Opinions

Best okee.

Goed, het is meer van hetzelfde, alleen in een iets andere setting. Maar da's geen straf om naar te kijken.

Alan blijft by far het leukste personage met enkele zeer leuke one-liners. Helms en Cooper zorgen voor iets meer sérieux, al is de eerste vaak gewoonweg irritant om naar te kijken. Wel leuk dat die Chow ook weer mag meedoen. Zorgde voor grappige situaties.

Verder weinig verschil met deel 1 - misschien net iets grover? - maar zoals gezegd, da's helemaal geen minpunt.

Zeer leuke komedie.

Heb het normaal niet zo met komedies, ze staan niet echt voor de emoties die ik zoek in films, maar bij deze heb ik me toch goed vermaakt.

Verhaal is boeiend om volgen. Ben wel blij dat ze niet met irritante flashbacks hebben gewerkt, maar het verhaal gewoon z'n gang laten gaan. Leuke bijrol voor Tyson ook. Leukste personage vond ik Alan (Zach Galifianakis), de wat wereldvreemde licht gestoorde schoonbroer in spe. Het ontwaken na de wilde nacht blijft voor mij het hoogtepunt van de film.

Viel me toch wat tegen.

En dat komt vooral door het verhaal dat met haken en ogen aan elkaar hangt. Waarom drukken vader en dochter in godsnaam op die transponder (waar komt die trouwens vandaan?) als ze weten dat ze hierdoor in heel wat problemen terecht komen...? De brave man onderricht z'n dochter in alle mogelijke overlevingstechnieken maar iets eenvoudigs als elektriciteit doet haar in paniek slaan...

Nee, dat soort zaken doet me de haren te berge rijzen. Verder nogal stompzinnig dat ze naar het huis van één of andere goochelaar moet reizen om...tja om wat eigenlijk?

O ja, ik vergeet de achtervolgers nog: een tennisnicht in het gezelschap van twee skinheads.

Qua acteren zit het wel okee, het kind (Saoirse Ronan) was niet bijster vervelend maar Cate Blanchett bijvoorbeeld wordt toch te hard als een karikatuur neergezet. Geen greintje uitdieping.

Blijft over de muziek en die raakte ik vrij snel beu. Mijn smaak gewoon niet.

En dat geldt blijkbaar voor de hele film.

Pfoe, dit was inderdaad erg slecht.

Het gemiddelde zou een aanwijzing moeten zijn, maar het is en blijft toch Shyamalan, een regisseur die ik best hoog heb zitten. Maar hier slaat hij toch de plank mis.

Het begin valt nog mee, maar hoe verder de film gaat, hoe hopelozer het script en de dialogen worden. Grootste probleem is gewoon het verhaal. Een mysterieus virus veroorzaakt door de bomen en de wind, let's face it, er gaat gewoon geen dreiging vanuit. Spankracht is nihil.

Dat had op zich nog niet eens zo erg geweest mocht de focus herlegd worden naar een eventuele verklaring hiervoor, maar ook hier kom je als kijker van een kale reis terug. En telkens een nieuw element in het verhaal wordt aangebracht (het virus valt alleen grote groepen aan) wordt dat even vakkundig de nek omgedraaid.

Denk dat Shyamalan dit zelf al wel aanvoelde want hij kan werkelijk geen kant op met z'n verhaal en dat maakt het einde ook duidelijk. Even plots als het virus is gekomen verdwijnt het weer, om een aantal maanden later weer op te duiken in Frankrijk (Parijs gok ik?). Tja...

Acteurprestaties waren ook niet erg sterk, maar dat ligt volgens mij meer aan het script dan aan de acteurs zelf.

Nee, zware teleurstelling.

Uitermate boeiende film.

En wel om verschillende redenen. Eerst en vooral is er natuurlijk het uitgangspunt. Lief klein jong meisje wordt versierd door oudere (pedofiele?) man. Al blijkt dit algauw niet helemaal te kloppen...en dan toch weer wel.

