Opinions

Op zich wel een leuke film om naar te kijken, niet zo zeer vanwege het verhaal - dat ik persoonlijk niet erg boeiend vind -, maar des te meer vanwege de prachtige animaties en wonderschone omgevingen, tevens zijn de verscheidene opmerkelijke figuren die je voorbij ziet komen echt te hilarisch.

3,5 Sterren lijkt me wel mooi.

Matige J-horror.

Van de regisseur van o.a. Ju-on (2002) zie ik. Helaas vond ik dit maar matig. Net zoals FillumGek hoopte ik ook een soort variant van Cube (1997) te zien.

Qua verhaal is het niet zo bijzonder en het komt nogal 'zeurderig' over. De verscheidene personages helpen hier zeker niet bij, met name Ken is erg irritant.

De horror zelf is redelijk ver te zoeken, op momenten leek het meer of ik naar een drama aan het kijken was. Het spookhuis zelf is oké, maar boezemt geen angst in; afgezien van het laatste halfuur waar het redelijk losgaat. Overigens ergerde ik me mateloos aan het knuffelkonijn die alsmaar door de lucht blijft vliegen, waarschijnlijk meer bedoelt om het 3D-effect te laten zien dan dat het daadwerkelijk eng is.

Al met al erg matig, met het gegeven had zoveel meer gedaan kunnen worden.

Kleine 2,0 sterren.

Interessante samenwerking.

Wat wil je anders als je drie regisseurs als Noboru Iguchi, Yoshihiro Nishimura en Tak Sakaguchi neemt die bekendstaan om hun werk in het J-sploitation genre.

Al lijken ze met 'Sentô Shôjo: Chi no Tekkamen Densetsu' weinig origineel neer te zetten. Ze hebben namelijk verscheidene ingrediënten genomen die in eerdere films zijn gebruikt of beter gezegd: een herhaling van zetten. Hierbij neemt het - te verwaarlozen - verhaaltje over mensen vs. mutanten soms iets te veel tijd in beslag.

Gelukkig krijg je daarvoor als kijker een hoop onzinnigheid terug; dat is tenslotte waarom je deze film opzet. Met name in het eerste halfuur gaat het goed los, wat zich resulteert in een grappige aaneenschakeling van gestoorde situaties en rare omstanders. Men lijkt hier zelfs al zijn kruit te verschieten.

Wat dat betreft is het te merken dat het middenstuk minder is door het drama aspect, enkel de meisjes mutanten die de meest vage uitsteeksels (niet allemaal even geslaagd) als wapen hebben, steken er bovenuit. Desondanks weet de film zich te revancheren met een groots opgezette finale waarin de bloedfonteinen opengezet worden.

Al met al best vermakelijk om eens gezien te hebben, maar ik denk dat mijn verwachtingen voor deze film net iets te hoog waren.

Dikke 2,5 sterren.

Prequel.

Nadat ik 'Peninsula' een paar dagen geleden heb gezien, was het nu de beurt aan deze prequel om de trilogie compleet te maken.

'Seoul Station' kun je zien als een companion piece voor 'Train to Busan'. De gebeurtenissen vinden één dag eerder plaats voor laatstgenoemde film. Zo zie je hoe de verhalen van voormalig sekswerker Hye-sun, haar vriend en Hye-sun's vader door elkaar heen lopen.

Op voorhand verwachtte ik eigenlijk veel te zien van de uitbraak, maar men gaat hier meer in op de personages en hun onderlinge relaties. Daarbij zorgen de conflicten tussen de verschillende lagen van de bevolking voor een stukje maatschappijkritiek. Het resultaat is een traag verloop waarin weinig opzienbarends gebeurd, vooral het slot lijkt ellenlang door te gaan.

De animatie zelf valt enigszins tegen, alsof het budget niet toereikend genoeg was. Dit is met name te merken aan de frame rate en het gebrek aan burgers op straat; in zo een grote stad zou je toch meer mensen moeten zien?! Qua gore en zombies valt er helaas ook weinig te beleven. En juist daarvoor zet je een dergelijke film op.

Al met al een matige prequel waar je werkelijk niets aan mist.

