Opinions

2/3 drama over de slechte situatie waarin illegalen leven hier in het westen 1/3 een thriller.

Graag hadden we die verhouding andersom gezien: de thriller-elementen zijn redelijk okay, maar komen te weinig aan bod en het maatschappelijk drama is te saai en te bekend.

Stephen Frears was ooit de coming Angry Young Man van de Britse cinema (The Hit, My Beautiful Laundrette..) maar lijkt de laatste jaren garant te staan voor films die nooit heel slecht, maar wel altijd beetje middelmatig zijn.

Zeer drukke Lewis, met af en toe iets te veel gekke bekken-trekkerij, eigen schuld natuurlijk, moet je ook geen Lewis-films kijken, daar staat ie om bekend natuurlijk. Qua gags half raak, half naast, maar klassieke Lewis dankzij de geweldige chase op het eind.

Een jonge arts die verzeild raakt in een surrealistisch Toerkmenistan. Deed me wel iets van Tarkovsky denken. Niet aan de reeds genoemde Stalker of Nostalghia, maar aan Het Offer (Offret). Ook een film in wereld die wel erg lijkt op de onze, maar daar toch net iets van een parallel universum suggereert.

Maar bovenal een poetische en soms nachtmerrie-achtige film die grote indruk maakt. Een unieke herschepping van een wereld zoals alleen hele grote regisseurs dat kunnen.

Een wereld waar ik graag nog vaker in wil verdwijnen.

Meesterwerk.

Arme regisseur Byron Chudnow...een oeuvre van één Mondo Cane-achtige film en maar liefst 3 films met Dobermann Pinchers in de hoofdrol.

Vermakelijke 70-ies-onzin met de diepgang van een aflevering van "The A-Team".

Kan de pret niet helemaal drukken, want we blijven natuurlijk razend benieuwd of het gaat lukken...een bankoverval door honden!

Tuurlijk gaan we niet verwachten dat het beter gaat worden dan de originele The Shining, maar als het als het maar enigszins in de buurt gaat komen, dan zitten we al goed. Dit is ongeveer hetgeen je mag verwachten van een part 2 na 40 jaar, grootste deel van de film heeft behalve Danny Torrance ook niet zo heel veel te maken met de oorspronkelijke Shining. Er zit best een heel lekker King-sfeertje aan, al bevat deze film wat meer fantasy-elementen.

Verhoudt zich wat mij betreft ongeveer als 2010 ten opzichte van 2001. Mag niet tippen aan de oorspronkelijke film, maar ervan genoten hebben we zeker wel en het tweede deel kijken we mij betreft om de zoveel jaar ook eens even terug.

Film begint met een haast Tati-achtige magie, maar gaat daarna toch de richting op van sociaal drama.

En na dit prachtige begin worden ons een hoop personages voorgesteld en het duurt dan nogal even voordat deze personages en hun problemen ons aan het hart gaan.

Momenten van magie met de bestuurder van de denkbeeldige tram en de bedelaar met zijn zoon.

Mooi drama met het bloemenmeisje en haar immer drinkende stiefvader en de man met de tic en zijn vrouw.

Overige verhaaltjes kunnen iets minder boeien en de film mist een beetje de warmte en diepe menselijkheid die Dersu Uzala zo'n onweerstaanbaar meesterwerk maken.

Stadje net opgeleukt met een deeltjesversneller en dan worden er beesten aangevallen...en dan mensen...de daders? de blaffende huisdieren die vervolgens het hele dorp uitmoorden.

Tsja weer eens een variant op het "The Birds"-thema vol vaart, redelijk geacteerd, spannend.

N.B. het is C-categorie dus hou wel rekening dat met het feit dat je steeds dezelfde vier honden ziet en het budget voor de special-FX vooral werd uitgegeven aan tomatenketchup en er af en toe een microfoon in het beeld hangt.

Maar dit is toch wel één van de redenen dat we af en toe graven in het afvoerputje van de film-industrie...af en toe zit er een juweeltje tussen....dit is er zo'n eentje.

Van de poppen-horror word ik nog wel blij, maar de rest van de film is helaas van een nogal kinderlijk niveau. En op de relatief korte speelduur van 77 minuten zit er denk ik 7 minuten aan poppen-actie in.

Zelfde locatie gefilmd in 1978 en in 1982.

Onze hoofdpersoon is op weg naar zijn nieuwe baan op een staatsboerderij als hij voor het onweer schuilt op een kleine boerderij waar de boer woont met zijn veel jongere vrouw.

