Opinions

Detective Fowler: Hey, Gretzky, you know what this is?
Bobby: A hair from your wife's tit?

Hehe, die Wahlberg kan het ook altijd zo mooi brengen. Heb bij deze bovenstaande quote dan ook krom gelegen van het lachen. Jammergenoeg wisselt de film een aantal hoogtepunten af met veel vreselijke dieptepunten.

Het verhaal is uiteraard erg standaard, maar toch zo nu en dan vermakelijk. Jammergenoeg heb ik eigenlijk nooit echt een goed gevoel gehad bij het geheel, dat gewoon vreselijk ongeloofwaardig is. Mark Wahlberg is één van de grootste pluspunten in deze film, al heb ik hem het veel beter zien doen op het witte doek. Verrassing van de avond was André Benjamin, die eigenlijk gewoon prima acteerde en dat had ik niet verwacht. De andere twee - Gibson en Hedlund - presteren ondermaats en weten eigenlijk beide niet echt te overtuigen, vooral de laatstgenoemde, want Gibson heb ik volgens mij nog wel een keer om kunnen lachen.

De film is vermakelijk, dat zeker, maar kent eigenlijk té veel momenten om echt even lekker te genieten van de film. De broertjes rammen er lekker op los, vermoorden de één na de ander en de politie vind het allemaal wel prima blijkbaar. Vooral ook veel kleine dingen die de film de das om doen, zoals een Hedlund die zich ineens doodschrikt, wanneer twee van zijn broers iemand neerschieten, terwijl hij een paar seconden eerder zelf vrolijk een shot-gun staat leeg te knallen. Of het moment in de kroeg wanneer Terrence Howard, zijn collega Josh Charles - baggerslechte rol trouwens - even komt vertellen dat-ie corrupt is. Ze slaan er in de kroeg op los en buiten knalt Charles zijn personage z'n collega neer, terwijl-ie ondertussen melding doet bij het bureau dat zijn collega is neergeschoten door een paar negers. Beetje triest, aangezien de mensen in de kroeg duidelijk zagen dat die twee aan het slaan waren. Daarnaast was de shoot-out bij het huis gewoon erg ongeloofwaardig, de openingsscéne - met het jongetje die een snoepje jatte - erg slecht en was dat gedoe met Gibson zijn Spaanse vlam ook vreselijk irritant. De dinerscéne van de bad-guys was belabberd en de bad-guy zelf was dat ook. Voor de rest vermaakt de film bij vlagen wel lekker natuurlijk en is het vooral Wahlberg die de show steelt, maar het verhaal blijft gewoon erg voorspelbaar, ongeloofwaardig en bevat veel tenenkrommend slechte scénes.

Ik had toch echt meer verwacht van deze film, die met toch een beetje heeft teleurgesteld. Maar oké, het kan niet altijd meezitten natuurlijk. Ik heb de tijd makkelijk uitgezeten en ondanks dat het meer een misdaad/drama verhaal is, kwamen de komische momenten het beste uit de verf voor mij. Het geheel is op een paar scénes na prima gefilmd, de vechtscéne op het eind was slecht bijvoorbeeld, maar de rest kon er wel mee door. Het script was matig, veel momenten waar gewoon veel meer uitgehaald kon worden en de muziek kon me ook niet echt boeien eigenlijk. Mwah, al met al kom ik dan op een 2,5 denk ik.

Meh, vond dit niet echt leuk eigenlijk. Een schaars grappig moment is te ontdekken en het geheel kijkt lekker weg, maar de film kent teveel vervelende momenten om echt leuk te kunnen zijn. Een lekker kerstsfeertje was ook niet aanwezig jammergenoeg.

Vooral het 1e bezoek aan de familie van Vaughn met vader Duvall was vreselijk slecht en irritant, onder andere dankzij die twee ergerlijke broers met dat gestoei. Vince Vaughn zelf is wel grappig, maar voor de rest kon deze (veelal geforceerde) humor me niet bekoren. Onvoldoende dus ook.

