Opinions

Ik heb deze film vorig jaar voor het eerst gezien en toen vond ik hem niet echt boeiend. Maar nu draaien ze hem op Film1 en vond ik het best een goede film. Christian Bale speelt eigenlijk zoals zeer vaak prima. Het verhaal zit prima in elkaar en is ook boeiend. Het einde is zeer mooi en ook wel grof (en dan bedoel ik op de onthoofding van zijn vriend).

Alleen het eerste uur was goed en zeer realistische gespeeld door Joaquin Phoenix en Jennifer Connelly. Daarna wordt het helaas snel minder met als dieptepunt het einde.

Zeer boeiende en zeer spannende film. De karakters worden in deze film 1 voor 1 prima belicht. Deze film is vooral ijzersterk vanwege de prachtige dialogen (het begin is subliem met het geven van een fooi).

Michael Madsen speelt een geweldige rol in deze film als gestoorde pshycopaat en vooral het gedeelte waar hij een politieagent begint te martelen is legendarisch (zeker in combinatie met de muziek en het dansje wat hij uitvoert).

Als je van een goed verhaal, actie, schitterende dialogen en een spannende film houdt is dit zeker een aanrader.

Goeie en spannende film. De actie is prima en het acteerwerk van mevrouw Milla Jovovich is uitstekend. De zombie honden in deze film vond ik uniek. Al met al een zeer geslaagde film. Voor degene die houden van actie/geweld/horror/science-fiction is dit zeker een aanrader.

Natuurlijk de 3D effecten zagen er regelmatig zeer fraai uit (kon wel niet tippen aan Avatar) maar het verhaal (zeg maar gerust flut verhaal) stelde weinig voor en was ook niet boeiend of spannend. Wat mij betreft mogen ze er dan ook de stekker uittrekken want het wordt met het deel minder en dit was waarschijnlijk ook het slechtste deel uit de serie. Ik vond het verhaal iets weg hebben van Dawn of the Dead 2004 en the Matrix, maar dan uiteraard veel en veel minder. Dankzij de 3D invloeden geef ik hem nog 2,5 punten maar meer is deze film zeker niet waard.

Het wezen met de grote hamer/bijl was wel aardig maar het was jammer dat hij er zeer snel aanging. De slechterik van de "Umbrella Corporation" vond ik echt waardeloos en hij overtuigde nergens. Zelden zijn waardeloze slechterik gezien (paste meer in een C-film). Milla Jovovich speelde op routine en miste het sprankelende wat ze wel nog had in de eerste twee delen. Zou me niet verbazen als ze zou bedanken voor een 5e deel. De andere acteurs en actrice voegden ook weinig toe. Helaas biedt het einde van de film weer alle mogelijkheden voor een 5e deel maar van mij hoeft het zoals gezegd niet meer.

De Nemesis vond ik geweldig in deze film. Het verhaal en de spanning was iets minder dan het eerste deel maar toch blijft het een verdomd goede film. Net zoals in het eerste deel laat Milla Jovovich weer goed acteerwerk zien.

Helaas valt deze film zwaar tegen t.o.v. de delen 1 (die was echt geweldig) en 2. Ik dacht dat deel 3 verder zou gaan waar deel 2 ophield maar dat was dus niet het geval.

Deel 3 voegt helemaal niets toe (er zit ook geen verhaal in) en is ook weinig origineel. De vaart en spanning die er ruimschoots in de delen 1 en 2 zaten zijn nu helaas niet meer te vinden. Milla Jovovich vint ik een heerlijke vrouw maar helaas komt ze er in deze film niet goed vanaf. Dit deel had men beter niet kunnen uitbrengen. De film krijgt van mij dan ook niet meer dan 2 punten.

Qua verhaal is het eigenlijk bijna niet meer te volgen maar ondanks dat blijven de Resident Evil films zeer vermakelijk om naar te kijken. Dat geldt ook voor deze film welke boordevol actie zit (eigenlijk is het gewoon een rollercoaster aan actie) en welke er visueel ook mocht wezen. Milla Jovovich doet het als Alice altijd wel goed en ze zag er ook weer bijzonder fraai uit. Dat laatste geldt ook zeker voor Sienna Guillory (decolleté steeds fraai op de voorgrond) en Bingbing Li met de fraaie rode jurk. Op naar het volgende deel zullen we maar zeggen.

Ik ben blij dat ik dit zesde deel van de "Resident Evil" reeks, niet in de bioscoop heb gezien (zonde van het geld) en gezien het einde van deze Actie / Horror (waarbij je Horror met een korreltje zout moet nemen) film, zal het me verbazen of het werkelijk het laatste deel zal zijn. Opzicht was ik altijd wel een fan van de "Resident Evil" reeks en de eerste twee delen ervan, waren in mijn ogen ook gewoon zeer goed (vandaar dat ik er ook fan van werd). Maar vanaf het derde deel in de reeks, ging het helaas bergafwaarts en waren de vervolg delen niet meer dan vermakelijk om naar te kijken (deel twee t/m deel vier, heb ik zelfs in de bioscoop gezien) en dat geldt helaas ook voor deze zogenaamde afsluiter.

Het verhaal keert gelukkig wel weer terug naar de roots van het verhaal en in dit verhaal moet Alice (wederom gespeeld door Milla Jovovich) terugkeren naar "The Hive" in Raccoon City voor het antivirus tegen het T-virus. Om het verhaal goed te begrijpen, moet je eigenlijk wel de vorige delen hebben gezien (aangezien de reeks nu al 14 jaar duurt, vermoed ik dat velen inmiddels zijn afgehaakt), want anders zal je er weinig van begrijpen en dat ondanks de korte inleiding van het verhaal omtrent Alicia Marcus (oftewel "The Red Queen"), haar vader James Marcus (die het T-Virus creëerde om zijn doodzieke dochter te redden) en Dr. Isaacs (wederom gespeeld door Iain Glen), die het T-Virus gebruikt om de aarde te zuiveren vanwege zijn eigen hebzucht en macht.

Hoewel het verhaal meer duidelijkheid verschaft, stelt het wel allemaal maar weinig voor (hier en daar ook wat flashbacks en op het einde zien we ook nog de laser in de tunnel van het eerste deel terugkeren) en heeft ook een zeer clichématig verloop qua verhaal en daar hadden de laatste drie delen eigenlijk ook al last van. Gelukkig is het tempo wel hoog en zit er ook meer dan voldoende actie in (wel niet echt bijzonder of spectaculair) en visueel zag het er ook allemaal nog wel aardig uit en zeker wat betreft de beelden van een verwoest Washington D.C., waar het verhaal begint. Boeiend of spannend wordt het nergens, maar wel is het allemaal nog vermakelijk om naar te kijken. Naarmate het einde van het verhaal, wordt het zelfs nog een beetje verrassend (m.b.t. het ontstaan van Alice, die de gelijkenis is van Alicia Marcus als vrouw), maar het einde zelf valt uiteindelijk tegen, want het is niet bepaald een afsluitend einde en dat ondanks dat het antivirus wordt losgelaten op de aarde (verspreidt zich via de lucht). Wel wordt er op het einde eindelijk afgerekend met Dr. Isaacs en zijn helper Wesker (wederom gespeeld door Shawn Roberts).

De cast in deze film is eigenlijk best vertrouwd met Milla Jovovich (voor de zesde keer in de rol van Alice), Iain Glen (in de rol van Dr. Isaacs, die voor de helft eigenaar is van het bedrijf "Umbrella Corporation", waar het T-Virus is ontwikkeld. Om de belangen van het bedrijf in bedwang te houden, creëerde hij de krachtige kunstmatige intelligentie "The Red Queen", die de gelijkenis heeft van Alicia Marcus als kind), Shawn Roberts (in de rol van Wesker) en Ali Larter (in de rol van Claire Redfield) en opzicht deden ze het nog verdienstelijk. Buiten deze genoemde personen, spelen er ook nog andere personen (waarvan eentje een verrader is) mee in het verhaal, maar hun rollen zijn vooral bijzaak en ook gaan ze allemaal dood. Ook zit er een heel klein beetje humor in het verhaal en ik moest vooral glimlachen op het moment dat Dr. Isaacs een hand verliest in een gevecht met Alice en Wesker daarop naderhand tegen hem zegt:

"Het ziet ernaar uit dat je haar door je vingers liet glippen. Of wat er nog van overblijft."

