Opinions

Legend .

Een herziening die me positief heeft verrast. Vooral het (ruime) eerste uur is magistraal en neigt zelfs naar een 4.5, de relatie van Smith en z'n maatje Sam(antha) doet een hoop. Het volgen van dit stel in een verlaten New York voelt bijzonder en hartverwarmend aan. Hoewel de beelden van een verlaten New York verder niet kunnen tippen aan bijv. die van een verlaten Londen in 28 days later, is het ook hier gewoon van grote (uitzonderlijke)klasse.

Vooral Smith overtuigt me nóg meer deze keer, hij behoorde al tot m'n favoriete acteurs en bewijst hier nogmaals waarom. Schitterende rol waarin hij duidelijk de film weet te dragen. Verder bevat I Am Legend een zeer behoorlijk sfeer en is ook de actie (hoewel veel, lelijk(niet erg), CGI werk) erg vermakelijk. Het is niet alleen van blockbuster niveau maar daadwerkelijk visueel ijzersterk neergezet, die scene in het donker .

Dat is overigens wel een heel opvallend punt, audiovisueel is I Am Legend namelijk bovengemiddeld sterk. Jammer dat het nog iets teveel gebruik maakt van de melodramatische piano deuntjes en zielige violen, maar verder kan het me erg goed bekoren. Ontzettend teleurstellend is dat het na ruim een uur gewoon keihard in elkaar valt dankzij een onnozele toevoeging in de vorm van 2 extra overlevende in de buurt van Smith.

Dat is uiteraard doodzonde want de hele feeling die het eerste gedeelte over zich heeft, met Will Smith die het gewoon perfect in z'n eentje af kan, verdwijnt volledig en vervalt in clichématige rotzooi wat maar met vlagen weet te boeien. Het is jammer hoe I Am Legend tot z'n eind moet komen maar echt veel verpest het voor mij niet. Deze herziening zorgt voor een verhoging van 0,5, fantastisch werkje.

Kijkt redelijk gemakkelijk weg maar is nergens origineel, het goedkope decor en dito monsters maken het niet veel beter.

1.5*

Fijne tip van Shinobi. De fake-Grindhouse is een geliefd stijltje van mij waar steeds meer indie films zich aan wagen tegenwoordig. Doet qua look vooral denken aan If a Tree Falls (2010) maar zo kan ik er nog tig opnoemen (o.a de Noorse exploitation wave). I Didn't Come Here To Die verrast echter door het innovatieve plot en de solide prestaties van de cast. Aanrader!

Heb er weinig positiefs over te melden helaas.

Ik hoopte (Afgaande op het verhaal en de titel) op een fijn (Misschien beetje parodie achtig) grappig en overdreven smerig filmpje, maar niets daarvan heb ik gezien.

Het genre Komedie mag wel weggelaten worden, want ik heb maar weinig kunnen lachen. Vooral de timing en de uitvoering van de 'grappen' was slecht.

De gore is (Op de scene met de tok na) zeer teleurstellend.

Goedkoop ogend en vrijwel altijd buitenbeeld, dat kan in mijn ogen tegenwoordig echt niet meer.

De personages zijn daarnaast allemaal erg saai, waaronder de killer, nergens grappig, om over angstaanjagend maar te zwijgen, wat een aanfluiting.

Ook de 'twist' was ook ongelooflijk voorspelbaar, alles heb ik wel eens eerder en ook vele malen beter gezien.

Ik moest echt me best doen om hem uit te zitten..het gebeurd niet vaak dat ik dit geef, maar deze film krijgt 1*

Het grootste gemis in vergelijking met het origineel is een drukkende sfeer. Er heerst geen 'naar' gevoel, het gaat niet onder je huid zitten. Dit lelijk geschoten en gemonteerde na-aperij werkje slaat de plank volledig mis. Het doel wordt niet bereikt in ieder geval, want van zoete wraak was weinig te voelen.