Room 1; 2,5*

Room 2; 2,0*

Room 3; 3,0*

Room 4; 2,5*

Zo ongeveer denk ik. Vond de laatste Room, geregisseerd door Tarantino, tegenvallen. Had verwacht dat ze de beste als laatst hadden bewaard, maar nee. Robert Rodriguez is de duidelijke winnaar hier en ik vond Roth niet eens zo vervelend. Vond ome Quentin echt irritanter. Die man moet achter de camera blijven.

The Fourth Kind; gemengde gevoelens. Leuk, boeiend en best interessant concept aan de ene kant, aan de andere kant regelmatig totaal niet naar mijn wens uitgewerkt.

Jovovich is érg wisselvallig en de casting snap ik niet echt als je die ''echte'' vrouw ziet. Maar oké. Voor de rest begon ik me echt totaal te ergeren aan die strontvervelende gezinsproblemen en dat gedoe met die agent (Will Patton); wat een ergerlijke rol zeg.

Gelukkig kijkt het lekker weg en kent de film een paar prima scénes. Maar helaas werkte het (voor mij) naar het einde toe voor geen meter meer. Dat o.a. de opnames van die sessies, van dat ruimteschip en die van de bedscéne niet als bewijs gebruikt konden worden gaat er bij mij niet in. Daarnaast kwam de zelfmoord van Abby haar man totaal uit de lucht vallen.

Gelukkig is het allemaal leuk gemaakt. De split-screens en het gevoel wekken dat het allemaal echt gebeurd zou moeten zijn - dat is natuurlijk niet zo. Kleine onvoldoende.

In tegenstelling tot veel voorgangers vond ik het einde - dus de moord van du Pont op Dave helemaal niet verrassend. Als kijker wordt je meegesleurd in het psychisch verwarde wereldje van Du Pont, waar-ie constant met wapens bezig is. Wat dat betreft vond ik het verloop van deze prent redelijk voorspelbaar.

Bennett Miller heeft de touwtjes goed in handen. Qua regie zit het goed. 'Foxcatcher' is een degelijk geheel, met het Du Pont landgoed als bijzondere setting. Echter zat ik regelmatig met de vraag waarom hier een film over gemaakt is. Echt interessant vond ik het niet en aan het einde van de rit beklijft het gevoel je dat het nét even wat te lang duurde allemaal. Weinig mis met de cast verder, de rare loopjes, opplakneuzen, oren, etc. storen niet. Leuk om Carrell in zo'n rol te zien, als zielige, gestoorde rijkaard.

Echt bijzonder of diepgaand wordt 'Foxcatcher' niet mijns inziens. De nadruk wordt constant gelegd op de gedachtegang van du Pont. Wat gaat er in zijn hoofd rond? Waardoor je als kijker al snel veel dingen duidelijk hebt. Al met al, best een prima film om eens gezien te hebben. Maar nergens echt hoogstaand.

Net als 'Coffy' best vermakelijk. Verder dan een brede glimlach kom ik helaas niet in dit ''foute'' geheel, maar het zit 'm voor mij bij dit soort films dan ook vooral in de sfeer.

Als blaxploitation had ik er iets meer van verwacht. Oké, het is vermakelijk en kijkt lekker weg; toch heb ik volgens mij maar één (echt) exploitatieve moordscéne gezien (vliegtuig) en een enkele tiet. Daar verwachtte ik eerlijk gezegd wat meer van, maar oké.

Voor de rest is dit gewoon leuk. Lekker slecht acteerwerk, foute dialogen en quotes en vooral een heerlijke 70's sfeer. Die huizen, kleren, kapsels; alles. Erg leuk.

Zeer vermakelijke, sfeervolle en bij vlagen grappige film, deze 'Frankenweenie'. Prachtige zwart-wit animatie ook. Een film die ervoor zorgt dat ik wat meer horror-klassiekers op ga zoeken de komende tijd. Waarschijnlijk begin ik met de '31 versie van Frankenstein. Die film is zó bekend - je kent een deel van de inhoud eigenlijk zelfs wanneer je de film nieteens hebt gezien - en de referenties in deze film naar die oude klassieker toe (en andere klassiekers) zijn leuk verweven in het verhaaltje.

Hmm, vaag filmpje. Hier had ik meer van verwacht. Eigenlijk alleen maar gezien omdat Eva Green één van de hoofdrollen heeft. Ze doet het prima, maar voor de rest kon deze film me eigenlijk niet boeien. Vond het veelal maar erg saai en toen op het einde blijkbaar alle verhaallijnen bijelkaar kwamen was ik de draad allang kwijt en had ik er geen kracht voor om het allemaal nog te snappen.