In 1982 keert hij er terug met een hele politie-macht, op het moment dat in Polen de staat van beleg is afgekondigd.

Aangezien al die Polen toch al naar Nederland komen, misschien kunnen ze een beetje helpen in onze film-industrie!! Wat echt waar, het zijn ware meesters der cinema daar.

Ook deze vrij recente film verdient ook weer een hele mooie score.

Doet wel wat denken aan de Roemeense jaargenoot "Police, Adjective" en er echoot ook nog wat "Rashomon" door.

Ziekelijke rape- & strangle-horror en onze killer doet ook nog flink aan mutilaties en inserties, maar dat wordt allemaal buiten beeld gehouden.

Grootste gedeelte van de film volgt het politieonderzoek naar de killer en is vrij saai.

Enig pluspunt is de bij vlagen hilarische killer.

Eerste film uit de Mr. Horror Halloween Marathon.

En een flinke misser meteen.

Deze wezens zijn never nooit niet eng zelfs niet als ze eruitzien als een soort kruising tussen Gremlins en Ghoulies en daar bevint deze film zich ook ergens.

Enige lichaamsdelen die konden gruwelen waren m'n oren in verband met het vreselijke gekrijs van die wezens en het gekrijs van het hoofdrolspeelstertje.

Eerste uur sukkelt nogal voort zonder erg interessant te worden,... dan moet je ook maar niet inbreken ... beetje rondrennen en verstoppen in een donker huis waar je niet uit kan ... boring...laatste half uur begint de sympathie toch enigszins wat naar onze "helden" over te hellen en komt er nog een beetje ontwikkeling in het verhaal...veel te laat om nog erg enthousiast over de film te worden, maar vooruit het laatste half uur is okay.

In de herziening!

Eén van de meest invloedrijke films aller tijden....dat is geen officiële status, maar nadat ik via de onvolprezen Veronica Meimaand Filmmaand Friday the 13th en Halloween had gezien was dit de eerste echte slasher geleend uit de videotheek.

Uit de videotheek in Dinxperlo waar alle originele VHS-hoezen vervangen waren door op groen papier afgedrukte kopieën...hetgeen deze videotheek een nogal groenig aanzien gaf.

Anyway, een heel onontdekt genre opende zich na het zien van deze film.

Herkijk valt ook reuze mee: slasher met tempo, stevige bodycount en de gore-scenes spelen zich gewoon overdag af zodat we ook nog enigszins wat zien i.p.v. alles te verdoezelen met onbelichte nachtscenes.

Dit soort films kijk je natuurlijk niet om het ingenieuze plot of de fantastische acteerprestaties.

Enige minpuntje is dat misschien de killer zelf die er eerder belachelijk dan angstaanjagend uitziet, maar ook dat mag de pret nauwelijks drukken.

Eind-jaren-tachtig poging van de Mexicanen om een soort van slasher te maken. Op z'n Mexicaans is er maar zo'n beetje met de pet naar gegooid met slechte acteurs, slechte dubbing, slechte montage en vooral vreselijk slechte muziek op de soundtrack. Deze film lag ook al jaren stof te vergaren in een vaag boxje genaamd "5 Horror Classics". En we hadden er ook niets van verwacht eigenlijk. Maar .... gelachen hebben we wel!!! Gedurende de eerste helft loopt onze held (die een tiener moet voorstellen maar minimaal 30 is) in z'n pyjama op z'n fietsje iedereen te waarschuwen voor de gruwelijke killer. Z'n wapen hierbij is dat hij de akties van de killer kan zien ... dan worden z'n ogen rood en zie ie zelf geen ene moer meer waarop hij dan maar lukraak wat tegen muren opbotst. Paar doorzichtige maar bloederige slasher-scenes .... ach het is een nonsens-prutfilm, maar hij ademt nog flink wat eighties, tempo is vlot en voor de die-hard-liefhebber best nog wel een (heel) klein aanradertje.

In de herziening.

Kan ik verder kort over zijn nog: na 10 jaar nog steeds meesterlijke film.

Aan het begin van de 21ste eeuw nog even terug naar waar alle ellende begon en de eighties definitief verdwenen.

Regisseur Richard Kelly's naam was hiermee meteen gevestigd om met films als "Southland Tales" en "The Box" meteen z'n succes te ondergraven...onterecht, want ook die films zijn behoorlijk briljant, maar net als bij film niet helemaal het standaard-Hollywood verwachten...Donnie gaat niet voor niets naar Sam Raimi's "Evil Dead" in de film.

