Opinions

Niet echt hoogstaand maar toch wel een aardige thriller drama (ook nog eens waargebeurd) met goede rollen van Ryan Gosling (in een best creepy rol) en Kirsten Dunst. Het verhaal is met name in het eerste uur boeiend. Het laatste gedeelte van de film is wat minder en helaas kom je ook niet te weten hoe de vork in de steel zit. Je krijgt er natuurlijk wel een bepaald beeld van.

Twee weken geleden zag ik de vermakelijke Horror / Thriller film "Terrifier (2017)" en was ik onder de indruk van de diabolische "Art the Clown" en daarom heb ik gisteravond deze Horror / Thriller film bekeken, waarin hij zijn filmdebuut maakt.

"All Hallows' Eve" volgt de mooie, nietsvermoedende Sarah (Katie Maguire, die veel leek op "Grace" van de sitcom "Will & Grace"), die zich verheugt op een rustige Halloween met haar twee oppaskinderen Timmy (Cole Mathewson) en Tia (Sydney Freihofer). Dan ontdekt ze een oude videoband in de snoepzak van Timmy, welke ze besluiten om te gaan bekijken. Hierop staan drie korte filmpjes vol met moord, martelingen, wanorde en een diabolische clown, te weten "Art de Clown" (Mike Giannelli), die niet veel goeds van plan is en deze helse circusartiest heeft het jammer genoeg op Sarah gemunt.

In de drie filmpjes (duren circa 18 minuten) op de oude videoband staat steeds een vrouw centraal (waar het uiteindelijk slecht mee afloopt) en ook zien we in ieder filmpje "Art de Clown".

Het eerste filmpje gaat over een jonge vrouw, te weten Casey (Kayla Lian), die gedrogeerd en ontvoerd wordt door "Art de Clown" tijdens het wachten op een bus. Ze ontwaakt daarna in een ruimte met twee andere vrouwen (waaronder een zwangere vrouw), waarna duivel-achtig wezens het voorzien hebben op hun. Daarbij wordt de foetus uit de buik van de zwangere vrouw gesneden en Casey wordt uiteindelijk verkracht.

Het tweede filmpje gaat over een vrouw, te weten Caroline (Catherine A. Callahan), in een nieuw landhuis, waarbij ze achterna gezeten wordt door een buitenaards wezen, die haar uiteindelijk te pakken krijgt.

Het derde filmpje gaat over een jonge vrouwelijke ontwerper (Marie Maser), welke rijdt op een afgelegen weg en daarbij raakt haar benzine bijna op. Ze stopt bij een afgelegen benzinestation, waar "Art de Clown" het voorzien heeft op haar en waar ze probeert aan te ontsnappen en waar ze uiteindelijk bloot ontwaakt op een operatietafel, waar Art haar ledematen en borsten heeft afgesneden en bovendien heeft hij haar lichaam (beter gezegd torso ) bekerfd/besneden met de woorden "Cunt", "Pig", "Slut" en "Bitch". Haar hele verminkte lichaam werd overigens schitterend in beeld gebracht..

Buiten deze drie filmpjes draait het natuurlijk ook nog om Sarah en haar twee oppaskinderen, waarbij Sarah het steeds benauwder krijgt als ze alle drie de filmpje bekijkt (de kinderen moeten na het eerste filmpje naar bed) en waarna ze uiteindelijk zelf ook te maken krijgt met "Art de Clown", die uit het televisiescherm komt (deed me denken aan Horror / Mystery film "The Ring (2002)"). Met Sarah loopt het uiteindelijk goed af, maar met de twee oppaskinderen niet, want die worden door Art onthoofd en ook worden hun ledematen afgesneden.

Het mag misschien niet allemaal geweldig zijn (het tweede filmpje stelt weinig voor) en ook oogt het allemaal vrij goedkoop, maar "Art the Clown" (met zijn heerlijk irritant getoeter) alleen al maakt het de moeite waard om deze film te bekijken en hij gaat ook lekker grof tekeer en met name in het derde filmpje, welke vol zit met goor. Verder vond ik Katie Maguire een mooie vrouw om naar te kijken en als geheel vond ik deze film best sfeervol (uitermate geschikt om te bekijken tijdens "Halloween").

Opzicht wel knap dat een film waar alleen in de eerste inleidende minuut en een paar noodkreten geen woord wordt gepraat, toch weet te boeien. De film is een beetje vergelijkbaar met de film "Open Water (2003)", met uitzondering dat deze film wel weet te boeien en die film niet.

In dit verhaal draait het om een man (in dit geval Robert Redford) die met zijn zeilbootje op de zee vaart (met welke bedoeling is eigenlijk onbekend) en eigenlijk de ene tegenslag na de andere tegenslag moet verwerken om te overleven. Het begint al gelijk met het absurde ongeluk (overigens niet noodlottig) met zijn zeilboot in het begin en daar blijft het niet mee. Het was ook enorm lullig om te zien dat die twee containerschepen hem niet zagen, zeker de laatste waarbij hij ook nog lichtsignalen in de lucht schoot. De film lijkt dan ook met een anticlimax te eindigen (wat hij op het einde deed sloeg eigenlijk nergens op gezien wat hij allemaal had meegemaakt), maar als dan opeens de redding verschijnt komt het toch allemaal tot een goed einde.

Ondanks de het hele verhaal draait om Robert Redford en hij ook de enige persoon is die zichtbaar in beeld is, was dit toch wel een aardige film. Omdat er eigenlijk geen woord in wordt gepraat is hij op sommige momenten wel wat langdradig en saai, maar omdat er meer dan voldoende gebeurt wordt dat wel weer snel gecompenseerd. De onderwateropnamen zagen er overigens fraai uit.

De remake vond ik altijd zeer goed en dit origineel is zeker niet minder (hoewel ik de remake toch net iets beter vond). Het verhaal en de uitvoering is vrijwel identiek dus alles is goed herkenbaar (heeft wel als nadeel dat het niet meer verrassend is en ook minder aangrijpend). Deze film is natuurlijk wel inmiddels gedateerd maar ondanks dat hij kijkt zich nog altijd prima weg. En voor een film uit de jaren 30 zag het verdomd realistisch en beeldtechnisch zeer fraai uit. Vooral de gevechten en de gedeeltes in de loopgraven vond ik zeer imponerend en er zeer fraai uitzien. De cast deed het ook best goed maar soms vond ik het iets te geforceerd en te nep.

Zou Hitler deze film ook hebben gezien

This story is to be neither an
accusation nor a confession,
and least of all an adventure
for death is not an adventure
for those who stand
face to face with it.
It will try simply to tell
of a generation of men
who, even though they may
have escaped its shells,
were destroyed by the war.

Met bovenstaande tekst in beeld van auteur Erich Maria Remarque, begint de film.

Vorige week heb ik de Drama / Oorlog film "Die Brücke (1959)" herzien en gisteren was het de beurt aan deze remake (maakte als tiener zijnde vroeger veel indruk op mij), welke net zoals het origineel is gebaseerd op het autobiografische boek van Erich Maria Remarque, te weten " Im Westen nichts Neues" (het boek werd in 1933 verboden door Nazi’s en belandde uiteindelijk ook op de brandstapel). In deze verfilming komt de Eerste Wereldoorlog met al zijn verschrikkingen tot leven, met als duidelijke ondertoon een pleidooi tegen de oorlog (oftewel een anti oorlogsfilm).

Het verhaal begint in 1914, waarbij een groep 18-jarige Duitse schooljongens zich aanmeldt, onder aansporing (volgestopt met kennis, idealen en hoop om te vechten voor het vaderland en "Kaiser") van hun chauvinistische leraar Kantorek (Donald Pleasence), om te vechten aan het front in Frankrijk. Van het groepje schooljongens dat naar de frontlijn vertrekt overleven maar weinigen het oorlogsgeweld.

Op fenomenale wijze (gelijk al bij de circa 10 minuten durende opening van het verhaal met de fraai in beeld gebrachte loopgravenveldslag, waarbij vlak van te voren ook nog even iedereen kort geïntroduceerd wordt door de vertellende soldaat Paul Baumer) laat deze Oorlog / Drama film de gruwelijkheden (o.a. door machinegeweren, gas en vlammenwerpers) op de slagvelden van toen weergegeven, waarbij we o.a. te zien krijgen het leven in de loopgraven (o.a. voorzien van ratten), gasaanvallen en de zinloosheid om te sterven voor een paar meter terreinwinst.

Ook historisch gezien zit de film sterk in elkaar, met daarbij duidelijk veel aandacht voor details. Dit is o.a. te zien aan de diversiteit van de uniformen van het Duitse leger, waarbij de Duitse soldaten in het begin van de oorlog nog zogenoemde "punthelmen" droegen, die dan later werden vervangen door de bekende en beroemde Duitse "Stahlhelm" (voor het eerst in beeld te zien na circa een uur).

