Opinions

Er is niets zo frustrerend als een slechte slasher. Een subgenre waar je (eigenlijk, stiekem...) maar twee dingen goed voor elkaar hoeft te hebben: de killer en de kills. Laten dat nou twee dingen zijn die Kowalski in de basis al juist heeft. Nu valt er voor de voor de liefhebber van de écht smeuïge gore niet veel opvallends te beleven, maar deze ''Poolse variant'' volgt de Amerikaanse blauwdruk voor zomerkamp-slashers tot in de puntjes en doet dat met de nodige zelfbewuste luchtigheid. Alle clichés zijn in dit geval met een reden aanwezig; ze zijn efficient en tijdloos. Beter goed gejat, dan slecht bedacht... was zelden zo toepasselijk.

Heeft mijn verwachtingen dubbel en dwars waargemaakt. Sinds 'Inside' niet meer zo'n stijlvol bloedbad gezien.

Keiharde kills, écht mind-blowing. Extreem mooi geschoten filmpje ook, met een uitstekende soundtrack. Het verhaal valt op de goede plaats met z'n interessante vertelwijze en is in principe vrij geestig.

Pang combineert fikse horror met prachtige cinematografie en harde gore met een vleugje humor. Het is met afstand één van de beste slashers van de laatste jaren, verfrissend hard en vermakelijk. In tegenstelling tot de meeste hier, wél die 4.5*

Review.

Redelijk grappig, maar Banks heeft weinig ammunitie om af te vuren, het moet vooral uit haar omgeving komen. Dat flauwe begin en (zeeeeer) flauwe einde maken de rol van Banks er niet leuker op, je ziet gewoon dat het er niet fijn uitkomt. Irritant Hollywood-mankement! Verder wel geinig, al zijn er opvallend weinig scenes die er écht uitschieten.

Leuke combi, die statham met Li!

Vooral het laatste half uur was erg goed, vol met aktie en een redelijk voorspelbare twist, die wel erg leuk uitpakt.

Jammer genoeg komt deze niet verder dan een met cliché's overgoten aktiefilm..

De aktie verder is wel aardig, niets spektaculairs maar vermakelijk zat.

3*

Simpel rise & fall filmpje met een Jonah Hill die van de set van The Wolf of Wall Street (2013) door is gerold naar deze War Dogs. Veel gelijkenissen, maar dat is in dit geval een goede zaak. Toch blijft het een erg voorspelbaar en weinig flexibel gegeven waar coke-snuiven, hoeren neuken, angst voor verre landen en Amerikaanse supremacy, geilend op geld, centraal staan. Maar gelukkig goed gedragen door Teller en (met name) Jonah Hill. Kleine 3*

Geweldige terugkeer van één van de grootste

Ik heb geen zin om op de release te wachten in oktober, nee, bij mij hebben ze het verpest. Ik heb naar de pindakaas gegrepen en die was heerlijk! De blu-ray komt er toch nog wel, mijn nieuwsgierigheid nam het even over.

En dat betaalde zich uit. Carpenter is het absoluut niet verleerd. Wat een klasse straalt deze ''The Ward'' uit, cinematografisch heel aantrekkelijk en vooral geduldig. Af en toe iets te flashy maar over het algemeen vrij traditioneel geschoten. Hij geeft echt de juiste vibe mee aan de inrichting.

Amber Heard's rol is opvallend sterk neergezet. Girl-power, daar heeft John wel wat mee. Het is tof om te zien hoe haar strijd om te ontsnappen continue zo sterk wordt opgebouwd en de spanning is over de gehele lijn goed aanwezig. Ik had het alleen niet zo op het 'haunted' gedeelte. Het is op een paar momenten na gewoon te voorspelbaar.

In het eerste gedeelte zorgt het nog voor wat leuke vragen en houdt het je op je hoede, maar de verrassing is er al veel te snel af. Over verrassingen gesproken: twist! Ik weet niet hoe ik daar tegenover sta. Aan de ene kant is hij wel oke, echter vond ik het niet heel nodig. Het verklaart wel waarom niemand haar een antwoord kon geven e.d maar heel speciaal kwam het niet over.