Al met al een tegenvallend (zogenaamd) laatste deel van de "Resident Evil" reeks, die goed in het rijtje past van de vorige drie films, want ook die waren tegenvallend. Vermakelijk is het wel nog allemaal en met circa 100 minuten is deze film ook nog best goed te doen.

Ik ben de "Resident Evil" reeks (bestaande uit zes delen, waarvan ik drie delen, te weten "Apocalypse", "Extinction" en "Afterlife", in de bioscoop heb gezien) van regisseur Paul W.S. Anderson en met Milla Jovovich in de hoofdrol gewend, welke liep van 2002 t/m 2016, en die reeks vond ik gewoon vermakelijk en zeker wat betreft de eerste twee delen. Daarna werd het helaas wel wat minder en was het ook wat moeilijker om te volgen, maar ook die delen waren opzicht nog vermakelijk.

Dit nieuwe eerste deel, te weten "Resident Evil: Welcome to Raccoon City" (een betere titel zou overigens zijn "Resident Shit" en dat omdat deze film gewoon waardeloos is), is gebaseerd op de eerste twee "Resident Evil" games uit de eindjaren 90 en is tevens een reboot op de "Resident Evil" films. Het had voor mij in ieder geval niet gehoeven en het is ook enorm slecht (het is een draak van een film) en dat eigenlijk op alle vlakken m.u.v. de muziek. Want opzicht vond ik het wel leuk om de eindjaren 90 nummers "My Favourite Game" van "The Cardigans", "Crush" van "Jennifer Paige" en "What's Up" van "4 Non Blondes" ("4 Non Ugly" was passender geweest, want het waren vier lelijke vrouwen) te horen.

Met "Resident Evil: Welcome To Raccoon City" gaat fan en filmmaker Johannes Roberts (misschien nog het meest bekend vanwege de twee "47 Meters Down" films) dus terug naar de oorsprong van de populaire Resident Evil-franchise en brengt hij de games voor een nieuwe generatie fans tot leven op het witte doek. Maar ik betwijfel of dit hem gaat lukken, want waarschijnlijk vinden alleen kinderen en tieners deze verfilming nog leuk en spannend en hetzelfde geldt voor de diehard fans die vroeger de "Resident Evil" games hebben gespeeld. Ik heb de games in ieder geval niet gespeeld en ik was m.u.v. de jaren 80 ook nooit echt een gamer (de laatste game die ik ooit gespeeld heb, was "Command & Conquer: Red Alert 2" uit 2020).

Het verhaal speelt zich af in Raccoon City op 30 september 1998, welke ooit de thuisstad van de "Umbrella Corporation" was. Maar na het plotselinge vertrek van het grote farmaceutische bedrijf is de stad veranderd in een verlaten en woeste stad, waar iets kwaadaardigs schuilgaat onder de oppervlakte. Als dat kwaad in een nacht uitbreekt, moet een groep overlevenden, waaronder broer en zus Chris (Robbie Amell) en Claire (Kaya Scodelario) Redfield, samenwerken om de waarheid achter Umbrella te onthullen, en alle krachten bundelen om de volgende ochtend te halen.

Na een aantal minuten (de opening alleen was al vreselijk slecht) had ik al door dat dit voor mij een draak van een film zou worden. Het sfeerloze verhaal (wat van de hak op de tak springt) weet namelijk totaal niet te boeien of te vermaken en ook wordt het nergens spannend of eng. Zo waren de zombies vreselijk slecht en zorgde de Dobermann hond nauwelijks voor dreiging en werd hij ook al snel doodgeschoten. Ook de uitleg omtrent de gebeurtenissen in "Raccoon City" was opzicht flauw, want zo wordt er eerst gezegd dat het door het water komt (maar omdat bepaalde personen geen kenmerken vertonen, is dat al snel niet aannemelijk) en naderhand heeft men het dan over het T-virus en G-virus, waarover dan gezegd wordt na circa 60 minuten:

"Heb je ooit gehoord van het T-Virus? En het G-virus? Natuurlijk niet. Welnu, het is een virus dat genetisch het DNA van een levende cel verandert en deze mensen tot wapens maakt."

En wie er achter dit virus zit is natuurlijk makkelijk te raden en daarbij kom ik dan uit op de cast. De cast is enorm slecht (je krijgt ook met niemand een klik en zelf hebben ze ook geen klik met elkaar) en bestaat alleen maar uit clichematige / stereotypen personages. T.o.v. van Milla Jovovich was Kaya Scodelario een aanfluiting en ook straalt ze geen sexappeal uit. Dat laatste had Hannah John-Kamen (als politieagente Jill Valentine) tenminste nog enigszins, maar haar rol was juist een erg goed voorbeeld van een clichématig / stereotype personage. Andere snel te vergeten personages zijn politieagent Albert Wesker (Tom Hopper) en groentje Leon S. Kennedy (Avan Jogia).

De cast bestaat eigenlijk ook alleen maar uit onbekende personen en enkel Neal McDonough (als dokter / wetenschapper William Birkin, oftewel de slechterik in het verhaal) en Donal Logue (in de tenenkrommende slechte rol als de baas van de politie in Raccoon City) waren nog enigszins bekend. Donal Logue lijkt ook de enige te zijn die weet dat deze film belachelijk is en vandaar dat hij waarschijnlijk ook bewust belachelijk slecht speelt (hij gedroeg zich in ieder geval als een idioot in deze film en hij kraamt ook de ene na andere onzin uit). Zijn hoogtepunt in deze film was zijn onthoofding na circa 73 minuten.

De dertien in een dozijn actie is ook niet om over naar huis te schrijven en ook zien de speciale effecten (CGI) er regelmatig zeer nep en goedkoop uit (o.a. op het einde met de koe en de ontploffing). En omdat het hele verhaal zich afspeelt in de avond en de nacht, is het beeld vaak te donker en soms zie je zelfs niets (dan is het beeld dus volledig zwart). Dat is waarschijnlijk bedoeld om het zogenaamd spannender te maken, maar ik vond het alleen maar irritant. Maar eigenlijk was alles in deze film gewoon irritant.

Ook het einde, waarbij dokter / wetenschapper William Birkin verandert in een monster en achter de overlevenden aangaat en daarbij wordt uitgeschakeld met een raketwerper, was weinig overtuigend en na het einde (in de laatste minuut zie eindelijk ook voor het eerst daglicht) volgt nog een extra scène omtrent Albert Wesker, die weer tot leven komt en een zwarte zonnebril krijgt van de Aziatische vrouw Ada Wong (Lily Gao). Dit is natuurlijk een hint voor een vervolg, die er hopelijk niet komt. De eerste "Resident Evil" reeks leverde veel geld op ondanks dat hij de nodige kritiek kreeg, maar ik kan me niet voorstellen dat deze nieuwe reeks geld gaat opleveren (gaat waarschijnlijk alleen maar geld kosten).

Deze reboot van de "Resident Evil" films is in ieder geval niet aan mij besteedt. Zou ik deze film (die gewoon te pindakazen is) in de bioscoop hebben gezien, dan zou ik waarschijnlijk tijdens de pauze de bioscoop hebben verlaten. Nee "Resident Evil: Welcome to Raccoon City" is gewoon een draak van een film en is het aankijken totaal niet waard.

