Opinions

Wel oké.

Sceptisch, dat was ik toen ik begon aan Star Trek. Sci-fi is op z'n zachts gezegd niet m'n ding. Bepaalde elementen kan ik zeker waarderen maar films zoals Star Wars en ook Star Trek hebben voor mij toch een soort geeky-appearance die me afschrikt, misschien onterecht.

Deze Star Trek is iig best vermakelijk, ook voor de niet-fan. Een film die bulkt van grootse special effects en daarmee ook de meeste indruk maakt. De actie is simpelweg het bekende concept maar dan in space, ik kon er niet wild van worden. Kon me aandacht er wel bijhouden maar ik had toch wel wat meer verwacht, de conventionele stijl maakt het allemaal niet veel beter; beetje braaf.

Twee uur is ook best lang... Zeker wanneer dat deftige gelul niet je ding is, zoals bij mij 't geval is. Ik heb er weinig mee en zal er ook weinig voor gaan voelen. Het eerste deel wordt nog ingevuld met een 'soort' humor, of beter gezegd; een luchtige invulling. Maar het kan zichzelf niet van de serieuze toon weerhouden en daar zul je 't laatste uur mee door moeten brengen.

Al met al niet verveeld maar ook niet echt verrast.

Voeg me graag bij Seam. Wat heel interessant is om te zien, is dat deze 'onconventionele' stijl (binnen de horror, althans) steeds meer de maatstaf lijkt te worden voor nieuwe regisseurs. Een geweldige ontwikkelingen. De films die de laatste jaren de middelmaat ontschoten, vallen (op de één of andere manier) wel in hetzelfde straatje als deze Starry Eyes. Daarmee wil ik niet zeggen dat ik helemaal wild werd van deze Bodyhorror-achtige slow burn, maar het is niettemin een aangename flick met uiteraard enorm coole soundtrack!

Formule werkje

Maar dat maakt het wel een lekker wegkijkend, zeer lollig en vermakelijke film. Stiller en Wilson doen het beide zeer aardig in deze rollen. Verder zit de vaart er goed in en is het op z'n tijd best grappig, erg flauw maar dat hoort er wel bij.

Vermakelijke film die nergens in uitblinkt maar garant staat voor 90minuten vermaak. 3*

Dafuq? Slappe ''The Strangers''? The Strangers is zelf een slappe The Strangers....

Strakke home-invasion, die op het einde nét dat beetje meer krijgt. De bekende valkuilen, maar wel über strak geschoten en met een fijne geluidsband eronder geknald. Aanradertje. Zeker gezien de rest van het aanbod het nog meer laat afweten.

Een film waarin alles gebeurd gebaseerd op toeval, alles loopt zo toevallig dat de killer z'n plannetje perfect kan uitvoeren.

De locatie is wel te pruimen, maar word erg slecht gebruikt.

De kills zijn ontzettend mild, niets word in beeld gebracht en dat kan tegenwoordig eigenlijk niet.

De killer is nog erger, wat een ontzettend dom 'plot' waarin alles 'overduidelijk' word gemaakt, echt een eindscene waarin alles word uitgelegd, hoe uitgekauwd kan het gebracht worden zeg!

Best zonde van je tijd dit, zelfs een die-hard slasher liefhebber zal hierdoor dood ongelukkig worden.

1.5*

Heerlijke flauwe meuk.

Ferell is een baas, heerlijke comedy acteur die er de perfecte smoel voor heeft. Samen met Reilly wordt 't alleen maar beter en beter. De humor is flauw en nogal geeky, precies wat mij aanspreekt. Vooral het feit dat het een heel los verhaallijntje heeft komt goed uit, het zorgt ervoor dat de film wel gevuld móet worden met onzinnige situaties.

Meestal worden die situaties geweldig ingevuld door de cast. Ben nu ook wel benieuwd geworden naar The Other Guys. Deze Step Brothers biedt alles wat ik nodig heb om goed te lachen, buitengewoon leuk dus!