Badguys zonder karakter, welgeteld één fijn sfeershot en qua kills weet er geen enkele in de buurt te komen van de badkuip scene in het origineel. Dit is zó verwaarloosbaar, terwijl de culthit uit 1978 nog lange tijd blijft hangen. Nee, dan zie ik liever een eerbetoon a la Hora (2009) , die houdt de traditie in stand

Volledige review is hier te vinden

Nou...een vervolg is het niet, maar erger is het wel. Schandalig dat dit de naam mag dragen. Alle titels die het genre hebben gedefinieerd in de jaren 70 (en later ook nog voldoende titels) krijgen het poep in de ogen gewreven en de stroomstok op de ballen gericht. Er is niks meer van over en je weet dat de nood aan de man is wanneer het circus naar het Oostblok verhuist. Ouch! Wanstaltige soundtrack ook. Ik heb continue met het idee gezeten dat er beroep is gedaan op het audiovisuele inzicht van een kleuter. Met droevige cinematic hits, goedkope overgangen en te weinig aandacht voor de essentie van het (zieke) subgenre.. en zo kan ik wel even doorgaan.

Beter (zoals verwacht). Een wisseling in regisseur is precies wat het nodig had. Monroe spuugt met zijn remake én het ''vervolg'' op de klassieke rape & revenge films en degradeert het tot een lopende band product zonder smoelwerk. Ik blijf Hora (2009) daarin trouw. Zó hoort het! Nu is Braunstein ook niet de meest excentrieke regisseur (zeg maar gerust veilig), maar hij pakt het qua concept een stuk slimmer aan. Lekker lomp female vengeance filmpje met voldoende pay-off om zoet te blijven. Heel bijzonder is het allemaal niet, maar met deel 1 en 2 in gedachte is dit een genietbaar genrewerkje.

Leuk. Wie denkt met een serieuze (of ''goed'' doordachte) zomcom te maken te hebben, kan maar beter snel overschakelen naar plan B. Platter en flauwer dan dit worden ze niet, vol met karikaturen en explosieve gore. Soort Troma-light. Vergelijkbaar met films zoals Die You Zombie Bastards! (2005) . Geschikt voor een kleine groep fans. Men doet er goed aan om dit niet als algemeen zombievoer te benaderen.

Kan mij wel voorstellen dat deze beter werkt met een stukje nostalgie, maar had het zelf niet per se nodig om er (verrassend veel) van te genieten. Met een jonge Sarah Chalke (Scrubs ) en een heerlijk foute 90's TV-film look en sound. Keerzijde van zo'n TV-film is dan dat het een bloedeloos gebeuren blijft, maar die bovennatuurlijke (hekserij-)vibe vind ik echt om te smullen. Met acteurs die eigenlijk al te oud zijn voor hun rollen (Christian Campbell was bijvoorbeeld al 26) en wat simpele small town folklore... heerlijk!

Interessante 'twist' aan het verhaal is dat de zombies al 'ingeburgerd' zijn. In de club op Ibiza zijn ze -illegaal- als attractie (o.a vervangers voor strippers / danseressen) te aanschouwen. Dat gaat uiteraard niet lang goed, waarna een weinig sympathieke vriendengroep probeert te overleven. Dat gaat gepaard met vervelende humor, neppe EDM crap en een beproefd concept all around. Het is al vaak beter gedaan, maar ook héél vaak minder.

Aangezien het moeilijk is om nee te zeggen tegen een 11 jarig nichtje die graag wilt dat je mee gaat en ik de eerste 2 delen meer dan alleen leuk vond was de keuze niet moeilijk meer.

Wel was ik er een beetje sceptisch over, 3D is namelijk niet iets wat me meteen aanspreekt, laatste tijd is het meer een trent aan het worden en een marketing truuc dan dat het ook echt iets bijdraagt.

Natuurlijk moet je daar niet een film als ice age op afwijzen, blij in ieder geval dat ik ben meegegaan.

Film is namelijk zoals de andere 2 delen weer erg leuk. al haalt het het zelfde hoge niveau voor mijn gevoel niet.

Het eerste half uur was waardeloos en ik was die bril op me hoofd al redelijk zat aan het worden. Gelukkig word het halverwegen een stuk leuker, zijn de 3D effecten best tof en heb ook aardig wat kunnen lachen. Helaas is er een groot deel van de grappen die of helemaal geen lach reactie kregen of alleen van het aller jongste publiek. Wat niet vreemd is maar toch jammer.