Tijdreizen, Dukakis vs. Bush Sr., positiviteitsgoeroe's, Tears for Fears...

Plaatselijke amateur toneelvereniging en de plaatselijke filmamateurs besloten eens in een weekend een fantastische horrorfilm te gaan maken. Waarom zou je dat doen, nou Peter Jackson achterna ... lukte niet helemaal met regisseur Richard Friedman, dit bleek toch wel zijn meesterwerk te zijn.

FX zijn best grappig en er nog wat grappige stukjes in, maar serieus kan je dit natuurlijk niet nemen. Sommige stukken zijn ook gewoon vervelend en langdradig.

Spin-off op feature-lengte van de Engelse TV-serie die drie seizoenen liep (1970-1972). Stond al een tijdje op de to-watch-list, ik ben dol op films die zich afspelen in kleine weggestopte dorpjes en eilandjes.

Ian Bannen doet onderzoek n.a.v. de vervuiling door een lekkende tanker, maar vind een vijandige eilandbevolking en plankton dat 3 x zo groot is als normaal. Dan weten we dat het narigheid is, al is dit niet echt een horrorfilm. 't is ongeveer wat je ervan kan verwachten, heeft ook wel iets van een langdurige TV-aflevering, voor de liefhebber aardig om eens mee te nemen, zie je hem niet mis je er op zich niet zoveel aan.

En wat een schitterend verhaal belooft te worden gaat in het begin meteen de mist in: Wat een mooi filmmuseum, maar deze filmt ademt het eerste half uur amateurisme.

Goedbedoeld, leuk geprobeerd, maar missie niet geslaagd.

Klimt daarna ietsje uit het dal, maar te laat om de film nog te redden.

Hoofdpersonages zijn ook te afstandelijk door de voortdurende voice-over (niet van één van de hoofdpersonen).

Volgens mij ook de meeste voice-over percentueel in een film sinds "The Creeping Terror".

Variant op het twee-mogelijkheden-thema, net iets anders uitgewerkt dan dat we het al vaker zagen.

Mystery zelf is helaas net wat te weinig mysterieus en boeiend.

Beter plot en het had een moderne classic kunnen zijn, nu net wat te kabbelend.

Hitchcock-invloeden en soundtrack met The Cure (Inbetween Days) en een hele rits Canadezen van het Constellation-label (Godspeed You Black Emperor!, Set Fire to Flames, A Silver Mt. Zion).

Genietbaar, maar ik had er iets meer van verwacht.

Scenario van Edward D. Wood Jr. dat om één of andere reden nog werd verfilmd, in een tijd lang voordat ie cult werd. De dialogen zijn top-Wood-niveau. Na een uur in de film zitten we nog steeds met een plantje dat in de vensterbank past, maar het laatste half uur krijgen we eindelijk te zien waar het onze overspannen NASA-geleerde om te doen was. Enige lachstuipen zullen toch echt opkomen als je deze twee meter grote Flipje from hell eindelijk te zien krijgt.
Absoluut bottom of the barrel alleen aan te bevelen aan liefhebbers van het slechtste van het slechtste.

In de tweede herziening.

Dit blijft nog echt een prachtige film qua opbouw, qua kleur (geel, groen, rood) en dan nog die prachtige muziek.

Doppelganger-thema in deze film die over nog van alles lijkt te gaan, maar eigenlijk maakt het allemaal niet zo veel uit ... dit is een puur genot voor je ogen en oren.

Soort van compactere versie van die ook niet verkeerde Trois Couleurs-trilogie en dan zelfs nog iets mooier.

Meesterwerkje!

En daar gaan we met de vijf horrorverhaaltjes: het eerste weerwolf-verhaaltje is niet erg bijzonder (2*), maar verhaaltje twee over een agressieve klimop is zeer vermakelijk (er moet veel meer plantenhorror komen, goed sub-genre) (4*), verhaaltje 3 is muzikale voodoo met wat komische elementen en kan er prima mee door (3*), Nummer 4: Christopher Lee als nare kunstcriticus levert het hoogtepunt van de hele film (4*) en dan sluiten we af met Donald Sutherland en een vampier en ook die kan redelijk mee al levert de ontknoping hier de pluspunten op (3*).

Peter Cushing als dr. Schreck krijgt niet echt kans er iets bijzonders van de maken al is het einde wel weer prima.