Aanvankelijk vond ik het bijzonder moeilijk kiezen tussen de personages. Wie is nu de "goeie" en wie de "slechte"? Want het lieve kleine meisje Hayley blijkt allerminst lief te zijn. Ze maakt seksuele toespelingen en de fotograaf Jeff lijkt zich er niet echt lekker bij te voelen, al gaat hij natuurlijk wel in om haar te ontmoeten en - erger - nodigt hij haar uit bij zich thuis. Daar beginnen de problemen. Hij wordt verdoofd en vastgebonden aan een stoel.

Het begin van een kat- en muisspel waarbij we geleidelijk aan meer te weten komen over beide personages. Nog steeds kreeg Jeff wat mij betreft het voordeel van de twijfel. Okee, hij heeft dat meisje meegenomen naar huis, haar alcohol geschonken, allemaal dingen die je als volwassene niet doet. Maar tot op dat punt dacht ik echt dat dit een éénmalige vergissing was van de man. Gaandeweg worden de beproevingen voor Jeff echter zwaarder (de castratie ...brrr...rilling). Toch bleef ik mezelf de vraag stellen: Wat als Hayley zich nu eens vergiste? Hoe zeker kan ze zijn dat Jeff een pedofiel is en ook dat andere meisje vermoord heeft? Nu goed, dat bleek dan op het einde van de film.

Uiteindelijk blijkt dat ze wel gelijk heeft, en ontpopt ze zich als de ultieme wraakkoningin door hem zo ver te drijven dat hij zelfmoord pleegt. Sterk staaltje psychologie voor een 14-jarige.

Dat de film niet altijd even geloofwaardig is en het script soms een beetje rammelt (gaan douchen, je slachtoffer vastgebonden achterlaten en toch weten dat hij gaat ontsnappen, om hem dan terug te overmeesteren...neu) zie ik graag door de vingers omdat de film me de hele tijd wist te boeien, ondanks (dankzij?) het feit dat er slechts twee acteurs zijn op slechts één locatie (voor het grote deel van de film).

En het zijn die twee acteurs die er toch voor zorgen dat de film naar een hoger niveau wordt getild. Ellen Page was dan wel geen 14 jaar tijdens het draaien van de film, met haar frêle gestalte had dat best gekund. Ze begint als een lief kind, maar blijkt een echte psychopate te zijn (de castratie...brrr..weer een rilling). Maar ook de prestatie van Patrick Wilson mag absoluut niet onderschat worden.

Het leuke aan deze film is dat je eigenlijk niets blijkt te weten van Hayley (als dat haar echte naam al is), maar dat ze minstens zo verknipt is als haar slachtoffer.

Dit is in ieder geval een intrigerende film.

Gemengde gevoelens.

De film slaagt erin om je als kijker mee te slepen in de waanzin van de oorlog, van het ene op het andere moment kan je vanuit een schijnbaar veilige en rustige situatie in de hel van de oorlog belanden. Ook de kapotgeschoten, door oorlog verscheurde stad Vukovar is prachtig weergegeven. Op die momenten zit je als kijker mee in de oorlog. Prima dus. Wel jammer dat er nagenoeg geen historische/politieke achtergrond bij deze oorlog wordt gegeven.

Wat helaas meer stoort is het ronduit melige en ongeloofwaardige verhaal. Harrison wordt dood verklaard, toch reist Sarah tegen beter weten in naar het oorlogsgebied. Dit kan ik nog redelijk bevatten, maar dan loopt het toch wel mis met het script. Niet alleen slaagt Sarah erin om min of meer ongeschonden door te dringen in oorlogsgebied, als klap op de vuurpijl leeft haar man ook nog! Tja...Liefde overwint alles? Zelfs de dood? Vind dit gegeven een beetje jammer want het minimaliseert in mijn ogen de gruwel van de oorlog in ex-Joegoslavië die hier eigenlijk redelijk gratuit als achtergrondverhaaltje wordt gebruikt. Jammer.

Nou goed, conclusie: visueel erg aantrekkelijk, verhaalsgewijs een sof en een gemiste kans.

Ook de tweede Potter-film is me goed bevallen.