Het nieuwe personage buck is daarnaast heel tof, altijd moeilijk om een interessant nieuw personage een intrede te laten doen terwijl de rest al interessant genoeg is. Toch goed gelukt.

Het verhaal is wel oke, nergens verassend maar dat maakt niet uit.

Scrat is z'n charme bij mij ook totaal verloren, wat jammer is, want hij haalde af en toe flink de vaart uit de film en heb er eigenlijk op geen moment om kunnen lachen. Wat in de andere delen wel het geval was, gewoon te simpel en flauw..dat stuk in die belletjes was dan nog wel oke.

De rest blijft een beetje hetzelfde, het soort humor, de actie, het verloop van het verhaal, gewoon écht ice age en dat blijft altijd leuk om te zien.

3.5*

Clint Howard maakt deze Ice Cream Man meer dan dat het is. Een vrij simpele, jeugdige horror met een perfecte gemenerik. Wat een fantastische, enge kop heeft die vent. Zo'n hoofd die je, als ouder zijnde, niet door je wijk heen wilt zien rijden. Netjes achter de tralies van zijn busje, waar hij een aantal bakken vol ijs heeft. En ledematen. En oogballen. En wat ratten, kakkerlakken... voor ieder wat wils! Erg veel trek krijg je er niet van. Verder wat typische, jeugdige capriolen. Zélf het mysterie op willen lossen, betrapt worden, niemand die wilt luisteren... en uiteindelijke krijgen de kleine snotneuzen toch hun gelijk. Leuk leuk leuk!

Shannon heeft de boeiende, karakteristieke brute (rot)kop die nodig is voor de rol van deze koele Poolse kikker, maar het van clichés uit elkaar spattende script en verder gortdroge (audio)visuele stijl en aankleding, maken het eerder stoffig dan duister. Poogt met zijn (ijskoude) executies en overig geweld nog een soort shock-effect te forceren, maar het is lang niet genoeg om het wat oubollige karakter van dit Maffia-drama te doen vergeten.

Ik had wel wat beters verwacht.

Het verhaal is gewoon geniaal, erg leuk bedacht!

Alleen het gebrek aan echt goede grappen, zorgde ervoor dat het tegen het einde aan niet meer echt boeide.

Het begon wel allemaal heel leuk, maar werd uiteindelijk steeds irritanter.

De special effects stellen echter niks voor, maar de wereld hoe die er in 2505 er blijkbaar uit kan komen te zien word wel goed in beeld gebracht, met soms grappige shots er tussen.

Al met al is deze film wel leuk om een keer te kijken, alleen omdat hij zo idioot is

2.5*

Geinig,

Ten eerste paar leuke rollen, met als uitschieter Jessica Alba, wat een genot! Daarnaast flink melig gemaakt (niet grappig, misschien 2 keer een lach), waardoor het toch erg makkelijk kijkvoer wordt.

Weet verder weinig indruk te maken op andere aspecten maar weet ten alle tijden toch boven gemiddeld te vermaken. Met een aantal leuke scénes + aardige 'gore' (en een kwaadaardige hand, evil dead anyone?, erg leuk!).

Heel toegankelijk en voor een iets jongere (puber)doelgroep gericht, maar toch met vlagen leuk genoeg. 3.5*

Heel tof. Kreeg uit diverse hoeken goede reacties, maar weet wat mij betreft niet alles daarvan waar te maken. Er heerst bij mij het gevoel dat ze niet echt een idee hadden waar ze naartoe moesten werken, het middenstuk lijkt dan ook erg losjes geschoten zo van: we-zien-het-wel. Verder weet Carrer er duidelijk zijn stempel op te drukken wat betreft de sfeer, die zich nog het beste laat vergelijken met No Moriré Sola (2008)

Hele naar, ongemakkelijk en broeierig gebeuren met een puik uitgevoerde exploitation vibe. Soms wat gimmicky, maar hij beheerst het wel! Wat nog meer de show steelt is de uitstekende soundtrack en het gave sounddesign. Verdienstelijk debuut.

