Opinions

Mên, wat een tempo! De dialogen vliegen om je oren, mij iets te snel eerlijk gezegd. Het plot vond ik ook niet bijster boeiend.

Lekker expliciet allemaal . Niet helemaal de hoogvlieger, waar ik gehoopt op had, maar vervelend was het allerminst!

Eenvoudig gangsterfilmpje en dat is wel prettig voor de verandering. Willie Parker (Terence Stamp) heeft de benen genomen naar Spanje nadat hij als kroongetuige heeft gespeeld. Op een gegeven moment wordt hij gekidnapt door John Hurt en Tim Roth en hij ondergaat dat eigenlijk vrij relaxed en nuchter. Het wordt voor de kidnappers allemaal nog gecompliceerder als ze ook nog een jonge dame mee nemen tijdens hun roadtrip door Spanje. Rollen zijn goed gecast en de dialogen zijn wel aardig om te volgen en op het eind heeft het nog wat leuke wendingen. Weinig mis met deze film dus!

Mager romcommetje hoor. De verhaallijn van Will Smith en Eva Mendes is way too smooth. Het is allemaal zo gemaakt, niks aan dus en eigenlijk alleen maar tenenkrommend. Dan zijn de perikelen van de onhandige Kevin James die door Will Smith geholpen wordt om een goed figuur in de liefdesmarkt te slaan, wat leuker om te volgen. Na een tijdje is de rek daar echter ook wel weer uit.

Het boek heb ik niet gelezen, maar als ik verhalen drover hoor, valt dat ook nooit goed te verfilmen. Ik kon hier niks mee en verveelde me soms ook drbij, laat staan dat grappen aansloegen.

Informatieve documentaire over Hitler, jawel. Op het eind gaat het minder om zijn persoon en meer over de Tweede Wereldoorlog, waardoor de docu meer een geschiedenisles wordt, waarvan je het meeste wel weet. In het begin wordt de persoon Hitler uitgebreid uitgelicht met wat ie meemaakt in zijn vroege jaren en hoe hij via de NSDAP zoveel steun wist te vergaren. Die beelden van zijn megabijeenkomsten blijven ongelooflijk en verbijsterend tegelijk.

Met de tijdsgeest van de jaren '70 en de verschrikkingen die toen nog wat verser in het geheugen lagen, merk je dat in deze docu te pas en te onpas duidelijk gemaakt hoe verschrikkelijk Hitler was. Nou is het ook gewoonweg een walgelijke man, maar anno 2017 zou zo'n docu wel wat anders in elkaar steken en dat niet telkens benadrukken. Bij een documentaire van nu (en zeker met een lengte van 2,5 uur) zou ik ook verwachten dat het karakter zelf meer uitgediept werd. Nu bleef het toch behoorlijk aan de oppervlakte vond ik en was deze docu niets meer dan een prima gemaakte verslaglegging van Hitlers leven.

Yoyoyo, ook ik ben naar die Hobbit geweest. Ik trek die fantasyshizzle nooit zo heel goed, maar eerlijk is eerlijk. Dit zag er best gaaf uit, die battles met trollen en goblins enzo. Ook mijn favo Tolkien-karakter is weer van de partij: Gollum. Wat een held is dat . Wel heeft het her en der wat kinderachtige humor, maar ik heb me laten vertellen dat het boek The Hobbit ook op kinderen gericht was. Ik zie het maar door de vingers!

Het laatste deel alweer van The Hobbit en ik ben er maar gematigd positief erover. Het ziet er nog altijd mooi uit, dat zeker. Maar dat deze film ook weer zo lang opgerekt voelt, is echt een minpunt. De vaart zat er in het begin namelijk nog wel lekker in. Ook viel de eindbattle lichtelijk tegen, maar dat zal vast te maken hebben dat dit soort epische gevechten al vaker zo hebt gezien. Vernieuwend is de hele Hobbit-trilogie dan ook nergens geweest besef ik me nu. Wel aardig vermaak zo her en der, maar niet bepaald memorabel.

Sfeervolle blockbuster voor tijdens de kerstdagen, dat is dit Hobbit-deel zeker. Zo'n wereld van dwergen, orks en elven ziet er natuurlijk sjiek uit, maar tegenwoordig kun je dit soort beelden vanzelfsprekend verwachten. Ik toch heb ik wel wat kritiekpunten. De sport van Peter Jackson om films zo veel mogelijk op te rekken snap ik niet, zeker niet in combinatie met het matige einde van dit deel. Naar het einde toe had er best wat meer tempo in het verhaal gemogen. Daarnaast vond ik de Smaug toch ietwat tegenvallen. Qua uiterlijk ziet ie er oke uit, maar het karakter zelf was echt suf. Hij had namelijk behoorlijk veel praatjes! Dat soort geraaskal verwacht je toch niet van een draak? Anyway, wel amusant deel, maar wildenthousiast kan ik er niet van worden.

