Opinions

Opvallend scherpe, kille film.

'Symon Hynd’s debuutfilm biedt ruimte aan allerlei nare, zieke gevoelens die de kijker zowel benieuwd als verafschuwt achter moet laten. In plaats van de reeds bewandelde paden nogmaals kapot te lopen, wordt er gekozen voor een aanpak die balanceert tussen het psychologische aspect en regelrechte snuff-praktijken.

Meeleven is opvallend makkelijk gemaakt dankzij de voelbare, doch niet al te expliciete, verwondingen. Het mist alleen visueel een beetje attitude (iets te flets en veilig geschoten allemaal).'

Review

Helden trio.

Iguchi (Machine girl, RoboGeisha), Nishimura (TGP, Vampire girl vs Frankenstein Girl & japans gore fenomeen) en Sakaguchi (Samurai Zombie) is wellicht het ultieme splatter trio binnen de japanse markt. De J-sploitation viert z'n hoogtijdagen en Mutant Girl Squad is absoluut geen uitzondering.

Een zoals verwacht buitengewoon geniaal splatter festijn, het enige denkbare minpunt is dat het meer een herhaling is dan een vernieuwing. Of ik dat zelf erg vind? Nee, absoluut niet. Sterker nog, ik zette 'm aan om alwéér van de tiet en kont wapens te genieten en om de bloedfontijnen de camera te zien besmeuren. Veel bizarre shit en meerdere fijne kills passeren de revue en stellen fans niet teleur.

De heerlijke Yumi Sugimoto hakt er af en toe flink op los en ook de schattige Suzuka Morita weet ondanks haar octopus-like verschijning ontzettend leuk te wezen. Dat blijft een belangrijk aspect, zonder eye-candy kun je geen sploitation maken . Qua verhaal is het weer lekker straight forward en knalt het einde zoals vanouds als een krankzinnige uit elkaar, het was weer legendarisch

Ik kijk al uit naar de volgende lading waarin Helldriver van Nishimura vooralsnog het hoogst op het lijstje staat. Wat een helden Mutant girls Squad is alleen voor de fans van J-sploitation die meer van hetzelfde willen!

Raunchy!! Kandidaat om één van de betere genrewerkjes van dit jaar te worden. Al zal het mij verbazen mochten veel liefhebbers -hier op MM- deze mening delen. Voor het merendeel van de kijkers zal de pacing van de film (middenstuk) wat in de weg zitten en de 'shocks' wat random aanvoelen. Dat is wellicht wat vreemd in een film die, vooral visueel, een continue shitstorm aan smerigheid aanbiedt. Dat werkt echter al snel verlammend en daar zie je dan de enorme klasse van iemand als Tony Burgess (schrijver van Pontypool!) die dat probleem erkent en er daarom voor zorgt dat het in de eerste plaats een surreële bodyhorror is.. en dán pas komt de rest.

Leek vooraf een simpele poging tot een Troma-achtig culthit, maar het is zó ontzettend veel meer dan dat gebleken. Septic Man is meer in de richting van het doordachte werk van Cronenberg (Fly, the). Er zitten - buiten het grote lijnen qua plot en subgenre - ook wat specifieke Cronenberg-esque momenten in (o.a die gemuteerde baby) !

Prima filmpje.

Af en toe best toffe special effects (Helaas afgewisselt met momenten waarop het er niet helemaal top uit zag) maar nergens storend of echt slecht.

De actie word gecombineerd met wat humor, beetje op the mummy achtige wijze (eerste film die in me opkwam met zelfde soort humor) beetje slap maar houd het toch wel fris en soms een glimlach.