Vermakelijk gek.

Best vreemd werkje die niet echt overtuigd maar wel vermaakt. De sterk aanwezige soundtrack en de goedkope look doen de film een hoop goed.

Vooral tegen het einde schiet het lekker ver door, nergens serieus te nemen en dus makkelijk behapbaar. Hele film is het best met een korreltje zout te nemen, 't over-acten, de clichés, de domheid van de personages, etc..

Nergens écht amateuistisch, constant erg sfeervol en fijn. Geslaagd, maar absoluut niet bijzonder.

Middenstuk springt er vér bovenuit. Bijzonder sfeervol dankzij de briljante aanpak die erg dicht op de huid zit. Als een derde persoon bevind je je in het huis. Fantastische belichting, über-grauw en het tovert een vrij normaal huis tijdens de nacht compleet om.

Einde deed me niet zoveel, stuk in het bos haalde de sfeer flink onderuit. Het wist tot aan dat moment toch vrij goed de clichés te ontwijken. Met name de set-ups zijn erg goed gekozen en de schrikmomenten blijven totaal achterwegen. Zoals het hoort, dus. Angst creëren door effectieve cameravoering en vooral met geduld.

Vrij kort filmpje, is ook maar goed ook. Las voorheen wel eens Ils en 'The Strangers' in één zin, maar die tweede is het daglicht niet waard en zou wensen dat het iets van die flair heeft die Ils neer weet te zetten. Al met al erg sterk, mooie 4*

Fenomenaal eerste half uur, waarin Thorne weer op haar opperbest is in het barre Siberië, waar de gevangenen zullen vechten om een plekje in haar bed... of in ieder geval ver weg van het 'pletblok', waar hoofden sneuvelen als watermeloenen. Er zit wel een duidelijke lijn in de films, waar Ilsa in Ilsa: She Wolf of the SS (1975) nog genoeg had aan één man (met een ongebruikelijk uithoudingsvermogen in z'n belangrijkste spier), komen er hier zonder uitzondering twee man aan te pas om mevrouw bezig te houden.

Belangrijker is dat het weer één en al onmenselijk gruwelen is in extreem nare omstandigheden. Het jammere is dat er een locatie-switch plaatsvindt, waardoor we terechtkomen in Montreal van de jaren 70. Dat brengt een hele andere vibe met zich mee, eentje die zich niet kan meten met het eerste gedeelte. Overall iets minder dus dan She Wolf, maar dan blijft er alsnog veel te genieten over. Fantastische exploitation.

Oef, nog veel beter dan verwacht. Blijft een prachtig bewijs van hoe de DVD-markt in Nederland ook ooit heel avontuurlijk en rijkelijk gevuld was. She Wolf of the SS, Tigress of Siberia en Haremkeepers of the Oilsheiks zijn in een prachtige set verenigd. Bovendien bestaat er nog een Nederlandse (Nazi Cult) set met Elsa Fraulein SS, Jailhouse Wardess, Shewolf of Stilberg, Convoy of Girls, Special Train for Hitler en Nathalie Rescued from Hell. Genoeg moois nog voor de boeg dus. Als ze maar een beetje in de buurt weten te komen van de krankzinnige, lugubere schaamteloosheid van deze Ilsa... dan zit ik gebakken. Über sadistische nazisploitation met een fenomenale Thorne; een vrouw met ballen. In tegenstelling tot de meeste mannelijke gevangenen . Voor mij (bijna) het hoogst haalbare wat betreft exploitation cinema.

Valt reuze mee. Het ligt ongeveer in hetzelfde straatje als 300 (als je lekker globaal kijkt..) maar het verder vergelijken is waanzin. Het gemiddelde hier valt me nog enigszins mee gezien de inhoud -welke?, moet alles tegenwoordig niet slimme-puzzel-dit-dat zijn? Toch mooi

Rourke is wel tof in zijn rol, maar de prachtige kitscherige decors en het vertraagde bloedvergieten zijn de absolute hoogtepunten. De rest is compleet verwaarloosbaar. Gelukkig red ik me daar wel ruim 100 minuten mee, waardoor Immortals behoorlijk goed is bevallen ondanks de simplistische valkuilen.