Nog steeds een beetje een kinderfilm, wat logisch is gezien de hoofdrolspelers kinderen zijn. Ik verwacht toch dat de komende films wat volwassener worden. Toch wordt het naar het einde toe een ietsiepietsie enger en duisterder. Beetje jammer dat Watsons rol iets kleiner is in deze film. Zit er trouwens een romance aan te komen tussen Harry en Hermione, of eerder tussen Harry en Ginny? We zien wel

Eén ding stoorde me echter ma-te-loos: de Nederlandse vertalingen van personages, plaatsnamen etc. En dan heb ik niet over Hermelien, Ron Wemel of zelfs Perkamentus, maar wel over Moaning Myrtle (Jammerende Jenny!) of Tom Marvolo Riddle (ik ben al vergeten wat zijn Nederlands equivalent was, maar het leek er in geen honderd jaar op).

Mijn eerste Potter-film.

Stom natuurlijk om met het ik-weet-zelfs-niet-hoeveelste deel uit deze franchise - die me verder ook nog eens helemaal niet interesseert - te beginnen, maar het was eerder een kwestie van moeten.

Goed, de film dan. Snapte er uiteraard geen hol van aangezien ik duidelijk enige voorkennis miste. Maar al bij al zag het er best aardig uit en dat stukje animatie was voorwaar een aardige visuele treat.

Wat me dan weer wel enorm tegenstond is dat taaltje. Verschrikkelijk! Ook het feit dat de naam van elke personage (op Harry Potter na dan) een eigen Nederlandse variant heeft doet de film geen goed. Pfff.

Nou ja, zoals gezegd, niet slim om midden in een franchise te vallen en derhalve ga ik ook geen cijfer toekennen want dat zou niet eerlijk zijn. Maar denk niet dat ik snel aan deze reeks ga beginnen.

Tja. Voorlopig de minste in de reeks.

Als je dan de naam van de regisseur ziet, Cuarón, doet dat dubbel zo veel pijn, want van zo'n regisseur verwacht je toch net iets meer. Zag er in ieder geval zijn hand niet in. Veel lelijke CGI, dat wel.

Maar grootste tegenvaller is nog het verhaal. Dat hangt met haken en ogen aan elkaar heb ik de indruk. Het moment waarop Sirius Black van moordenaar naar familievriend van de Potters overgaat is totaal ongeloofwaardig. Zeker omdat hij kort daarvoor door professor Lupin wordt aangespoord om Harry 'af te maken'. Ware het niet voor tussenkomst van Sneep... Sneep die overigens overal te pas en te onpas opduikt. Hoezo? Het terugreizen in de tijd was dan weer wel een leuke toevoeging.

Soit, de kindacteurs worden stilaan volwassen en dat merk je ook aan de toon van de film. Dat op zich is wel een goede ontwikkeling. Ik hoop alvast op een betere vierde film.

Fijne kennismaking met de eerste Harry Potter.

Ik had al wel één film in de franchise gezien (weet niet exact meer welke) maar aangezien ik toen logischerwijs niet echt kon volgen heb ik die ook niet beoordeeld.

Lang gewacht om deze franchise aan te snijden, maar nu lijkt een goed moment (ook al omdat de zender Vier ze allemaal uitzendt de komende maand(en)). En het moet gezegd, ik heb me er prima mee vermaakt. Als opzet voor de volgende films kan het zeker tellen.

Leuk magisch sfeertje, toffe personages en Emma Watson die gewoon adorable is. Ik ben klaar voor de volgende!

Tweede Tarantino op rij die me tegenvalt. Zo erg als Django Unchained wordt het niet, maar zeggen dat ik me vermaakt heb met deze Hateful Eight is de waarheid geweld aandoen.

De aanloop is veel te lang en te traag, de dialogen zijn pijnlijk ongrappig (nog nooit zo weinig gelachen met een Tarantino-film, een stortvloed aan niggas en bitches werkt niet Quentin!) en het einde had gerust een half uur ingekort kunnen worden. Voor het visuele moet je sowieso geen Tarantino zien en gezien de beperkte locaties (sneeuw en een berghut) is ook dit gene vette.

