Opinions

Wel aardig vermakelijk weer, dit derde deel uit de reeks, maar wel de minste die ik tot nu toe zag. Acteerwerk is niets mis mee eigenlijk, maar het script en een aantal personages zijn wel drama. Tsjah, het is gewoon weer een herhaling van de vorige delen. Opzich kan dat goed uitpakken, met enige originele insteken, maar dat is er bij deze film niet bij. De zonnebankscéne was geinig, maar die twee meiden waren echt verschrikkelijk. Daarnaast waren er gewoon te veel dingen veels te vergezocht. Ondanks dat het begin gewoon écht een herhaling was van de vorige delen, vond ik die nog het leukst. Aardig om eens gezien te hebben, maar voor de rest niet veel soeps.

Best wel slecht eigenlijk, maar toch aardig vermakelijk dankzij het rappe tempo en de vele grappige scénes. Ik heb in ieder geval een paar keer goed gelachen bij wat moorden. Vooral ook omdat het soms gewoon té slecht was.

Die Shantel VanSanten is een lekker ding trouwens, nooit eerder van gehoord. Voor de rest is het acteerwerk érg matig, vooral ook van de hoofdrolspeler. Eigenlijk is deze 4e Final Destination gewoon één groot zootje; erg vergezocht, ongeloofwaardig en uiteraard is het dan ook nog de meest voorspelbare filmreeks die Hollywood kent, aangezien we allemaal wel weten dat iedereen morsdood gaat. Grootste pluspunten zijn de korte speelduur, de moorden die elkaar in een rap tempo opvolgen...

... en uiteraard de nodige humor. De kills waren soms toch wel leuk, origineel en lekker bruut, maar ik heb ook een paar keer goed gelachen, vooral omdat het geregeld lekker onnozel was. Hoogtepunt is de zelfmoordpoging van die neger. Njah, zo uitgezeten deze film, maar zal 'm waarschijnlijk niet weer zien.

Finding Nemo; vanavond voor de tweede keer gezien...

En wat een ongelovelijke kijkervaring was het weer zeg. Pixar levert met deze film een briljant staaltje animatie en een prachtig avontuur voor jong en oud wat mij betreft. Vanaf het beging tot aan het einde word je in een prachtig avontuur vol spanning, humor en emotie meegesleurd wat resulteert in een briljante kijkervaring.

De beelden die we krijgen voorgeschoteld zijn ongelovelijk mooi, prachtig gemaakt. Dat is wat mij betreft ook een sterke reden waarom de film zo heerlijk wegkijkt en destemeer een hoge beoordeling staat te wachten. Je word gewoon meegesleurd in de prachtige beelden. De muziek die deze briljante beelden ondersteunen zijn perfect. Zet je home cinema set op volle kracht en genieten maar zou ik zeggen.

De personages zijn misschien wel het sterkste punt uit de hele film. Nemo, Marlin, Dory, de drie haaien, de vrienden van Nemo bij de tandarts in het aquarium, de meeuwen en nog veel meer. Allemaal geweldig en precies de stemmen de er perfect bijpassen. Ik heb me eigenlijk om de meeste personages wel dood gelachen, maar Dory is toch wel briljant. Haar korte termijn geheugen zorgt voor een paar heerlijke en briljante uitspraken. ''I speak wale''

Het verhaal zelf is prachtig wat mij betreft. Een meeslepend verhaal over een vader die zijn enige zoontje kwijtraakt nadat hij zijn vrouwtje en de rest van zijn kinderen ook al kwijtraakte. Dit resulteert in een zoektocht onder water en op land in Sydney, Australië. Prachtige scenes bij de tandarts zeg. In het aquarium, maar ook als het meisje binnenkomt om Nemo op te halen. Dat deuntje erbij, geweldig gewoon.

Ach, eigenlijk is alles perfect aan deze animatiefilm. De film kreeg na een eerste kijkbeurt vier sterren, maar na deze verbluffende tweede kijkbeurt kan ik niets anders dan de volle vijf sterren geven. Misschien overweeg ik zelfs nog wel eens een top tien plaats voor deze film, want ik heb maar weinig films gezien die ik zo prachtig vond.

