Opinions

"We don't look at him, we don't speak to him."

Hier had ik op voorhand niet veel van verwacht, maar dit kan duidelijk stukken beter.

Op zich begint de film nog interessant met bombardementen en Duitsers die het dorpje Bussy bezetten. Het lijkt de opmars te vormen naar een hoop chaos en wanorde, ware het niet dat dit slechts schijn is. De oorlog en alle gruwelijkheden zijn namelijk bijzaak en dienen enkel en alleen als decor voor een voorspelbaar liefdesverhaaltje.

Wat volgt zijn clichématige ontwikkelingen met een hoog soapgehalte doorspekt met het nodige melodrama en afgezaagde dialogen. Als kijker ontkom je niet aan het gevoel dat het gebeuren opvallend oppervlakkig is, ondanks - minieme - pogingen om de film van meer diepte te voorzien; de personages blijven plat.

Gelukkig weet 'Suite Française' een redelijk authentieke sfeer te creëren door o.a. de aankleding. Toch stapt men in een valkuil door Engels als voertaal te hanteren en hier niet consequent in te zijn, omdat er op momenten ineens wel Duits gesproken kan worden. Het is dat de degelijk spelende cast het geheel nog enigszins overeind kan houden.

Al met al een matig vehikel dat nooit echt indruk maakt of loskomt.

Dikke 2,0 sterren.

"No one has ever trained for an incident like that."

Op de één of andere manier doet deze film me veel denken aan Flight (2012), alleen is deze titel gebaseerd op een echte ramp.

Enfin, de film laat het door de media benoemde 'The Miracle on the Hudson' op een imposante wijze zien. Wel moet gezegd worden dat men flink aan het teasen is; de ramp wordt meermaals vluchtig vanuit verscheidene perspectieven getoond. Als kijker heb je dan ook erg het gevoel alsof je aan het lijntje wordt gehouden.

Wat volgt is namelijk een niet-lineaire vertelstructuur waarin er getracht wordt om zo lang mogelijk de spanning vast te houden, maar dit lukt niet helemaal. Debet daaraan is het gebrek aan diepgang, ondanks dat er pogingen gedaan worden om meer inzage te geven over het leven van Sullenberger. Daarvoor vervalt de film te veel in een veilige registratie van gebeurtenissen, met nauwelijks nood aan de man in de vorm van een onderzoekscommissie.

'Sully' moet het hebben van de kalme Tom Hanks en de fijn spelende Aaron Eckhart die je meenemen in hun personages. De noodlanding zelf is - zoals verwacht - indrukwekkend in beeld gebracht. Het gebruik van IMAX-camera's levert schitterende shots op van de alsmaar laag vliegende Airbus. Clint Eastwood gaat hier effectief te werk en dompelt je onder in realisme door simpelweg de feiten te tonen, zonder overbodige melodramatische muziek.

Al met al een degelijk drama, maar helaas ontbreekt er een bepaalde focus.

3,0 Sterren.

Visueel een pracht van een film met zeer imponerende beelden en dat met een soundtrack die je echt raakt.

Had naar mijn mening wel bij de menselijke elementen kunnen blijven en hun problemen, want na de introductie van het vijfde lid werd het naar mijn mening toch iets minder.

3,5 Sterren.

Op zich wel een geinige film die wel wat weg heeft van Kick Ass, alleen deze film is meer rauwer.
En Page als Boltie is echt een aanwinst, alleen jammer dat ze het loodje moet leggen.

Heerlijk droge humor.

3,5 Sterren.

Op zich wel een vermakelijke film, eigenlijk wel wat ik ervan verwachtte na de verscheidene recensies gelezen te hebben: een horror alleen dan voor het hele gezin.

Visueel ziet het er echt prachtig uit, alleen wel opvallend veel lensflares. Complimenten voor de kindacteurs dat ze hun rollen zo geloofwaardig neer konden zetten.
Maar als je dan hele film in spanning wordt gehouden door het wezen en 'm dan ook daadwerkelijk ziet valt het best tegen. Allereerst wordt hij niet al te goed in beeld gebracht, tegen het einde aan zie je 'm wel iets beter en is het een soort van spinachtige monster.

Had misschien wel wat ingekort kunnen worden, maar toch goed voor 3,5 sterren.

Edit: Overigens wel de beste treincrash die ik ooit in een film heb gezien, wow het bleef maar doorgaan.

"That thing is not a machine."

De hedendaagse versie van Christine (1983) zou je kunnen zeggen, helaas niet zo bijzonder.