Visueel prima in orde en naast Eva Green doen ook haar twee mannelijke collega's het prima, maar dat is niet genoeg om hier een voldoende uit te slepen. Erg warrig, oninteressant filmpje. Twee kleine sterren... en na de trailer gezien te hebben leek me dit nog wel zo'n leuke film. Niet dus, jammer.

Emmanuelle Seigner

Prima film van Polanski. Nooit echt spannend, maar constant boeiend. Harrison Ford doet het prima en Seigner is geweldig. Precies de goede rol voor haar. Dansscéne in de club is één van haar hoogtepunten in de film, heerlijk. Prima verhaal, die goed is uitgewerkt. De hele film word gedragen door een somber sfeertje, die goed uitpakt, ook dankzij de prima setting in Parijs. Ook de muziek van Morricone is goed overigens.

Jammer dat het eigenlijk nergens over gaat. Beetje een teleurstelling toen ik kreeg te horen dat het om dat kleine ontstekertje gaat. Maarjah, voor de rest is dit een prima film. Nergers blinkt de film uit, maar Polanski scoort op de meeste punten een voldoende en dat is deze film ook waard.

''One of us, one of us!''

Sterke film deze Freaks. Merkwaardig, bizar, meeslepend en best shockerend. Het plot stelt dan misschien niet veel voor; de uitwerking laat een fascinerende indruk achter.

De setting is geweldig, de personages (de freaks!) laten je soms met een vreemde blik naar het scherm kijken - toch zijn zij de ''normale'' mensen. De film begint prachtig bij het einde en de scéne waarin we Cleopatra dan ook écht zien in dat hokje is best shockerend. Best indrukwekkend om te zien hoe er met die mensen wordt omgegaan; van Hans die gebruikt wordt, tot bijv. zo'n ''freak'' die staat te dansen op de tafel tijdens die bruiloft.

De scéne in de regen is briljant. Ook vond ik die scéne (eigenlijk de hele film) op visueel vlak behoorlijk z'n tijd vooruit. Klasse, maar ''nare'' film. Dikke voldoende.

Weinig op aan te merken, op deze 'French Connection'. Prima film, gezien op blu-ray; hoor nogal wat verschillende meningen over de kwaliteit. Het beeld zou niet goed zijn en de cameraman vind het ook maar niks. Het beviel mij wel; het beeld is goed, past bij de film; best scherp, maar wel met de gritty look en het geluid is ook prima. Heb dus ook weinig op de blu-ray uitgave aan te merken gelukkig.

Het verhaal, Hackman, Scheider, de sfeer, de muziek, de spanning.. vond het allemaal zeer goed. Vond het best meeslepend en zeer realistisch gebracht. De (zo vaak genoemde) achtervolgingsscène is één van de hoogtepunten uit de film; subliem. Lekker somber misdaadfilmpje. Dikke voldoende.

'Frenzy' kent een aantal fenomenale scenes, een fijne sfeer, humor, spanning.. eigenlijk alles wat je van een goede Hitchcock mag verwachten. Op één of andere manier komt deze prent weg met een aantal mankementen, die duidelijk aanwezig zijn. Ik stoorde me daar, dankzij alle pluspunten, niet echt aan.

Ik heb me uitstekend vermaakt. Zo'n scene in dat vrachtwagentje vol met aardappelen is meesterlijk. Heerlijke suspense. En naakt in een Hitchcock, ook dat werkt. Mooiste scene is echter het moment dat Hitch de camera terugtrekt uit de woning, terug de drukte op straat in. Mensen lopen op straat en een paar meter verderop (achter een muur) wordt een moord gepleegd. Vreemd gevoel geeft die scene me, maar oh, wat goed! Sowieso kent 'Frenzy' een machtige mix tussen spanning en humor. Erg fijn weer.

Alfred Hitchcock laat me (zoals gewoonlijk) weer lekker achterover hangen en genieten. 'Frenzy' kent qua plot een paar schoonheidsfoutjes, maar dat mocht de pret niet drukken. Op naar 'Marnie'.