Erg leuke film. Met 'Drivin' My Life Away' begint de film al goed en het niveau wordt, ondanks dat ik toch erg aan Travis Fimmel moest wennen, goed behouden. Fimmel als ''Steve McQueen'' speelt een apart rolletje. Zo'n zenuwpees, onnozel, toch soms ook weer pienter en aandoenlijk mannetje. Is het slecht geacteerd, of hoort 't bij z'n rol? Maakt ook geen zak uit. Even wennen aan deze man, maar eenmaal gewend.. werkt alles in deze film uitstekend. Leuk verhaaltje, prima bijpersonages en vanaf het begin tot eind vermakelijk.

Wat een film. Eén van de grootste meevallers van de laatste tijd. Het slaat dan misschien wel helemaal nergens op allemaal, maar ik heb constant met een brede lach zitten kijken en soms zelfs dubbel gelegen van het lachen.

Eric Christian Olsen steelt de show, wat een droogkloot, geweldig! Die gast gooit er echt de ene na de andere domme, droge, maar geweldige quote uit en ik vond het erg geestig allemaal. Die kop van hem maakt het dan helemaal af, erg grappig figuur. Roemer is prachtig, net als veel andere meiden in de film die er met z'n allen voor zorgen dat deze film (voor mij) leuk blijft om naar te kijken. Veel bijfiguren zijn ook geweldig, zoals Dr. Rick, die enorme homo of die vrienden van Nick en Shawn. Vaak érg flauw, maar nergens té. Deze én nog erg veel andere personages zorgen ieder wel met één of andere opmerking of een bepaalde handeling voor een grappig moment. Prima gedaan allemaal.

Ja, lachen geblazen met deze zooi. Voor de rest is het een voorspelbaar, clichématig en standaard werkje, maar dat was te verwachten. Ik kan me ook best voorstellen dat mensen dit niet grappig vinden. Verassend genoeg vond ik dat wel. Heb stiekem toch aardig genoten. Dikke voldoende.

Leuke film met een overtuigende Harrison Ford. Het verhaal is standaard en niet altijd even geweldig uitgewerkt wat mij betreft. De film komt langzaam op gang, maar weet toch wel naar een redelijk hoogtepunt te komen. Het einde is best nog spannend. Ik zat in ieder geval wel op het puntje van mijn stoel. Zeker een voldoende waard deze film die lekker wegkijkt.

Wat een geweldige acteerprestatie van Katie Jarvis zeg. Nog nooit van haar gehoord, maar dit vond ik bijzonder goed. Fassbender is weer eens geweldig bezig, fantastisch acteur. Kan uitgroeien tot één van de besten. Op de andere cast is ook niks aan te merken. Sterke film voor de rest ook.

Een bijzonder hoogtepunt wordt nooit bereikt, maar dat hoeft niet omdat veel kleine dingen er wel voor zorgen dat deze film een sterke indruk maakt. Ten eerste is de sfeer in die achterstandswijk geweldig. Allemaal kleine, rommelige appartementjes waar je zo in- en uit kan lopen. Bij het maken van een film als deze moet je wel een perfecte hoofdrolspeelster casten, anders werkt het gewoon niet. We volgen steeds Jarvis en die speelt zó sterk en geloofwaardig dat alle scénes met haar sowieso geslaagd zijn.

De ontwikkelingen in het verhaal zijn nooit vreselijk indrukwekkend of bereiken nooit een zogenaamd hoogtepunt, maar het voelt wel ''echt'' aan allemaal. Van de scénes met het paard, de dansscénes van Jarvis, het moment dat ze gaan vissen, wanneer ze een beurt krijgt van Fassbender, als ze bij laatstgenoemde inbreekt, de ontvoering van z'n dochter, de spanningen thuis en de ''i hate you'' op het laatst. Veel sterke scénes en veel (meeslepende) momenten vol spanning en/of emotie. Erg goed. Het zakt op een gegeven moment wel wat in (2e helft), maar niet zo erg dat het stoorde. Ik bleef geboeid kijken en dat is knap, want ik was behoorlijk moe.

Mooi filmpje dus. Visueel aardig; een paar mooie shots en vooral sterke belichting tijdens een aantal scénes. De muziek deed me dan weer niks. Voor nu geef ik 'm 3,5 ster. Dat blijft een gevoelskwestie, maar het kan best zijn dat dit eens verhoogd wordt.