Erg matige 13 in dozijn film die totaal niet origineel is en ook barst van de clichés. Verder weet de film nauwelijks te boeien en is hij ook nergens spannend, laat staan dat er iets verrassends gebeurt. Deze film had men net zo goed kunnen uitvoeren met minder bekende acteurs. Dat Hilary Swank zich voor deze rol heeft laten strikken duidt er een beetje op dat haar carrière in het slob zit. Het positieve aan deze film is dat hij gelukkig maar 90 minuten duurt.

Deze film kunnen ze beter niet draaien in de bioscoop want meer dan een B-film is het niet.

Ook Samuel L. Jackson zit er wel eens naast. Zoals in dit vod van een Drama film.

In dit verhaal schiet sportverslaggever Erik Kernan Jr. (Josh Hartnett) een dakloze te hulp, die op straat mishandeld wordt. Hij ontdekt dat de dakloze de dood gewaande bokslegende Champ (Samuel L. Jackson) is en Erik ziet zijn kans schoon om het ultieme sportartikel te schrijven.

Het verhaal is gebaseerd op een waargebeurd verhaal, maar de scenaristen hebben zich nogal wat vrijheden verloofd. Het resultaat is moralistisch en sentimenteel en alleen de rol van Samuel L. Jackson (praat met een irritant piepstemmetje) moet dan de film redden, wat helaas niet echt lukt.

Dit is alweer derde film die ik van regisseur / acteur Paul Naschy (hij speelt altijd de hoofdrol in zijn eigen films) heb gezien in korte tijd en deze Horror film vind ik tot nu toe de minste van hem.

In deze film wordt de in de 16e eeuw gedode gravin Elizabeth Bathory (Julia Saly), vanwege hekserij, vampirisme en omgang met de duivel, weer tot leven gewekt in de huidige tijd door een geobsedeerde satanistische fan, te weten Erika (Silvia Aguilar), en haar team van wetenschappers bestaande uit Barbara (Pilar Alcón) en Karen (Azucena Hernández). Deze gravin wilt de macht hebben over de eveneens in de 16e eeuw gedode Poolse edelman Waldemar Daninsky (Paul Naschy), vanwege weerzinwekkende en demonische misdaden en omdat hij veranderde in een wolf, om zodoende het lot van de mensheid te kunnen bepalen.

Het verhaal wat zich grotendeels afspeelt in een kasteel in Hongarije, doet een beetje denken aan de "Underworld" films, stelt bitter weinig voor en weet ook ook niet echt te boeien of te vermaken, laat staan dat het ergens eng of spannend wordt. Hier en daar valt er wel een beetje goor te zien en dat o.a. in de vorm van een bloeddouche (daarmee wordt de gravin weer tot leven mee gewekt).

Die bloeddouche scène was opzicht best geinig, want daarbij hangt Barbara (die buiten bewustzijn is gemaakt door Erika d.m.v. een medaillon, die Erika heeft gestolen van een in een rolstoel zittende professor door hem te wurgen) poedeltjenaakt ondersteboven over de graftombe van de gravin, waarna Erika haar de keel doorsnijdt. Als daarna de gravin (die dus ook een vampier is) weer tot leven komt (na circa 50 minuten), bijt ze Erika in de nek waardoor deze ook een vampier wordt.

Overigens wordt Barbara ook een vampier en hetzelfde lot lijkt Karen te ondergaan, als ze in haar slaap wordt gebeten door Elizabeth. Maar tijdens een eindgevecht waarbij Waldemar (die weer in een weerwolf is verandert) zowel Erika als Elizabeth dood, wordt ze weer normaal. Maar daarna valt Waldemar haar aan en raken ze beiden zwaar gewond (hij bijt haar en zij steekt hem met een zilveren kruis), waardoor ze samen het loodje leggen. Daarna is de film ook gelijk afgelopen.

Het enige leuke in deze film zijn eigenlijk de fraaie dames Azucena Hernández, Pilar Alcón en Silvia Aguilar, waarbij de laatste twee ook nog eens bloot te bewonderen zijn. Pilar Alcón tijdens de al eerder genoemde bloeddouche en Silvia Aguilar na circa 30 minuten als ze zich zit te wassen en waarbij je dan eventjes haar flinke borsten eventjes. Helaas was Azucena Hernández niet bloot te zien (althans je ziet een heel klein beetje bloot van haar), want dat vond ik persoonlijk de mooiste vrouw van de drie en dat vond Paul Naschy schijnbaar ook, want hij valt voor haar in deze film. Wel is nog een andere vrouw bloot te zien (na circa 33 minuten) namelijk de zekere Alexia Loreto (in de rol van Kinga, die door de weerwolf wordt gedood als ze ligt te vrijen met haar vriend Samuel, die eveneens wordt gedood door de weerwolf).

Al met al een matige Horror film, die het aankijken eigenlijk niet waard is. Desondanks ga ik verder met het bekijken van films van regisseur / acteur Paul Naschy, want ik heb nog "Latidos de Pánico (1983)" en "Inquisición (1977)" van hem op de plank liggen.

Deze Britse psychologische Thriller is inderdaad niet meer dan een aardig tussendoortje

Het verhaal is wel leuk gevonden en wist ook wel te boeien en op bepaalde momenten is het zelfs wat spannend. Ook met de uitvoering zat het wel goed, maar door de beperkte cast in de vorm van Cillian Murphy, Thandie Newton en Jamie Bell (ze speelden allemaal wel verdienstelijk) en doordat het verhaal zich vrijwel binnenhuis afspeelt op het onbewoonde Britse woeste eiland Dinnish (die beelden die men liet zien van dit eiland, zagen er wel aardig uit) is het wel soms wat saai en langdradig. Maar doordat je niet precies weet hoe de vork in steel zit (men zit namelijk volkomen geïsoleerd op het eiland) en door de wendingen in het verhaal, houdt de film je wel in de ban tot het einde welke best goed (ook vrij hard) was maar ook tevens lullig was.

Al met al gewoon een aardige Thriller om een gezien te hebben en welke zich redelijk wegkijkt (toevallig gezien op de betaalzender HBO).

Film die zich lekker laat bekijken. Het is geen top film maar wel een vermakelijke. Het verhaal is best goed gevonden en ook boeiend en James Belushi speelt prima de rol van badguy. Kylie Travis mocht er ook best wezen maar dan vooral door haar looks

Na twee Re-Animator-Animator-films (waarvan eentje als producent) maakte horrorregisseur Brian Yuzna met "Return of the Living Dead III" zijn derde uitstapje in het toen al behoorlijk versleten zombiegenre. Deze film uit 1993 is het derde deel in de "Return of the Living Dead" filmreeks, die ik nu alle drie herzien heb tijdens mijn vakantie.

Kolonel John Reynolds (Kent McCord) voert een experiment uit. Hij wekt doden tot leven ten behoeve van militaire doeleinden. Op een avond krijgt zijn zoon Curt (J. Trevor Edmond) een ongeluk op de
motor, samen met zijn vriendinnetje Julie Walker (Melinda Clarke), die daarbij sterft. Curt probeert haar in het laboratorium van zijn vader weer tot leven te brengen, met alle gruwelijke gevolgen van dien.

Ging het in de "Return of the Living Dead" films uit 1985 en 1988 om een combinatie van horror en humor, hier is het vooral horror dat de klok slaat. Ook krijgen we geen leuke muzieknummers meer te horen en heeft het leger veel weg van Jostiband-eenheid (zelden zo'n achterlijk leger in een film bezig gezien en zeker qua beveiliging). Wel is er weer meer smerigheid in te zien dan in het zeer matige tweede deel en ook krijgen we nu ook weer wat naaktheid te zien. Veel is het echter niet en het gaat hierbij om de borstjes van hoofdrolspeelster Melinda Clarke, die voor het eerst te zien zijn na circa 17 minuten als ze in bed ligt te vrijen met Curt. Naderhand zijn haar borstjes nog eens te zien als ze in een zombie (of beter gezegd een "Metal Bitch") verandert is. Dit levert ook een leuke scène op in het riool als ze te maken krijgt met de zekere Santos (die deel uitmaakt van een vierkoppige latino-bende, die het hebben voorzien op Julie, omdat die één van hen gebeten heeft in een winkel), gespeeld door Mike Moroff, die dan tegen Julie zegt als hij haar ziet in haar zeer gewaagde outfit:

"So you want to join the party? I like it. I like it very much. Kinky. Nice touch. But you know what?
You don't look like you got rabies to me. You look like my kind of bitch."

