Opinions

"Assume everyone will betray you and you will never be disappointed."

Na alle problemen rondom de wisseling van de wacht bij de regie had ik het veel erger verwacht.

In deze spin-off zie je de oorsprong van Han Solo; van zijn armoedige bestaan op Corellia tot aan zijn ontmoeting met Chewbacca en uiteraard zijn eerste aanraking met de iconische Millennium Falcon. Op zich genoeg materiaal om mee te werken, maar het is duidelijk te merken dat er flink aan is gesleuteld met alle gevolgen van dien.

Van enige ontwikkeling in het personage van Solo is nauwelijks sprake, laat staan dat hij echt uitgewerkt wordt of enige motivatie heeft. Het tekent het verdere verloop, gezien 'Solo: A Star Wars Story' meer een aaneenschakeling van gebeurtenissen is, met een bad guy die amper indruk maakt. Om vooral de obligate referenties niet te vergeten, want uiteindelijk moet er vermeld worden dat dit het Star Wars universum is.

Dan ben ik toch benieuwd hoe de versie van Phil Lord en Christopher Miller eruit zou komen te zien. Deze zou een meer komische aanpak gekend hebben à la 'Guardians of the Galaxy'. Op momenten zie je nog wel een glimp daarvan terug, maar het is niet genoeg om de honger te stillen. Wat rest zijn een aantal aardige actiescènes en Alden Ehrenreich die het - tot mijn verbazing - best naar behoren doet.

Al met al een redelijk onderhoudende spin-off, maar in principe mis je niets bijzonders als je 'm overslaat.

Kleine 3,0 sterren.

Het idee van vrouwen die zich ongewoon gedragen in hun omgeving is best interessant te noemen, helaas komt dit niet helemaal goed uit de verf.

Dit heeft voor een gedeelte met de cast te maken, opmerkelijk dat er zowat alleen maar vrouwen in deze film spelen. Het kwam op mij ietwat feministisch over en de toon neigt er op sommige momenten ook naar, in de manier waarop de verscheidene vrouwen zichzelf proberen te 'empoweren' in hun afzonderlijke verhaal. Helaas vond ik het iets te gezapig allemaal.

Qua verloop zijn de drie losse verhalen op een goede manier bij elkaar gebracht, de drie vrouwen hebben zonder te weten iets met de ander te maken. Weliswaar niet zo significant, maar wel wetenswaardig voor de kijker die ervan houdt om de losse eindjes aan elkaar te knopen. Jammer dat de drie individuele verhalen mij persoonlijk niks deden, alleen het eerste verhaal met de verpleegster die op momenten Engels begint te praten als ze nerveus wordt kon me nog enigszins bekoren. Met de andere twee verhalen kon ik vrijwel niks.

Som Du Ser Meg is denk ik dan ook meer bedoelt voor het vrouwelijk publiek, die zullen de 'maniertjes' en wijze van communiceren wel interessant vinden en er bepaalde herkenningspunten in terug vinden. Overigens heb ik op het eerste verhaal na weinig comedy gezien.

Al met al toch niet helemaal mijn ding en de film is naar mijn mening een te lange zit.

2,0 Sterren.

Geen alledaagse horror.

Al is deze film niet echt een horror te noemen, het is dat de moorden nogal bloederig in beeld worden gebracht.

Daarnaast de zwarte humor die goed erin is verwerkt met name van de politieagenten (Barry Bostwick ken ik nog als de burgemeester uit Spin City) en de verhaallijn van de dochter die het contact met Ken probeert te vernieuwen. Erg leuke rol trouwens van Ariel Gade.

De plottwist zag ik niet aankomen, ik dacht echt dat Ken al die mensen had vermoord. Blijkt het toch die Irv te zijn die hem zo steunde.

Uiteindelijk loopt het dan allemaal wel goed af. Zeker leuk om eens een keer gezien te hebben.

Kleine 3,5 sterren.

