Opinions

Meer dan onderhoudende spionagethriller met een uitstekende Bill Nighy in de hoofdrol.

's Mans lijzige wat apathische manier van spreken is heerlijk om te aanschouwen. Hij lijkt de Engelse stijfheid en deftigheid in persoon maar uiteindelijk moet hij een levensbelangrijke keuze maken, eentje die verregaande gevolgen heeft, voor het land en voor zichzelf. Uitmuntend acteerprestatie.

De rest van de cast doet het ook meer dan prima en vooral de ijzersterke bezetting van de bijrollen valt op: Rachel Weisz, Michael Gambon, Ralph Fiennes, Ewen Bremmer, Felicity Jones.

Verder springt de film er visueel niet bepaald uit, maar dat hoeft bij dergelijke verhalen niet. Belangrijkste is dat het verhaal boeiend is en niet verzandt in een warrig kluwen zoals bij grote broer Tinker Tailor Soldier Spy.

Erg goed.

Tja, beetje dubbel gevoel hierbij.

Enerzijds zaten er best goeie en spannende stukken in en was het set design (alhoewel niet origineel) best aardig uitgevoerd. Anderzijds vond ik met name die wetenschapster en die agricultuurjongen volkomen ongeloofwaardig. Ze kunnen allebei geweldig goed vechten en lijken zo uit één of andere jungle weggelopen te zijn. Ik identificeer mij graag met personages en bij deze twee lukte dat helemaal niet. Gek genoeg was de militair (Ben Foster) de enige die voor mij echt geloofwaardig overkwam. En de lieutenant was best okee.

De gemuteerden zagen er okee uit, maar ook hier is originaliteit ver te zoek. Leken gewoon weggelopen uit The Lord of the Rings.

Dan heb je nog het Pandorum-gedoe. Is me niet helemaal duidelijk wat dit nu juist is en wat de rol van deze mentale ziekte juist is. Had een stuk beter uitgewerkt kunnen worden.

Einde is wel enigszins verrassend en redt de film van een lagere score wat mij betreft.

Ja, zo zie ik ze wel graag.

Heb hem lekker stoer alleen gekeken (alleen al omdat er op de hoes stond dat je dat net niet moest doen) maar soms had ik er toch liever iemand bij gehad.

Vond het absoluut een spannend filmpje, al gebeurt er lang niet meer dan wat gebons hier, een bewegende deur daar, een schaduw ginder. Wat het echter zo leuk om volgen maakt is de hoge realiteitszin: uiteraard de live footage maar ook - en niet onbelangrijk - het koppel dat erg naturel overkomt, en dan vooral het meisje. Geen Hollywoodpoppetje maar een gezonde meid die van oren en poten voorzien is, zo heb ik ze graag Pluim voor de cast dus.

Maar ook voor de regisseur die met schijnbaar beperkte middelen (al klinkt dit als een excuus dat in z'n voordeel moet werken) echt een prima en vooral spannende film heeft afgeleverd. Film kent ook een erg goede opbouw. Aanvankelijk gebeurt er weinig, meisje begint wat bang te worden, jongen lacht haar bijna uit. Maar het wordt steeds erger en je ziet dat nu ook de jongen z'n twijfels heeft om uiteindelijk ook niet meer te weten wat hij moet doen. Betrokkenheid is erg groot, wederom dankzij hun behoorlijk realistische manier van omgaan met de situatie. Goed, ze hadden dat verdomde huis kunnen verlaten, of hell, waarom sloten ze gewoon de deur van hun slaapkamer nou niet? Maar dat wil ik gerust door de vingers zien.

Laatste keer dat ik zo nerveus voor de tv zat was geleden van Ils, en da's een goeie referentie.

(W)aardige opvolger van de eerste.

Zelfde concept maar iets mindere uitvoering wat mij betreft. Desalniettemin hou ik wel van dit soort filmpjes. Het 'realiteitsgehalte' wordt verhoogd dankzij het reality-tv-achtige karakter van de film en de vaste camerastandpunten en de totale afwezigheid van muziek die normaliter schrikmomenten aankondigt zorgen ervoor dat je niet weet waar je eerst moet kijken en dat elke plotse actie als schrikmoment erg efficiënt is.

Da's meteen ook een beetje het zwakke punt. Je weet al wat er gaat komen en zit dan ook te wachten op wat komen gaat. En zo duurt het soms erg lang vooraleer er wat gebeurt. De eerste film had het voordeel van de verrassing, de tweede niet, maar doet geen moeite om iets nieuws te brengen.

Pfoe.