De opbouw van de film is matig te noemen, want al snel weten de medewerkers wat er aan de hand is met de auto en verzandt Super Hybrid in een nogal spanningsloze kat-en-muisspel. Het is jammer dat de verrassing er zo snel af is, ik had graag gezien dat de kijker nog enigszins in spanning werd gehouden. De 'origin' van de auto was ook nogal vaag, volgens mij is het één of andere alien dat zich in elke auto kan veranderen.

Daarnaast gebeurt er eigenlijk vrij weinig noemenswaardig. De kills worden nogal tam in beeld gebracht, dit heeft deels te maken met de PG-13 rating en hier hoef je zeker niet veel van te verwachten. Tevens had het vage einde ook beter gekund.

Al met al erg matig, hier had zoveel meer mee gedaan kunnen worden.

2,0 Sterren.

"Just pop in this pipe and we're on our way."

Iedereen is in zijn kindertijd denk ik wel in aanraking gekomen met Mario en consorten. De games hebben mij in ieder geval altijd veel plezier gebracht, dus ik was wel benieuwd geworden naar deze adaptatie.

Deze film brengt ons het oorsprongsverhaal van Mario en Luigi. Ze zijn net begonnen in de loodgieterij, maar niemand lijkt echt vertrouwen in hen te hebben. Om toch naam voor zichzelf te maken, proberen ze een natte crisis met overstromende riolen in Brooklyn te verhelpen. Via een mysterieuze buis worden ze vervolgens de wereld van de Mushroom Kingdom ingezogen en kan het avontuur beginnen.

Vanaf dat moment is het eigenlijk een feest der herkenning. Als liefhebber zie je de ene na de andere Easter egg en vele referenties voorbij vliegen. De wereld ziet er bovendien erg kleurrijk uit; wat een pracht en praal overal. Daarbij worden de vele franchises, zoals 'Mario Kart' op een leuke wijze geïmplementeerd in het geheel.

Er was vooraf een hoop gedoe rondom Chris Pratt als de stem van Mario, maar hij doet het eigenlijk best oké. Jack Black als Bowser is voor mij degene die het meest in positieve zin uitsteekt. Ik bleef maar stukgaan om zijn grappige vertolking. Het simpele verhaaltje dient voor de rest louter als kapstok om je als kijker door de hele wereld heen te leiden, veel moet je daar zeker niet van verwachten. Overigens mocht de - gemakzuchtige - jaren '80 soundtrack wel een tikkeltje minder van mij.

Al met al is 'The Super Mario Bros. Movie' een vermakelijke gameverfilming geworden. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra Easter egg.

3,0 Sterren.

Op zich wel een leuke documentaire om te zien waarin Spurlock de proef op de som neemt. En man wat er allemaal niet gebeurt als je dag in dag uit alleen maar McDonald's eet zeg. Z'n lever leek op die van een alcoholist, hij werd helemaal depressief, alleen als hij McDonald eten at werd hij weer blij, z'n libido ging achteruit en ga zo maar door.
Ik ben dan ook blij dat ik maar zelden iets van McDonald eet.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

Vanmiddag even gezien op RTL 4 en tja het was wel een redelijke vuller voor de middag, maar dat is het dan ook wel.

Pesci is wel oké en sommige situaties zijn brachten wel een glimlach op m'n gezicht.

Uiteraard ontbreekt het (ietwat geforceerde) sentiment ook hier niet.

2, 0 Sterren.

Erg vermakelijke film om te zien. Ook al is het een beetje een standaard verhaal, maar dat wordt wel goed uitgewerkt in deze film. De acteurs zijn echt geweldig samen met briljante dialogen. De humor is echt geniaal, ik kon echt lachen om die bolle en McLovin uiteraard. De 2 agenten waren ook zeer vermakelijk.

Ik kan iedereen aanraden om deze film te kijken, bij voorkeur met wat vrienden in de avond. Dan komt deze film het beste uit z'n verf.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

Op zich wel een vermakelijke documentaire, alleen naar mijn mening werd het op een gegeven moment iets te langdradig. Wel was het een leuke vondst dat de verhalen die de 'superhelden' vertelden werden uitgebeeld in stripvorm.

In het begin komt het allemaal wel een beetje lacherig op me over, maar naarmate de documentaire vordert zie je toch wel de goede dingen die ze doen.

Alleen die Master Legend kan ik gewoon niet serieus nemen. Die man leeft echt in een soort van fantasiewereld dat volgens mij ook levendig wordt gehouden door zijn overmatig drank(mis)bruik, om de halfuur drinkt hij wel een biertje als ik het zo zie.