Heb het origineel (nog) nooit gezien, maar zal dat zeker een keer gaan doen. Deze remake is bij vlagen erg spannend, maar ook regelmatig één groot drama. Eén ding weet ik wel na het zien van deze film; Jason Voorhees is de snelste man ter wereld. Wat kan die gast zich snel verplaatsen zeg.

Ja, beetje (érg) ongeloofwaardig allemaal, maar zo er zijn nog wel meer dingen waar de schrijvers van dit script de plank misslaan, dat even terzijde. Njah, van de - stereotype - personages weet eigenlijk niemand te overtuigen. Enige grote pluspunt zijn de geweldige tieten van Julianna Guill. Jammer dan ze op zo'n enorme kneus zit terwijl dit duidelijk wordt, maar oké. Michael Bay zal verantwoordelijk zijn voor het feit dat Steve Jablonski de score voor de film verzorgde. Goede keus, want die vond ik prima.

Maar... eigenlijk is het gewoon een groot rommeltje. De keuzes die de personages maken zijn gewoon ''vreemd'', om het zacht uit te drukken. Eén van die meiden gaat met een totale vreemdeling op pad, wanneer die bij de deur komt. Het is middag en 's nachts zweven ze nog in de bossen rond. Ondertussen heeft Jason bewezen 's wereld beste boogschutter te zijn, aangezien hij vanaf een paarhonderd meter iemand (in een speedboot met een enorme snelheid!) even precies door z'n hoofd knalt. Tsjah, zo kan ik het ook wel. Voor de rest is het allemaal zo standaard en worden we overladen met cliché's.

Het grootste cliché werkte voor mij voor geen meter. Ik bedoel; waarom nou zo'n achterlijk einde? Jason gaat uiteraard niet dood, zwemt onder water even als een dolfijn naar z'n masker (waarom die moeite?) en kan met zijn vinnen zó vreselijk hard kracht zetten dat ie zo door de stijger heen vliegt. Of ie daar nou kon staan of niet, beetje jammer. Net als het ''Jason. Say hi to Mommy...'' moment, aah! Voor de rest brengt het einde - vooral in die tunnels - zeker wat leuke momenten met zich mee, maar wordt het ook regelmatig leuk verstierd. Twee en een halve ster voor deze film moet wel mooi zijn denk ik dan.

Leuk vermakelijk filmpje. Het verhaal stelt niet zoveel voor, maar is wel redelijk grappig op sommige momenten. Een echte komedie wil ik dit niet noemen, maar horror eigenlijk ook niet. Jackson maakt een vreemde mix van een aantal genres, maar het pakt leuk uit. Het ziet er allemaal erg goed uit en alles blijft constant lekker luchtig en kijkt vlot weg. R. Lee Ermey als Sgt. Hartman is hilarisch. Erg leuk om hem voorbij te zien komen. Minpunt was het gedoe tussen Fox en Alvarado, wat niet echt in het geheel paste. Maar zeker leuk om gezien te hebben. Dikke drie sterren.

Volgens mij was het wel een paar jaar geleden dat ik deze From Dusk Till Dawn voor het laatst had gezien. Maar weer eens gezien dus; had er ineens zin in.

Direct maar met een halve punt omhoog - wat een geniale film. Ook overduidelijk dat Tarantino met z'n pen bezig is geweest voor deze film. De 1e helft van de film is ijzersterk; subliem geschreven, bomvol geweldige quotes, érg sfeervol in dat woestijngebied, grappig (die scéne met dat gat in die hand blijft geniaal), spannend en met de camper (geweldige rit ook) rijden we naar de 2e helft van de film.

Eenmaal aangekomen bij de 'Titty Twister' wordt je verblijdt met de geweldige pussy-speech van Cheech Marin. De sfeer die daar eerst heerst is wederom geweldig. Zuipen, naakte vrouwen en langzaam de opbouw naar de twist. Dat geweer van Tom Savini (die lul) blijft ook hilarisch. Sowieso zit de film bomvol leuke vondsten.

Ik wist wat daarna ging komen uiteraard; ge-wel-dig. Wat een waanzin, wat een hilariteit, over-the-top scénes en geweldig einde. Mijn favoriete Rodriguez, deze film.