Dr waren wel meer die 'Moet je een knal' brulden. Voor de rest een bijzonder matige film met slecht geluid. Sommige dialogen kon ik ook slecht verstaan helaas. Gelukkig had het een aantal bijzonder hilarische momenten, veelal onbedoeld.

Ik snapte niks, maar dan werkelijk niks van deze film. En dan duurt het ook nog eens ruim drie uur . Voor mij te bizar allemaal.

Kinderlijk eenvoudig dat verhaal, maar het werkt! De plaatjes van Mongools landschap helpen uiteraard ook mee.

Grant en Hepburn zijn mijn favoriete acteur en actrice uit de jaren, als je het hebt over oude films. In deze film is het duo wederom prima bezig, jaja! Het is alleen jammer dat het verhaal niet heel bijzonder is. Het heeft ook maar een paar memorabele momenten, zoals wat acrobatische truken van Grant, maar dat houdt het bij op. Het vergelijkbare Bringing up Baby vind ik dan wat beter, maar dit is uiteindelijk ook nog een alleraardigste romcom.

Ai, wat een misselijkmakende film. De cameo van Dustin Hoffmann was een klein lichtpuntje in de verder met cliche's overgoten romcom. Script was ook zeker niet denderend en dat terwijl de twee hoofdrolspeelsters werkzaam zijn in de tekstschrijf-business! Vooral de verhaallijn met Cameron Diaz vond ik echt niks aan. Kate Winslet was dan iets boeiender, omdat zij als tegenspelers de stokoude Eli Wallach en de altijd jolige Jack Black heeft. Maar goed, voor de rest was het dus erg matig.

Prima documentaire over de Tour van 2003, die best spectaculair was. Genoeg om van te genieten dus . Vooral de vriendelijke Erik Zabel is aan het woord en samen met Eule, de verzorger van de Telekom-ploeg, leef je 2 uur lang mee. Het enige jammere is dat voor sommige dingen behoorlijk lang de tijd genomen wordt en er niet altijd evenveel aparte opzienbare verhalen verteld worden. Voor de wielerliefhebber komen de meeste verhalen wel bekend voor. 3,5*

Vooruit, dit had nog wel een leuk SF-concept, maar duidelijk is te zien dat Hollywood en Paul Verhoeven op elkaar uitgekeken waren. De film is niet zo baanbrekend en lijkt niets meer te zijn dan een aardig tussendoortje. De transformatie van zichtbaar naar onzichtbaar is mooi gedaan, maar verder biedt Hollow Man biedt weinig nieuws.

Okeeje film, waarbij Woody, regisseur van een grote film, plotsklaps blind is geworden. Weliswaar wordt deze gimmick te lang doorgetrokken wordt, maar heeft gelukkig zijn momenten en leuke oneliners. Bij films zoals deze vraag ik me altijd af in hoeverre de film nou autobiografisch is.

Rustig voortkabbelende western met in de hoofdrol Paul Newman. Hij speelt de nobele held van het verhaal, dat op de pro-Indianen-standpunten na, vrij standaard is. Ik moest telkens denken aan de western-klassieker Stagecoach. Qua opzet met diverse karakters en uitwerking van de verhoudingen tussen hen, heeft het wel wat weg.

Helemaal afgekloven natuurlijk door de vele kerstuitzendingen van deze film, maar vooruit het blijft een leuke mix van drama en komedie. Vanaf het moment dat Culkin zich alleen verschanst heeft in het grote huis gaan alle remmen los met het eruit jagen van Pesci en die andere boef. Als kleine Vino vond ik dat natuurlijk het hoogtepunt van Home Alone.

Als sequel lang zo slecht niet hoor. Wel veel van hetzelfde als de eerste Home Alone, maar opnieuw veel grappen en grollen tussen de welbekende personages.

Naar het einde wordt het wel ridicuul en dreigt zelfs het gevaar dat de sympathie voor de vier hoofdrolspelers compleet verdwijnt! Desondanks erg sympathieke film, één van de betere uit Brazilië!

Leuke film, ja toch! Een malle wetenschapper heeft op zijn zolder hightech apparatuur staan, waardoor per ongeluk zijn zoon en dochter plus twee buurkinderen verkleind worden tot miniscule wezens. Om het avontuur op gang te brengen worden ze via een vuilniszak gedropt in de tuin en dan moeten de vier verkleinde kinderen de weg terug naar huis vinden in de hoop dat ze weer tot normaal formaat terug getransformeerd worden.

