Opinions

Tegenvaller. Het derde deel was verfrissend maar dat silly gedoe wordt hier te veel doorgetrokken waardoor de film uiteindelijk wegzakt, zichzelf niet meer serieus neemt en ik daardoor ook niet. De film wordt vooral een lange zit die me steeds minder begon te boeien. Bale kan een prima schurk zijn maar krijgt een erg magere rol. Hemsworth doet zijn ding, Thompson is prima maar Portman doet dit slaapwandelend en laat geen enkele indruk achter. Enkele losse momenten werken wel goed vooral met de muziek van GNR. 2,5*.

Silly, maar te silly. Soms oprecht grappig, vooral met wederom een briljante Hiddleston die precies weet in wat voor film hij zit en een geweldige Waititi zelf, maar vaak slaat de humor volledig mis. Vooral omdat men te geforceerd grappig en sullig wil zijn, en dat werkt niet. Zeker niet omdat deze film 130 minuten duurt, te veel voor een komedie-achtige film. Wel gaan die dik twee uur snel voorbij, want de regie is verder prima met genoeg afwisseling en een straf tempo. Actie is aardig, cgi viel wat tegen en production design is heel behoorlijk. De beste Thor, maar ik had iets meer verwacht met alle positieve reacties. 3,0*.

Zit je lekker klaar voor de voorpremière van Captain Phillips, wordt verzocht je 3D-bril op te doen. Ik was gelukkig niet de enige die gek keek, de halve zaal deed dat (de andere helft had volgens mij überhaupt geen idee). En zo startte Thor, en zo stopte Thor al na 2 minuten aangezien men bij JT er ook was achtergekomen dat de verkeerde film was ingestart. CP kijken was onmogelijk, dus konden we het geld terugkrijgen, of een 3D-bril krijgen, een vrijkaartje voor CP voor een volgende keer en Thor gratis afkijken. Die keuze is niet zo heel moeilijk.

De film zelf dan; die heeft een bijzonder matige eerste helft en een behoorlijke funfactor in de tweede helft. Sowieso is de hele opbouw nogal omslachtig. Er schijnt een eigenaardig goedje te zijn dat heel slechte dingen kan doen. Vast. En alle werelden komen op één lijn, en oei, dat is niet goed. Tja, je had ook alleen die werelden op één lijn kunnen gebruiken en roepen dat de grote vijand dan heel sterk wordt of kan ontsnappen, zoals in Disney’s Hercules. Dat slaat ook nergens op, maar bespaart je een hoop gedoe. En goed beschouwd is de rol van Portman daardoor volstrekt overbodig, ondanks dat ze met haar ervaring nog best iets maakt van de rol. Kat Dennings is lichtjes irritant, maar heeft een ongelooflijk cute stemmetje en is vooral bloedmooi. Zij voegt in wezen ook niets toe, maar dat maakt dan weer weinig uit.

Visueel is het verder aardig. Het production design klopt allemaal wel, de CGI is nergens bijzonder te noemen en ook echt een spectaculair shot heb ik gemist. Wel is de actie redelijk overzichtelijk in beeld gezet. Dat mag ook wel, want de 3D maakt het af en toe nog best chaotisch. En sowieso, de hele reden van het gebruik van 3D is mij onbekend. Er zit geen enkele aanwijsbare artistieke reden in dat 3D rechtvaardigt. Je krijgt zelfs een kijkdooseffect met allerlei objecten op verschillende dieptes die zo achter elkaar wegvallen als opstaande papiertjes, uiteraard een paar vogels die door beeld dwarrelen en af en toe een probeerseltje, maar het is eerder lelijk dan dat het iets toevoegt. Bovendien wordt de hele mise-en-scène en kadrering kapot gemaakt doordat iets in de hoek van het beeld (vaak spuuglelijke CGI) zo de aandacht vraagt dat van enig evenwicht geen sprake is. Dus tenzij je een film als Gravity in gedachten heb, is mijn advies vooral hiervan af te blijven. 3D voegt niets toe.