Wat een heerlijk gestoorde rol van Travolta. Erg vermakelijk filmpje die zichzelf echt nergens serieus neemt. Een lekkere mix tussen actie en humor; zo vond ik de scéne van Travolta met die bazooka uit de superstoere Audi echt helemaal fantastisch. Heerlijk over-the-top allemaal.

Meyers doet aardig mee, maar het is natuurlijk Sjon die de show steelt met z'n heerlijke streken, one-liners, brute handelingen en de ene 'fuck' na de andere. Het moment dat hij die meid aan die etenstafel zonder twijfelen ineens dood knalt komt dan weer keihard aan, erg verrassend en strak gedaan. Het verhaaltje vliegt van de hak op de tak en stelt niks voor, maar biedt genoeg hersenloos vermaak en is precies fout genoeg om het allemaal lekker te laten werken.

Nu alledrie filmpjes van regisseur Morel gezien. Taken blijft m'n favoriet, maar dan komt deze toch wel. Die kale kop van Travolta is alleen al geweldig. Zonder hem had deze film denk ik ook een stuk minder geweest. Nu een dikke voldoende voor deze prent.

Woow, hij flikt het weer! Billy Wilder.. de man die me nooit teleurstelt. Zoveelste film die ik van hem zie en ook deze keer heb ik genoten. Onverwacht goed deze 'Front Page'. Een sfeervolle prent (fantastisch dat kantoor) die je in een razendsnel tempo voorbij ziet vliegen - Lemmon en (vooral) Matthau zijn geweldig, de film is vlijmscherp en uitstekend geschreven en zit vol met hilarische scenes. Ik was na een lange dag echt heel moe, maar dankzij deze rollercoaster weer klaarwakker. Op naar de volgende Wilder.

Gelukkig weer eens een Franse horror die me wél beviel, deze Frontière(s). Want dat gaat wel snel eens anders, helaas. Al heb ik nog wel wat gemengde gevoelens.

De film deed me overigens sterk denken aan 'The Texas Chainsaw Massacre', en ik ben niet de enige zie ik. Daarnaast vond ik het verhaal érg matig en dat gedoe met de nazi's totaal onnodig en niet passend in het geheel. Maar... kwa spanning (die scéne van de twee jongens in die nauwe kruipruimte en nog een aantal scénes onder in die ''slagerij'' daar bijv.) vond ik erg geslaagd. Een paar keer (bijna) op 't puntje van m'n bank.

En het zag er allemaal uitstekend uit. Een paar visueel imponerende scénes, met prima ondersteuning van de (soms wel wat bombastische) muziek. De scéne met die cirkelzaag is overigens een hoogtepunt, érg sterk en aardig indrukwekkend. Prima gedaan. De uitgerekte landschappen zien er mooi uit, goed camerawerk, mooie belichting, dus op technisch vlak prima gemaakt deze film.

Jammer van het verhaal(tje) dan weer, wat ik toch ook gewoon belangrijk vind. Acteerwerk is wél prima, vooral naar het einde toe. Makkelijke voldoende.

- David Frost: Are you really saying the President can do something illegal?
- Richard Nixon: I'm saying that when the President does it, that means it's not illegal.

Ron Howard zet twee mannen, tegen over elkaar in een stoel en weet alleen zo de kijker op het puntje van zijn stoel te krijgen. Althans, zo was het bij mij. Een groot compliment voor Howard, die een sterke film neerzet die constant boeit. Dit had ik van te voren niet verwacht. Ik wist eigenlijk helemaal niet wat ik moest verwachten, maar het eindresultaat was meer dan voldoende. Ik heb genoten.

De sfeer uit de jaren 70' doet het altijd goed bij mij. Het geeft op één of andere manier altijd een warm gevoel mee wat een prima fundament is voor de film. Ook in deze film had ik dat. Nou is dat een hele verre bijzaak misschien, maar het telt. De acteerprestaties van Michael Sheen en Frank Langella tellen zelfs dubbel, want die speelden beide de sterren van de hemel in deze film, fantastisch. Net zoals de rest van de cast trouwens. Sam Rockwell, Oliver Platt, Kevin Bacon en Matthew Macfayden, allemaal ijzersterk in hun rol.