Het verhaal is op een sobere manier verfilmd, waarbij je buiten de gruwelijkheden op het slagveld, verder te zien krijgt hoe het thuisfront zich onwetend waande en hield ten opzichte van de oorlog en ook hoe de Duitse soldaten meer en meer vervreemden van het gewone leven. Dat is beiden met name te zien na circa 120 minuten, als Paul Baumer (Richard Thomas) even naar huis (naar zijn zieke moeder, vader en zus) mag, nadat hij gewond is geraakt (en hersteld in een ziekenhuis) tijdens een bombardement (fraai en indrukwekkend in beeld gebracht).

Het verhaal zit ook gewoon goed in elkaar en weet daarbij ook nog eens te boeien en te interesseren van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 150 minuten en dat is best een lange zit). Het einde van het verhaal is best tragisch (waarbij Stanislaus Katcszinsky en Paul Baumer op een lullige manier om het leven komen, Stanislaus Katcszinsky bloed namelijk dood door een granaatscherf en kan net niet op tijd gered worden in een veldziekenhuis en tijdens de tijdelijke wapenstilstand, wordt Paul Baumer in een loopgraaf neergeschoten als hij een vogel aan het tekenen is) en ook enigszins deprimerend en mede door de tekst (met het geluid erbij van een ouderwets tikkende typemachine) die je daarna in beeld te zien krijgt:

GERMAN HIGH COMMAND COMMUNIQUE:
OCTOBER 11, 1918.

"ALL QUIET ON THE WESTERN FRONT"

Wel is het jammer dat er in deze verfilming geen Duits maar Engels wordt gesproken (wat natuurlijk komt omdat deze film niet van Duitse makelij is) door de Duitsers die centraal staan in dit verhaal, want anders zou het nog realistischer zijn overgekomen. Wel wordt er overigens wat Frans gesproken en dat door de Franse dames, die de Duitse jonge soldaten tegenkomen als ze zich aan het wassen zijn in een beek en waarmee ze een leuke avond beleven.

De cast speelt goed en overtuigend, waarbij de bekende acteur Ernest Borgnine één van zijn betere rollen neerzet als de sympathieke en zorgzame korporaal Stanislaus Katcszinsky (wordt vooral "Kat" genoemd), die een goede neus heeft voor goed eten en gevaar. Natuurlijk verdient ook hoofdrolspeler Richard Thomas (o.a. bekend van de populaire jaren 70 televisieserie "The Waltons" en natuurlijk ook van de bekende Horror / Mystery film "It (1990)") veel credits voor zijn rol als Paul Baumer, waarbij hij als argeloze en onschuldige schooljongen (die graag tekent) verandert in een geharde veteraan die walgt van de slachtpartijen.

Ook de niet al te grote acteur Ian Holm (zag er best apart uit met snor) speelt zijn rol overtuigend als de irritante Korporaal Himmelstoss (enigszins vergelijkbaar met Gunnery Sergeant Hartman uit de Oorlog / Drama film "Full Metal Jacket (1987)"), die de schooljongens flink onderhanden neemt tijdens hun soldatenopleiding en naderhand als straf (omdat hij te ver is gegaan tijdens het opleiden van soldaten) ook naar het front wordt gestuurd en daarbij weer kennis maakt met de schooljongens, die hem niet gunstig gezind zijn.

Al met al kan deze indrukwekkende anti Oorlog / Drama film, zich nog makkelijk meten met de andere films in dit genre en dat ondanks dat deze film al bijna 40 jaar oud is.

Film die bestaat uit twee delen. Het eerste uur is zeer leuk en bevat een aantal hilarische scenes. Vooral het gedeelte op de Duitse camping met het vele bloot (Anne Rats mocht er wezen) en de foute Duitse grappen (nadruk uiteraard op de oorlog) waren geweldig. Dat laatste is natuurlijk wat flauw en misschien ook wel kinderachtig maar ik moet toegeven dat her hier wel leuk uitpakte. Befehl ist Befehl

Het laatste uur slaat de film echter over van een komedie naar een drama (o.a. eerbetoon aan Antonie Kamerling) en dat vond ik persoonlijk wat minder. Je zou verwachten dat deze film vooral over voetbal zou gang maar dat is in deze film eigenlijk een bijzaak want het is meer een roadmovie gericht op vriendschap. De cast deed het overigens wel aardig, zeker Thomas Acda die het altijd wel goed doet in dit soort komedies. Omdat ik het eerste uur zeer leuk vond geef ik deze film toch nog een kleine voldoende.

P.S. het gedeelte met de Franse gendarmerie had best een hoog Louis de Funès gehalte.

All the Boys want to fuck Mandy Lane

Dat zou een betere titel zijn geweest voor deze film, maar Jezus wat een slecht uitgewerkte en uitgevoerde Horror / Thriller film was dit. Zo ontbreekt het in deze film eigenlijk zowel aan verhaal, motief en plot. En op het einde heb je zoiets van "waar ging dit in godsnaam over ?".

Het enige waar het in dit verhaal (welk verhaal eigenlijk ?) om draait is om irritante en vervelende scholieren die alleen maar denken (en vooral ook doen) aan seks (en dan vooral om als eerste Mandy Lane te mogen neuken), drugs en alcohol en één of andere idioot (waarvan je al direct weet wie het is) die deze scholieren één voor één vermoord en dat zonder goede reden. Daarbij komt dan ook nog eens op het einde de achterlijke plotwending die nergens opsloeg. Kortom, je zit gewoon te kijken vanaf de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 85 minuten), naar een film die slaat als een tang op een varken.

Hierdoor weet deze film ook niet te vermaken en te boeien (laat staan dat het ergens spannend wordt) en blijf je na het einde alleen maar achter met vraagtekens. Omdat de cast zeer irritant en vervelend is, heb je ook totaal geen band met de personages (Garth, gespeeld door Anson Mount, die min of meer op de jongeren moet passen, is nog het meest sympathieke personage) en juich je het alleen maar toe als weer eentje wordt vermoord (soms best grof en bruut). Hoewel ze ook behoorlijk irritant en vervelend was, vond ik het voor de zwaar behaarde, althans van onderen (daar ging ze na kritiek van iemand op een gegeven moment ook iets aan doen op het toilet ), Chloe (gespeeld door de best mooie Whitney Able, die ook in één scene topless is te bewonderen) wel een beetje jammer, want het is gewoon zonde om zoiets moois te vermoorden Nadat zij als laatste van de irritante en vervelende scholieren vermoordt wordt op verrassende wijze, loop je tevens tegen het achterlijk plot aan en voor Chloe was het tevens letterlijk en figuurlijk tegen een mes aanlopen.

De eerste helft van het verhaal is saai, flauw, langdradig, irritant en vervelend, want daar draait het werkelijk alleen maar om seks, drugs en alcohol. Opzicht heb ik niets tegen seks (sterker nog, ik juich het juist toe in films), maar in deze film sloeg het gewoon nergens op en leek het eigenlijk ook het enige waar de hitsige scholieren aan dachten (zo wordt zelfs één van de jongens in een auto met andere personen, die het ook nog normaal vinden, afgetrokken door een meisje, waarbij de scene wel nog netjes met een landkaart werd afgedekt) en dat gaat natuurlijk al snel vervelen. In de tweede helft van het verhaal draait het vooral om het één voor één vermoorden van de scholieren, terwijl daar juist geen enkele spanning of verrassing bij zat want na de tweede moord wordt al duidelijk wie de dader is en hij wordt daarna ook gewoon in beeld gebracht (ook als dit laatste niet werd gedaan wist je wel wie de dader was, want het lag gewoon voor de hand). Dus aan speculaties liet deze film niets over, m.u.v. misschien wel de achterlijke plottwist op het einde die gewoon te belachelijk voor woorden was en mede omdat beide personen hadden afgesproken om daarna zelfmoord te gaan plegen, waar eentje dus van terugkomt en er dus ruzie onderling ontstaat, met als gevolg dat één van de twee het niet zal overleven.

De dertien in een dozijn cast kon me totaal niet bekoren en bestond eigenlijk ook alleen maar uit vervelende en irritante personages. Enkel en alleen hoofdrolspeelster Amber Heard (in de rol van het nette en lieve meisje Mandy Lane, die alle jongens het hard op hol doet slaan en met name hun penis) en Whitney Able (in de rol van Chloe die zichzelf heel mooi vindt) konden me nog enigszins interesseren en dan ook puur en alleen vanwege hun schoonheid en vooral natuurlijk Amber Heard in haar eerste hoofdrol in een film.

Al met al gewoon een irritante en vervelende (misschien wel de twee sleutelwoorden voor deze film) Horror / Thriller film zonder een goed verhaal, motief en plot, maar wel met vraagtekens. Deze film is dan ook gewoon zonde van mijn tijd geweest en krijgt daarom ook van mij het laagste punt wat je maar kan geven, namelijk 0,5*.

