Opinions

Wederom een vrolijk gefilmd gebeuren, zoals je van Wes Anderson gewend bent. Het heeft kurkdroge humor en dan zit je met Bill Murray op zich wel goed. Anyway, het lijkt me een film waarbij de acteurs en actrices vooral veel lol mee hadden. Ikzelf vond het zo goed niet, maar het keek wel lekker weg though.

Dit was de eerste Solondz-film die ik heb gezien en deze overtrof toch mijn verwachtingen gezien de lauwe reacties en waardering hier. Het is een pijnlijk familiedrama met veel tragische personages. De sterkt aanwezig thematiek is pedofilie en het vergeten en/of vergeven daarvan. Het sluimert de hele tijd door de film heen. Tegelijkertijd heeft het iets licht over zich. De humor is niet overdadig en vond ik ook niet heel belangrijk in deze film. Het is meer de surrealistische sfeer die Life During Wartime prettig maakt om te zien. De scenes an sich neigen soms naar absurde Jiskefet-achtige sketches, waarbij ik dan weliswaar niet daverend om moest lachen, maar dat deert dus niet.

Andere thema's zoals een freaky dame (Shirley Henderson) die hallucinaties krijgt van haar overleden partner, worden ook aangehaald, al vond ik dat iets minder boeiend. Maar goed, dat kon er wel bij. De stijl van Solondz deed me overigens denken aan die van Wes Anderson, waarbij ik Solondz wel voor nu wat hoger inschat. Die films van Wes Anderson blijven me nooit erg bij, Life during Wartime zekersteweten wel.

Tikkeltje beter dan The Holy Grail, want het heeft meer verhaal, maar voor de rest is die Python-humor absoluut niet aan mij besteed. Ik heb hooguit een keer gelachen om deze film.

Ik wist maar bitter weinig van Emile Zola en de Dreyfus-affaire. Hooguit had ik het ergens gehoord, maar meer had ik ook niet meegekregen. Deze biopic vertoont het leven van Emile Zola en dan voornamelijk de rol die hij speelt in de Dreyfus-affaire. Ik vond het toch wel boeiend hoe dat in elkaar stak. Een gedeelte speelt zich af in een rechtbank en dat vind ik dan altijd weer wat minder, maar de manier waarop Paul Muni speecht op het eind is indrukwekkend. Ik vond hem ook verreweg de sterkste van de cast. De rest viel lichtelijk tegen, zeker de manier waarop men de zinnen opdreunt. Dat kwam wat onnaturel over.

Schitterend gefilmde film hoor! Ang Lee maakt er echt een sprookjesachtig gebeuren van. Het verhaal zelf heeft ook wel wat weg daarvan en dat maakt het zien van Life of Pi erg leuk, zeker het einde dan. Af en toe wordt het wel wat gezemel met godsdienstig gedoe en daar had het boek zelf ook wat last van. Gelukkig trekt de avontuurlijke reis van Pi over de oceaan de meeste aandacht. Goede film dus .

Aangename thriller van Hitchcock, dat zich tijdens WO II afspeelt. Overlevenden van een getorpeerde boot, komen bijeen in een klein schuitje en zoeken naar redding. Onder de overlevenden bevindt zich echter ook een Duitser. Opmerkelijk verloop van het verhaal, waarbij de Duitser een best grote rol speelt. Leuke diverse cast met de nodige spanning maken Lifeboat een prima film .

Het hoogtepunt vindt al na een half uur plaats, maar daarna is er ook nog steeds sprake van aangename lolligheid. Geniaal zeg, die typetjes (dat agentenduo en die bewakers!), dat wetenschappelijk gezwam van Peer Mascini en de uberdik aangezettte synthesizers.