Kleine 2,5 sterren.

Schoolmeisje vs. zombies.

Net zoals mijn bovenbuurman heb ik geen idee wie John Cairns is, al las ik naderhand dat hij ondertussen al meer dan tien jaar in Japan woont en een voorliefde heeft voor horror en manga.

Helaas kiest Cairns een iets meer 'serieuzere' insteek, ondanks het - clichématige - gegeven van schoolmeisjes en zombies; er is geen sprake van splatter en het bloed is miniem. Dus echt veel actie kun je als kijker niet verwachten. Hierdoor begint de film op een gegeven moment te slepen. Wat dat betreft helpen de goedkope animaties het geheel niet.

Op zich kent de film wel een aantal interessante ideeën, maar de uitwerking is daarvoor te amateuristisch. Desondanks weet Cairns het redelijk te verbloemen door slim camerawerk en een aardige score om de sfeer neer te zetten.

Al met al matig, omdat de horror veelal afwezig is en het professioneler had gekund. Voor mijn gevoel is het dan ook vlees noch vis. Overigens komt het symbolisme ietwat discriminerend over, ik vraag me af of dat opzettelijk is gedaan.

2,0 Sterren.

Gewoon een lekker dikke actiefilm gevuld met brute scènes en een flinterdun verhaaltje zoals het hoort.

De film had alleen wel wat ingekort kunnen worden, want de pauzes tussen de gevechten door waren best saai te noemen

Desondanks 4,0 sterren. Zeker wel één van de beste actiefilms van de laatste tijd.

Groot, groter, grootst.

In tegenstelling tot enkele gebruikers heb ik wel gewoon netjes gewacht op de reguliere bioscooprelease. Zo heb ik 'm vandaag meegepakt in een voorpremière en heb ik er met volle teugen van genoten.

Vanaf het begin is gelijk te merken dat regisseur Gareth Evans een flink budget heeft gekregen voor dit vervolg, het uit zich in zowat alle facetten. Beginnende bij het verhaal dat zowaar een heus misdaaddrama is geworden, waarbij Evans goed naar zijn Aziatische concullega's heeft gekeken. Het is clichématig, doch onderhoudend te noemen, mede omdat Iko Uwais wederom een sterke protagonist neerzet.

Daarbij wordt er de tijd genomen om het decor goed over te laten komen, wat zich resulteert in een aantal prachtig gestileerde shots. Hoewel bepaalde dingen redelijk vergezocht zijn (sneeuw vanuit het niets), werkt het over het algemeen prima en roept zo een duistere sfeer op.

Maar waar 'The Raid 2' toch echt in uitblinkt, is de brute actie. Net zoals in het eerste deel komt elke stoot en trap hard aan. Maar nog belangrijker is dat de actie nu veel diverser is met meer indrukwekkende achtervolgingen en - bloederige - gevechten die zijn weerga niet kennen, ondersteund door een dikke score. Hierbij worden er een paar toffe dingen gedaan met de camera, waardoor je er als kijker helemaal in zit. Wat dat betreft weet Evans bruut geweld gewoon te verheffen tot kunst.

Al met al een achtbaanrit van jewelste. Ik wil zelfs zeggen dat Evans met deze film vooralsnog zijn magnum opus heeft gemaakt. Overigens had ik geen last van de lange speelduur, omdat er een evenwichtige balans is gevonden tussen actie en verhaal.

Dikke 4,5 sterren.

Meesterlijke film om te zien met een top rol van Pacino.

Echt geweldig hoe deze in het echt gebeurde verhaal is weergegeven in deze film, de sfeer zat er gelijk voor mij goed in evenals de spanning vooral op het laatst.

Ik geef 'm 4, 5 sterren.

Mwah, op zich redelijke horror/comedy dat wel onderhoudend is.
Ik ging trouwens wel stuk om de berenval scène en ook wel als de baas met zijn nieuwste wapen een vliegtuig uit de lucht schiet.

2,5 Sterren.

Ik heb zelf de Unrated versie gezien en het begint gelijk al goed met die droge intro van de regisseur en schrijver. Ik wist toen gelijk al wat er zou gaan komen en dat heb ik dan ook gemerkt. Een hele hoop ongein, naakte vrouwen vanuit het niets in beeld, crew in beeld enz.