"No half measures, right?"

Ambitieus regiedebuut voor Julius Avery.

Met 'Son of a Gun' tracht hij namelijk een hoop - clichématige - ideeën op één stapel te gooien, wat niet helemaal goed uitpakt; het is meer een bijeengeraapt zooitje. Op zich zitten er wel een paar interessante dingen tussen, maar het probleem is dat deze slechts halfslachtig uitgewerkt worden.

Zo lijkt er een gevangenisfilm gecreëerd te worden, om vervolgens over te schakelen naar de opzet en executie van een overval. Het heeft zijn reflectie op de sfeer die men probeert neer te zetten, wat nu vooral wisselvallig overkomt. Aan de ene kant voelt het enigszins drukkend/broeierig aan, maar aan de andere kant wordt er ook niet geschroomd om misplaatste humor en een te verwaarlozen romance erin te verwerken.

Maar als je de vrijheden in het script en enkele vergezochte plotwendingen naast je legt, hou je een bij vlagen vermakelijke film over. Zo is de soundtrack zwaar genietbaar, worden er prima acteerprestaties neergezet en zijn de actiescènes dik in orde. Alleen jammer dat Avery zijn tijd niet neemt om deze momenten iets meer importantie mee te geven.

Al met al best aardig, maar hier had echt veel meer in gezeten.

Kleine 3,0 sterren.

Toch wel een vermakelijke film om te kijken met een klein beetje drama op het laatst.

Verder erg sterk geacteerd door de twee (jonge) hoofdrolspelers.

Alleen zoals james_cameron al zei, sommige momenten komen toch erg vergezocht en geforceerd over.

Desondanks toch 3, 0 sterren waard.

"Never stop running!"

Het initiële design van Sonic was niet om aan te gluren. Na veel online geklaag hebben de makers besloten om terug te gaan naar de tekentafel en de snelle, blauwe egel te voorzien van een compleet redesign. Gelukkig voor ons heeft dat besluit goed uitgepakt.

In deze adaptatie zie je hoe Sonic op aarde belandt en door omstandigheden in de kruisharen van Dr. Robotnik komt. Met behulp van de plaatselijke sheriff volgt er een road trip om maar uit handen te blijven van deze maniak. Veel stelt het allemaal niet voor, maar het is prima vermaak voor de fans.

Je moet er enigszins rekening mee houden dat 'Sonic the Hedgehog' een familiefilm is. Qua verloop is dan ook alles simpel gehouden en uiteraard mogen de obligate levenslessen niet vergeten worden. Het gaat zelfs zo ver dat bepaalde plotpunten volledig overboord worden gegooid, toch deert het niet. De road trip levert namelijk voldoende afleiding en humor.

Met een dergelijk titelkarakter draait alles natuurlijk om snelheid. Wat dat betreft kom je als kijker niets tekort. Er zitten genoeg toffe actiescènes in die de krachten van Sonic goed tentoonstellen, hoewel het wel overduidelijk is dat men hun inspiratie heeft gehaald uit 'Days of Future Past'. Daarbovenop is het heerlijk om Jim Carrey weer eens in zo een gestoorde rol te zien waarin hij helemaal los mag gaan; een uitstekende keus om hem de vrije hand te geven.

Al met al een vermakelijke familiefilm tegen alle verwachtingen in. Na dit succes kan het gewoon niet anders dat er een vervolg komt.

3,0 Sterren.

"Papa's got a brand new 'stache!"

Het vorige deel heeft verrassend goed uitgepakt, al was daar wel een compleet redesign van Sonic voor nodig. Met die basis kan dit vervolg helemaal losgaan.

In 'Sonic the Hedgehog 2' keert Dr. Robotnik met behulp van Knuckles terug naar de aarde. Samen gaan ze op zoek naar een krachtige smaragd. Aan Sonic en zijn nieuwe vriend Tails is het om hen te stoppen voordat de wereld onderworpen wordt aan de grollen van deze gestoorde wetenschapper.