Er zit sleet op de formule. PA1 was lekker spannend, en ook PA2 heeft zo zijn momenten, maar dit derde deel alweer is helaas een niet echt geslaagde herhalingsoefening geworden. Een paar effectieve schrikmomenten (ik schrok me rot toen die vrouw uit de kast kwam haha) maar verder dan dat gaat het niet.

En toch weet zo'n film je wel te boeien omdat je steeds weer naar zuiver registrerende camerabeelden zit te kijken zonder enige vorm van muziek, zodat je nooit echt weet of en waar er iets gaat gebeuren, maar erg snel zal ik deze film niet herbekijken.

De synposis nodigt eigenlijk uit tot een komische film, maar dat is het allesbehalve.

Ik zoek adjectieven om de film te beschrijven, maar ik kom steeds weer uit bij bizar. Op zijn zachts gezegd is het een intrigerende film die me een dag later toch niet helemaal loslaat. Zeker niet voor iedereen, wellicht vandaar ook het lage cijfer.

Verhaal gaat over de zonderling John: een wat teruggetrokken doch beleefde jongeman die overduidelijk het één en ander heeft meegemaakt tijdens zijn jeugd. We komen voornamelijk te weten dat zijn moeder zo wat de baarlijke duivel moet geweest zijn, en dat ze onlangs (een jaar geleden of zo) overleden is. Sindsdien (?) heeft John een alter ego ontwikkeld dat telkens netjes het ontbijt voor John klaarzet en zich kennelijk ook met de was en de plas bezighoudt. Luisterend naar de naam Emma.

Wanneer dit geheimpje aan het licht komt door een treincrash (stel je er vooral niet te veel bij voor) komt John/Emma in een lastig parket en ontspint het thrillergedeelte van de film zich. Alhoewel thriller met een korrel zout moet genomen worden. Het is voornamelijk toch een erg tragisch drama.

Iedereen heeft zo zijn theorietje over Johns persoonlijkheidsstoornis, en ik ook Ik ga ervan uit dat John zwaar gedomineerd werd door zijn moeder. Toen deze stierf is hij dit mentaal nooit te boven gekomen en heeft hij het alter ego Emma gecreëerd die de leemte van zijn afwezige moeder moest invullen. Dat werd op het einde ook duidelijk toen Emma John 'vermoordde' en tot het besef kwam dat ze net zoals Johns moeder werd. Daarom ook dat Maggie en het kind uit Peacock weg moesten.

Mensen die de film kijken voor Ellen Page (ik beken) en Susan Sarandon kunnen zich de moeite besparen: hun aandeel is behoorlijk klein. Daartegenover staat wel een sublieme Cillian Murphy die met verve een dubbelrol speelt.

Nu ik m'n review zo nalees toch maar even met een halfje verhogen. Aparte film die je wel even bezighoudt.

Er is maar 1 ding goed aan deze film en da's de eigenlijke aanval op Pearl Harbor. Al de rest is inspiratieloos opvulsel.

2* voor die aanval.

Ik was vergeten dat ik deze onlangs ook gezien had.

Normaal mijd ik dergelijke films maar een meid met een varkensneus, hey, dat trekt mijn aandacht En ik moet zeggen dat de film me uitstekend beviel. Erg vlotte film die er visueel bovengemiddeld uitzag en prima acteerprestaties. Dinklage zorgde voor een paar leuke komische momenten trouwens! Ik ken die hele Christina Ricci niet, maar in deze film heeft ze alvast mijn hart gestolen.

Leuke film!

Viel wel mee.

Lekker rustig tempo, gek veel gebeurt er niet maar de setting is ronduit prachtig.

De 'twist' in het verhaal zag ik al wel vrij snel aankomen, maar goed. Wel een beetje vreemd dat het moordende koppel onderling tegen elkaar zegt dat ze het andere koppel verdenken...

Acteurs doen het allemaal meer dan behoorlijk en ook de regie is afdoende.

Prachtige film over de mooie en soms minder mooie momenten in de vriendschap tussen een bont gezelschap. Een film met een lach en een traan, vaak ontroerend, vaak grappig, maar nooit melig of fake. De lange speelduur (alhoewel de film voorbijvliegt) zorgt ervoor dat elk personage goed uitgewerkt wordt. Voeg daarbij een fantastische cast (Cluzet is geweldig!) en de goed gekozen muziek en je krijgt een mooi stukje cinema voorgeschoteld.

Met Pi eindelijk ook de laatste film van Aronofsky gezien die ik nog moest zien.

Moet zeggen dat het een aparte filmervaring is. Eerst en vooral is er het zwart-wit gegeven dat toch altijd voor een extra dimensie zorgt. Wat echter ook gelijk opvalt is de geweldige score, gewoonweg verslavend. In dat opzicht (en in nog wel meerdere opzichten) lijkt deze film sterk op Requiem for a Dream. Op zich een belachelijke opmerking natuurlijk, want het is uiteraard andersom, maar heb RfaD nu eenmaal eerder gezien. Sowieso zijn er best wel wat parallellen tussen beide films.