Maar ik stoorde me er niet echt aan, dat maakt deze film juist zo leuk.

En met de acteurs ga je ook echt meeleven, ze zijn trouwens echt perfect gecast. Zuckerman als de kneus, Duke als de nerd die vanuit het niets veel van meisjes weet, Crew als de lekkere doch onschuldige chick en niet te vergeten Marsden als de para broer van wie niemand aan zijn GTO 69 mag zitten.

Verhaal is vrij standaard, heeft een beetje leentjebuur gespeeld bij films als: EuroTrip, American Pie enz. Maar dat deert niet, wat ze mij in deze film hebben voorgeschoteld daar heb ik me uitstekend mee vermaakt.

3, 5 Sterren voor een fijne comedy.

"What the hell is going on?"

Met het werk van Jake Kasdan ben ik niet bekend, dus met enigszins frisse moed in de bios meegepakt. Helaas is de film van een bedenkelijk niveau.

Op zich is de - uitgekauwde - opzet leuk gekozen, maar de uitwerking faalt in zowat alle opzichten. Het verloop is logischerwijs weinig bijzonder te noemen en de situaties waarin Jay en Annie belanden, zijn gewoonweg niet memorabel. Hierbij helpt het niet dat de film vol zit met vervelende personages, beginnende bij Cameron Diaz en Jason Segel die geen greintje sympathie weten op te wekken.

'Sex Tape' is dan ook voornamelijk aan de langdradige kant; elke scène wordt te lang uitgesponnen waardoor het al gauw ongemakkelijke vormen aanneemt. Het resulteert zich in eindeloze dialogen die nooit ofte nimmer grappig worden. Een goed voorbeeld hiervan is als ze het huis van Rob Lowe's personage (leuke knipoog) aandoen. Hier wordt opmerkelijk veel tijd aan besteed, terwijl er nog zo veel iPads rondslingeren. Ach ja, over de logica zal ik het maar niet hebben.

Nadat je als kijker een hoop onzinnigheid verduurd hebt, mag je dan eindelijk de 'tape' aanschouwen. Het blijkt een fikse teleurstelling te zijn waarin niets getoond wordt, tenzij je een fan bent van het achterwerk van Diaz. Het zorgt hooguit voor een minieme glimlach.

Al met al een erbarmelijke comedy die vooral stuurloos is en geen vermaak biedt. Tevens lijkt de film een grote reclame te zijn voor de iPad, niet normaal hoe vaak dat product wordt genoemd en geroemd.

1,0 Sterren.

De film doet me een beetje denken aan het recentelijke Sushi Girl (2012) waarbij ook een aantal mensen samenkomen, alleen plegen ze in deze film geen overval en vinden er geen martelingen plaats.

De uiteenlopende personages hebben elk wel een connectie met Nikki en een geschiedenis met haar. Deze worden degelijk neergezet door: Michelle Trachtenberg, Seth Green, Harold Perrineau en William Baldwin. Al vind ik Katee Sackhoff persoonlijk niet echt 'sexy' genoeg voor de rol van Nikki, alhoewel ze wel een gestoord personage neerzet. Dat is in ieder geval wel goed gelukt.

De film draait voornamelijk om de verscheidene conversaties die de personages met elkaar voeren. In deze gesprekken kom je meer te weten over elk personage en dit wordt vertaald naar flashbacks. Door de dingen die er onthuld worden ga je jezelf als kijker ook afvragen in hoeverre Nikki nou echt gek is. Tegen het einde aan is er dan ook een redelijke plottwist, al vond ik het zelf niet al te bijzonder en er zijn enkele plotgaten die me er ook anders naar laten kijken.

Al met al kijkt de film op zich wel lekker weg, je moet uiteraard wel van zulke films houden waarin conversaties de boventoon voeren. Verwacht trouwens geen Sci-Fi, ik snap niet waarom dit als genre aangeduid wordt. De film is beter te omschrijven als thriller/drama.

2,5 Sterren.

