.

Verhaal is over de hele lijn iets interessanter en de geïnfecteerden zijn prachtig in beeld gebracht. Ze hotsen en botsen weer van hot naar her, bloed en andere vloeistoffen opgevend uit alle openingen van hun lichaam...I love it! Paar scènes waren wel vrij hard. Er wordt ook hier weer handig met de camera gespeeld als de geïnfecteerden in de buurt zijn.

Carlyle speelt geweldig als geïnfecteerde, iets matter als huisvader.

Kleine geloofwaardigheidsprobleempjes: de kinderen die erin slagen om toch in het verboden stadsgedeelte te raken, dat terwijl er toch zo'n strakke beveiliging is. En hoe is het in godsnaam mogelijk dat de vrouw van Carlyle (die toch o zo belangrijk is want het virus verteert haar niet) na haar gevangenneming onbewaakt blijft???

Na ja, kan de pret niet drukken hoor. Prima vermaakt met deze film.

Mooie western, alleen jammer van het einde.

Kwam me niet echt geloofwaardig over. Natuurlijk weet Wade dat hij ook in Yuma wel zal ontsnappen, maar dan vraag ik me af, waarom de strop riskerenals je makkelijk met je eigen posse kan wegraken? Waarom hij ze dan nog stuk voor stuk afknaltis me al helemaal een raadsel. Ik weet wel dat hij het mede doet om Dan de kans te geven z'n zelfrespect en het respect van zijn zoon terug te winnen, toch ik vraag me af of iemand die de doodstraf wacht op die manier zou redeneren.

Maar goed, erg goeie film voor de rest.

Ja ja, leuke film!

Niet zo heel erg spannend maar wel een lust voor het oog. De vampieren zien er geweldig uit, goeie vondst ook om ze een eigen taal te laten spreken. Verder ook weer mooie plaatjes van bloed in de sneeuw (de luchtshots van de gevechten waarin de bewoners worden afgeslacht zijn prachtig!). Aantal toffe bloederige kills ook!

Verder wordt er ook gewoon goed geacteerd door Harnett, die de film wel draagt vind ik. En niet onbelangrijk, Danny Huston als "leider" der vampieren doet het ook geweldig!

Enkel het einde vind ik iets minder, leek me ook vrij onnodig, die zelfopoffering van Eben. Maar goed, erg tevreden na deze film, en Slade heeft me na Hard Candy niet ontgoocheld. Misschien toch ook maar eens de nieuwe Twilight gaan zien...?

Best een aardige film.

Met een lach en een traan zeg maar. Sterk hoe dit loodzware onderwerp aangesneden wordt, met een portie humor en lef. Had een enorm zware film kunnen worden (en op momenten is het natuurlijk ook geen pretje) maar uiteindelijk krijgt de feelgood de bovenhand.

Ben niet zo'n fan van Seth Rogen en ook hier kon hij me niet echt bekoren. Vind hem maar weinig subtiel, maar goed, dat kan ook de bedoeling zijn. Joseph Gordon-Levitt daarentegen is wel een talent en ook hier doet hij het erg goed.

Mooi verhaal.

Leuk filmpje. Had er aanvankelijk niet teveel van verwacht maar hij viel me goed mee.

Grappige wisselwerking tussen Samuel L. Jackson en Robert Carlyle. Ook die bende kleine wannebe-gangsters was geweldig geinig om bezig te zien. Actie zat ook wel snor. Ook genoeg humor aanwezig. Verhaal had soms iets teveel plotwendingen, en uiteindelijk speelt iedereen met iederen onder 1 hoedje zodat het soms wat verwarrend werd. Dat de nieuwe drug POS-51 uiteindelijk een placebo bleek te zijn vond ik dan weer wel goed gevonden.

Film neemt zich absoluut niet serieus, doet wat denken aan andere Britse misdaadfilms zoals Snatch of Lock, Stock etc...alleen ligt de lat iets lager.

Ik vroeg me al heel de film af waarom Jackson in godsnaam met een kilt rondliep, nou, dat werd me op het einde dan weer duidelijk

Vermakelijk.

Rommelig.

Verhaal hangt met haken en ogen aan elkaar en telkens het dreigt stil te vallen komt de regisseur/scenarist wel met een andere "vondst" op de proppen. Er zitten ook teveel dingen in te gewoon niet van doen zijn in dit verhaal (het ex-vriendje van Kim, wat had die in godsnaam met het hele verhaal te zien?). Het einde (hoe ongeloofwaardig ook) was nog enigszins okee en zorgt voor een nipte voldoende.

Pacino lijkt op automatische piloot te spelen, herken weinig van de charismatische acteur in oa Scarface, Heat of Donnie Brasco. De rest van de cast bestaat een aantal lekkere grietjes die duidelijk voor hun looks gekozen zijn.

Een herziening zal er niet snel in zitten denk ik, maar dat kan voor deze teleurstellende film enkel een zegen zijn.

Gemengde gevoelens bij 8MM.