Was er dan niks goed? Jawel, de acteerprestaties van Kurt Russell en Jennifer Jason Leigh zijn lichtpunten. Samuel L. Jackson doet wat hij kan, maar hij rendeert beter in een eigentijdse setting. Tim Roth en Michael Madsen vielen me zwaar tegen. Ook het gratuite geweld is een plusplunt (meisje naast mij had kennelijk nog nooit een film van Tarantino gezien want ze wendde keer op keer haar hoofd af). Verder zitten er nog aantal leuke scènes / confrontaties in (de zoektocht naar degene die de koffie vergiftigde, bij uitbreiding de hele scène vanaf de vergiftiging eigenlijk), maar al bij al te weinig op een speelduur van bijna 3 uur.

Jammer, ik had gehoopt op een soort Reservoir Dogs in western-stijl, maar uiteindelijk is het een veel te lange en wat saaiige zit geworden.

Dat zou inderdaad kunnen, die versie die ik heb heet inderdaad Switchblade Romance.

De film dan.

De beste die tot nu toe van Aja gezien heb. Toffe setting, een gestoorde killer, een paar lekker brute kills, spanning en een onverwacht einde, wat wil je nog meer?

De plottwist op het einde had niet echt gehoeven, maar geeft tegelijkertijd de film wel iets extra's. Maakt een herbekijking sowieso wel interessanter, want dan ga je bepaalde zakene toch anders bekijken denk ik.

Geluidseffecten en de muziek waren top overigens, erg creepy bij momenten.

Prima film.

Woops...! More LEO's.

Verrassend goede actiefilm die dankzij de wat vreemde maar heerlijke soundtrack een luchtige toon heeft. Al wordt bikkelhard geweld niet geschuwd.

Het verhaal is clever genoeg om je geboeid te laten kijken maar verliest zich gelukkig niet in een wirwar van zijplotjes zoals wel vaker gebeurt in dit soort films. Eigenlijk dient het verhaal voornamelijk als excuus voor een aantal stevige knokpartijtjes. Maar da's geen probleem want de actie is sterk, de gevechten realistisch.

Ik ben erg gecharmeerd door de ravissante verschijning van de hoofdrolspeelster Gina Carano. Mij totaal onbekend vòòr deze film, maar ze weet meer dan haar mannetje te staan in dit selecte gezelschap van goede acteurs. En ze krijgt wat klappen te verduren (geen nood, ze deelt er ook genoeg uit).

Aangename verrassing (onbegrijpelijk laag gemiddelde trouwens)

Wraakfilm.

Want dat is het eigenlijk, zij het natuurlijk niet in de letterlijke zin van het woord. Maar wraak staat wel centraal (zie titel). En wraak leidt tot niets goeds, dat is ook wel duidelijk. Al zorgt het kennelijk wel voor loutering. Of zo. Beetje vreemde conclusie die de film maakt (uiteindelijk vergaat het iedereen prima: het ene gezinnetje wordt herenigd en bij het andere wordt de band tussen vader en zoon terug aangehaald).

Desalniettemin bij momenten een sterke film. Kindacteurs zijn prima (die Christian was een nijdig ventje zeg) en ook de andere acteurs overtuigden probleemloos. Maar om dit nu de beste buitenlandse film van 2010 te noemen gaat wat ver.

Ijzersterke gangsterfilm! Prachtprestaties van De Niro, Pacino, Kilmer. Lopen allemaal zeer overtuigend te acteren. Eén klein minpuntje, vind hem net iets te lang duren. Maar verder niks dan lof!

Leuk!

En een stuk beter dan de eerste Hellboy. Veel creatiever wat de personages betreft, kreeg zowaar zelfs hier en daar een Pan's Labyrint-gevoel bij al de bizarre creaturen die deze prent bevolken.

Eigenlijk is Hellboy zelf misschien het enige wezen dat hier een beetje uit de toon valt, zowel qua looks als wat de toon betreft. Het verhaal is best redelijk serieus en Hellboy is toch een beetje de clown van het gebeuren.

Maar verder is dit wel een prima actiefilm die er tig keren beter uitziet dan deel 1. Erg vermakelijk.

Erg grimmige ongepolijste lelijke film.