Dat gebeuren in die tuin is het allerleukste en spannendste van de film, want het is een aaneenschakeling van actiescenes met supergrote bijen, mieren, een grasmaaier en ga zo maar door! Het deed me denken aan The Incredible Shrinking Man en al die andere oude sci-fi-films uit de jaren '50 waarin of personen verkleind worden of monsters enorm uitvergroot over het filmdoek wandelen. De special effects van deze film ontstegen ook niet veel dat niveau, maar ach... Deze verder typische familiefilm heeft zijn charmes!

Tijden geleden gezien, maar op de redelijk toffe piratenschipvechtscene na, was ik het allemaal vergeten. Maar jeetje, bwrlèègh, wat een drek. Zelfs van Spielberg had ik dit niet verwacht. Gauw weer vergeten maar .

De transformatie van Frodo van Harvard-student naar keiharde hooligan is op zijn minst opmerkelijk te noemen. Het komt niet overtuigend over dat hij na pakweg twee vechtpartijtjes helemaal toegelaten is tot het clubje debielerige hooligans. De film kijkt daarentegen wel lekker weg en is goed gemaakt, maar scoort op plot een dikke onvoldoende.

Hoop Dreams is een enorm goed gewaardeerde documentaire die het leven van twee jongens toont die de NBA willen halen. De twee donkere jongens komen niet uit de beste wijken van Chicago en presteren op school ondermaats. Het wordt voor hen daardoor een grote uitdaging om die grote droom te verwezenlijken.

Anyway, hoge verwachtingen vooraf en ze worden wat mij betreft ingelost. Hij duurt bijna 3 uur en blijft eigenlijk ook continu boeiend. Best knap! Een groot deel bestaat gelukkig uit basketbalbeelden waar ik meesupporterde met de teams van de twee hoofdpersonen. Maar dat is niet het enige waar deze docu op focust. Ook het college-systeem en het wel en wee van de families komt uitgebreid aan bod. Al met al een topper in het docu-genre

Komische film met als ondertoon een aanklacht tegen het communistische systeem. Zo heel geweldig vond ik het niet, het had maar gemakkelijke humor. De kijker volgt een feestavond voor de brandweer. Dr gaat van alles mis en een treurig hoogtepunt van de avond is een beautycontest met niet bijzonder knappe chicks. Maar mede door de korte speelduur van 70 minuten (verdeeld over pakweg 5 lange scenes) was dit nog wel te doen. Kortom, krappe voldoende.

2011 blijft een uitermate zwak filmjaar, maar met vermakelijke komedies als Horrible Bosses wordt de schade nog enigszins beperkt, ook al wordt dit genre door sommigen (inclusief mij) als inferieur gezien. Deze film biedt een hoop leuke (eigentijdse) grappen in een tof gevonden kluchterig verhaal. Helden van de film zijn naar mijn mening Kevin Spacey en Jamie Foxx.

Kort Marx Brothers-filmpje dat volgepropt is met allerlei naar autisme neigende woordgrapjes en slapstick. Het is niet allemaal zo geniaal, echter met wat muzikale intermezzo's drtussendoor is het nog goed te doen. Die Groucho Marx vind ik maar irritant, maar Harpo en Zeppo trek ik dan weer wel. Tijdens een eindscene waarbij een potje American Football wordt gespeeld, komt hun inventiviteit goed en leuk te pas!

Tien minuten bezig is deze film en nadat Eli Roth de kijker al heeft verveeld met zijn natte droom (wiet en hoeren in Amsterdam), wordt Hostel alsmaar ridiculer. Het is midden in de nacht, hartje Amsterdam waar de krekels tsjirpen (yeah right ) en onze twee hoofdpersonen schoppen stennis met de locals en snauwen elkaar toe in het Duits. Zelden zo'n suf begin gezien van de film en bereidde ik me voor op het ergste.

Maar de twee backpackers komen terecht in Slowakije (sowieso een veel sfeervollere en leukere setting dan dat afgezaagde Amsterdam) en dan duurt het niet lang meer voordat de horror eindelijk van start gaat. De film wordt gelukkig dan ook het aanzien enigszins waard. De sterkste scene is diegene waar die Luuk de Jong-look-a-like gemarteld wordt. Het is nogal gruwelijk en dat blijft de film daarna steeds. De kracht van al die gorigheid wordt wel steeds minder indrukwekkend. Conclusie: niet al te best.

Nah, het lachfestijn zag ik er niet in; sowieso Engelse humor: . Daar vind ik sowieso niks aan en dat zal altijd wel zo blijven. Afijn, het keek wel lekker weg en zo ernstig vervelend was het ook weer niet, dus laat ik niet teveel klagen. Een ruime voldoende is op zijn plaats.