Genoeg moois maar ook wat mindere aspecten. Het is voor mij in ieder geval duidelijk: Carpenter is terug . Plus een uitgebreide review

Hoef gelukkig niet geheel terug te komen op m'n eerdere stelling. Het concept is namelijk wel heel teenage uitgewerkt. Vooral gericht op de hipster jugend -deze stelling wordt ondersteund door de soundtrack-. Vroeg me al af of er nog wat van M83 langs zou komen dan, en jaaa hoor Maar ik kan mijn verbazing verder nauwelijks onderdrukken. Mede dankzij de fijne cast en het toffe tempo aan het begin kwam ik er toch geleidelijk in. Beetje jammer van het verdere verloop en de duffe climax, maar de sfeer blijft op de juiste manier luchtig en de chemie is inderdaad 'lief' te noemen. Toch jammer, want als je het eindresultaat zo voor je hebt, zie je toch wel veel onbenutte potentie.

Doet z'n best om clichés te ontwijken, maar met de ogen en oren open kan ik me alleen maar storen aan dit soort opgefokte, Amerikaanse, sensatie zoekende emoties. Solide filmpje verder die z'n speelduur best aan kan, maar verder helemaal geen grenzen opzoekt binnen een wel héél erg pover ''subgenre''.

Pfoeh, wat pijnlijk. Tig berichten over hoe de film zich visueel wel weet te redden, of zelfs mooi is. Ik heb zelden zo ontzettend veel verwerpelijke CGI gezien. Nochtans best een toffe setting. Soort steampunk-western meets circus/freakshow. Ik denk dat een goede regisseur (ik zat te denken aan Stephen Chow) wél de potentie van zo'n geflipt idee zou weten te benutten.

Met een compleet nikszeggende Dong-gun Jang en z'n doodse staar. Ergernis nr. 1 is echter Bosworth. Vanaf het moment dat ze haar eerste woordje uitkraamt met dat verschrikkelijk lelijke en inconsequente southern accent, wist ik al hoe laat het was. Pijnlijke rol waarin ze talloze keren grappig probeert te zijn, maar eigenlijk symbool staat voor de Westerse cinema en hoe vrouwen daarin een groot dieptepunt bereiken. Keer op keer misbruikt om simpele situaties tóch gecompliceerd te maken. Om een situatie die bijna opgelost is, toch even compleet op te fucken. Chapeau, wat-een-rol.

Resteert enkele shots die zo kitsch zijn, dat het weer wat heeft. Maar verder een lelijk CG-fest met een duffe held, een irritante heldin en achterhaalde effecten op momenten waarop het met wire work zou kunnen.

The Forbidden Kingdom (2008) , maar dan voor de wel héél jeugdige kijkers. Van het gamen, de foute ''hippe'' muziek, de tergende levenslessen tot aan de cringy humor.. Ik denk dat het veilig is om te stellen dat ik niet meer tot de doelgroep behoor Maar oké: het is niet héél slecht vormgegeven voor een jeugdfilm en in principe een prima (tijdloos) avontuur. Wel een aparte stap voor Hoene trouwens, die via Cockneys vs Zombies (2012) toch listig in het big budget werk is gerold. Knap! Maar helaas niet goed genoeg om ook de oudere kijkers te overtuigen.

Do you think mexican brains taste spicy?

Een zombie film met ongelooflijk veel potentie, een bijzonder origineel concept die duidelijk nog niet maximaal word benut maar ik hoop dat dit later nog eens word opgepikt en over word gedaan. Zo beleven zombies dus een zombie flick.

Hetgeen wat Wasting away zo bijzonder maakt is dat je een groep vrienden volgt die zombies zijn, vooral in de tijd dat ze van niks weten leverd dit geweldige scénes op. Maar vaak kreeg ik het gevoel dat er meer mee gedaan kon worden.

In het eerste half uur word er gewisseld tussen kleur en zwart/wit om het duidelijk te maken uit wiens standpunt je het bekijkt (De normale mens of de zombies). Werkt erg goed!

Het mooie van dit is dat er compleet nieuw leven kan worden geblazen in het normaal redelijk voorspelbare zombie subgenre.

