Opinions

Dit mag dan gebaseerd zijn op een waargebeurd verhaal, maar wanneer het gewoonweg slecht en oversentimenteel geschreven is, dan blijft er toch een teleurstellende film over. Al gauw zijn de kaarten geschud en is het de vraag wanneer en hoe een door een tsunami verscheurd gezin elkaar weer terug vindt. Dit gaat gepaard met drakerige dialogen, waarbij vooral de rol van de oudste zoon slecht uitpakt. Wat was dat acteren matig van Tom Holland...

Film die zwalkt tussen filmnoir en romance. Het plot van de filmnoir was dit keer prima te volgen maar een beetje lafjes. Snijdende spanning ontbreekt! De van nature opgefokte Humphrey Bogart wordt al gauw als hoofdverdachte gezien na een moord op een onschuldig meisje. Best wel een leuke rol en Bogart gaat dan ook goed te keer in deze film. Zijn buurvrouw (Grahame) die samen met Bogart een romance ontwikkelt, doet het ook wel goed .

Ik was echter niet echt tevreden met het verloop en met name het einde van In a Lonely Place. De uitkomst van het oplossen van de moord wordt afgeraffeld doordat richting het eind de film steeds meer de romantische toer opgaat. Het slot van dat gedeelte vond ik daarentegen wel oke en voor die tijd (1950) verrassend.

Onderhoudende film, die zich afspeelt in Brugge. Leuke en verrassende keuze . Verder toch aan de voorspelbare kant.

Klinisch? Dat zou bij mij niet de eerste associatie zijn bij deze film. Door het waargebeurde gehalte ga je (iig ik) toch anders kijken naar een film als dit. Erg interessant allemaal en deze film moet tijdens het uitkomen erg veel indruk moeten hebben gemaakt op het filmpubliek .

Na Dayereh van Jafar Panahi deze docu maar eens gezien om een antwoord te krijgen wat de gevolgen zijn als je maatschappijkritische films in Iran maakt. Het lijkt erop dat Panahi huisarrest heeft gekregenen dat ie erg beperkt wordt in zijn wil om nieuwe films met zijn eigen denkbeelden te maken. Panahi zit op de praatstoel en tegenover een andere regisseurcollega vertelt ie bijvoorbeeld breeduit over hoe zijn nieuwe film in elkaar moet steken en verandert zijn woonkamer en tapijt in een filmdecor. Ook wat andere zaken komen ter sprake, zoals niet heel spannende telefoongesprekken met zijn advocate en een tripje met de lift met iemand die vuilniszakken per etage verzamelt. Tsja , het is allemaal eigenlijk maar sneuïg.

Echt heel boeiend vond ik het dus niet, daarvoor is het toch een erg minieme film geworden. Echter is er toch nog iets dat de show steelt, namelijk de leguaan van Panahi! Wat een bazig dier was dat . Maar als dat het hoogtepunt moet zijn, dan is dat niet best voor een docu als deze.

Goede dramafilm zonder veel opsmuk. Wel wat aan de trage kant, maar het blijft over het algemeen toch wel boeiend door een aantal intens (en goed geacteerde scenes) van Wilkinson en Spacek. Over het einde heb ik gemengde gevoelens. Vond de uitvoerig een beetje suf en het einde an sich iets te gemakkelijk gevonden.

Normaalgesproken ben ik niet de grootste liefhebber van het politiegenre, maar in combinatie de thematiek is dit toch wel een spannende en boeiende whodunnit. Pijnlijke film ook wel, zeker in die tijd toen eindelijk de rechten van zwarten en blanken in Amerika gelijk getrokken werden.

Een roman dat zich in een film afspeelt, altijd leuk om dat soort dingen te zien! Een verzekeringsagent gaat op de speurtour nadat een populaire schrijver plots verdwenen is. Van het acteerwerk word je niet van de stoel geblazen, maar de creepy sfeer met nog meer creepy-achtige creaturen maakt veel goed. Zaten best leuke dingen tussen!