Nee, het is enkel Loki die echt wat toevoegt. Halverwege, als hij ten tonele verschijnt, gaat het tempo omhoog en komt de broodnodige humor (niet dat flauwe gedoe van Dennings en haar stagiair). Zijn hele uitstraling is een genot - Hiddleston speelt met zichtbaar plezier en werkelijk elke opmerking is raak. Hoe één iemand een hele film weet te redden van de ondergang? Zie deze film om erachter te komen. Verder is de actie ook netjes gedoseerd, nooit teveel boemboem en duurt de film niet onnodig lang, ondanks dat er genoeg geschrapt had kunnen worden.

Al met al een film die best behoorlijk eindigt, en net aan gered wordt. En een half punt eraf voor de 3D. 2,0*.

Tegenvaller. Soms zeer sfeervol met mooie muziek en beelden in een stadje dat overigens niet in Missouri ligt. Je vraagt je af waarom dit dan de titel is en ze niet het verhaal een paar honderd kilometer verder laten spelen. Wel een mooie titel trouwens die direct aangeeft waar de film over gaat, namelijk ook over een plaatsje in een gebied in de VS waar men wat conservatiever is, en waar je beter iemand kan verkrachten dan openlijk je dorpsgenoten afvallen. Want dan ben je pas echt de kwade. Alleen lijdt de film onder een script dat focus verliest en van zo'n verhaal verandert in iets dat gaat over dat je je leven niet door haat moet laten leiden. Natuurlijk, ik kan waarderen dat een film niet voorspelbaar is en afwijkt. Maar dit voelde als een onaf product.

En daarnaast is het script zwak geschreven met net iets te veel one liners die leuk moeten zijn, maar er net te over zijn. Zoals er ook te overdreven wordt geacteerd. McDormand kon ik in de trailer al niet uitstaan met haar niet-grappige vuilspuierij, maar ook Sam Rockwell is het eerste uur veel te dommig en komt gewoonweg nep over. Jammer, want het tweede uur heeft hij een hele mooie rol. En een Harrelson en de jonge Hedges weten wel hoe het moet en laten zien hoe het geheel had kunnen zijn. Ik heb me ook niet verveeld verder, maar het is wel een gemiste kans. 3,0*.

Leuk idee van Disney dat noodgedwongen ontstond door geldgebrek in de oorlog. Zeker de eerste filmpjes zijn leuk en mooi getekend en doen denken aan al die korte filmpjes van toen. Vooral onze Pinguïn die in mooie gestileerde omgeving rond waggelt. Ook enkele scènes met Joe Carioca in Brazilië zijn heel aardig en zeker die schitterend geanimeerde treinreis. Helaas wordt het daarna een heel drukke janboel en zijn de filmpjes met live-action vooral vervelend om naar te kijken. En lelijk. Technicolor is mooi voor tekenfilms met volle felle kleuren, zoals je ook in deze film duidelijk ziet. Maar live-action, zeker in de begintijd, vind ik lelijk en gedateerd aandoen. En na 70 minuten ben je wel blij dat het voorbij is, want van die herrie heb je genoeg.

Toch 3*, vooral door het begin en een enkel moment nadien.

Tegenvaller, vooral doordat de film zo vlakjes en mat overkomt. In feite betreft een groot deel vertellingen door Elba en zo voelt het ook, alsof iemand zonder veel emotie gewoon samenvat hoe zijn leven eruit zag. Dan mogen de beelden best oké zijn met soms leuke ideeën (de jumpcut van vliegtuigwielen naar wielletjes van een bagagekarretje bijvoorbeeld) en fijn zwierig camerawerk maar er is uiteindelijk te weinig genieten, al is dat laatste shot nog mooi geabstraheerd/ Dat had ik graag meer gezien. Beide acteurs zijn ook enorm afstandelijk en hun onderlinge relatie gaat geen moment leven. De film kijkt redelijk weg om tegen het einde toch nog wat in te zakken. 2,5*.

