Opinions

Vond de film wel grappig (zegt misschien veel over mijn soort humor.)

Heb af en toe echt in een deuk gelegen. Vooral Favra is mijn favoriet. Schitterend personage! Maar iedereen deed het goed, met werkelijk lekker absurde situaties. Verhaal is van ondergeschikt belang en dient alleen maar als kapstok voor de fratsen van de troopers.

Beetje onderschatte film mijns insziens.

Aardig tussendoortje.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar meer ook niet. Visueel zit het wel okee, met een aantal mooie actiescènes (de achtervolging op Strickland zag er wel aardig uit).

Het concept van de surrogates is ook wel leuk gevonden (mooi vormgegeven ook: let op de plastic laag die over de surrogates lijkt te liggen), maar is niet erg goed uitgewerkt. Had volgens mij meer ingezeten. Gezien de vrij korte speelduur was dit allicht niet mogelijk. Die korte speelduur vind ik overigens een pluspunt, het valt nooit echt stil.

Wat valt er te vertellen over de acteurs? Niet echt veel. Ze blinken niet uit, maar ze ontgoochelen ook niet.

Goed.

Bah bah, gebruik wat snappy images, stemvervorming, een kleurenfilter hier en daar, overgiet het met een paranormaal sausje, goed mengen en dan krijg je dit...

Had een spannende thriller verwacht over een seriemoordenaar die door zowel de politie als die ex-FBI agent achternagezeten wordt. In plaats daarvan krijg je een semi-conspiracy thrillertje waarbij de helft van de tijd wordt doorgebracht naar het zoeken
van de FBI-agent en z'n verleden ipv het zoeken naar die seriemoordenaar. O ja, en een seriemoordenaar met een zwarte tientonner? Valt niet op joh...

Eckhart speelt hier warrig, volledig in de lijn van het verhaal. Kingsley is nog enigszins te pruimen. Waarom ze het personage van Carrie-Anne Moss erbijgehaald hebben is me een raadsel. Wellicht om wat oestrogeen op de set te hebben.

Flutfilm.

Viel me erg goed mee.

Ben geen musicalfan, en wanneer het eerste lied wordt aangeheven is het dan ook even slikken, maar gaandeweg wen je er wel aan. En dan kijkt deze film gewoon lekker weg. Het helpt wel dat er voornamelijk gezongen wordt over wat er gebeurd is of wat er staat te gebeuren. Op die manier gaat het verhaal ook goed vooruit.

De combinatie Depp en Bonham Carter is niet nieuw (zeker niet bij Burton) maar zorgt wel voor uitmuntend samenspel.

Vroeg me tijdens het kijken wel af wie nu eigenlijk het doelpubliek van deze film is. Ik dacht eerder vrouwen gezien het musicalgehalte, maar aangezien rijkelijk wat bloed vloeit en kelen worden overgesneden weet ik het niet zo.

Ik heb me er in ieder geval mee vermaakt.

Mysterieus en sexy.

Film begint erg langzaam, gebeurt eigenlijk zo goed als niks, maar de toon is wel gezet. Sarah reist af naar Frankrijk: mooie plaatjes, rustig camerawerk, fijn muziekje, allemachtig wat krijg ik zin om naar Frankrijk te gaan! En dan moest Ludivine Sagnier nog komen...Wat wordt zij prachtig in beeld gebracht: de uitdrukking van het scherm spatten lijkt speciaal voor haar in het leven geroepen te zijn, een adembenemende verschijning.

Verhaalsgewijs wordt het dan ook wat interessanter. Beide vrouwen (Sarah en Julie) lijken op het eerste gezicht wel elkaars tegenpolen, en zoals dat vaak gaat met tegenpolen trekken die elkaar aan. Zowel Sarah als Julie zijn nieuwsgierig naar en geïntrigeerd door de ander. En blijkt ook dat ze op sommige vlakken meer met elkaar gemeen hebben dan je zou denken. Zo vallen ze beiden voor dezelfde man, die schijnbaar ook interesse heeft in beide dames.

En daarmee begint ook de ellende. Film kende tot dan toe een vrij normaal en duidelijk verhaal, maar naar het einde toe wordt dit toch heel wat vager en mysterieuzer. Sarah heeft de dochter immers gefantaseerd voor haar boek, dat blijkt duidelijk wanneer John's echte dochter hem op het einde van het boek bezoekt. Hierdoor worden wel een aantal zaken in vraag gesteld: wat is echt gebeurd en wat is fictie? Leuk om over na te denken, en zo slaagt Ozon er toch in om een film die aan de oppervlakte vrij eenvoudig en triviaal lijkt toch een diepere achtergrond mee te geven.

Prima!

Ook hier gemengde gevoelens. Net zoals zovele andere mensen had ik soms moeite om alle verhaallijnen en personages te volgen. Het thema op zich boeide me wel, en over de acteerprestaties geen kwaad woord. Ik denk alleen dat ik de film nog eens een tweede kijkbeurt zal moeten geven en wellicht ook aan een tweede oordeel zal moeten onderwerpen. Deze film had misschien meer potentieel gehad mocht hij wat minder warrig overkomen. Maar dat was misschien de bedoeling van de maker, daar de hele oilbusiness ook niet zo eenvoudig in elkaar zit, zo blijkt.

3.5* (voorlopig)