Moordenaar met een eigen wil.

Dit stond al een tijdje op m'n lijst en nu dan eindelijk gezien.

'Sexykiller, Morirás por Ella' blijkt vanaf het begin een vermakelijk filmpje te zijn die erg zelfbewust is, misschien iets te zelfbewust. Het resulteert zich o.a. in de nodige verwijzingen, over-the-top situaties en het gebruik van 'Barbie Girl'. Het komt des te beter over doordat Macarena Gómez een charmante protagonist neerzet; met name door de manier waarop ze regelmatig de vierde wand doorbreekt.

De montage zorgt ervoor dat het luchtig blijft en de vaart er goed in zit. Helaas blijft het verhaal daarbij achter, omdat niet alles uit de verf komt. Gelukkig creëert de - logische - wending een leuke opbouw naar de finale waarin het flink losgaat. Hoewel het niet al te gory is, blijft het lachen.

Al met al een geinige parodie die enkele tekortkomingen kent, desondanks blijft het over het geheel gezien onderhoudend genoeg. Een aanrader voor de horrorfan.

Dikke 3,0 sterren.

"What did you say the name of this place was?"

Van Jaume Collet-Serra heb ik tot nu toe enkel 'Non-Stop' en 'Run All Night' gezien, die best vermakelijk zijn. Dus met dit project had ik iets soortgelijks verwacht.

Met 'The Shallows' dacht ik namelijk na lange tijd weer eens een effectieve thriller te zien waar een haai - ouderwets - angst en terreur mag zaaien. Ware het niet dat je als kijker opgezadeld wordt met een saai achtergrondverhaal over de protagoniste die probeert te ontsnappen aan de werkelijkheid. Het blijft zich maar voortslepen zonder einde in zicht.

Sowieso is de toon van de film onevenwichtig te noemen; het ene moment denk je te kijken naar een populaire videoclip en opeens word je verzopen met misplaatste serieusheid. Ik begrijp dat Collet-Serra is begonnen met clips en reclames, wat overduidelijk terug is te zien aan de vormgeving. Toch haalt dit de scherpte weg van hetgeen men met dit concept poogt over te brengen.

Blake Lively doet het ondanks het magere gegeven aardig en weet met volle overtuiging haar rol te spelen, maar uiteindelijk kijk je voor de grote witte haai. Helaas moet je al gauw concluderen dat deze gevaarte slechts mondjesmaat in actie komt. Hierbij is het lachwekkende dat een zeemeeuw zelfs meer in beeld komt. Wat overblijft zijn een paar spannende scènes en een absurde ontknoping.

Al met al een weinig memorabele thriller waar veel meer uitgehaald had kunnen worden.

2,0 Sterren.

Een erg mooie film om te zien met zeer sterk acteerwerk van Fassbender als Brandon, wat zet hij hem toch perfect neer met al zijn onvolkomenheden en om Carey Mulligan als Sissy niet te vergeten, ik had geen idee dat zij zo mooi kon zingen.

En om de mooie lange shots niet te vergeten waarin soms geen eens dialoog nodig was, maar het beeld voor zich laat spreken.

Klein minpuntje vond ik wel de overdreven veel seksscènes, maar goed is misschien ook wel te verwachten in zo een film. Maar wel knap hoe Fassbender zijn frustraties zo laat zien. Vooral te zien als hij het met zijn collega wilt doen, maar geen harde krijgt om het vervolgens wel met een prostituee te doen.

Trouwens ik weet niet of ze het expres erin verwerkt hebben dat Sissy uit Los Angeles (de stad waarin Drive zich afspeelt) komt en ze zegt ook nog iets in de trant van:"I don't know how to drive." Ik vond het op zich wel grappig.

4,0 Sterren.

"Is this what you wanted?!"

Achter Simu Liu had ik niet zo snel een actieheld gezocht, vooral met in mijn achterhoofd zijn komische rol in de serie 'Kim's Convenience' (een aanrader). Des te grappiger dat hij zich in 2018 via een tweet aanbood om de rol te spelen en deze daadwerkelijk heeft gekregen.