Als de film maar een kwartiertje had geduurd en zich had toegelegd op het gesprek in de auto (met wat kennis van de voorgeschiedenis), dan had ik Like Someone in Love een dikke 4* gegeven. Wat een 'spannende' scene was dat met die ouwe professor die een toneelstukje opvoert! Ik ga niet teveel verklappen, maar vond dat wel geniaal. Daaromheen vond ik dit toch een trage film die niet heel bijster enerverend was. Mooi camerawerk, dat was dan nog ook wel positief te noemen.

Oef, wat een zware film. Een van de zwaarste die ik heb gezien en veel zwaarder kan het toch niet worden? Echt zo'n een die kan malen in je hoofd omdat er echt geen greintje vrolijkheid in voor lijkt te komen. Voor een uitgebreidere review verwijs ik naar HarmJanStegema die ongeveer hetzelfde neerpent wat ik zou schrijven .

In het begin werd ik wel verrast door een voor Disney-begrippen donkere introductie van gemene aliens. Leuk hoor, maar je weet ook wel dat er daarna er zich toch een zwak verhaaltje ontwikkelt, waarbij een kleine alien als hond gezien wordt door een jonge blaag. Alles loopt in de soep door dat mormel! Ongelooflijk trouwens weer, die 'grap' wordt weer ellenlang doorgezet. Animatie was bij vlagen trouwens heel matig en ook aan de saaie kant.

Limelight is één van Chaplins latere werken en heeft een en al melancholie en nostalgie. Het is een ontroerend gebeuren, omdat Chaplin een en al vergane glorie is als clown. En dan neemt ie ook nog eens de zorg op van een jonge balletdanseres die net komt kijken in de showwereld. Meestal trek ik dat sentimentele van hem niet, maar hier vond ik het zowaar redelijk oke. Tegen het eind is er nog een bijzondere act van Chaplin samen met... Buster Keaton. Hoe geniaal is dat!

Aardige SF-thriller, die in het begin interessant oogt. Met een druk stijltje a la Danny Boyle worden de heersende superskills van de drug NZT getoond. Na een tijdje is de grap van dit concept uitgewerkt en vervalt de film in een flauw gebeuren op het eind. Niet al te geniaal dus, maar het aanzien waard is Limitless wel.

Toch vooral een film voor Amerikanen, die mij niet veel doet. En dat terwijl ik de Amerikaanse geschiedenis best interessant vind. De manier waarop Lincoln aangepakt is ook nog wel oke gekozen. In plaats van dat je een droge bio te zien krijgt van Lincoln, wordt op het belangrijkste hoogtepunt (de politieke manoeuvres om slavernij uit te bannen) gefocussed. Het wil echter mij niet beklijven als er zoveel bakkebaarden, opplaksnorren en vreemdsoortige kapsels de revue passeren. Uiteindelijk vond ik Lincoln met al zijn wijsheden in pacht ook niet zo'n tof figuur. Beetje matige film dus.

Je vreest dat deze rechtbankthriller uitdraait op een gedrocht met allerlei gekunstelde twists, maar phew, dat viel nog wel mee. Vond het toch nog wel aardig verhaaltje met Matthew McConnaughey die de hele boel draagt. William H. Macy vond ik ook een geinige toevoeging met zijn shabby uiterlijk .

De beste Disneyfilm, nog steeds . Geen zoetsappig sprookjesgeneuzel, dit keer is een Afrikaanse savanne de setting, waar lief en leed in een leeuwenfamilie elkaar opvolgen en een veel meer 'in your face'-gehalte hebben. De scene dat Mufasa vertrappeld wordt door een op los geslagen kudde gnoes is toch wel enorm hartverscheurend. In mijn jeugd weet ik nog wel dat iedereen op het schoolplein elkaar vroeg of je bij die scene moest huilen of niet. Ik hoefde dat niet .
Verder vond ik de Vlaamse versie van Timon & Pumba erg grappig en leuk. En ohja, vergeet ik bijna te melden dat de animatie er echt picobello uit ziet. Je zou haast vergeten dat het hier om een animatiefilm gaat...