Nu zijn het bijvoorbeeld niet de zombies die langzaam zijn, maar de mensen die supersnel voort bewegen. Geinig is dat ze elkaar als 'gewoon' zien en de rest als gestoorde geïnfecteerde, totaal omgekeerde wereld dus

Er kan nog veel meer mee gedaan worden maar dit is een mooi begin. Een B-film zoals ik ze graag zie; origineel, meer is er vaak niet eens nodig om te imponeren.

Het komedie gedeelte is vooral om het geheel lekker luchtig te houden, geen lach-je-rot tafferelen maar gewoon geinige lompe acties/dialogen. Maakt het een vlot wegkijkertje die voor liefhebbers van zombie flicks zeker aan te raden is.

Soms lijkt het zichzelf iets te serieus te nemen maar gelukkig slaan ze die illusie snel plat met een grap.

Wasting away is een nieuwe weg ingeslagen die tof, grappig en zeker geslaagd is. Echt een verassing; 4* (Originaliteit weegt zwaar hier)

Ahh.. nu weet ik ´t weer. Ik heb een hekel aan Vaugn en Stiller. Echt niet uit te staan gewoon. Platte humor? Ha.. Gewoon compleet stompzinnig en zonder enige gedachte. Onder 't mom van ''smerig-woordje-hihi-haha''. Ayoade en Hill moeten 't ook maar doen met wat ze voorgeschoteld krijgen. Komt er nauwelijks uit, terwijl ik Hill toch écht één van de grootste komische talenten vind. Het alien gedeelte is wel verbazingwekkend aardig uitgevoerd.

Het heeft een hele tijd op zich moeten wachten maar eindelijk heb ik hem gezien.

Met maar 1 rede: Zack snyder.

Het is alles behalve een typische superhelden film.

Het is ontzettend sfeervol, het is gedurft (De muziek, veel verschillende personages, maar ook gore e.d) iets wat veel mensen zal afschrikken.

Wanneer je op de trailer af zou gaan is dat ook niet verrassend.

De muziek was apart gekozen, lag er dik bovenop maar droeg voor mijn gevoel wel wat bij aan de film, het gaf het een wat luchtigere indruk naast al die serieuze en grauwe beelden, slim gekozen en het valt iedereen natuurlijk op.

Daarnaast is de gehele stijl van de film adembenemend mooi, de special effects zijn spectaculair en zien er geweldig uit, de acteerprestaties zijn top en het weet de twee uur goed te vullen.

Iets wat ik ook al zo tof vond in 300 zijn de slow-motion momenten, snyder slowmo noem ik het altijd, maakte me in het begin nog aan het lachen omdat het me deed denken aan de parodie erop in southpark, maar het geeft echt een eigen draai eraan, daarnaast komt voor mijn gevoel de actie een stuk beter uit de verf op deze manier. Er is niet al te veel actie maar de stukken waarin er geknokt word zijn rauw en heerlijk in beeld gebracht, er word niet terug gehouden door snyder op het gebied van bloed en bot brekende moves, gewoon lekker hard allemaal.

Daarnaast moet ik ook melden dat Carla Gugino er geweldig uit zag in dat pakje Opvallend mooi in deze film.

Na 300 en watchmen, die me beide ontzettend goed zijn bevallen, hoop ik toch dat snyder ooit nog een keer terug keert naar horror, al zie ik dat niet snel meer gebeuren...

4*

Héél leuk.

Buster de clown, dikke mistbanken, smeltende mensen en voodoo ijsjes. Mr Holland weet er een smakelijke aflevering van te maken, één van de leukere zelfs! Het hele smelt gebeuren mag er best wezen, vooral die van Virgil (al vaak terecht genoemd hier) is er één die bij zal blijven. Hoewel het uiteindelijk wel érg(!) veel weg heeft van Street Trash (1987)

Haps-lik-weg sfeertje, heel degelijk en luchtig. Met vlagen nog behoorlijk creepy (spooky liedje en een dooie clown, kan ook niet missen)! Jammer dat het einde wat lomp en inspiratieloos is maar het maakt het geheel niet minder vermakelijk.

Zonde dat dit Zweedse regie-duo een Zweedse dame in de hoofdrol moesten casten en dan uitkomen bij het non-talent Hanna Oldenburg... Was bijzonder dodelijk voor de overtuiging die toch enigszins welkom is in een rape & revenge film. Gelukkig speelt Ralf Beck nog een degelijke (doch voorspelbare) creep. Uiteindelijk gaat het vooral om het tweede gedeelte: de revenge. En die is behoorlijk zoet. Suggestie is Laguna & Wiklund vreemd, want alles mag in volle glorie in beeld.