Immortals (2011) - FilmVoid : FilmVoid

Met afstand de beste uit de MoH reeks. Moet er nog een aantal herzien en een handjevol voor het eerst bekijken, maar ik verwacht niet dat er iets over deze van Miike heengaat. Typisch dat uitgerekend hij zo laag wordt beoordeelt, prachtig werk

Ijzersterk geschoten, heel levendig. Soort benauwd effect, erg ziek maar toch warm. Sowieso veel geniale zaken tegengekomen waarmee hij het meeste lef toont van alle regisseurs bij dit project. Jammer dat het in het engels moest, dat steenkolen gelul was soms niet om aan te horen.

Qua verhaal doet het hele sterke dingen, meerdere wendingen die eigenlijk allemaal een deur openen voor meer en meer gore. Vrouw en baby onvriendelijk, stijlvol en weer met de nodige Miike-humor... Dikke 4*

Geinig tussendoortje

Voorspelbare en onoriginele actie, maar dat is soms ook wel eens lekker.

Van damme is weer waardeloos, het verhaal te simpel voor woorden en het hele gebeuren binnen de gevangenis klopt voor geen meter.

Dingen zoals dat semi-poëtische gelul en het verschijnen van zijn vrouw in geest-vorm is onnodig en debiel..

Maar verder was het toch wel weer erg vermakelijk en zie ik dit soort films af en toe nog best graag.

2.5*

Nostalgie is krachtig, dat blijkt maar weer. Ik ben blij dat ik geen cent heb geïnvesteerd in de crowdfunding van dit project. Voor een belachelijk hoog bedrag kreeg je een goedkope, slappe BD-R release. Daar ga je als collector van over je nek. Die 'wereld' stond dan ook even in de fik en ik stond aan de zijlijn te genieten. Kort daarna regende het onder de verzamelaars en op andere forums van genreliefhebbers heftige kritieken die (helaas) volledig aansluiten op mijn ervaringen. Dit is namelijk echt niet best.

Als ''documentaire'' een complete mislukking. Voor wie bekend is met de essentials uit de jaren 80 is het een herhaling van bekende verhalen van bekende koppen over films die we allemaal al hebben gezien. En dat voor een periode waarin er (over de hele wereld!!) veel gebeurde binnen het genre en er talloze hidden gems te vinden zijn. Waarom wordt er bijvoorbeeld zo ontzettend veel tijd besteed aan Friday the 13th terwijl we een 400-minuten durende documentaire hebben met Crystal Lake Memories: The Complete History of Friday the 13th (2013) en zo veel tijd aan Nightmare on Elm Street terwijl we dat allemaal al kennen van Never Sleep Again: The Elm Street Legacy (2010) ?

Geen fucking woord over de Italianen (zal wel gevoelig liggen omdat zij het vaak beter deden) of andere Europese horror. Mja, The Lair of the White Worm (1988) wordt even om z'n Britse karakter benoemd. That's it. Een hoop zelfpijperij en weinig échte analyses over wat er achter de ontwikkelingen van het genre zat. Er zit één kleine verwijzing in naar SOV-horror (en dan pakken ze ook nog een beruchte kutfilm ipv de pareltjes uit die periode) terwijl dat een gigantische verandering van het filmlandschap was. Dichterbij dan Troma komen we dan niet meer bij dat type horrorfilm en ook hun tijd is sumier. Het is overigens geen verrassing dat Kaufman de beste quote heeft. ''"There are a lot of people who feel that movies like What Women Want and John Q. are basically baby food ... And you can live on baby food, but it's very boring. A lot of people would like jalapeño peppers, and Troma is basically the jalapeño pepper of the cultural pizza''.

Het is allemaal erg vlak en wordt voor een groot gedeelte geleid door onbekende koppen die me echt gestolen kunnen worden. Irrelevante meningen van irrelevante mensen. Die gozer van 'Dead Meat' was echt om te janken gewoon met z'n domme grimas en neppe teksten. Leuk om wat hoogtepunten van je favoriete klassiekers te zien, maar het is een eentonige rit van ruim 4 uur met nauwelijks inhoudelijke waarde. Het hoopt volledig te kunnen teren op nostalgie... en het komt er blijkbaar nog mee weg ook. Jammer.