Verrassend sterke en vooral erg leuke Bond, en daarnaast ook gewoon een goede film als je 007 wegdenkt. Sowieso als spionagefilm werkt deze al beter, met net iets meer research die Bond moet verrichten en elkaar logisch opvolgende gebeurtenissen die leiden tot het vangen van de boef. Daarnaast is Connery helemaal in zijn element, niet alleen als charmeur, maar ook als geheim agent - hij acteert soepeler, beweegt naturel door het beeld en lijkt ook training gehad te hebben hoe hij zich in een gevecht moet bewegen en hoe zich te verstoppen als de schurken van dienst langs paraderen; in eerdere Bonds ging dat er net wat knulliger aan toe. Daarnaast is de locatie echt schitterend en je krijgt echt zin om richting Nassau te trekken. Sowieso werkt Technicolor uitstekend hier in dit kleurrijke gebied. Verder groots van opzet met een aantal mooie set-pieces. Enkel het einde sleept wat. Die onderwaterscène duurt gewoon te lang en als die speedboot snelheid maakt ziet het blue screen er echt lelijk en amateuristisch uit. Maar deze is verder boven verwachting goed. Verhoogd naar 4,0*.

Gemengde gevoelens. Enerzijds wel een aardig uitgangspunt en ook echt wel tof dat men met thematiek rond depressies werkt hier, hoe oppervlakkig dat ook blijft. Ik vond dat ook prima verwerkt in het verhaal. Anderzijds visueel wat saai en erg duister en vooral de flauwe humor die Marvel de laatste jaren kenmerkt (afwezig bij de laatste Captain America, direct de beste prent van de afgelopen tijd) wist me behoorlijk te irriteren. Erg jammer, anders had ik nog wel een voldoende kunnen geven. 2,5*.

De acteurs hebben er duidelijk zin in maar dit ding duurt echt te lang en gaat te traag voorbij. Dan kunnen acteurs nog zoveel plezier hebben (en ergens is dat best fijn om te zien, vooral Brosnan kan ik altijd goed hebben) maar de film wet simpelweg niet echt te boeien. Visueel ook erg degelijk en saai. 2,0*

Nou die openingsscène mag er zijn. Maar verder typisch Tsai. Op momenten kan ik zijn werk goed hebben, soms echter is het saaie afstandelijke leegte waar ik nauwelijks door geboeid raakt. Deze film betreft dan vooral die tweede versie van Tsai. Een aaneenschakeling van scènes waarvan een enkele eruit springt, maar de meesten geen momenten wisten te interesseren. Ook die liedjes tussendoor vond ik maar raar. Visueel wel prima verder en ik zou dit geen slechte film noemen, de film wordt ook nergens lechter maar twee uur is echt te veel. 2,0*.

Brak dit. In het begin een mislukte komedie met vreselijke humor, maar de gehele film slecht geacteerd, visueel matig en inhoudelijk weinig boeiend (waar dat komedie-achtige in het begin niet meehielp). Ook qua muziek en danspasjes allemaal matig en de film voelt als 2,5 uur. 1,0*.

Op momenten wel aardig. Soms lekkere liedjes, en de hele opzet is best aardig. Maar uiteindelijk wel een verhaal dat mij niet boeide, en Garfield is nooit mijn favoriete acteur geweest. Uiteindelijk vond ik de film ook net te lang duren. 2,5*.

Verrassend leuk, zeker het eerste deel is echt prima old school vermaak. Je moet hier ook niets anders in zoeken. Ik bedoel, Roberts en Clooney zijn op het ene moment enorm hatend en al snel komen ze los en uiteindelijk nader tot elkaar. Dat gaat wel erg snel, te snel gezien hoe men in het begin met elkaar omgaat. Maar dit is komedie en geen drama dus dan stoort dat nauwelijks en werkt in ieder geval prima voor een lach. En behoudens een enkele mislukte grap werken de meeste grappen wel, mede door dat centrale koppel dat met zichtbaar plezier staat te spelen. Sterker, het plezier spat dusdanig van het scherm dat als je zo'n film enorm laag waardeert dat ik me afvraag: heb je wel zelf plezier in je leven dat je hier niet in mee kan gaan? En niet alleen in de luchtige stukken, ook in zo'n scène aan de bar laat Clooney zien prima daarmee uit de voeten te kunnen. Hij is geen wereldacteur maar kan veel doen met zijn uitstraling. Hetzelfde geldt voor Roberts.