Enfin, Shang-Chi leidt een simpel bestaan als parkeerbediende onder de schuilnaam Shaun. Hij denkt ontkomen te zijn aan zijn duistere verleden, maar na een aanval afkomstig van zijn vader keert hij terug naar China. Hier herenigt hij zich met zijn zus om de confrontatie met vaderlief aan te gaan.

Op deze wijze beland je als kijker in een wilde achtbaanrit. Met name de actie zit echt goed in elkaar; mooie overzichtelijke shots die de stijl van wuxia in beeld brengen. Het is erg tof hoe dynamisch deze scènes in elkaar zijn gezet en de camera erdoorheen vliegt. De hand van Brad Allan (R.I.P.) is hier duidelijk te zien, petje af. Dit had ik totaal niet verwacht als ik eerlijk ben.

Het verhaaltje blijft onderhoudend, hoewel de dynamiek tussen broer en zus enigszins vaag blijft. Er zit meer dan voldoende geslaagde humor in om je af te leiden van het familiegebeuren. Hier en daar ook een paar leuke dingen die verrassend uit de hoek komen. Liu speelt Shang-Chi perfect, alsof het op zijn lijf is geschreven. Alleen Awkwafina valt soms uit de toon, maar storend is het niet.

Al met al is 'Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings' een vermakelijke film die zeker naar meer smaakt. Uiteraard wel even blijven zitten bij de eindcredits voor twee extra scènes.

3,5 Sterren.

"If I told you about her, what would I say? That they lived happily ever after?"

Op voorhand vroeg ik me af of Guillermo del Toro 'El Laberinto del Fauno' kon overtreffen. Ondanks dat hij daar niet in slaagt, levert hij wederom degelijk werk af.

Met 'The Shape of Water' presenteert hij namelijk een kundig gemaakt sprookje waarin een bijzondere band ontstaat tussen een schoonmaakster die niet kan praten en een gevangen zeemonster. Gezien het opmerkelijke uitgangspunt had ik verwacht dat men buiten de gebaande paden zou treden, maar er wordt stevig vastgehouden aan de traditionele conventies; alles ligt er zo dik bovenop.

Het tijdsbeeld van de jaren '60 wordt prima gevangen, middels de aankleding en muziek. Op momenten wordt de film zelfs een hommage aan het oude Hollywood. Maar het is blijkbaar niet genoeg, want er moeten ook nog wat maatschappelijke thema's in verwerkt worden, zoals racisme en homofobie. Jammer genoeg leidt het niet af van het karig verhaaltje.

Gelukkig blijft Del Toro een echte vakman. In het geheel ziet de film er uitermate verzorgd uit, met name de belichting staat als een paal boven water. Het lijkt net alsof je zelf onder water bent, wat een mooie ervaring kan vormen. Daarbij speelt de cast - en dan in het bijzonder Sally Hawkins - goed, echter word ik nergens gegrepen. Net zoals het narratief dwaal ik als kijker af.

Al met al een aardige fantasy, maar wat mij betreft te traditioneel.

Kleine 3,0 sterren.

Erg povere povere horror met als grootste mankement nog wel dat de film zichzelf te serieus neemt.

Het verhaal is vrij ver gezocht dat die hillbillies wat haaien loslaten en het allemaal filmen voor een betaalsite, omdat Shark Week blijkbaar het best bekeken programma is... Plus de agent die dan ook nog meedoet.

De jongeren zijn allemaal inwisselbaar, er zat niet echt iemand noemenswaardig tussen.
En soms maken ze ook volledig onlogische keuzes. Met als beste voorbeeld nog wel de neger die nadat zijn arm eraf is gebeten, doodleuk het meer ingaat om de haai te doden met een speer en zo wraak te nemen voor zijn dode vriendin. "West Baltimore rules..."

De CGI haaien zagen er op zich nog wel oké uit., al had er wel meer gore in gemogen van mij.

Het meest leuke komt dan misschien nog wel na de eindcredits, als de gehele cast over haaien gaat rappen...

Kleine 1,5 sterren.

"I really hate sharks."