Sterke film hoor over een enorme rechterlijke dwaling, waardoor de Noord-Ier Gerry Conlon na een gedwongen bekentenis onschuldig levenslang krijgt voor het plegen van een bomaanslag. De Britse politie en het rechtsysteem slaan een ontzettende flater hiermee, echt ongelooflijk. Daniel Day-Lewis vervult deze veel vergende hoofdrol echt super. Wat een grandioos acteur is ie, echt buitencategorie. Pete Postlehwhaite, vader van Gerry en ook onterecht veroordeeld, deed het overigens ook goed.

Verschillende facetten van Gerry's leven komen aan bod, zoals hoe hij opereerde als een kruimeldief voordat hij in de gevangenis belandt. Ook de moeizame relatie met zijn vader wordt goed uitgediept en het meest interessant is de wijze waarop de onschuld aan het licht komt. Deze film heeft hierdoor veel te bieden heeft en blijft bovendien ook boeiend.

Michael Winterbottom maakt de opvallende keuze om hier een afstandelijke docu-stijl te hanteren. Niet alles is daardoor meteen even duidelijk en misschien hadden sommige dingen wat meer uitgewerkt kunnen worden. Toch krijg je als kijker een goed beeld van de problemen, waarmee de twee te kampen krijgen, maar toch overheen proberen te komen. Erg indrukwekkend zo nu en dan...

Wat nou als je oneindig lang 25 jaar kunt blijven maar wel met een aftellende counter loopt, die je telkens moet herladen, omdat je bij 0 dood neervalt? Dan wordt het handelen met geld vervangen in het handelen met 'tijd'. Het concept van In Time is oke, maar beetje haastig uitgewerkt en soms in zijn context ongeloofwaardig. Toch stiekem wel leuk, al was het dat sommige scenes nog redelijk spannend werden. Op de acteerprestaties van Justin Timberlake heb ik niks aan te merken, sterker nog hij was denk ik van de cast het beste bezig.

Sterk drama waarin een mysterie ontrafeld wordt door een tweeling. Hun moeder leidt hen na haar dood via een testament naar het Midden Oosten, waarin haar voorgeschiedenis beetje bij beetje uit de doeken wordt gedaan. Dit wordt middels flashbacks gedaan en ondertussen wordt ook geschakeld naar het heden met de zoektocht naar de vader en broer van de tweeling. Past prima in de opzet van deze film die daardoor ook over de gehele linie weet te boeien. De ontknoping maakte Incendies bovendien een echt goede film, dat was verbluffend! Van Denis Villeneuve vond ik Prisoners ook al zo'n goede film, waarbij het plot zich spannend en langzaam maar zeker ontvouwt, maar Incendies sla ik nog ietsje hoger aan.

Wauw, mijn verwachtingen zijn overtroffen. Ik dacht vooraf dat het een complexe detectiveshizzle zou worden, maar gelukkig concentreert het verhaal zich daar niet op. Het is het ingenieuze Inception-concept dat de volle aandacht krijgt. Houd het maar op een kruising tussen The Matrix en eXistenZ. Erg fascinerend hoe dan ook .

Aan de hand van Ellen Page wordt de filmkijker duidelijk uitgelegd hoe dit in elkaar steekt. Vervolgens gaan in de tweede helft alle remmen los rondom een heist-plot. Wat een gave scenes zaten daar tussen zeg . Vooral de scene waarin Gordon-Joseph Levitt al zwevend vecht in het hotel vond ik verbluffend. Tel daarbij nog een super sterrencast (DiCaprio en Cottilard ) d'rop en Inception mag je een van de beste films van de laatste tijd en weer een stap verder in de SF-wereld noemen.

Eindelijk maar eens An Inconvenient Truth gezien al lijkt het nu na zoveel jaren een beetje de impact kwijt te zijn. Maar de boodschap staat wat mij betreft nog steeds en is ook relevant. Vele weerrecords sneuvelen nog steeds en dat het klimaat verandert is ook overduidelijk. Toch vind ik de docu van Al Gore maar weinig boeiend. Er wordt veelvuldig met getallen en grafiekjes gestrooid, veel plaatjes herkende ik ook wel en wat me nog het meest stoorde was zijn onderhuidse rancune over de verloren verkiezingen van 2000. Dat maakt de documentaire niet heel sterk. Nahja, toch maar een voldoende vanwege de nobele zaak waar Gore voor streeft.