Helaas niet meer dan alweer een Nederlands wanproduct.. Ik kan me eigenlijk ook niet voorstellen dat deze film ergens buiten Bijlmermeer of Spangen in de bioscopen heeft gedraaid. Dat Jeroen Krabbé en Annet Malherbe (paste qua postuur wel goed in het verhaal) zich hebben verlaagd om aan deze film mee te doen is me een raadsel.

Het verhaal is gewoon te achterlijk voor woorden en hetzelfde geldt voor de uitvoering. De film staat betiteld als een komedie maar ik heb nergens om moeten lachen. Sterker nog ik heb me gewoon kapot geschaamd tijdens het kijken naar deze film. Een groot aantal Nederlandse regisseurs moet eens naar België gaan kijken hoe je een goede en leuke film moet maken. De cast in deze film is overigens ook te triest voor woorden en het lijkt alsof men de volledige cast, bestaande uit lelijke personen, hersenloze figuren, prostituees, bijstandtrekkers, criminelen en pooiers (oftewel allemaal geen Nette Mensen), heeft geronseld in duistere/lugubere achterwijken in hierboven genoemde plaatsten.

Net zoals veel Nederlandse films, krijgt ook deze film van mij gewoon een dikke vette (leuke woordspeling m.b.t. deze film ) NUL.

Bij de volgende verkiezingen in Nederland ga ik toch eens kijken naar partijen welke voorstander zijn voor het afschaffen van subsidie voor de Nederlandse film.

Opzicht was dit wel een goede, mooie en vermakelijke Oorlog / Romantiek film, die misschien wel iets te langdradig is.

Het sfeervolle verhaal (waarbij het draait of Marianne Beauséjour, oftewel de vrouw van Max Vatan, wel of geen spion is van de Duitsers) zit opzicht goed en mooi in elkaar (zeker wat betreft de opbouw) en weet zeker ook te boeien en te vermaken en dat eigenlijk van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 120 minuten). Ook visueel (zeker wat betreft de opening van het verhaal, dat zich circa 40 minuten lang afspeelt in Noord-Afrika) gezien mocht de film er wezen en de jaren 40 spatten van het scherm. Het einde was best tragisch, maar aan de andere kant ook wel mooi. Hier en daar zit er ook een beetje actie in het verhaal en met name de Duitse luchtaanvallen op Engeland werden daarbij fraai in beeld gebracht (leverde zelfs nog een spannend moment op met het neerstorten van een Duitse bommenwerper).

Het hele verhaal wordt gedragen door Brad Pitt (in de rol van de Britse geheimagent Max Vatan, die tijdens een missie in Noord-Afrika verliefd raakt op Marianne Beauséjour en waarmee hij uiteindelijk ook trouwt in Londen) en de mooie Marion Cotillard (in de rol van Franse verzetsstrijdster Marianne Beauséjour, waarvan de Britse geheime dienst het sterke vermoeden heeft dat zij een spion is voor de Duitsers) en beiden doen het gewoon goed en tillen deze film ook naar een hoog niveau. Ook spat de romantiek tussen hun beiden van het scherm af en ik kan me dan ook goed voorstellen de twee iets hadden met elkaar tijdens het maken van deze film en waardoor uiteindelijk Angelina Jolie een scheiding heeft aangevraagd.

Verder was het leuk om August Diehl (in de rol van de Duitse gezant Hobar) weer eens terug te zien in een film en hij deed zijn rol (het ontmaskeren van spionnen) in de geweldige Oorlog / Komedie film "Inglourious Basterds (2009)" nog eens dunnetjes over en de scene daarbij met het schudden van de kaarten (m.b.t. wel of niet gaan naar een feest) was gewoon geweldig.

Al met al een goede en mooie sfeervolle Oorlog / Romantiek film, die zich ondanks de lange duur (waardoor ik het soms was langdradig vond), lekker wegkijkt.

Best wel een leuke Duitse Komedie / Drama welke zeker in het eerste uur leuk en grappig is. Daarna slaat het noodloot toe en slaat het om naar een drama. Het realistische verhaal zit goed in elkaar en ook met de uitvoering zit het goed. Ook zitten er meer dan voldoende komische momenten in. Het was opzicht al geinig dat de Turken Duits praten (dit moet dan zogenaamd Turks voorstellen) en de Duitsers één of andere fantasietaal spreken (wat dan Duits moet voorstellen). Ook werd er leuk omgegaan met de Turkse clichés zoals vuilnisman(vrouw). Visueel zag het er ook best fraai uit en ook de cast deed het leuk en dan met name Fahri Yardim (als de jonge Hüseyin) en de fraaie Demet Gül (als de jonge Fatma).

Hahahahaha dit was toch wel om te lachen zo slecht. Zowel het hele verhaal als de uitvoering zijn beroerd en hoofdrol speler Cody Deal als een nichterige Thor (hij huilde nog net niet) met zijn maillootje en zijn piepschuim hamer was een aanfluiting vanjewelste. Het zag er ook allemaal visueel zeer beroerd uit met nauwelijks kleur en veel rook. Ze komen op een gegeven moment ook op de aarde in een grote stad (daar laten ze soms panoramabeelden van zien) ergens in Zuid-Californië, maar vrijwel alles speelt zich daar af in goedkope en vervallen achterbuurtjes en straatjes waar je 's avonds je hond nog niet zo durven uit te laten. De hond zou dan waarschijnlijk zeggen "ga zelf maar naar buiten want ik heb geen zin om overvallen, verkracht of vermoord te worden". Over de goedkope special effecten zullen we het maar niet hebben.

Het enige leuke in deze film was Patricia Velasquez (bekend van de film "The Mummy") die er nog steeds mag wezen (een paar maanden ouder dan mij ) en het was ook leuk om Richard Grieco weer eens terug te zien. Beiden acteren overigens wel zeer beroerd en dan met name Richard Grieco. Hij zal zich wel kapot geschaamd hebben voor deze film, maar de paar 1000 dollar die hij ervoor gekregen heeft vergoeden natuurlijk veel voor hem en bovendien komt hij als acteur ook nergens meer aan de bak dan in dit soort goedkope films. Ik zie inmiddels wel dat hij de smaak te pakken heeft, want hij speelt ook mee in de Horror / Thriller film "A House Is Not a Home (2013)" van dezelfde regisseur.

Vanwege de laatste 15 minuten krijgt de film van mij toch nog een 1,0 en daarmee krik (zou ik liever doen op Patricia Velasquez) ik het gemiddelde punt zelfs mee omhoog

Tja wat moet je over deze film zeggen behalve dan dat hij erg slecht is. Dankzij Chris Farley en Eugene Levy blijft deze film nog net overeind maar het had niet veel gescheeld of dit was een waardeloze film. Matthew Perry vond ik totaal ongeschikt voor deze rol en hij was ook niet grappig. Er zitten een paar leuke scènes in maar het merendeel van deze film is gewoon triest.

Na gisteren eerst "Home Alone (1990)" te hebben gezien (tussen de gangen van het kerstdiner), was het gisteravond de beurt aan deze "Alone" op "Film 1". Deze film wilde ik, omdat ik in november al de vermakelijke Horror film "Rammbock (2010)" had gezien, die zich ook volledig afspeelt in een appartementencomplex.

Alone is een post-apocalyptische Horror film, waarin drie overlevenden (zie filmposter), waaronder de jonge man Aidan (Tyler Posey) die centraal staat in dit verhaal, van een gruwelijke pandemie moeten vechten om niet te eindigen zoals de rest van de mensen die veranderd zijn in monsterlijke screamers (een soort van zombies).

De film opent ment een slapende jonge man in bed, met naast zich een one night stand (een bloedhete meid die eruitziet alsof ze een mannequin zou moeten zijn) die al snel vertrekt als ze wakker wordt en de man naast haar ziet liggen. Als de man wakker wordt, is hij blij dat de vrouw al vertrokken is en staat hij op. Terwijl hij naar de woonkamer loopt (daarbij hoort hij geluiden op de gang van het gebouw), zet hij de televisie aan en verschijnt er een noodwaarschuwing op de televisie. Snel daarna stort er een helikopter voor zijn ogen neer op een ander appartementencomplex en als hij op zijn balkon staat, ziet hij beneden vraatzuchtige zombies razen door de straten.

Die man is Aidan, een man die geen noemenswaardige baan of hobby lijkt te hebben en het geluk heeft ouders te hebben die zijn huur betalen. Terwijl buiten een zombie-uitbraak plaatsvindt die de stad snel overspoelt, wordt hij gedwongen opgesloten te blijven in zijn appartement met de koelkast gebarricadeerd tegen de deur om te voorkomen dat de zombies in de gang van het gebouw binnenkomen. Naarmate de dagen vorderden, groeit zijn baard, slinken zijn voorraden en rafelt Aidan's gezond verstand. Hij neemt een reeks vlogs op om zijn gemoedstoestand vast te leggen.