Mooie film hoor, maar echt een topper was het ook weer niet. Hoffman wordt heen en weer geslingerd tussen de Indianen en de blanken, waardoor het plot een behoorlijk 'en-toen-en-toen'-karakter krijgt. Ik begreep bijvoorbeeld echt niet de drijfveer om zijn net getrouwde Zweedse op te zoeken en terug te halen. Zo heel komisch is het ook weer niet, maar daar doelt deze film ook niet. Het draait voornamelijk om Dustin Hoffman en mooi geschoten plaatjes van Indianentaferelen en de natuur. Veel te gemakkelijke en opzichtige referentie naar The Graduate btw.

Mên, wat is die Edward G. Robinson een baas. Little Caesar was zijn grote doorbraak als acteur en het is helder dat ie geknipt is voor zo'n gangsterrol. Hij zet zijn rol over-the-top blaaskaak, die het zowaar schopt tot leider van een gang, heel tof neer. Little Caesar verloopt lekker vlot en het is allemaal wel voorspelbaar hoe alles verloopt, maar deert niet. Leuk gangsterfilmpje uit de jaren '30 .

Gewoonweg een prima suburbia-film. Aanrader voor diegenen die doelloze niet-conformerende karakters zoals in een American Beauty of een Me and You and Everyone We Know kunnen waarderen.

Al die Disneyfilms vertellen hetzelfde soort verhaal, maar als de liedjes en humor geslaagd zijn, dan is het nog best oke. Dat is bij The Little Mermaid gelukkig het geval. "You, unfortunate soul" vond ik zelfs een erg gaaf nummer. Ook de animatie ziet er mooi uit, dus ik heb eigenlijk weinig te klagen.

Leuke, leuke roadtripfilm ! Een aanrader voor iedereen!

Middelmatige film. die flauwig aandoet door dat kaartgedoe en nog meer overbodige joligheden, die on-Bonds aan doen. Ik denk dan bijvoorbeeld aan de dikke cop die op wil treden tegen die speedboten. De manier waarop James Bond zich af en toe in de luren laat leggen (het eilandje met de krokodillen ) is ook veel te gemakkelijk en verwacht je ook niet.
Maar Live and Let Die heeft ook pluspunten! De coole sfeer met de donkere cast is weer eens heel wat anders. De actiescenes waren ook heel behoorlijk uitgevoerd en dan met name die langgerekte speedboatscene. Tenslotte niet vergeten te vermelden dat de Bondgirl er ook wezen mocht .

Nooit zo'n grote fan van John McClane en zijn grappen en grollen geweest. Ook vrij onzinnig om nog eens de Die Hard-serie weer in het leven te roepen, maar dat gebeurde rond 2008 wel vaker. Dat er plots weer een nieuw deel kwam van een filmreeks die afgesloten leek te zijn. Ik heb van deze film in ieder geval geleerd dat John McClane na Diehard 4 een succesvolle carrière in snooker heeft gekregen.

Fantastische Bondmovie weer met dit keer Timothy Dalton. Uiteraard niet de ultieme James Bond-vertolker maar ik vind het hem in dit deel uit de Bond-reeks het heus niet slecht doen hoor. De ontsnappingsscene via de oliepijp, de achtervolging door al die sneeuw en uiteindelijk een klassieke timer die een bom af laat gaan zijn voldoende ingrediënten voor weer een leuk avontuur.l

Typische Polanski-film, waarin hij zelf de hoofdrol op zich neemt. Hij huurt een aftands appartement in Parijs met een lugubere voorgeschiedenis. De huurster die er eerst in zat, pleegde zelfmoord door uit het raam te springen. Al gauw gebeuren er met Polanski zelf ook vreemde dingen als ie zijn nieuwe woning betrekt. De onheilspellende opbouw is okee opgezet, maar in de tweede helft zwakt de film toch wat af. De tripscenes zijn aardig, maar daarnaast heeft The Tenant niet zoveel meer te vertellen. Redelijke film desalniettemin, dat dan weer wel!