Visueel bij momenten een echte trip en mede dankzij die geweldige score slaagt Aronofsky er nogmaals in een film te maken die je toch een beetje van je melk brengt.

Het hele wiskundige riedeltje is wellicht leuk voor mensen met affiniteit voor wiskunde en getallenleer, had er persoonlijk niet veel mee en het is ook niet meteen daar waar het om draait.

Sterke film.

Met The Pianist heeft Roman Polanski wat mij betreft een plaatsje verdiend in de galerij der allergrootste regisseurs. Hij heeft hier een sober, meeslepend verhaal neergezet over een intrieste periode in de Europese geschiedenis. De vergelijking met dat andere meesterwerk Schindler's List is onvermijdelijk. Beiden zijn zeer mooie, sobere films over de gruwelen tegen en de gevolgen voor de joodse gemeenschap tijdens WO 2.

Adrien Brody draagt de hele film, en dat doet hij met verve. In het tweede deel van de film, als hij in zijn appartementje vlak bij het getto zit zie je hem langzaamaan wegkwijnen en loopt hij erbij alsof hij het gewicht van de hele wereld moet torsen. Verstoten van familie en vrienden, amper eten of drinken, het constante gevaar van een mogelijke ontdekking door de nazi's...moet een echte hel geweest zijn, en Brody slaagt erin dit geloofwaardig over te brengen. Daarbij wordt hij geholpen door indrukwekkende beelden van een aan puin geschoten Warschau.

Er zitten inderdaad een aantal harde momenten in deze film: zoals eerder al vermeld: de oude man die vanuit z'n rolstoel de straat wordt opgekeild, maar ook de totale willekeur van de nazi's: in de scène waarin een aantal joden een stap naar voren moet zetten, moeten gaan liggen en simpelweg een headshot krijgen...gruwelijk, omdat het allemaal zo willekeurig en toevallig lijkt te gebeuren.

Kortom: dit is een pakkende film voor iedereen die van drama en oorlog houdt, en die tegelijkertijd ook wat geschiedenis wil opsteken

Aparte film.

Best goed eigenlijk, al lijkt me dit geen film voor iedereen. Nogal zweverig bij momenten. Aparte figuur ook, die Lily, uitmuntend vertolkt door Ludivine Sagnier die zich letterlijk en figuurlijk volledig bloot geeft. Bij Lily is er duidelijk een hoekje af, maar tegelijkertijd is ze wel een zeer innemende en ontwapenende persoon. Helemaal anders dan haar wat afstandelijkere en koelere zus Clara, al ontdooit ze gaandeweg wel. Ook hier een sterke performance van Kruger.

De Natuur staat centraal in deze film, die toch een beetje een aanklacht is tegen de drukke gejaagde stressvolle maatschappij van vandaag, waarbij mensen dingen doen om andere mensen te behagen en niet zozeer omdat ze dat willen doen. Daar heeft Lily allemaal geen boodschap aan, zij doet wat ze wil, met wie ze wil en wanneer ze wil, volledig in harmonie met de wereld rondom haar.

Dit resulteert in prachtige plaatjes van het Franse platteland. Visueel ziet de film er sowieso erg mooi uit.

Het einde is misschien wat simpel. Alsof wat zelfgemaakte pantoffels en aardbeienjam het perfecte recept zijn voor een gelukkig leven. Het huwelijk van Clara loopt ook wel heel snel op de klippen. Dat had misschien wat beter uitgewerkt kunnen worden.

Maar voor de rest wel een goede film.

Mja, niet echt geweldig...

In 3D gezien, maar dàt gegeven ben ik nu al beu. Voegt werkelijk niks toe, verduistert het beeld en die kutbril is gewoon irritant.

Maar goed, de film dan: hier en daar best wel geinig, lekker uitgelaten jongerensfeertje (feesten - zuipen - lekkere wijven - geile venten), fantastisch naakt onderwaterballet, zou het haast kunst willen noemen (het hoogtepunt van de film), venijnige piranha's die helaas erg saaie kills produceren. Het ziet er gewoon niet uit: spartelende visjes, schreeuwende mensjes, water dat zich met bloed vermengt...kan je verder weinig mee aanvangen. Telkens als de film zich onder water afspeelde werd het beeld ook erg onduidelijk. Fucking 3D!

Duurt ook ellendig lang vooraleer je eindelijk de verhoopte chaos en het bloedbad te zien krijgt. Pas dan gaat het pas goed los, maar dan zit je dus al ver aan het einde van de film. Het bloedbad en de daaropvolgende chaos en paniek was dan weer wel goed in beeld gebracht.