Heb me goed weten te vermaken en dat is wat telt, 3*

Ik wil Soavi wel meer waarderen, maar zowel hier als bij Deliria lukt het nét niet. De ideëen zijn er wel, en hij heeft best een eigen stijl, maar de enige film waar het echt goed samenkomt is Dellamorte Dellamore. Deze ''Setta'' is mede geschreven en geproduceerd door Argento en dat is wel te merken. Ik mis allleen een natuurlijke connectie tussen Soavi's handtekening en de voorzetjes die Argento idea-wise geeft. Op zich levert het een hele interessante film op, met name tijdens de droomsequenties, maar het valt ook vaak genoeg dood. Opening is trouwens erg mooi met A Horse with no Name! En Curtis als protagoniste werkt hier prima.

Niet al te best.

Maar gelukkig ergens wel vermakelijk. Overduidelijk een low budget product want echt goed ziet het er niet uit. Hoewel de film een grote hoeveelheid actie kent is slechts een deel leuk om te zien, de rest ziet er niet uit of mist gewoon overtuiging.

Het verhaal slaat vanzelfsprekend nergens op en ook de twists aan het einde zijn behoorlijk lachwekkend en bovendien erg overbodig. Het blijft uiteindelijk een werkje die erg 'hip' probeert te doen met wat effectjes, versnellingen, slow-mo's, (te) snelle montage e.d, niet heel plezierig om naar te kijken, het verbloemd nogal veel.

Al met al geen voldoende maar stiekem vermaak ik me nog wel .

Meesterwerk

Met deze rol laat will smith nogmaals zien dat hij een geweldige acteur is en dat dit soort rollen voor hem gemaakt zijn, samen met z'n rol in pursuit of happyness is dit gewoon zijn beste rol.

Het verhaal is er 1 die je raakt, het grijpt je al vanaf de eerste minuut en word steeds beter en aangrijpender.

Het einde slaat echt in als een bom, de gehele film kijk je al met een brok in je keel en dat einde versterkt dat gevoel nog meer, het is prachtig maar ontroerend tegelijk.

Heel mooi om te zien hoe iemand die z'n leven na een ongeluk al heeft opgegeven toch nog wat goeds wilt doen voor een paar levens die het nodig hebben.

4.5*

Horror&Comedie zijn toch de 2 genres waar ik het liefst naar kijk, als het gecombineert word staat dat al bijna garand voor een leuke kijk ervaring voor mij persoonlijk.

Er zat genoeg humor in en de gore was niet te veel, niet te weinig.

De acteurs waren goed, lokatie was leuk en een lekker simpel verhaaltje, heerlijk gewoon.

Heb de hele film lang met spanning gekeken, en heb er goed van genoten.

4.5*

Leuk!

Sexy Killer stroomt over van verwijzingen, het is soms zelfs iets teveel van het goede wat MArtí probeert op dit vlak. Anyhow, heb me er weinig aan kunnen storen, zelfde geldt voor de grappen die redelijk banaal zijn...beetje het niveau van een parodie. Het wordt gemixt met wat gore en dat pakt uiteindelijk best leuk uit.

Hoewel de gore weinig expliciet is, zijn de situaties omtrent die gore erg geinig en redelijk gestoord. Zo bewust fout allemaal dat je geen ruimte krijgt voor een andere interpretatie. Sexy Killer is wat het is; een mengelmoes van bekende films in een, met humor overgoten, Spaans jasje. Titel doet vermoeden naar een Sexy Killer maar ik durft dat wel in twijfel te trekken, knap is ze niet...een killer; dat wel!

De lijst van vergelijkingen lijkt eindeloos. Alleen het einde telt er al zó veel...wat te denken van Re-animator? American Psycho (die Dutchtuga al terecht noemde) Of later Shaun of the dead (nadoen van zombie) en Braindead (binnenvallen van zombies min de grasmaaier dan). Gevolgd door Evil Dead (de boomstick) en ook wel even wat Idle Hands achtig (pratende 'normale' zombies).

Achja, zo valt alles wel even in te delen bij een andere film, het gaat erom dat het wel leuk werkt, zo'n mengsel. Mocht de gore wat meer in beeld zijn gekomen en sowieso wat gedurfder op dat vlak (meer op de voorgrond) dan was het een verrassende topper, nu is het een fijn tussendoortje.

Kabuuuuki!!