Daarnaast is het verhaal gewoon erg interessant. Het Watergate-schandaal, wat in Amerika nogal voor de nodige oproering heeft gezorgd. Ik had er nog nooit iets van gehoord, maar na het zien van deze film krijg ik neigingen om toch maar eens te gaan zoeken. Het begin van de film kent direct één van de sterkste shots: wanneer Nixon vertrekt uit het Witte Huis in de helicopter en Frost het op de tv aan het volgen is. Die blik van Nixon in de camera en Frost die er gewoon van schrikt. Net of Nixon, Frost boos aankijkt, omdat ie' al weet wat er te wachten staat. Van die scéne kreeg ik echt kippenvel. Prachtig in beeld gebracht en wat mij betreft memorabel. Vervolgens worden we overladen met dialoog, maar het blijft maar boeien. De gesprekken tussen de twee, met ook al eerder aangegeven het telefoongesprek als één van de hoogtepunten, maar ook de zoom op het hoofd van Nixon, wanneer hij niets meer te zeggen heeft. Er wordt op een prachtige manier naartoe gewerkt, al vond ik dat het op een gegeven moment wel wat veel werd in korte tijd. Ook die vrouw waar Frost mee omgaat vond ik een beetje makkelijk. Hij ontmoet haar in het vliegtuig, kent haar niet, maar neemt haar zo mee naar de belangrijkste tijd uit z'n leven? Oké, dat kan, maar logisch vind ik het niet echt eerlijk gezegd.

Voor de rest bevat de film tussendoor ook nog de nodige luchtige, komische momenten om het allemaal even op te frissen. Het einde vond ik ook erg mooi, wanneer ''winnaar'' Frost, nog even bij Nixon langsgaat, voor het laatst. Die schoenen Dus duidelijk een goede film, die misschien bij herziening nog wel eens omhoog kan gaan in waardering. Voor nu erg dicht tegen de vier sterren aan.

Best vermakelijk, maar nergens memorabel. 'Frozen' is een aaneenschakeling van weinig bijzondere dialogen tussen 2 / 3 personen in een skilift, waar ze door een bijzonder slap misverstand in vast zijn komen te zitten. De film vermaakt tot het einde - ik bleef benieuwd hoe deze ellende voor de personen in kwestie tot een einde zou komen. Echter wordt het plot wel opgebouwd door een paar erg ongeloofwaardige en onlogische wendingen. De sprong uit die lift? Werkelijk, wat dom. Ik had na 1 seconde al in gedachten om weg te klimmen via de kabels. Maar oké, redelijk vermaak. Prima sneeuwsfeertje.

Prima film, alleen ik had bij de titel Fucking Åmål eigenlijk wel iets anders verwacht. Toen ik erachter kwam dat Åmål één of ander dorpje was, realiseerde ik me dat zoiets eigenlijk wel wat moeilijk gaat

Deze film wordt naar mijn mening vooral gedragen door het ijzersterke acteerwerk van eigenlijk iedereen, al springen de twee meisjes en hoofdpersonages er makkelijk bovenuit. Ik had er maar moeite mee om medeleven op te brengen voor Agnes. Echt onzeker lijkt ze niet en als het haar uitkomt scheld ze een verlamd meisje even behoorlijk de huid vol. Haar probleem is, dat ze verliefd is op klasgenoot Elin, met een mix van x-en o benen, althans zo leek het. Die ziet er voor de rest leuk uit en op een miraculeuze manier staat ze heel toevallig op de avond van haar feestje voor de deur terwijl niemand anders erover peinst om even langs te komen, op dat meisje in die rolstoel na. Ik vind het allemaal wat vergezocht. Agnes is verliefd op Elin, oké, maar de manier waarop Moodysson de ontwikkelingen tussen die twee aan ons toont kon ik me niet altijd even goed in vinden. Dan heb ik het vooral over de avond van Anges haar feestje. Daarnaast vind ik het maar wat slordig dat iedereen haar ''o-zo geheime'' verhaaltjes op de computer kan gaan lezen. Eerst Elin, maar ook haar moeder. Lijkt me niet dat je zo slordig met je innerste geheim omgaat. Een wachtwoord doet wonderen.