Die Christopher Lee Dracula films behoren toch wel de hoogtepunten van productiehuis Hammer. Deze is ook weer erg fijn. Met dat prachtige dieprode bloed. Graaf Dracula is weer uit zijn graf gerezen en wil nu wraak nemen op de bisschop die zijn kasteel eens even gewijd heeft. Tegenstander is ditmaal van atheïstische huize. Fijn deel weer uit de Dracula-serie.

En zelfs een iets mindere Al Adamson-film weet nog redelijk te vermaken. Niet zo all-out geweldig als Brain of Blood (1972) of Girls for Rent (1974) maar dat komt waarschijnlijk omdat de Frankenstein en Dracula-regeltjes al wat meer vast stonden.

Graaf Dracula (die er vooral uitziet als het vijfde Kiss-lid) bezoekt een verre nazaat van de oorspronkelijke Frankenstein om het monster maar weer eens tot leven te wekken. Maar worden daarbij gestoord door onze vrouwelijke held en haar hippe vrienden die op zoek zijn naar haar vermiste zus, die voor het laatst werd gezien bij de kermis-freakshow geleid door Frankenstein. Mr Hyde komt ook nog langs in de Igor-rol.

Ik maak nogal een zooitje van de volgorde in de Lee Dracula films. Vandaag maar eens het tweede deel. Prima Hammer horror. Onze Engelse vrienden worden nog zo duidelijk gewaarschuwd: ga niet naar het kasteel. Dracula is niet zo spraakzaam hier, al is Christopher Lee natuurlijk ook zonder dialogen eng genoeg als de graaf.

Dit was de eerste film die ik ooit zag op een video-recorder. Bij een klasgenootje. Videotheken waren er nog niet. Video's huurde je bij de fotograaf. Die ongeveer 10 titels had.

Maakte op mij als elf-jarige toch wel indruk.

Ooit teruggezien op m'n 19e en kon het toen nog wel redelijk waarderen.

Eerste helft met de terugkeer en een flashback naar het verleden gaat gepaard met nauwelijks dialoog en een zeer opvallende (en geweldige) soundtrack. Tweede helft doet wat denken aan de Sovjet-avonturenfilm Letter Never Sent of aan een Tsjechoslowaakse western.

Beide delen valt wat voor te zeggen, al lijkt de film daardoor wat uiteen te vallen.

Wat mij betreft de beste film die ik gezien heb van Greenaway. "Verslaat" daarmee dus The Cook... en Prospero's Books.

Een intrigerende puzzel deze film. Het begint met een paar in beeld staande schoenen en een ergens in de struiken hangend kledingstuk. Tot de vraag zich aan dient: Waar komen die kledingstukken eigenlijk vandaan?

Met een kostuumfilm heeft het allemaal niet zo veel van doen. Experimenteel? Ja, in de zin dat de film een soort puzzel is. Vergelijkbaar met wat hij later zou doen in Drowning By Numbers.

't was een tijd geleden dat ik een Greenaway-film had gezien en ben nou ook weer erg benieuwd geraakt naar zijn nieuwste films. Ben bij Prospero's Books blijven hangen dus heb nog mooi even wat in te halen.

Aardige mengeling van Cabin Fever, Stand By Me, Alien en The Thing....qua plot niet de allersterkste King-verfilming die ik ooit zag, maar soit.
De alien possession en het geheugenpaleis werken in een boek waarschijnlijk een stuk beter dan op film omdat het gewoon niet overtuigend te filmen is.
Morgan Freeman in bijrol met opplak-wenkbrauwen zag er ook een beetje zot uit,
Best aardig popcorn-vermaak verder.

Aah Bertolucci leek na "The Last Emperor" een beetje de weg kwijt met het Disney-Boeddhisme van "Little Buddha" als onpeilbaar dieptepunt.

Maar hij kan het nog steeds in zoals blijkt uit deze film een soort 1968-echo van "Les Enfants Terribles". En er wordt natuurlijk ook fijn geciteerd uit z'n eigen back-catalogue: met name Last Tango in Paris en La Luna.

De hoofdpersonen zijn allemaal filmbuffs en dus zien we ook fragmenten van Shock Corridor, Bande a Part, Freaks, Top Hat en nog veel meer.

Parijs mei 1968, cinemaliefde, expliciete sexscenes, revolutie, Mao, Godard....heerlijke mengeling die aardig meekomt met de Bertolucci-meesterwerken.

Enige minpuntje is de babyface van Michael Pitt die af en toe wat te weinig overtuigd als hij tegen de tweeling in moet gaan.