Daarna denkt Santos dat hij een nummertje kan maken met Julie, maar je hoort dan alleen veel geschreeuw en ziet daarna Santos als een zombie. Daarbij moest ik even denken aan de zombiefilm "Deadgirl (2008)", waarin jongeren een vrouwelijke zombie gevangen hebben genomen en steeds neuken.

Dit derde deel is ook totaal anders dan de vorige twee delen en heeft een meer serieuzere (op het achterlijke leger na dan) en meer duistere benadering waarin het vooral gaat om de belevenissen van Curt en zijn vriendin Julie, die lange tijd uit de handen van het leger moeten zien te blijven. Ook opvallend is de mate waarin regisseur Brian Yuzna de tragische liefdesperikelen tussen Curt en Julie centraal stelt. Dankzij deze aanpak komt de het medeleven en de betrokkenheid met hen beiden ten goede. Dit in tegenstelling tot de voorgaande twee films waarin, hoewel ook mede veroorzaakt door de humoristische insteek die daarin aanwezig is, dit niet bijster diepgaand is. Dit is dus eigenlijk een Horror / Romantiek film i.p.v. een Horror / Humor film. Echt bijzonder is het verhaal echter niet en het bevat ook de nodige clichés.

Ook de mate van voorspelbare en herkenbare zombie-elementen wijkt af van de vorige films. Dit keer zien we geen Trioxin-mistnevels over een begraafplaats, zien we geen zombies die vanuit hun graven uit de aarde komen en zien we ook geen herhalende ontwikkelingen. Ook de zombies zijn dit keer anders, want ze hebben niet alleen trek in hersenen van slachtoffers, ze bijten ook in andere lichaamsdelen (zoals armen) die ze maar te pakken kunnen krijgen. Dit keer gaat het ook niet om een grote groep zombies (vanwege het ontbreken van een begraafplaats), maar om een klein groepje zombies.

Hoewel Julie ook een zombie is, ziet ze er wel niet heel zombie-achtig uit en ziet ze er vooral uit als een mens (zeg maar punkster). Ze gaat doelbewust en nietsontziend in de aanval en daarnaast hebben haar bijtgrage neigingen het ontstaan van nieuwe zombies tot gevolg, zoals een eigenaar van een winkel. Julie probeert trouwens ook de zombieverandering tegen te gaan door haar lichaam te verminken, waarbij ze snijdt en steekt in haar lichaam met metalen voorwerpen (wordt ook expliciet getoond). Ze zegt daarover ook:

"The pain helps. The pain makes the hunger go away."

Er zijn in dit derde deel in ieder geval diverse bloederige taferelen te zien en ze worden ook explicieter in beeld gebracht dan voorheen. Dus echte horrorliefhebbers kunnen nu weer hun lol op t.o.v. het vorige brave deel waarin nauwelijks iets expliciet te zien was. In dit deel zijn de zombies in ieder geval dreigend genoeg en ze meesten zien er ook fraai uit. Zowel het begin als het einde speelt zich af op een militaire basis waarin er geëxperimenteerd wordt met zombies en het Trioxin-gas. En als de militaire basis op het einde in een lockdown gaat, wordt ook Curt gebeten (in zijn arm) door een zombie. Samen met Julie stapt hij dan in een verbrandingsoven en is de film na circa 90 minuten afgelopen.

De cast doet het verdienstelijk en de ster van de film is Melinda Clarke die in een keurig optreden als Julie zowel dreiging weet uit te stralen maar ook sympathie in haar pijnlijk zombie-bestaan weet op te wekken (probeert o.a. zelfmoord te plegen door van een brug in een rivier te springen). Verder is er aardig acteerwerk van J. Trevor Edmund (als Curt), die lange tijd met Julie op de vlucht is voor de autoriteiten (politie en leger). En verder speelt ook Basil Wallace degelijk als de donkere zwerver Riverman, die zowel Curt als Julie de helpende hand biedt (Julie maakt echter van hem wel een zombie, door van hem te eten). Ook is er leuk acteerwerk van de overige cast, die zowel de diverse gezagsdragers als de bende latino’s gestalte geven.

Al met al is dit derde deel in de "Return of the Living Dead" filmreeks best redelijk en ook een stuk beter dan het tweede deel, maar het kan zeker niet tippen aan het geweldige eerste deel, wat in mijn ogen een echte zombieklassieker is. En net als de twee vorige delen, krijgt ook dit deel van mij een halfje (0,5*) erbij.

Vlak voordat ik met vakantie ging, heb ik eind vorige maand nog eens de Horror / Komedie film "The Return of the Living Dead (1985)" herzien en daarom besloot ik ook om dit vervolg nog eens te herzien, welke ik in mijn herinneringen erg slecht vond en helaas is dat ook zo gebleven (wel iets minder slecht nu).

Een militaire truck verliest tijdens de rit een drietal mysterieuze vatten dat achter in de vrachtwagen staat en één vat daarvan komt terecht in een riool. Drie jongens, waaronder de jonge Jesse Wilson (Michael Kenworthy), vinden het vat en twee ervan openen het naderhand. Maar dan ontsnapt het gevaarlijke gas Trioxin waardoor alle doden op het nabijgelegen kerkhof weer tot leven komen.

"Return of the Living Dead part II" is een vervolg op de gelijknamige leuke film uit 1985. Het origineel combineerde op leuke wijze horror en komedie met elkaar en dit leverde een hele goede Horror / Komedie film op. Er keren in dit tweede deel enkele acteurs terug uit het origineel, te weten Thom Matthews (als Joey) en James Karen (als Ed), maar zij spelen nu andere soortgelijke rollen en ook is Joey weer het hulpje van Ed. Ze werken nu niet meer in een medisch magazijn, maar hebben als beroep het stelen van lijken (de hoofden) en het beroven van hun bezittingen (zoals juwelen).

In het origineel kwamen zij als eersten in aanraking met het gas en dat gebeurt nu weer (weliswaar niet als eersten, want dat overkomt nu twee kinderen) als ze bezig zijn op het kerkhof. Als ze later in het verhaal beginnen te veranderen in zombies, zegt Joey op een gegeven moment tegen Ed:

"It's like we've been here before. It's like a dream, this whole thing. You, me, them."

Daarbij wordt natuurlijk verwezen naar het eerste deel en dat was opzicht wel geinig. De film heeft overigens ook veel andere overeenkomsten (o.a.vergelijkbare ontwikkelingen zoals de "rigor mortis" diagnose in een ziekenhuis i.p.v. door ambulancepersoneel) met het eerste deel, echter het humorgehalte is nu een stuk verder doorgevoerd en werkt stukken minder goed (het is namelijk te overdreven) en ook met de horror is het stukken minder gesteld. Zo zien de meeste zombies er slecht uit (het zijn gewoon mannen en vrouwen in pakken, waarbij hun hoofden voorzien zijn van make-up of een masker, wat overigens niet slecht gedaan was) en komen ze minder bedreigend over dan hun vroegere soortgenoten en ook is er nauwelijks gore aanwezig om de echte horrorfans te plezieren.