Het thema van de film is erg interessant en dit brengt dan ook wat leuke momenten met zich mee. Jammergenoeg is de film al afgelopen, terwijl het eigenlijk pas net begint. Had graag nog wat meer gezien, maar Moodysson breit er wat een slordig einde aan eigenlijk. De scéne op de wc, op het laatst is wat mij betreft het hoogtepunt en toen zat ik ook aan het beeld gekluisterd. Voor de rest wist de film met niet echt beet te pakken jammergenoeg. Zeker een leuke film, maar bijzonder vind ik 'm niet, daar doen te veel kleine dingen afbreuk aan.

Matige film die nergens weet te overtuigen. De acteerprestaties zijn behoorlijk onder de maat en ondanks dat hoofdrolspeler Westra het beste zijn werk doet kon ook zijn rol me niet bekoren. Wat een irritant ventje. Soms werd het dan weer zo dramatisch dat het weer erg leuk werd, bijvoorbeeld de scéne met Sieb van der Ploeg, niet te geloven! De film leunt op zijn dialogen, die niet echt goed waren. Opzich weten Westra en Tuinman wel wat ze doen, maar goed werd het nooit, wel bij vlagen vermakelijk. Net zoals de film, die opzich lekker wegkeek terwijl ie' eigenlijk nergens goed in was.

Goede film hoor. 'Vengeance is Mine' kent sowieso een aantal zeer sterke scenes. Een paar momenten in het hotel / bordeel, de moorden op de twee collega's, maar bijv. ook de scene dat de vrouw van Enokizu met z'n vader zit te badderen in Hot Springs. Die scenes doen hun werk goed en maken indruk.

Enokizu is sowieso een boeiend en tegelijkertijd moeilijk karakter. Hij heeft best een (oké, hele kleine) sympathieke kant, maar toch is-ie niet te vertrouwen. Het blijft als kijker spannend en onvoorspelbaar. Imamura weet wat-ie doet, al vond ik de sprongen in de tijd soms wat verwarrend. Camerawerk is goed.

Niet echt een thriller, maar een heel goed drama. Imamura vind een prima balans. De film gaat na een sterk begin, vanaf de scenes in het 'Asano-Hotel' weer echt los. De oma daar + de vrouw dragen beide hun steentje positief bij. Goed acteerwerk. Keg Ogata voorop. Ik heb naar een boeiende film zitten kijken.

Leuk filmpje. Beetje ongeloofwaardig allemaal, maar erg vermakelijk. Leuke Britse humor (hoewel ik die niet altijd even goed kon waarderen), geinige personages, de film kijkt makkelijk weg en heeft een hoog feel good gehalte. Het einde was ook geinig. Voldoende voor deze Britse prent.

* * *

Niet echt veel fun in dit huis, maar wel voor mij als kijker. Geinige film van Hooper, al blijft The Texas Chainsaw Massacre 2 mijn favoriete film van hem. Weinig mis met deze 'Funhouse', die een lekker creepy voorproefje geeft in de Freakhouse, voordat de échte rit begint. Echt eng vond ik het niet worden, al kent de film een enkele spannende scéne. Sfeervol en vermakelijk is het geheel wel. Voldoende.

Hmm, dit was dus duidelijk niet aan mij besteed. Wat een vreselijke film zeg. Het enige wat deze film de moeite waard maakte voor mij was de redelijk beklemmende sfeer, maar voor de rest overheersen de negatieve punten duidelijk. Het acteerwerk is niet slecht, maar over het algemeen duidelijk ondermaats. Die slanke jongen deed het nog het beste en ook de moeder kon me wel bekoren, voor de rest was het één groot drama, net zoals de film zelf...