Richting het einde komen de gebruikelijke perikelen langs, wordt de film wat serieuzer van toon en zakt het niveau ook een beetje in. En hoewel de plaatjes van Bali prachtig zijn is dat vooral door de schoonheid van het eiland, niet omdat er nu zoveel bijzonders met de camera wordt gedaan. Formulewerk, maar goed gemaakt formulewerk. En luchtigheid is leuk maar het is moeilijk dat ruim 1,5 uur echt boeiend te houden. 3,0*.

Mooie sfeer en fijne muziek, maar een nogal wazige langdradige film. Ook het constante gebruik van die scheve camera wekte irritatie op. Wel goed spel verder. 1,5*.

Nee, dit vond ik niks. Ik zie wel waar Schumacher heen wil maar de film draait wel vooral om de personages (meer dan om pakweg het verhaal of actie of spanning) en juist die personen konden me echt niets interesseren. Vanaf seconde 1 al gingen ze niet voor me leven. Visueel ook saai in veel grijze kleuren (met wat hinten van vaalbruin en donkergroen) in een korrelig filter dat me ook niet bepaald smaakte. 1,0*.

Ja, ik vond dit ook een hele fijne warme film om te zien. Geen idee wat het is, want een heel leven in anderhalf uur stoppen gaat meestal faliekant mis. Nu richt men zich in dit geval vooral op de relaties die de hoofdpersoon heeft met zijn jeugdliefde, vrouw, dochter en moeder, waardoor er wel enige focus is die helpt. De rest eromheen is aankleding en alles is net voldoende dat het als volwaardig deel in de film voelt. Zo krijg je een heel aardige blik op de hoofdpersoon en zijn leven en doordat hij terugkijkt op zijn leven voel je als kijker ook enige nostalgie naar vervlogen tijden. Mooi ingetogen geacteerd, visueel prima en qua tempo ook goed. 4,0*.

Matig, vooral doordat Tigger niet echt een figuur is om een film te dragen. Leuk voor een minuutje en als bijfiguur, maar een hele film lang is niet echt heel spannend. Enfin, aantal aardige momenten verder en visueel best aantrekkelijk, zoals de meeste films van Pooh trouwens. En ook het stemmenwerk is weer goed. 2,0*.

Mwoh. De film kent enkele aardige momenten maar weet nooit echt te overtuigen, is nooit echt spannend en heeft een te lange aanloop nodig eer het een beetje interessant wordt. De film wordt uiteindelijk dan wel beter maar is eigenlijk niet meer te redden. Acteerweerk over de breedte ook weinig bijzonder. Wel nog redelijk kort en daardoor wel uit te zitten zonder dat de verveling toeslaat. 2,5*.

Niet onaardig. Lange tijd lijkt deze film de begaande paden te betreden van een meisje uit een lager milieu dat nooit dat kwartje wordt en zo ook wat begint te slepen en weinig interessant is, maar het laatste kwartier maakt veel goed met een geweldige scène als Vikander gaat dansen in het kamertje van de dirigent en daarna een cynisch maar o zo bevredigend einde. En tot die tijd is het vooral (en alleen) genieten van Vikander met al haar emoties op haar gelaat, geweldig actrice, toen blijkbaar al. Alleen is zij zo vol klasse dat je niet begrijpt dat ze met al die losers omgaat. De muziek verder is wel aardig, maar ook een beetje de bekende klassieke nummers. Dat had best origineler mogen zijn. Locaties zijn prima, lekker grauw zonder dat het er te dik op ligt zoals ik vorige week zag in Gruz 200. 3,5*.