Maar dat past perfect bij het onderwerp. Er hangt een constant dreigende sfeer en de lelijke beelden, de muziek en de personages die deze film bevolken dragen hier allemaal toe bij.

Gek veel gebeurt er niet, maar je krijgt wel een aardig beeld van een seriemoordenaar die op tijd en stond een onweerstaanbare drang tot moorden krijgt. Aan de oppervlakte lijkt Henry een normale jongen, maar uit z'n omgang met bijvoorbeeld de zus van Otis merk je toch dat hij niet helemaal spoort. Gek is hij niet, daarvoor werkt hij te beredeneerd, in tegenstelling tot z'n celmaat Otis die wel een volslagen idioot is.

Al bij al een meer dan geslaagd portret.

Dit was een erg vreemde film.

Lange tijd kon ik niet goed begrijpen waar de film naartoe wilde, maar uiteindelijk vallen de puzzelstukjes op zijn plaats en is dit een mooie film geworden over rouwverwerking en verdriet om het verlies van een geliefde. En de plaats die je aan dit verdriet moet geven. En iedereen gaat daar zo op zijn eigen manier mee om. Gelukkig is daar dan een Hesher om de brokken (die hij zelf maakt) terug te lijmen.

Heerlijk rol van Joseph Gordon-Levitt. Ik heb al aardig wat films van hem gezien en ik kan me niet herinneren dat hij me ook al één keer is tegengevallen. Erg veelzijdig acteur. Maar ook Rainn Wilson en het jongetje acteren voortreffelijk. Portmans rol is klein maar wel tof dat ze ook in zo'n productie meedoet.

Mooi!

Mijn tweede Aja na Piranha, en vond deze toch al een stuk beter.

Toffe setting, bloederige kills en coole creatures (al was het soms op het randje van het lachwekkende af). Stukje in dat verlaten mijnwerkersdorpje vond ik het sterkste, maar film blijft heel de rit lekker spannend.

Een schandvlek.

Een schandvlek op het blazoen van de mensheid. Ondertekend door de Amerikanen. Het enige land dat tot op de dag van vandaag atoomwapens heeft ingezet tegen een ander land. Ze niet gebruiken was geen optie, miljarden dollars waren immers in het atoomproject gepompt. Stel je voor, je zou de bommen eens niet gebruiken.

Ik heb geen enkel begrip voor de beslissing van Truman (of de Amerikaanse legerleiding) om deze verschrikkelijke oorlogstuigen tegen burgers te gebruiken. Geen begrip eveneens voor de halsstarrige houding van de Japanse overheid om niet over te gaan tot capitulatie en - net zoals Hitler en nazi-Duitsland - in plaats daarvan het eigen volk te laten creperen.

Conventionele wapens hebben ook hun slachtoffers gemaakt, nog meer dan beide atoombommen. Maar de repercussies van deze laatsten zijn zo veel erger dan 'normale' wapens. Dat en het feit dat de oorlog nagenoeg voorbij was (Japan zat op z'n knieën) maken dit één van de schandelijkste oorlogsmisdaden in de recente geschiedenis.

Hiroshima en Nagasaki waren niet meer of niet minder dan twee grote laboratoria, waar de bevolking als proefkonijnen werden gebruikt. Macaber.

Ook hier pakkende interviews met Japanners en Amerikanen die er destijds bij waren (walgelijk overigens die Amerikaanse propaganda) en aangrijpende beelden van de explosies en de dagen en weken nadien.

Leuk!

Ben niet zo'n liefhebber van romcoms maar deze film kon me wel bekoren. Verhaal is vlot, kent een lekker tempo en is bij momenten erg leuk. Goed, het verloopt zoals je verwacht maar dat is eigen aan het genre.

Smith vind ik sowieso een leuke acteur om bezig te zien en ook hier staat hij er. Maar Kevin James is toch wel de man die voor de leukste momenten zorgt. De vrouwelijke helft van het gezelschap is nergens echt speciaal, al mag Eva Mendes er best zijn.

The Hobbit: An Unexpected Journey

Brengt eigenlijk precies wat je ervan verwacht. Da's enerzijds wel positief. Hou wel van de LOTR-trilogie en je zit gelijk weer in dezelfde Middle Earth-sfeer. Anderzijds biedt het natuurlijk niets nieuws. Ook visueel niet.