Visueel verder een redelijke tegenvaller, piranha's zagen er soms behoorlijk fake uit, niet alle special effects kwamen even goed uit de verf. De schade die de bijtgrage visjes aanrichtten zag er dan weer wel verzorgd uit.

Overall, dik spijt dat ik hem in 3D gezien heb, wellicht dat-ie in 2D beter scoort.

Jaren geleden deel 1 & 2 gezien. Deel 3 nu pas en dat zal ik geweten hebben. Ik kon het verhaal maar moeilijk volgen. Was helemaal de rol van Davy Jones en Barbossa vergeten en pas gaandeweg kwamen bepaalde zaken terug. Maar helaas niet helemaal. Zal dus voor een deel wel daaraan liggen dat ik deze niet bepaald hoog waardeer.

Los daarvan vond ik ook gewoon allemaal wat flauw. Jack Sparrow die maar een schim van zichzelf is, en sowieso zijn de personages van Knightley en Bloom oninteressant. Bloom is trouwens een erg kleurloze figuur die eigenlijk helemaal niet in dergelijke films past.

Ook qua spektakel valt deze film danig tegen, zo kan ik me nu al geen enkele actiescène meer herinneren.

Matig.

Aardige sci-fi film zonder al te veel franjes echter.

Op sommige momenten best wel spannend, beetje jammer dat de aliens niet al te veel in het stuk voorkwamen, althans toch niet visueel.

Vin Diesel speelt hier wel lekker cool, rol is hem op het stoere lijf geschreven.

Had graag wat meer conflicten tussen de gestrande mensen gezien, want behalve het conflict tussen Fry en Johns en z'n druggebruik (waar niet eens zo zwaar aan getild wordt) is het niet veel soeps. Er waren nochtans mogelijkheden legio: Fry die de passagiers eigenlijk had willen droppen nog voor de landing (wordt terloops vermeld, but nobody seems to care), meer strijd tussen Johns en Riddick, misschien de geloofskwestie wat meer uitdiepen...dingen die het verhaal meer spanning, meer kracht had kunnen geven, want nu blijft het allemaal net ietsje te standaard.

Geinig filpmje.

Lekker ranzig, knappe special effects, geweldige personages , over-the-top actie; enfin het ziet er allemaal in. Toffe bijrolletjes voor Bruce Willis, Quentin Tarantino en "Black Eyed Peas"- Fergie.

O...en Rose McGowan, zelfs met één been kan ze me nog krijgen

Enkel het einde vond ik er beetie over, verzandde net iets te veel in een wat lompe shoot-out, maar voor de rest met volle teugen genoten van dit visuele spektakel.

Aangeschaft uit nostalgie, deze Point Break. Was er vroeger behoorlijk van onder de indruk, vooral de bankovervallen waren me bijgebleven. Zoveel jaar later is mijn enthousiasme wel wat getemperd, maar al bij al ben ik wel blij dat ik 'em gekocht (en opnieuw gezien) heb. Leuke actiefilm, zonder al te veel franjes, kijkt gewoon lekker weg.

Alhoewel ik wat minder enthousiast ben dan mijn bovenbuur, deel ik voor het overgrote deel wel zijn mening.

Erg sterk docudrama dat hier en daar wel wat soap-achtig wordt. Maar dat zorgt er net voor dat je met nagenoeg de hele afdeling van de jeugdbrigade een band krijgt en het gevoel hebt dat je ze allemaal wel kent. Enerzijds biedt het een interessante en vaak schrijnende inkijk in het dagdagelijkse werk van deze mensen, anderzijds wordt er ook ingezoemd op de privé-problemen die (vaak) het gevolg lijken van hun job. En daartussen wordt nog eens het liefdesverhaal van de fotografe en die agent verweven. Toegegeven, dat was inderdaad wel wat bij het haar getrokken. Al is die Maïwennn wel een knappe vrouw zeg.

Zoals al aangehaald zitten er behoorlijk wat emotioneel heftige scènes in. Vooral het kind dat van zijn moeder gescheiden werd zorgde voor hartverscheurende taferelen.

Film die een diepe indruk heeft nagelaten. Verschrikkelijk einde ook.

Why do they call her Lassie?

Er zitten inderdaad elementen in de hier misschien niet helemaal in thuishoren (het latente racisme/antisemitisme) en die een beetje contrasteren met het onschuldige studentenleventje.

Maar verder wel kunnen lachen om de übergeile mannetjes die kost wat kost willen scoren. Dit resulteert inderdaad in een aantal iconische scènes zoals mijn bovenbuur al opmerkt. Ik moet zeggen dat ik de scène op het kantoor van de directeur nog grappiger vind dan de bewuste douchescène. Mevr. Balbricker

Best aardige rampenfilm.