Zie het zelf vooral als een Britse 2001 Maniacs en geen Calvaire of wat dan ook. Met een duidelijke ster (geen Englund, maar een geweldige Seamus O'Neill als kroegbaas Jim) in het midden en flink wat gestoorde capriolen eromheen. Het hele show gebeuren is geweldig, met als ultiem hoogtepunt de tweede act natuurlijk. Bizar! Doet er wel wat lang over om op gang te komen en voelt weinig sympathiek aan, maar qua (CGI)gore heeft dit misschien zelfs wel de potentie een bescheiden culthit te worden. Fun fun fun!

Heel slap. Prima concept, bagger uitwerking. Vooral technisch gezien gewoon héél beperkt en 'safe'. Het slaat af en toe (verhaaltechnisch) wegen in die nergens naar leiden...althans, niet naar iets wat er toe doet.

Het is allemaal wel heel zoet aan clichés, valt toch nergens iets voor te voelen met zo'n kille en voorspelbare aanpak. Zeker die hele ramp is gewoon te droog benadert, zonder al te veel kwaliteit overigens. Het komt niet over, dat is deels de fout van Michelle Williams (weinig binding) en ook Sharon Maquire's enorme onkunde is er schuldig aan.

Verder valt er weinig uit te halen, kleine 1.5* blijven over en de rest van het kwaad is in mijn recensie genoemd.

Ha, toch wel grappig. Telkens als iemand begon over Inception zou ik het lacherig afdoen en zeggen dat ik me liever niet waag aan nog zo'n pretentieus Nolan vehikel. Moet je één keer raden wat ik zojuist heb bekeken...inderdaad

Verrassend. Hoewel het precies in de lijn van mijn verwachting ligt, is het me toch beter bevallen dan verwacht. De reeds opgenoemde minpunten zal ik ook kunnen beamen maar het blijkt grotendeels een aardige blockbuster te zijn die je iets meer 'inhoud' probeert aan te smeren. Voor mij is dat een minpuntje, de aanpak wordt wat omslachtig en meer interessanter 'gemaakt' dan 'te zijn'. In basis is Inception echter interessant en redelijk meeslepend.

Hoofden. Er lopen wel wat aardige namen rond. Van one-face-DiCaprio tot doorgaans niet-zo-tough-Gordon-Levitt. Wat dat betreft heeft DiCaprio niet voor de spiegel hoeven oefenen op expressie want die lijn kan hij vanaf Shutter Island wel doorzetten. Levitt voelt wat onwennig in zo'n rol maar hoeft uiteindelijk ook niet zoveel te presteren; evenals de rest van de cast. Een overbodig lichaam genaamd Ellen Page en nog wat meer straight forward bijrolletjes zullen het beeld passeren. Het zal allemaal geen hoge ogen gooien. Waar je uiteindelijk mee zit opgescheept, zijn een boel gezichten waar je 0,0 waarde aan hecht.

Overbodig. Met z'n 148minuten aan speelduur weet het zichzelf lang uit te rekken tot op het punt waar je het wel gezien hebt. Fragmentarisch gevuld met wat actie sequences, die niet allemaal even impressive zijn maar je wel bezig weten te houden. Het semi-intelligente geneuzel weet gek genoeg wel leuk over te komen, vooral dankzij het (voor mij) interessante onderwerp omtrent dromen. Waar het de plank voor 't grootste deel misslaat is de storyline m.b.t z'n vrouw en kinderen. Totaal oninteressant, verwerpelijk en op z'n minst irritant neergezet. Naast het feit dat het op zichzelf al een aanfluiting is, neemt het ook nog eens te veel tijd in beslag, jammer Nolan!