Voor zover hij weet, zijn alle mensen die hij kent en / of liefheeft, verslonden door deze snel bewegende zombies en na een paar weken lijkt alle hoop verloren te zijn. Net als hij op het punt staat er een einde aan te maken en zichzelf op te hangen, ontdekt Aidan een jonge vrouw, te weten Eva (Summer Spiro), in het appartement aan de overkant en breekt hij zijn zelfmoord poging af.

Vanaf dan wordt de film gelukkig wat beter, want daarvoor was het best redelijk saai. Daarin krijg je wel het één en ander of Aidan te weten, zoals dat hij zwaar getatoeëerd is, dat hij een vader, moeder en een zus heeft, dat hij woont in een appartement waar de meeste mensen in een grootstedelijk gebied een salaris van zes cijfers nodig hebben, dat hij de muren versierd heeft met neonkunstwerken en dat er casual items in zijn appartement staan en liggen zoals een surfplank en honkbalknuppel (die hij natuurlijk gaat gebruiken ter verdediging tegen de zombies).

Aidan ontwikkelt een voorliefde voor de jonge vrouw die ook alleen is en de twee beginnen te communiceren (en flirten) met respectievelijk een whiteboard en (veel vooraf geschreven???) papier. Ze helpen elkaar waar ze kunnen, delen middelen (zoals water en walkie talkies), wisselen glimlachen uit en ze vechten voor hun leven natuurlijk. Want de zombies willen hun appartementen binnenkomen, zoals een zombie die van balkon naar balkon naar boven klimt (of beter gezegd springt).

Omdat hun eten langzamerhand opraakt, gaat Aidan opzoek naar eten en verlaat hij zijn appartement via het luchtkanaal in het plafond. Hij vindt in de woning naast hem veel eten, maar stuit daarbij ook op een andere overlevende, namelijk de oude man Edward (Donald Sutherland), die Aidan lijkt te helpen. Maar schijn bedriegt en Edward slaat Aidan op een gegeven moment bewusteloos en wilt hem dan voeren aan zijn vrouw Lucy die verandert is in een zombie.

Maar echt spannend wordt het eigenlijk niet, want Aidan weet zich vrij makkelijk te bevrijden en i.p.v. hemzelf wordt Edward dan het voedsel voor Lucy. Aidan rent dan naar buiten en klimt dan naar het appartement van Eva, waar de zombies inmiddels haar appartement zijn binnengekomen en waar zij buiten op het balkon staat. Hij haalt Eva van het balkon af en samen vluchten ze dan naar zijn appartement, waar ze onderweg ook nog moeten vechten met verschillende zombies.

Als ze eenmaal in het appartement van Aiden zijn, denkt Aiden dat hij gewond is geraakt tijdens een gevecht met een zombie en wilt hij om Eva te beschermen van het balkon springen. Maar als hij op het balkon staat en zijn shirt uittrekt, blijkt hij niet gewond te zijn en zijn ze beiden natuurlijk erg blij en daarna is de film ook afgelopen. Dus hoe het nu verder gaat met Aiden en Eva kom je dus niet te weten, of er moet nog een vervolg gaan komen.

Het verhaal van "Alone" is niet erg interessant. Waarschijnlijk beseffen de makers dat ook, want niemand minder dan icoon Donald Sutherland is aangetrokken voor deze film. De veteraan verdiende er vast een leuke boterham mee, want voor het script had hij het vast niet gedaan. Naast Sutherland staat ook Tyler Posey op de loonlijst. Dit tieneridool moet ook mensen over de streep trekken om deze film te gaan zien. De cast is niet verkeerd, maar verdient een beter script. Hoewel de zombies er niet echt eng uitzien, zijn ze wel snel en praten ze ook (dit wel herhalend)..

"Alone" is leuk om eens gezien te hebben, maar meer ook niet de film blijft ook niet hangen en biedt niets nieuws. Wat dat betreft vond ik "Rammbock" een stuk beter en leuker en "Alone" blijkt ook nog eens de Engelse remake te zijn van het Zuid-Koreaanse "#Saraitda (2020)", dat vier maanden eerder werd uitgebracht in hetzelfde jaar.

Toen ik las waar de film over ging had ik nog zoiets van "Dat kan best eens een spannende film zijn". Zeker toen ik zag dat Christian Slater en Stephen Dorff er ook in meespeelde. Toen ik zag dat Tara Reid er ook in meespeelde had mijn alarmsysteem moeten afgaan en had ik moeten weten dat dit alleen maar een B-film kon zijn.

Maar helaas was ik zo dom en begon ik naar deze film te kijken. Na een 15 minuten kwam ik al snel tot de conclusie dat dit een zeer slechte film is. Het verhaal is gewoon waardeloos en totaal niet boeiend. De actie en special effects in deze film waren erg slecht en meer lachwekkend te noemen. Maar het ergste van deze film was nog dat Tara Reid de rol van een wetenschapster speelde Dat sloeg werkelijk alles. Tara Reid heeft het IQ van een visstick maar ziet er verder best aardig uit. Met acteren moet ze echter snel stoppen. Ze moet gewoon haar lichaam tonen aan de mensheid en verder niets (ze moet vooral niet praten).

Er spelen een aantal bekende acteurs in mee, maar het blijft gewoon een zeer slecht B-film. Dankzij Tara Reid is het eigenlijk geen B-film maar een DD-film

Best wel een aardige humor film. Vooral het begin is leuk. Leuk gespeeld door Ben Stiller en Jennifer Aniston.

Deze wederom aparte Drama film van de Griekse Yorgos Lanthimos, moet je vooral beleven en op je laten inwerken en zeker niet te veel analyseren, want dan kom je al snel uit bij zaken als plot, thema en boodschap en die zaken zijn juist niet zo eenvoudig in te vullen. Beter is het dan ook om deze film te beschrijven met een aantal woorden, zoals intrigerend, ongemakkelijk, absurd, tragikomisch, verwarrend, lachwekkend en verontrustend.

In dit verhaal draait het om een verpleegster (Angeliki Papoulia), een ambulancier (Aris Servetalis), een turnster (Ariane Labed) en een coach (Johnny Vekris), die met zijn vieren een bedrijfje runnen,
genaamd “Alpen” (oftewel de titel van de film). Ze kunnen ingehuurd worden om overleden personen in hun dagelijkse routines na te spelen en ze doen dit ten behoeve van hun rouwende familieleden en vrienden. Er is een grote variatie in het soort rollen dat ze spelen, maar toch nemen ze niet zomaar elk aanbod aan. Het bedrijfje opereert in de illegaliteit en onder strenge regels van hun leider de ambulancier, die zichzelf als codenaam de naam van de grootste Alpenreus heeft toegeëigend, namelijk de "Mont Blanc". Zo mogen ze nooit emotioneel betrokken raken bij hun cliënten, maar één van de vier kan zich hier echter niet aan houden.

De opening van het verhaal mocht er wezen, want daarin zien we de turnster onder toeziend oog van de coach (die als codenaam kiest voor de berg "Matterhorn") met tegenzin een oefening in een lege turnzaal uitvoeren op de compositie van "Carl Orff - O Fortuna (Carmina Burana)", waarbij ze niet blij is met de muziekkeuze en ze graag de oefening wilt uitvoeren op popmuziek. Als ze dat verteld aan de coach, zegt deze:

"Doe nog één keer zo brutaal en ik sla je kop open met een knuppel. En daarna breek ik je armen en je benen. Dan kun je echt niet meer turnen op pop. Ik weet heel goed wanneer iemand klaar is voor pop"

Na de opening bevinden we ons in een ambulance en zien we het hoofd van de zwaar gewonde (door een auto-ongeluk, waar overigens niets van te zien is) 16-jarige tennisster Maria, waartegen de ambulancier o.a. de bemoedigende (cynisch bedoeld) woorden zegt:

"Maria, je bent er niet best aan toe. De kans is groot dat je het niet haalt"

Daarna belanden we in het ziekenhuis en maken we kennis met de verpleegster (die voor de berg "Monte Rosa" kiest als codenaam), die aan het praten is met de ambulancier over Maria en daarbij kom je o.a. over haar te weten dat ze geen broers en zussen heeft, dat haar lievelingsacteur Jude Law is en dat ze donkerbruin haar (wat moeilijk te zien was, omdat haar hoofd onder het bloed zat) heeft. Daarmee zijn dus gelijk alle vier de hoofdpersonages in het verhaal bekend en eigenlijk ook een cliënt van hun, namelijk de ouders van de zwaar gewonde (die uiteindelijk komt te overlijden) Maria. De verpleegster krijgt overigens de meeste aandacht in het verhaal en dat is eigenlijk ook niet raar, want in de vorige film van regisseur Yorgos Lanthimos, te weten "Kynodontas (2009)", speelde Angeliki Papoulia ook al één van de hoofdrollen.