Een minpunt vond ik wel dat er teveel superhelden belicht worden, de één wat meer dan de andere. Waardoor er niet echt een bepaalde structuur in is te ontdekken.

3,0 Sterren.

Op zich wel een aardige film om te zien. Vooral omdat het als een soort van documentaire gebracht wordt. Maar voor de rest valt er niet echt veel te ontdekken aan deze film. De humor is op zich wel te doen en die kip was echt geniaal, deed me een beetje denken aan die ene schildpad uit Finding Nemo. De animatie was wel goed, vooral het water hebben ze echt mooi gemaakt.

Al met al geef ik deze film 3, 0 sterren.

"Ik ben eigenlijk nooit eerder benieuwd geweest naar de toekomst. Maar nu zou ik best wel willen weten wat me te wachten staat."

Opvallend dat dit de eerste titel is van Mike van Diem na 18 jaar.

Ik ben in ieder geval blij dat deze film zich niet houdt aan de - tegenwoordig geldende - Nederlandse maatstaven voor een romantische comedy; men durft hier ten minste buiten de gebaande paden te treden. Als kijker volg je hiervoor een markante miljonair die geen gevoel kent, zelfs het overlijden van zijn moeder doet hem niets. Als hij bij een zogenoemde reisbureau voor het hiernamaals een vrouwelijke medereiziger ontmoet, begint hij langzaamaan te veranderen.

'De Surprise' kenmerkt zich door de zwarte humor en de tijdloze sfeer die eromheen hangt. Op een bepaalde manier komt het zelfs surrealistisch over, mede door het gebruik van de prachtige locaties en hoe luchtig er met de dood wordt omgesprongen. Het heeft iets absurds, maar tegelijkertijd zet het je ook aan het denken over het onvermijdelijke noodlot dat eenieder staat te wachten.

Jeroen van Koningsbrugge ken ik als een schreeuwlelijk die zelden grappig is, echter verrast hij door zich van een serieuze en bovenal ingetogen kant te laten zien. En aan Georgina Verbaan heb je een spontane actrice die niet voor één gat is te vangen. De chemie tussen deze twee is onmiskenbaar, edoch nooit te dik aangezet. Het is alleen jammer dat de wending het nodige roet in het eten gooit en meteen alle plotgaten onthult.

Al met al een aardige melancholische film die zichzelf op een ironische manier de das omdoet. Desondanks zeker de moeite waard om eens gezien te hebben.

Dikke 3,0 sterren.

Op zich wel een redelijke film, gewoon meer een tussendoortje eigenlijk. Als je deze film niet hebt gezien, dan heb je niks gemist.

Het concept van Surrogates is echt goed, maar de uitwerking is best belabberd. Personages worden helemaal niet uitgewerkt en het verhaal gaat ook bijna nergens over.

Trouwens wel lachen om Bruce Willis zijn 'surrogate' te zien.

Nipt 2, 5 sterren.

Pretentieus.

Vooral als de film na enkele minuten instart met de track Diamonds Are Forever van Shirley Bassey, nota bene de soundtrack van de zelfgenoemde Bondfilm.

De film deed me ook veel denken aan Reservoir Dogs en naar mijn mening hebben de makers wel erg veel geprobeerd om aspecten van Quentin Tarantino te kopiëren onder het mom van 'beter goed gejat, dan slecht bedacht'. Helaas gaat deze vlag niet op voor deze film, want al teveel stelt het niet voor.

Net zoals in Reservoir Dogs wordt het verhaal in het heden verteld met flashbacks naar het verleden hoe de aanloop naar de overval en de overval zelf zijn verlopen. Dit geeft wel een goede inzicht in het verloop en maakt zeker tegen het einde aan veel duidelijk.

Maar naar mijn mening zitten er gewoon teveel plotgaten in die ietwat afgeraffeld uitgelegd worden, inzake de manier waarop - ik noem haar voor het gemak sushimeisje, aangezien ze geen naam heeft in de film - sushimeisje wraak wilt nemen en dat ze daar blijkbaar zes jaar op heeft gewacht en dan doet ze het nog op zo een kwetsbare manier, het geld dat ze aan de chef geeft terwijl hij toch allang voor haar werkt, het martelen en dan Max die ingrijpt alsof hij er meer van af weet terwijl dat toch echt niet zo is en zo zijn er nog tal van dingen om op te noemen. Het zijn gewoon allemaal cheap thrills om de film interessanter te lijken dan dat het is.