3.55 ?

Om niet neerbuigend tegen andere te zijn zal ik dat punt maar gewoon overslaan, het publiek waar de film voor is bedoelt is duidelijk. Lijkt een beetje een Twilight gevalletje.

Helaas bij gebrek aan iets anders hem maar gewoon uitgekeken.

Verhaal is waardeloos, absoluut het hoogst haalbare cliché aantal en voorspelbaar tot en met. Belabberd geacteerd en slechte muziek keuzes. Het semi-romantische gedoe en de poging tot slap sentiment zijn gewoon lachwekkend slecht.

Het zal vast vermakelijk wezen voor mensen die van dansen houden of van slappe tienerfilms genieten, helaas behoor ik tot geen van beide en wat er dan overblijft is een hoop meuk.

Jenna dewan was wel een leuke verschijning en de film kijkt vlot weg, maar dan heb je de pluspunten ook wel gehad. Pure tiener zooi dat ongelooflijk maar waar nog succes weet te boeken ook, ik zal dan wel iets gemist hebben

2*

Vreemd.. had ineens de behoefte om toch dit tweede deel te kijken, nadat ik mezelf nog zo had beloofd geen dans films meer te kijken (Op dance flick na) na het irritante eerste deel. Dat bol stond van irritante clichés en vervelende acteurs/actrices.

Dit tweede deel heeft me zowaar vermaakt. Leukere cast, vooral Briana, wat een snoepje . Leuker verhaal, leukere dans-scenes met als hoogtepunt het einde in de regen. Heb helemaal niets met dansen, heb er zelfs een hekel aan, maar zo'n vlot verhaal en zulke vlakke karakter-ontwikkelingen gaan er na wat biertjes zo lekker in!

Gewoon even verstand op nul en simpel wegkijken naar wat clichés en wat gedans.. het kan erger natuurlijk. Vooral door de aanwezigheid van Briana, 3*!

Props voor een Crookers, edIT en Glitch Mob track. Verder een onbegrijpelijk slecht bij elkaar geraapte soundtrack. Wat een achterlijk gebrek aan kennis (vooral) wat betreft dubstep. Kies je een Datsik track, is het U Don't Like Me. Een miskleun van Diplo (die verder aardig wat leips gemaakt heeft, Set it Off of Express Yourself hebben een perfecte passende vibe). Maar goed, dat is waar ik op let. Wat betreft choreografie heeft een aap er nog meer verstand van. Baseer m'n eindoordeel dan ook vooral op de algemene vibe van die film. Die is helaas middelmatig.

Zoals verwacht; erg matig en voorspelbaar..

Het begint allemaal wel goed, die Dylan Walsh heeft echt de juiste kop voor zo'n rol. Helaas bied de film weinig kansen om dit goed uit te laten pakken. Het standaard en voorspelbare verhaal word wel erg irritant wanneer het laatste uur in gaat, had het zelf precies zo in kunnen vullen. Al hoopte ik stiekem wel op een ander einde. Verder is Amber heard wel het hoogtepunt.

Iets meer luguber bijvoorbeeld, het is wel allemaal heelhappy-end achtig en daar hou ik absoluut niet van, verras de kijker eens!
Een paar fraaie scénes maken het een gemakkelijke zit en de overall feel zit wel goed bij deze over het geheel gezien erg matige en voorspelbare thriller.

2.5*

Tof filmpje. Heb nochtans weinig met het thema, maar weinig hinder aan ondervonden. Best hip gemonteerd en met een opvallend eigen stijltje. Wainwright toont zich een begaafd regisseur, maar we weten inmiddels helaas beter. Met zijn poging om The Fog te remaken, heeft hij z'n eigen ruiten -slechts 6 jaar later- definitief ingegooid. Geweldige soundtrack, met lef gebracht en lekker aanwezig. Ook dat zie/hoor je niet al te vaak in dit soort films.