Hoewel ik de recent bekeken films "The Killing of a Sacred Deer (2017)" en "The Lobster (2015)" van regisseur Yorgos Lanthimos beter vond, weet ook deze film te vermaken (je moet wel even door de zure appel heen bijten), waarbij het hilarische als verontrustende verhaal vol zit met vreemde en/of dubieuze relaties en machtsverhoudingen. Verder bevat het verhaal veel maffe en droge dialogen waarvan je moet houden en zitten er ook aan aantal bizarre seksuele scènes in, waarbij zowel Angeliki Papoulia (die o.a. gebeft, is wel niets bij te zien, wordt en daarbij mag ze niet te hard praten en moet ze op een gegeven moment ook verplicht zeggen "Alsjeblieft, niet ophouden. Het voelt hemels" ) en Ariane Labed een keer topless te bewonderen zijn.

Met name de topless scène van Ariane Labed na circa 25 minuten mocht er wezen, want daarbij is ze in de kleedkamer aan het praten met de coach en trekt ze op een gegeven moment haar shirt uit en gaat ze turnoefeningen doen en is ze topless te zien in zeer flexibele poses. De scène waarbij Angeliki Papoulia topless (zittend op een bed, samen met een oudere man) te zien is na circa 55 minuten is o.a. bizar, omdat ze daarbij betast wordt door een oudere blinde vrouw, die daarna weggaat en weer terugkomt (Angeliki Papoulia ligt dan te vrijen op het bed met de oudere man) en dan zegt:

"Hoe kun je ? Met mijn man. Je bent mijn beste vriendin ! Ik haat jullie allebei !"

Daarna begint ze zowel haar man als Angeliki Papoulia te slaan en zegt ze tegen de laatste:

"Schaam je ! Uit mijn ogen !"

Ze is overigens niet echt haar beste vriendin, maar ze moet dat spelen.

De vier hoofdrolspelers brengen hun dialogen zonder bezieling, althans zo lijkt het, maar dit is schijn, want achter de gezichten die geen enkele menselijke karakteristiek lijken te bevatten, gaat een grote dosis spanning schuil. En in toenemende mate naar het einde toe, wordt deze spanning ook voelbaar. Het einde was best aardig en laat ook op pijnlijke wijze zien, hoe de verpleegster zichzelf verliest in de personages die ze speelt.

Na het einde volgt nog één scène en daarin zien we weer de turnster en de coach in de lege turnzaal en doet de turnster nu de oefening met veel plezier op popmuziek en wel op het bekende nummer "Popcorn". Na de oefening spring ze ook blij de coach in de armen en zegt ze tegen hem:

"Je bent de beste coach van de wereld"

De cast doet het verdienstelijk en vooral hoofdrolspeelster Angeliki Papoulia, waar het verhaal ook met name om draait. Ariane Labed vond ik met name een mooie verschijning om naar te kijken. Al met al wederom een vermakelijke maar een ietwat moeilijk te volgen Drama film van de Griekse regisseur Yorgos Lanthimos, die met circa 90 minuten niet al te lang duurt.

Eén van de volgende films welke ik ga bekijken, zal waarschijnlijk de Drama / Thriller film "A Blast (2014)" zijn en dat vanwege het meespelen van Angeliki Papoulia, welke ik inmiddels een goede en leuke actrice vindt.

Tiroler van het eerste soort met best wel veel grappige muziek en liedjes. Het verhaal is natuurlijk zeer flauw en ook wel belachelijk maar de uitvoering was best komisch (vooral door de liedjes). Uiteraard is de film aardig wat voorzien van bloot (vooral het bovenwerk) en daar draait deze film natuurlijk om. De cast (inclusief Elisabeth Volkmann uit "Klimbim" die poedelnaakt te bewonderen is, ze is trouwens een rasechte roodharige) deed het leuk en de dames zagen er best fraai uit. Een hoogvlieger in de Duitse Komedie/Erotiek is het echter niet, maar daar hadden de meeste Tiroler films wel last van.

O ja de befaamde lader in de Tiroler films werd veelvuldig gebruikt

Boeiend drama met een schokkend einde. Prima cast overigens.

Wat een vreselijke Nederlandse film was dit weer, met ook nog eens een oubollig concept wat zo uit de jaren 80 zou kunnen komen. Wel met één groot verschil, deze film is zo preuts als maar wat. Vanwege het meespelen van Fajah Lourens (puur vanwege haar heb ik me gewaagd aan dit gedrocht van een film) en dan ook nog in een hoofdrol, had ik eigenlijk gehoopt om eens een keertje haar jetsers te mogen aanschouwen. Maar helaas, die zijn niet te zien in deze film maar wel haar fraaie achterwerk tijdens een vrijscène onder de douche. Daar moet je het dan ook meedoen, want voor de rest zit er helemaal geen bloot in.

Het verhaal en de uitvoering stelt weinig voor (inderdaad een soort van "Hoge hakken, echte liefde" film) en te lachen valt er eigenlijk ook niets. Hoewel de film maar amper 85 minuten duurt, heb ik het toch niet kunnen laten om de film regelmatig vooruit te spoelen. De drie hoofdrolspelers Bas Muijs, Fajah Lourens en Elle van Rijn (zag er best aardig uit) deden het overigens tenenkromend slecht.

Als Fajah Lourens nu een paar keer haar jetsers had laten zien, dan had ik dit gedrocht van een Nederlandse film misschien nog wel een 1,0 gegeven. Maar nu kom ik niet verder dan het standaard punt wat ik zeer regelmatig geef aan een Nederlandse film uit de afgelopen circa 20 jaren.

De eerste 45 minuten vond ik eigenlijk matig en niet boeiend en ik was geneigd om de film af te zetten. Gelukkig heb ik dat niet gedaan want na die 45 minuten komt de film eindelijk op gang en wordt hij ook boeiend. Het einde vond ik best verrassend en was ook leuk gevonden. Van de acteurs had ik nog nooit gehoord maar ze deden het behoorlijk in deze redelijke Horror/Thriller.

Best wel een aparte Horror / Thriller, waar het verhaal draait om die ietwat rare maar tevens fraaie Alyce (prima gespeeld door Jade Dornfeld). Alyce leeft behoorlijk geïsoleerd en heeft in feite maar één echte vriendin namelijk Carroll. Nadat ze per ongeluk haar beste vriendin van het dak heeft geduwd van een appartementencomplex (nadat ze beiden overigens veel hebben gedronken en er ook drugs in het spel waren en Carroll ook gedumpt wordt door haar vriend), draait Alyce volkomen door en zoekt ze haar toevlucht tot drugs die ze ook nog eens moet betalen met seks. De gestoorde drugsdealer Rex (ook een prima rol van Eddie Rouse) heeft daarin een belangrijk aandeel.

In principe deert Alyce dat allemaal niet (ze was namelijk toch al iets apart en het leek wel of ze er ook van genoot), maar op een gegeven moment na de begrafenis van Carroll gaat ze wraak nemen op iedereen die haar hebben misbruikt en die volgens haar ook de schuld hebben aan het ongeluk van Carroll. Dit ontspoort dan uiteraard in een rij van brute moorden en de manier waarop ze zich van de lijken wilt ontdoen wordt geweldig weergegeven en heeft ook een ietwat komische ondertoon (hand in de magnetron zodat het spoeler wordt om in te snijden en "mag ik deze zaag en knuppel van je lenen, van de klusjesman, want ik moet me namelijk ontdoen van een lijk" ).

De film leek in eerste instantie voor mij af te stevenen naar een 3,0 (verhaal was opzicht wel interessant en wist ook wel te boeien), maar in principe gebeurde er te weinig voor een Horror / Thriller. Maar het laatste gedeelte van de film vergoed dan weer veel (heb ik echt van genoten en ook om moeten lachen) waardoor ik de film uiteindelijk dan toch beloon met een 3,5. Omdat de film ook niet echt lang duurt, kijkt hij lekker weg en verveeld hij eigenlijk ook nergens.

P.S. deze film deed me wat denken aan de ook goede film "American Mary (2012)".

Uitstekend drama met schitterende decors, kostuums, pruiken, beelden en natuurlijk de muziek. Het verhaal zat zeer goed in elkaar en was zeer boeiend. De film duurt behoorlijk lang maar verveeld eigenlijk nooit. De cast deed het prima en ik vond het schitterend om te zien hoe Antonio Salieri (uitstekend gespeeld door F. Murray Abraham) jaloers werd op Mozart en hem ten gronde richtte met alle gevolgen van dien. Tom Hulce speelde trouwens de rol van Mozart schitterend.

Als Komedie (eigenlijk meer een klucht) was dit eerlijk gezegd een draak van een film want ik heb nauwelijks ergens om moeten lachen en de meeste humor was ook behoorlijk flauw en van zeer laag niveau (met name de homoseksuele humor). De enige scene waarbij ik soms heb moeten lachen was bij de orgie scene in het vliegtuig. Ook het moment van het optreden van de drie home stewards bij het afspelen van het lied "I'm so excited" van The pointer sisters zorgde nog voor een kleine glimlach op mijn gezicht.