Het begint opzich wel leuk, met de jongen die om eieren komt schooien. Daarna word je als kijker al snel meegevoerd in een steeds beklemmender geheel, maar daar eenmaal aangekomen word de één na de andere plank misgeslagen wat mij betreft. Papa krijgt een tik op zijn been en kan de rest van de film niet meer lopen, erg triest. De ''kwajongens'' worden met de minuut irritanter en als één van die gasten dan ook nog in de camera begin te praten is het helemaal over natuurlijk. Denk je dat je het gehad hebt, spoelt ie' de tijd later ook nog eens achteruit met de afstandsbediening Behoorlijk triest. Grappig word het nooit, eng word het nooit, spannend word het nooit, interessant word het nooit, maar irritant en ongeloofwaardig wel. Mam en pap nemen volgens mij wel genoegen met alles, aangezien de moeder in het begin nieteens aan de buren - die met de boot aankomen - aangeeft wat er aan de hand is. Die ouders zijn gewoon twee pakken hooi man. Pak die jongens gewoon met een golfclub of een mes die allemaal in handbereik liggen. Maar nee, dit proberen ze zo ongeveer pas als hun zoon word doodgeschoten. Nog zo'n slecht moment. Vooral vreemde scénes hierna. De twee jongens zijn verdwenen en een lange shot in de huiskamer volgt. Het deed mij niks, maar het werkte me wel op mijn zenuwen dat er niet meer aandacht werd besteed aan hun eigen zoon die net neergeknald was.

Misschien wat te hogen verwachtingen van deze film, of in ieder geval andere verwachtingen. Het plot leek wel interessant, maar Haneke wou volgens mij één van zijn ''verboden gedachtes'' op het witte doek zetten en faalt grandioos wat mij betreft. Wel een leuk moment is de scéne dat de vrouw die gast neerknald, maar de daaropvolgende scéne - terugspoelen - die ik eerder aangaf deed dit dan weer de das om. Voor de rest ziet het er niet mooi uit, is de muziek verschrikkelijk en boeide het me gewoon voor geen meter.

Veel minder dan het vorige deel, deze 'Furious 6'. De 1e helft van de film is echt bijzonder matig. Vond er tot dan eigenlijk niks aan. Gelukkig herpakt het één en ander zich in de 2e helft van de film, met o.a. de bombastische scénes met de tank en het vliegtuig. Zeer vermakelijk. Al met al stelt het niet heel veel voor, ook de cast is weer eens op de automatische piloot bezig. Van Dwayne Johnson kan ik dat hebben (blijft een held), van o.a. Vin Diesel minder. Die gast valt echt bijna niet meer te verstaan. Ze zorgen gelukkig wel voor een paar beste beukscénes, die de pijn voor mij als kijker i.i.g. een beetje verzachtten.

Buiten Dwayne (The Rock) Johnson om + een paar meeslepende actiescenes kan ik weinig met deze 'Furious Seven'. Sterker nog, ik vind dit de minste uit de reeks. Dat komt grotendeels omdat ik vind dat de serieus acterende cast (bah, verschrikkelijk) totaal niet rijmt met het over-the-top gebrachte spektakel. Tel daarbij de ontelbaar tenenkrommende melodramatische en aan de andere kant de (zogenaamde) stoere momenten (monologen, quotes, etc.) op en ik zit echt langer dan twee uur grotendeels te fronzen met m'n wenkbrouwen wat James Wan hier allemaal op het scherm heeft getoverd. Bij vlagen lachwekkend. En hoe leuk sommige actiescenes ook zijn, de CGI is zó duidelijk aanwezig. En ja, met wat CGI en een leuk budget is natuurlijk alles mogelijk. Verder faalt de film op heel veel fronten. Leuk ook, dat uitgerekte einde speciaal voor Paul Walker (mooi voor de cast natuurlijk), maar ik kon er in deze film maar weinig mee.

Vermakelijk, visueel prima in orde en gelukkig speelt Brad Pitt de hoofdrol. Eén van mijn favoriete acteurs. Bepaalde actiescenes zien er uitstekend uit. Op 1080p, met DTS audio is dit gewoon lekker dreunen. De aanloop naar de laatste scene is erg spannend, het verloop van de scene is ietwat ongeloofwaardig, maar nergens storend. Heb me kostelijk vermaakt met al dat geknal en gedreun. Mooi gemaakt.

'Fury' is niet een film die de waanzin uit de oorlog laat zien, maar speelt op de bekende Hollywood wijze met helden en cliché's. Er is veel gezegd over de laatste scene (dat rookie Lerman blijft leven) - daar stoorde ik me niet zo aan, meer aan het verhaal rond zijn personage in het algemeen. De film zal me waarschijnlijk niet blijven achtervolgen, maar boeit van begin tot einde. Ruime voldoende voor deze prent.