Dat het humorgehalte nu te overdreven is, is o.a. te zien bij een in tweeën geschoten zombie wiens boven- en onderlichaam afzonderlijk verder leven en bij een zombie die uit zijn graf probeert te klimmen en waarbij er steeds anderen zombies op zijn handen trappen. En verder ook bij een lichaamloze zombiehoofd dat praat en in een vinger van Ed bijt, een zombiehand die in een auto diverse personages belaagt en uiteindelijk zijn middelvinger naar hen opsteekt als deze uit de auto wordt gegooid en een Michael Jackson-achtige zombie die even komt dansen tijdens een massale elektrocutie op het einde. Voor liefhebbers die van veel komedie houden in horrorfilms is dat natuurlijk leuk, maar ik vond dat te flauw.

Verder vind ik jonge kinderen in een zombiefilm in een hoofdrol geen goede combinatie, wordt er dit keer irritant veel geschreeuwd, ontbreekt het de film aan sfeer, was het einde flauw (dan zegt een lichaamsloos zombiehoofd ook in de laatste seconden van de film "Okay, no more brains. You win. For now") en ook valt er dit keer geen naaktheid te zien (in het eerste deel was dat nog goed vertegenwoordigd met Linnea Quigley). Wel spelen er twee vrouwen in mee zoals Suzanne Snyder (ze zag er niet onaardig uit en ze is ook te zien in de Horror / Komedie film "Killer Klowns from Outer Space (1988)") in de rol van Brenda, die de vriendin is van Joey (net zoals Tina dat was in het eerste deel) en natuurlijk wilt Joey nu ook weer de hersenen eten van haar. En hoewel het weer een herhaling van zetten is, was het opzicht wel geinig, omdat Brenda nu vrijwillig meewerkt en er gezegd wordt:

Joey: Let me eat your brains. Brenda, let me have them! I'm the one who loves you.Brenda!
Brenda: You stay away from me!
Joey: Brenda, your brain smells so good, so... so rich and spicy.
Brenda: Spicy?!
Joey: Yeah.
Brenda: Joey, I am not into dead guys!
Joey: Honey, it's only me.
Brenda: Okay, okay.

Waarna Joey in haar hoofd mag bijten.

Het leger heeft dit keer een groter aandeel in het verhaal en sluit o.a. het gebied af waar de zombie-uitbraak plaatsvindt door alle wegen te blokkeren en ook schieten ze op de zombies (en zelfs op overlevenden) en wordt er dan o.a. gezegd door twee soldaten in een jeep.

Soldaat 1: I joined the Army to see the world, not this.
Soldaat 2: Get a hold of yourself, son. You're an American soldier.
Soldaat 2: We got a firefight on our hands. And the enemy's already dead.
Soldaat 2: It's beautiful.
Soldaat 2: All right, you dead bunch of sons of bitches. I'm blowing your tired, ugly asses right back to hell.

Waarna ze beginnen te schieten op de zombiemenigte. In het volgend shot zien we dan de zombies in de jeep rijden en zijn de twee soldaten dus gedood.

Een gedeelte van het verhaal speelt zich ook af in een verlaten (m.u.v. een paar zombies) ziekenhuis waar men naar toe gaat en als men daar onderzoek doet op Joey, wordt er gezegd:

Doc Mandel: We're going to do a biopsy.
Brenda: Is it cancer?
Doc Mandel: If we're lucky
Joey: No!

En dat was misschien wel de meest grappige scène in de film.

De cast valt in dit vervolg ook vies tegen en er zit eigenlijk geen leuk personage in op Thom Mathews misschien na dan. James Karen vond ik in het eerste deel nog leuk als de licht hysterische Frank, maar in dit vervolg is hij vooral irritant als de zwaar hysterische Ed, die vooral veel schreeuwt. Verder vond ik Michael Kenworthy als het jongetje en hoofdrolspeler Jesse Wilson vervelend en dat geldt zeker ook voor het andere jongetje Thor Van Lingen in de rol van Billy, die Jesse niet moet en die hem ook als zombie wilt pakken. En natuurlijk speelt er ook weer een kolonel mee uit het leger, te weten Kolonel Glover (Jonathan Terry), maar zijn rol stelt dit keer niet veel voor. De rollen van Marsha Dietlein als Jesse’s zus Lucy, Dana Ashbrook als de te hulp schietende televisiespecialist Tom en Philip Bruns als de oude Doc Mandel, waren opzicht nog wel verdienstelijk en de laatste zorgt ook voor een beetje humor. Maar de cast in het eerste deel was gewoon veel beter en leuker.

Wel was de muziek weer in orde en hoor je o.a. de leuke nummers "Spacehopper" van de Engelse rockmuzikant Julian Cope en "Bad Case Of Loving You (Doctor Doctor)" van de helaas veel te vroeg overleden Britse popmusicus Robert Palmer.

Maar al met al is "Return of the Living Dead Part II" gewoon een zwak vervolg en is de combinatie van horror en humor dit keer niet echt een succes en zeker de echte horrorfans zullen deze film veel te braaf en te flauw vinden. Leuk om een keer te kijken dus, maar veel herkijkwaarde heeft de film helaas niet. Toch krijgt ook dit vervolg er van mij een halfje (0,5*) bij, ondanks dat de film slecht blijft.

"BRAAAAIIINS!?"

Omdat ik sinds augustus per ongeluk "Amazon Prime Video" heb aangeschaft, zag ik dat ze ook deze zombie-klassieker hebben en daarom heb ik "The Return of the Living Dead" gisteravond nog eens opnieuw bekeken, ondanks dat ik de film van binnen en buiten kan. De film verdient ook een uitgebreidere recensie van mij en het blijft gewoon een genot om er naar te kijken. Ik las ook ergens dat er een remake zou komen om de "The Return of the Living Dead" franchise opnieuw tot leven te brengen. Opzicht leuk, maar ik ben bang dat het alleen maar kan tegenvallen.

Ik kan me trouwens nog goed herinneren dat deze film in de zomer van 1986 op de Belgische televisiezender "VRT 1" (heette meen ik destijds "BRT 1") te zien was en dat ik toen op vakantie ging (naar Joegoslavië) en ik hem dus moest opnemen. Maar omdat we destijds nog de stroom grotendeels deden uitzetten als we op vakantie gingen (vanwege eventuele bliksem), moest ik de videorecorder naar mijn oma brengen. En toen ik terugkwam van vakantie heb ik de film met heel veel plezier gekeken en de film is me ook altijd bijgebleven.

Het sfeervolle verhaal zit leuk in elkaar van begin tot einde (het afvuren van een kleine nucleaire bom), de uitvoering is prima, er zit voldoende goor in (o.a. als men een pikhouweel door het hoofd van een zombie slaat), er zijn verschillende zombies (o.a. een kale naakte kadaver zombie en een lelijke zwarte slijmerige zombie) in te zien die ook kunnen praten en slim zijn en het voorzien hebben op de hersenen van mensen, de speciale effecten zijn zeer goed (zo zien de zombies er geweldig uit), er vallen veel doden (o.a. ambulancepersoneel en politieagenten, waarbij er door zombies via de portofoon wordt gezegd "Send more paramedics" en "Send more cops" ).

Ook zijn de personages stuk voor stuk voor leuk zoals Clu Gulager als Burt Wilson die de eigenaar is van het medisch magazijn, Don Calfa als de aparte Duitse begrafenisondernemer Ernie Kaltenbrunner (met een Walther P38 pistool en een pijp in zijn mond en via een walkman luistert hij naar Duitse oorlogsliederen) die de eigenaar is van het mortuarium / crematorium tegenover het medisch magazijn, hij is overigens geen familie van Ernst Kaltenbrunner die een Oostenrijks SS-Obergruppenführer was , Miguel A. Núñez Jr. als de Afro-Amerikaanse punker Spider en James Karen (misschien wel de bekendste acteur) als de hysterische Frank die in het medisch magazijn werkt en door wiens onverantwoordelijk en als indrukwekkend bedoeld gedrag alle onheil ontstaat.