Prima film weer van Gilliam. Een bij vlagen vreemde ervaring, maar zeker de moeite waard. Robin Williams kon me eerlijk gezegd niet altijd bekoren in de film. Een aantal ergerlijke momenten van hem worden afgewisseld met toch ook wel prima momenten, samen met Jeff Bridges. De laatstgenoemde steelt de show overigens, wat een prestatie.

Het begint allemaal leuk, grappig en vlot. Dit veranderd al snel in een beetje rommelig geheel, waarin Gilliam eigenlijk een beetje van de hak op de tak vliegt. Zo komen we een aantal personages tegen die op een gegeven moment erg irritant werden. Gelukkig heeft Bridges dan natuurlijk de meeste screentime om dit in positief opzicht weer op te vangen. De dialogen van hem samen met Williams zijn erg goed, net als die met zijn vriendin. De verhouding tussen hun vond ik dan weer wat minder uitgewerkt, maar de manier waarop ze op het laatst toch weer samenkomen is prima gedaan.

Een dikke drie sterren voor nu, maar dicht tegen een halfje verhoging. Een mooi verhaal dat me jammergenoeg (nog) niet echt wist te raken, maar wie weet komt daar nog eens verandering in.

Had tot eergister nog nooit van deze Fitzcarraldo gehoord volgens mij, maar dankzij wat berichten hier en de machtige poster van deze film had ik direct zin om 'm te zien.

En ja, érg mooi filmpje. Er zijn wat stukken dat de film wat inzakt en het einde viel me wat tegen, maar voor de rest heb ik best wel genoten. Klaus Kinski speelt geweldig, alleen die kop al. De scéne met die boot die over de berg getrokken wordt is érg gaaf gedaan en de film weet op visueel vlak regelmatig behoorlijk te imponeren.

De prachtige geschoten plaatjes van de jungle, de rivier, de bergen en de boot die overal doorheen vaart. Schitterend gemaakt allemaal. Het einde was wel leuk, met 'Fitz' op de boot, maar ik had er toch wat meer van verwacht. Echt indruk maakte het niet.

Maar oké, de film biedt tussendoor genoeg vermaak en regisseur Herzog heeft het allemaal prachtig op het witte doek weten te toveren. Hele dikke voldoende.

Prima film, wel wat minder dan verwacht allemaal... op de prestatie van Nicholson na. De huil uitbarsting op het laatst vond ik trouwens niet he-le-maal overtuigend, maar...

... de scéne werkt voor de rest wel. Daarnaast vond ik de scéne in het restaurant best geniaal. Echt veel deed het me niet allemaal, helaas. Soms ook wat langdradig.

Het wat ''leeg'' aanvoelende sfeertje past wel weer goed en op het laatst krijg je toch nog wat medeleven met die onsympathieke eikel van een Nicholson. Voldoende.

Een komedie. Tjong. Persoonlijk werd ik nogal neerslachtig van deze vreselijke film. Segel en Blunt zijn best leuk over het algemeen, maar hier gewoon.. echt niet. Los zand ook. Film duurt te lang, is voorspelbaar, slecht, flauw en dom. En draagt daarnaast een wat treurige vibe met zich mee. Bah. Niks aan.

Wat een matige film van Clint Eastwood zeg. Saaie acteurs, matige effecten, lelijke filters, totaal niet bijzondere muziek en een oninteressant en traag gebracht geheel over het hijsen van de vlag. Ik had hier toch veel meer van verwacht. Ik mag toch hopen dat 'Letters from Iwo Jima' een stuk beter is.

Aardige film, waar Kinnear uitstekend bezig is, al kon ik me totaal niet in hem vinden, vooral wanneer hij 30 miljoen aangeboden kreeg. Het is toch niet te geloven, krijg je zo'n aanbod, maar doe je het niet, omdat je persé wil dat Ford toegeeft dat ze je idee hebben gejat. Tss, fuck dat idee, smeer 'm met de 30 miljoen en denk aan je gezin man. Hij had ze wat mij betreft duidelijk niet altijd op een rijtje, maar toegegeven, hij speelt de rol erg goed.