Mijn kennismaking met Grefe's werk. Dit is één van de acht films die in een fraaie set gebundeld is door Arrow Video. En hett is eigenlijk pre-cies wat ik ervan verwacht had. En soms een beetje extra. Zoals die briljante poolparty met dat Jellyfish nummer. Helemaal in de rock, bikini & monsters stijl die een geinige niche vormde destijds. Met zo goed als geen budget geschoten, maar schuwt de 'grotere' momenten niet. Zoals een gekapseisde boot die wordt aangevallen door een stel plastic tas... of uhhh kwallen. Of de te strakke blauw/rood gestreepte zwembroek van de grootste anti-acteur van het hele stel. Memorabel. Leuke schlock.

Het is voor mij iets te lang geleden om deze effectief met het eerste deel te vergelijken, maar dat was een weinig originele, maar kwalitatief aardige bovennatuurlijke horror (thriller) met een goede rol van Kevin Bacon. Wat dat betreft is er weinig verschil met dit tweede deel. Grootste probleem is de dosering van de 'scares', die zich in een te rap tempo opvolgen en weinig van elkaar verschillen. Als je voor de zoveelste keer dat smeulende lijk ziet verschijnen, dan is 't spannende er wel af... voor zover het er al was. Dat doet verder weinig af aan de basiskwaliteit van de film en wie zich nog enigzins kan opladen voor het zoveelste horror-ish thrillertje, die kan het slechter treffen.

Helaas écht z'n lage score waardig. Goede bedoelingen, maar veel te hoog gemikt door Ajai. Door een scenario uit te willen werken waar je meer special effects nodig hebt (of nodig denkt te hebben) om iets bovennatuurlijks neer te zetten. Hij past het echter ook toe op momenten die totaal overbodig zijn. Het is niet alsof het CGI is waar je graag mee pronkt. Deze tegenstrijdigheid maakt de film tegelijk moeilijk kijkbaar, maar ook gênant. Bijna met plaatsvervangende schaamte zitten kijken. Echter zitten er een stel scenes in, die met een betere uitwerking, nog best wat potentie hadden. Een grappige zit, maar veelal om de verkeerde redenen.

Grootste euvel van Stitches is een veelvoorkomende in de UK. Dit Ierse staaltje creatieve bloederigheid is dodelijk saai en visueel slap wat betreft de 'filler' scenes. De kills, one liners en donkere scenes zijn érg fijn, maar de introductie en de stukken voor (en ook redelijk lang tijdens-) het feest zijn pijnlijk. Ross Noble is wel goed gecast. Erg slim om zo'n stand-up comedian als killer clown te nemen. Nogmaals, Stitches kent enkele semi-briljante kills en is qua one-liners ook zeker niet mis. Zeker een aanradertje als je graag een slasher meepikt, maar niet veel meer dan dat.

Best fijn!

Australian hilbillies, bekende ingrediënt, Wolf creek & Dying breed zijn twee australische broertjes die eigenlijk met hetzelfde uitgangspunt te werk gaan. Deze is net wat minder dan de eerste, maar weer beter dan de tweede.

Het is zo jammer dat de hoofdpersonen zo'n charisma-loos, onsympathiek en doods koppel vormen. Vooral de man is een lulletje rozenwater. Mocht van mij twee benen breken.. Maar goed, dat ter zijde is het een erg fraai werkje. Sterke sfeer, het smerige sfeertje in en rondom het huis met de hevige storm en veel bliksem zorgen voor een sterke constante spanning en zorgt dat het visueel ook leuk blijft.

Vooral het revenge-gedeelte is lekker. Niet zo lang uitgerekt maar gewoon goed, best bruut zelfs. Vooral de eerste met de vishengels vond ik een erg mooie. Het acteerwerk van de hillbillies is overtuigend genoeg om indruk te maken. Als de hoofdpersonen wat minder irritant zouden zijn, zou het zomaar een onverwachte topper kunnen zijn. Nu is dat het niet helemaal geworden. Wat overblijft is een lekker tussendoortje. 3.5*

En inderdaad, het stukje met de walibi was zielig.