En ook de vele dialogen zijn leuk, zoals:

Als Frank in de kelder van het magazijn aan de nieuwe magazijnmedewerker Freddy (Thom Mathews) een levende dode opgesloten in een stalen vat laat zien (waardoor de zombie uitbraak begint):

Frank: Let me ask you a question, kid. Did you see that movie, “Night of the Living Dead"?
Freddy: Yeah. That's the one where the corpses start eatin' the people. What about it?
Frank: Did you know that movie was based on a true case?
Freddy: Come on. You're shittin' me, right?
Frank: I've never been more serious in my life

Als men een zombie probeert te doden met een pikhouweel:

Burt: I thought you said if we destroyed the brain, it'd die!
Frank: It worked in the movie!
Burt: Well, it ain't working now, Frank!
Freddy: You mean the movie lied?

Als men vanuit het mortuarium / crematorium (waar een gedeelte van de punkers is naar gevlucht) buiten geluiden hoort:

Ernie: What is that?
Spider: It's dead people screamin'.

Als men een oude naakte halve zombie vrouw (die één van de punkers gebeten heeft) te pakken heeft en ondervraagd:

Ernie: Why do you eat people?
Zombie: Not people. Brains.
Ernie: Brains only?
Zombie: Yes.
Ernie: Why?
Zombie: The PAIN!
Ernie: What about the pain?
Zombie: The pain of being DEAD!

Als Freddy, die in het begin samen met Frank besmet is geraakt, tegen zijn verloofde Tina (Beverly Randolph) zegt:

"You made me break my hand completely off this time, Tina. But I don't care, darling, because I love you. And you've got to let me eat your brains!"

En als ze op het einde in de kelder van het medisch magazijn willen gaan om te bellen:

Burt: There's another phone in the basement.
Spider: The basement's fucked!
Burt: What do you mean?
Spider: One of those corpses, man. A real ugly one, all black and slimy.
Burt: I don't give a shit what's in the basement. We gotta get to that phone.

En verder worden de gebeurtenissen zowel qua spanning als humor en in termen van horror effectief en sfeervol in beeld gebracht en dat in een vlot tempo, zijn de jaren 80 liedjes leuk (o.a. van de punkbands "The Cramps" met het nummer "Surfin' Dead", "The Damned" met het nummer "Dead Beat Dance" en het AC/DC-achtige "Partytime (Zombie Version)" van de "45 Grave") en passend en er zit ook relatief veel naaktheid in en dat in de vorm van de kleine schattige "scream queen" Linnea Quigley, van wie ik in 2020 relatief veel films heb gezien.

In deze film springt ze op een kerkhof (waar naderhand zombies uit de grond komen) op een grafsteen en geeft ze een zeer fraaie striptease op het leuke nummer "Tonight (We'll Make Love Until We Die)" van synthpopband "SSQ". Niet alleen dat, ze brengt de rest van haar tijd spiernaakt door, met haar borsten, billen, ​​vleeskleurig bikinibroekje (ze lijkt dan op een Barbiepop daar beneden) en roze beenwarmers. Linnea Quigley is een genot om te zien in deze film met haar twee lekkernijen en zelfs als zombie (ze mag me gerust net zoals de zwerver bijten ). Ze heet in de film overigens "Thrash", maar dat is ze zeker niet.

"The Return of the Living Dead" blijft voor mij één van de beste zombiefilms ooit (staat zeker in mijn "Top 5" van beste zombiefilms). Het is een film die op meerdere fronten werkt en vooral ook een film waarin de liefde voor de horror, en dan met name voor het zombiegenre in het bijzonder, duidelijk doorklinkt. Kortom een film die voor de zombieliefhebbers zonder meer is aan te bevelen. Vanwege Linnea Quigley verhoog ik mijn stem nu ook met een halfje.

Ja dit was inderdaad een slechte film en dat met sterren als Renée Zellweger en Matthew McConaughey. De enige leuke scene vond ik nog toen Renée Zellweger bij het huis van die geile vrouw aankwam. Die vond ik er wel lekker uitzien.

In dit vervolg op "Nim's Island (2008)" worden de rollen van Jodie Foster, Abigail Breslin en Gerard Butler overgenomen door minder bekende (goedkopere) acteurs.

Nim Rusoe (Bindi Irwin) is nu wat ouder, zodat een stadsjongen, te weten Edmund (Toby Wallace), kan aanspoelen op het idyllische eiland waar Nim en haar vader Jack Rusoe (Matthew Lillard) wonen. Er zijn helaas ook bezoekers, die minder leuke dingen van plan zijn met de plaatselijke inwoners..

Dit is, zoals verwacht, een ongegeneerde uitmelk-operatie, die echter wel nog steeds mooie plaatjes van de tropische natuur weet te bieden. De jonge Bindi Irwin is overigens de dochter van de Australische natuurbeschermer en televisiepersoonlijkheid (The Crocodile Hunter) Steve Irwin, die na de aanval door een pijlstaartrog in 2006 helaas overleed op 44-jarige leeftijd.

Na het ijzersterke eerste deel was dit het vervolg erop en eerlijk gezegd verheugde ik me destijds op dit vervolg. Ik verwachte eigenlijk net zo'n spannende film als het eerste deel. Maar na het bekijken van deze film kwam ik al snel terug van een koude kermis want het verhaal was helemaal niet spannend maar juist zeer saai en flauw (er gebeurt nauwelijks iets). Ook de cast stelde zwaar teleur en maakte deze film slechter dan hij was.

Hoewel dit deel ook best matig is, vond ik het wel beter dan het eerste deel en dat is vooral te danken aan de eerste 40 minuten van het verhaal. Eerlijk gezegd vond ik het best leuk om te weten hoe het met Richard en Em uit het eerste deel is afgelopen. Ook het begin gedeelte op op weg naar het eiland en op het eiland was best fraai en dat was vooral te danken aan Lisa Pelikan die leuk speelde. Vanaf het gedeelte dat de kinderen groot zijn en gespeeld worden door Milla Jovovich en Brian Krause werd het een flauwe, kinderachtige en met name ook preutse bedoeling. De seksuele escapes waren gewoon te belachelijk voor worden Nee vanaf dat Milla Jovovich en Brian Krause in beeld komen kun je de film beter afzetten want vanaf dat moment is er niets meer aan.

Verwachte een spannende thriller maar vond het in zijn geheel tegenvallen. Het verhaal was niet spannend en niet boeiend en de schrikmomenten die sommigen hier noemen heb ik niet gezien (of men moet de 2e spiegelscene bedoelen). Sarah Michelle Gellar zag er net zo bagger uit als ze acteerde. Gelukkig duurde de film niet lang zodat hij nog goed uit te kijken valt.

Nederlandse films in combinatie met mij, gaan vaak niet goed samen en helaas geldt dat ook weer voor deze slechte Thriller / Drama film, waarbij het draait om een gebeurtenis in het verleden (namelijk het jaar 1995, waar het verhaal zich ook gedeeltelijk afspeelt middels flashbacks) en wel om de verdwijning van Isabelle (gespeeld door Daantje Idelenburg), die een goede vriendin was van hoofdrolspeelster Sabine Kroese (gespeeld door Thekla Reuten). I.p.v. dat het verhaal op het einde duidelijkheid geeft omtrent de situatie van Isabelle, wordt het eigenlijk alleen maar onduidelijker en denk je op het einde "waar heb ik in hemelsnaam naar zitten te kijken".

Het verhaal weet nauwelijks te boeien (laat staan dat het ergens spannend wordt) of te vermaken en dat komt mede omdat de cast slecht acteert en met name door de vreselijke Daan Schuurmans in de zeer overdreven (praat ook soms met verschillende stemmetjes) gespeelde rol van Olaf, die het voorzien heeft op Sabine Kroese. Deze laatste wordt gespeeld door hoofdrolspeelster Thekla Reuten, die me ook nauwelijks kon bekoren en zeker wel eens beter heeft gespeeld. Haar twee hoogtepunten in het verhaal waren voor mij de scene waarbij ze onder de douche staat en je haar billetjes wat kan zien en als ze haar jurkje langzaam omhoog trekt voor een gluurder, die ze aan het ondervragen is om erachter te komen wat er met Isabelle is gebeurt. Die gluurder volgde vroeger ook altijd vanuit zijn bestelauto (één hand aan het stuur en de andere hand in zijn broek) de fietsende Isabelle, die het eigenlijk wel leuk (ze pareerde er soms mee) vond dat ze begluurd werd door hem.