Het werk van beide heren stond al wat langer op het lijstje en met de nieuwe Puppet Master: The Littlest Reich (2018) is daar in ieder geval al een interessante titel bijgekomen. We Are Monsters is nog iets te wisselvallig in kwaliteit, maar toont wel wat potentie.

Soort Ti West goes splatter. What's not to like? Bijzonder goed mee vermaakt. Eerste half uur zet je behoorlijk op het verkeerde been. Lijkt een beetje de kant van Wan op te gaan, met die bewegende voorwerpen en reflecties. Boring! Gelukkig keert het bijna 360 graden met fysieke encounters en rijkelijk vloeiende zeeën van bloed. Lijkt aan het einde alsof ze een busje met Polen hebben opengetrokken en een kwast + rode verf hebben gegeven. Ook wel tof dat ze de leeftijdsgrens van de personages gewoon boven de 50 hebben gelegd. Brengt toch een ander (oubollig, beetje burgerlijk) sfeertje mee. Past in ieder geval erg goed, zeker wanneer het helemaal losgaat - vermakelijk contrast.

Had ook niet anders verwacht eigenlijk. Zit een bijzonder tof team achter, veel bekende namen voor degene die zich erin interesseren. Productie-team van o.a House of the Devil, Starry Eyes.. Dikke soundtrack van Golczwski (Late Phases), Hussain als DOP (Antiviral, Hobo with a Shotgun), Josh Ethier als editor (Digging up the Marrow, Almost Human) . Vreemd genoeg geen bekende namen tussen de special-effects en make-up crew, want de effecten zijn wat mij betreft dé trekpleister voor deze We Are Still Here.

Zeer behoorlijke comedie

Wilson & Vaughn zijn een goed komisch duo en weten de meeste grappen voldoende over te brengen. Vlot verhaaltje met een behoorlijk aantal genante situaties die absoluut op je lachspieren zullen werken. De grappen worden in snel tempo op je afgevuurd en de meeste blijven prima overeind, vervelend word het iig nergens.

Valt weinig op aan te merken, dikke 3.5*

Pfoeh, dat was een taai eerste uur. Bijna onkijkbaar door de onuitstaanbare protagonisten en gevoelsmatig dan ook niet meer recht te trekken tijdens de laatste 20 minuten... maar Hensleigh flikt het wel. Hoewel het kwaad al is geschied en de shock volledig wegblijft, is de gore wel dusdanig over de top dat het werkt. Je wenst het dit viertal al ruim een uur toe, dus dat lucht wel degelijk even op. Neemt niet weg dat Hensleigh, die gezien zijn overige werk niet heel incompetent is, de found footage-plank verder compleet misslaat.

Strak filmpje. Vindt het slasher genre niet opnieuw uit, maar poogt dat ook helemaal niet te doen. Slaagt er echter wel in om een paar leuke draaien te geven aan de verwachting van de kijker en dat gaat gepaard met een goed gedoseerde hoeveelheid smerigheid. Met name richting het einde zitten een aantal heerlijk groezelige locaties. Als je kinderen in close-up platgereden wilt zien worden, met hun inhoud al spuitend over de grond, dan raad ik je aan om het in een andere hoek te zoeken (Troma). Binnen de geloofwaardigheid van Welp is het een méér dan logische keuze dat ze het af en toe op de suggestie gooien. Waarvoor alle lof aan Govaerts!

Ge-wel-dig!

Kan hier enorm van genieten. Het verbergt z'n lage budget geen moment maar exploiteert er lustig op los. Een female prisoner verandert in een weerwolf... zoveel stront kan de ventilator bijna niet aan. Aardig wat nudity en meer dan genoeg smakelijke gore. Een erotische weerwolf slasher, eigenlijk Geniaal!

Echt niet voor iedereen weggelegd, want zoals ik al eerder zei: het verbergt z'n gebreken niet. Het heeft de kwaliteit van een pornofilm maar de inhoud van een heerlijk horrorwerkje. Deze combinatie bevalt mij enorm en daarmee heeft hij een plek verovert in m'n top 10 van films die het lekker old school houden.