Zwaar gemankeerd. Maar na het zien van Two of Us (2020) valt eigenlijk alles wel mee. Heb mij vooral enorm gestoord aan de technische flaters. De color grading is van kinderlijk niveau, veel shots color matchen totaal niet. Dat zou zelfs een leek op moeten vallen hier. Overbelichte shots, een fragiele audiomix met rare dipjes en bovendien een aantal scenes die zo extreem slecht zijn gemonteerd... er lijken gewoon hele logische stukken te ontbreken soms. Ik kan geen editor-credit vinden op IMDB, maar ik heb zo'n vermoeden dat Hassan Hussein dit zelf heeft opgepikt. Film wordt ook opgehangen aan dat figuur 'Hickcok45', blijkbaar een kanaal op Youtube (iets met wapens ), wat voor de ''neutrale'' kijker een beetje vreemd aanvoelt in een toch al afgeraffeld einde. Wel een paar scenes die, gezien het geringe budget, best leuke zombie carnage neerzetten, inclusief verschrikkelijk CGI bloed!

Buechler... hij was ooit een low budget regisseur die je in de gate moest houden. Man achter het geweldige Troll (1986) en Cellar Dweller (1988) , maar ook Friday the 13th Part VII: The New Blood (1988) (een herziening is nodig). Vanaf Ghoulies III: Ghoulies Go to College (1991) ging het bergafwaarts, terwijl dat echt bij hem lijkt te passen. Na de eeuwwisseling vooral veel straight to DVD troep gemaakt, waaronder deze Jeckyll en Hyde flick. Ben nog wel benieuwd naar wat ander werk, want voor wat het is, is dit best te verteren. Komt met name door Tony Todd, die gek genoeg altijd genietbaar blijft, al valt alles en iedereen neer, hij blijft staan en leeft zich uit. Met name in de huid van Hyde geniet hij zichtbaar. Verder de usual probleempjes, met crappy (maar charmante) effecten en droevig geschreven en geschoten.

Gemiste kans. Pieplow's Strangeland voelt zich iets teveel op z'n gemak in het misdaad/thriller-hokje, waar slechts enkele scherpe details voor de horror-invloeden zorgen. Een gedeelte van de charme komt uit de gedateerde cyberspace, maar de meest interessante invalshoek is het hele body modification wereldje waarin het zich waant. Taboe-brekend (soort van...) en absoluut een goede basis voor wat freaky gedoe, maar dat komt slechts in één scene echt tot uiting. Wat resteert is een nogal vlak detective verhaaltje dat verder qua sfeer vooral erg typerend is voor z'n tijd.

Nee, nee nee...

Deze film slaagt erin om vanaf de helft, met een sneltrein vaart het niveau top naar beroerd te vallen.

De reden waarom ik dat zeg is omdat het begin, wanneer er een beetje vragen bij je omhoog komen, wat is er gebeurd etc.

Daardoor bleef ik geboeid kijken, wanneer dat meisje voor het eerst verschijnt, word het alleen nog maar even versterkt.

Maar dat gevoel is al gauw weg zodra de film op ongeveer over de helft is, waar dat irritant acterende mens de heletijd met grote ogen en een gezicht vol met tranen zich loopt te verstoppen en de meest domme handeling maakt.

Dit was gewoon niet om aan te zien, nergens spannend, nergens een goed schrikmoment (Zeg gerust geen).

Deze film zou ik echt vermijden, dit brengt niets nieuws, en niets goeds, zonde van mijn tijd.