Naarmate het einde nadert denk je dat de aap uit de mouw komt en er komt ook een bekentenis van iemand m.b.t. Isabelle, maar die bekentenis wordt vervolgens als ongeloofwaardig afgedaan door een rechercheur, waardoor er uiteindelijk geen duidelijkheid komt omtrent Isabelle, terwijl het juist voor de hand lag (althans als je beelden mag geloven waarbij Sabine Isabelle aan het verdrinken is in de zee) en het ook best logisch was. Al met al gewoon een slechte Nederlandse Thriller / Drama film, die het kijken eigenlijk niet waard is.

Mijn god wat was dit een draak van een film. Het B-gehalte druipt er werkelijk overal vanaf en dan met name de cast (wat een trieste figuren allemaal) die werkelijk niet kon acteren. Net zoals "underground" hierboven begon ik me ook al snel te ergeren aan het amateurisme in deze film. De film probeert ook regelmatig grappig te zijn maar dat is hij juist totaal niet. Het cliché verhaal stelt bitter weinig voor en weet ook nergens te boeien. De enigen die me nog een beetje konden boeien waren de dames maar als een film als deze welke betiteld staat als een actie het daar van moet hebben weet je al genoeg. Actie ziet er eigenlijk ook best weinig in waardoor "Drama" eigenlijk een betere betiteling zou zijn want het is gewoon allemaal dramatisch slecht.

In de eerste 20 minuten had ik nog zoiets wat is dit voor een flauwe onzin en stond ik op het punt om de film af te zetten wat ik gelukkig niet gedaan heb, maar daarna (toen Bart naar Joey ging) kwam de film heerlijk op gang en heeft hij me prima vermaakt. Het leuke aan deze film vond ik nog dat het totaal niet cliché (gelukkig weer eens wat origineels in dit genre) was en dat er veel onverwachte en leuke dingen gebeurde. Het verhaal zat best goed en leuk in elkaar en er zat ook best veel humor in. Het naspelen van de legendarische Clint Eastwood scene was bijvoorbeeld geweldig en ook grappig. En natuurlijk niet te vergeten de dildo scene

Visueel mocht de film er ook best wezen en dat geldt zeker ook voor de cast. Met name de twee hoofdrolspelers David Anders (als Bart) en Chris Wylde (als Joey) vond ik zeer goed en leuk spelen. En die Louise Griffiths (als Janet) was natuurlijk een schatje. Dat de film betiteld staat als Horror moet je met een korreltje zout nemen want er zit natuurlijk geen horror in zoals bij een echte horrorfilm, er zit overigens wel veel actie in en soms ook best hard (wel met een komische ondertoon). De film duurt met bijna twee uur wel iets aan de lange kant en met name het einde (best goed eigenlijk) had wat korter gemogen. Maar al met al een verrassend leuke film die zich prima wegkeek. Deze film heeft me eigenlijk net zo goed vermaakt als het ijzersterke "Zombieland" alleen was die nog iets beter.

Met hoge verwachtingen (nota bene genomineerd voor 12 Oscars) heb ik deze Avontuur / Drama film gisteren in een uitverkochte bioscoopzaal gezien, maar eigenlijk viel deze film me vies tegen en vond ik het ook maar een een saaie (tot het slaapverwekkende toe) en langdradige bedoeling.

Het eenvoudige sobere verhaal (draait om overleven en wraak) stelt eigenlijk weinig voor en echt boeiend of spannend vond ik het ook nergens worden. Ook vond ik het eigenlijk sfeerloos (er heerst eigenlijk alleen maar soberheid en op bepaalde momenten is het ook best deprimerend) en is het verloop van het verhaal vrij voorspelbaar, inclusief het einde (wel lekker hard). Doordat het verhaal eigenlijk vanaf de eerste tot de laatste minuut zeer sober en deprimerend is, krijg je soms wat aanstootgevende beelden te zien (o.a. m.b.t. indianen die een centrale rol spelen in het verhaal) maar echt aangrijpend of schokkend vond ik het eigenlijk nergens.

In dit verhaal draait het om avonturier Hugh Glass (verdienstelijk gespeeld door Leonardo DiCaprio), met een tragisch verleden, die op een gegeven moment wordt aangevallen (zeer realistisch en spectaculair in beeld gebracht en die scene was ook best heftig) door een moederbeer met welpen en waardoor ook zijn hals en keel flink beschadigd worden en waardoor hij nauwelijks meer kan praten (het is dan vooral rochelen wat hij nog kan). Sterker nog, door de verwondingen is hij meer dood dan levend en wordt hij op een smerige manier achtergelaten. De verwonding aan zijn hals en keel vond ik helaas ook mede de oorzaak dat het verhaal behoorlijk saai is, want vanaf dan wordt er eigenlijk weinig meer in gepraat en moet de film het vooral hebben van de visuele winterse beelden.

De visuele winterse beelden werden overigens prachtig in beeld gebracht, maar daardoor had ik wel soms het gevoel dat ik naar een natuurfilm zat te kijken (waar ik eigenlijk niet op de wachten zat) en zijn ze tevens behoorlijk eentonig (alleen sneeuw en geen zon), sober en ook saai (zo zit je op een gegeven moment gewoon 10 seconden lang naar de maan te kijken of naar natuurbeelden en zelfs naar een meteoriet). De film begon overigens best sterk en toen was het tempo eigenlijk ook nog best hoog, maar zodra de pelsjagers/avonturiers moeten vluchten gaat het tempo enorm achteruit en wordt het best een langdradige bedoeling en eigenlijk ook een veel te lange zit (kreeg in de bioscoopstoelen ook last van mijn rug en zitvlak, waardoor ik soms even rechtop moest gaan zitten). Het gedoe met de Frans sprekende pelsjagers/criminelen en de indiaan die opzoek is naar zijn vermiste dochter, voegden eigenlijk niets toe aan het verhaal (maakten het alleen maar langdradiger) en dat had men er beter ook uit kunnen laten .

Omdat de acteurs Leonardo DiCaprio en Tom Hardy (als de slechterik John Fitzgerald, die Hugh Glass voor dood achterlaat en ook diens zoon vermoord) de hoofdrol spelen in deze film en ik deze acteurs hoog in het vaandel heb staan, had ik mede hoge verwachtingen van deze film. Maar omdat Leonardo DiCaprio na de aanval van de moederbeer nauwelijks nog praat en voor een groot gedeelte zelfs kruipt over de grond, kon hij me niet echt bekoren in deze film, maar speelde hij de rol van Hugh Glass natuurlijk wel overtuigend en zeker m.b.t. de ellende die hem maar blijft achtervolgen en waarbij hij steeds dient te overleven. Qua overlevings methodes (vooral als hij zich verschuilt in het kadaver van een dood paard om de kou en sneeuwval te overleven) deed hij me soms denken aan Bear Grylls (vooral bekend van het presenteren van het survivalprogramma "Ultimate Survival" op de televisiezender Discovery Channel). Tom Hardy speelde de rol van slechterik opzicht ook wel overtuigend, maar ik vond het wel te clichématig en zijn manier van praten vond ik best irritant. De overige cast is eigenlijk niet het vernoemen waard, maar ik vond wel Domhnall Gleeson een sympathiek personage in de rol van kapitein Andrew Henry.