Eerste vergelijking die te binnen schiet is natuurlijk Titanic maar veel meer dan een zinkend schip hebben beide films niet gemeen. Want dit is gewoon een rampenfilm zonder meer. En daar is verder weinig mis mee. Erg fraai begin met enkele mooie shots van het schip (ik wil ook ooit een keer nieuwjaar vieren op zo'n manier )

Verder niet al te veel karakterontwikkeling of verhaal (hoeft ook niet) en gezien de geringe speelduur zit de vaart er ook goed in. Hier en daar uiteraard wat bij de haren getrokken maar al bij al geen slechte film. Jammer wel dat het einde gepikt is van Armaggedon.

Prima film.

Kan me vinden in de recensie van m'n bovenbuur, niet veel aan te toe te voegen eigenlijk. Met plezier naar gekeken, vlot tempo, boeiend verhaal en erg goed geacteerd.

Enige minpuntje vond ik dat er te weinig met de echte dader werd gedaan. We zien haar tot tweemaal toe in het park bij de echtgenoot, maar verder wordt dit niet uitgewerkt. Ook over haar motief blijf je als kijker in het duister tasten.

Maar verder een erg goede thriller.

Zware film zeg.

Misschien een beetje tè allemaal. De ellende ligt er nogal dik op (no pun intended). Hoeveel miserie kan een mens hebben? Nou, behoorlijk wat als je maar een dikke huid (sorry)! hebt blijkbaar.

Mijn vrees was dat deze overkill de film naar de vaantjes zou helpen maar dat viel erg goed mee. Enkele erg sterke momenten in de film (onder andere de 'bekentenis' van Precious' moeder aan de maatschappelijke werkster) missen hun impact niet.

Indrukwekkende acteerprestaties van Gabourey Sidibe en Mo'Nique zorgen voor dat beetje extra en allemachtig wat is die Paula Patton een knappe vrouw! Zie op IMDb dat Mariah Carey de rol van Ms. Weiss speelt. Ik had 'r niet herkend (Lenny wel).

Visueel ook dik in orde hoor. De (dag)dromen van Precious worden mooi in beeld gebracht.

Goed.

Grote teleurstelling...

Alles wat mis kàn gaan, gààt zo ongeveer mis.

Eerste grote fout: als je iemand als Danny Trejo cast, zorg er dan voor dat hij niet al na dik 20 minuten het loodje legt! Ongelofelijke blunder! Het zootje ongeregeld dat op de Predatorplaneet landt is verder eigelijk totaal oninteressant. Dit komt vooral omdat ze nauwelijks een noemenswaardige introductie krijgen. Verder dan "ik zit in dat leger" komen ze niet. Topher Grace is gewoon Forman, dat stigma kan hij niet afwerpen. Naar het einde toe neemt z'n karakter een wat aparte doch idiote en voorspelbare wending, maar dan is het kalf natuurlijk allang verdronken. Brody lijdt aan het Christian Bale-syndroom: opgepompt lichaam en een diepe hese stem. Heel erg macho hoor, maar het gaat hem gewoon niet af. Laten we wel wezen: Brody is geen Schwarzenegger, not even close. Maar veel kan je de man niet aanwrijven, het stupide script wringt hem de nek om.

Dit verhaal wordt immers nooit echt een jacht op mensen, nooit heb ik datzelfde beklemmende spannende sfeertje gevoeld zoals dat bij Predator wel het geval was. O, er sterft er eentje, op naar de volgende. Da's zo ongeveer het gevoel dat overheerst. Spanning? Sfeer? Nee hoor. Enkel huizenhoge clichés en voorspelbaarheid troef.

Nog wat stupide bedenksels van de scenario-schrijvers: Alice Braga's karakter (nog zoiets, waarom krijgen we pas op het einde de namen van de twee hoofdpersonages te weten? Voor de spanning, de mystiek?) dreunt netjes het verhaal van de eerste Predator op, inclusief het gebruik van de modder die Schwarzies ass redde, denk je dan dat ze zich met modder gaan insmeren? Raad eens...

En wat te denken van het Laurence Fishburne-intermezzo? Iemand die het nut van die scène inziet? Totaal overbodig, en wat erger is, ronduit belachelijk.

Ik zeg het niet graag (ik ben een enorme Predator-fan), maar het werd af en toe zelfs saai! Zat me soms echt af te vragen hoe lang het nog ging duren...

Echt een gemiste kans, want er zat wel potentieel in. Vooral het idee van de twee stammen predators was goed, maar wordt absoluut niet uitgewerkt! Doodzonde!