Dat er zo een zwakke film afgeleverd wordt zou je toch niet zeggen met zo een cast, er zitten best wel wat grote namen in als: Tony Todd en Mark Hamill die hun rol met verve spelen. Met name Hamill zette een opmerkelijk personage neer dat me erg veel aan The Joker deed denken. Maar dat komt waarschijnlijk ook omdat hij de vaste stem is van The Joker in de Batman tekenfilms en de games.
Daarnaast zijn er nog wat kleine bijrolletjes weggelegd voor Jeff Fahey en Danny Trejo die je toepasselijk met een machete in actie ziet. Helaas zijn ze maar een paar minuten te zien.
De meest zielige (bij)rol is helaas weggelegd voor Sonny Chiba, heb je dan zo een vechtbaas in je film en dan speelt hij alleen maar een sushichef...

Al met al een net niet filmpje, terwijl er toch zoveel potentie inzit met de cast en het idee. Wat overblijft zijn wel enkele pijnlijke martelscènes en een appetijtelijke Cortney Palm.

Krappe 2,5 sterren.

"You have no idea what this is about."

Het gegeven van een sociaal experiment m.b.t. racisme leek me interessant, maar het pakt toch anders uit.

Op zich begint het nog best aardig moet ik zeggen. De spanning wordt d.m.v. de verscheidene verhoren goed opgebouwd. Hierbij zijn al gauw enige racistische trekjes te bespeuren, alhoewel het er soms wel erg dik op ligt. Desondanks weet dit onrecht te boeien en wil je als kijker weten hoe het zich verder zal ontwikkelen.

Alleen is het jammer te noemen dat naarmate er meer flashbacks op de voorgrond treden, het geheel tegenvalt; hoe meer je te weten komt, des te minder het wordt. Wat dat betreft vliegt 'The Suspect' in het tweede deel flink uit de bocht door er een rare wending aan te geven die de plank volledig misslaat. Hierdoor wordt de opgebouwde spanning simpelweg te grabbel gegooid.

Al met al kon dit nog wat worden, helaas blijkt de uiteindelijke clou vergezocht te zijn.

2,5 Sterren.

Deuren.

Na 'Kimi no Na Wa.' en 'Tenki no Ko' lijkt Makoto Shinkai met deze film verder te zinspelen op rampen.

In deze opzet volg je Suzume, een zeventienjarig schoolmeisje dat in een rustig stadje woont. Op een alledaagse dag ontmoet ze de mysterieuze Souta. De beste jongeman is een soort van poortwachter en sluit deuren om te voorkomen dat rampen deze wereld bereiken. Door een samenloop van omstandigheden gaat dat helemaal fout en moeten de twee overal deuren zien te sluiten om erger te voorkomen.

Zoals gebruikelijk in het oeuvre van Shinkai staat hier weer de liefde tussen een jongen en meisje centraal, alhoewel ik het een beetje random vind overkomen. Desondanks is het avontuur waarin ze belanden zeker de moeite waard. Je wordt in een sneltreinvaart door allerlei locaties geleid waar verscheidene kleurrijke figuren hun hulp aanbieden. Dit zorgt voor een hoop spanning en sensatie.

De pacing is jammer genoeg wel erg gehaast, voornamelijk in de eerste helft blijft het geheel maar voortrazen. Als kijker had ik graag meer rust gezien om zodoende van de prachtige omgevingen te kunnen genieten. Tegen het einde aan wordt er gelukkig meer plaatsgemaakt voor het drama en dan besef je dat de emoties toch wel binnenkomen; je wordt er even stil van.

Al met al is 'Suzume no Tojimari' een fijn avontuur geworden. Ik ben alweer benieuwd waarmee Shinkai hierna komt.

Dikke 3,5 sterren.

Stebbi Psycho.

Wat een keiharde misdaadfilm van IJslandse bodem is me dit toch zeg.

Het verhaal zelf is niet origineel te noemen, beetje het standaard rise-and-fall verhaaltje.

Maar de manier waarop de film zo stilistisch in beeld is gebracht met een vlotte montage, kleurrijke criminelen - met name Jóhannes Haukur Jóhannesson als Tóti maakte grote indruk op mij - en een zeer passende soundtrack om het geheel af te maken.

Vanwege al deze aspecten is de film erg onderhoudend en kijkt het erg lekker weg. Om vooral de bruutheid niet te vergeten hoe sommige scènes in beeld worden gebracht.

Al met al een zeer tof filmpje die een goede sfeer creëert, zeker wel een aanrader.

Dikke 3,5 sterren.

"Fuck this thing with ball sauce."

Bovenstaande quote geeft denk ik het juiste niveau van de film aan, desondanks is het best genietbaar.