1.5*

#82 in de flop...serieus? Misschien wel één van JCVD's beste rollen. Wat een fantastisch actiefilmpje. Street Fighter heeft een typische jaren 90 vibe, waarin alles zo kaas is dat het baas wordt. Zeker een aantal behoorlijke leuke one-liners, al dan niet met een verrot accent gebracht. Heeft wat mij betreft meer dan genoeg connectie met de games, het hoeft voor mij niet zo nauw. Zo blijft het ook leuk voor de fighting games leken such as myself. Ben toch meer een Dead or Alive man...en verder niks

Dit soort concepten werken toch het beste wanneer niet alle (drie, vier als je de wraparound meetelt) verhalen door dezelfde regisseur worden verzorgd. Dan is het niveau over de gehele speelduur vrijwel hetzelfde. En dat belooft weinig goeds na het eerste verhaal. Tikkeltje zelfpijniging om er helemaal doorheen te komen, al zijn de laatste paar minuten nog wel geinig. Maar de conclusie blijft hetzelfde; complete drek.

Wat een geweldige hoop smakeloosheid is deze Street Trash. Het had zo een troma film kunnen zijn, qua smerigheid bereikt het op bijna alle vlakken het ultieme hoogtepunt. Álles ademt viezigheid uit. O.a de looks van de personages, die allemaal even smerig als gek zijn en ten alle tijden heerlijk over-de-top worden neergezet. Ze zijn iig niet vies van een stevig potje over-acting voor gevorderden.

Heerlijke slechte humor (die penis scéne ), belachelijk slap verhaal en op alle film technische vlakken een gedrocht, echter werkt dat allemaal voordelig. Het laatste half uur heeft recht op een dikke 5*, echter valt de rest van de film iets minder, dat is geen ramp want ook het eerste uur was zo voorbij dankzij de constant krankzinnige gebeurtenissen en dialogen.

Kan zich niet meten met bijvoorbeeld een Toxic Avenger, maar het toppunt van smakeloosheid is nogmaals bereikt met Street Trash. Vreemd dat dit het eerste en laatste werk is van deze regisseur..

Prul

Strontvervelend werkje dat nog geen deuk in een pakje boter weet te slaan. Vooral dankzij de droevige verschining van Max Martini, wat een emotieloze zaadbal is dat! Hij heeft niet eens het afgetrainde lichaam voor dit soort rollen...

Het verhaal biedt genoeg ruimte tot actie, er wordt dan ook wel aardig wat gevochten, echter is het dusdanig droevig uitgevoerd dat ik me gewoon verveelde tijdens deze momenten. De cameravoering is ontzettend (gemaakt) druk, dat in combinatie met de irritante (zogenaamd ''flitsende'') montage en overgangseffecten zorgen voor een zéér onaangename kijkervaring.

De gevechten bestaan uit moves die een kleuter nog onder de knie kan krijgen, dankzij de constant heen en weer springende shots kan elke jan lul zo'n scene invullen, daar hoef je geen talent voor te zijn. Ik zie weinig reden om hier aan te beginnen.

Dit alles resulteert in een bovennatuurlijk slechte film die nergens iets voor elkaar weet te krijgen. Het heeft de opzet van een lekker genrewerkje maar de invulling is dusdanig amateuristisch (in de slechte zin van het woord) dat hij met volle overtuiging een plekje krijgt tussen mijn 1.5 sterren films....en die zijn zeldzaam.

Prachtig!

Een film propvol van clichés die toch overeind blijft dankzij het gebuik van poppen. Poppen die echt aanvoelen, zonder dat hun mond beweegt of hun gezicht verschillende emoties uit kan stralen. Goede voice-acting, de soundtrack ook niet verkeerd, hoewel vrij standaard.

Vooral dankzij de fenomenale decors is het een genot om naar te kijken, fantastisch in beeld gebracht allemaal en soms viel m'n mond open van verbazing, ongekend hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen. Visueel overtuigend, vooral omdat het allemaal een stuk lastiger klaar te spelen is op deze manier.

Verhaal word totale bijzaak, het verloor mijn aandacht al vrij snel maar daarna was de film zo om. Genot voor het oog, zit vol met vragen hoe dat eruit heeft moeten zien, had m'n dvd maar extra's..

Beter dan Zombieland. Of nouja, niet beter...wel leuker.