Jim Carrey steelt voor mij weer de show. De manier waarop hij zijn gekkigheid etaleert en de onzinnige dialogen die daarmee gepaard gaan, zijn simpelweg erg grappig te noemen. Het is alleen wel jammer dat er iets te veel aandacht uitgaat naar de menselijke personages; het gedeelte op Hawaï had makkelijk eruit geknipt kunnen worden.

Gelukkig zit er genoeg actie in om je te vermaken. Als kijker krijg je een aantal toffe scènes voorgeschoteld die naar meer smaken. Het is ook kenmerkend dat het lekker groots wordt afgesloten. Wel had ik meer elementen uit de games willen zien, maar dat mag de pret zeker niet drukken.

Al met al een vermakelijk vervolg, maar een tikkeltje te lang. Ik ben benieuwd hoe deel drie gaat uitpakken. Hopelijk is Carrey dan weer van de partij.

Kleine 3,0 sterren.

"Read about this place in a travel brochure?"

Uit interesse heb ik deze film opgezet, omdat deze titel vaak voorbij komt op lijstjes met ondergewaardeerde films.

Je wordt geïntroduceerd met vier criminelen die verscheidene dingen op hun kerfstok hebben. Omdat ze gezocht worden voor hun misdaden besluiten ze te vluchten naar een niet nader genoemde bananenrepubliek. Uit geldnood nemen ze een klus aan waarbij ze nitroglycerine moeten vervoeren door de jungle. De minste of geringste fout kan hun dood betekenen.

De aanloop naar het hele gebeuren is nogal twijfelachtig, gezien het ene personage meer achtergrond meekrijgt dan de andere. Hierdoor blijft de onderlinge dynamiek vaag; op een gegeven moment dacht ik zelfs dat Nilo was ingehuurd om te infiltreren in het dorpje. Qua verhaal en karakters is het eigenlijk weinig opzienbarend te noemen.

In het tweede uur slaagt William Friedkin er gelukkig wel in om een heerlijke avonturenfilm te presenteren die voorzien is van de nodige spannende sequenties. Alleen al hoe de twee trucks zich een weg moeten banen door de jungle wordt prachtig in beeld gebracht. Het hoogtepunt is uiteraard de scène in de stromende regen op de gammele hangbrug. En dan te bedenken dat dit gedaan is zonder enige vorm van CGI of green screen.

Al met al is 'Sorcerer' een vermakelijke avonturenfilm die bij vlagen indrukwekkend is.

Dikke 3,0 sterren.

Op zich wel een vermakelijke film zonder al te veel diepgang in het verhaal.

Maar dat wordt ruimschoots goed door het acteerwerk van Cage en Baruchel. Ik kon daar echt van genieten en de special effects zijn ook wel goed gedaan.

Op het eind wou ik 'm eigenlijk nog een keer zien en dat heb ik niet echt vaak met films.

Vandaar 3,5 sterren.

"Stick to the script."

Nadat meerdere mensen deze titel als de 'Get Out' van 2018 hadden bestempeld was ik toch benieuwd geworden.

Boots Riley creëert een interessant wereldje waar een zwarte telemarketeer promotie probeert te maken. Door het gebruiken van zijn 'witte stem' lukt dit ook nog eens, maar hierdoor raakt hij in een tweestrijd verwikkeld tussen zijn vrienden en de promotie. Wie hierin een simpele uitwerking verwacht te zien, komt positief bedrogen uit.

'Sorry to Bother You' laat zich derhalve - gelukkig - niet in één hokje plaatsen. Door te beginnen als reguliere comedy is de lach nooit ver weg, maar door langzaamaan stukjes maatschappijkritiek te vermengen met satire ontstaat er een eigenzinnig geheel. De absurde vormen die de film zich aanneemt had ik nooit durven te dromen.