Voor de rest vond ik het wat jammer dat er eigenlijk nooit een echt hoogtepunt bereikt word. De scénes in de rechtzaal vond ik erg matig. Ik heb van Kinnear's kant volgens mij geen overtuigend standpunt/argument of wat dan ook maar gehoord. Van de één op het andere moment wint ie' de zaak. Mooi moment, maar er word niet op een al te beste manier naartoe gewerkt vind ik. Toch heb ik me wel vermaakt met deze film die constant wist te boeien en een paar mooie scénes kent. Een twee en een halfje dan maar denk ik.

Erg goede film dit! Een brok spanning die eigenlijk gedurende de hele film zijn kracht niet verliest! Top acteerprestaties van alle acteurs en wat ziet Julia Roberts er weer heerlijk uit in deze film! Vooral de scene met Kiefer Sutherland in de auto is erg goed geacteerd en superspannend! Ware aanrader dit!

''Oh, you’ve remodeled the garage. Must have cost you hundreds.'' Geweldige film. Chevy Chase in z'n leukste rol.. die ik van 'm zag tot nu toe in ieder geval. LA is altijd goed als setting, dus de basis is prima. Maar die vent met z'n oneliners. Zet alles maar op de rekening van de Underhills. Wat een vermaak. Die man met z'n vermommingen, gladde praatjes en droge hasses, fantastisch. Lekkere pot bier erbij en een glas whisky en je hebt een zeer lollige avond met deze prent. Faltermeyer zorgt voor de muziek en die synths passen natuurlijk precies in dit lekkere sfeertje. Ik hou zo van de 80's.

Wederom erg leuk. Misschien niet zo leuk als het 1e deel, maar dat maakt helemaal niks uit. Ook dit tweede deel is bijzonder vermakelijk, inclusief ook deze keer weer, wat leuke verrassingen. Fletch hangt wederom de welbespraakte lollige detective uit, Louisiana zorgt voor een sfeervol fundament en Faltermeyer zorgt gelukkig weer voor de fijne tune. Mijn vriendin zei nog enthousiast ''is hier ook een 3e deel van!?''. Helaas, ik had het graag gewild. Toch wel genieten geblazen dit soort zorgeloze komedies, waarin elke minuut iets leuks gebeurt. Heb weer hartelijk kunnen lachen.

Redelijke film. Jodie Foster speelt goed, maar haar mannelijke tegenspeler vond ik maar matig. Dan heb ik het over de ''bad guy''. Het was natuurlijk al vanaf minuut één duidelijk dat hij meer over het zaakje wist. De film weet alles leuk spannend te maken en wist mijn aandacht goed op het scherm te houden, omdat ik toch wel benieuwd was hoe alles zat. Jammergenoeg houdt het dan op. Vond het maar wat karig dat het meisje daar gewoon van haar stoel was gekaapt, niemand wat had gezien, Foster net sliep en niet wakker is geworden, want haar dochter vond het blijkbaar niet erg dat ze ontvoerd werd. Nou hebben ze haar wel verdoofd waarschijnlijk, maar dit valt in een vliegtuig natuurlijk direct op. Dat gedoe met die bom was al helemaal belachelijk. Foster die maar dom het knopje indrukt zonder een enkel benul te hebben van wat er allemaal opgeblazen word. Maar voor de rest is de film aardig te pruimen en keek de film lekker weg, mede dankzij een bloedmooie stewardess waar ik de naam even van kwijt ben. Die ga ik zo even opzoeken

Onverwacht klein meesterwerk van regisseur Rob Reiner deze Flipped. Een film waar ik best lang naar uitgekeken heb. De trailer was al geweldig, maar dit eindresultaat is eh, ja... schitterend!

Binnenkort 'Misery' maar weer eens zien - dat was altijd mijn favoriete Reiner, maar die plaats lijkt ingepikt te zijn door deze bijzonder mooie vertelling. Als je de eind jaren '50 en begin jaren '60 sfeer, met die huizen, kapsels, kleding, auto's, muziek, etc. als fundament gebruikt, zorgt alleen dat er al voor dat je mij vanaf het begin beet hebt. En dankzij de magistrale chemie tussen Bryce en Juli bleeft dit tot aan de aftiteling het geval. Oké, eerlijk is eerlijk; daarna ook nog wel even.