Het verhaal was opzicht wel leuk verzonnen maar maar qua uitvoering was het allemaal zeer povertjes behalve op één uitzondering, namelijk het vele vrouwelijke Spaanse schoon in de vorm van o.a. Lola Dueñas, Blanca Suárez (wat zag ze er heerlijk uit), Laya Martí en zelfs de overrijpe Cecilia Roth. Paz Vega mag er normaal gesproken natuurlijk ook wezen, maar hier zag ze er helaas niet uit (kwam natuurlijk ook omdat ze voor het verhaal een mannen broek en hemd droeg). Sterk acteren in deze flauwe komedie is er natuurlijk niet bij, maar slecht deden ze het eigenlijk ook niet.

Hoewel de film als komedie niet geslaagd is, keek hij vanwege het vele vrouwelijke schoon en de relatief korte duur van circa 80 minuten wel nog aardig weg.

P.S. van de rollen van Antonio Banderas en Penélope Cruz moet je niets van voorstellen, want ze spelen alleen in de opening van de film mee en dan ook nog maar een paar minuten.

Hoewel ik het eerste deel vreselijk vond en ik me rot geërgerd heb aan Andrew Garfield en Emma Stone, heb ik me toch maar gewaagd om dit vervolg te kijken welke ook weer precies 10 jaar later is uitgekomen na het sterke tweede deel van Spiderman gemaakt door Sam Raimi.

En ik moet zeggen dat men goed geleerd heeft van de vele foute beslissingen in het eerste deel, want in dit vervolg heeft Spiderman opeens veel humor (sowieso al in de zeer leuke opening) en is het verhaal ook veel toegankelijker en vooral minder saai en flauw. Opzicht stelt het verhaal nog steeds niet zoveel voor, maar de uitvoering was dit keer gewoon veel beter en vooral leuker. Zo spat deze film visueel van het scherm en zijn de special effecten werkelijk prachtig om te zien. Ook met de actie zit het wel goed en deze is zelfs regelmatig vergezeld van leuke humor.

Het verhaal is dit keer ook interessanter en leuker en zelfs Andrew Garfield als Spiderman was te pruimen. Dat geldt helaas niet voor pruim Emma Stone, welke ik een flut actrice vindt en die ook alleen waar wat dom uit haar ogen kan kijken. De overige cast (best veel bekenden) deed het trouwens verdienstelijk hoewel ik wel wat meer verwacht had van Jamie Foxx (in de rol van "Electro") als één van de twee tegenstanders van Spiderman. Hij is ook eigenlijk alleen maar in het begin zichtbaar als Jamie Foxx en daarna alleen nog maar als het blauwe figuur "Electro". Het einde vond ik overigens wel goed en ook enigszins verrassend. Zal misschien zelfs positief kunnen zijn voor een derde deel, want dan is er weer een foute beslissing minder.

De film is helaas wel weer aan de behoorlijk lange kant waardoor het regelmatig wat langdradig is en de vaart soms totaal uit het verhaal verdwijnt. Dat zijn vooral de flauwe cliché gedeeltes tussen Andrew Garfield en Emma Stone en tussen Andrew Garfield en Sally Field (als de tante van Spiderman). Maar in het algemeen is deze film me stukken beter bevallen dan het vreselijke eerste deel en daarom krijgt hij ook van mij een voldoende, weliswaar maar een nipte.

Je kan je de vraag stellen of een remake binnen 10 jaar wel nut had en het antwoord is dus duidelijk NEE. Deze flauwe remake voegt namelijk helemaal niets toe en Andrew Garfield als Spiderman was gewoon een complete aanfluiting (geen uitstraling, geen charisma en geen humor, gewoon helemaal niets had hij). Hetzelfde geldt eigenlijk voor zijn liefje Emma Stone (stem van haar irriteert me steeds meer) als Gwen Stacy, ze zag er ook uit als een onnozele muts.

Visueel ziet het er allemaal best aardig uit (ook in 3D) maar mijn god wat was het allemaal tenenkromend slecht en ook geregeld kinderachtig. Het verhaal was nauwelijks boeiend en in het eerste uur wordt je min of meer in slaap gesust. Men heeft in deze film best uitgepakt qua sterrencast maar de meesten vielen enorm door het ijs. Martin Sheen en Sally Field als oom en tante vond ik overigens zeer flauw en onnozel. Enkel de rol van politiecommissaris Denis Leary kon me nog enigszins bevallen maar ik zie hem toch liever met een "Cheese Helmet" op. De film duurt met ruim twee uren ook behoorlijk lang waardoor het eigenlijk ook nog eens ware marteling was om deze film helemaal uit te kijken.

Nee deze film was duidelijk niet besteedt aan mij.

"I am Rena, captain of the amazon honor guard. I will enjoy playing with you. Unusual games, of course."

Na gisteren het best vermakelijke "Barbarian Queen (1985)" gezien te hebben, wilde ik eigenlijk nog een soortgelijke film kijken en toen kwam ik al snel uit op "Amazons (1986)", die nagenoeg ook een identieke filmposter heeft. Dus toen ik die film gepindakaasd had en laat op de avond ging bekijken, had ik na circa 30 minuten mijn twijfels of dit inderdaad wel de film "Amazons" was. Helaas was dit niet het geval en ging het om dit prul van een film. Omdat er toch al aan begonnen was, besloot ik maar om hem af te kijken en dat was best moeilijk, omdat de film gewoon erg slecht is ondanks dat er veel naaktheid in te zien is. De film duurt met circa 83 minuten eigenlijk ook te lang (70 minuten zou een goede speelduur zijn geweest) en ook is er veel te vaak vreselijke zelfgemaakte goedkope synthesizermuziek te horen. Toen ik op onderzoek ging naar deze film, kwam ik er ook achter dat dit een film is van regisseur Jesús Franco, die heel veel goedkope films op zijn naam heeft staan, waarvan ik in 2020 nog veel films gezien heb tijdens de strenge Corona periode.

"Amazons in the Temple of Gold" is gewoon een erg goedkope film (vrijwel volledig gedraaid in de natuur), waarvan het flut verhaal totaal niet weet te boeien of te vermaken. Het scenario is gewoon te achterlijk voor woorden en de regie en uitvoering is rampzalig. Wel is er veel naaktheid in te zien (dat is overigens meestal het geval in een Jesús Franco film) en dat gelijk bij de opening als je zeven "Amazones" topless op een paard ziet rijden, die gaan afrekenen met een echtpaar waarvan de man, te weten Mr. Simpson (Jean-René Gossart), de locatie van hun goudmijn heeft gevonden.

Maar daarbij valt helaas weinig te genieten, want de Amazones zien er vooral uit als onaantrekkelijke lesbische naturisten (sommigen dragen ook overduidelijk een pruik). Hoofdrolspeelster Analía Ivars (als Liana Simpson, oftewel de dochter van het vermoorde echtpaar, die uit is op wraak) ziet er gelukkig wat beter uit en zij loopt de hele film er topless (ze had opzicht wel leuke kleine borstjes) bij. Behalve lopen rijdt ze soms ook topless op een olifant of slingert ze topless aan een liaan. Ze is overigens zeer begaan met dieren en ze is ook bevriend met een jonge chimpansee genaamd Rocky, die haar soms helpt (o.a. op het einde als ze vastgebonden gevangen zit).

Verder valt er ook nog wat naaktheid te zien van Alicia Príncipe (als Bella die deel uitmaakt van een groepje onderzoekers, van het type licht debiel, die op expeditie zijn) en dat voor het eerst na circa 36 minuten als ze naakt gaat zwemmen in water bij een waterval. Als ze daarna weer uit het water komt (er zit namelijk een nijlpaard in het water), zien we haar ook volledig naakt. De meest opvallende verschijning in deze film vond ik overigens Eva León als de SS-achtige Amazone Rena. Ze liep er altijd enorm sexy bij (ze had nauwelijks kleren aan), droeg een ooglapje voor haar linkeroog, had een stokje in haar hand en had een soort van metalenverlengstuk op haar linkerpink. Zeg maar een soort van Ilsa (Dyanne Thorne) uit de Oorlog / Erotiek film (beter gezegd een "Women in Prison" film) "Ilsa: She Wolf of the SS (1975)".

Als ze na circa 66 minuten gaat vechten met Liana, zien we ook haar mooie borsten goed. Dat gevecht wordt overigens gewonnen door Liana. Rena wordt uiteindelijk ook de nieuwe leider van de Amazones, nadat Liana hun leider Uruck (William Berger) heeft vermoord (vlak daarvoor heeft Uruck Liana overigens nog verkracht) als wraak op haar ouders (die overigens geen cent beter waren dan de Amazones en alleen uit waren op hun goud). En zodra ze de nieuwe leider is, slaat ze ook Bella en haar man Harvey (Emilio Linder) met een zweep, zodat die uiteindelijk sterven (eerst Bella en daarna Harvey) op spitse punten op de grond. Daarna wordt Rena uitgeschakeld door Koukou met een soort van granaat en is de film min of meer afgelopen.