Mede door de surrealistische stijl die Riley hanteert word je als kijker hier helemaal in ondergedompeld; van de belichting tot aan de zenuwachtige soundtrack, maar ook details als de oorbellen van Detroit. Het is een hoop kleurrijke onzinnigheid die op een bepaalde manier toch steek houdt en waar Lakeith Stanfield zich prima staande houdt. Op den duur merk je wel dat de focus weg is, maar dat mag de pret zeker niet drukken.

Al met al een frisse en bovenal creatieve comedy die je nog eens aanzet tot denken. Alle lof voor Riley.

Dikke 3,5 sterren.

"You know trafficking exists, you've heard of it, but you don't want to look."

Achteraf gezien snap ik de controverse rondom deze film niet zo goed en een boycot van vijf jaar lijkt mij ook erg overdreven, maar het zijn wel mooie marketingpraatjes om publiek te trekken.

'Sound of Freedom' is gebaseerd op het leven van voormalig overheidsagent Tim Ballard. Hij houdt zich bezig met het oppakken van pedo's, maar na elke arrestatie blijft hij gefrustreerd achter. Hij wil namelijk het probleem bij de kern aanpakken door kinderen uit de handen van kartels en de mensenhandel te redden.

Het is de opmaat naar een emotioneel beladen film, vooral het eerste uur is zeer sterk te noemen. Als kijker word je wel even stil van al het leed dat kinderen wordt aangedaan. Daarbij heb je in Jim Caviezel een fijne acteur die zijn rol ingetogen speelt en de kindacteurs weten zeker de juiste snaar te raken. Het is eveneens te prijzen dat men zoveel uit het minieme budget heeft weten te halen.

Jammer genoeg wordt het op een gegeven moment iets te veel van het goede; het melodramatische en de kinderzang worden zwaar aangezet. Met name in het tweede uur lijkt er een loopje met de geloofwaardigheid genomen te worden, waardoor het bijna aanvoelt alsof je in een andere film bent terechtgekomen. Dat is toch een smet op deze verder boeiende film.

Al met al een vrij indringende film rondom Ballard en zijn strijd tegen kinderhandel.

3,0 Sterren.

Na het indrukwekkende Another Earth met Brit Marling gezien te hebben was ik wel benieuwd naar haar volgende film.

En op zich is het wel redelijk, alleen voelt het qua verhaal wel wat dun aan. Zoals Pazmaster al zegt doet de film een beetje denken aan The Man from Earth, dat gevoel had ik ook.

Qua plot kun je verscheidene kanten op en wordt de film helaas net afgekapt voordat het net interessant begint te worden. Dan wordt trouwens ook duidelijk waar ze de hele tijd het kinderlijke handjeklap voor doen gedurende de film.

Zelf denk ik dat Maggie een drugsverslaafde is en dat Klaus haar vader is. Abigail is haar dochter of zusje die ze lange tijd niet heeft gezien. Ze hield zichzelf schuil, omdat ze o.a. schuldig is aan brandstichting. Tot slot is de dialyse die ze nodig heeft een gevolg van haar drugsverslaving en door haar volgelingen bloed te laten doneren lost ze dat makkelijk op.

Je kunt er volop over speculeren, maar dat ze uit de toekomst komt lijkt me wel erg ver gezocht.

3,0 Sterren.

Op zich wel een vermakelijke film, had er denk ik alleen iets meer van verwacht.

Hoe de 'source code' werkt wordt maar kort uitgelegd en daar had ik maar genoegen mee genomen.

Ik ging gewoon op in de film hoe Stevens de bom moest zien te stoppen en steeds weer andere dingen tijdens zijn 'acht minuten' ontdekt.

De motieven van de dader vond ik alleen net iets te simpel.

Desondanks 3,5 sterren.

Was op zich wel een aardige film: Uncle Fucker.

En je ziet eindelijk hoe Kenny er zonder die muts uitziet.

Ik geef 'm 3, 0 sterren.