Vroeger was Edward Norton een grote meneer met als hoogtepunten zijn acteerprestaties in Fight Club en American History X. De laatste tijd hoor je maar weinig interessants van de beste man. Een rol als superheld is natuurlijk leuk, maar als acteur kun je moeilijk je eigen ei kwijt in dat soort rollen denk ik. Hij doet het goed hoor, maar hij kan toch beter meer aansprekend werk krijgen? The Incredible Hulk is namelijk niet veel meer dan een doorsnee superheldenfilm. Aardige intense actiescenes, maar voor de rest zeer plichtmatig.

Goh, dit was me weer een film . Ik moet zeggen, het stroperige van een onophoudelijke smeltende kerel zag er niet verkeerd uit. Logisch dat de filmmakers deze truuk volledig wilden benutten en een wansmakelijke gorefilm van maakten. Het heeft evenveel inhoud als een pakje crackers zullen we maar zeggen.

Supergeinige SF-film is dit . Het ruikt een en al naar een ordinaire B-film, maar dan bijzonder goed uitgevoerd! De hoofdpersoon krimpt telkens beetje bij beetje en overleeft onder andere een aanval van een kat en een spin. Verschillende filmische truuks worden gebruikt en dat ziet er best goed plus overtuigend uit. Het is ook zelfs spannend, best knap gedaan dus. Enige jammere zijn op het eind de hoogdravende teksten, maar das maar een klein smetje gelukkig.

Alleraardigst, maar niet bijzonder van onze Pixar-vrienden. Gelukkig hebben ze na deze film wel meer aandacht besteed aan de kwaliteit (animatie als ook verhaal) van hun films.

Dertien jaar geleden was dit de grote bioscoophit van 1996. Aliens komen in grote schepen de aarde bedreigen en Will Smith gaat het allemaal effetjes oplossen. Het is corny, maar o zo leuk om te zien, vooral Emmerichs preoccupatie om New York te verwoesten, maar ook die spectaculaire explosie van het Witte Huis.

Het einde is wel ontzettend . Hele discussies kun je daarover houden, maar daarvoor heb je wel de ideale popcornfilm, die vele rampenfilms in de late jaren '90 heeft geïnspireerd.

Tsja, wat moet je hier van zeggen. Matigheid op zijn slechtst of best, tis maar op welke manier je het wilt zien. Indestructible Man een standaard B-filmpje en vooral weinig memorabel.

Een flinke portie suspension of disbelief is vereist om de talloze plotholes te negeren. Gelukkig hebben we het hier over Indiana Jones, een vat vol wijsheid en door een zeer vitale Harrisson Ford gespeeld wordt. Hij doet het met verve hoor! De actiescenes zagen er ook prachtig en spannend uit! Dan was er ook nog het fel bekritiseerde einde, maar ikzelf vond het niet zo heel erg dramatisch slecht. Al met al één van de betere delen uit de Indiana-Jones-serie

Redelijk Indy-deel. Leuk om Sean Connery hier aan het werk te zien. Ik snap alleen de hoge waardering niet zo. Deel 2 vind ik ook leuker dan dit, maar goed...

Lekker hoog onzingehalte, maar wel lachen en de actie is oke .

Ik zie dat ik dit met een magere 3* heb beoordeeld. Geen idee waarom eigenlijk, maar het meeste ben ik wel vergeten van deze film. Volgens mij waren de actiescenes heel behoorlijk, maar de rest eromheen niet heel boeiend en voornamelijk geforceerd overkomend...

Laatst gezien. Het ziet er best leuk en knap uit, maar er gebeurt eigenlijk ook weer niet zo heel veel. Je volgt twee mensen, die telkens verschillende delen van het vagevuur/hel aanschouwen en vervolgens weer naar een nieuwe plek gaan. 3,5*

Bondzjiorno

Om eerlijk te zijn, mijn verwachtingen werden geheel ingelost wat betreft het nieuwste werk van Tarantino. De bruutgrappige manier waarop hij het Tweede Wereldoorlogs-genre tackelde is an sich vernieuwend, maar Tarantino kennende geen grote verrassing. Het werd ook eens tijd dat grappen over Duitsers en de oorlog zich eens op het grote doek openbaarde. Neemt niet weg dat het een bijzonder leuke film is, die naar het einde alsmaar sterker en sterker wordt.