Fantastische Troma film met natuurlijk die typische Kaufman humor en ongein. Itt alle andere ´humoristische´ politie flicks is dit wél ge-wel-dig . Kon natuurlijk ook niets anders verwachten van dit gouden duo.

Kabukiman is een fantastisch personage die de badguys met japanse clichés inrekent. Het mythische verhaaltje is lekker dom aangezet (aap op een jaguar ) en de badguys zelf zijn weer van die typische langharige imbicieltjes.

De laatste transformatie van Bill Weeden is echt briljant. Lijkt te zijn weggelopen uit een Power Rangers aflevering maar dan met charme en humor. Zo is eigenlijk alles in Sgt. Kabukiman N.Y.P.D wel te omschrijven, overgoten met die typische Troma charme.

Zeker geen onverdienstelijke poging, al is de mix wat te onevenwichtig om echt indruk te maken. Visueel staat het stevig, de soundtrack is lang niet slecht en het middenstuk verdient twee duimen omhoog.

Toch werkt het begin, vooral rondom het kat en muis spel, totaal niet voor mij. Het overtuigd gewoonweg niet en het toeval word iets teveel opgezocht. Dat soort zaken nam ik later meer voor lief, omdat het wat verder over de top ging. Pittig stukje sfeer wanneer ze aankomen op de plek des onheils!!

Het einde is wat flauw en lijkt meer een verplichting dan een wel overwogen keuze. Al met al niet slecht, prima filmpje om je eens aan te wagen. Kan weinig fout gaan, maar wonderen hoef je niet te verwachten.

Tony's Cinema Trash: Shadow (2009) - tonypulp.blogspot.com

De opperbaas knalt weer van het scherm af in dit straight forward kidnapping verhaaltje. Reeds bewandelde paden worden lastiger gemaakt dan nodig, waardoor het nog 'iets' lijkt. Niet echt broodnodig, maar aan de andere kant ook zeker geen zwakte. Actie is puik en alleen een held als Steven Seagal nekt een helikopter met zijn gun

Wat een bizar gare happy ending trouwens. Zeker de freeze frame op zijn lachende gezicht was het toppunt van feel good. Kon het ergens (op een rare manier) wel waarderen, verschrikkelijk fout natuurlijk zo'n scene erachteraan naaien Michael Keusch heeft meer op zijn kerfstok wat betreft Seagal, en als het een beetje in de richting van Shadow Man is, heb ik nog iets om naar uit te kijken!

En dat was het dan ook. Gestoorde Women-in-Prison film met genoeg naakt, machtsgeile bewakers, Tony Todd die erbij loopt als een soort verdwaalde witchdoctor, zombies (en een zombie baby) en zelfs toffe fight choreography met wire work en al! Als dit in de 70's was gemaakt, waren er hele andere reacties hier te lezen. Wat moet een film van dit kaliber nog meer doen dan de volle speelduur lang pure exploitation elementen, met bovendien smakelijke practical effects, presenteren? Extreem ondergewaardeerd!

Leuk leuk leuk! Zat er 8 jaar geleden dus niet ver naast met m'n 'voorspelling' . Gekocht in een 7 pack met o.a nog Di Yu Wu Men (1980) (lijkt me fantastisch) en Wu Long Tian Shi Zhao Ji Gui (1982) (4*, was fantastisch). Zeker een set die de moeite waard is voor iedere kung fu / horror liefhebber. Shaolin vs the Evil Dead weet vooral tijdens het eerste half uur de sfeer van soortgelijke films uit HK in de jaren 80 te benaderen. Daarna zet het de bekende clichés (een klungelige romance...) met ditto humor ook voort, maar weet het dat niveau niet meer te behalen. Blijft wel ten alle tijden zeer onderhoudend vermaak met helaas een zeer open einde die je ongeveer dwingt om het vervolg te zien... die toevallig ook in de set zit! Aanrader.