Films van The Asylum heb ik tot nu toe altijd vermeden, tot ik een week terug een Facebook post van IMDB zag met de epische poster van Sharknado. Stiekem keek ik dan ook enigszins uit naar deze film. Wetende dat ik een lekker fout B-filmpje zou zien, die zo slecht is dat het weer goed wordt.

En wat dat betreft zit je wel goed bij Sharknado (wat een naam ook). Het verhaaltje om te beginnen is al lekker onzinnig, over haaien in tornado's. Ik vraag me echt af wie zulke dingen verzint.
De ongein in deze film maakt een hoop goed, de film neemt zichzelf gelukkig dan ook niet serieus. De film is doorspekt met de nodige foute quotes, slechte special effects en washed up acteurs. Het is duidelijk te merken dat je carrière rock bottom heeft bereikt Tara Reid, ze zag er ook nog eens erg slecht uit. Cassie 'I'm not a stripper' Scerbo deed het wat dat betreft stukken beter en ik was dan ook erg gecharmeerd van haar.

Ondanks de slechte special effects zitten er toch wel wat epische scènes tussen, leuk om te zien dat er zo goed gebruik wordt gemaakt van de good old chainsaw. Echt geweldig hoe Fin in een haai springt om Nova te redden en zichzelf eruit zaagt.

Al met al een erg geslaagd B-filmpje, ik ben nu zelfs van plan om nog meer van dit soort Asylum filmpjes te gaan kijken.

Dikke 2,5 sterren, enough said.

"It's happening again."

Dit is toch wel een film waar ik enigszins naar uitkeek, gezien het verfrissende eerste deel. Jammer genoeg wordt dat niveau nergens gehaald.

Op zich begint het nog wel aardig door wat leuke referenties te maken naar een Airplane! (1980) en Twilight Zone: The Movie (1983). Maar de film vervalt al gauw in een opeenstapeling van cameo's en product placement, waardoor de aandacht verslapt voor hetgeen waar het om moet draaien. Weliswaar zitten er een paar geinige cameo's tussen (Biz Markie), maar het werkt gewoonweg te afleidend.

Het is dan ook te merken dat er voor dit deel een zelfbewuste aanpak is gekozen ('jumping the shark'). Het resulteert zich in enkele gekunstelde dialogen die hit-and-miss zijn. Gelukkig zitten er een aantal fijne momenten in waarin haaien op de meest vindingrijke manieren aan hun eind komen. Hierbij had ik eigenlijk wel betere CGI verwacht, maar het blijft The Asylum en dat heeft zo weer zijn charme.

Al met al best oké voor wat het is, maar hier had veel meer in gezeten. Hopelijk gaan ze met deel drie helemaal overboord en dan graag zonder - domme - cameo's en product placement.

2,0 Sterren.

Vermakelijk filmpje, verwachtte er alleen denk ik wel iets te veel van. Maar er zitten wel wat grappige dingen tussen en met de (weinige) gore is niks mis en zeker niet hoe de zombies in beeld gebracht worden.

3,0 Sterren.

Typisch Aardman.

Met de tv-serie ben ik niet bekend, maar deze film kan prima op zichzelf staan.

'Shaun the Sheep' kent eigenlijk een vrij simpele plot, wat zo voorspelbaar is als wat. Toch weet men leuk om te gaan met alledaagse routines die een opvallend raakvlak hebben met de sleur waarin vele werknemers zich wel zullen herkennen.

Wat volgt is een aaneenschakeling van een hoop gestoorde situaties ondersteund door de nodige droge humor. Het is dan ook te merken dat de grapdichtheid hoog ligt, maar op een gegeven moment gaat dit tegen de film werken; de rek raakt er uit. Hierdoor wordt het gebeuren enigszins repetitief.

Desondanks is het knap te noemen dat Aardman de aandacht van de kijker kan vasthouden zonder enige dialoog te bezigen. Het geheel leunt namelijk hevig op non-verbale communicatie - dat in elke taal wel overkomt - en het sporadische gemompel. Bovendien is duidelijk te zien dat er veel tijd en moeite in de stop-motion animatie is gestopt.

Al met al best een vermakelijke animatiefilm, maar een hele speelfilm vullen is misschien iets te veel van het goede.