Uitgangspunt is duidelijk overgenomen, maar dan aangepast op strippers. Enorm leuk, maar de beste toevoeging is de gore. Lekker aanwezig. Op beide aspecten gewoon wat drukker bezet en gewaagder. Soms parodiërend, soms een halve ode maar ook gewoon voor 't gemak.

Echter met genoeg eigen input. Lloyd Kaufman...tsja Die vent heeft gewoon iets, zijn manier van articuleren en uitstraling.. het is één en al komedie. Hij heeft hier één dramatische scene en daar verdient hij een oscar voor. Geen strontvervelende Eisenberg maar aan de andere kant geen Woody en heerlijke Emma Stone...het heft elkaar wel op zo.

Heel leuk allemaal, maar zeker niet voor de fans van Zombieland. Die zullen zich in de ballen getrapt voelen. Niet alleen omdat het wat jat, maar vooral omdat het pretentieloos low-budget is. Hij duurt trouwens wel langer dan 90 minuten.

M'n volledige review komt als het goed is ergens deze week nog op eigenwereld.nl

'The Stuff' doet vooral aan veel andere (/betere) titels denken, maar het is van zichzelf nog wel een zeer charmant filmpje. Moriarty is behoorlijk charismatisch als stoïcijnse 'held' en de effecten zijn af en toe (relatief) indrukwekkend. Heb Cohen's oeuvre te weinig aandacht gegeven tot nu toe, zeker gezien zijn sterke blaxploitation achtergrond.

Heerlijke whoopass

Yuen levert weer 2uur lang kontgeschop van hoog niveau. Adembenemend touwwerk, geniale choreografie en perfecte regie zorgen voor enkele momenten waar fans van kunnen gaan schuimbekken.

Visueel echt een lust voor het oog, m'n eerste blu-ray ervaring is me alleszins goed bevallen. Zoals het hoort, zit er weer een verhaal in waar je je reet nog niet mee af wilt vegen. Een doos vol clichés is weer opengebroken om True Legend zo te voorzien van al de herkenbare en voorspelbare momenten, waar ik zeer vaak van heb zitten genieten!

Qua structuur is het een nogal opvallend filmpje. Na anderhalf uur denk je het einde bereikt te hebben, echter komt het nu aanzetten met de 'Drunken Monkey' style...waarmee eigenlijk een soort van 'nieuwe film' lijkt te beginnen. Het sluit qua personages nog aan op het voorgaande, maar het verhaal en vooral de vechtstijl worden compleet omgegooid. Ik kon er wel van genieten, heerlijke gevechten met nog een extra dosis clichés (westerse krachtpatsers) vullen moeiteloos de rest van het 2 uur durende festijn.

Zwaar genoten, heerlijk geknok, behoord tot de betere in het genre!

Het betere werk onder de B-actie films. Seagal is weer top, Vinnie Jones kan het bijbenen en het hele team werkt eigenlijk goed als concept. Vlot begin met al spoedig veel explosieve actie. Aardig, leip, verhaaltje ertegenaan en je zit al snel op een hele comfortabele 90 minuten. Hij heeft ze al beter gemaakt, hij heeft ze al slechter gemaakt. Kan niet fout gaan voor de fans en daar behoor ik gelukkig toe.

Die twists aan het einde... daar ben ik allergisch voor. Verder wel een zeer vermakelijke B-thriller van Miller. Ben erg gecharmeerd van zijn horrorwerk. Helaas is het een regisseur die ook graag z'n actie/thriller flicks meepikt. Hier balanceert hij een beetje tussen alles in. Scenes in de limo zijn verreweg het beste. Mooi belicht en lekker chaotisch. Vind de flashback structuur wel te rechtvaardigen hier. Met de titel en de premisse weet je al waar het heen gaat, dus op deze manier blijft het concept nog enigszins speels voor de kijker. Al begrijp ik de kritiek ook wel. Simpel B-voer, schiet vaak alle kanten op, maar onschuldig genoeg om tot de popcorn-hoek te behoren.