Rob Reiner heeft de touwtjes goed in handen en zorgt met de uitermate pakkende voice-over én de vertelling vanuit zowel Bryce als Juli haar perspectief voor een érg leuke (de best mogelijke) opbouw naar het einde, zoals we die alleen maar hadden willen zien. Wat mooi zeg. Sowieso zorgt de film door de uitermate boeiende interactie tussen de twee hoofdpersonen ervoor dat je vanaf het begin tot het einde vastgeklampt zit aan het beeld, omdat je maar één ding wil zien; die kus! En die duurt niet lang meer.

Een film die vol zit met zoet sentiment, wat ervoor zorgt dat je regelmatig met glinsterende ogen naar het beeld zit te loeren. Ik heb er een zwak voor, maar Reiner brengt het ook zo mooi allemaal! De muziek, de vele mooie geschoten scénes, de boom en het mooie gebruik van licht wat de ''oude'' sfeer nóg meer naar boven haalt. Bryce en Juli vormen werkelijk een schitterend koppel in (voor mij) nu al de beste film (annex leukste vertelling) over jeugdliefde, denk ik. Ja, dit kan even niet meer stuk.

Carroll en McAuliffe hebben beide een mooie uitstraling, vooral de eerstgenoemde. Sterk gespeeld. Ze passen precies bij elkaar in deze romantische film (duim omhoog voor de casting), die zelfs nog wat meer te bieden heeft dan alleen ''het gedoe'' tussen de twee. Jep, heb hier érg van genoten.

In ieder geval beter dan 'Tangerine', een film die te veel schreeuwende, irritante kutlui kent. Ook hier portretteert Sean Baker een bepaald milieu, wederom met niet al te overontwikkelde figuurtjes. Beetje een ietwat lagere laag van de samenleving. Voorzichtig uitgedrukt. Had gedacht dat ik snel met deze ellende klaar zou zijn, zo ergens in de nacht zo'n beetje. Maar dat viel mee. Baker weet 't prima in beeld te brengen, fijn sfeertje, redelijk kleurrijk, ondanks de kleurloze bedoening daar in dat motel in Orlando. Eigenlijk gewoon een simpel voorbeeld hoe heel veel mensen leven. En hoe veel kinderen worden grootgebracht. Moeke doet volgens mij wel wat ze kan voor haar kind, maar ben toch blij dat de kinderbescherming bestaat.

Leuke, fraai geanimeerde film, deze Flushed Away. Heb me prima vermaakt met de leuke settings, grappige karakters, het leuke verhaaltje en de komische + avontuurlijke momenten. Die ondergrondse stad is vooral érg leuk. Perfecte speelduur ook. Makkelijke voldoende voor deze leuke film.

Fijne, sfeervolle film van regisseur Cronenberg. The Fly doet regelmatig nogal gedateerd aan, maar is best vermakelijk en kent een leuk concept. De uitwerking is prima - de film lijkt nogal moeizaam op gang te komen wat het verhaal betreft, maar ik vond het wel prima wegkijken eigenlijk.

De film is echter nergens hoogstaand, al wordt de kijker een paar keer getrakteerd op een aantal leuke scénes, zoals het moment dat Goldblum tegen het plafond hangt en de hele transformatie met al haar perikelen daar omheen. Leuke effecten, een paar prima vondsten en de jaren '80 waren geweldig.

Redelijke film. Het verhaal heeft niet veel om zich heen en mist echt elke vorm van diepgang. We volgen een groep jongens die zo nu en dan weer eens even de lucht in worden gestuurd om een opdracht uit te voeren. Waarom en wat er precies achter zit krijgen we niet duidelijk voorgeschoteld en blijft veelal onduidelijk. Dit geldt ook voor zo'n beetje alle personages en daarom word het nogal moeilijk om een soort ''band'' met hun op te bouwen. James Franco acteerd een beetje houterig, maar doet het goed en blijft me toch steeds nog een beetje aan James Dean herrinneren. Het ziet er allemaal strak uit, misschien wel een beetje té gelikt allemaal. Visueel is de film best in orde. De luchtgevechten zijn prima, maar echt spannend word het nooit.