Kleine 3,0 sterren.

Geweldige film om te zien, met een eveneens geweldige rollen van Robbins en Freeman, mooie dialogen en een goed verhaal.

Wat het voor mij ook zo een goede film maakt is dat er veel in gepraat wordt, top.

Ik geef 'm 4, 5 sterren.

"His name is Captain Sparklefingers."

Met 'Aquaman' leek DC weer de goede weg op te gaan, dus deze titel kon wel vermakelijk worden. Eveneens vanwege het feit dat er wederom een regisseur uit het horrorgenre de stap maakt naar superhelden. Helaas vergaat het David F. Sandberg niet zoals James Wan.

Er wordt een vermoeiend oorsprongsverhaal opgezet rondom een jochie dat krachten krijgt van één of andere tovenaar. Ondertussen is Thaddeus Sivana vergezeld door demonen - die de zeven zonden moeten voorstellen - op zoek naar zijn kracht. Zo mag het hele riedeltje beginnen, terwijl je als kijker doodgegooid wordt met allerlei clichés over hoe belangrijk familie wel niet is; teiltje anyone?

DC staat over het algemeen bekend om zijn duistere, grimmige toon. Met de opzet van 'Shazam!' is het logisch dat er gekozen is voor een luchtige aanpak, maar dit soort try hard humor in combinatie met stompzinnige personages is werkelijk om te huilen. Op deze wijze moet je een hoop nietszeggende momenten doorstaan die nauwelijks enige samenhang met elkaar hebben. Zachary Levi doet tevergeefs zijn best en het is te merken dat hij nog zijn charme uit 'Chuck' heeft behouden, echter kan hij dit vehikel ook niet redden.

Je zou zeggen dat de actie dan nog wel de moeite waard zou zijn en toch word je op dat vlak alsnog teleurgesteld. Het is namelijk lang wachten voordat er enigszins iets noemenswaardig gebeurt. Jammer genoeg zijn de actiescènes veelal ondermaats, gesteund door zwakke CGI monsters. Het spreekt boekdelen dat het slot helemaal uit de bocht vliegt. Evenzo laat men een gemiste kans liggen om voor de verandering de bad guy eens gedegen uit te werken, zonde.

Al met al weer een hopeloze misser voor DC. Overigens volgen er na de eindcredits nog twee extra scènes.

1,5 Sterren.

"You think I know how to fix this, dude, but I really don't!"

Deel één vond ik al niet te bijzonder, maar ik was ergens wel benieuwd of dit vervolg beter was.

In 'Fury of the Gods' zien we hoe Billy Batson en de rest van zijn groep tevergeefs proberen om de superheld uit te hangen, maar echt lekker vergaat het ze niet. Zowat al hun reddingspogingen draaien uit op een fiasco. Daarbovenop krijgen ze nu te maken met The Daughters of Atlas, een trio kwaadaardige godinnen dat op wraak zint.

Het hele plot teert werkelijk op niets. Enerzijds omdat The Daughters of Atlas nietszeggende bad guys zijn en je vrijwel niets meekrijgt over hun achtergrond. Anderzijds blijven de kinderen veelal in hun superheldenvorm, waardoor de gezinsdynamiek wegvalt. Op deze wijze komt het allemaal flauwtjes over en enige urgentie lijkt er al helemaal niet te zijn; meer het promoten van Skittles.

Qua actie is te merken dat er nu meer budget voorhanden is, alleen kleurt men erg binnen de lijntjes. En wederom worden er zwakke CGI monsters tentoongesteld. De humor is ook weer try hard, hoewel ik toch nog om sommige domme dingen moest lachen. Overigens zit er een onverwachts toffe cameo in, waardoor ik even opveerde.

Al met al een te verwaarlozen vervolg, vooral gezien het feit dat DC binnenkort de zoveelste reset ondergaat. Hierdoor voegen de twee scènes na de eindcredits ook weinig meer toe aan het geheel.

Kleine 1,5 sterren.

Erg herkenbare film over meisjes die simpelweg te hoog gegrepen zijn. De uitwerking had alleen wel iets beter gemogen.
Wel is Baruchel uitstekend gecast als loser en Eve als lekker ding.