Wel zien we daarna nog Liana samen met Bud (Antonio Mayans, die regelmatig in films van Jesús Franco te zien is) op een olifant rijden (Liana uiteraard topless) en wordt er door Bud gezegd:

"I don't want to be your father. I'm not that old. Will I be a lover, a husband, or a father?"

Maar een echt antwoord krijgt Bud niet, want Liana antwoordt erop:

"I don't know, you expect for me to answer you?"

De actie en het geweld die je te zien krijgt in deze film is gewoon lachwekkend om te zien en hetzelfde geldt voor de achterlijke medicijnman Koukou (Stanley Kapoul) van een lokale stam, die samen optrekt met Liana en de onderzoekers en die vrijwel altijd zijn naam "Koukou" noemt als hij praat, zoals bijvoorbeeld:

"Nobody calls Koukou a clown and lives." of "Koukou will teach a lesson." of "Koukou killed evil!"

Sowieso was de gehele cast slecht in deze film en enkel Analía Ivars, Alicia Príncipe en met name Eva León konden nog enigszins mijn aandacht trekken en dat vooral vanwege hun uiterlijk (vooral Eva León) en naaktheid en niet vanwege hun acteerprestaties.

Deze film zal ik niemand aanraden en dat deze film pas acht stemmen heeft (en gemiddelde heeft onder de 2,00*) en er pas één bericht bij staat uit 2010, zegt eigenlijk al genoeg. Deze film moet je gewoon niet kijken en helaas heb ik dat wel gedaan uit vergissing (omdat ik namelijk dacht dat ik de film "Amazons" aan het kijken was). De film verdient eigenlijk maar 0,5*, maar vanwege Eva León en de vele naaktheid, maak ik er nog 1,5* van.

Natuur (en dan doel ik niet alleen vrouwen ) trekt me regelmatig aan en daarom heb ik ook deze mooie en leuke Documentaire / Drama film bekeken (was een tijdje geleden ook te zien op "Film1", maar daar heb ik hem nooit helemaal op gezien).

In dit verhaal draait het om het jonge kapucijnaapje Sai, dat in gevangenschap is opgegroeid en welke zich zich na een vliegtuigongeluk plotseling hulpeloos en alleen bevindt in het midden van het gevaarlijke regenwoud van het Amazonegebied. Hij zal moeten leren om zich staande te houden in dit uitgestrekte gebied waar overal gevaren op de loer liggen. De kleine held moet niet alleen zijn gelijken trotseren, maar ook enge roofdieren en een hoop enge en giftige planten.

Het wordt voor Sai een lange fascinerende reis in dit ongekende universum, dat vaak weelderig en van een adembenemende schoonheid is, maar ook vreemd en vijandig. Het aapje is natuurlijk schattig, de beelden zijn prachtig en er is geen irritante verteller met een hoop tekst om de betovering te verbreken. Omdat het verhaal ook maar circa 80 minuten duurt, kijkt het van de eerste tot de laatste minuut lekker weg en weet daarbij volop te vermaken (soms zelfs wat spannend).

Zowel jong (met de kinderen van mijn broer heb ik deze film dan ook bekeken op tweede Paasdag en deze film sloot perfect aan op de vermakelijke Avontuur / Komedie film "Those Magnificent Men in Their Flying Machines, or How I Flew from London to Paris in 25 Hours 11 Minutes (1965)", welke we van tevoren hadden bekijken) als oud zal betoverd worden door de weelderige natuur en alles wat daarin groeit en bloeit.

"Someone is killing my tree!"

Vorige week was ik nog aan het klagen dat ik per ongeluk de Avontuur / Fantasy film "Amazons in the Temple of Gold (1986)" van Jesús Franco had gezien i.p.v. deze "Amazons". "Amazons in the Temple of Gold" vond ik namelijk vreselijk slecht en ik ging er eigenlijk automatisch vanuit dat deze film beter zou zijn. Ondanks dat ik nu wel de juiste film had gepindakaasd, moet ik mijn voorbarige conclusie intrekken, want deze film is ondanks de kortere duur van 75 minuten (hier op "MovieMeter" staat aangegeven 87 minuten, maar dat klopt dus niet) eveneens vreselijk slecht en zelfs nog slechter (in "Amazons in the Temple of Gold" was er tenminste nog veel naaktheid te zien).

In dit verhaal draait het om vrouwelijke krijgers gekleed in schamele bikini's, zoals Dyala (Mindi Miller) en Tashi (Penelope Reed-Woods), die op zoek zijn naar een magisch zwaard dat de redding kan brengen tegen de magische krijgsheer Kalungo (Joseph Whipp), die zijn krachten heeft verkregen via de duivelse Balgur (Francisco Cocuzza), die hun stad Imbissi in Amazone aanvalt. Op hun tocht krijgen ze te maken met slachtpartijen, tovenarij en seks.

Het verhaal is gewoon slecht en goedkoop en weet totaal niet te boeien of te vermaken en de actie is gewoon lachwekkend slecht en weet totaal niet te overtuigen. Ook het naaktgehalte in de film valt vies tegen en dat is eigenlijk alleen maar te zien in een tijdbestek van circa twaalf minuten (van de 22e t/m de 34e minuut) ondanks dat de vrouwen er schaars gekleed bijlopen. De eerste naaktheid komt op conto van Fabiana Smith (waarvan we de borsten en billen te zien krijgen), die in een deze film letterlijk de rol speelt van een slechte leeuwin (namelijk de leeuwin van Kalungo), maar ze kan wel veranderen in een naakte vrouw (wat overigens zeer goedkoop is gedaan) en dat is voor het eerst te zien na 22 minuten en naderhand zien we het nog een keer na 57 minuten, waarbij ze ook gedood wordt.

Daarna volgen vrij snel de twee hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Mindi Miller (als krijger Dyala) en Penelope Reed-Woods (als Tashi, die de dochter is van Tshingi en die de leidster is van de Amazonen en die een hekel heeft aan Dyala en die ook een verraadster blijkt te zijn die samenwerkt met Kalungo), als deze na circa 23 minuten in een riviertje naakt gaan zwemmen. Als ze weer uit het riviertje komen en zich aankleden, worden ze aangevallen door een groepje geile mannen, die hun overmeesteren en tegen hen zeggen:

"Before we sell you to the Pagash they won't mind if we use you first."

Daarna beginnen ze beide vrouwen uit te kleden en zien we nog een keer de mooie borsten van Mindi Miller en Penelope Reed-Woods. Maar als ze op het punt staan om verkracht te worden, worden ze gered door nota bene de leeuwin die eigenlijk met hen moet afrekenen.

Daarna zien we nog na circa 29 minuten de borstjes van Noëlle Balfour (als Lali) tijdens een ritueel, waarbij ze (en ook andere vrouwen zoals Tashi) gevangen wordt genomen door reptielachtige slavenhandelaars, en als laatste zien we dan nog de borsten en billen van Danitza Kingsley (als Tshingi die dus de moeder is van Tashi) na circa 32 minuten, als ze twee minuten lang gaat gaat vrijen en neuken met Kalungo. Dat was misschien ook wel het hoogtepunt van de film.

Maar daarna is het uit met de pret en moet je het verder doen met enkel nog een keer de borsten van Fabiana Smith en het achterlijke verhaal, die veel lachwekkende scènes bevat. Zoals Dyala die rolt over de grond en erotisch kreunt terwijl een boa constrictor (oftewel een wurgslang) speels om haar nek hangt (die daarna onthoofd wordt door Tashi) en belachelijk neppe reptielachtige slavenhandelaars die jonge vrouwen offeren een aan een kleverig boommonster. Beiden scènes waren lachwekkend om te zien en zulke slechte scènes zijn nog vaker te zien in de deze film.

Ook ontmoet men onderweg naar het magisch zwaard (die men na circa 56 minuten vindt in een grot en waarbij er een gevecht plaatsvindt met de leeuwin) nog een soort van medicijnvrouw, te weten Azundati (Esther Velázquez), die hen helpt en die op het einde ook nog de omgekomen Tashi (die door de leeuwin gedood wordt in de grot) weer tot leven brengt. Alles is gewoon slecht in deze film met zeer goedkope speciale effecten en met veel pijn en moeite heb ik de volle 75 minuten kunnen uitzitten. Ik heb er wel twee dagen over gedaan, want toen ik vrijdagavond de film startte rond 23:00 uur, viel ik na circa 50 minuten in slaap. Nadat ik bijna anderhalf uur later weer waker werd, ben ik toen maar naar bed gegaan en heb ik de dag erna de rest van de film afgekeken.