Fikse tegenvaller, zeker omdat de andere films van Moodysson uit die periode mij wel bevielen. Ik zie wel in dat de film een bepaalde kwaliteit kent, maar het kon me gewoon allemaal helemaal niks boeien. Kan aan mij hebben gelegen (je hebt van die momenten dat je niet geconcentreerd kan blijven) maar ook zeker aan de film, aangezien dit soort films, met veel personages die allemaal net te weinig worden uitgewerkt en waarbij de film als geheel maar voortkabbelt mij nooit echt vast weten te houden. Daarnaast wat irritant camerawerk met die vele zooms, rare bewegingen en weinig lekker getimede montage.

Verder was het sfeertje prima, net als de aankleding met bonte foute kleding en de muziek was lekker. Maar dat is helaas niet genoeg. 1,5*.

Niet zo slecht als andere Slee-films. Ja, er wordt nog steeds beroerd geacteerd, het script (die teksten!) is matig, het is lelijk gefilmd en nergens wordt het sprankelend. Toch kent de film nog enige charme, is het verhaal net iets minder van hetzelfde dan normaal en komen er best lekkere meisjes in voor die het allemaal het kijken nog enigszins waard maken. Uiteindelijk heeft dit veel potentieel, maar wordt, zoals gebruikelijk, nogal knuddig om zeep geholpen door een volstrekt gebrek aan kwaliteit. Jammer. 1,5*.

Dit vond ik op momenten best een fijne film, vooral doordat dit goeddeels een sfeerportret is van het leven van enkele mensen. Vooral de nuance rond de islam is heel aardig. Alle personen in de film zijn moslim dus ergens zitten ze aan dezelfde kant, maar toch ook weer niet met hun verschillende invullingen eraan. Ook de extreemgelovigen zijn geen bloeddorstige moordenaars maar houden zich aan regels in een moskee. Ze zijn new in town, en tasten ook maar wat af. Op die punten scoort de film, naast de soms prima beelden. Richting het eind komt er meer plot en drama in, voor mij was dat onnodig en haalt een deel van de kracht weg en verandert de toon een beetje. Anders was de score zeker hoger geweest. 3,5*.

Het idee is leuk, de uitwerking heel matig. Bijzonder slecht geacteerd, visueel saai en ook in die grot gebeurt lange tijd niks. Tegen het einde wordt het wel iets leuker, maar eigenlijk is de film daarvoor al verpest en wat er daarna gebeurde kon me ook weinig meer interesseren. 1,0*.

Het blijft echt een kinderfilm, beetje saai en weinig bijzonders met alle inmiddels vrij plat bereden paden die worden betreden als het gaat om de opbouw van het verhaal (het gaat steeds slechter en slechter tot ineens aan het eind, enfin, iedereen kent dat wel), maar anderzijds wel schattig en visueel wordt er wel een en ander geprobeerd. Al die kleurtjes zijn soms best fraai. 2,5*.

Best een aardig filmpje. Zelfde fraai visuele stijl, dezelfde technische matigheid maar hier stoort het minder, vooral door verandering van plaats met de mensenwereld als welkome aanvulling en het zeer sfeervolle Engelse platteland. Lief klein filmpje dat nog net genoeg boeit, want verder stelt het allemaal niet zoveel voor en dit is geen film die onder de huid kruipt of echt memorabel is. 3,0*.

Een iets mindere Tinker Bell. Dat hele verhaal rond Neverbeast kon me niet heel erg boeien, juist die kleine verhaaltjes vond ik veel leuker. Ook visueel op wat momenten na niet zo bijzonder als de eerdere films. Het is wel leuk dat we vooral een ander elfje volgen nu en je de meeste kent, dat geeft het iets vertrouwds en fijns om naar te kijken, maar dat is vooral de kracht van de serie en niet per se deze film. 2,5*.

Visueel lijkt me nog meer los te zijn gegaan, met nog meer felle en fijne kleuren en ook qua composities ziet dit er soms fraai uit. Anderzijds is het technisch soms heel matig, zoals in computerspelletjes van midden jaren 2000 of snel geproduceerde animatieseries op FoxKids, en dat doet echt wel afbreuk aan het visuele. Verhaal zelf is niks bijzonders, maar houd je er nog net bij. Tinker Bell zelf is ook wel een leuk personage. 2,5*.