Was het dan allemaal zo slecht? Helaas is het antwoord hierop volmondig: Ja!

Op twee leuke scènes na en de predatordeuntjes uit de eerste film is dit bagger. O ja, de predators zelf - voor zover ze wat screentijd krijgen - zien er wel goed uit, maar dat volstaat niet om dit gedrocht van een film te redden.

Go see for yourself, maar zeg niet dat je niet gewaarschuwd was!

Had deze film al een tijdje in mijn bezit, gisteren voor het eerst bekeken, en geen spijt van gehad. Weergaloze film. Constant word je als kijker op het verkeerde been gezet, tot op het einde toe. Sterke acteerprestaties van Jackman en vooral van Bale. Dit is een film die voorbij is voor je het weet, verveelt op geen enkel moment. Een echte aanrader!

Tja.

Weer zo'n totaal inwisselbaar vampierenvehikel. Alhoewel de cast behoorlijk indrukwekkend is, stijgt deze film nergens boven de middelmaat uit. Ben alweer helemaal vergeten wat het grote masterplan van vampier Urban wel mocht wezen, maar uiteindelijk doet dat er niet toe want elke plotlijn staat in het teken van die grote spannende finale (die overigens behoorlijk tegenvalt).

Positief: die vampieren (de echte, niet de familiars) zagen er best bruut uit, jammer dat er verder zo weinig mee gedaan wordt.

Prima rechtbankthriller.

Begint allemaal vrij standaard en dat blijft het lange tijd ook. De plotwending op het einde en de uitstekende acteerprestaties van Gere en vooral Norton (schitterend hoe hij van bange wezel Aaron omschakelt naar arrogante, agressieve Roy) tillen deze film echter boven de middelmaat uit.

Film duurt vrij lang, maar gaat verbazingwekkend goed vooruit. Nergens valt een dood moment. Karakters worden goed uitgewerkt, leuke haat-liefde verhouding tussen Martin Vail en Janet Venable ook. Maakt het allemaal prettig om volgen.

Visueel blijft het allemaal wel braafjes, al vond ik de flits waarin de aartsbisschop z'n vingers verliest wel knap gedaan.

Slotsom: een prima film.

Wie zegt PRIMER in één keer door te hebben is een genie of een leugenaar.

Dat prijkt op de hoes van de DVD, en wat blijkt: ik ben geen genie

Begint alleraardigst, een aantal kerels die met iets mysterieus bezig zijn in hun garage en termen gebruikt die je alleen in de gespecialiseerde vakbladen leest. Doordat hoofdpersonages schijnbaar zelf niet altijd weten waar ze het over hebben of wat die machine nu juist kan, blijf je ook als kijker in het ongewisse en dat draagt wel bij tot de spanning. Kon het in begin ook nog redelijk volgen (al is het principe van die machine me niet duidelijk). Maar ergens halfweg verliest de film me...Kreeg een aantal scènes te zien die ik ab-so-luut niet kon plaatsen. Jammer. Want daardoor was de spanning bij mij wel weg. Had stiekem nog gehoopt op een (beetje) een verklarende uitleg, maar die kwam niet echt.

Toch schrijf ik deze film niet af. Heeft volgens mij geweldig veel potentieel, ben er zeker van dat als de puzzelstukjes vallen dit een overdonderde kijkervaring moet zijn. Heb me tijdens het kijken ook niet verveeld, mijn hersenen draaiden constant op volle toeren om proberen te begrijpen was er gaande was. Helaas is mijn hersencapaciteit te beperkt.

Zeker een film om te herbekijken, maar dan wel met wat meer achtergrondinfo (die ik hier op de site al gevonden heb, dank aan alle handige linkjes). Bij de volgende kijkbeurt ben ik gewapend!

Aardige thriller die wel z'n momemten heeft.

Zitten genoeg plotwendingen in om het verhaal gaande en boeiend te houden, echter er zitten hier en daar zijsprongetjes in die of niet erg duidelijk zijn of overbodig zijn. Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet meteen doorhad dat die Taylor gewoon een copycat was. Ook de dode man in de kelder van die pedo-priester zorgde aanvankelijk voor verwarring. Vond het bovendien nogal wat bij het haar getrokken. Maar goed.

Visueel lekker duister en deprimerend. Beetje a la Seven, met die constante regen. Zit ook aardig wat spanning in, dus dat is wel mooi meegenomen.

Vond vooral Gyllenhaal uitstekend acteren. Jackman ook goed, maar zijn rol is 'dankbaarder', om te acteren bedoel ik dan.

Zo dan.