Ach, voor de rest kijkt de film lekker weg. Het duurt wel een beetje lang allemaal, maar echt saai word het nooit en we worden zo nu en dan nog getrakteerd op een vermakelijke scene. Vermakelijk, daar blijft het ook wel bij, want voor de rest heeft de film niet veel om zich. Die Franse vriendin van Franco was wel een leuk pluspuntje nog trouwens, maar de chemie tussen de twee ontbreekt. Leuk filmpje voor een keer, maar dan heb je het ook wel gehad. Ik wel in ieder geval.

2,5*

Mooiste voor mij - als groot 60's adept - is natuurlijk het feit dat het nummer 'White Bird' ff langs komt vliegen. Verder is dit een vermakelijke film. En daar is het mee gezegd. Want 'Focus' brengt niks nieuws onder de zon en weet qua personages, verhaal en twists niet te overtuigen. Zelfs op een moment dat Smith (zogenaamd) dood wordt geschoten heb je als kijker geen stress. Natuurlijk is er niks aan de hand - er komt immers weer een twist. Hé, ja kijk daar is-ie al. Totaal onnozel ook dat Smith echt (!) wordt neergeschoten. Daar zijn tegenwoordig leuke, overtuigende alternatieven voor. Maar dat weten dit soort professionals niet natuurlijk. Margot Robbie is wel heerlijk hoor. Maakt veel goed. Heb me prima vermaakt.

Carpenter creëert weer een lekker sfeertje. 'The Fog' is absoluut niet het beste wat-ie op het witte doek heeft getoverd, maar er valt weer genoeg te genieten. De film ziet er mooi uit, kent een paar verbazend mooie shots (bijv. die van de trap naar de vuurtoren toe) en vermaakt goed. Echt spannend of eng wordt de film nooit en het verhaaltje stelt weinig voor, maar dit soort sfeervolle prenten doen het toch altijd wel goed. Prima muziek weer, verzorgt door de baas zelf. Binnenkort maar weer eens 'The Thing' zien.

Uitstekend debuut van Nolan. Net als bij Aronofsky's Pi heb ik ook best wel genoten van dit meeslepende low-budget werkje. Interessant verhaal, boeiende vertelwijze en een lekker mysterieus tintje, plus de nodige verrassende wendingen.

Nolan stond ook zelf achter de camera en zorgt (mede dankzij het gebruik van zwart-wit) voor een fijne sfeer. Prachtig geschoten trouwens. Uitstekend script, prima soundtrack en misschien nog leuk om te weten dat het personage van Leonardo DiCaprio in Nolan's nieuwste; Inception, ook Cobb heet, net als Alex Haw in deze film. Geen idee of dat enig verband met elkaar zal hebben.

Altijd leuk om te zien hoe een regisseur met beperkte middelen zo'n geslaagd eindproduct weet af te leveren; dat doet toch net wat meer met de film. Nu op naar Inception, de eerste film van Nolan, na deze Following die geheel origineel is, in tegenstelling tot Nolan's andere films.

Toch wel een leuke film, leuker dan verwacht in ieder geval. Het begint allemaal erg goed, met een aantal erg grappige scénes. Heb vooral in het begin een paar keer goed kunnen lachen. De film ziet er natuurlijk prachtig uit, dat is niet te ontkennen. Prachtige stranden, helder water, palmbomen en een prachtig cruiseschip. Op dat vlak is deze film meer dan geslaagd en dit is dan ook een behoorlijk fundament voor het simpele verhaaltje wat dan weer niet zo veel voorstelt.

Wat de cast betreft, zit het allemaal wel goed. Een prima McConaughey, Hudson en Sutherland. Maar ook de dochter van de laatstgenoemde en de vriend van McConauhey konden zo nu en dan grappig uit de hoek komen. De film zakt in het midden wat in en word eigenlijk nooit weer zo leuk als in het eerste half uur. Kijk je door het zwakke script, voorspelbaarheid en de vele clichés heen, dan heb je een lekker avondje vermaak met deze film. En dat heb ik opzich gehad, maar echt veel heeft het niet om zich heen gehad natuurlijk.