Wat me wel opviel (en ik weet niet meer of me dat bij LOTR ook opviel) - en hier en daar zelfs wat stoorde - zijn de ettelijke keren dat het gezelschap door één of andere deus ex machina uit een uitzichtloze situatie gered wordt. Vooral wat de Aardmannensequentie betreft kan je overdrijven zeg. En ook die grote adelaars zijn natuurlijk weer van de partij als het mis dreigt te lopen.

Als je verder ook eens goed nadenkt over wat er in dit bijna 3 uur durende 1ste deel gebeurt kom je tot de vaststelling dat dit toch schrijnend weinig is en vraag je jezelf af waarom je in godsnaam 3 delen moet maken (het geld uiteraard, maar toch). Maar dat was in deel 1 van LOTR ook wel.

Sterkste scène is die toch wel tussen Gollem en Bilbo en het stelen van de Ring. Trollen, Orks en Aardmannen zien er allemaal vervaarlijk uit, maar uiteindelijk weet je toch dat ze ons gezelschap niks kunnen maken, dus enige angst boezemen ze niet in. Jammer toch.

Ik heb er goede hoop op dat deel 2 een stuk interessanter zal zijn. Hopelijk ook net iets donkerder, want de grappen en grollen van onze dwergvrienden heb ik nu wel gezien.

It's a beautiful day for a skate rape!

Slechts één van de vele bizarre zinssneden in een film die mij is tegengevallen. Ook al omdat het eerlijk gezegd m'n genre niet is. Heb me laten verleiden door de vele lovende recensies hier, maar dit is gewoon m'n ding niet.

Het is allemaal net ietsje té voor mij, maar da's wellicht eigen aan het genre. Vond Hauer wel verdienstelijk als dakloze vigilante en de maffe broertjes Ivan en Slick waren ook best leuk, maar overall kon het me niet echt bekoren.

Ja, goeie thriller.

Boek las als een sneltrein en de film heeft dit tempo perfect overgenomen. Het hoofdpersonage is een beetje een eikel, maar wat de man allemaal moet ondergaan vooraleer hij gelouterd wordt is niet voor mogelijk te houden.

Tuurlijk moet dit allemaal met een stevige korrel zout genomen worden maar dankzij het vlotte tempo, de prima acteerprestaties en dito regie is het allemaal zeer makkelijk te behappen.

Aanrader.

Heftig.

De Tweede Wereldoorlog heeft me altijd al geïnteresseerd, en met name hoe een land als Duitsland volledig in ban kon raken van Hitler. Hoe de Joden stelselmatig tot tweederangsburgers werden gedegradeerd zonder dat er kennelijk ook maar een haan naar kraaide kan ik niet bevatten. Dat de gewone Duitser niet wist welke verschrikkingen zich in de concentratiekampen afspeelden wil ik nog geloven, maar de massale deportaties en de voortdurende opruiende taal van de nazi-kopstukken moest toch een belletje doen rinkelen bij velen.

Het is niet zozeer het informatieve karakter van de docu die me raakte (het verloop van WO II is me wel bekend) maar de kracht zit 'm in de overlevenden (langs beide zijden) die vaak aangrijpende interviews geven. Met name hoofdstuk 4 (Mordfabrik) hakt er wel op in. Ook al weten we vandaag welke gruwelen de joden en andere gevangenen hebben moeten ondergaan, wanneer het uit de mond van overlevenden komt is de impact toch net iets zwaarder. De nazi's slaagden erin om mensen tot beesten te verworden, en ze dingen te laten doen die ze anders nooit zouden gedaan hebben. Tot op de dag van vandaag worstelen de overlevenden met schuldgevoelens over het feit dat zij het wel hebben overleefd - vaak ten koste van anderen. Ook de hoofdstukken 5 (Verzet) en 6 (Bevrijding) zijn zwaar. De uitgemergelde lijken die met bulldozer bij elkaar worden geveegd, beelden die je nooit vergeet. En die ook nooit vergeten mogen worden.

Standaard filmpje dat me niet lang zal bijblijven.