Nee deze Avontuur / Drama film is me behoorlijk tegengevallen en ik heb me er dan ook niet echt mee vermaakt (ik was op een gegeven moment zelfs soms op mijn smartphone aan het kijken en interesseerde de film me op dat moment niet). Sterker nog, ik moest zelfs zien te overleven (wel toepasselijk bij het verhaal ) om de hele film uit te zitten tot de laatste minuut. Een vriend die mee was gegaan omschreef de film zelfs als volgt "wat een kut film was dit, gewoon drie uur van mijn leven weggegooid" Na het einde van de film hebben we dan ook heel snel de bioscoopzaal verlaten, zonder nog eventjes te blijven zitten (bijvoorbeeld om even bij te komen, aftiteling kijken, of wachten op een extra scene na het einde). Nu ik deze film gezien heb, verbaasd het me eigenlijk ook waarom deze film genomineerd is voor 12 Oscars. Leonardo DiCaprio mag zeker eens een Oscar gaan winnen (had hij eigenlijk al eens moeten winnen), maar niet voor deze film, die qua verhaal eigenlijk niet meer is dan een te lang uitgerekte dertien in een dozijn cliché film.

P.S. weet iemand misschien wat er met de welpen van de moederbeer is gebeurt, want dat vond ik best zielig

Geloofwaardig en realistisch is deze Actie / Thriller film natuurlijk niet en het voorspelbare dertien in een dozijn verhaal heeft ook weinig om het lijf en dat laatste is ook letterlijk van toepassing op hoofdrolspeelster Matilda Lutz (die ik wel iets vond weghebben van Amber Heard) die in dit verhaal verandert van een dom en sexy blondje naar een Rambo-achtig personage (vanaf dat moment zegt ze ook niets meer en hoor je haar enkel nog wat hijgen, kreunen en schreeuwen), die uit is op wraak.

Maar desondanks weet deze film toch nog enigszins te vermaken en dat komt vooral vanwege de aantrekkelijk uitziende Matilda Lutz en ook omdat het er best regelmatig hard en grof aan toe gaat, waarbij ook nog eens het nodige goor te zien is. Zo is de scène met het stuk glas in de voet van één van de daders niet bepaald smakelijk om te zien en bij die scène heb ik zelfs soms een oogje dichtgeknepen, terwijl ik toch al het nodige goor heb gezien in diverse films.

De film eindigt natuurlijk zoals de titel het al aangeeft, namelijk met wraak.

Nadat ik gisteren nog het matige eerste deel, te weten "Creature from the Black Lagoon (1954)", heb gezien, was ik toch nog benieuwd naar dit vervolg en mede ook omdat het de eerste film is waarin Clint Eastwood een kleine rol heeft.

Dit vervolg gaat overigens verder, waar de vorige film min of meer eindigde en daarom speelt het verhaal zich in eerste instantie ook weer af in het Amazone-gebied en specifiek in de "Zwarte Lagune", waar een groepje wetenschappers onder leiding van George Johnson (gespeeld door Robert Williams) en Joe Hayes (gespeeld door John Bromfield) opzoek gaat naar het wezen (wordt in dit verhaal genoemd "The Gill Man") om deze te vangen, in opdracht van het in Florida gelegen pretpark "Ocean Harbor Oceanarium". Nadat men het wezen gevangen heeft en afgeleverd heeft bij het "Ocean Harbor Oceanarium", waar het geketend wordt in een groot bassin, wordt het wezen bestudeerd door professor Clete Ferguson (gespeeld door John Agar) en de jonge afgestudeerde ichtyoloog (oftewel studie van de vis) Helen Dobson (gespeeld door Lori Nelson). Het wezen raakt daarbij geobserveerd door Helen en weet op een gegeven moment te ontsnappen, waarna hij het gemunt heeft op Helen en hij haar op brute wijze ontvoert.

Eerlijk gezegd is dit vervolg me iets beter bevallen dan het origineel en heeft het qua verhaal inderdaad heel veel overeenkomsten met King Kong. Gelukkig speelt het verhaal zich nu ook niet alleen af in het Amazone-gebied (alleen circa de eerste 15 minuten van het verhaal), zou anders saai zijn, en verplaatst het verhaal zich al snel naar Florida. Wat verder leuk is gedaan in het begin van het verhaal, is dat bootkapitein Lucas (wederom leuk gespeeld door Nestor Paiva) weer een rolletje heeft in het verhaal en hij vertelt ook in het kort wat er de vorige keer is gebeurt. De originele boot "Rita" zien we wel niet meer terug, maar wel de boot "Rita II"

Nadat het wezen is gevangen (waarbij dynamiet is gebruikt en het wezen in coma raakt ), gaat het verhaal verder gaat in een laboratorium in Florida en zien we daar ook een jonge Clint Eastwood in een grappige rolletje van circa 30 seconden. Namelijk als een laboratoriummedewerker in scene met professor Clete Ferguson, één kat en vier muizen, waarvan Clint denkt dat de kat er eentje heeft opgegeten, maar uiteindelijk blijkt de vermiste muis in zijn laboratorium jas te zitten. Hierna zien we Clint Eastwood verder niet meer terug in het verhaal. Hoewel zijn rol maar heel kort was, was het natuurlijk wel genieten om hem in zijn eerste film te mogen aanschouwen.

Het verhaal speelt zich daarna grotendeels af in het pretpark "Ocean Harbor Oceanarium", waarbij het wezen bestudeert (met leuke en mooie onderwater opnames in het bassin) wordt en ook tentoongesteld wordt aan het publiek. Dat gedeelte is best vermakelijk en weet ook wel te boeien en het wordt zelfs een beetje spannend als het wezen weet te ontsnappen (de ketting waaraan hij getekend was, brak overigens wel heel flauw af), waarbij er paniek uitbreekt in het pretpark "Ocean Harbor Oceanarium", en hij het daarbij gemunt heeft op Helen, wat ik wel kan begrijpen, want Helen was natuurlijk een hele mooie verschijning (o.a. als ze een douche gaat nemen) in het verhaal Dit resulteert dan in best een aardige finale van het verhaal, waarbij Helen ontvoert wordt door het wezen en ook meegenomen wordt in het water, maar het einde is dan weer best flauw. Want het einde is namelijk identiek aan het einde van de vorige film, oftewel het wezen wordt nu ook weer doorzeefd met kogels (dit keer de politie), waarna het in het water verdwijnt en zinkt naar de bodem.

Visueel gezien werd alles wel aardig in beeld gebracht (o.a. Amazone-gebied, Florida en natuurlijk het wezen) en de cast deed het verdienstelijk en vooral de drie hoofdrolspelers in het verhaal, te weten John Agar (in de rol van professor Clete Ferguson, die het wezen mag gaan bestuderen en waarbij hij verliefd wordt op Helen Dobson), de fraaie Lori Nelson (in de rol van ichtyoloog Helen Dobson, die gewild is bij zowel Clete Ferguson, Joe Hayes en het wezen) en John Bromfield (in de rol van Joe Hayes, die samen met George Johnson het wezen vangt en daarna aflevert in Florida, waar hij ook een oogje heeft op Helen Dobson. Nadat het wezen weet te ontsnappen, wordt Joe overigens gedood door het wezen).

Al met al is dit vervolg me iets beter bevallen (mede dankzij de fraaie Lori Nelson en ook omdat het verhaal zich nu afspeelt op verschillende locaties) en heb ik me ook best aardig vermaakt met deze circa 80 minuten durende Horror / Avontuur film, die veel weg heeft van een King Kong verfilming maar dan met het wezen "The Gill Man" in de hoofdrol. En natuurlijk was het ook leuk om Clint Eastwood te zien in zijn eerste film. Ook al duurde het maar 30 seconden.

P.S. wat men met de vogel (zat op een tak in het water) deed in het begin van het verhaal, was best grof (wordt door het wezen onder het water getrokken) en zou tegenwoordig nooit meer mogen in een film. En terecht natuurlijk.

Lekkere jaren 80 humor. Best leuk om eens gezien te hebben.