"Because in the end we're all just trying to find our way home. Right?"

Dit doet me een beetje denken aan Outside Ozona (1998).

Deze titel kan zich scharen onder het rijtje anthologieën (o.a. 'V/H/S'), met als grootste verschil dat de segmenten in 'Southbound' wel slim in elkaar verweven zijn. De eindeloze snelweg vormt daarbij een perfecte locatie om de cirkel rond te krijgen; de link met het vagevuur is snel gemaakt. Zo heeft elk personage wel een bepaald motief om te ontsnappen.

Op zich dus een prima opzet voor de dingen die komen gaan, maar het kon voor mijn gevoel net iets dieper gaan. De verscheidene situaties zijn namelijk lekker onheilspellend, maar de karakters worden te vlak uitgewerkt om met ze mee te leven. Op deze manier krijg je als kijker slechts flarden mee van een verhaal dat zijn potentie onvoldoende benut.

Hetgeen wat wel werkt is de consistente stijl. Ondanks dat er meerdere regisseurs aan dit project zijn verbonden, is de film een naadloos geheel. Bovendien zorgt de dj dat de gecreëerde sfeer intact blijft. Toch is het merendeel van de segmenten middelmatig te noemen, alleen nummer drie genaamd 'The Accident' steekt erboven uit.

Al met al een redelijke anthologie, maar het is helaas niets nieuws onder de zon.

Kleine 2,5 sterren.

"A fighter knows only one way to work."

Jake Gyllenhaal is een acteur voor wie ik de laatste tijd steeds meer en meer respect krijg. Vanzelfsprekend had ik hoge verwachtingen bij deze film, maar dit is toch wel een kleine misser te noemen.

Op zich heeft de film een interessante start; je wordt geïntroduceerd met een bokser die het klappen van de zweep kent en nagenoeg ongenaakbaar is met zijn 43-0 overwinningsreeks. Het is dan ook wachten op de tegenslag die al gauw om de hoek komt kijken. In feite is dit niets meer dan een typische rise and fall vehikel.

'Southpaw' grossiert namelijk in de nodige clichés die je als kijker van heinde en verre ziet aankomen. Het is alsof er een checklist van dramatische gebeurtenissen afgewerkt moet worden en ondertussen wordt het boksen er nog - plichtmatig - tussen gefrommeld. Schrijver Kurt Sutter is in al deze voorspelbaarheid vergeten om de personages van enige diepgang te voorzien, wat ervoor zorgt dat je nauwelijks met hen meeleeft.

Wat de film nog enigszins overeind houdt zijn de sterke acteerprestaties. Gyllenhaal heeft wederom een indrukwekkende transformatie ondergaan en zet zijn beste beentje voor als getergde protagonist. Hij wordt hierin geflankeerd door Forest Whitaker die een mooie ingetogen rol vertolkt. Het samenspel tussen deze twee spat van het scherm en vormt een gedegen opmaat naar een melodramatische finale.

Al met al best een onderhoudend drama, maar hier had echt veel meer in gezeten. Eindstand gaat de film knock-out door een inspiratieloos verhaal.

3,0 Sterren.

"I say unto you, that one of you will betray me."

Ik had deze film al een tijd op m'n lijst staan, maar het is niet geworden wat ik ervan verwacht had.

Het is dat 'Sparks' gebaseerd is op de gelijknamige graphic novel, want qua opzet doet het me erg veel denken aan Watchmen (2009). Alleen is dit min of meer de B-versie. Jammer genoeg wordt het gewoonweg nergens interessant en blijft het zich maar voortslepen zonder enige interessante plotwendingen. Hierbij is het acteerwerk van ondermaats niveau met - opzettelijk?! - slechte dialogen.