Matige verfilming. Vooral de keuze om het boek nogal inhoudelijk aan te passen sprak mij niet aan. Het boek handelde over een man die alles aan het kwijtraken was en daardoor gek werd. De film gaat over een verwarde man die terug kijkt op zijn leven en zijn dochter zoekt.

Maar die inslag is nogal verschillend. De hele essentie is anders- in essentie hoeft dat niet verkeerd te zijn. Maar buiten dat is de film zo ook erg rommelig. En dat valt het scenario wel te verwijten. Ook de soms geweldige teksten van Grunberg werken minder op film dan in het boek, al wordt zeker door Scholten van Aschat prima geacteerd. Daarnaast mis ik veel uit het begin (deel 1 en 2) van het boek, al is dat niet per se erg aangezien men nu voor een andere invalshoek kiest. Ik vind alleen die hoek minder.

Wel blijven de plaatjes mooi, in een heerlijke fotografie met fijne belichting. Dat houdt de aandacht vast, maar net niet genoeg voor een voldoende: 2*.

Deze film is in zoverre speciaal voor mij dat dit de eerste keer was dat ik echt lang mocht opblijven - ik zal een jaar of 11 zijn geweest en dan was 8 uur bedtijd, ook op vrijdag. Zo niet toen ik hiervan de videoband mocht bekijken, ruim 3 uur lang. Die film heb ik vaker bekeken, maar de laatste keer zal denk ik wel 10 jaar terug zijn geweest. Dus toen maar de blu-ray eens aangeschaft.

In mijn gedachten was dit altijd een behoorlijke film, maar ook niet speciaals. En zoveel jaren en vooral zoveel films later is de vraag wat er van overblijft, maar ik raakte echt verbluft want wat een goede film is dit eigenlijk. Wat opvalt soms is dat je al weet welk shot er komt ondanks dat ik hem jaren niet zag, zo iconisch zijn bepaalde beelden. Wat ook helpt is dat de pacing enorm sterk is. Eens de film echt begint ben je al bijna 20 minuten onderweg en na minder dan twee uur komt dan de actie erbij. Zo blijft de film zich ontwikkelen en zo blijft de prent ook boeiend, Het is net alsof je twee films ziet. Een mooi liefdesdrama en daarna een volbloed actiefilm.

En hoewel Cameron dat eerste stuk uitstekend doorkomt, mede door twee ontwapende jonge acteurs maar ook het uitstekende production design, de goed getroffen sfeer en een behoorlijke schets van de verschillende milieus op zo'n schip, merk je dat hij volledig tot zijn recht komt in het tweede bedrijf als de actie de boventoon voert. Of dat nu de botsing zelf is, of een camera die naar achter glijdt en alle deuren aan de gang barsten door het naar binnenkomende water, begeleid door prachtige muziek: daar komen de echte ideeën van Cameron en is dit een actiefilm met visie geworden. Niet een zoveelste domme prent, maar één om intens mee te genieten in elk aspect. En na goed anderhalf uur ken je alle spelers en doet het er echt toe hoe zij proberen van die boot te geraken. Als functionele opbouw ergens van toepassing is, dan is het bij deze film.

Drie uur lang vermaakt en meegeleefd. Verhoogd met een vol punt naar 4,5*.

De cast is inderdaad sympathiek en speelt met plezier. Erg fijn sfeertje kent de film ook. Maar ondanks de wat boeiende premisse is dit wel heel standaard uitgewerkt. Uiteindelijk is dit gewoon een romance die het eerst niet is, toch wat wordt, dan uit elkaar valt en aan het eind weer helemaal goed is. Nee, dan had je vanuit die brieven naar de oude geliefden (erg mooie titel trouwens) veel meer kunnen halen. De film kijkt redelijk weg, is af en toe oprecht mooi maar door het voorspelbare verloop niet heel boeiend. 3,0*.