Geinig. Kan dit soort films iets beter hebben omdat dit typisch zo'n net-niet product is uit de tijd dat ik veel in de videotheken te vinden was. Waar de wanden destijds waren bekleed met talloze net-niet filmpjes in de horrorsectie. Meeste 90's en 80's werk was al weggemoffeld en de periode na de eeuwwisseling staat nou niet bekend als de golden age voor horror. Toch hebben ze een eigen charme die over +- 20 jaar een soortgelijk effect zal hebben als al die cheesy 80's flicks... hoewel in mindere mate.

Met name de montage hier is hi-la-risch. Alles moest destijds zo flashy mogelijk en Lemkin stort zich dapper op die trend, maar schiet overal tekort. Te weinig footage, waardoor er veel beelden worden herhaald. Vreemde transities en cuts worden bijna zonder uitzondering begeleid door whooshjes en andere FX sounds. Wat lokaal ''talent'' om aan het begin en aan het einde te rappen (iets met bitches en drugs, want cool)... en dan loopt er ook nog een Roemeens Gypsy-monster rond die af en toe iemand uit elkaar trekt en opeet. Op dat vlak pikt het -net als die no-budget trash van 20 jaar eerder- zijn puntjes nog mee.

Overigens in Duitsland op blu-ray uitgebracht onder de naam 'Demon Beast in Prison'.

M'n stem was een halfje lager, maar na het zien van Croc (2007) (direct na deze), valt het ook wel weer mee. Had misschien iets anders verwacht, omdat je met Dolph toch een powerhouse binnenhengelt. Daar wordt eigenlijk nooit gebruik van gemaakt. Wat resteert is een typisch SyFy-achtig product. Veel slappe B-roll footage, rechtenvrije muziek (goedkope pop/dance), supporting cast van niveautje lokale toneelschool en een haai die eigenlijk nog verder onder het toch al zo bedenkelijke niveau zit. En toch is het best vermakelijk

''Het is een niemendalletje en een smet op het zomerse horrorgevoel. ‘Swamp Shark’ van Syfy is een betere titel om je aan te wagen... mocht je wanhopig op zoek zijn naar goedkoop vermaak. Het is uiteindelijk beschamend hoe de film het moet hebben van de minst boeiende clichés uit het genre, in plaats van te spelen met de mogelijkheden die de heersende stupiditeit je biedt. Wanneer het dan durft te ontsporen in het bespottelijke, is de uitvoering om je rot te schrikken.''

Eigenwereld.nl - Review: Shark Night

Haha, die Wynorski! Wat moet je er nog van zeggen. De beste man kent geen schaamte. Voor ''goed'' werk (voor zover daar ooit sprake van was) pik ik z'n recentere broeisels eigenlijk al niet meer mee, daarvoor moet je toch echt 20-30 jaar terug in de tijd gaan. Al was Piranhaconda (2011) toch ook al goed voor 3.5*. Anyhow: Sharkansas Women's Prison Massacre voegt daad bij het woord en houdt zich wanhopig vast aan de ingrediënten die de titel belooft. Grappige, oer-slechte meuk van een oudgediende binnen de cheap ass monster pulp.

Meuk.

Maar wel leuke meuk . Het grootste minpunt aan Sharktopus (& eigenlijk alles van Syfy) is de speelduur. Het is met vlagen namelijk heel leuk, maar aan de andere kant sleept het zichzelf té vaak voort met saai geneuzel. Filter 't slappe gelul eruit, eindig met 60minuten film en je hebt een veel leuker werkje.

Sharktopus kent z'n hoogtepunten, veelal omtrent het monster himself. Geweldig hoe die kop boven het water zweeft met een 8-tal tentakels eronder, tentakels die af en toe wat slachtoffers naar binnen gooien of wanneer de maag vol is; wegslingert. Hoe de half haai, half octopus eruit ziet kan me werkelijk niets schelen.

Als de wat saaiere stukken er gewoon uit geknipt waren, was het een dikke voldoende, nu eindig ik op een krap 6je. Fun is 't zeker maar zoals wel vaker; er zat meer in.