Enkel het jaren '40 film noir sfeertje komt nog enigszins aardig over; het ziet er lekker donker uit met veel regenval i.c.m. een prima aankleding. Het is te merken dat hier redelijk wat energie in is gestopt, helaas redt het de film niet van zijn ondergang. Overigens is de voice-over leuk bedacht, maar door de uitvoering valt het in het water.

Al met al teleurstellend te noemen voor zo een gegeven, hier had echt meer ingezeten.

1,5 Sterren.

"He won't let you have her."

Gezien de vele overeenkomsten is regisseur Roze volgens mij geïnspireerd door Ahí Va el Diablo (2012).

Alleen is het nu op een iets grotere schaal met meerdere kinderen die vermist zijn. Het begint lekker mysterieus en als kijker weet je dat er iets met een demon in het spel is. Het is dan ook afwachten voor het goed en wel losgaat. Gelukkig neemt dit niet veel tijd in beslag; de korte speelduur zorgt voor een vlotte pacing waarin de gebeurtenissen elkaar vrij rap opvolgen.

Toch weet men de spanning gedegen op te bouwen. Hierbij komt met name de broeierige sfeer van het kleine stadje i.c.m. enkele visioenen goed naar voren. Het creëert een unheimlich gevoel dat zich uitbetaald in de tweede helft door een hoop gestoorde situaties te tonen alwaar chaos en wanorde heersen. Daarbij is het belangrijk om te vermelden dat de kinderen er - zoals het betaamt - eng uitzien.

Al met al een solide indie horror die mij in positieve zin heeft verrast. Wat mij betreft verdient 'Speak No Evil' deze lage score echt niet. De liefhebber zal deze titel wel op waarde weten te schatten.

3,5 Sterren.

"I used to dream about flying."

Ik hou wel van dit soort superheldenfilms waarin een nobody zo nodig alles en iedereen wil redden. Alhoewel je het begrip 'superheld' in dit geval niet te letterlijk moet nemen.

Het geheel wordt prima opgebouwd door min of meer een soort van 'rise and fall story' te creëren. Mede door het sterke acteerwerk van Michael Rapaport komt dit goed over; als kijker ga je voor hem 'rooten' dat zijn personage het toch bij het juiste eind heeft, ondanks alle tekenen die het tegendeel bewijzen. De manier waarop Les gaandeweg de film worstelt met zijn 'krachten' is aandoenlijk, doch gestoord te noemen.

Daarnaast zit er een lekker duister sfeertje in 'Special', waardoor het hele gebeuren als een soort van roes over je heen komt. Als het ware een mooie droom die langzamerhand in een nachtmerrie verandert. Dit wordt prima ondersteund door een fijne score.

Al met al een intrigerende take op het superhelden genre. Maar de langzame pacing was niet zo aan mij besteed, hoewel je dat ook als pluspunt kan zien.

Dikke 3,0 sterren.

Ach op zich wel een aardig filmpje om naar te kijken met Henstridge als eye candy, als je er niks aan vindt.

Er zitten op zich wel wat aardige dingen in deze film, maar meer ook niet.

Ik geef 'm 2, 0 sterren.

"Describe a challenge, hardship or a misfortune you have experienced in your life."

Met het bronmateriaal ben ik niet bekend, maar de schrijvers van (500) Days of Summer (2009) hebben dit prima vertaald naar een mooie ingetogen film.

Qua verloop gebeurt er nog geen eens zo veel en het ontbeert de nodige diepgang om echt gekwalificeerd te worden tot een coming-of-age. Maar dat deert niet, omdat er een relaxte sfeer hangt, ondersteund door een complimenterende soundtrack.

'The Spectacular Now' moet het dan ook meer hebben van het sterke acteerwerk. Met name Miles Teller heeft mij aangenaam verrast met zijn 'rustige' rol, omdat ik hem tot nu toe alleen in 'schreeuwerige' rollen heb meegemaakt. Maar Shailene Woodley doet zeker niet onder voor Teller; wat een lief meisje zet zij toch neer. Wat dat betreft spat de onderlinge chemie tussen deze twee van het scherm af. De geweldige supporting cast mag ik zeker niet vergeten te noemen, deze voorzien de - kleine - bijrollen van de benodigde kwaliteit.