Boem. Na een wat matig begin waarin de droom instort (leuk idee, slap uitgevoerd) weet het zich later wat te herpakken met enkele fraaie trucjes. De straten van Parijs (natuurlijk) en het no-grafity gedeelte maken een goede indruk. Helaas zijn dit soort momenten écht trucjes om nog even te laten merken dat wat je ziet niet 'echt' is en zal het nooit een doorlopende (continue) factor vormen terwijl ik dat bij een droom in film-vorm echt een must vind. Wat dat betreft kon Nolan er veel meer mee doen, hij houdt het toch wat te braaf.

Stijl. Cinematografisch is het op de speelse momenten na helemaal niet zo interessant. Hij speelt het safe en dus toegankelijk. Daar sluit de soundtrack eigenlijk compleet bij aan. Geen moment echt opgekeken van een sterke ondersteuning o.i.d, het is voorspelbaar bombastisch. Aan de andere kant kun je zeggen dat dat wel past, dat is natuurlijk ook zo; maar dan vind ik het nog niet leuk. Kan onmogelijk zeggen dat ik wat anders had verwacht en slecht is het allerminst, alleen durft Nolan te weinig en dat vind ik op z'n minst jammerlijk.

Negatief. Nu heb ik het best veel gehad over de mindere kanten van Nolan's Inception maar ik zou liegen als ik zeg dat ik het niet tof vond. De actie is soms best leuk en ook het concept is uitermate gaaf, plus een speelduur van zo'n 2 1/2 uur die toch redelijk lekker voorbij dendert, zorgen ervoor dat Inception nog voor een goed deel weg weet te komen met z'n flaws. Het is absoluut niet de blockbuster topper van dit jaar, noch een film die behoort tot de absolute top. Ik zie ook wel waarom het grootste gedeelte van het publiek dit zo sterk vindt, het bevat eigenlijk van alles wel wat....al zie ik dat als absoluut minpunt en de grootste boosdoener.

Grappig dat zo'n standaard werkje weer veel meer lof ontvangt dan iets van Miike in deze reeks.. Ik haal het hier iig niet meer uit.

Zwaar vervelend uitgevoerd, Coscarelli creëert een nep-sfeer met z'n oneindige bliksem. Een drukke manier van editen en een meneer met parkinson achter de camera, soms werkt het...hier wordt het een zooitje.

Eenmaal bij het boshutje aangekomen, de flashbacks en boobytraps achter zich gelaten, wordt het al wat beter. Halve TCM sfeer, lekker grauw en maf (die oude vent) met wat aardige gore, meestal suggestief maar het werkt wel. Neemt niet weg dat de eerste helft gewoon zwaar irritant is.

Duidelijk meer een 80's (en 90's) regisseur, nu is dit wel erg geforceerd...en dat is onherroepelijk een mislukking. 2.5*

Mist wat serieuze stootkracht om indruk te maken. Weet vooral punten te scoren in het eerste gedeelte waar het een zeldzame vorm van geduld toont. Duidelijk een Europese samenwerking wat dat betreft. Toch is Courtes niet bekwaam genoeg om er net dat beetje meer van te maken. Nét iets te donker, nét iets te soft.. Jammer.

''The Ghoul from Outer Space'', zo klonk de oorspronkelijke titel. Later veranderde Sachs het in de inmiddels (cult)klassieke titel The Incredible Melting Man en die dekt de lading volledig. Sachs had een komedie voor ogen, een parodie, maar in een langdurig gevecht met de producenten is het een mengelmoes van ''serieuze'' horror en komische smelt-capriolen geworden. Met smakelijke effecten van destijds beginnende en inmiddels legendarische SFX artist Rick Baker. Zelf praat hij nogal neerbuigend over zijn bijdrage aan deze parel, zorgt voor een vreemd interview op de Arrow Blu-ray release waar aan de ene kant Sachs gepassioneerd is over deze film en blij met de aandacht die het nog altijd -verdiend- krijgt, en dan krijg je tussendoor Baker die zich bijna doodschaamt voor zijn werk van vroeger.

Het is een absolute must voor horrorliefhebbers met een smelt-fetisj, maar ook sci-fi fans die de post-nuke periode interessant vinden, met mutaties op basis van straling. Het is charmant lomp met veel memorabele scenes en one-liners, waarbij de citroen-plukkende oudjes en de perverse fotograaf er voor mij bovenuit steken.