Het verhaal in een notendop. Amerikaans jongentje wordt van school gekickt, steekt grote plas over om bij zijn zus die in de UK woont uit te huilen, ontmoet broer van zusters manlief, broer is toevallig leider van een beruchte bende hooligans, jongetje
mag zich nog toevalliger aansluiten bij deze beruchte bende en knokt er op los. Dat het jongetje nog nooit gevochten heeft en absoluut geen affiniteit heeft met voetbal, daar zien die hooligans geen graten in.

Er zitten knap wat ongeloofwaardigheden in dit filmpje (nog iemand die het vreemd vindt dat het Amerikaanse jongetje zo snel vriendjes wordt met de hooligans?), maar de knokpartijen zijn wel aardig in beeld gebracht.

Ik vraag me wel af welke boodschap de regisseur hier wil meegeven. Hooliganisme als catharsis? Hooliganisme brengt waarden bij, want je leert voor jezelf opkomen en je leert waardevolle zaken zoals vriendschap, moed, enz...? Beetje foute boodschap me dunkt.

De Engelse acteurs (de hooligans) vond ik nog wel geloofwaardig overkomen, toch altijd lekker sappig dat platte Engels. Frodo, excuseer, Elijah Wood daarentegen leek een beetje verloren te lopen in deze prent. Behalve het feit dat hij een ongeloofwaardig verhaal krijgt voorgeschoteld (daar kan hij niets aan doen), slaagt hij er helaas niet in om zijn personage goed neer te zetten. Dan weer schuchter en bedeesd, wat later lekker stoer...qua gespletenheid kan dat tellen. Je ziet hem nooit echt de ballen krijgen die die andere jongens wel hebben.

De plot van het verhaal met de Majoor en het ultieme gevecht met de bende van Millwall plus het sideplotje met Van Holden... kom nou. Beetje veel bij het haar getrokken.

Nee, ik hoef deze film niet nog eens te zien, 1 keer volstaat wel denk ik.

Aardig hoor.

Toffe setting, leuke personages (de Nigeriaanse broertjes, die dikke meneer met z'n bijl ) en een portie morbide humor. De zombies waren okee vormgegeven, maar niets wat we nog niet gezien hebben. Visueel wel aantrekkelijk en zeer dynamisch. Qua gore had het iets meer gemogen, al werd het ingebeukte gezicht van die ene zombie wel mooi in beeld gebracht.

Slotsom: aardig maar niet echt vernieuwend.

Best okee.

Bij vlagen leuke komedie die dankzij enkele leuke bijrollen aardig wegkijkt. Zo vond ik vooral Kevin Spacey en Jennifer Anniston van tijd hilarisch, Farrell daarentegen onuitstaanbaar.

Hoofdpersonages verdrinken in onnozelheid en naïviteit, wat soms grappig is, soms ook irritant. Leuk ook de kleine bijrolletjes van Jamie Foxx en Donald Sutherland.

Valt verder weinig op aan te merken, behalve dat het allemaal redelijk standaard blijft. Dit geldt uiteraard ook voor het einde.

Uitstekend!

Wat een naargeestige grauwe film. Heel apart geschoten ook. Schokkerig camerawerk en veel blurry images geven de film een beklemmend gevoel. Je moet er wel voor open staan, evengoed kan het storend werken, maar vond het enorm bijdragen aan de sfeer. En wat te zeggen van de onheilspellende muziek: kippevel bij momenten!

Fantastisch einde ook, ik zag het alleszins niet aankomen, maar vond het prachtig.

Belachelijk lage scores hier inderdaad.

Bah, wat een overgedramatiseerde film was dit zeg!

En wat een stupide plot. Tot halverwege gaat het nog wel, tot die halve zool van een hulpagent komt opdagen en er zich een volslagen debiel plot ontspint met mislukte zelfmoord, gijzeling, een fatale schietpartij, en gelukte zelfmoorden. Jezus, belachelijk gewoon. En zo verheven en poëtisch, gebroken vogel my ass. Nee, kon er echt niet veel mee.

Vooruit, 2.5 voor een prima eerste deel en leuk acteerwerk.