Al met al een erg fijne film om eens gezien te hebben, ik werd er wel even stil van.

Dikke 3,5 sterren.

"So what's going on, James? They say you're finished."

Dit lijkt het jaar te zijn van de spionnenfilms en nu mag dan eindelijk de franchise aan bod komen die het genre min of meer op de kaart heeft gezet.

'Spectre' borduurt verder op de weg die met 'Skyfall' is ingeslagen. De link tussen - en waarnaar veelvoudig wordt verwezen - is een grootse organisatie die achter gesloten deuren de touwtjes in handen heeft. Het spreekt tot de verbeelding, maar hier blijft weinig van over als het ongeïnspireerd gepresenteerd wordt; een clichématige samenzwering.

Wat volgt is een onevenwichtig gebracht verhaaltje dat van de hak op de tak springt. Dit lijkt expres zo gedaan om 007 naar zoveel mogelijk locaties te sturen. Deze worden weliswaar prachtig in beeld gebracht, maar voegen m.u.v. Mexico-Stad vrijwel niets toe. Bovendien is te merken dat er nauwelijks meer iets over is van de serieuze James Bond die Daniel Craig zo geweldig portretteerde in 'Casino Royale', aangezien hij nu flauwe grapjes maakt en het rauwe er van af is. Wat dat betreft lijkt de film stuurloos te zijn qua toon.

Als geheel wil het dan ook al gauw de langdradige kant opgaan, omdat het aanvoelt alsof men bezig is om dingen te herkauwen. Maar het grootste minpunt is dat een geniale acteur als Christoph Waltz zwaar onderbenut wordt. De beste man heeft schandalig weinig tijd om echt dreigend over te komen, laat staan uitgediept te worden. Wat overblijft zijn enkele aardige actiescènes die voor miniem vermaak zorgen.

Al met al een teleurstellend deel dat gerust flink ingekort had mogen worden om een pakkender verhaal te vertellen. Tevens blijft de organisatie achter het hele gebeuren te onderbelicht.

3,0 Sterren.

Lekkere actie film om te zien, de vaart zit er goed in met die bus en de actie is ook zeer geslaagd met als toppunt dat de bus een sprong maakt van een brug die nog niet af is, heerlijk gewoon.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

Duidelijk een slecht vervolg van deel 1. Verder is het verhaal gewoon ongeloofwaardig, er zitten wel wat leuke dingen tussen, maar meer dan dat ook niet.

Ik geef 'm 2, 0 sterren.

Gisteren in de bios gezien en het was op zich wel een redelijke film. De special effects zaten tenminste goed in orde. Voor de rest leek dit net een kinderfilm. Om een voorbeeld te geven, er zit een scène in met vuurwapens. Dan heb ik zoiets van: oh nu gaat er lekker geknald worden. Wat blijkt, gebruiken ze die vuurwapens om alleen maar mee te slaan.

De film duurt best wel lang moet ik zeggen en tijdens de duur daarvan heb ik alleen maar genoten van de spectaculaire races eerlijk gezegd, de rest kon me niet zo boeien.

Ik zit te twijfelen tussen 1, 5 sterren of 2 sterren, ik ga denk ik maar voor het laatste.

Geweldige film van mijn held.

Verhaal zit goed in elkaar, alleen wijkt het wat af van de strip, maar ja daar moet je genoegen mee nemen. Verder zijn de acteurs goed gecast en de special effects zijn goed. Ik had nooit verwacht dat er een Spiderman film zou komen die zo goed gemaakt is, top met dat webslingeren enz.

Ik geef 'm 4, 5 sterren, omdat hij wat van de strip afwijkt, anders zou die zo 5 sterren krijgen.