Tony's Cinema Trash: Halloween month special #2 - tonypulp.blogspot.com

Niets is zo old school als een weerwolf, toch? En de Women in Prison setup brengt ons terug naar de jaren 70, de gouden exploitation jaren.

Inderdaad een soort Inglourious-kloon met aan het einde een paar weerwolven. Jammer dat daar niet meer gebruik van wordt gemaakt, de producenten vonden het waarschijnlijk leuker (lees: goedkoper) om er een Tarantino-esque praatfilm van te maken, met veel lange dialogen over het vermoorden van Nazi's en ander macho gelul. Nog wel redelijk geacteerd, dat viel alleszins mee. Bovendien niet eens zo heel vervelend om naar te kijken, hoewel het gebrek aan budget wel zichtbaar is. Schuddend camerawerk? Ik heb het niet gezien. Misselijk werd ik alleen van de tamme / grotendeels afwezige weerwolf actie. Gemiste kans.

Ge-wel-dige komedie

Heb de hele film lang met een lach op m'n gezicht gekeken.

Het duo ashton&cameron is gewoon perfect

Ashton met z'n komisch talent, en de prachtige verschijning van cameron maakt deze komedie het kijken meer dan waard.

De grappen zijn goed, en het verhaaltje is leuk!

Éen die je gezien moet hebben 4*

Prettige verrassing. Juist de eerste helft is drakerig. Niveau RTL4-thriller voor hitsige huisvrouwen. Gelukkig voor hen is Trey Tucker allergisch voor shirts, maar voor wie iets meer dan dat wilt, biedt de tweede helft eventueel uitkomst. Een Lovecraftiaanse 'twist' die opvallend sfeervol uit de verf komt. Heeft interessante elementen die langzaam gebracht worden en vrij natuurlijk hun plekje weten te vinden. Een geinige mengelmoes van genres met een aardige troef in handen, maar die mindere eerste acte kan je niet door de vingers zien.

Alles wat ik er van had verwacht.

Typische hollywood horror dus, iets wat mij absoluut niet weet te raken meer, zo ook hier niet, althans niet in z'n geheel.

Het neemt lekker ruim de tijd om de spanning op te bouwen, dat doet het ook echt goed, zat aandachtig te kijken en het idee (Dat zeker niet origineel is..) is een goede opzet voor een spannende climax.

Waar ik me zo aan stoor is telkens dat zelfde truucje wat ze flikken, elke film weer hetzelfde gedoe, steeds harder wordend muziekje even stil en dan zou je weer moeten schrikken, dat word te vaak als middel gebruikt om het 'spannend' te maken, snap echt niet dat ze niet inzien dat dat gewoonweg niet werkt.

Zou het nog beter vinden als ze een kijkje nemen in de franse cinema en daar wat van overnemen, dat zou niet misstaan.

De climax is daarom nog teleurstellender, want wat een goed kat- en muis spel kon worden draaide toch uit op een flinke tegenvaller. Veel verder dan wat huilende kinderen en een oppas die wegrennen komt het niet, iets dat je al zo vaak hebt gezien en ook gewoon een stuk beter. Hadden ze nou iets gedaan wat buiten het boekje gaat (Voorbeeld: l'interieur waar het kat- en muis spel zich bloederig vervolgt) dan had ik er 'respect' voor gehad, gewoon een keer iets anders.

Maar het is duidelijk op welke doelgroep dit is gericht, nergens een uitschieter, maar echt heel erg slecht is het niet, beetje zoals elke amerikaanse horror van tegenwoordig: 2* matig!

Hilarische onkunde.

Roadkill (2011) was een alleraardigst werkje van Johannes Roberts, maar dit is toch even iets anders. Meer een tussendoortje dat gemaakt is zonder budget. De wijze waarop het verhaal (letterlijk) verteld word werkt iet wat vermoeiend, maar tegelijkertijd gebeurd er sowieso altijd wel iets.

Blij dat hij het niet echt serieus neemt, gaat af en toe lekker karikaturaal over de top. Eigenlijk ontzettend fout, maar het komt niet altijd over omdat het kwalitatief nogal schommelt. Aardige ideeën maar middelmatige uitwerking.