Het eerste deel van de film is sterk, de zoektocht naar het meisje is begonnen en als kijker wil je natuurlijk weten wat er met haar gebeurd is. Als detective Tom Welles dan uiteindelijk aan de weet komt wat er met het meisje is gebeurd verzandt de film van een thriller in een soort van wraakfilm. En dat stoorde me toch een beetje.

Eerst en vooral gaat het de detective nogal voor de wind in zijn onderzoek. De feiten dateren van 6 jaar geleden, maar toch slaagt hij erin wat politie en FBI niet kunnen. Maar goed.

Dan is er nog het wraakgedeelte. Kijk, mocht dit over z'n eigen kind gaan dan zou ik dat nog min of meer kunnen begrijpen, maar als een detective zich zo gaat hechten aan z'n case dan scheelt er iets. Erg goedkoop overigens om er ook de moeder van het meisje in te betrekken, alsof haar I love her-gesnik een rechtvaardiging is voor dit soort vergelding. Neu.

Schumacher snijdt met deze film een ranzig thema aan, namelijk de meest extreme vorm(en) van porno, en dat vertaalt zich ook in z'n cinematografie. De sfeer, de personages, de setting, allemaal grauw en ranzig. Dus dat zat wel snor. Alleen wat jammer van die (voor mij toch) anti-climax.

Ben wel een sucker voor dit soort docu's.

En dan zeker gezien de inhoud, een dag die me persoonlijk zelf nog heel goed bijstaat. Een gevoel van algemene vergankelijkheid en chaos overheerste die dag.

Prima chronologische opbouw die zich focust op een aantal hooggeplaatste mensen en hoe zij deze duistere dag hebben beleefd: de president (Bush junior waar je zowaar zelfs wat medelijden mee kreeg, het is geen kado zo'n aanslag), andere leden van zijn regering, maar ook de mensen in New York (burgemeester Giuliani, het hoofd van de politie en de brandweer).

Uur per uur volgen we de gebeurtenissen, en ook al weet je perfect wat er zich die dag afspeelt, een zekere spanning is toch voelbaar.

Verder toont deze docu niets nieuws, maar als tijdsdocument kan het wel tellen. De hallucinante beelden van de vliegtuigen die zich in de torens boren en de torens die instorten zullen hun impact dan ook nooit verliezen.

Trop is teveel.

Een beetje van het goede te veel voor mijn smaak. Dit moet zo ongeveer de gruwelijkste film zijn die ik al gezien heb. En naarmate het einde nadert wordt het allemaal ranziger. Had net voor het bekijken van deze film er een aantal afleveringen van House MD opzitten, en zelfs een mensenhater als House zou het slachtoffer in kwestie zo'n "bevalling" niet toewensen. Kortom, behoorlijk wansmakelijk. Wel chapeau dat de makers lekker compromisloos te werk zijn gegaan.

Snoeihard dus, liters bloed, puntige scherpe zaken op pijnlijke plaatsen maar ik had hier en daar wel wat problemen met het realiteitsgehalte. Met name die agenten. Sinds wanneer bewapenen agenten criminelen die ze gevangen genomen hebben...? Neuh... Laten zich (met z'n drieën!) ook behoorlijk in de luren leggen door de killer. Ook het aantal verwondingen dat beide hoofdrolspeelsters elkaar gedurende de film toebrengen wordt op de langen duur een tikkeltje ongeloofwaardig. Zeker als je rekening houdt met de toestand waarin één van beide dames zich bevindt.

Spanning ebde ook gaandeweg weg en maakte plaats voor een pure slasher. Niet dat dit zo erg is trouwens.

Slotsom: visueel knap, met veel goor. Helaas een iets minder verhaal.

Loodzware film.

Het verhaal begint met het einde en dat neemt in zekere zin de verrassing weg. Wat volgt is een deprimerende neerwaartse spiraal waarin Murielle terechtkomt. Een allesoverheersende patriarch in de vorm van een huisdokter en een echtgenoot die haar aan haar lot overlaat leiden Murielle tot waanzin.

Het duurde even voordat ik in de film zat: in het begin gaat het snel: verliefd, getrouwd, het ene kind na het andere... Niet bijster interessant maar gaandeweg komen er subtiele barsten in de driehoeksverhouding, uitmondend in een verschrikkelijke tragedie. Mooiste en tevens pijnlijkste scène: wanneer Murielle volledig breekt in de auto, op de tonen van Julien Clerc. Emilie Dequenne speelt echt geweldig!

Redelijk beklijvende docu.

Live-beelden van de gijzeling worden afgewisseld met interviews met mensen die Sandro kennen of die een gelijkaardige levensloop kennen. Er wordt meer dan voldoende achtergrond en duiding gegeven over het hoe en waarom van deze tragische zaak. En het blijkt natuurlijk geen alleenstaand geval te zijn. De levensomstandigheden waarin sommige van deze kinderen leven zijn ronduit schrijnend.

De gijzeling zelf is erg spannend (ik kende tot voor deze docu de afloop niet) en erg dramatisch. Het niveau van amateurisme bij de ordediensten is haast zo onwerkelijk dat je zou denken dat het in scène is gezet. Helaas is dit niet het geval. Zware kost maar opent wel je ogen.