Mila Kunis:

Aah, deze film vond ik dus echt heerlijk. Mijn verwachtingen zijn behoorlijk overtroffen in ieder geval. Had 'm al een tijdje liggen, niet zoveel van verwacht, dacht eigenlijk dat het niet zoveel voorstelde, maar niets is minder waar gelukkig. Jason Segel is werkelijkwaar briljant en zet een geweldige prestatie neer. Op één of andere manier wist zijn personage me behoorlijk mee te slepen in het verhaal. Hij zorgt ervoor dat je direct weet waar je aan toe bent en dat je direct in de film zit.

Zit je met een tevreden gevoel te kijken, komt Mila Kunis in beeld. Ik durf eerlijk te zeggen dat het niet beter had gekund eigenlijk. Kunis is beeldschoon, één van de mooiste actrices die ik de laatste tijd op het witte doek zag en daarom trap ik misschien ook wel wat té makkelijk in alles, maar ach, regisseur Stoller zorgt voor het resultaat wat ik graag wou zien in ieder geval. Eigenlijk is de gehele casing prima gedaan. Bill Hader, de ''ex-schoonbroer'' komt zo nu en dan lekker grappig en vooral vreselijk droog uit de hoek voor z'n webcam. Jonah Hill is wederom erg leuk, al is z'n rol maar klein, Kristen Bell doet eigenlijk alles prima, maar Russel Brand is toch wel degene die de show een aantal momenten behoorlijk weet te stelen hoor, wat een heerlijk personage.

Het verhaal is ietwat standaard, maar gewoon erg leuk uitgewerkt. Het wist mij in ieder geval mee te slepen, iets wat ik veelal mis in andere soortegelijke films. De wisseling van humor, drama en romantiek is geweldig, werkt goed en weet precies de goede snaar te raken. Voor de rest is de muziek leuk, blijft alles lekker luchtig en valt zo'n beetje elke dialoog op de goede plek terecht, bij mij wel in ieder geval.

Meer dan geslaagde film, één van de betere in zijn soort en ik denk dat deze film nog wel eens een verhoging van me gaat krijgen. Ik begin op een dikke 3,5, maar dan begin ik ook erg rustig.

Leuk gemaakt filmpje, deze Forgotten Silver. Had zin in een kort filmpje, dus was de keuze makkelijk. Boeiend van begin tot eind, maar het had ook niet langer gehoeven.

Vond het best grappig allemaal. Jammergenoeg wist ik al dat het allemaal nep was. Denk dat het leuker was geweest om daar tijdens het kijken zelf achter te komen. Maar oké; die (serieuze) look van McKenzie steeds op de foto's, de 1e kleurenbeelden, 'Stan the Man' met z'n taartjes én dat kleine meisje, de zelfgemaakte camera's, etc. Ja, leuk en grappig allemaal.

Lekkere (flauwe) humor - veel opstapelende toevalligheden en té opvallende punten die het geheel prima laten werken. Jackson houdt érg van film, dat is duidelijk.

Billy Wilder nr. 12, deze 'Fortune Cookie'. Blijft één van mijn favoriete regisseurs - de man heeft echt een aantal pareltjes geregisseerd. Uit deze film had hij meer kunnen halen wat mij betreft. De wisselwerking tussen Matthau en Lemmon is goed, vooral Matthau - als cynische advocaat - is bij vlagen briljant en hilarisch. Leuke (zwarte) humor, vooral in het 1e uur en de opbouw naar het einde is goed. Echter stopt het daar. Ik vond de ontknoping echt niet geslaagd. Wilder neemt de hele film ruim de tijd en het einde voelt dan ook heel erg afgekapt aan. Daarnaast is het verloop ietwat voorspelbaar. Jammer. Toch een redelijk smetje op een verder bijzonder vermakelijke film. Op naar de volgende Wilder maar weer.

Finish it...

Bijna een jaar geleden zag ik deze film voor het eerst en op één of andere manier kon hij me toen niet echt bekoren. Oké, dat de film - o.a. door zijn prachtige beelden - visueel verbluffend is en dat Hugh Jackman en Rachel Weisz buitenaards goede prestaties neerzetten ziet een blinde nog, maar toch miste ik bij die eerste kijkbeurt veel dingen die ervoor zorgden dat ik de film niet echt kon waarderen. Toch zijn er films die een bepaalde kracht hebben, die ervoor zorgt dat je de film niet kan loslaten en dat bepaalde beelden en muziek je bijblijven. Zo ook bij deze film, die gedurende het afgelopen jaar een paar keer langs kwam spoken in mijn gedachten. Deze week dus toch maar aangeschaft en ik had er uiteraard zin in om de film te herzien.