Na lang wachten (zo lijkt het steeds als je ergens naar uitkijkt) in avant-première mogen aanschouwen, in 3D. Was dat gegevens zelfs helemaal vergeten tot ik die vervloekte bril in handen gestopt kreeg. Ik ben geen aanhanger van het 3D-gegeven, ik draag namelijk al een bril dus een bril boven een bril is niet erg prettig. Bovendien vind ik het weinig toevoegen.

Maar, het moet gezegd, Scott doet er magistrale dingen mee. Alleen al de proloog (een vijftal minuten of zo) is geniaal. 3D zoals 3D gebruikt moet worden. Maar ook in de rest van de film wordt het erg verstandig aangewend. Het voelt niet als een gimmick aan maar echt als iets dat een toegevoegde waarde heeft. Heel simpel: zet iets/iemand op de voorgrond en iets/iemand op de achtergrond en tadaa, je krijgt een mooie compositie waarbij dat 3D-gegeven helemaal tot zijn recht komt. Goed, genoeg over 3D, het werkt en visueel ziet de film er dan ook fenomenaal uit.

En da's niet alleen te danken aan de 3D maar ook aan de fantastisch production design. Schitterende futuristische sets op het ruimteschip, woeste weids uitgestrekte landschappen en beklemmende duistere omgevingen in het ruimtetuig van de Engineers zorgen voor dat echte sciencefiction-gevoel. Ik weet niet in welke mate en of Giger hier een hand in heeft gehad, maar het voelde op en top alien aan.

Voor de mensen die overigens nog twijfelden, dit is voor de volle 100% een alienprequel, wat er ook geschreven en gezegd is geweest. Of dit betekent of het xenomorfe beestje ook aanwezig is is een ander paar mouwen, maar een belangrijke rol speelt hij wel.

Dus, de vibe en het visuele aspect zitten wel goed, narratief daarentegen slaat Scott toch hier en daar de plank mis. Zo is de eerste helft heel erg sterk: spannend en boeiend want je wil weten wat volgt. Maar naar het einde toe lijkt het alsof hij meer voor sensatie dan wel voor intelligentie kiest. Zo had dat hele eindgevecht tussen die Engineer en die erg grote facehugger er niet hoeven te komen wat mij betreft. Had Dr. Shaw gewoon eenzaam laten sterven. Nu komt het te veel over alsof die sequel er per se moest komen. En ja, gezien het einde komt die er mijns insziens sowieso. En dan nog die xenomorf ...tja, voor de die-hard fans de alien-franchise ongetwijfeld leuk (ik vond het ook wel cool moet ik toegeven) maar of het echt nodig was...

Over de cast heb ik nog niets gezegd, maar die is topklasse. Michael Fassbender als de geniepige robot (is dit nog een spoiler?), Theron als de company bitch en Rapace als de wat naïeve doch vastberaden Dr. Shaw (is een nieuwe Ellen Ripley geboren?): ze staan er allemaal.

Ik moet stilaan tot een conclusie komen (geen idee of m'n gebrabbel coherent is): visueel een spektakel (ga deze aub in de bios zien in 3D!), verhaaltechnisch niet altijd even gelukkig, maar materiaal genoeg om op voort te borduren me dunkt.

Mann O Mann!

Gisteren eindelijk de langverwachte Public Enemies gezien, en boy oh boy, wat een geweldige ervaring was dat!

Het verhaal begint met de uitbraakpoging van Dillingers kompanen. De toon is meteen gezet. Wat volgt is een reeks van bankovervallen, shoot-outs (wederom een lust voor het oog maar vooral voor het oor, wat een knallen!). Tussen al dat geweld door maken we smen met Dillinger kennis met Billie Frechette (Marion Cottilard), die aanvankelijk een beetje weigerachtig staat tegenover Dillingers versierpogingen maar uiteindelijk toch zwicht voor 's mans charme en charisma.

Tegelijkertijd wordt op federaal niveau de strijd aangebonden tegen de georganiseerde misdaad en de FBI, onder leiding van Edgar J. Hoover, maakt zijn opwachting. Het is dan dat we de figuur van Melvin Purvis (Christian Bale) leren kennen.

Het hele verhaal uit de doeken doen zou me wat te ver voeren, er gebeurt namelijk te veel om op te noemen. Toch nog dit: wat mij betreft de beste scène van de hele film: de scène waar Dillinger en Baby Face Nelson zich in de boshut in de bossen schuilhouden. De FBI heeft weet van hun schuilplaats dankzij hun doortastende(!) ondervragingmethoden en wat volgt is suspense, actie en drama op z'n best. Woorden schieten te kort om dit te beschrijven, dus hier laat ik het bij. Gewoon zien is de booschap.