Voor de rest een vrij standaard comedy met de standaard familie en vriendengroep. Die sommige momenten vrij geforceerd was, vooral die Devon met zijn hele tekenfilm gebeuren is daar een goed voorbeeld van.

Gelukkig zaten er nog wel wat leuke momenten in als: het voortijd ejaculeren van Kirk, het ballen scheren en als ze samen aan tafel zitten te eten.

Nipt 3, 0 sterren.

Interessant filmpje met een zeer eigenaardige sfeer. En ook ik kan het niet laten om de vergelijking met Calvaire te maken, al vind ik Sheitan persoonlijk toch wel iets vermakelijker.

De jongeren zijn lachen met alle kattenkwaad die ze in het begin van de film uithalen en je ziet eigenlijk al dat Bart per se een alfamannetje wil zijn, maar dat komt voor hem niet goed tot uiting.

En daarnaast heb je dan ook nog Vincent Cassel als Joseph en diens vrouw, wat een vreemd mannetje zet hij neer zeg. Die zou ik dus echt niet op het platteland willen tegenkomen.

Met name de opbouw en de overgang van de film vind ik zeer goed gedaan. Eerst is het nog een beetje grappen en grollen met elkaar uithalen, maar zodra ze dan eenmaal bij de warmwaterbron zijn slaat de sfeer om en neemt de film een meer grimmig sfeertje aan.

En dan tegen het einde aan nog een plottwist of toch niet...

Al met al toch wel een interessante film om een keer gezien te mogen hebben.

Dikke 3,0 sterren.

Ik had denk ik iets te hoge verwachtingen van deze film. Het is dat Downey Jr. nog zo een leuke rol neerzet, anders was het denk ik niks geworden.
Van het verhaal knapte ik best wel af: zwarte magie, wat op het eind dus geen zwarte magie blijkt te zijn. Het verhaal stelde naar mijn mening dus niet al te veel voor.

Gelukkig zaten er hier en daar nog wat leuke dingen tussen, maar helaas geen hoogvlieger.

Nipt 3, 5 sterren.

Afgelopen vrijdag in de bios gezien ik verwachtte er op voorhand niet al te veel van aangezien deel één mij ook niet echt kon bekoren. En dat is helaas uitgekomen, ik zat me soms echt te vervelen tijdens de film. Ik zei het zelfs nog hardop tegen m'n biosmaatje.

Visueel ziet het er overigens wel erg goed uit. Op sommige momenten had ik het echt gevoel alsof ze teveel geld overhadden met name in de bossen als ze naar de trein vluchten. De effecten vliegen je dan echt om de oren.

Nipt 2,5 sterren.

"It's for survival."

Twee films in één.

Het eerste deel heeft veel weg van een Serbuan Maut. Er worden personages geïntroduceerd die louter bedoeld zijn als slachtvee. Echt veel ontwikkeling is hier niet te bespeuren, afgezien van wat leuke schaars geklede dames en uiteraard de zombies die in volle getale aanwezig zijn. Het zorgt voor een hoop gestoorde situaties waarbij enige vorm van logica ver is te zoeken; als kijker is het wijs om het verstand op nul te zetten.

In het slotstuk wordt dan eindelijk de 'Zombie Fight Club' onthuld. Door een aantal momenten lijkt het alsof men goed heeft gekeken naar een bepaalde verhaallijn uit 'The Walking Dead'. Het staat in ieder geval garant voor wat vermakelijke gevechten, hoewel de pacing merkbaar langzamer is geworden.

Het is te zien dat Joe Chien de knowhow heeft om met een miniem budget iets degelijks neer te zetten. Dat er veel gebruik is gemaakt van - goedkoop ogende - CGI om gore en dergelijke te creëren deert niet, omdat het past bij de look van de film. Bovendien wordt de duistere sfeer d.m.v. een filter treffend in beeld gebracht.

Al met al redelijk, maar voor mijn gevoel had hier meer in gezeten. Overigens snap ik niet waarom er de hele tijd Engels en Mandarijn door elkaar wordt gesproken.

Kleine 2,5 sterren.