Interessante SOV crap. Opvallend pretentieus voor dit type film, zitten in ieder geval wel wat geinige ideeën achter, ook buiten de gore om. Uitgebracht op blu-ray door een partner label van Vinegar Syndrome (Saturn's Core), die inmiddels een leuke -kleine- selectie van dit soort SOV pareltjes hebben gepresenteerd. Ook lang geleden in de Benelux uitgebracht op DVD door Emporium Movies. Originele 'zombiefilm' die tussen alle technische gebreken door wat interessante thema's aansnijdt. Buiten dat het gewoon een leuk passieproject is, is het daarmee ook nog wel enigszins op niveau.

De cast lijkt zich helemaal te kunnen vinden in het script en met elkaar, dat is meteen de kracht van deze zoveelste nerd krijgt de chick flick. Die expressies, het samenspel, het klopt allemaal meer dan eens en She's Out of My League valt daarmee meer op dan andere soortgelijke films. Echt heel geweldig blijf ik het echter niet vinden.

Het volgt uiteraard weer hetzelfde pad, dat onderhand gewoon vervelend begint te raken omdat je weer weet dat het op een bepaald moment fout MOET gaan. Daarbij verdwijnt vrijwel altijd de pakkende humor en dat is ook hier weer het geval. Waar het eerste half uur heerlijk fris en vlot is, is het laatste half uur het tegenovergestelde.

Toch een ruime voldoende voor een prima tussendoortje. Komedies zoals ik ze graag zie, maar niet het liefst.

Niet in de juiste stemming gezien?

Ben namelijk liefhebber van JC's werk, kan er van genieten al is het o zo slecht. Echter viel the Myth helemaal verkeerd, de belachelijke special effects waren voor het eerst bij mij een doorn in het oog, totaal idioot doordat het nergens een komische/spectaculaire toegevoegde waarde had. Heb bepaalde scénes even in slow-mo afgespeeld en we hebben ons hier dood kunnen lachen om sommige afzichtelijke effecten (zwaard door lichaam )

JC word ook flink in zijn kunnen belemmerd, gebrek aan originaliteit (alleen die rattenlijm(?) scene was érg leuk) is de main reason waarom ik me vrij gemakkelijk heb kunnen vervelen en de gevechten na 1 keer al zo monotoon en slap aanvoelde. Verhaaltje van niets, nasynchronisatie die tergend irritant was!!, sowieso een onsamenhangend werkje met een belabberd script en dito acteurs. Al blijft JC altijd een held.

Klinkt allemaal lekker negatief, maar het heeft wel (op de verkeerde manier) vermaak gebracht door zo filmtechnisch gedrocht te zijn. ach het was 1 euro, ik zal 't niet missen. Daarnaast waren de kleuren af en toe best fraai, daar had het wat meer mee mogen doen ipv op b-film special effects te leunen, wat zo'n film visueel gewoon totaal kapot maakt.

Kamikaze Girls werd mijn reddende engel voor de eigenwereld review

Ik heb echt met immens veel plezier naar dit gedoe gekeken. Met een rot humeur aan begonnen maar dat verdween als sneeuw voor de zon. Fantastische cinematografie (hoe afwisselend!) en geweldige happy muziek. Met ongekende idioterie en fabelachtige kleuren.. ik ben om, Nakashima is één van de beste Japanse regisseurs. Met 2x 5* en nog een aantal aantrekkelijke titels op de must-see lijst, kan het niet meer stuk.

En hier kun je nog meer van mijn gekwijl over dit meesterwerk lezen.

lol wtf.

Twee woorden (oke, afkortingen...) die elkaar rap opvolgen tijdens het kijken van Symbol. Meer dan eens, kan ik je vertellen. Al is dat al vaker verteld...dus....waarom typ ik nog wat?

Vond het niet eens zo grappig door de obvious jokes, maar meer geweldige als geheel. De samenkomst met de worstelaar en met name het einde... het is een film die in z'n totaliteit werkt en niet fragmentarisch met wat jokes.