Drie personages, drie verhaallijnen en drie verschillende tijden. Bij de personage's volg ik uiteraard Hugh Jackman die als Tomas, Tommy en Dr. Tom Creo wordt gepresenteerd. Alledrie personage's zijn interessant, maar het personage Dr. Tom Creo komt wat mij betreft het beste uit de verf. Wat een sublieme prestatie van Hugh Jackman. Ik wist nog wel dat-ie het goed deed in deze film, maar hij wist me toch echt wel - weer - te overdonderen vanavond. Het verhaal bij deze Tom Creo is interessant. Hij test een bepaald middel uit op een aapje, om op deze manier een geneesmiddel te vinden voor kanker, de ziekte waar zijn vrouw Izzi aan lijdt, De mooiste beelden komen uit de scénes waarin we Tommy volgen. Hugh Jackman is kaal, vliegt door de ruimte (?) in een ronde bol, met daarin de Tree Of Life. Hij voedt zichzelf met de schors van deze boom en neemt dus dat leven tot zich, want de boom zelf is aan het afsterven. Ook het verhaal met Tomas, de Spaanse conquistador, die opzoek is naar deze Tree Of Life in een heel andere tijd is mooi. Dit verhaal begint misschien als de minst interessante van de drie, door de sombere uitstraling en de minst overtuigende boodschap tot dan toe. Hier komt uiteraard verandering in, wanneer we zien dat Tomas de Tree Of Life heeft gevonden en de sap drinkt, om zo onstervelijk te worden. De beelden daarna, wanneer we zien dat de planten overal uit Tomas beginnen te groeien zijn wat vreemd, maar al snel is duidelijk dat het sap ''nieuw leven'' met zich mee brengt. Of dat nou in een menselijk lichaam is of plantaardig, het werkt en hoe.

Erg interessant allemaal, die verschillende verhalen, beelden en personages, maar wat wil de film eigenlijk allemaal zeggen? Onstervelijkheid bestaat niet? We zijn allemaal een deel van een soort kringloop die ervoor zorgt dat, als we dood gaan, direct ook weer in iets anders nieuw leven inblazen? Tegelijkertijd is het wat mij betreft duidelijk dat we moeten accepteren dat we niet onstervelijk zijn. Tom Creo accepteert dit niet en zal koste wat het kost een middel vinden om Izzi te genezen van haar ziekte. Dit lukt niet en de boodschap lijkt duidelijk. Accepteer het leven hoe het is en probeer niet voor alles een oplossing te vinden. Tom Creo is hier wel mee bezig geweest, maar vergeet eigenlijk zijn eigen vrouw, met wie hij deze o-zo kostbaren tijd beter had kunnen doorbrengen, want alles is voor niets geweest. Maar we moeten ook boeten voor bepaalde daden. Adam en Eva moesten dat, toen ze van de boom aten. Dit gebeurd Tomas ook, wanneer hij het sap uit de boom drinkt, om zo het eeuwige leven te genieten. In plaats van deze onstervelijkheid, sterft hij. Dus wederom, accepteer het leven hoe het is.

Het mooie van deze film is, dat iedereen zijn eigen gedachten hier op los kan laten. Darren Aronofsky verteld alles op een sublieme manier. Wel één die niet iedereen zal bevallen, maar tegelijkertijd één die veel mensen aan het denken zet en elke kijkbeurt meer laat genieten van zijn film. De beelden, montage, scenario en overweldigende muziek zorgen ervoor dat alles nog sterker wordt, dan dat het verhaal - wat op vele manieren geïnterpreteerd kan worden - al is. Simpelweg genieten geblazen. Naar het einde toe mogen we nog genieten van een scéne die alles afmaakt, fantastisch en onvergetelijk. De eerste keer dat ik de film zag kwam ik op 2,5 ster. Het dubbele zit er waarschijnlijk wel in, maar eerst zijn de welverdiende 4,5 ster een feit. Dikke pluim, voor Aronofsky, die mij met The Fountain behoorlijk heeft weten te fascineren.