Het scenario zit goed in elkaar, al moet je er wel de aandacht bijhouden omdat er een groot aantal namen de revue passeert. Om goed te zijn zou ik de film nogmaals moeten gaan zien. Het tempo van de film ligt vrij hoog, want ondanks zijn relatief lange speelduur vloog de film voorbij. Er waren nergens stukken in de film waar bij ik dacht: "kom op nou jongens, doorspoelen die handel". Het plaatje klopte perfect.

Dillinger is en blijft de ster van de film, en zijn karakter wordt redelijk uitgediept. Dillinger is een vrijbuiter. Iemand die niet verder denkt dan vandaag of morgen. Iemand die ook gewoon zijn zin doet en die zich door niets of niemand laat tegenhouden. Depp geeft Dillinger een ruw, duister kantje mee. Komt het door dat litteken op z'n kaak, of is het gewoon de dreigende blik in zijn ogen, wat het ook zij, Depp zet hier een sterke prestatie neer.

Het personage van Purvis wordt eigenlijk niet echt uitgediept. We kennen zijn drijfveren en motivaties niet echt, maar dat stoort niet. De film gaat immers over het leven van Dillinger, niet dat van Purvis. Dat Purvis' leven verbonden is met dat van Dillinger is natuurlijk logisch. Bale zet een vrij arrogante politieman neer, bromt als vanouds zijn zinnen maar is geen partij voor Depp. Toch acteert hij meer dan goed.

Tot slot is er nog Billie Frechette (Marion Cottilard). Aanvankelijk vond ik haar een beetje geforceerd acteren, ze leek het vriendinnetje van Dillinger tegen wil en dank, maar op het einde heeft ze wel een duidelijk metamorfose ondergaan (de hardhandige ondervraging door de FBI!) en komt ze over als een sterke vrouw. Dan is ze ook op haar best. Dit personage blijft overigens ook volledig onderbelicht. behalve het feit dat ze geen vrouw van de wereld is, en dat ze naar Chicago is verhuisd komen we bijzonder weinig over haar te weten. Misschien was er over haar gewoon niet veel te vertellen, iets meer achtergrond ware toch wenselijk geweest.

Het visuele aspect is gewoonweg overweldigend. Er zijn tal van scènes die erbovenuit steken, de ene nog meer dan de andere. Het jaren '30 gevoel is omnipresent en zo hoort het ook. Kledij, auto's, taalgebruik alles tot in de puntjes verzorgd. De actie-scènes zijn stuk voor stuk een lust voor oog en oor. Het camerawerk was soms nogal schokkerig, dit verhoogde de levendigheid doch verminderde de beeldkwaliteit. Er waren ook veel close-ups, ook als de personages gevolgd werden. Beeld en geluid kwamen het best tot hun recht in de vuurgevechten, waar het soms net leek of een kogel naast je zetel insloeg en je de brokstukken op je schoot voelde belanden...

Kortom: het lange wachten loont. Public Enemies is een zinderende ervaring vol zintuiglijk genot die de potentie heeft om mijn top 10 binnen te dringen. Moet hij wel eerst nog afrekenen met Heat, dat andere meesterwerk van Mann...

Bye Bye Blackbird...

Wat mij betreft de beste van de Pusher-trilogie.

Er wordt ingezoomd op oude bekende Milo, de Servische gangsterbaas. Begint allemaal nog redelijk gezapig met een bijeenkomst voor drugverslaafden maar al snel blijkt dit een bijzonder stressvolle en helse dag voor de gangster te worden. De manier waarop Milo van de regen in drup raakt is best indrukwekkend weergegeven. Op den duur raakt de beste man - onder invloed van dope en door de verbazing wat hem allemaal overkomt - volledig afgestompt. Onheilspellende transformatie.

Reden van alle stress en miserie: Hij moet koken voor een man of 50 voor de verjaardag van z'n dochter en tussendoor ook nog even drugdeal regelen, die helemaal uit de hand loopt.

Vond het allemaal behoorlijk braaf en redelijk geweldloos, tot die finale scène! Keek toch wel even op toen Milo samen met z'n Servische buddy Radovan de Pool eerst leegbloedden, om hem daarna te ontweiden en in stukken te zagen. Wordt ook allemaal lekker in beeld gebracht.

Sterke afsluiter.

Beter dan Pusher.

Zowel wat acteerprestaties als cameravoering betreft. Al een stuk stijlvoller. En Mads Mikkelsen is gewoon tof om naar te kijken.

Weer bijzonder tragische en vaak absurde inkijk in het leven van mensen aan de rand van de samenleving. Mikkelsens getormenteerde blikken zeggen vaak genoeg en alhoewel zijn situatie hopeloos is probeert hij wel zijn (?) zoontje een beter leven te geven. Tevergeefs uiteraard...

Prima.