Niet helemaal mijn kopje thee. In sneltreinvaart worden in het eerste kwartier een stuk of tien karakters geïntroduceerd. Snel komt er dan ook nog een scene met een wietkwekerij in voor en wat vluchtig onfunctioneel naakt. Afijn, de toon is gezet, dit moet een kijk-dit-nou-eens-een-supercoole-film wezen, poepoe.

Na het breekpunt van de film, waar een van de hoofdrolspelers bij een bizarre pokervariant even bizar (en ongeloofwaardig) een hoop geld verliest, wordt het echter wel beter. Ik kon zowaar een paar keer flink lachen. De allerlaatste minuten waren trouwens het allersterkst. Niet dat de film toen afgelopen was, maar gewoon omdat het wel een tof einde was.

Het is niet te missen, de hand van Alfred Hitchcock is in deze vroege stomme film al op te merken. The Lodger is een heel behoorlijke thriller geworden met heel behoorlijk acteerwerk. Ivor Novello, de beste van de cast, speelt een vreemdeling die onderdak zoekt bij een gezin. Hij komt een beetje zonderling en verdacht over. De dochter van het gezin voelt zich desalniettemin wel aangetrokken tot hem. Ondertussen wordt The Lodger gezien als verdachte van een reeks moorden. Gedurende de film wordt het alsmaar spannender en benauwder voor de hoofdpersoon. Het slot mag er uiteindelijk wel zijn en kan ook wel Hitchcockiaans genoemd worden. Hiermee verklap hopelijk ik niet teveel. Het is nog niet overal perfect, maar vond dit wel een prima film van de Master of Suspense.

Wow, een Marvel-film die de middelmaat ontstijgt! Komt toch niet heel vaak voor maar Logan is bijzonder vermakelijk door een gezonde dosis actie én met een prima verhaal, dat alle ruimte krijgt in deze film. Dat moet ook wel, want er gebeuren wel een hoop 'grootse' dingen, die je ook niet zo snel verwacht. Het road-trip element kan daarbij ook altijd op wat pluspunten rekenen bij mij. Volgens mij is dit de eerste keer dat ik een film uit het X-men-genre met vier sterren waardeer.

Heerlijke SF-film hee! De titel verklapt het hele plot: Logan is op de vlucht. Het leven eindigt in deze dystopische wereld bij 30 jaar. Je wordt dan verzocht jezelf op te offeren om zo nieuw leven een kans te geven. Logan is een Sandman die op Runners (mensen die de dood willen ontlopen) jaagt, maar hij komt tot inkeer. Wat volgt is een avontuurlijke vluchttocht wat ie samen met een apetijtelijke dame onderneemt.

Het is niet heel hoogstaand allemaal, maar Logan's Run heeft genoeg fun in de vorm van her en der wat leuke verwikkelingen en mooie decors. De muziek mag ook niet onvermeld blijven. Dat was een afwisselende mix van hippe synthesizerbliepjes en Sjostakovitsj-achtige strijkmuziek. Anyway, dit is cult op zijn best.

Leuke film, die uit drie verschillende verhaallijnen vanuit één vertrekpunt bestaat. Zo heel origineel is dat concept ook weer niet (Kieslowski deed zo'n tien jaar geleden hetzelfde in Przypadek), maar het blijft wel leuk om telkens dezelfde details op te merken. De videoclipmontage stoorde totaal niet en vond ik eerder erg tof.

Lang niet zo'n 'smerige' film als ik vooraf had verwacht! Al te veel expliciteit kon ook niet in die tijd, al zijn er wel wat 'viezige' dingen en woordspelingen uit deze film zo op te pikken. Niet Kubricks beste werk is dit. Soms had ik het gevoel dat het verhaal onwillekeurige tijdsprongen maakte. Desalniettemin een aangename film met prima acteerwerk van James Mason en Sue Lyon.