Het begint alleen wel erg traag met de alto's bij elkaar die een rave willen opzetten. In ieder geval weer eens wat anders dan de traditionele high school student, al is dat niet af te zien aan hun gedrag. Helaas is het acteerwerk middelmatig te noemen, ondersteund door lachwekkende dialogen en scènes die nergens naartoe leiden om de boel maar op te vullen.

Het is dan ook wachten voordat 'The Beast' eindelijk zijn intrede maakt; een imposante verschijning met een joekel van een hamer om u tegen te zeggen. Wat dat betreft word je als kijker zeker niet teleurgesteld, omdat daar flink wat gore mee gepaard gaat. Het resulteert zich in een hoop - indrukwekkende - smerigheid en realistisch gebrachte kills die vol in beeld worden gebracht.

Al met al redelijk vermakelijk, maar het is echt wachten voordat er een kill plaatsvindt, omdat het overige vrijwel te verwaarlozen is. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène.

Kleine 2,5 sterren.

Flying Squad.

Blijkbaar is deze film gebaseerd op een televisieserie uit de jaren '70. Nu ben ik zelf niet bekend met het bronmateriaal, maar als de leden van The Sweeney daarop gebaseerd zijn, zijn ze niet erg memorabel te noemen. Alleen Regan (uitstekende rol van Ray Winstone) en Carter (rapper Plan B) zijn me bijgebleven.

Het verhaal zelf is te verwaarlozen, maar gelukkig wordt dit ruimschoots goedgemaakt met wat harde schietgevechten en achtervolgingsscènes. Dit wordt in een hoog tempo lekker rauw in beeld gebracht. Alleen wel ironisch dat Regan de gehele film mis schiet en tegen het einde als hij half bewusteloos is dan toch opeens zijn doelwit weet te raken...

Al met al op zich wel een aardige film voor even tussendoor, maar niet één die me nog lang zal bijblijven. De film deed me overigens wel erg veel denken aan The Shield.

3,0 Sterren.

"That's funny."

Op voorhand dacht ik op basis van het plot en de poster te maken te hebben met een abstracte film, maar dit is een erg leuke verrassing geworden.

Het lijkt erop alsof Daniel Radcliffe er nog steeds alles aandoet om van zijn Harry Potter persona af te komen. Dit gaat zelfs zover dat hij een hele film lang als lijk speelt, wat hem niet onaardig afgaat. Het resulteert zich in een bijzonder, creatief en bovenal intieme ervaring waar men met een eigenaardige blik naar de hedendaagse maatschappij kijkt.

De titel 'Swiss Army Man' wordt op een inventieve wijze letterlijk genomen; Manny wordt te pas en te onpas gebruikt als een Zwitsers zakmes voor de meest banale dingen. Met name het laten van scheten zou eigenlijk plat moeten overkomen, maar dit middel wordt dusdanig goed ingezet dat het dit niveau ontstijgt. Op deze manier blijft het geheel bizar, doch grappig.

De film staat bij het acteerwerk van Paul Dano en Radcliffe, wier samenspel ervoor zorgt dat je als kijker geraakt wordt door deze gepijnigde personages. In de dialogen - die uiterst treffend zijn - komt naar voren hoe diep het gaat. Gesteund door de sfeervolle cinematografie en de opvallende score kun je hier alleen maar van genieten.

Al met al een heerlijk absurde film die naar meer smaakt. Ik vind het echt jammer dat het merendeel prat gaat op de ogenschijnlijke platheid.

Dikke 3,5 sterren.

"I never made a sextape before..."

Lage gemiddeldes hebben voor mij weinig waarde, maar in dit geval ben ik het eens met de waardering. Afgaande op de poster dacht ik namelijk dat het nog wel wat kon worden, maar volgens mij verbinden die producers hun naam aan de meest random projecten.

In feite is dit de zoveelste found footage vehikel waarin niets noemenswaardig gebeurt. Het is dat men hierin een sekstape probeert te maken; al stellen die pogingen niet veel voor. Het resulteert zich in een hoop geneuzel met - irritante - personages die me werkelijk gestolen kunnen worden. Hierdoor komt de langdradigheid al gauw om de hoek kijken.

Wat dat betreft is de spanning dan ook ver te zoeken en eng wordt het gewoonweg nergens. De spaarzame schrikmomenten die in 'sxtape' zitten, vallen in het water aangezien deze bestaan uit een simpele audiovisuele distorsie. En dat is best jammer te noemen, want met een verlaten abortuskliniek als setting valt zo veel meer te doen.

Al met al een waardeloze horror die maar weer eens bewijst dat het found footage gebeuren op zijn gat ligt.

0,5 Sterren.