Wat heel verleidelijk is, overigens. Een beter uitgangspunt voor een komedie bestaat er NIET. Matsumoto springt er op briljante wijze mee om, visueel is er zó veel om te beleven. Origineel, grappig (die Afrikaan!!) en stijlvol. Het einde is overigens het beste van de hele film, adembenemend...

Duidelijk niet voor iedereen, maar de verrassing is voor een ieder de moeite waard.

Denk niet dat het in je voordeel werkt als je fan bent van de serie.. Ik heb hem in ieder geval (nog) niet gezien. Attack on Titan wordt tegenwoordig aangewezen als de 'gateway' naar Anime. Ik zag persoonlijk meer zitten in deze live action. Héérlijk over de top nonsense zoals je ze eigenlijk nergens ziet (buiten Japan om). Heeft de kapsones van een blockbuster, maar de look en feel van een onzinnige B-film. In film-formaat is dit concept natuurlijk uitermate geschikt om vol te stampen met grootse actie. Het plompt in enkele minuten het verhaal neer, raast vervolgens in z'n 5e versnelling verder en kijkt niet meer om.

Compleet krankzinnige actie. Behoorlijk bloederig (!!), maar het zijn vooral de Titans die het voor mij deden. Het oogt zeker niet altijd even strak, maar juist daarin vind ik de charme zitten. Behoorlijk freaky gedoe allemaal, met die brede grijnzen en uitpuilende ogen. Met die gigantische, fatsige baby-lijven... gaaf! Meer van dit graag.

Here's Johny!

Fantastische sfeervolle maar vooral briljant opgebouwde en spannende horror/thriller zoals je ze tegenwoordig zelden ziet.

De film neemt tamelijk lang de tijd om zich klaar te maken voor een uiteindelijk zeer korte maar erg krachtige climax. De transformatie van Jack krijgt hierdoor de mogelijkheid om zich op logische wijze plaats te laten vinden, dit versterkt het gevoel van realisme.

Het ijzige onheilspellende sfeertje met het geweldige acteerwerk en daarnaast fantastische locaties houd je constant bezig en is haast ongeëvenaard. Scénes als die in het besneeuwde doolhof of het binnen breken met de bijl zijn bijzonder sterk en laten een indruk op je achter.

Dingen die nergens over gaan, bijvoorbeeld wanneer je de zoon op z'n driewieler volgt (schitterend gedaan)zelfs zulke idiote nietszeggende stukken laat hij ontzettend spannend worden door subliem werk met muziek en beeld.

Je weet niet wat er komen gaat, je weet slechts dat er iets goeds mis is in dat hotel en dat ervaar je als kijker echt.

Die rol van Nicholson is krankzinnig, zijn kop staat centraal in dit meesterwerk, je werd er haast zelf bang van. Zonder hem zou het erg veel aan impact zijn verloren. Mvr Duvall is ook benoemenswaardig, maar ziet er echt bijzonder lelijk uit zeg

Al met al een waar meesterwerk die in haast elk opzicht perfect is of er tegen perfectie aan zit. 4.5*

Ik had dat juist bij het eerste moment in de badkamer enorm .

Dat zonder twijfel, een angstaanjagend moment.

Gigantische verassing dit. Het kleurgebruik zit vanaf minuut één al helemaal goed, de beelden van de stad in de avond, overvloed aan groene gloeden die het tot leven brengt, fantastisch. Een lijn die de film verder perfect verder gezet, schitterend spel met groen en rood, elkaar afwisselend maar ook prachtig als samenspel.

Enkele fenomenaal geschoten scénes, voelbare spanning en op en top sfeervol. Vooral dankzij het briljante 'kleine' gebruik van de soundtrack. Weinig merkbaar en enkel wanneer het nodig is aanwezig, geeft de juiste feeling mee op het juiste moment. Sfeerverhogend ten alle tijden.