Geweldige sequel is dit, hij is net zo goed als de eerste film. Het verhaal zit hier ook weer goed in elkaar en ook hoe Peter Spiderman niet meer wilt zijn. Dat samen met de de schurken, special effects, uitwerking van de hoofdpersonen enz. maakt deze film gewoon goed.

Ik geef 'm 4, 5 sterren.

Op zich wel een aardige film, alleen teveel karakters die niet al te goed uitgewerkt worden, de actie scènes, special effects en de humor zijn weer wel goed.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

"What's a guy gotta do to join this Spider team?"

'Into the Spider-Verse' had mij al weggeblazen, maar dit vervolg gaat daar met gemak overheen.

Dit deel borduurt verder op het multiversum. Het blijkt namelijk dat Miles iets in gang heeft gezet wat eigenlijk niet de bedoeling was. Hierdoor is een ogenschijnlijk onschuldige bad guy gevaarlijker dan je zou denken. Op deze wijze word je als kijker weer door allerlei dimensies heen geslingerd en kan de pret beginnen.

Wederom kijk je je ogen uit. Het is ontegenzeggelijk knap hoe de makers het voor elkaar hebben gekregen om al deze stijlen tot één samenhangend geheel te smelten. Daarbij vliegen de vele referenties en grappen je om de oren; het is bijna niet bij te houden. Als liefhebber kun je gewoon niets anders doen dan genieten van dit feest der herkenning, zelfs de live action films worden niet vergeten!

Het intact houden van de canon, zoals vele malen wordt benadrukt door Spider-Man 2099, staat daarin centraal. Rondom dit gegeven wordt er een intrigerend verhaal opgezet dat dieper gaat dan je in eerste instantie zou denken. Zo worden er een aantal interessante kwesties aangekaart. Het is alleen jammer dat je met een open einde wordt achtergelaten, want deze film smaakt echt naar meer.

Al met al is 'Across the Spider-Verse' een weergaloos vervolg geworden. Ik kan nu al niet wachten op 'Beyond the Spider-Verse'. Als men deze stijgende lijn blijft vasthouden, dan wordt dit een meesterlijke trilogie.

Dikke 4,0 sterren.

"Bitch, please! You've been to space."

Na de gebeurtenissen uit 'Endgame' was ik wel benieuwd hoe deze titel daarop zou aansluiten.

Peter Parker is na alle hectiek duidelijk toe aan een vakantie en een schoolreis door Europa lijkt hier uitkomst te bieden. Zoals verwacht kan hij niet lang van zijn rust genieten, want al gauw krijgt hij te maken met rare elementaire wezens. De Avengers zijn in geen velden of wegen te bespeuren, dus is Nick Fury aangewezen op Spider-Man. Nieuweling Mysterio schijnt meer te weten van deze dreiging.

Echt veel heeft het verhaal niet om het lijf. Het is meer een excuus om verscheidene Europese steden aan te doen, zelfs een Nederlands tintje mag niet ontbreken; best grappig uitgevoerd. Ondertussen zijn er nog allerlei romantische perikelen rondom MJ en de druk op Peter om zijn verantwoordelijkheid te nemen. Al te serieus wordt het nergens, maar de luchtigheid werkt wel.

Toch vind ik het jammer dat 'Far from Home' eigenlijk één grote façade is, met een hoop nietszeggende CGI bad guys. Ergens zie je het wel aankomen, maar de wijze waarop doet mij op een slechte manier terugdenken aan 'Iron Man 3'. Het is dat het geheel qua spektakel en humor weer in orde is. Daarbij blijft Tom Holland een verfrissende Spider-Man.

Al met al een vermakelijk tussendoortje, maar voor mijn gevoel maakt men zich hier wel erg makkelijk vanaf. Uiteraard blijven zitten bij de eindcredits, met name voor één geniale cameo die je niet ziet aankomen. Het belooft in ieder geval veel goeds voor de komende films.

Kleine 3,0 sterren.