Het enige leuke in deze film voor mij waren nog de blonde rondborstige vrouwen Mindi Miller (die weliswaar vaak overdreven schreeuwt) en Danitza Kingsley die er niet onaardig uitzagen en die we gelukkig ook eventjes naakt te zien krijgen. Op het einde (waarbij Tshingi dan al ontmaskert is als verraadster) vechten ze ook tegen elkaar omdat Tshingi de levensboom van Dyala aan het omhakken was (dat was eveneens een belachelijke scène) en die boom valt dan uiteindelijk op Tshingi.

Helaas kon eigenlijk niemand van de cast acteren, want het acteerwerk is gewoon gruwelijk slecht. En Joseph Whipp in de rol van slechterik Kalungo zag eruit als een kwaadaardige en bebaarde Charles Emerson Winchester III, bekend van de leuke Drama / Oorlog / Komedie serie "M*A*S*H (TV Series 1972–1983)".

Dit is gewoon een draak van een Actie / Fantasy film en de filmposter is misschien nog wel het beste van deze film. Veel beter kan je de Actie / Fantasy film "Barbarian Queen (1985)" kijken, want die is tenminste wel nog vermakelijk en heeft nagenoeg ook een zelfde filmposter.

Oorlogsfilms m.b.t. Vietnam keek ik vooral in de jaren 80, toen dit soort films zeer populair waren (nu komen ze nog maar sporadisch uit). Een aantal daarvan waren B-films (zeker degene die rechtstreeks op video uitkwamen, zoals de "Missing in Action" meuk met Chuck Norris) en daar hoort deze "Ambush" zeker ook in thuis. Op de misleidende filmposter (o.a. de enorme explosie en de in brand staande helikopter) zien we de bekende acteur Aaron Eckhart staan, als een soort van trekpleister (daarom heb ik hem ook gekeken), maar zijn rol in het verhaal is maar beperkt.

Tijdens de opening van de film, welke zich afspeelt in 1966, zien we hoe hij als generaal Drummond vanuit een militaire vliegbasis (tevens het visuele hoogtepunt van de film) in Vietnam per jeep gereden wordt naar een commandobunker. Vanuit daar zien we hem daarna steeds in beeld (geeft dan met name zogenaamde inspirerende toespraken via de radio) en wilt hij een map in handen krijgen m.b.t. geheime informatie over namen en locaties van Zuid-Vietnamese agenten in het Noorden die de oorlog kunnen laten kantelen. Daarbij heeft hij de hulp nodig van de zekere kapitein Mora (Gregory Sims), die vooral schreeuwend rondloopt en onzin schreeuwt zoals:

"Ik heb je niet bevolen om te ademen! Ik heb je bevolen om mijn vraag te beantwoorden!"

Deze map wordt aan de rand van de jungle overhandigd door twee gecamoufleerde sluipschutters, te weten Nevins (Nick Heyman) en Cole (Francis Mancho), aan kapitein Mora op een kleine Amerikaanse basis, welke onder leiding staat van de jonge onzekere korporaal Ackerman (Connor Paolo). Deze komt zwak en naïef over en hij is ook een ingenieur en dat geldt ook voor de meeste van zijn manschappen die de basis aan het bouwen zijn. Kapitein Mora noemt hem en zijn manschappen ook spottend "Een stel bouwvakkers".

Tijdens een grootscheepse aanval op de basis wordt de map meegenomen door de Vietcong en om de map terug te krijgen, moeten ze op zoek gaan in de jungle naar de aanvallers en daarbij krijgen ze hulp van de ingevlogen kapitein Miller (Jonathan Rhys Meyers) met zijn speurhond (een herdershond). Ze stuiten tijdens de zoektocht op een ondergronds tunnelcomplex (het Tunnelcomplex van Cu Chi), waarin ze de map moeten zien te vinden en ook moeten ze het complex in kaart brengen. Korporaal Ackerman krijgt de opdracht om met een aantal manschappen het tunnelcomplex in te gaan en dat omdat hij een ingenieur is.

Om de zoektocht naar de map in het tunnelcomplex draait deze film en boeiend en spannend is deze film nergens. Natuurlijk valt er hier en daar wat actie te zien, maar dat werd vooral slecht in beeld gebracht (met name de aanval op de basis, waarbij men maar wat in het rond schiet), waarbij je eigenlijk alleen maar wat pief, paf, poef geschiet te zien krijgt. Sowieso zijn de eerste circa 40 minuten van het vooral niet behaald hoogstaand en daarbij wordt er vooral veel gepraat en maak je kennis met de verschillende personages, waaronder ook een zekere militair Crawdford (Mac Brandt), die van generaal Drummond de opdracht krijgt om de missie te beëindigen als men het niet lukt om de map in handen te krijgen binnen twee uren. En dat beëindigen houdt in het vernietigen van het tunnelcomplex met explosieven.

Vanaf het moment dat men de tunnels ingaat, wordt de film gelukkig wat beter (helaas wordt te veel tijd ondergronds verspild aan scènes van manschappen die klagen dat ze verdwaald zijn of in cirkels rondlopen) en sneuvelen er ook regelmatig manschappen en dat o.a. door boobytraps (o.a. valkuilen met spiezen op de bodem en een struikeldraad die levende schorpioenen vrijgeeft) en de Vietcong (laten o.a. Crawdford ontploffen met zijn vlammenwerper als hij komt vast te zitten in een tunnel). Maar echt boeiend en spannend wordt het eigenlijk nergens.

Uiteindelijk weet korporaal Ackerman de map te vinden en Hij en soldaat Boyd (Jason Genao) zijn ook de enige manschappen die de zoektocht in het tunnelcomplex hebben weten te overleven. Als ze daarna de order overhandigen aan kapitein Mora, krijgt deze de opdracht van generaal Drummond om de order te vernietigen en dat gebeurt dan ook. Daarna krijgen we we nog wat onzin gelul te horen van generaal Drummond en zien we hem in het laatste shot van de film peinzend in de camera kijken en is de film na circa 95 minuten afgelopen, waarna we nog onderstaande tekst in beeld te zien krijgen:

"This film is dedicated to the 58,220 brave man and women in the U.S. Military who gave their lives in the Vietnam War."

Daar zullen de nabestaanden blij mee zijn

Ondanks het meespelen van de bekende acteurs Aaron Eckhart en Jonathan Rhys Meyers, speelt de cast slecht en weten ze nergens te overtuigen. De cast bestaat ook alleen maar uit mannen (althans ik heb alleen maar mannen gezien), maar desondanks staat op IMDb vermeld dat er ook een vrouw, te weten Mara Lane (die getrouwd is met Jonathan Rhys Meyers), in de film heeft meegespeeld? Had er maar een vrouw in meegespeeld, want dan hadden we misschien nog een andere soort "bush" gezien

"Ambush" is gewoon een hele matige film over de Vietnamoorlog, die het aankijken eigenlijk niet waard is. Het verhaal weet nauwelijks te boeien, spannend wordt het nergens, de actie valt enorm tegen, de claustrofobische sfeer in de tunnels ontbreekt voornamelijk, de minimalistische muziek (die doet denken aan John Carpenter's muziek uit "The Thing (1982)") die je vaak te horen krijgt in de tunnels werkt eerder irritant dan dat het voor spanning zorgt, de cast weet nergens te overtuigen, de dialogen zijn vaak tenenkrommend slecht (geld overigens ook voor de ondertiteling, want steeds als men "Fuck" zei dan werd dat letterlijk vertaald als "Neuken" en de "map" wordt steeds "bindmiddel" genoemd) en visueel gezien is deze film ook nergens bijzonder. Dat de opening van de film, waarbij je militaire vliegtuigen ziet staan op een vliegbasis, al het hoogtepunt van de film is, zegt eigenlijk al genoeg over de film.

Wil je een oorlogfilm over Vietnam zien die zich ondergronds afspeelt in een tunnelcomplex, dan kan je veel beter naar "Tunnel Rats (2008)" van regisseur Uwe Boll kijken. Dat is misschien ook een B-film, maar het verhaal is tenminste wel boeiend, spannend en fraai verfilmd (zeker het ondergrondse gedeelte) en het is ook geregeld hard / grof. "Ambush" en "Tunnel Rats" zijn ook de enige twee films over de Vietnamoorlog die zich vooral ondergronds afspelen.

Aardige biografie over pioniers vrouw Amelia Earhart. Het verhaal is best mooi verfilmd en Hilary Swank speelt de rol van Amelia Earhart zeer goed, ze lijkt er trouwens ook goed op. Het enige probleem is dat de film je niet echt pakt (het is niet spannend) en je niet echt meeneemt in het verhaal. Alles gaat ook eigenlijk zeer voorspoedig en makkelijk en er is nergens tegenslag, op het tragische einde na natuurlijk. De beelden zien er overigens best mooi uit en de rol van Richard Gere was ook best goed. Al met al is deze film best goed te kijken, alleen heb je de hele tijd het gevoel wanneer gaat er nu iets spannends gebeuren. Er had meer ingezeten in deze best wel interessante persoonlijkheid waar ik eigenlijk nog nooit eerder van gehoord had m.u.v. de film "Night at the Museum 2"