Schitterende dame ook trouwens, die Reika! De moorden worden, zoals in de meeste bekende 'whodunnit (juiste benaming?), niet getoond. Enkel het resultaat telt als expliciet, die mogen er dan ook zeker wezen. Gestoord en ijzingwekkend gebracht.

De film draagt een geweldige sfeer mee, is met vlagen ontzettend spannend en weet visueel te imponeren. 5* direct uitdelen doe ik zelden, het is afwachten hoe ik er over een tijdje tegenaan kijk, waarschijnlijk met een herziening.

Briljant, ja. Alleen heeft ATC er volgens mij wat ''inspiratie'' uitgehaald Ik zag telkens die typische 90's clip voor me.

Laatste half uur is by far het beste. Dan komt de Japanse tentakel uit de mouw. Héérlijk luguber werkje verder. Doet heel Europees aan. Argento is al genoemd (met name de surreële gangen, blauwe, mistige look), maar moest zelf nog meer aan Fulci denken. Met name de in your face manier van gore-display (de oogbal scene aan het begin!!) is een geweldige overeenkomst. Absoluut één van m'n favoriete Japanse cult-horror flicks.

Mondo dus hé...oftewel; Shockumentary?

Nou, ik ben weer een ervaring rijker. Of ik er blij mee moet zijn is nog maar de vraag. Ik moest plots terugdenken aan vroeger. Ik moet zo'n 10 of 11 jaar geweest zijn en heb toen met m'n enthousiaste hoofd de film 'Traces of death' uit de schappen gepakt bij de videotheek, klonk stoer...toch ?

Gezellig op de bank de dvd erin gepleurd, cola en wat chips erbij en kijken maar. Dan begint het 'gebeuren'... maar wat het voor moet stellen? Shockerend als het was, bleven ik en 2 andere boeiend kijken, totdat de baas des huizes binnen komt vallen en het ziet, uit met de 'pret'. Dat was zo'n filmervaring die ik niet zo snel vergeet en dit past prima in dat beeld. Dit was een soort herbeleving van dat moment maar dan zonder de misplaatste sensatie.

Shocking Asia brengt met een serieuze toon heel wat bizarre feitjes en verhalen, ondersteund door crappy footage en waardeloze muziek. Gelukkig geen death metal, of wat dan ook, zoals in Faces of death. Het begon nog redelijk boeiend, hoewel...boeiend? Het is confronterend, verwarrend maar op een bepaalde manier fascinerend. Het is bizar om te zien hoe 'gewoon' dat toen was (/nu is?).

Wanneer het dan omschakelt naar 't onderwerp 'Voedsel in azië', haak ik helaas af. Geen schildpadjes of vleermuizen meer voor mij, ook geen slangen of stierenballen... hypocriet? Misschien wel, aangezien ik Cannibal Holocaust glorieus op 5* heb staan.

Dan begin ik toch wat ongeduldig door te spoelen en is het af en toe nog wel oké. Ik hou er een vreemd gevoel aan over, wanneer ik er zo over typ, bevreemdend.. Moet toegeven dat ik aan het einde nog wel even kon lachen om het worstelen van die dwergen, maar ook dit had weer een keerzijde, want het is uiteindelijk niets minder dan zielig.

Met m'n botte kop de dubbel feature aangeschaft (voor een appel en een ei gelukkig) en die gaat weer mooi de kast in, ergens in de hoek .

Niet best. Het is wel interessant hoe Harrington visueel een overlap tussen real world en digitaal creëert door beelden en berichten van de telefoon in de wereld te projecteren (letterlijk). Ik vond het een geinige stilistische vondst, maar daar is alles wel mee gezegd. Verder een erg droge film met pijnlijk weinig te melden, die bovendien qua cinematografie érg weinig te bieden heeft. Bijzonder knullig verhaal met wendingen die totaal niet boeien. Een misser van Shudder, die hier vooral geïnteresseerd lijken in een divers aanbod (oftewel films geregisseerd door vrouwen) dan kwaliteit. Hopelijk is Lucky (2020) een uitzondering dan.