Een van Inglourious Basterds' meest sterke punten vond ik de western-achtige muziek. Nu begreep ik dat Tarantino mocht graaien in de grote Morricone-grabbelton. Al gauw is dus elk stuk muziek wel goed gevonden bij wat voor scene dan ook. Zo'n spanningsopbouw naar een volgend explosief moment wordt dan extra gaaf . Anyway, me prima vermaakt met tot nu toe een van de betere films uit 2009.

Een wat minder bekend rechtbankdrama, maar het mag er heus zijn! Het is gebaseerd op een proces, waar een leraar terecht staat voor het onderwijzen van de evolutietheorie. Dit alles neemt plaats in een klein stadje ergens in het zuiden van Amerika. De bewoners aldaar hebben hun oordeel natuurlijk meteen paraat, maar dan schijnt Spencer Tracy op het toneel! Hij blaast iedereen omver met zijn performance! Inherit the Wind heeft daarbij tof geschreven dialogen en is de hele tijd meeslepend en heel interessant.

Eeh ja, overduidelijk Mulholland Drive voor gevorderden. Wat een vreemde incoherente brei stort Lynch over de kijker heen. Ik heb het allemaal wel doorstaan (alhoewel die getormenteerde blik van Dern gaat vervelen) en sommige scenes waren nog best geinig hoor, maar ik heb nou niet bepaald het gevoel dat ik een meesterwerk heb gezien. Grootste wtf-moment was trouwens The Loco-Motion .

Dennis Quaid doet mee met een geweldig experiment! Hij zit in een capsule en wordt verkleind op micro-niveau via een supercool device, klaar om de binnenkant van een konijn te inspecteren. Er zijn echter meer kapers op de kust voor deze vergevorderde technologie en noodlottig zoals dat gaat wordt door allerlei paniek zijn mini-capsule geïnjecteerd in Martin Short, een ietwat klunzige sufferd. Vanaf dan is het een grote strijd tussen de slechteriken en Martin Short (incl. Quaid) en ook nog Meg Ryan, die eigenlijk om het hele avontuur heen huppelt.

De film zit vol knulligheden, maar was bijzonder vermakelijk en bovendien ook erg lollig. Het is af en toe een beetje fout en zelfs camp, maar dat moet kunnen met zo'n SF-film die zich niet al te serieus wil nemen. Extra pluspunt zijn de bad guys die stuk voor stuk erg toffe personages zijn met als hoogtepunt The Cowboy . Nog een pluspunt is dat het hele plot doet denken aan een gemankeerde jaren '50 SF-film, maar ja het komt uit de jaren '80 en dat merk je wel aan de looks van Innerspace, die er nog behoorlijk goed uit zien.

Heb meerdere films (zowel fictie als non-fictie) uit dit genre gezien en het blijft triest en verbijsterend hoe de financiële wereld de kredietcrisis-ellende in 2008 heeft veroorzaakt. Ook dat daarna nauwelijks iets geleerd is en we nu al weer een tijdje op de ouwe weg lijken te zijn tot de volgende crisis weer uitbreekt. Als je The Big Short gezien hebt, dan is In Inside Job de docu-versie ervan zeg maar. Veel wist ik al wel, maar dat de academische wereld eveneens zo verweven is met de financiële wereld wist ik niet. Erg schokkend toch wel, want je verwacht dat het onderwijs een vrije en onafhankelijke positie inneemt. Niet dus

Enfin, voor de rest niet veel nieuwe dingen gehoord, maar dit onderwerp blijft interessant en wordt netjes uitgelegd en ja, het is veel interview wat je te zien krijgt. De makers van deze docu hebben echter getracht om zoveel mogelijk verschillende standpunten te tonen. Ondanks wat afwijzingen van mensen die zichzelf niet in de spiegel kunnen kijken, is dat toch redelijk goed gelukt en krijg je een daardoor ook compleet beeld van deze waanzin.