Adam Devine en Daddario samen in een Groundhog-esque romcom, what's not to like? Hele sympathieke, lieve en bovenal simpele flick met luchtige humor. Devine blijft voor velen een tikkie love it or hate it... in mijn geval (zeker dankzij Workaholics) zie ik dit type komedie-acteur graag, beetje in hetzelfde hokje te plaatsen als Andy Samberg. Sandel's The DUFF (2015) was ook al verrassend leuk (op een soortgelijke manier), dus dat biedt wel enig perspectief voor Goosebumps 2: Haunted Halloween (2018) .

Creature design is erg gaaf, de wereld waarin max leeft is daarnaast (ookal lijkt het gewoon op de normale wereld) erg mooi gedaan, het geeft goed het gevoel ergens anders te zijn.

Het verhaal zelf heeft niet zo veel om het lijf, maar toch heel aandoenlijk en daardoor leuk zat. Er had wel een stuk meer in gezeten, iets meer spektakel tussen de 'fun' stukjes door, want hier bleef het allemaal wat passief.

Half uur langer was dus zeker niet erg geweest.

Dat jochie speelt ook erg aardig, soms werd ik een beetje ziek van dat geschreeuw maar voor zijn leeftijd heb ik wel eens stukken slechter gezien.

Gewoon een erg tof avontuur die voor zowel jong als oud goed te doen is 3.5*

Ongegeneerde zelf-pijperij van Mr. MURRICAA himself. Echt tongue-in-cheek wil het helaas niet worden (of blijven), waardoor de walgelijke CGI vrijwel alle aandacht trekt en de fun eruit zuigt. Dat had ik dan weer niet verwacht, zeker gezien het budget. Verder the same old same old.. Tatum heeft een slechte relatie met zn dochter, is ex-militair, college dropout, mooiboi en superheld van beroep. Jamie Foxx is de Morgan Freeman van de nieuwe generatie (excuus-neger, mag ik dat zeggen?). Tel uit je winst

N.a.v de volle commentary die AVGN erop los heeft gelaten op de site van Cinemassacre, toch maar eens mee lopen gluren naar deze witte zombie.

Best funny eigenlijk. De commentary was overigens wel broodnodig om mijn aandacht vast te houden, ben niet echt van de slome opbouw, vele dialogen en leidende (oude) muziek. Hoewel het visueel, op de picture quality na, best tof is allemaal. Erg sfeervol en (mede dankzij de kwaliteit die het laat afweten) lekker grauw en onheilspellend.

Jammer dat ik hier zo weinig van kan genieten. Zo'n grootse acteur uit die tijd, binnen dit soort films althans, staat me echt niet aan. Die theatrale manier van praten en bewegen ligt me gewoon totaal niet en is (correct me if im wrong) nogal common binnen deze periode .

Maar de achtergrond informatie, het nalatenschap en over het algemeen de invloeden van deze film zijn bijzonder leuk om meer over te weten. De bedoelingen zijn soms wat vaag en echt veel boeiends gebeurd er niet, maar toch heeft zo'n film als White Zombie wel de charme aan zijn kant staan. Al met al niet onaardig, maar verre van overtuigend.

Trouwens met grote afstand de oudste film die ik gezien heb..

Leuk!

Redelijk grote verrassing, vlotte combinatie van komedie en (vooral richting het einde) flink wat drama. Vooral dragelijk dankzij de leuke cast. Tasha Smith is echt geweldig als gestoord wijf en dat dan in combinatie met de über-coole Michael Jai White zorgt voor een hoop leuke scenes.

Het verhaal verloopt zoals verwacht behoorlijk voorspelbaar..eerst lijkt alles lief en leuk maar je weet dat het allemaal vroeg of laat fout gaat. Dat er nu met alle stellen wat aan de hand is, is een toeval dat je als kijker maar voor lief moet nemen. Uiteindelijk zitten er wat leuke ontwikkelingen tussen maar is het meeste wel érg van de hak op de tak (zoals de kanker).

Al met al erg goed vermaakt, ik ga dan ook zeker even het eerste deel opzoeken. Dit 2e deel is iig een zeer vlot werkje waar ik weinig over te klagen heb, enkel Janet Jackson is echt om te kotsen .

Owja.. en The Rock aan 't einde